ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ...

Και όμως είναι πέρα για πέρα αληθινή!

Άγνωστο παραμένει αν είναι Έλληνας ή τουρίστης, αφού σε πολυσύχναστο τουριστικό μέρος τραβήχτηκε, μέρα μεσημέρι...

ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ ΚΑΙ ΔΗΘΕΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ...

 Τόσα χρόνια είμαστε μέλη της ΕΕ και πακτωλοί χρημάτων έχουν εκταμιευτεί με διάφορες μορφές κι ονομασίες. ιδίως για την ανάπτυξη της επαρχίας. Της πάμφθηνης και άρα άκρως ανταγωνιστικής σε σχέση με την Αθήνα επαρχίας.

Δεν έγινε όμως ούτε ένα νέο εργοστάσιο στην επαρχία. Δεν έγινε ούτε μία αναπτυξιακή προσπάθεια. Τόνοι χρημάτων ξοδεύτηκαν σε ηλιθιότητες μιας ανάπτυξης μόνο τουριστικού προσανατολισμού. Καρέκλες, κρεβάτια και ψευδοροφές πρώην σταύλων έγιναν τα χρήματα της Ε.Ε..

Ολόκληρη η Ελλάδα έγινε ένα μη παραγωγικό ξενοδοχείο. Άρχισε να δραστηριο­ποιείται στην πιο πρόστυχη και αναξιοπρεπή οικονομική δραστη­ριό­τητα. Τη "βιομηχανία" του τουρισμού. Την ίδια βιομηχανία που έχει η Μπανγκόκ, το Πουκέτ και άλλα διάσημα θύματα του ιμπεριαλισμού. Τα χρήματα, που έπρεπε να γίνουν επενδύσεις, μετατράπηκαν σε μια τεράστια νέον πινακίδα τύπου "Ανοίξαμε και σας περιμένουμε".

Το σύνολο της επαρχίας αυτήν τη στιγμή "περιμένει". Σταυρώνει τα χέρια και περιμένει.
Περιμένει τον τάχα πλούσιο τουρίστα να αισχροκερδήσει εις βάρος του, γιατί απλούστατα δεν βγαίνει αλλιώς. Δεν μπορεί η ανάπτυξη σ' αυτήν την κλίμακα να γίνει αποδοτική και δίκαιη. Όταν περιμένεις από μερικά σαββατοκύριακα να ζήσεις ολόκληρο τον χρόνο, δεν έχεις άλλη επιλογή από την αισχροκέρδεια.
Δεν έχεις άλλη επιλογή από την εκμετάλλευση. Την εκμετάλλευση ακόμα και των εργαζομένων που απασχολεί ο ίδιος. Πώς θα πληρώσει ασφάλεια σ' αυτούς που απασχολεί; Εδώ οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να ασφαλίσουν τους εαυτούς τους, θα ασφαλίσουν τους άλλους;

Τα "πακέτα" της Ε.Ε. τέτοιου είδους επενδύσεις έγιναν. Έβαλαν τους επαρχιώτες σε τουριστικές τρύπες να στήνουν ενέδρες σε όποιον τουρίστα έχει την ατυχία να βρεθεί μπροστά τους. Το νέο αρματολίκι και κλεφτιλίκι των βουνών και των παραλιών. Των δήθεν ξενοδόχων που δεν ξέρουν τη δουλειά και περιμένουν από τα ξένα τουριστικά γραφεία να τους κουβαλήσουν πελάτες, που όμως τα ίδια θα επιλέξουν. 

Άλλος έχει τρία κρεβάτια και περιμένει τα τριήμερα. Άλλος έχει δύο τραπέζια και περιμένει τα ίδια. Πέντε ξαπλώστρες και δύο ομπρέ­λες θεωρείται σήμερα τουριστική επιχείρηση, η οποία υποχρεούται να έχει ταμειακή μηχανή. Μεγάλες "επενδύσεις". Βάπτισαν τα πρώην μπακάλικα και τα χάνια ντελικατέσεν και σαλέ και έβαλαν φουκαράδες να κάνουν τους τουριστικούς επιχειρηματίες.

Άνθρωποι που μπορούν με τα χέρια τους να λιώνουν την πέτρα στα δικά τους καρπερά χωράφια, κάθονται πίσω από έναν πάγκο 20 ώρες μέρα νύχτα και προσπαθούν να βγά­λουν μεροκάματο πουλώντας σπίρτα, τσιγάρα κι ότι άλλο πλαστικό μπινελίκι νομίζουν πως θα τραβήξει την προσοχή του αφελή τουρίστη.

Τα περίπτερα και τα μικρομάγαζα που κάποτε αφορούσαν τους ανάπηρους πολέμου και τους πάσης φύσεως αναξιοπαθούντες της κοινωνίας, έγιναν επιχειρηματικά φιλέτα τα οποία απαιτούν πολιτικό μέσον για να πάρει κάποιος "ευνοημένος" την άδεια τους.

Τρομερή οικονομία. Ανεβασμένοι οι δείκτες της επιχειρηματικότητας. Χιλιάδες νέοι επιχειρηματίες. Η Ελλάδα σε τροχιά ανάπτυξης. Όλοι στόχευαν στην τουριστική ανάπτυξη του τόπου τους.

Στόχευαν στις τσέπες των ξένων τάχα πλούσιων τουριστών που θα κατέκλυζαν τον τόπο, άσχετα αν καθημερινά ροκάνιζαν μόνο τις τσέπες των συμπατριωτών τους με την ακρίβεια. Το πρώτο πράγμα που έγινε τελικά, ήταν να μεταφερθεί χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση το κόστος ζωής της Αθήνας στην επαρχία. Χωρίς να υπάρξει μετακίνηση της απασχόλησης ή κάποιου άλλου παράγοντα της οικονομίας στην επαρχία, μεταφέρθηκε το κόστος ζωής του κέντρου. Γιατί; Γιατί όλοι ήθελαν ν' "αναπτυχθούν". 

Όλοι επένδυαν στους πλούσιους ξένους ή τους Αθηναίους τουρίστες, που θα επισκέπτονταν τον τόπο τους. Μέσα σε λίγες μέρες σε πόλεις με προβληματικές έως ανύπαρκτες οικονομίες και στις οποίες ο μέσος μισθός των ελαχίστων θέσεων εργασίας σπάνια ξεπερνούσε τα 500 ευρώ, ο καφές στις καφετέριες έπιασε τις τιμές του Κολωνακίου των 5 ευρώ...

Η τοπική αυτοδιοίκηση ήταν η άμεσα υπεύθυνη γι' αυτό το πρωτοφανές κύμα ακρίβειας. Γιατί;
Γιατί περίμενε επίθεση τουριστών και βάση αυτού του δεδομένου λειτουργούσε.
  Προσανατολίζοντας την επαρχία σε τέτοιου είδους αβέβαιη οικονομική δραστηριότητα, την κάνουν κερδοσκοπική. Όταν όμως κερδοσκοπείς, είναι βέβαιον ότι θα πέσεις κι εσύ θύμα κερδοσκοπίας.
Όταν περιμένεις τον Αθηναίο για να του πουλήσεις υπηρεσίες σε τιμές Αθήνας, θα πρέπει να περιμένεις επίθεση της Αθήνας. Προσαρμόζεις τις τιμές πάνω του, αλλά αυτό σημαίνει ότι μεταφέρεις το κόστος ζωής της Αθήνας στην πατρίδα σου.

Προσαρμόζεις τις τιμές πάνω του και άρα σημαίνει ότι θ' αναγκαστείς να προσαρμοστείς και εσύ ο ίδιος στις προδιαγραφές που συνεπάγονται αυτές οι προσαρμογές. Προδιαγραφές δεν έχει μόνον ο πελάτης, αλλά κι αυτός που τον εξυπηρετεί.

