ΦΟΡΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΟΙ...

Μοσχαρίσιο κρέας, ιδιωτική εκπαίδευση, αυτοκίνητα, τυχερά παιχνίδια (μόνο του ΟΠΑΠ, ενώ tax free τα διαδικτυακά), οικιακή τσικουδιά, Ελληνική μπύρα, Ελληνικό κρασί...

Η ρουλέτα για το που θα πέσει ο περιφερόμενος φόρος καλά γυρνά εδώ και καιρό...

Για να σταματήσει εντέλει όπου φωνάζουν λιγότερο οι θιγόμενοι, ώστε η κυβέρνηση να μην αναγκαστεί να πάρει πίσω το φόρο.

Αν καταφέρει να βρεθούν άλλα ισοδύναμα. Που θα φέρουν νέες αλυσιδωτές αντιδράσεις...

Άλλη μια βεβιασμένη απόφαση στο γόνατο, κάποιου ανώνυμου φωστήρα κλεισμένου σε κάποιο γραφείο δίχως επαφή με την πραγματικότητα...

Είναι τυχαίο που επέλεξαν να βάλουν φόρο σε ένα Ελληικό συνεχώς ανερχόμενο κι εξαγώγιμο προιόν;

Γιατί δεν επέλεξαν έχτρα φόρο στα εισαγώμενα κρασιά ή τα σκληρά ποτά;

Ρίχνουν ρυθμίσεις και νομοσχέδια και στη συνέχεια τα παίρνουν πίσω.
 
Είτε είναι ανίκανοι, είτε έχουν σχέδιο να κοροϊδέψουν τους κουτόφραγκους, είτε ρίχνουν δόλωμα να δουν πώς θα αντιδράσει ο κόσμος και πράττουν αναλόγως.Πάντα όμως χωρίς καμιά προοπτική ανάπτυξης σε κάποιον τομέα.

Φόροι, φόροι και πάλι φόροι, σε λίγο θα ξεμείνουν από αυτά που (δεν) φορολογούνται.

Ίσως σαν εναπομείναντα λύση στο τέλος θα σκαρφιστούν την φορολόγηση του συνολικού όγκου του αέρα που χρειάζεται κάποιος να αναπνέει ετησίως για να ζήσει, με προκαταβολική πληρωμή!

Και όλα αυτά για να μην μειώσουν τις δαπάνες στον κρατικό μηχανισμό, τη στρατιά των πολύτιμων «τροφίμων» του πελατειακού κράτους και τις εκλεκτικές επιχορηγήσεις σε ασφαλιστικά ταμεία ΔΕΚΟ, πχ ΔΕΗ, με 600 εκατομμύρια πάνω κάτω κάθε χρόνο...

ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ, ΓΚΡΙΝΙΑ...

Όταν ο Έλληνας μπαίνει στην λογική ότι κάποιος πρέπει να του φταίει για την μοίρα του βρίσκει την κάθε πράξη που κάνει η κυβέρνηση να του φταίει και τελείωσε.

Αν αυξήσει τις συντάξεις 50 ευρώ ξέρεις τι θα πουν;

"Δίνει στους συνταξιούχους ένα φιλοδώρημα ενάμισι ευρώ την μέρα και τους το παίρνει πίσω διπλό γιατί χάνουν το αφορολόγητο".

Αν ανεβάσει το αφορολόγητο για να μην συμπεριλαμβάνει αυτούς που πήραν την αύξηση ξέρεις τι θα πουν;

"Εμπαίζουν τον κόσμο αυξάνοντας το αφορολόγητο με τέτοιο τρόπο που αφήνει τους περισσοτερους εκτος" (βλέπεις για τον Έλληνα η φράση "διεύρυνση της φορολογικής βάσης" σημαίνει "να πληρώνει φόρους ο γείτονας αλλα όχι εγώ").

