ΔΙΑΣΗΜΑ ΨΕΜΜΑΤΑ...

Κατά καιρούς, ξένα αλλά και Ελληνικά ΜΜΕ έχουν μεταδώσει ένα καλοφτιαγμένο ψέμα, εκθέτοντάς το στο φως της δημοσιότητας.

Οι άνθρωποι όπως αποδεικνύεται μέσα από τις παρακάτω φάρσες, συχνά πείθονται για μία είδηση που απλά επικαλείται την αυθεντία.

Όπως φαίνεται, ένα νέο που παράγεται και κυκλοφορεί από κάποιο μέσο ενημέρωσης δεν χρειάζεται κανένα είδος απόδειξης, για να γίνει πιστευτό και να διαδοθεί.

Στην Αγγλία χάθηκε για λίγο η βαρύτητα...

Το 1976, ο Βρετανός αστρονόμος Patrick Moore ανακοίνωσε στο ραδιόφωνο του BBC ότι στις 09.47 εκείνης της ημέρας ο πλανήτης Πλούτωνας θα διερχόταν δίπλα από τον Κρόνο, προκαλώντας μια στιγμιαία ευθυγράμμιση της βαρύτητας. Ο Moore ενημέρωσε τους ακροατές πως αν χοροπηδούσαν στον αέρα στις 22:47 ακριβώς, θα αιωρούνταν για μερικά δευτερόλεπτα. Το BBC δέχτηκε καταιγισμό τηλεφωνημάτων από ακροατές που παραδέχονταν ενθουσιασμένοι ότι βίωσαν στην πραγματικότητα, αυτό το μοναδικό γεγονός.

Βρέθηκε ο τάφος και το κώνειο του Σωκράτη

Το ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού τίμησε την Πρωταπριλιά με ένα ισχυρό ψέμα το 1995. Σύμφωνα με αυτό, ο τάφος του Σωκράτη είχε ανακαλυφθεί κοντά στην Ακρόπολη, ενώ η εύρεσή του συνοδευόταν από βάζο με υπολείμματα του κώνειου που είχε πάρει πριν πεθάνει ο φιλόσοφος. Η είδηση κατάφερε να φτάσει μέχρι τα ξένα ΜΜΕ.

Οι δείκτες του "Big Ben" προς πώληση

Το 1980, το BBC σκέφτηκε να ανακοινώσει ότι ο "Big Ben" θα λειτουργούσε με νέο ψηφιακό μηχανισμό, καθώς το διασημότερο ρολόι του κόσμου θα έπρεπε να δείχνει με ακρίβεια την ώρα. Μάλιστα μεταδίδοντας την είδηση, το BBC ανέφερε ότι οι δείκτες του ρολογιού θα πωλούνταν στους τέσσερις πρώτους ακροατές που θα επικοινωνούσαν με τον σταθμό. Τα τηλέφωνα "πήραν φωτιά"!

Μακαρονόδεντρα στην Ελβετία

Το 1957, η ειδησεογραφική εκπομπή του BBC «Πανόραμα» παρουσίασε ρεπορτάζ το οποίο έδειχνε Ελβετούς αγρότες να μαζεύουν από τα δέντρα τη σοδειά του σπαγγέτι. O ρεπόρτερ ανέφερε ότι χάρη στον ήπιο χειμώνα και την εξαφάνιση της σιταρόψειρας, η σοδειά των Eλβετών ήταν καλύτερη από ποτέ. O σταθμός έλαβε χιλιάδες τηλεφωνήματα τηλεθεατών που ήθελαν να μάθουν πληροφορίες για το πώς να καλλιεργήσουν σπαγγέτι. H διπλωματική απάντηση του BBC ήταν «να βάλετε το μακαρόνι σε ένα κουτί τοματοπολτέ και να ελπίζετε για το καλύτερο».

Υπάρχει το χωριό του Aστερίξ

Οι συντάκτες του "Independent", το 1993 δημοσίευσαν ρεπορτάζ για την ανακάλυψη του χωριού του Aστερίξ από επιστήμονες της Oξφόρδης και του Mπρεστ. Tο χωριό υποτίθεται ότι ανακαλύφθηκε ακριβώς στην περιοχή που το τοποθετούσαν οι ιστορίες του Pενέ Γκοσινί. Oι ανασκαφές έβγαλαν στην επιφάνεια νομίσματα τα οποία απεικόνιζαν αγριογούρουνα καθώς και πολλά μενίρ!

