ΕΙΔΕΣ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ;

Την περίοδο του Εθνικού διχασμού στην Κρήτη, ένας επιθεωρητής δημοτικής εκπαίδευσης ανέβαινε μ' ένα μουλάρι σ' ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο.
Στο δρόμο που επήγαινε συναντά έναν αγωγιάτη και τον ρωτά:
- Δε μου λες πατριώτη, ο δάσκαλος εδώ στο χωριό τι είναι; Βενιζελικός ή βασιλικός;

- Βενιζελικός, απαντά ο αγωγιάτης.
- Α, το γαϊδούρι...σχολίασε ο επιθεωρητής.
Ο αγωγιάτης όμως ήταν Βενιζελικός και φίλος του δασκάλου και έτρεξε να μεταφέρει στον δάσκαλο τη στιχομυθία.
- Το. και το...δάσκαλε. Σε είπε γαϊδούρι.
Την επομένη μπαίνει ο επιθεωρητής στην τάξη και ρωτά το δάσκαλο ποιο είναι το μάθημα της ημέρας.
- Τα σημεία της στίξεως, απαντά ο δάσκαλος.
- Ας δούμε, λοιπόν, τι ξέρουν τα παιδιά, λέει ο επιθεωρητής.
Ο δάσκαλος σήκωσε ένα μαθητή, τον Σήφη, στον πίνακα και του είπε να γράψει τη φράση:
- Ο επιθεωρητής είπε, (κόμμα), ο δάσκαλος είναι γαϊδούρι (τελεία).
Αφού έκπληκτος ο μαθητής, το έγραψε, τον ρωτά ο δάσκαλος:
- Ποιος είναι, παιδί μου, γαϊδούρι;
- Ο δάσκαλος, ψέλλισε ο μαθητής.
- Και ποιος το είπε;
- Ο επιθεωρητής, κύριε...
- Ωραία, είπε ο δάσκαλος. Σβήσε τώρα το κόμμα και βάλ' το αλλιώς: Ο επιθεωρητής, (κόμμα), είπε ο δάσκαλος, (κόμμα), είναι γαϊδούρι.
Μόλις τελείωσε ο μαθητής, τον ρωτά ο δάσκαλος:
- Ποιος είναι τώρα, παιδί μου, το γαϊδούρι;
- Ο επιθεωρητής, απαντά δειλά ο μαθητής.
- Και ποιος το είπε;
- Ο δάσκαλος, απαντά ο μαθητής...
Οπότε στρέφεται ο δάσκαλος στην τάξη και λέει:
- Είδατε παιδιά τι κάνουν τα κόμματα; Πότε βγάζουν γάιδαρο τον επιθεωρητή και πότε το δάσκαλο!

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ...

Τέρμα και οι φετινές θερινές διακοπές για μαθητές, δασκάλους, καθηγητές.

Στα βιβλιοχαρτοπωλεία ο μαθητόκοσμος ψωνίζει ήδη τις καινούργιες σχολικές τσάντες, βιβλία και άλλα είδη. Τα πολλά - πολλά φροντιστήρια κάθε λογής έχουν καταρτίσει ήδη προγράμματα κι ετοιμάζονται να ξεκινήσουν εντατικά, υποσχόμενα αυριανές πρωτιές σε εξετάσεις και προοπτικές επιστημοσύνης...

Ναί μεν οι οικογένειες ετοιμάζονται κανονικά, ναι μεν το Υπουργείο Παιδείας ισχυρίζεται πως τα βιβλία έχουν σταλεί στα σχολεία και πως η νέα σχολική χρονιά θα ξεκινήσει ομαλά, θα συμβεί όμως έτσι;

Ακόμη αυτή η "εκπαιδευτική ομαλότητα" δεν νομίζετε ότι είναι προσβολή της αλήθειας; Ποιά εκπαιδευτική ομαλότητα; Μόνο τυφλός δεν βλέπει τι γίνεται σε όλη την εκπαίδευση. Από την πρωτοβάθμια μέχρι την τριτοβάθμια...