Για αυτό όλοι περιμένουν τον οποιοδήποτε μοιάζει με τουρίστη σε διακοπές (17 εκατομμύρια τους ανεβάζει το αρμόδιο υπουργείο, χωρίς να λογαριάσει την πραγματική οικονομική κατάσταση αγεληδόν μετακινούμενων μαζών από ανατολικές χώρες), που ελπίζουν να τους ξελασπώσει...

ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ;

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ανάκαμψη και ο Ελληνικός Τουρισμός είναι αισθητά βελτιωμένος σε σχέση με την περσινή χρονιά, δήλωσε περιχαρής στο CNN η υπουργός Τουρισμού κατά τη διάρκεια της επίσκεψής της στη Νέα Υόρκη.

Όλα δείχνουν ότι θα έρθουν πολλοί τουρίστες φέτος στη χώρα μας, που μεταφράζονται αντίστοιχα σε πολλά ευρώ στα ταμεία ιδιωτών και του κράτους. Σε μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη φορολογικά, οι τιμές έχουν πέσει πάρα πολύ, οι παροχές έχουν αυξηθεί ελέω ανταγωνισμού και γενικά επκρατεί μια τάση να ποντάρουμε σε αυτό το κομμάτι Ελληνικής παραγωγής. Με το διαδίκτυο να έχει τη δυνατότητα άμεσης σύγκρισης, καθίσταται πιο εύκολο να διαλέξει κάποιος αυτό που πραγματικά του ταιριάζει, στη τιμή που το θέλει.

Το ζήτημα όμως είναι ένα: Αυτοί οι τουρίστες θα ξανάρθουν του χρόνου είτε κάποια άλλη φορά ή μόλις φύγουν θα ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους και θα πουν σε γνωστούς, φίλους, συγγενείς τους, να μην πατήσουν ποτέ το πόδι τους εδώ; Το θέμα λοιπόν δεν είναι μόνο πόσοι τουρίστες θα έρθουν φέτος στη χώρα μας, αλλά το αν θα έρθουν ξανά. Αλλά πάντα αυτό δεν ήταν το ζητούμενο;

Επί τόσα χρόνια συνέβησαν διάφορα συμβάντα που θα έκαναν, ή έκαναν ήδη και τον τελευταίο δεκτικό τουρίστα να σβήσει τη χώρα μας από τον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη και να ξεχάσει μια για πάντα τη μαγική εξίσωση «Ελλάδα, ήλιος, θάλασσα, καλοκαίρι».

Πολλές φορές μάρτυρες ήμασταν και εμείς οι ίδιοι ως τουρίστες στον τόπο μας. Οι αντίστοιχες ιστορίες που δυσφήμισαν μια για πάντα, διεθνώς τον Ελληνικό Τουρισμό μοιάζουν να μην έχουν τέλος.

Ξενοδοχεία με αγενείς, βρώμικους τριτοκοσμικούς υπαλλήλους που δεν γνωρίζουν ούτε τη γλώσσα, ακριβές "τουριστικές" ταβέρνες τυχαίες αλμπάνες στην κουζίνα που παρουσιάζονται ακόμη και ως σεφ και άγαρμπα βαλκάνια γκαρσόνια. Δήθεν χωριάτικες σαλάτες που κοστίζουν όσο ένα βαθύ πιάτο με χαβιάρι. Υποσχετικές μέσω ίντερνετ, ότι «θα φάτε το καλύτερο πρωινό της ζωής σας», για να έρθουν να δοκιμάσουν ξενόφερτα πρωινά της κακής ώρας, με γεύση πλαστικού...

Aνεξέλεγκτα sites που διαφήμιζουν δωμάτια που δεν υπάρχουν κυριολεκτικά, οικήματα που δεν κάνουν ούτε για στάβλος. Υδραυλικά στα μπάνια που δεν λειτουργούσαν όπως πρέπει. Καθαρίστριες της πείνας που ξαλαφρώνουν τους πελάτες από τα περιττά βάρη, π.χ. κοσμήματα, κινητά, κάμερες. Στρατιές από ξενόφερτους ζήτουλες αναμένουν τους επισκέπτες να κατέβουν από πούλμαν κια καράβια...

Παραλίες βρώμικες με παλιές σπασμένες καρέκλες κι ομπρέλες, που χρεώνονται για θρόνοι βασιλέων από μαιμούδες "επιχειρηματίες" ευνοημένους δημοτικών αρχόντων. Εκπαιδευτές θαλάσσιων σπορ που δεν ξέρουν ούτε να κολυμπούν οι ίδιοι. Έλλειψη ναυαγοσωστών σε παραλίες με πολύ κόσμο.Περίσευμα όμως άθλιων αραπάδων και κιτρινιάρηδων που δήθεν προσφέρουν άχρηστες υπηρεσίες σε σαπιμένες χοντρόγριες...

Ενοικιαζόμενα τροχοφόρα χωρίς στοιχειώδη συντήρηση. Ταξιτζήδες με ταξίμετρα που κλέβουν και νοοτροπία "ότι αρπάξουμε τώρα".

Ας μη μακρηγορώ, υπάρχουν άπειρες, παρόμοιες περιπτώσεις. Φυσικά υπάρχουν και κάποιοι πραγματικοί επαγγελματίες που ασχολούνται ή εμπλέκονται με τον τουρισμό. Όμως υπάρχουν πολλοί περισσότεροι εκεί έξω που χρησιμοποιούν την έλευση τουριστών στη χώρα μας για να τα αρπάξουν, να τους δαγκώσουν κανονικά και να αράζουν όλο τον χειμώνα, πίνοντας καφέδες και γεμίζοντας τασάκια. 

Κάθε Έλληνας πολίτης έχοντας υποστεί στην πορεία της ζωής του απίστευτες στιγμές ταλαιπωρίας, παραλογισμού σε αυτό τον τόπο, αντιλαμβάνεται περίπου το μέγεθος του σοκ που παθαίνει ο δύσμοιρος, ανυποψίαστος τουρίστας που άλλα περίμενε να δει γενικά και άλλα συναντά και αντιμετωπίζει (πλην του φυσικού κάλους και του κλίματος).

Καλοί λοιπόν οι πανηγυρισμοί «θα μας έρθουν πολλοί τουρίστες φέτος» φυσικά και πρέπει να χαιρόμαστε αλλά για να μας ξανάρθουν κι άλλες χρονιές και να πουν σε δικούς τους ανθρώπους να έρθουν κι εκείνοι, χρειάζονται πολλές, άοκνες προσπάθειες και ενδελεχείς έλεγχοι, τόσο από το υπουργείο Τουρισμού, όσο κι από τα συναρμόδια υπουργεία.

Αυτό γιατί όλοι στην αρχή της σεζόν πανηγύριζαν πως παρά την κρίση και το αρνητικό για την χώρα μας κλίμα οι κρατήσεις παρουσίαζαν αυξητικές τάσεις και αναμένονταν πάλι ορδές τουριστών σε σύγκριση με προηγούμενα έτη. Μάλιστα έβγαζαν στο γυαλί και κάποιους αισιόδοξους εκπροσώπους στον τομέα του τουρισμού.

Με το πέρας της σεζόν όμως τα νούμερα έδειχναν πως ένα μεγάλο ποσοστό των ''αναμενόμενων'' τουριστών ή έχασε τον δρόμο ή έπεσε σε κάποια μαύρη τρύπα κατά την διαδρομή κι έτσι δεν έφτασε ποτέ. Οι ίδιοι εκπρόσωποι έβγαιναν μετά στο γυαλί και κλαίγονταν για την σοβαρότατη πτώση του τζίρου τους σε σχέση με τα προηγούμενα έτη.