Ουρά για λίγο χρυσάφι

Το 1998, εκατοντάδες άνθρωποι, συγκεντρωμένοι στο λιμάνι της Bαλτιμόρης, ήλπιζαν να αποκτήσουν ένα παλιό χρυσό νόμισμα, χωρίς να ξέρουν ότι έχουν πέσει θύματα φάρσας τοπικού ραδιοσταθμού. Οι παρουσιαστές ανακοίνωσαν ότι στο κατάστρωμα του παλιού ιστιοπλοϊκού «Constellation», το οποίο ήταν αγκυροβολημένο για χρόνια στο λιμάνι, βρισκόταν ένα σεντούκι με χρυσά νομίσματα. H Eπιτροπή Aποκατάστασης του «Constellation» είχε αποφασίσει να μοιράσει τα νομίσματα στους κατοίκους της πόλης, τηρώντας αυστηρή σειρά προτεραιότητας. Aποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί μια άνευ προηγουμένου ουρά από πολίτες που περίμεναν υπομονετικά. Kανένας από αυτούς δεν ήξερε ότι η Eπιτροπή Aποκατάστασης του «Constellation» είχε καταργηθεί 20 χρόνια πριν.

Μηχανή κάνει το χώμα τροφή

Το 1878, η εφημερίδα «Graphic» της Νέας Υόρκης, έναν χρόνο μετά την ανακάλυψη του φωνογράφου από τον Tόμας Eντισον, ανακοινώνει πως ο εφευρέτης «έκανε και πάλι το θαύμα του». «Μια μηχανή που μετατρέπει το χώμα σε δημητριακά και το νερό σε κρασί με μία μόνο κίνηση. Το πρόβλημα της παγκόσμιας πείνας λύθηκε», γράφει η είδηση, την οποία αναπαράγουν έντυπα σε ολόκληρη την Aμερική, υμνώντας τον Έντισον για την πολύτιμη προσφορά του στην ανθρωπότητα. Η ντροπή των συντηρητικών εφημερίδων, που είχαν αφιερώσει εκτενείς εγκωμιαστικές στήλες στη νέα «εφεύρεση» ήταν τεράστια, όταν διαπίστωσαν πως δεν επρόκειτο παρά για ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα της «Graphic».

ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΤΡΥΚ...

Καλύτερος τρόπος αποπροσανατολισμού από το επικοινωνιακό νταραβέρι που βλέπουμε να εκτυλίσσεται, υπάρχει;

Επί μέρες τώρα, πριν από τα Χριστούγεννα η κοινή γνώμη παρακολουθεί τις ειδήσεις στα "μεγάλα" κανάλια και διαπιστώσει ότι το νέο σήριαλ που σαρώνει τις τηλεθεάσεις έχει δύο πρωταγωνιστές: Τομπούλογλου και Λιάπης. Πότε ο ένας, πότε ο άλλος, προστέθηκε και ο Καμένος τελευταία μαζί κι έτσι πέρασαν οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς με τα σκάνδαλα πολιτικών, κατά τύχη «δεξιών» αποχρώσεων.

Χτυπάνε τον τελειωμένο πολιτικό Μ. Λιάπη κι έναν ανύπαρκτο κομματάρχη - διοικητή νοσοκομείου, τους ήρθε κουτί και η απόδραση Ξηρού και αφήνουνε τις κεφαλές του εγκλήματος να συνεχίζουν τη δράση τους.

Κι ενώ ο Έλληνας χαζεύει τις επιλεγμένες ειδήσεις που του πασάρουν τα κανάλια και οι εφημερίδες, την ίδια ώρα το μεγαλύτερο ίσως, μεταπολιτευτικό οικονομικό και πολιτικό σκάνδαλο, οι μίζες στα εξοπλιστικά, περνά για κανένα πεντάλεπτο από τις οθόνες μας και χάνεται.