Μπουρλότο στην εκπαιδευτική ομαλότητα βάζει απροκάλυπτα πλέον η αντιπολίτευση της "τάχα αριστεράς των διαρκώς επαναστατημένων - βολεμένων", επιδιώκοντας την ένταση στα σχολεία. Δεν είναι μόνο ότι βάζει τα παιδιά, τους μαθητές μπροστά στα πολιτικά τους παιχνίδια,  αλλά χωρίς αιδώ και καμία σοβαρότητα βγαίνει δημοσίως με βουλευτές και ζητάει κλειστά σχολεία. Οι γονείς θα τους αβαντάρουν εις βάρος του συμφέροντός τους;

Και μάλιστα παρασύροντας σε άσκοπες απεργίες, κατόπιν εορτής (οι διαθεσιμότητες καθηγητών είναι γεγονός προ πολλού, οι μετατάξεις το ίδιο).

Από την πλευρά τους ΕΛΜΕ και ΟΛΜΕ (οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των καθηγητών της Μ.Ε. στο ΔΣ της Ολμε μετεχουν 3 του συριζα και 2 του ανταρσυα, τα κόμματα που υποστηρίζουν την αναρχία στην Ελλάδα αποτελούνε το 20-25% των Ελληνων καθηγητων), ήδη προγραμματίζουν 5ήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες ή άλλες μορφές απεργιακών κινητοποιήσεων. Κάτι που αναιρεί τελείως αυτά που λέει το Υπουργείο...

Κατά την συνηθισμένη εδώ και χρόνια συνήθεια των σημερινών "εκπαιδευτικών" τους να παρατείνουν για ένα τουλάχιστον μήνα τις 3μηνες καλοκαιρινές τους διακοπές, εξομοιούμενοι με άπλυτους αγωνιστές του κώλου μπαχαλάκηδες, που το μόνο που ξέρουν είναι να κλείνουν τα σχολεία για να μένουν τα παιδιά αγράμματα, ή να αναγκάζονται να καταφύγουν στην ιδιωτική εκπαίδευση (βλέπω κεντρικό φροντιστήριο άρτια οργανωμένο από ένα και μόνο άτομο, σε 2 κτήρια με έκταση και μαθητές ανάλογους ενός λυκείου, που απασχολεί πλήθος νέους καθηγητές και λειτουργεί απρόσκοπτα ακόμη και τις Κυριακές πρωί όλη την χρονιά, με τα παιδιά πρόθυμα σε αντίθεση με το επίσημο σχολείο που το κλείνουν οι πάντες με κάθε αφορμή).

Για τους μαθητές και τους γονείς μία απεργία των εκπαιδευτικών θα είχε πραγματικό αντίκρισμα, όχι από το αν η ΟΛΜΕ θα την έχει προκηρύξει αλλά αν στην πράξη θα την έχει ακολουθήσει ο κλάδος. Πόσοι δηλαδή από τους εκπαιδευτικούς πέρα των κομματικών συνδικαλιστών θα απεργήσουν, περισσότερο πόσοι και για πόσο θα αντέξουν.

Εκεί ποντάρει και το κράτος. Στον εκφυλισμός της εν του έσωθεν.

Πάντα υπήρχαν προβλήματα στον χώρο της εκπαίδευσης και πάντα καλούνταν οι δάσκαλοι όλων των βαθμίδων, να σύρουν το κάρο. Πάντα! Μόνο που τα προβλήματα έχουν γίνει τελευταία, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης που περνά η χώρα μας και βιώνουμε ως πολίτες, βουνό.