Αν δώσει κίνητρα για την πρόσληψη μακροχρόνια ανεργων σε εταιρείες ξέρεις τι θα πουν;

"Οδηγεί απελπισμένους ανθρώπους στην εκμετάλλευση των εργοδοτών και σε μισθούς πεινας"

Αν δώσει αναδρομική επιστροφή φόρου 350 ευρώ σε κάθε φορολογούμενο ξέρεις τι θα πουν;

"Δίνει ένα ευρώ την μέρα για να τον ψηφίσουν την στιγμή που τους έχει πάρει πολύ περισσότερα"

  Ό,τι και να δώσει, πάντοτε για τις δυνάμεις του λαϊκισμού θα είναι λίγο.

Μπορώ να συνεχίσω αν θέλετε, σκεφτείτε ένα μέτρο που νομίζετε ότι θα έχει θετική αποδοχή για να σας πω με ποιό τρόπο θα μηδενιστεί και θα ευτελιστεί.

ΠΟΛΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΑ ΠΟΥ Η ΕΥΘΥΝΗ;

Μετά το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης του Μάη, αποκαλύφτηκε ξεκάθαρα η δυσκολία στην πολιτική επικοινωνία και συναίνεση μεταξύ των αρχηγών κομμάτων, δεδομένου ότι όλοι τους είχαν εκ των προτέρων στο μυαλό τους τις επόμενες εκλογές, αφού το αποτέλεσμα δεν ικανοποιούσε κανέναν τους.

Αρχής γενομένης από τον Σαμαρά (Ν.Δ.), αλλά και τον Τσίπρα (ΣΥΡΙΖΑ) που το ποσοστό του 17% τον μέθυσε. Το ΚΚΕ ήταν το μόνο ειλικρινές και συνεπές κόμμα στις απόψεις και την τακτική του. Απέσχε από κάθε διαδικασία, μη έχοντας σχέση με την εποχή και την πραγματικότητα. Αλλά και η ΔΗΜ.ΑΡ. όπως και το κόμμα των "Ανεξάρτητων Ελλήνων" δεν είχαν καμιά πρόθεση να συμβάλλουν στη λύση του αδιεξόδου. Είτε φοβούμενα τον αφανισμό τους λόγω των ευθυνών και της φθοράς που θα επωμίζονταν, είτε επειδή πιστεύουν ότι ο λαός θα τους ενισχύσει περαιτέρω.

Γευθήκαμε για τα καλά τις συγκεχυμένες προοπτικές -  προγραμματισμούς του κάθε κόμματος, ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τα μέλλον. Κανείς δεν μας λέει ξεκάθαρα τι ακριβώς σκέφτεται σχετικά με την Ευρώπη, το ευρώ και ο μνημόνιο. Και τι θα πράξετε αν οι Ευρωπαίοι δεν αποδεχθούν την αλλαγή των όρων του μνημονίου που θα προτείνετε;

Να μιλήσουν για την επόμενη μέρα, για τα νέα χαράτσια που έρχονται, για την όποια άμεση αλλαγή έστω και μικρή, στη σκληρή καθημερινότητα των πολιτών, για την αλλαγή του κλίματος στην Ευρώπη και πάνω απ' όλα για την ανεργία και την ξενόφερτη εγκληματικότητα. Απαντήσεις συγκεκριμένες χρειάζονται στα προβλήματα που θ'αντιμετωπίσει ο κόσμος τους επόμενους 2- 4- 6 μήνες, διότι είναι πολλοί πια εκείνοι που δεν έχουν ούτε αυτόν τον χρονικό ορίζοντα...

Κανείς δεν προτείνει μια εφικτή λύση. Αυτοσχεδιάζουν με μεγαλόσχημα λόγια και άπειρες ανεφάρμοστες προτάσεις από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλληλα με την αλαζονεία προμετωπίδα της Ν.Δ. και των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», με τον δήθεν ταπεινό μα αμετανόητο λόγο του κ. Βενιζέλου (ΠΑΣΟΚ), με την απόλυτη αδιαλλαξία του ΣΥΡΙΖΑ, με το ήξεις, αφήξεις του  Κουβέλη (ΔΗΜ.ΑΡ.) και το όχι σε όλα και όλους του ΚΚΕ, τι το καινούργιο να περιμένει κανείς με τις επαναληπτικές εκλογές; Μάλλον μία από τα ίδια, πιθανόν με ελάχιστες παραλλαγές ως προς τα ποσοατά που θα πάρουν τώρα...