Προφανώς δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει στη χώρα μας τα τελευταία 30 τουλάχιστον χρόνια. Δεν καταλαβαίνει ποιοί και πώς μας κυβερνούσαν. Πρωταγωνιστές είναι η πολιτικοοικονομική ελίτ. Εκτελεστές είναι τα υποζύγια κι αχυράνθρωποι. Είναι δημιούργημα των κυβερνώντων και των κρατικοδίαιτων οικονομικών νταβατζήδων.

Αλλά δεν λογαριάζουν πως δεν είμαστε όλοι κουτόφραγκοι να μας πουλάνε τις ιστορίες τους κάνοντας ότι δεν βλέπουν το σκάνδαλο των εξοπλισμών με τα πάνω από 2 δις μίζες, ή περνώντας το λες και είναι ειδησάριο. Στις περίπτωση με τις μίζες έχουμε εκτός από την οικονομική ζημιά του Ελληνικού λαού, τον εκμαυλισμό ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.

Και δεν έχει σημασία αν οι «λαδιάρηδες» είναι ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ. Σημασία έχει ότι επί 25 και πλέον χρόνια είχε στηθεί ένα απίστευτο πάρτι που ενώ ήταν γνωστό κανείς δεν έκανε τίποτε. Και που ενώ τώρα βγαίνει στο φως κάποιοι θέλουν να το κουκουλώσουν ξανά. Να την πληρώσουν τρεις - τέσσερις δεύτεροι και να γλιτώσουν οι ηγέτες της εγκληματικής οργάνωσης.

Όμως δεν είναι μόνο το σκάνδαλο των εξοπλισμών. Η διαφθορά, η λαμογιά και τα οικονομικά σκάνδαλα υπάρχουν ακόμη και σήμερα. Ασχολούμαστε με τους γελοίους Καμένο - Λιάπη - Τομπούλογλου και αφήνουμε τα γνωστά επιχειρηματικά τζάκια, τους νταβατζήδες που ποτέ δεν αγγίζονται, να κάνουν γενικό κουμάντο.

Κι όχι μόνο αυτό. Επειδή τώρα στα προχωρημένα γεράματα δεν τους περνάει και πολύ, οι συγκεκριμένοι επιχειρηματικοί κύκλοι ποντάρουν στα κόμματα της δραχμής για να κερδίσουν περισσότερα σε βάρος του Ελληνικού λαού. Στηρίζουν τα «αντιμνημονιακά» κόμματα, υλικά και ηθικά, ως κι εξουσία τάζουν στα νέα τους τσιράκια τύπου ΣΥΡΙΖΑκαι προετοιμάζουν το έδαφος για ανατροπή της κυβέρνησης και επιστροφή στο χάος με την αναμενόμενη πολιτική των αριστερών αχταρμάδων.

Αντί λοιπόν να τρώμε το χρόνο μας με υποθέσεις τύπου Τομπούλογλου ή Λιάπη που έτσι κι αλλιώς έχει επιληφθεί η δικαιοσύνη, ας κοιτάξουμε να ασχοληθούμε με την πραγματική διαπλοκή στην Ελλάδα. Εδώ μαθαίνουμε ότι η Siemens ξαναδιεκδικεί μεγάλα έργα στη χώρα μας κι εμείς θα τρώμε το κουτόχορτο;

Φτάνει πια με την ατιμωρησία των πραγματικά μεγάλων σκανδάλων που προωθούν εντέχνως και τα κανάλια. Είναι η ώρα της πραγματικής δικαιοσύνης, αυτής που ζητά επιτακτικά και ο κόσμος.

Το βάρος πέφτει στην κυβέρνηση και φυσικά στα μη διαπλεκόμενα ΜΜΕ (υπάρχουνε και τέτοια, λίγα κι αδύναμα ακόμη).

Η κυβέρνηση έχει τον πρώτο λόγο. Μοναδική ευκαιρία να ξεβρωμισει ο τόπος απο όλων των ειδών τα τζάκια ...

ΤΣΑΜΠΑ REALITY...