Όπου η πολιτεία έχει φροντίσει προ πολλού να εξαθλιώσει τόσο τους εκπαιδευτικούς, με τις περικοπές, ώστε να υπολογίζεται και το τελευταίο ευρώ. Αν κρίνει κανείς μάλιστα από την δήθεν ενότητα στις τελικές αποφάσεις, μάλλον συνηγορεί με την άποψη του Υπουργείου ότι «τα σχολεία θα λειτουργήσουν κανονικά»! Κι όμως, σε άλλες εποχές οι αγώνες είχαν διάρκεια και αποτέλεσμα. Τότε υπήρχε ενότητα στον κλάδο και οι αποφάσεις παίρνονταν πλειοψηφικά από μαζικές Συνελεύσεις.

Με το καινούργιο νομοσχέδιο, η κυβέρνηση κατάφερε και κάτι άλλο, αδιανόητο στο παρελθόν: να διχάσει τον κλάδο των εκπαιδευτικών, άλλους ευνοώντας τους ως ευγενείς κλάδους και άλλους στέλνοντάς τους στη διαθεσιμότητα ή την απόλυση. Ανάλογα με το ποιος πιέζει περισσότερο!

Εν πάσει περιπτώσει: η αντοχή των εκπαιδευτικών (και των κομμάτων που υποστηρίζουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις στον χώρο της Μ.Ε.) θα φανεί τις επόμενες μέρες.
 
Δυστυχώς η Παιδεία παραμένει ένα από τα πρώτα θύματα της κάθε ανερμάτιστης εκπαιδευτικής πολιτικής. Όπου όλοι βάζουν μπροστά στα επικοινωνιακά τους παιχνίδια μικρά παιδιά και φοιτητές. Δηλαδή, μπροστά στο πρόσκαιρο επικοινωνιακό όφελος, θυσιάζουν αυτό που δήθεν επικαλούνται, την Παιδεία και τη μόρφωση. Ποιά παιδεία και ποια μόρφωση με κλειστά σχολεία και Πανεπιστήμια;
Βλέπουμε μόνο μια αγωνία για την επικοινωνιακή διαχείριση απο πλευράς κόμματος στα ΜΜΕ και καμιά έγνοια για την ουσία, την συνολική παιδεία δηλαδή και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις γενικότερα.

Πολύ δε περισσότερο σήμερα με την πολιτική της τρόικας που επιμένει να βλέπει κοντόθωρα την οικονομία να επικαλύπτει τους ανθρώπους...

Κλείνοντας, κάποιοι επίκαιροι του Νίκου Μαραγκουδάκη, από τους λίγους ανθρώπους που δικαιούνται τον τίτλο του πραγματικού εκπαιδευτικού σε πλήρη αντίθεση με τους παραπάνω, με δεκαετίες ολόκληρες προσφορά στους μαθητές των Χανίων. Ευτυχώς τον γνώρισα σαν καθηγητή μια χρονιά στην Ιστορία στο Β΄Γυμνάσιο:

Νέο ξεκίνημα
Καινούργια σχολική χρονιά προβάλλει
κι οι δάσκαλοι καινούργια ανοίγουν πύλη
στ' ανάκτορο της μάθησης και πάλι
κι είναι έτοιμα τα ακούραστά τους χείλη.

Νιώθουν την ύπαρξή τους σαν λαμπάδα
που καίει και λειώνει σε ιερό βωμό
χαρίζοντας στα πνεύματα λαμπράδα
κι ελπίδα για ένα μέλλον φωτεινό...

ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ...

Ο δάσκαλος έβαλε έκθεση με θέμα: το βουνό.

Τα παιδιά έγραψαν κάτι για το βουνό.

Ο μικρός Μάνος έγραψε:

- Το βουνό είναι πολύ ωραίο. Στο βουνό ο παππούς μου έχει ένα κτήμα. Έχει μια άσπρη και μια μαύρη αγελάδα. Έχει κι έναν ταύρο. Ο ταύρος πήδηξε την άσπρη αγελάδα...

Ο δάσκαλος βλέπει ότι είναι εκτός θέματος και όχι μόνο, αλλά δεν λέει τίποτα.
Την επόμενη εβδομάδα βάζει έκθεση με θέμα: η λίμνη.
Τα παιδιά έγραψαν κάτι για τη λίμνη.