Και πάλι το μπαλάκι είναι στους ψηφοφόρους που αυτή τη φορά ζυγίζοντας και τους καιροσκοπισμούς των κομμάτων, ελπίζουμε να ψηφίσουν πιο ώριμα, με μεγαλύτερη νηφαλιότητα και υπευθυνότητα. Οι ψηφοφόροι δεν είναι κουκιά για να μεταφέρονται και να μεταβιβάζονται τόσο απλά, όπως ελπίζουν να γίνει οι ηγεσίες των κομμάτων. Μα πως θα δείξουν ποια πρόσωπα θέλουν με τις αρχηγικές λίστες υποψηφίων, χωρίς την δυνατότητα σταυρού προτίμησης;

Τα κόμματα άλλη μια φορά δεν αφουγκράστηκαν την αγωνία της κοινωνίας. Αγνόησαν την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που εκφράζει δημοσκοπικά (μετεκλογικά) την επιθυμία του (κατά 72%) για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.

Με οποιοδήποτε μάλιστα κόστος γι' αυτά. Ούτε φυσικά και το γεγονός ότι το 78% των ερωτηθέντων θέλει την παραμονή μας στο ευρώ. Αποδείχθηκε για μια άλλη φορά ότι το μικροκομματικό συμφέρον προέχει του εθνικού κι ότι ο πολιτικαντισμός ζει και βασιλεύει στη χώρα μας.

Με τόσο ρευστή κατάσταση, με μια τέτοια αβεβαιότητα να κυριαρχεί στην Ευρώπη και τον κόσμο, με την αλλαγή συσχετισμών και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, με την προσοχή όλου του δυτικού κόσμου και της οικονομίας στραμμένες στην Ελλάδα, τι περισσότερο να περιμένει κανείς από αδρανή και αυτιστικά κόμματα;

Θα προκάνουμε να ελέγξουμε τις εξελίξεις προς όφελος μας, ή θα μας υπερφαλαγγίσει η επερχόμενη κατάρρευση της χώρας;

ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ...

Αν υπήρχε υπεύθυνος αρχηγός του Ελληνικού κράτους με βούληση και κύρος, κάτι  που δεν φαίνεται διαθέτει το σημερινό αρρωστάρικο ανθρωπάκι που καταλαμβάνει τη θέση, ίσως να επέμενε στη συνεύρεση των ανεπαρκών όπως αποδεικνύονται "αρχηγών" που δεν μπορούν να βάλουν την Ελλάδα πάνω από το προσωπικό τους συμφέρον, γύρω από ένα τραπέζι.

Θα ρωτούσε ποιοι είναι οι εθκικοί στόχοι μας ως Ελλάδα. 1 Να μείνουμε ως χώρα στο ευρώ, 2 Να φύγουμε σταδιακά από το μνημόνιο 3...4.... 5...κλπ κλπ θα πίεζε να καταλήγανε σε μία κοινή απόφαση πάνω σε 5-10 άξονες.

Την επόμενη μέρα θα φώναζε με δική του πρωτοβουλία τους τεχνοκράτες, τους συμβούλους και τα ανεκμετάλευτα μυαλά αυτής της χώρας που κάθε μέρα καταθέτουν λύσεις σε έγκυρες οικονομικές εφημερίδες κι ακόμη από τους άλλους, από κείνους που διαπρέπουν σε κάθε τομέα στο εξωτερικό αλλά εδώ δεν τους δινει κανείς καμία σημασία.

Θα μάζευε 20 άτομα και θα τους έδινε τις αποφάσεις - οδηγίες των "αρχηγών" που υποτίθεται εκπροσωπούν τον λαό που τους ψήφισε) και θα τους έκλεινε μέσα στο  ίδιο γραφείο συσκέψεων για 3 μέρες να βρούν τις εφικτές κι άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις για μια κυβέρνηση με χρονικό περιθώριο τα 2 χρόνια.