Δεν ξέρω αν οι φωτογραφίες των Χρυσαυγιτών με αλυσίδες είναι καλό ή κακό θέαμα για τη δημοκρατία μας. Ο καιρός θα δείξει τελικά αν το όλο θέμα ήταν ένα κακοστημένο επικοινωνιακό σόου.

Ποιος διαρρέει τη δικογραφία της ΧΑ;Γιατί δεν αντιδρά η δικαιοσύνη; Παρατηρούμε τις τελευταίες μέρες μια συστηματική διαρροή στοιχείων της δικογραφίας της Χρυσής Αυγής στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, η οποία γίνεται κατά παράβαση του νόμου που διατάσσει τη μυστικότητα των ανακρίσεων.

Και όλες αυτές οι επιλεκτικές "αποκαλύψεις" συνομιλιών ατόμων χωρίς ιδιαίτερη ευφυία που βρίσκονταν σε πανικό κι από την άλλη δεν έδειχναν ούτε ίχνος σεβασμού στον νεκρό, τόσες και τέτοιες που να ξέρουμε όλες τις λεπτομέρειες της δράσης τους σχετικά με τον τρόπο που επιβίωναν μέσα σε έναν υπόκοσμο που είχε να κάνει με νύχτα, χρήμα, ξύλο, στρατιωτική πειθαρχία και πόλεμο ενάντια σε ένα σύστημα που τους είχε για χρόνια στο περιθώριο, οι οποίες αναπαράγονται μέχρι αηδίας από τύπο και κανάλια ξανά και ξανά για μέρες, πού αποσκοπούν;

Να εμπεδώσουμε αλήθεια τί;

Γιατί πρέπει να ξέρω κι εγώ τι ακριβώς είπαν και μάλιστα πριν δικαστούν; Γιατί πρέπει να ξέρει ο κάθε πολίτης τι είπε η γυναίκα του Ρουπακιά με την κάθε κυρία Γιώτα στο τηλέφωνο; Ο Πατέλης να κλαίει και να λέει ότι σκέφτεται τη γυναίκα του και το παιδί του. Τι σχέση έχουν αυτά με την ενημέρωσή μου σκέφτομαι, πέρα από το να θρέψουν λίγο την περιέργεια μου;

Τσάμπα reality η ΧΑ για τα χρεωκοπημένα ΜΜΕ...

Που επιστράτευσαν πάλι τα παπαγαλάκια τους να μας εξηγήσουν με την γνωστή τους ακρίβεια τις τηλεφωνικές συνομιλίες που είχαν υποκλαπεί. Και φτάνοντας στο θέμα, να μας πούνε ως ηλίθιο συμπέρασμα τους, πως από δώ και πέρα "τέλος ο φασισμός"...

Κι όλοι εμείς θα συνεχίσουμε την καθημερινότητα μας, απαλλαγμένοι από το "τέρας της Χρυσής Αυγής", θα συνεχίσουμε  να παράγουμε και να καταναλώνουμε κοινωνικό φασισμό, δημοκρατικά κι ωραία όπως κάνουμε τόσα χρόνια.

Η σημασία των γεγονότων υποβαθμίζεται αν συνεχίσουμε να διαβάζουμε και να ακούμε το προσωπικό δράμα του κάθε Χρυσαυγίτη. Ας το σκεφτούν λίγο αυτό εκείνοι που δίνουν στη δημοσιότητα προσωπικές συνομιλίες που δεν εξελίσσουν σε τίποτα την υπόθεση, ούτε τη νοημοσύνη μας.

Οι κρατούμενοι πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί και όχι ανθρωποφάγοι. Η δικαιοσύνη πρέπει να κάνει τη δουλειά της όπως σε άλλες υποθέσεις, σιωπηλά.

Ένα θέμα είναι πώς αφήσαμε αυτό το "μόρφωμα" να φτάσει τόσο ψηλά και ένα άλλο ερώτημα θα πρέπει να είναι γιατί δεν το θάβουμε με σοβαρότητα δείχνοντας ότι αντί για τηλεδικείο τηε πλάκας, μπορούμε να είμαστε πολιτεία με δημοκρατία που εμπνέει σεβασμό και πίστη στους θεσμούς της...
Ωστόσω οι πραγματικοί πρωταίτιοι, οι κατεξοχήν υπεύθυνοι της μεγένθυνσης αυτού του φασιστικού μορφώματος συνεχίζουν να κυβερνούνε, όπου με τις ενέργειες ή τις παραλείψεις τους κάνουν το παρόν μας όλο και πιο ζοφερό, το μέλλον μας όλο και πιο δυσοίωνο.