Ο  Μάνος πάλι έγραψε:

- Πολλές λίμνες είναι στο βουνό. Στο βουνό ο παππούς μου έχει ένα κτήμα. Έχει μια άσπρη και μια μαύρη αγελάδα. Έχει κι έναν ταύρο. Ο ταύρος πήδηξε την άσπρη αγελάδα...

Ο δάσκαλος βλέπει ότι είναι εκτός θέματος και πάλι, αλλά δεν λέει τίποτα.
Το επόμενο θέμα: το ποτάμι.
Τα παιδιά έγραψαν κάτι για το ποτάμι.

Ο Μάνος ξανά έγραψε:

- Το ποτάμι πηγάζει από το βουνό. Στο βουνό ο παππούς μου έχει ένα κτήμα. Έχει μια άσπρη και μια μαύρη αγελάδα. Έχει κι έναν ταύρο. Ο ταύρος πήδηξε την άσπρη αγελάδα...

Ο δάσκαλος βλέπει ότι είναι εκτός θέματος και πάλι, εκνευρίζεται και φωνάζει τον Μάνο και του λέει:

- Καλά βρε παιδί μου, εκτός του ότι δεν προσέχεις και ξεφεύγεις από το θέμα γράφεις μέσα και λέξεις που δεν επιτρέπονται, όπως τη λέξη πήδηξε. Δεν μπορούσες να το γράψεις αλλιώς αυτό, μια που σου έκανε τόση εντύπωση;

- Και τι να έγραφα κύριε;

- Να έγραφες: Της έκανε έκπληξη, να μην καταλάβαιναν και τα άλλα παιδιά.

Την επόμενη εβδομάδα βάζει έκθεση με θέμα: η θάλασσα.
Τα παιδιά έγραψαν κάτι για τη θάλασσα.

Ο Μάνος έγραψε:

- Στη θάλασσα χύνεται το ποτάμι που πηγάζει από το βουνό. Στο βουνό ο παππούς μου έχει ένα κτήμα. Έχει μια άσπρη και μια μαύρη αγελάδα. Ο ταύρος έκανε έκπληξη στην άσπρη αγελάδα. Πήδηξε τη μαύρη!

ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ...

Ένας αρχαίος κινέζικος θρύλος λέει ότι κάποιος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του:

- Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;

Ο δάσκαλος του απάντησε:

- Πολύ μικρή κι ωστόσο έχει μεγάλες συνέπειες. Έλα να σου δείξω την Κόλαση...

Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων καθόταν γύρω από μια μεγάλη χύτρα με ρύζι. Όλοι ήταν πεινασμένοι και απελπισμένοι καθένας είχε από ένα κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα. Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι, που δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα. Η απελπισία και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή...

- Έλα, είπε ο δάσκαλος λίγο μετά. Τώρα θα σου δείξω τον Παράδεισο.

Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο πανομοιότυπο με το πρώτο, υπήρχε κι εδώ η χύτρα του ρυζιού, η ομάδα ανθρώπων, τα ίδια μακριά κουτάλια, όμως εκεί όλοι ήταν ευτυχισμένοι και χορτάτοι.

- Δεν καταλαβαίνω είπε ο μαθητής. Γιατί είναι τόσο ευτυχισμένοι εδώ ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι, τη στιγμή που όλα είναι ίδια;

- Δεν το κατάλαβες; χαμογέλασε ο δάσκαλος. Καθώς τα κουτάλια έχουν μακριά χερούλια και δεν μπορούν να φέρνουν το φαγητό στο στόμα τους, εδώ έμαθαν όλοι να ταΐζουν ο ένας τον άλλον!

ΕΠΑΡΚΗ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΗ...