Θα επέλεγε έναν Έλληνα πρόθυμο και ικανό να υλοποιήσει το πρόγραμμα να του αναθέσει την πρωθυπουργία.

Μετά θα όρκιζε την κυβέρνηση με πρόσωπα που θα διάλεγε αυτός ο πρωθυπουργός μόνος κι ανενόχλητος. Οχι μικροκομματισμοι, πολιτικά παιχνίδια, αλισβερίσια, απίθανοι "όροι και προυποθέσεις" συμφεροντολογικοί υπολογισμοί, κομματικές ισσοροπίες και σκοπιμότητες.

Όπως κάνανε τώρα όλοι οι πολιτικοί που θα ξαναπάμε στην κάλπη για απανωτές εκλογές κι αυτοί θα ψάχνουν μέχρι τότε ποιός φταίει λέει περισσότερο...

Μα με τους ίδιους αρχηγούς, τα ίδια κόμματα, τις ίδιες νοοτροπίες και φοβίες και προπαντός τους ίδιους ψηφοφόρους όπως πριν ένα μήνα, τι περιμένουν ν' αλλάξει τώρα, ριζικές ανατροπές δεν γίνονται σε ένα μήνα πέρα από μια μικρή μεταβολή πάνω - κάτω στα ποσοστά τους και ίσως αντί 7 να έχουμε 8, 9 κόμματα εντός της επόμενης βουλής;

Γιατί εγώ βλέπω να αλλάζει άλλη μια ημερομηνία αναβολής του προβλήματος της χώρας, με τις μεθεπόμενες εκλογές του Ιουλίου, μετά και τις νέες αδιέξοδες κόντρες ΚΑΙ στη νέα βουλή...

ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ...

Η απόφαση του πρωθυπουργού να οδηγήσει τη χώρα σε δημοψήφισμα για την επικύρωση της συμφωνίας για τη μερική χρεωκοπία της χώρας, έφερε τα πολιτικά πράγματα τούμπα.

Ίσως είναι λυτρωτική, ίσως όμως αποδειχθεί και καταστροφική.

Ουρλιάζανε μέχρι χθές πολλοί ότι η κυβέρνηση πολιτεύεται κόντρα στο λαϊκό αίσθημα, αλλά ξαφνικά δεν θέλουνε να εκφραστεί αυτό με δημοψήφισμα.

Δημοσιογράφοι και αντιπολίτευση προσπαθούν να πείσουν τους κατ' αυτούς αδαείς ψηφοφόρους για το ότι ο "ανεύθυνος πρωθυπουργός" μας στέλνει στο γκρεμό, χρησιμοποιώντας σαν επιχειρήματα αυτά που λίγη ώρα πριν έλεγαν για να μας πείσουν για το αντίθετο. Φωνές στα όρια της υστερίας θ΄ακούμε όλο το διάστημα μέχρι να γίνει το πρώτο αυτό δημοψήφισμα.

Για χρόνια στα μεγάλα θέματα της χώρας κυριαρχούσε η απαίτηση για λαϊκή ετυμηγορία μέσω δημοψηφίσματος, κάτι που ποτέ δεν γινόταν από τις κυβερνήσεις για πολλούς δικούς τους λόγους.

Και τώρα που η "κοινή γνώμη" θα έχει την ευκαιρία να εκφράσει επιτέλους τη γνώμη της όποια κι αν είναι αυτή, όλοι εμφανίζονται να είναι αντίθετοι.

Στο κάτω κάτω ο λαός υποφέρει, αυτός θ' αποφασίσει για το μέλλον του, παίρνοντας ακέραια την ευθύνη της απόφασής του.

Η πράξη που θα πρέπει να κάνουν όλοι οι πολίτες είναι ένα απλό ΝΑΙ η ΌΧΙ για το οποίο θα πρέπει να είναι και υπεύθυνοι για το όποιο αποτέλεσμα θα ακολουθήσει...

Αντί για συνεχείς διαδηλώσεις, πορείες κι έκτροπα, χωρίς ουσιαστικό λόγο και ευθύνη.