Τα 17 μύρια από μόνα τους αποτελούν το δέντρο και όχι το δάσος. Ας βγάλουν επίσημα στην φόρα και τα μύρια που αναμένουν οι άμεσοι ανταγωνιστές μας (Ισπανία, Ιταλία, Τουρκία), επίσης ας πουν και κάποια επιπλέον στοιχεία όπως π.χ την ποιότητα των τουριστών που αναμένεται να συγκεντρώσει η κάθε χώρα (το μέγεθος του πορτοφολιού, την νοοτροπία που διαθέτει ο τουρίστας κτλ.

Χαρακτηριστικά που συνδέονται άμεσα με το πόσα χρήματα θα αφήσει) και μετά αφού δούμε πιο εμπεριστατωμένα το που βρισκόμαστε τελικά...

Αλλιώς θα μείνουμε με τα κινέζικα τσολιαδάκια-μινιατούρες και με τους δεκάρικους λόγους περί "βαριάς βιομηχανίας Ελληνικού καλοκαιριού, ήλιου, θάλασσας, νησιών και άλλα τέτοια γραφικά", που κανείς τουρίστας πια μετά την εμπειρία του, δεν θ' αγοράζει.

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕ ΤΟ ΔΟΛΑΡΙΟ...

Καλώς ήρθε το δολάριο...

Με την μορφή κρουαζιερο-τουριστών με 2 πλοία στο λιμάνι των Χανίων και ένα ακόμα στο λιμάνι της Σούδας, που τους αναμένουν πως και πως κάποιοι και πανηγυρίζουν κιόλας τις αφίξεις τους....

Έτσι γίναμε. Ανάσα για την οικονομία της Κρήτης και των Χανίων αποτελούν οι αφίξεις των τουριστών, εντόπιων και ξένων. Το παλιό λιμάνι της πόλης, έρχονται μέρες που βουλιάζει κυριολεκτικά από την πολυκοσμία.... 

 Ένα πλοίο και η Ελλάδα. Ένα τρελοβάπορο που ταξιδεύει στους αιώνες δίχως να βουλιάζει, κατά τον ποιητή. Ενα σαπιοκάραβο που μπάζει από παντού και κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να το καταπιεί η θάλασσα, κατά κάποιους. Ενα κρουαζιερόπλοιο που την έχει αράξει στη Μεσόγειο, μεταξύ Ιονίου, Αιγαίου και Κρητικού πελάγου, κατά κάποιους άλλους....

ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ...

Η Ελλάδα μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα έγινε η ακριβότερη και από τις πιο ακριβές χώρες της Ε.Ε.

Η εγκληματική απουσία ελέγχων της αγοράς εκτόξευσε την ακρίβεια στα ύψη και δημιούργησε καθεστώς στην αγορά τέτοιο, που οδήγησε κάθε κοινωνική και επαγγελματική ομάδα στην απόγνωση να μουρμουρίζει και να σιχτιρίζει.

Τα εισοδήματα μειώνονται, η κατανάλωση πέφτει, οι όποιες δουλειές είναι δυσεύρετες από τη στρατιά των ανέργων και η κυβέρνηση προσπαθεί περιορίζοντας λίγο τον δημόσιο τομέα, να μειώσει το έλλειμμα. Αλλά μάλλον το αυξάνει με στραγγαλισμό της αγοράς. Η αδυναμία του καταναλωτή ν' αγοράζει τ' απαραίτητα για την επιβίωσή του, ακόμη και σε περιόδους εκπτώσεων, επιβεβαιώνει ότι λεφτά σε μορφή φόρων κατανάλωσης στα ταμεία του κράτους (το οποίο φτωχαίνει πρώτα από εμάς), δύσκολα μπαίνουν...

Ετσι αδυνατίζει η αγοραστική κίνηση και ελαχιστοποιείται η είσπραξη φόρων.

Είναι φαύλος κύκλος. Όσο περισσότερους φόρους βάζει το κράτος, τόσο περισσότερο ωθεί τους πολίτες στην φοροδιαφυγή, τόσο περισσότερο στενεύει η φορολογική βάση (αριθμός αυτών που πληρώνουν, ή μπορούν να πληρώσουν), τόσο περισσότερες επιχειρήσεις κλείνουν και τόσο περισσότεροι μένουν άνεργοι.

Το παιχνίδι με τον Φ.Π.Α. παραχόντρυνε. Το κασέρι και το ζαμπόν να τα πάρει κανείς σκέτα από τον μπακάλη 13%, αλλά άμα τηγανιστούν από τον ταβερνιάρη και σερβιριστούν από γκαρσόνι, γίνεται 23%.

Παράγινε η κοροϊδία, να λένε πως μόνο μέχρι την επόμενη τουριστική περίοδο θα ισχύσει και θα ευνοηθούν οι τουρίστες με τα προπληρωμένα πακέτα. Πλήγμα στον τουρισμό η επιβολή αχαρακτήριστης φορολόγησης στον χώρο της εστίασης. Και φέτος με το 13% το αυξημένο κύμα τουριστών με αεροπλάνα και κρουαζιερόπλοι ελάχιστα άφησε ειδικά στα ταμεία των ταβερνείων. Με το 23% δεν θα πλησιάζουν ούτε για σαλάτα στα 4.

Θα κάθονται στα τουριστικά ξενοδοχεία - γκέτο με το βραχιολάκι στον καρπό του χεριού και θα καταναλώνουν ό,τι κέρατο τους δίνουν χωρίς να ξοδεύουν δεκάρα παραπάνω απ' όσο συμφώνησαν (400 - 500 ευρώ το άτομο για 8 - 10 ημέρες)...

Όσο για τον Έλληνα πελάτη, μια βολτίτσα την εβδομάδα θα την κάνει. Ένα κρασάκι θα το πιεί. Αλλά επειδή κόπηκαν τα επιδόματα και τα μπόνους, έπαψαν οι τράπεζες να χορηγούν καταναλωτικά δάνεια, θα το σκεφτεί πολύ σε ποιον και πού θα ξοδέψει τα χρήματά του. Πάνε οι εποχές του φέρε - φέρε, που γέμιζε ένα τραπέζι πιάτα. Τώρα πια θα σκέφτεται την σχέση ποιότητας και τιμής όπου αποφασίσει να καθίσει...

THAT's GREECE...

That's Greece vs That's Not Greece είναι ο τίτλος του βίντεο που παρουσιάζει την πραγματική εικόνα της Ελλάδας σήμερα, σε σχέση με αυτήν που κάποιοι θέλουν σκόπιμα να παρουσιάζουν στα διεθνή ΜΜΕ.

Το βίντεο παρουσιάζει όλους τους "μύθους" που με έντεχνο τρόπο κάποιοι προσπαθούν να παρουσιάσουν για την Ελλάδα ως αληθινούς ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Με ευρηματικότητα και έξυπνη παράθεση γεγονότων που διαψεύδουν όλα τα κακώς κείμενα που κάποιοι μας προσάπτουν, δεν μένει τίποτα άλλο από το να απολαύσουμε επιτέλους την πραγματική Ελλάδα που αξίζει να γνωρίζει κάθε Ευρωπαίος και όχι μόνο πολίτης...

ΞΑΝΑ ΤΑΞΙΜΕΤΡΑ...

Μετά από υποσχέσεις για νέες ρυθμίσεις και μετά από μέρες "αγώνα" με ευτράπελα επεισόδια αποκλεισμών, οι ταξιτζήδες άλλαξαν στάση. Βγήκαν ξανά στους δρόμους, αυτή τη φορά προς τη συνήθη τους άγρα πελατών, με τα ταξίμετρα ανοιχτά.

Πόσο θα κρατούσανε; και πιάνει και δεκαπενταύγουστος, η αποκορύφωση των διακοπών καιι των μετακινήσεων...