Απερίσπαστοι συνεχίζουν να κυβερνούν και τούτες τις ώρες "διαπραγματεύονται" με τους εκπρόσωπους των δανειστών. Διαπραγματεύονται περισσότερη φτώχεια περισσότερη δυστυχία, περισσότερους φόρους, περισσότερους κρεμασμένους αυτόχειρες;

Και τέλος πάντων την ΧΑ τή μπουζούριασαν,ας κάνουν λίγο κράττει και ας ψάξουν λίγο και την απέναντι πλευρά, μην  αφήσουν το "άλλο άκρο" να ξεσαλώσει σε πανηγυρισμούς και πάρει πολύ αέρα...

ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ...

Ερωτηματικά ενός σκεπτόμενου πολίτη για τον ρόλο και τους σκοπούς των διαμορφωτών της κοινής γνώμης.

Είναι αυτοί που καθημερινά μέσα από μία κατευθυνόμενη καταστροφολογία προκαλούν κατάθλιψη στον Ελληνικό λαό, περισσότερη και από τους όρους του μνημονίου.

Προβάλλονται κάποιες υπαρκτές μεν αλλά στην πραγματικότητα μειοψηφικές ή παραλλαγμένες συμπεριφορές.

Οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ κυρίως είναι αυτοί που χαράσσουν την πολιτική των ιδιοκτησιών τους και οι δημοσιογράφοι - υπάλληλοι τους είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν τις εντολές εάν δεν θέλουν να βρεθούν στο ταμείο ανεργίας...

Πιο λάβροι απ' όλους οι πουλημένοι - προβεβλημένοι υπάλληλοι των καναλιών των μπετατζήδων - εργολάβων - προμηθευτών. Όσο τα αφεντικά τους μασουλούσανε τους προϋπολογισμούς του κράτους, ουδέποτε τους τσίμπησε η μύγα της κατασστροφολογίας.

Τα ΜΜΕ πάντα θα προβάλλουν το κακό, θα δείξουν το σάπιο δέντρο κι όχι το δάσος. Θα κρεμάσουν στα μανταλάκια τον επίορκο αστυνομικό, τον «φακελάκια» γιατρό, τον παιδεραστή προπονητή. Κουβέντα για τις χιλιάδες αστυνομικούς που καθημερινά συμπλέκονται για να πιάσουν ληστές, κλεφτρόνια ή βαρεμένους τρομοκράτες. Κουβέντα για τις χιλιάδες γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς, στρατιωτικούς κλπ εργαζόμενους που καθημερινά, με κολοβούς μισθούς και πενιχρά μέσα υπερβάλλουν εαυτόν σε συνθήκες αντίξοες, για το κοινό καλό.

Δυστυχώς η δύναμη που ασκούν στο πολιτικό σύστημα είναι πολύ μεγάλη αναγκάζοντας το πολλές φορές να υποκύπτει στον επικίνδυνο λαϊκισμό τους, με τραγικές συνέπειες για την οικονομία μας.
 Πχ όπως παρουσίασαν τα γεγονότα στη Μανωλάδα, παρουσιάστηκε όλη η περιοχή από τα ΜΜΕ σαν άντρο τσιφλικάδων του μεσαίωνα και οι δακρύβρεχτοι τίτλοι όπως "Πυροβόλησαν μπράβοι για να σκοτώσουν 200 δυστυχισμένους λαθρομετανάστες που διεκδικούσαν τα χρήματα που επί έξι μήνες τους χρωστούσε ο τσιφλικάς" και να δείχνουν φωτογραφίες εξαθλιωμένων ανθρώπων που βρίσκονταν στο έδαφος αφήνοντας να εννοηθεί πως υπήρξαν δεκάδες νεκροί. Ο τρόπος παρουσίασης της είδησης αναμεταδόθηκε σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ με αποτέλεσμα πολλά κράτη να ακυρώνουν τις παραγγελίες τους, προτιμώντας την αγορά της Τουρκίας όπου δεν υπάρχουν τέτοιες καταστάσεις (ή δεν γίνονται γνωστές με τέτοιο τρόπο).