Έχουν δοθεί πολλές αφορμές για να κατηγορήσουμε το σύστημα Παιδείας της χώρας μας και να διαπιστώσουμε τα κακώς κείμενά του στη δόμηση και στις λεπτομέρειες που οδηγούν τους μαθητές από την Πρωτοβάθμια στη Δευτεροβάθμια και από εκεί διά μέσου ατελείωτων ωρών ιδιαίτερων μαθημάτων και φροντιστηρίων στα Ανώτατα και Ανώτερα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

Αλλοτε μας πείραζαν οι χαμηλές αποδόσεις των μαθητών όπως καταγράφονται στους βαθμούς των πανελλήνιων εξετάσεων, άλλοτε μας πείραζε η 'βάση του 10" και άλλοτε μας ενοχλούσε που οι μαθητές εισέρχονται στις σχολές των ΑΕΙ και ΤΕΙ χωρίς βαθμολογικές βάσεις.

Ποτέ δεν μας ενόχλησε το μεγάλο γιατί οι μαθητές που αποφοιτούν από τη μέση εκπαίδευση δεν έχουν βάσεις, γιατί τους λείπουν οι γνώσεις, γιατί στερούνται της ικανότητας να κατανοούν, να αναλύουν και να επεξεργάζονται έννοιες.

Εθελοτυφλούμε που τα σχολειά στα χωριά μας δεν έχουν τους απαιτούμενους δασκάλους, τις υποδομές λειτουργίας, γιατί δεν μπορούν να ασκήσουν την κριτική σκέψη των μαθητών τους και βολευόμαστε γιατί είχαμε ολοήμερο πάρκιγκ να αποθέσουμε τα παιδιά μας δίπλα στο σπίτι μας για τις ώρες που λείπουμε πολυάσχολοι...

Τώρα που η υπουργός Παιδείας επιχειρεί να οργανώσει το "επαρκές" σχολείο, με αρκετούς μαθητές και δασκάλους για ν' ανάψει η άμιλλα και ο ανταγωνισμός στη μάθηση, το σχολείο που δεν θα χαρακτηρίζεται από όλα τα κακά που του καταλογίζουμε στις γενικόλογες και αορίστως αρνητικές επισημάνσεις μας στα καφενεία και στα πεζοδρόμια, ξεσηκωθήκαμε απ' άκρη σε άκρη με πρόσχημα την συνένωση προβληματικών σχολείων.

Κάθε φορά που πάει να αλλάξει κάτι, οι θιγόμενοι βγαίνουν στα κάγκελα κι εξαγγέλουν αγώνες καλώντας όμως σε συμμετοχή όλους εμάς που δεν κερδίζουμε τίποτα από ανούσια δικά τους θέματα...

Δεν θέλουμε λοιπόν τις συνενώσεις σχολείων. Οι συντεχνίες των καθηγητών - δασκάλων φοβούνται ότι θα χάσουν θέσεις εργασίας και πολυήμερες διακοπές/χρόνο και αντιδρούν. Μαζί τους και κάποιοι γονείς. Καταλήψεις σχολείων από μικρούς μαθητές, στάσεις εργασίας, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας...

Απαιτώντας να μην αλλάξει πάλι καμιά τις καταστημένες καταστάσεις που έφτασαν την Παιδεία στο σημερινό αντιπαραγωγικό αδιέξοδο, με γελοίες τοπικίστικες δικαιολογίες διαφόρων "παραγόντων" που ενώ επωφελήθηκαν οι ίδιοι από τον "Καλλικράτη" και πήραν τη θέση τους, δεν θέλουν επέκταση του, κάτι που μόνο θα ωφελήσει τα ολιγοθέσια υπολειτουργούντα σχολεία...

Και μη έχοντας βάση στα ανεπαρκή προσκομιζόμενα επιχειρήματα μας και επειδή σήμερα το Μνημόνιο πάει με όλα, ρίχνουμε και μια δόση από αυτό σαν φταίχτη των πάντων, παρά το ότι δεν ασχολείται με θέματα εκπαίδευσης.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ...

Τέτοιες μέρες, μέση του Ιούνη που άρχιζαν οι μεγάλες ζέστες και κλείναν τα σχολεία...