Τελικά στην Ελλάδα ακόμα και οι απεργίες δεν αλλάζουν ποτέ. 'Εχουν μία προκαθορισμένη ροή, μία δραματικότητα που στο τέλος τις καθιστά κωμικές. Εδώ και είκοσι μέρες οι ταξιτζήδες χάνουν μεροκάματα, ταλαιπωρούνται οι ίδιοι, βασανίζουν και την κοινωνία.

Για να επέλθει ανακωχή που θα οδηγήσει σε έναν υπόγειο συμβιβασμό που θα καταλαγιάσει την συντεχνία, όπως έγινε τόσες άλλες φορές στο παρελθόν, δηλαδή όπως γίνεται συνέχεια στην Ελλάδα.

Αν θα θέλαμε να δούμε ποιοι είναι νικητές και ηττημένοι από όλη αυτή την ιστορία, μάλλον δεν βρίσκαμε νικητές, μόνο χαμένους, έστω κι αν η κυβέρνηση εμφανίζεται να είναι από πάνω σε όλη αυτή την υπόθεση.

Οι ταξιτζήδες έπεσαν στην παγίδα, ηττήθηκαν επικοινωνιακά κλείνοντας λιμάνια, δρόμους και αεροδρόμια, χτυπήθηκαν ανελέητα από τα ΜΜΕ και τελικά δεν ακούστηκαν οι απόψεις τους.

Χαμένοι είναι αυτοί που με τραμπουκισμούς νομίζουν οτι θα εκβιάσουν ολόκληρη την κοινωνία.

Οι συνδικαλιστές των ταξιτζήδων να κάνουν τώρα την αυτοκριτική τους και να δουν τα λάθη τους. Το βασικότερο από όλα ήταν ότι ήρθαν απέναντι σε όλη την κοινωνία και ειδικά σε χιλιάδες κόσμου που βγάζουν μεροκάματο από τον τουρισμό. Εχασαν τη στήριξη του κόσμου που σε άλλη περίπτωση θα είχε βγει στους δρόμους μαζί τους απέναντι σε μια ανάλγητη πολιτική.

Για καθαρά μικροκομματικές σκοπιμότητες και για να περάσει σκληρές πολιτικές εν μέσω θέρους και για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα, ένας υπουργός δημιούργησε το θέμα των ταξιτζήδων και το πήγε μέχρι εκεί που έπρεπε. Χάθηκαν εκατομμύρια ευρώ και χιλιάδες τουρίστες για να παίξει η κυβέρνηση το παιχνίδι της.

Μαζί τους χαμένοι είναι και ολοι αυτοί οι ανεύθυνοι "ψευτοεπαναστάτες" που τους πατρονάρουν, όπως θα κάνουν και σε κάθε άλλη απεργία που για οποιοδήποτε λόγο θα εξαγγελθεί.

Μόνο που η επικράτηση της επανάστασης με τέτοια, θ΄αργήσει πολύ ακόμη...

ΒΟΥΡ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΤΗ...

Tα Χανιά αναδείχθηκαν σε κορυφαίο τουριστικό προορισμό.

Mε βάση την ψηφοφορία που διοργάνωσε για 2η συνεχή χρονιά ο εκδοτικός όμιλος Λυμπέρη μαζί με την Ελληνική έκδοση του Νο1 ταξιδιωτικού περιοδικού στον κόσμο το "Condι Nast Traveller", το οποίο και θεσπίζει τα βραβεία φιλοξενίας αναγνωστών που αφορούν σε τουριστικούς προορισμούς...

Σημαντικό γεγονός ειδικά για τα Χανιά, αποτελούν οι αφίξεις κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι της Σούδας, αφού ακόμα και αν αποχωρούν αυθημερόν και μάλιστα νωρίς το απόγευμα, οι τοπικές επιχειρήσεις επωφελούνται σε σημαντικό βαθμό.

Διέξοδος εποχική για την τοπική οικονομία αφού πολλά λεφτά αλλάζουν χέρια με πρόσχημα τον καφέ του τουρίστη, τη σαλάτα του τουρίστη, την μεταφορά του τουρίστη, την εκδρομή του τουρίστη, τα όποια ψώνια του τουρίστη, την διαμονή και ψυχαγωγία του τουρίστη.

Τον οποίο Έλληνα ή ξένο από κάθε μέρος της γης προσελκύει η όμορφη πόλη, το κλίμα και το τοπίο της υπαίθρου που προσφέρει από θάλλασες μέχρι φαράγγια.

Αν δεν υπήρχαν παράλληλα η συστηματική αισχροκέρδεια, οι κράχτες που ενοχλούν πολύ φέτος, η ανεξέλεγκτη επαιτεία, τα πολλά αυτοκίνητα παντού, το κακό οδικό δίκτυο ανεπαρκές για τις ανάγκες του τόπου και οι συνεχείς διαδηλώσεις και πορείες για κάθε λόγο κι αφορμή στο κέντρο, τα πράγματα θα ήταν ακόμη καλύτερα για τους ξένους επισκέπτες και τους ντόπιους!

ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ...

Παρότι έχουμε προϊόντα αρίστης ποιότητας, όπως τα κηπευτικά μας, τα ντόπια κρέατα και τα τυροκομικά μας προϊόντα, πολλά ξενοδοχεία και εστιατόρια χρησιμοποιούν ξένα προϊόντα, αμφίβολης ποιότητας και προέλυσης για να ταίζουν τους τουρίστες...

Αιτία αναφέρεται το κόστος αγοράς πολλών προϊόντων εισαγωγής, που είναι πολύ μικρότερο από τα τοπικά και αυτό αποτελεί τον κύριο λόγο που οι επιχειρήσεις τα προτιμούν. Το φτηνότερο κόστος των προϊόντων εισαγωγής όμως δεν αποτελεί επιχείρημα, αφού με λίγο ψάξιμο στην τοπική αγορά είναι διαθέσιμα δικά μας προϊόντα σε πολύ καλές τιμές.

Και παραπέρα με μια υποτυπώδη διαπραγμάτευση θα βρεθούν αρκετοί μικροί παραγωγοί να τους διαθέσουν τα προϊόντα τους σε ακόμη πιο ανταγωνιστικές προσφορές.

Όταν στους ξένους τουρίστες δίνουμε ξένους χυμούς σε παγοκολόνες, ξένο γιαούρτι, εισαγώμενη μαρμελάδα και βούτυρο, ξένο μαλακό λιπαρό τυρί τι θα αποκομίσουν επιστρέφοντας στην πατρίδα τους; Πώς θα προωθήσουμε τα γνήσια προϊόντα μας, αν δεν τα αναδείξουμε στους τουρίστες όταν είναι εδώ, να τα γνωρίσουν και να τα ζητούν και στις πατρίδες τους έπειτα;

Να περάσει κάποιος 2 βδομάδες στην Κρήτη και να μην έχει δοκιμάσει βλήτα ή σταμναγκάθι με λάδι και λεμόνι, στάκα, χοχλιούς, γραβιέρα με ελιές ή μέλι, καλιτσούνια με μυζήθρα, σύγκλινο, ζυγούρι πιλάφι, κρεατότουρτα, ξεροτήγανα κι αυγοκαλάμαρα, αρνί αντικρυστό, σουπιές με άγρια χόρτα, ντάκο, γλυκό κυδώνι, τραχανά, να πιει μια τσικουδιά τρώγοντας ωμή την αγγινάρα και το κουκί του με κριθαρένιο παξιμάδι δεν λέει κι όμως γίνεται, τρώει ότι σερβίρουν τα ξενοδοχεία κι αν βρεθεί σε ταβέρνα σπάνια τα δοκιμάζει αν δεν τα γνωρίζει.

Αν δεν τα γνωρίσει συνοπτικά με την άφιξη του, κάτι φταίει στην οργάνωση του τουρισμού...