Όσοι φοβούνται το δημοψήφισμα, στην ουσία φοβούνται την ανευθυνότητα της αντιπολίτευσης και των σημερινών αρχηγών. Όμως όσο και αν διαμαρτύρεται, στο τέλος πρέπει να δώσει μία άρνηση ή μια κατάφαση.

Ας μην "την λένε" λοιπόν στον πρωθυπουργό (γιατί αυτός για την υπερψήφιση θα πασχίσει) αλλά στους ανευθυνο-υπεύθυνους ιδίως της αριστερής αντιπολίτευσης. Γιατί τα λόγια μέχρι τώρα ήταν πολύ φθηνά...

Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι "ηγέτες" είναι δυσαρεστημένοι με την απόφαση του δημοψηφίσματος, δείχνει κάτι μάλλον καλό. Μέχρι τώρα έσπρωχναν το πρόβλημα σαν σκόνη κάτω από το χαλί αποφεύγοντας τελεσίδικες αποφάσεις και κάθε τρεις και λίγο και αφού ματώναμε με κάθε νέο μέτρο, έβγαιναν και έλεγαν ότι πρέπει να ληφθούν και νέα ακόμη πιο επώδυνα μέτρα.

Αφού ο Παπανδρέου πήρε αυτό που ήθελε από τη σύνοδο (καθυστερημένα λόγω κακών δικών του χειρισμών) πιέζει μέσα στη χώρα για ενότητα και έξω από αυτήν για σοβαρότητα και οριστική λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας, αλλιώς θα τους πάρουμε όλους στο λαιμό μας.

Ακόμη και αν υπάρχει απόλυτη αβεβαιότηταγια το αποτέλεσμα με δεδομένη την στραβοκέφαλη ανωριμότητα του λαού και των βολεμένων εργατοπατέρων που μιλούν διαρκώς και ακατάπαυστα εξ' ονόματος του, θα είναι ευκαιρία για ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα. Είτε έτσι είτε αλλιώς.

Κάποια στιγμή πρέπει οι λαοί να μάθουν να είναι υπεύθυνοι για τις επιλογές τους όπως και για την ψήφο τους. Αλλιώς δεν θα ωριμάσουν ποτέ. Για σημαντικές αποφάσεις θα πρέπει να γίνονται δημοψηφίσματα και αν οδηγήσουν σε καταστροφή, τότε θα ξέρει ο λαός ποιο στραβό κεφάλι έφταιγε και ας το κόψει. Η υπευθυνότητα με τα λάθη μαθαίνεται. Όμως για να κάνεις λάθη, πρέπει να μπορείς και να τολμάς να πάρεις αποφάσεις.

Όλοι οι Έλληνες θα πρέπει απλά και ξεκάθαρα να δηλώσουν αν υποστηρίζουν η όχι την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη (γιατί περί αυτού πρόκειται) αλλά επίσης και το πώς θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις την επομένη μέρα του πιθανού ΟΧΙ.

Και μια απορία. Γιατί για την πρόωρη προσφυγή σε εκλογές οι πολίτες είναι ώριμοι, ενώ για δημοψήφισμα είναι ανίκανοι να καταλάβουν τη σημασία της ψήφου;

Μήπως γιατί έτσι θα μπορούσαν κάποιοι να επωφεληθούν από τη γενικευμένη δυσαρέσκεια του κόσμου χωρίς να χρειάζεται να προτείνουν κάτι το συγκεκριμένο;

Οι εκλογές θα μας έδιναν την δυνατότητα να δούμε τα γνωστά "ματς μπουρδολογίας" του παρελθόντος από ανώριμους πολιτικάντηδες όλων των αποχρώσεων που σκέφτονται μόνο το εγώ τους.

Ας μιλήσει και μια φορά ο λαός χωρίς αυτούς...

ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΦΟΡΟΣ ΣΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ...

Στις 23 Ιουνίου ο Βενιζέλος δήλωσε on camera ότι τα ακίνητα είναι ήδη βεβαρημένα με φόρους, το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και η ΔΕΗ δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εισπρακτικός μηχανισμός.