Μα μερικές μέρες νωρίτερα, απαραιτήτως οι γυμναστικές επιδείξεις, ενώπιον των αρχών της πόλης, γονέων και κοινού, σε ένα άτυπο συναγωνισμό των σχολείων, των δασκάλων και των μαθητών...

Από ομαδικά παιχνίδια για το νηπιαγωγείο κια την πρώτη τάξη, μέχρι ασκήσεις ακριβείας για τις μεγάλες τάξεις...

Κι έπειτα τα ενδεικτικά, άριστα για τους καλύτερους, μα και 6άρια, 5άρια, παραμονή στην ίδια τάξη για τους κουμπούρες, μια εποχή που υπήρχε αξιοκρατία και διαβάθμιση, πριν ισοπεδωθούν όλα προς όφελος των μετριοτήτων...

Αρχές των 70'ς, από όπου και η παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία, με μένα πρώτο - πρώτο:

ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΚΙΩΝ...

Η κηδεία του Ευγένιου Σπαθάρη, της πιο γνωστής φωνής του Καραγκιόζη, του δασκάλου του θεάτρου σκιών, του λαικού καλλιτέχνη για δεκαετίες που έφυγε στα 85 χρόνια του, θα πραγματοποιηθεί σήμερα Τετάρτη το απόγευμα στο νεκροταφείο Αμαρουσίου.

Γεννημένος στην Κηφισιά το 1924, ο Ευγένιος Σπαθάρης κατατάσσεται στους πιο σημαντικούς καραγκιοζοπαίχτες της χώρας μας, καθώς ανήγαγε το θέατρο σκιών σε ξεχωριστό είδος της ζωγραφικής τέχνης.

Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική και ιδιαίτερα με τους ήρωες του Θεάτρου Σκιών, από τους πρωτοπόρους του οποίου ήταν ο πατέρας του.

Στη διάρκεια της κατοχής ξεκίνησε να δίνει ο ίδιος παραστάσεις σε θέατρα της Αθήνας, σε Πρεσβείες, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη κ.α..Από τότε έχει δώσει πληθώρα παραστάσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια για το Θέατρο Σκιών.

Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη, τόσο ως άψυχο υλικό (φιγούρες ηρώων), όσο και σε παραστάσεις με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο "Ελληνικό Χορόδραμα", στο Θέατρο Χατζώκου, στο Θέατρο Συντεχνίας κ.α.. Χαρακτηριστικά έργα του ήταν "Το ταξίδι", "Το καταραμένο φίδι", "Ο δικτάτoρας", "Ο Αλέκος με τα κυδώνια"...

Κυκλοφόρησε περίπου 15 έργα σε δίσκους και το 1980 ο Καραγκιόζης του βρήκε τηλεοπτική στέγη στην κρατική τηλεόραση.

Ως ζωγράφος έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ατομικές και ομαδικές σε Αθήνα, Ζυρίχη, Παρίσι και Νέα Υόρκη.

Ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, του Ινστιτούτου Παγκοσμίου Θεάτρου της UNESCO, ενώ είχε τιμηθεί - μεταξύ άλλων -με το Βραβείο Ρώμης (1962), το Α΄ Μετάλλιο του Πρίγκιπα του Μοντ, με το Α΄ Βραβείο Πολωνίας (1978), το Α΄ Μετάλλιο Τοσκανίνι (Ιταλία, 1978).

Το 1991 ιδρύθηκε το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο λειτουργεί συστηματικά από το 1996.

Το 2007 είχε τιμηθεί από το Υπουγείο Πολιτισμού για τη σπουδαία προσφορά του και του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του μεγάλου δασκάλου του Θεάτρου Σκιών.

Στο παρακάτω βίντεο δείτε μια παράσταση που σκηνοθέτησε, όπου έπαιξαν ηθοποιοί τον "Καραγκιόζη Προφήτη":

http://www.youtube.com/watch?v=i8STFRDm9fU&feature=player_embedded