Φταίει ακόμη οτι η διδακτέα ύλη στις τοπικές σχολές μαγείρων είναι προσαρμοσμένη στην Ευρωπαϊκή κουζίνα και όχι στην τοπική. Προβλέπει τη χρήση βουτύρου, τυριών όπως ένταμ και παρμεζάνα. Οπότε και οι νέοι μάγειροι έχοντας αυτήν την πρώτη εκπαίδευση, χρησιμοποιούν τα υλικά που γνωρίζουν.

Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι οι πάρα πολλοί επιχιερηματίες ξενοδόχοι δεν έχουν ανοιχτά μυαλά. Δεν ψάχνονται, δεν αναζητούν το διαφορετικό που θα τους ξεχωρίσει, ακολουθώντας το συρμό του μαζικού τουρισμού του πόπολου σε φτηνές τιμές και των tours operators...

Δεν είναι σωστό επιχειρήσεις που έχουν χρηματοδοτηθεί από το κράτος π.χ. επιδοτούμενες ξενοδοχειακές μονάδες μεγάλες ή μικρές που θέλουν να εκμεταλλευτούν ότι ομορφιές και δυνατότητες προσφέρει ο τόπος να μην χρησιμοποιούν τοπικά προϊόντα. Οφείλουνε να σταθούνε στο ύψος των περιστάσεων, να βοηθήσουνε τον πρωτογενή τομέα που παράγει, τον αγρότη, τον κτηνοτρόφο.

Και αν κάποιες είναι all inclusive και δεν τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο, δεν είναι δυνατόν η "παραδοσιακή" ταβέρνα του μικρού απομονωμένου χωριού, το μικρό οικογενειακό εστιατόριο να μην διαθέτει πρώτες ύλες από την περιοχή που βρίσκεται, αλλά να χρησιμοποιεί προϊόντα εισαγωγής αμφιβόλου ποιότητας για μερικά παραπάνω ευρώ κέρδους...

ΑΝΕΡΓΟΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΟΥ...

Να έχεις προϋπηρεσία 20 χρόνια στον τουριστικό τομέα σε αλλοτινές ευοίωνες εποχές, τότε που το τουριστικό μέλλον της Ελλάδας υποσχόταν πολλά...

Και να έχεις καταντήσει ζήτουλας τα τελευταία χρόνια για να εξασφαλίσεις μια εποχική θέση εργασίας την τουριστική σαιζόν και μια εξευτελιστική θέση στο ταμείο ανεργίας την νεκρά (γιατί έτσι εδώ;) χειμερινή περίοδο...

Πέρυσι και φέτος να μην κατορθώνεις ούτε αυτό, με αποτέλεσμα να μην έχουν μπριζόλες/φροντιστήρια/παιχνίδια τα πιαδιά σου κι εσύ ούτε δεύτερο ρούχο ν' αλλάξεις, ούτε ένα ένσημο του ΙΚΑ σε 2 χρόνια, ούτε ασφάλιση, ούτε γιατρό και περίθαλψη που χρειάζεσαι εκ φύσης...

Να σ' έχουνε και να σε κάνουνε να νοιώθεις κι εσύ, σαν παράσιτο στον τόπο σου επειδή έφτασες μεσήλικας κια δεν μπόρεσες να κάνεις μια δική σου επιτυχημένη επιχείρηση, μα αναγκάζεσαι ακόμη να ζητάς δουλειά από άλλους...

Μπορεί να φταίει και ο γέρος σου λιγάκι, που πέρασε μια ζωή "εγώ είμαι νοικοκύρης, έχω οικογένεια, κουβαλητής, προβατάκι κανονικό" και κοίταζε μόνο την δουλειά του, ενώ ο γέρος του αλλουνού ο μαυραγορίτης έκανε και την μπάζα του όταν μπορούσε και είχε την κασέλα με τις λίρες ν' αγοράσει μερικά οικόπεδα φιλέτα στην πλατεία του χωριού που εξελίχτηκε σε τουριστική ζώνη, με αποτέλεσμα να κερδίζει ο πιο χαζός φίλος σου 150.000 ευρώ τον χρόνο από μια καφετέρια (με λίγη αισχροκέρδεια μόνο) κι εσένα να σου δίνει πάπαλα.

Να κάνεις δεκάδες αιτήσεις σε ξενοδοχεία που ετοιμάζονται ν' ανοίξουν, που τις παραλαμβάνουν αλλοδαποί "συντηρητές" ή "κηπουροί", οι μόνοι που δουλεύουν όλο τον χρόνο.

Που αν και ξένοι στον τόπο σου έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη μισθό, όταν εσύ ο ιθαγενής αν κάνουν δεκτή την αίτηση σου τ' αφεντικά, θα διαπραγματευτείς σκληρά κουτσουρεμένο μισθό για ένα τετράμηνο - εξάμηνο...

Μόνο αν αποκρύψεις πως είσαι παντρεμένος με παιδιά, αφού παντού προτιμούνται οι νέοι ελεύθεροι κι ωραίοι...

Και θα είσαι πολύ τυχερός αν τελικά σε φορτωθούνε φέτος, να πιάσεις μερικά λεφτά και να γλιτώσεις την γκρίνια της γυναίκας για την εκούσια αχρηστία σου...

Ειδάλλως θα κάτσεις πάλι στο περιθώριο και θα παρακολουθείς από απόσταση ασφαλείας στα μεγάλα ξενοδοχεία/εστιατόρια/καφετέριες/τουριστικά γραφεία εικοσάρηδες/ες Βαλκάνιους αλλοδαπούς/ες άρτι απόφοιτους/ες σχολών τουριστικών επαγγελμάτων σβέλτους και πρόθυμους να κάνουν τη δουλειά που έμαθες να κάνεις κι εσύ στα νιάτα σου μα τώρα σε αποδιώχνει.

Και να μην έχεις ούτε ευρώ διαθέσιμο να πιεις έναν καφέ στα σαλόνια τους, να δεις που υπερέχουν αυτοί από σένα στην πράξη και σου τρώνε τη δουλειά, την φάση της ζωής σου που τη χρειάζεσαι περισσότερο, όσο και οι οικογενειακές υποχρεώσεις σου...

Κατάσταση - δράμα ενός μακροχρόνια ανέργου, που δεν θα δημοσιοποιούσε ποτέ ο ίδιος...

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥΡΙΣΤΗ...

Επιστολή που έστειλε Αμερικάνος τουρίστης σε Έλληνα φίλο τους, μετά που πέρασε τις διακοπές του στην Ελλάδα:

"Εσείς οι έλληνες είστε τυχεροί άνθρωποι, αλλά τεμπέληδες και κακομαθημένοι!

Ζείτε στο ομορφότερο μέρος του κόσμου, έχετε τις πιο ωραίες ιστορίες για να διηγείστε, την πιο πλούσια παιδεία για να μεταλαμπαδεύσετε και αντί να κάνετε τη χώρα σας ένα απέραντο μουσείο και σχολείο για την ανθρωπότητα, προσπαθείτε να φτιάξετε εργοστάσια και να βρείτε πετρέλαιο!

Λές και τα έχετε ανάγκη! Αντί δίπλα σε κάθε κίονα, σε κάθε θέατρο, σε κάθε άγαλμα, να κτίσετε σχολεία και πανεπιστήμια και εργαστήρια τέχνης και να μπολιάσετε τον ανθό της οικουμένης με τα πανάρχαια διδάγματα της αρμονίας και του κάλλους, φτιάχνετε παραπήγματα - καντίνες και ανοίγετε ανεξέλεγκτες χωματερές.