Την Κυριακή προχθές ο ίδιος υπουργός, ξέχασε τι έλεγε μόλις δυο μήνες πριν και ανακοίνωσε την επιβολή έκτακτου τέλους, διετούς διάρκειας στα ακίνητα. Προσπάθησε, ανεπιτυχώς μάλιστα, να το εμφανίσει και ως δίκαιο μέτρο επειδή θα υπάρχει κλιμάκωση ανάλογα με την αντικειμενική αξία. Η τιμή θα άρχιζε από 0.5 ευρώ ανά τετραγωνικό και θα έφτανε μέχρι τα 10 ευρώ.

Σε μια επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας ο Βενιζέλος δήλωσε ότι από το τέλος θα εξαιρούνταν οι άνεργοι και οι μη ικανοί προς εργασία...Αμέσως άλλαξε γνώμη: το τέλος ισχύει για όλους! Μπήκαν μάλιστα και προσαυξήσεις στις παραπάνω τιμές.

Με τα ακίνητα θέλουνε να βγάλουνε ό, τι έχουν φάει οι ίδιοι και οι κολλητοί τους και ακόμα τρώνε.

Η ουσία που μένει όμως είναι ότι πρόκειται για ένα ακόμη δυσβάσταχτο φόρο που έρχεται για τα ελληνικά νοικοκυριά και που μάλιστα εφαρμόζεται υπό την απειλή να κοπεί το ρεύμα, ένα κοινωνικό αγαθό για τον κόσμο.

Ακόμη διευκρινίζεται ότι θα κόβεται το ρεύμα μέχρι να πληρωθεί το χαράτσι. Το επιβαλλόμενο τέλος αντιστοιχεί σε 20 (δύο τοις χιλίοις) της πραγματικής αξίας των ακινήτων. Για την αναλογικότητα του μέτρου τα νεόδμητα κτίρια επιβαρύνονται περισσότερο σε σχέση με τα παλαιότερα και σε βάθος 25ετίας. Με μελλοντική αύξηση των αντικειμενικών αξιών θα εκτοξευτεί το χαράτσι.

Επιπλέον αλλαγή προμηθευτή ηλεκτρικού ρεύματος δεν επιτρέπεται αν δεν εξοφληθεί προηγουμένως το ειδικό τέλος.

Δυο χρόνια με τις μειώσεις στους μισθούς, με τις αυξήσεις φωτιά σε ΦΠΑ, με τις έκτακτες εισφορές και ακόμα γεμίζουμε ένα βαρέλι δίχως πάτο...

Αντί να φορολογήσει τα 200 χιλιάδες απούλητα νεόδμητα σπίτια ώστε να ωθήσει τους κατασκευαστές να ρίξουν τις τιμές και να σπάσει επιτέλους η φούσκα που ακόμη καλά κρατεί λόγω του μαύρου χρήματος, και να κινηθεί λίγο η αγορά οδηγεί τους τελευταίους ιδιοκτήτες να πάνε στο ενοίκιο.

Αυτό που δεν καταλαβαίνει όμως κανένα κυβερνητικό σαίνι απο αυτά που το σκαρφίστηκαν, είναι οτι εαν μου πάρουν εμένα ακόμη άλλα 1000 ευρώ για ένα σπίτι που ήδη έχω πληρώσει για να χτιστεί, αυτά τα 1000 θα φύγουν τώρα απο την αγορά, οπότε τα χιλια απο εμένα θα έχουν πολλαπλάσια ζημιά στη κοινωνία, γιατι η ύφεση θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο.

Είναι βάναυσος φόρος ειδικά για τα νοικοκυριά που ακόμα αποπληρώνουν το στεγαστικό τους γιατί το σπίτι δεν τους ανήκει κατά πλήρη κυριότητα. Πιο πολύ προκαλεί η αναλγησία και η πρωτοφανής κοροϊδία. Άλλα μας λένε δημοσίως και άλλα πράττουν με τις εγκυκλίους. Σαν τους κλέφτες.