Αντί να κτίσετε σύγχρονα ξενοδοχεία, ν' ανοίξετε άνετους δρόμους και λιμάνια, να φτιάξετε κανένα αεροδρόμιο της προκοπής, να βάλετε και καμιά ταμπέλα για να σας βρίσκουμε, μαλώνετε σαν τα κοκόρια στις αποβάθρες, για το ποιός θα αρπάξει πρώτος τους λιγοστούς τουρίστες που σας επισκέπτονται!

Ύστερα τους στοιβάζετε σε κάτι άθλια δωμάτια, τους ταίζετε με εισαγόμενα φαγώσιμα που νομίζετε πως εκείνοι προτιμούν ενώ τα δικά σας σαπίζονται στα δέντρα αμάζευτα ή μένουν απούλητα, τους χρεώνετε ό,τι σας κατέβει στο κεφάλι και κάνετε ότι περνάει απ' το χέρι σας, λες και δε θέλετε να ξανάρθουμε! Σιγά μη σας κάνουμε τη χάρη!

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι, επειδή οι αρχαίοι σας πρόγονοι τα 'καναν και τα 'παν όλα, προφανώς δεν είχαν απαιτήσεις από τους επερχομένους! Σας άφησαν μια τεράστια κληρονομιά, να τη διαχειρίζεστε και να ζείτε!

Πως αφήνουν σήμερα οι γονείς την περιουσία τους, σ' έναν ακαμάτη γιο! Απ' αυτή τη διαχείριση ζείτε, 2500 χρόνια τώρα!

Από δημιουργοί γίνατε μεταπράτες. Μόνο προσέξτε γιατί κοντεύετε να το διαλύσετε το μαγαζί, απ' την κακοδιαχείριση!"

ΤΥΧΗ ΚΑΙ ΤΣΙΦΟΥΤΙΑ...

Γεμάτη ήταν η καφετέρια στην πλατεία του καλοκαιρινού τουριστικού προορισμού. Λόγω κυρίως της θέσης της κι όχι της εξυπηρέτησης ή των εδεσμάτων της...

Όλοι οι πελάτες κάθονταν στο μπροστινό μέρος με θέα τον δρόμο, που έσφυζε από κίνηση. Κανείς όμως δεν έμπαινε να καθίσει στα δυό τραπεζάκια που είχαν τοποθετήσει στο πίσω μέρος στη βεράντα, αθέατα σχεδόν από τον δρόμο και την είσοδο, σημείο με πανοραμική θέα σε ένα...πάρκινγ και κάπου στο βάθος του ορίζοντα η θάλασσα...

Αυτό εκνεύριζε τον ιδιοκτήτη του καταστήματος, που κουνώντας το κεφάλι του και κοιτώντας προς τα 2 άδεια τραπεζάκια μονολογούσε:

- Κρίμα τα λεφτά που έδωκα να φτιάξω τον χώρο!!!

Μουρμουρίζοντας δυό φορές το λεπτό τη παραπάνω φράση, πηγαινοερχόταν στο μαγαζί. Παράβλεπε επίτηδες τα 20 τόσα τραπεζάκια μπροστά που ήταν φίσκα από πελατεία, ούτε καρέκλα άδεια...

Γιατί ο νέος με τα προσόντα του Forest Gamp (εκτός το τρέξιμο και το πίγκ - πόγκ) ήθελε να κονομήσει κι από τα έξτρα δυό τραπεζάκια, που απεθύνονταν ίσως σε ζευγαράκια που ήθελαν ν΄απομονωθούν και ν' αρχίσουν τα γλυψίματα δημοσίως, ή σε αγοραφοβικούς, μα κανείς άλλος δεν θα προτιμούσε να καθίσει εκεί...

Δεν του ήταν αρκετά τα μετρητά που του μάζευε ο γέρος του, άγρυπνος στο ταμείο μέρα - νύχτα μην χάσει κανένα δίφραγκο και δεν καταγράψει κέρδη...Ήθελε μερικά τάληρα παραπάνω, από το μαγαζί - χρυσωρυχείο που βρήκε έτοιμο σε καλή θέση...

Επικαλείται τη διεθνή οικονομική κρίση, όπου αντί για 150.000 ευρώ θα κερδίσει μόνο 120.000 την φετινή τουριστική σεζόν.

Όπου όλα θα πάνε σε καταθέσεις κι αγορά μεριδίων στη τοπική συνεταιριστική τράπεζα πάραυτα, ούτε ένα χιλιάρικο έστω δεν θα πάει σε περιττή κατανάλωση. Μέχρι ν' αποφασίσει κάποιος καπάτσος από κεί να την κάνει για Λατινική Αμερική με τα εκατομμύρια και να στέκει το χαζό στο δρόμο να αναρρωτιέται πως και γιατί και που πέταξαν τα λεφτά "μου"...

Τι να πάρει ο νέος που η τύχη του δούλευε μα όχι το μυαλό του, να τα ξοδέψει;

Μήπως θα μπεί σε καλό μαγαζί να πάρει φίνα ρούχα, ν' αντικαταστήσει τη μοναδική μπλούζα που έχει και φορά χειμώνα - καλοκαίρι;

Μήπως θα πάρει καινούριο αμάξι ν' αντικαταστήσει το χιλιάρι 15ετίας που έχει και σπάνια κυκλοφορεί; η βενζίνη κοστίζει και συνεχώς ανεβαίνει...

Πού να πάει άλλωστε που τον ξέρουν για παθολογικό τσιφούτη και δεν τον καλούνε πουθενά σε συνάξεις, αφού δεν πρόκειται να κεράσει ποτέ, ούτε είναι ο τύπος που θ' ανάψει το κέφι...

Ή θα βρεί γυναίκα να κάνουν ερωτική σχέση, που όταν συζητά με καμμιά της μιλά για την προβατίνα που τρώει χορταράκι, αντί για το πουλί του που θέλει τάισμα επειγόντως...

Ή θα πάει κανένα ταξίδι το φθινόπωρο που πέφτει ο τουρισμός, να δεί κι άλλο μέρος παραπέρα, που η μόνιμη δικαιολογία του είναι "τι γυρεύω εγώ τώρα στην Θεσσαλονίκη"... ή την Πάτρα ή τα Ιωάννινα ή τα νησιά ή οπουδήποτε αλλού του αναφέρει κάποιος πιθανό προορισμό εντός ή εκτός συνόρων...

Όμως αυτός ο άνθρωπος σακκιάζει πάνω από 100.000 ευρώ εισόδημα για μερικούς μήνες δουλειά, που άλλοι την κάνουν.

Αρκετά καλό ποσόν για κάποιον που ούτε σπούδασε ούτε παντρεύτηκε να έχει οικογένεια κι ανάγκες.

Σάμπως η εξυπνότερη αδελφή του που σπούδασε τι απόγινε; Δασκάλα σε σχολείο της επαρχίας...Και ο γαμπρός το ίδιο. Μαζί πιάνουν το 1/4 του εισοδήματος του και άμεσα φορολογητέο στη πηγή...

Πουτάνα τύχη που πάνε τα λεφτά!

Άντε μετά εσύ να συμμετέχεις σε διαγωνισμούς και stage να σε δουλεύουνε, ή να κάνεις οικογενειακώς αμέτρητα τάματα στον άγιο Μαλακογιάννη μπας και δεήσει να σε κάνει αγροφύλακα να φας ένα κομμάτι ψωμί και να σε φθονούνε κιόλας οι υπόλοιποι άφραγκοι για τη "καλή σου τύχη να διοριστείς"...

Να έχει το μόμολο άφθονα τα φράγκα και τον χρόνο και να μην έχει θέληση να ξοδέψει ένα ελάχιστο ποσόν για τον εαυτό του, να διασκεδάσει λιγάκι τη μιζέρια του!