Αν δεν το έχουν αντιληφθεί, τέτοια θέματα διαρρηγνύουν τους δεσμούς της κυβέρνησης με την κοινωνία και αποτελούν μια καλή αφορμή για την ανατροπή της.

Όσο για το πόσοι θα πληρώσουν και τι θα εισπράξει το κράτος τελικά, πάλι παραθυράκια θα βρεθούν και σε πιέσεις ομάδων που τάχα δεν έχουν να πληρώσουν θα υποκύψουν οι υπεύθυνοι με παλλινωδίες, το έχουμε δει πολλές φορές το έργο...

ΞΑΝΑ ΤΑΞΙΜΕΤΡΑ...

Μετά από υποσχέσεις για νέες ρυθμίσεις και μετά από μέρες "αγώνα" με ευτράπελα επεισόδια αποκλεισμών, οι ταξιτζήδες άλλαξαν στάση. Βγήκαν ξανά στους δρόμους, αυτή τη φορά προς τη συνήθη τους άγρα πελατών, με τα ταξίμετρα ανοιχτά.

Πόσο θα κρατούσανε; και πιάνει και δεκαπενταύγουστος, η αποκορύφωση των διακοπών καιι των μετακινήσεων...

Τελικά στην Ελλάδα ακόμα και οι απεργίες δεν αλλάζουν ποτέ. 'Εχουν μία προκαθορισμένη ροή, μία δραματικότητα που στο τέλος τις καθιστά κωμικές. Εδώ και είκοσι μέρες οι ταξιτζήδες χάνουν μεροκάματα, ταλαιπωρούνται οι ίδιοι, βασανίζουν και την κοινωνία.

Για να επέλθει ανακωχή που θα οδηγήσει σε έναν υπόγειο συμβιβασμό που θα καταλαγιάσει την συντεχνία, όπως έγινε τόσες άλλες φορές στο παρελθόν, δηλαδή όπως γίνεται συνέχεια στην Ελλάδα.

Αν θα θέλαμε να δούμε ποιοι είναι νικητές και ηττημένοι από όλη αυτή την ιστορία, μάλλον δεν βρίσκαμε νικητές, μόνο χαμένους, έστω κι αν η κυβέρνηση εμφανίζεται να είναι από πάνω σε όλη αυτή την υπόθεση.

Οι ταξιτζήδες έπεσαν στην παγίδα, ηττήθηκαν επικοινωνιακά κλείνοντας λιμάνια, δρόμους και αεροδρόμια, χτυπήθηκαν ανελέητα από τα ΜΜΕ και τελικά δεν ακούστηκαν οι απόψεις τους.

Χαμένοι είναι αυτοί που με τραμπουκισμούς νομίζουν οτι θα εκβιάσουν ολόκληρη την κοινωνία.

Οι συνδικαλιστές των ταξιτζήδων να κάνουν τώρα την αυτοκριτική τους και να δουν τα λάθη τους. Το βασικότερο από όλα ήταν ότι ήρθαν απέναντι σε όλη την κοινωνία και ειδικά σε χιλιάδες κόσμου που βγάζουν μεροκάματο από τον τουρισμό. Εχασαν τη στήριξη του κόσμου που σε άλλη περίπτωση θα είχε βγει στους δρόμους μαζί τους απέναντι σε μια ανάλγητη πολιτική.

Για καθαρά μικροκομματικές σκοπιμότητες και για να περάσει σκληρές πολιτικές εν μέσω θέρους και για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα, ένας υπουργός δημιούργησε το θέμα των ταξιτζήδων και το πήγε μέχρι εκεί που έπρεπε. Χάθηκαν εκατομμύρια ευρώ και χιλιάδες τουρίστες για να παίξει η κυβέρνηση το παιχνίδι της.

Μαζί τους χαμένοι είναι και ολοι αυτοί οι ανεύθυνοι "ψευτοεπαναστάτες" που τους πατρονάρουν, όπως θα κάνουν και σε κάθε άλλη απεργία που για οποιοδήποτε λόγο θα εξαγγελθεί.

Μόνο που η επικράτηση της επανάστασης με τέτοια, θ΄αργήσει πολύ ακόμη...