Να φεύγει η ζωή του και ν' ασπρίζουν τα μαλλιά. Να τα φυλά λέει για τα γεράματα, κάτι που εννοεί την ώρα που θα ψοφήσει, ούτε χρόνο νωρίτερα...

Λυπάται να ξοδέψει μερικά χιλιάρικα από το κομπόδεμα, που τα νοιώθει σαν κομμάτια δικά του...

Έχουνε ρε ψυχή μερικά τυπωμένα χαρτάκια; Ή του έγινε πεποίθηση πως η ρημάδα η ζωή του δεν αξίζει ούτε τόσα...

ΚΡΑΧΤΕΣ...

Πήγα σε περιοχή που είχα καιρό να πάω. Περιοχή που αν και είναι κυρίως αγροτική και καταπράσινη ακόμη, το καλοκαίρι αλλάζει μορφή και μετετρέπεται σε "τουριστική"...

Με τη χειρότερη έννοια του όρου. Λόγω της περιορισμένης διάρκειας του καλοκαιριού και του πλήθους των επισκεπτών, οι αρπακολατζήδες που έχουν αναλάβει την δήθεν "εξυπηρέτηση" τους, κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να κονομήσουν όσο γίνεται περισσότερο σε λιγότερο χρόνο...

Με αποτέλεσμα να γίνονται ενοχλητικοί και στους τουρίστες και στους ντόπιους, τους οποίους μάλιστα όταν αντιληφθούν την εντοπιότητα περιφρονούν ως ανεπιθύμητους πελάτες...

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα και πασίγνωστο σε όλους τους διαβάτες, αφού είναι στην πρώτη γραμμή των παρενοχλήσεων, αποτελούν οι "κράχτες" των εστιατορίων κυρίως, μα τώρα και ορισμένων καφετεριών...

Που προσλαμβάνονται επί τούτου, να προσελκύσουν τους τουρίστες στα καταστήματα τους, προχειροστημένα μαγαζιά συνήθως άθλιας εμφάνισης, εξυπηρέτησης, μενού και τιμών. Τα καλά μαγαζιά του είδους δεν χρειάζονται τελάληδες και κολλητήρι στους ανύποπτους περαστικούς για να τους ελκύσουν, το κάνει η θέση τους με θέα, η ποιότητα, οι τιμές και το εμφανίσιμο κι ευγενικό προσωπικό τους από σχολή τουριστικών επαγγελμάτων κι όχι περιστασιακοί...

Πράγματα που λείπουν από τα μαγαζιά των αρπακολλατζήδων του καλοκαιριού και προσπαθούν ν' αναπληρωθούν από τους κράχτες, που μιας κι αμοίβονται αξιοκρατικά, ήτοι με τον κόσμο που φέρνουν μέσα, γίνονται πολύ φορτικοί ως ενοχλητικοί στους ανθρώπους - στόχους τους.

Δεν είναι κι ότι καλύτερο να σε τραβολογούν με το ζόρι σχεδόν να κάτσεις ή να σου βάζουν τον κατάλογο στη μούρη και νάσαι 60χρονος συνταξιούχος Ευρωπαίος που ήρθες διακοπές για να "ζήσεις τ' όνειρο σου στην Ελλάδα" όπως σου υποσχόταν εκείνη η διαφήμιση που είδες. Εκνευρίζεσαι, αηδιάζεις και φεύγεις. Και μερικά βήματα παρακάτω πέφτεις σε άλλο τέτοιο καμάκι διπλανού εστιατορίου και πάλι τα ίδια...

Με αποτέλεσμα να γίνεται ζημιά στα μαγαζιά. Σε όλα και κείνα που δεν φταίνε...Σε όλη την περιοχή μακρόχρονα...

Για μερικά ευρώ παραπάνω στο μεροκάματο των αποθρασυμένων κραχτών και κάποιων εκατοντάδων ακόμη στα ταμεία των ευκαιριακών αρπακολλατζήδων, που δρουν ανενόχλητοι, αφού ο έλεγχος και η αστυνόμευση είναι σπάνια, είπαμε κυρίως αγροτική περιοχή είναι και μόνο το καλοκαίρι γίνεται τουριστικό θέρετρο...

ΟΙ ΤΖΑΜΠΑΤΖΗΔΕΣ...

Στην καφετέρια καθότανε η παρέα των νεαρών Άγγλων τουριστών και πίνανε μπύρες βαρελίσιες. Με την συμπεριφορά τους έδειχναν πως κείνο το απόγευμα μοναδικός τους σκοπός ήταν το φτηνό ποτό, το μεθύσι και ο χαβαλές...

Οι μπύρες και το κέφι αυξάνονταν όσο περνούσε η ώρα, το ίδιο όμως και ο λογαριασμός που θα πλήρωναν...

Αφού μετά από πολύωρη παραμονή στην καφετέρια διαπίστωσαν πως ο μπάρμαν ήταν αγαθός και ο σερβιτόρος μπασμένος, σε μια στιγμή που ο πρώτος έσκυψε στο μπαρ να ετοιμάσει μια παραγγελία καιο δεύτερος κατέβηκε στο κελλάρι να πάρει ένα μπουκάλι κρασί, βρήκαν ευκαιρία και σηκώνονται και φεύγουν από το πρώτο ακρινό τραπέζι που επίτηδες είχανε πιάσει εξαρχής.

Χωρίς βέβαια να πληρώσουνε τον λογσριασμό τους που είχε φτάσει τα 37 ευρώ...
Γίνανε αντιληπτοί μετά από 2' λεπτά περίπου από τον σερβιτόρο που είχε καταλάβει τι είχε συμβεί όταν επέστρεψε. Χρόνος ικανός να εξαφανιστούν μέσα στο πλήθος που τέτοια εποχή κατακλύζει την τουριστική περιοχή...

Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ιδιοκτήτη που αγαπούσε παθολογικά τα φράγκα και θάκανε ότι μπορούσε να τα πάρει. Με τον παλιό τσιφτέ στο χέρι βγήκε στον δρόμο, ακολουθούμενος από ένα γνωστό του που έτυχε να πίνει τον καφέ του εκεί και σηκώθηκε να βοηθήσει αρπάζοντας ένα στελιάρι...

Οι νεαροί Άγγλοι χαβαλέδες δεν συνέχισαν στον κεντρικό δρόμο φυσικά, μπήκαν σ' έναν παράδρομο που πήγαινε προς τα σπίτια κι εντέλει προς τα χωράφια του πρώην χωριού κια νυν θερέτρου, μα έκαναν αισθητή την παρουσία τους πειράζοντας με κραυγές και χειρονομίες τους περαστικούς και τους κατοίκους που συναντούσαν...

Τους ακολούθησαν και τους πρόλαβαν όταν ήταν να πάνε προς τα χωράφια, μάλλον ψάχνοντας μέρος να ξαλαφρώσουνε από τις μπύρες, σε απομονωμένη τοποθεσία ιδανική για καυγά. Μαζί με τον ιδιοκτήτη της καφετέριας σίμωσαν και μερικοί κάτοικοι που τους είπε τι συμβαίνει. Οι νεαροί μεθύστακες πάντα προκλητικοί:

- We have not money, we don't pay, fuck you bastard....και γυρίζοντας τις πλάτες τους έσκυψαν κι ετοιμάστηκαν να κάνουν μια κίνηση συνηθισμένη πια σε άλλες τουριστικές περιοχές ανατολικότερα...

- Θα μας δείξετε τους κώλους σας ξανθούληδες, όπως κάνετε στα Μάλια; τους απάντησαν οι ντόπιοι....Αν είναι άτριχοι θα σας γαμήσουμε εδώ επιτόπου με τη σειρά και μετά θα πάμε στο μαγαζί, στο άδειο πίσω δωμάτιο θα κάνουμε ένα gay - bar όπου δουλεύοντας θα βγάλετε τα λεφτά να πληρώσετε τις μπύρες σας, κωλόπαιδα...

Κινήθηκαν προς το μέρος τους να τους κυκλώσουν. Οι ξένοι χαβαλέδες καταλαβαίνοντας πως δεν τους παίρνει, στριμώχνονται μεταξύ τους, βάζουν τα χέρια στις τσέπες και βγάζοντας κάτιτις ο καθένας, μάζεψαν τα 37 ευρώ του λογαριασμού και τα δώσανε στον ιδιοκτήτη...

Που γύρισε πίσω δικαιωμένος και πληρωμένος...

Λεφτά είχανε αρκετά, που τα προορίζανε για εβδομαδιαίο ξεσάλωμα κι ατελείωτο μεθύσι, όπως τους υποσχεθήκανε από το τουριστικό γραφείο που τους κουβαλήσανε εδώ μπουλούκια, μα θέλανε και την πλάκα τους, που παραλίγο εδώ να τους βγει ξινή...

Γιατί αυτό με το gay - bar που είπε ο καφετζής, δεν είναι δύσκολο να προκύψει.
Μόνο λίγο παραπάνω να δωροδοκήσει τον "αναπληρωτή υπουργό" που τώρα απλώς φροντίζει μόνο για την διακριτική παραγραφή φορολογικών προστίμων από το συγκεκριμένο μαγαζί κι έγινε!

ΕΡΩΤΑΣ...

Καλοκαίρι ήτανε κι ο Διομήδης έχει ανεβάσει τα πρόβατα στον Ψηλορείτη.

Μια μέρα που τα βοσκεί σε μια λαγκαδιά, θωρεί μια γυναίκα να έρχεται προς το μέρος του. Όταν πλησιάζει στα διακόσια μέτρα διαπιστώνει πως είναι τουρίστρια.
Στρογγυλομηλοπρόσωπη και παχουλομπρατσάτη η κοπελιά του σιμώνει με αέρα, αλλά ας αφήσουμε τον Διομήδη να συνεχίσει:

- Θωρώ που λες φιλιότσο, μια γυναικουριά, βελουδογλυκοχείλα και μπαμπακολαίμα. Γεια σου κουμπάρισσα, τση κάνω. Κουνεί αυτή την κεφαλή.

- Για πού με το καλό;

Φαίνεται κατάλαβε τι τηνε ρώτησε και απαντά:

- Ινταίον Άντρον.

- Και πεινάς; Λέω πεινάς;

Δεν καταλαβαίνει.

- Λέω. Μαντζαρία, μαντζαρία;

- Oh, yes, yes!, απαντά τότε η κοπελιά.

- Ε, κλούθα μου επαέ.

Μπροστά ο Διομήδης πίσω η τουρίστρια, πάνε στο μιτάτο του.

- Δίνω τση που λες φιλιότσο γάλα και πίνει, τυρί και κριάς και τρώει και γίνεται ασκάκι. Αφού έφαγε και ήπιε μου κάνει:

- I love you Diomidί...

- Ο, ανάθεμα σε!, λέω από μέσα μου, κι ίντα θες... Πάω τση το τουπί, λέει

- Νο!

Πάω τση το διόνυσο (ένα ξύλο με το οποίο ανακατεύουν οι βοσκοί το γάλα στο καζάνι), λέει

- Νο!.

- Θεέ μου κι ίντα θέλει; λέω από μέσα μου και τση δείχνω ένα τυροζούλι. Πάλι νο αυτή.

Μια στιγμή φιλιότσο τηνε βλέπω και βγάνει ένα τεφτέρι και μου δείχνει με το δαχτύλι τζη και διαβάζω "έρωτας". Λέω τση:

- Ε, γεια σου κουμπάρισσα, ο έρωντας (το βοτάνι) φυτρώνει στο πάνω αόρι. Έπαε δε βγαίνει μήτε φασκομηλιά!

ΜΑΖ(Ω)ΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ...

Κυριακή μεσημέρι σε τουριστικό "θέρετρο" σε παραθαλάσσιο προάστιο...

Καταφθάνει τουριστικό λεωφορείο γεμάτο κόσμο, τον οποίο αρχίζει να αποβιβάζει στην είσοδο "all inclusive" ξενοδοχείου.
Όλοι οι επιβάτες μεγάλης ηλικίας συνταξιούχοι, που κάνουν ομαδικά διακοπές σε τιμή ευκαιρίας, προερχόμενοι από κάποια Ευρωπαϊκή χώρα...

Σαν προβατάκια τους κατευθύνει κάποιος "συνοδός" κατευθείαν στο εσωτερικό του ξενοδοχείου, απαγορεύοντας σχεδόν με επιπλήξεις, κάθε παρέκκλιση που τολμούν κάποιοι από τους γέρους, απλά να ρίξουν μια ματιά στον γύρω χώρο, να δουν τουλάχιστον που ήρθαν...

Παριστάμενοι στην διπλανή καφετέρια που καθόμουν που βλέπουν συχνά την ίδια σκηνή, σχολιάζουν πως η τουριστική περιήγηση των εν λόγω "εκδρομέων" περιορίζεται από τις διαδρομές αεροδρόμιο - ξενοδοχείο - φαγητό εντός- ξενάγηση αστραπή σε επιλεγμένα μουσεία και λοιπούς χώρους στα πέριξ- υποτυπώδες γλέντι (σε προεπιλεγμένο χώρο από το γραφείο, με το αζημίωτο βέβαια όπως και κάποια βόλτα για ψώνια σε αντίστοιχα μαγαζιά) - αεροδρόμιο και πίσω από κει που ήρθαν σε μερικές μέρες...

Τουρισμός με καλούπι, αν είναι δυνατόν, κι όμως γίνεται σε μεγάλη κλίμακα, λένε οι εμπλεκόμενοι...

Τώρα τι "τουρισμό" θα κάνουν οι ταλαίπωροι δικαιούχοι κάποιου βορειο-ευρωπαϊκού ΚΑΠΗ, αν δεν μπορούν να περπατήσουν όπως κι όπου θέλουν στον τόπο που επέλεξαν, να τον γνωρίσουν βήμα - βήμα με την κάμερα στο χέρι έτοιμοι να καταγράψουν αυθεντικά ότι τους κινήσει το ενδιαφέρον, όχι απαραίτητα όλοι μαζί και στην σειρά όπως βλέπω να γίνεται...

Τι θα τους μείνει κατόπιν για ανάμνηση αν δεν γευτούν επιτόπου τα φαγητά που μαγειρεύονται αυθεντικά στον τόπο τους, με υλικά εγχώριας παραγωγής, να νιώσουν τις μυρωδιές από τα φυτά, τα άνθη και τα ζώα ακόμη που ευδοκιμούν εδώ, να αισθανθούν τον αέρα να τους μεταφέρει τα ντόπια μηνύματα, να μιλήσουν με ανθρώπους στην δική τους γλώσσα, να γνωρίσουν τα καλά ή τα κακά της φιλοξενίας που τους παρέχεται...

Να ξαποστάσουν κουρασμένοι από την εξερευνητική πορεία σε κάποιο παγκάκι δίπλα στην θάλασσα, ή να την αγναντέψουν με την άνεση τους από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου που επέλεξαν με τα δικά του γούστα, εκεί κοντά στο ηλιοβασίλεμα που παίζει με τα χρώματα της δύσης και να μην τους δεσμεύει τίποτα για το πως θα περάσουν την υπόλοιπη νύχτα τους...

Νοιάζεται κανείς ή τα παραπάνω αποτελούν μόνο την δική μου άποψη για τον τουρισμό, που δεν έχει σχέση με τυποποιημένα πακέτα μαζικής μετακίνησης δίποδων "ζωντόβολων" από το ένα μέρος στο άλλο...Απλά!