Ή τα σενάρια για κατάρρευση των τραπεζών και χάσιμο των καταθέσεων, η φημολογούμενη καθημερινώς "λαίλαπα" που θα σαρώσει το δημόσιο κι εντέλει θα αφορά λίγους επίορκους και μερικούς αχρείαστους υπαλλήλους, κ.ά.

Η ζημιά για το σύνολο της Ελληνικής οικονομίας τεράστια αλλά ποιος ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο εάν η είδηση παρουσιάζεται διαστρεβλωμένη;

Διακόσιοι άνθρωποι πήγαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους (που συμφωνούμε όλοι με ανήθικο τρόπο ο εργοδότης δεν τους τα έδινε), όμως πώς συμβαίνει τρεις οπλισμένοι με καραμπίνες υπάλληλοι του τσιφλικά να τους πυροβολούν με ανθρωποκτόνο πρόθεση και όλοι τους αφού τους δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο της περιοχής να πάρουν εξιτήριο; H πιο λογική εξήγηση είναι πως πυροβόλησαν στον αέρα για εκφοβισμό και από τα σκάγια που έπεσαν τραυματίστηκαν μερικοί και μόνο επιφανειακά όπως και αποδείχθηκε. Γιατί αυτή η εκδοχή ποτέ δεν παρουσιάστηκε;

Είναι η πολιτική που ακολουθούν οι ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης και εκεί εντάσσεται η καθημερινή κατευθυνόμενη καταστροφολογία και δεν υπάρχει σωτηρία για την Ελλάδα. Στο παιχνίδι αυτό συμμετέχουν πρόθυμα συγκεκριμένοι δημοσιαγράφοι, καθώς και συγκεκριμένα πρόσωπα με την κάλυψη πανεπιστημιακών - διδακτορικών τίτλων τάχα ειδικότητας και παντογνωσίας, με ροπή στην αρνητική καταστροφολογία και τα αμέτρητα δεινά που θα επέλθουν στην χώρα, αν...

Οι συκοφαντικές υπερβολές των ΜΜΕ των διαπλεκόμενων κρατικοδίαιτων "επιχειρηματιών" διαστρέφουν την αλήθεια και δεν βοηθούν την επίλυση των προβλημάτων.

Όλα αυτά τα θεωρείτε τυχαία;

Εγώ πάντως όχι και ας αναρωτηθούμε ποιους εξυπηρετεί ο τρόπος προβολής ειδήσεων και απόψεων των συγκεκριμένων πασίγνωστων ανθρώπων με συχνότατη τηλεοπτική παρουσία.

10 ΑΡΧΕΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ..

Του Νόαμ Τσόμσκι

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί - πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα- αντίδραση - λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.

Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα, αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης. Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ' ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΣΥΝΕΠΕΙΑ...

Αρκετοί πολίτες υψηλών κοινωνικών τάξεων λένε "ευτυχώς που ήρθαν οι ξένοι μπας και μπει κάποια τάξη στο διαλυμένο κράτος, γιατί το Ελληνικό πολιτικό σύστημα αποδείχθηκε άχρηστο".

Άλλοι άνθρωποι λένε ευτυχώς που υπάρχει το Πασόκ και περνάει τα κατάλληλα μέτρα γιατί αν ήταν η ΝΔ θα είχε γίνει εμφύλιος πόλεμος με τις συντεχνίες.

Παρατηρήστε πόσο φυσιολογικά συζητούν όλοι γύρω σας για την επερχόμενη χρεοκοπία παρά τα "μέτρα" που λαμβάνονται...

Άνθρωποι αυτοκτονούν για τα οικονομικά τους, η ακρίβεια αυξάνεται, η φορολόγηση γονάτισε τα νοικοκυριά, μα ο καθένας ξεχωριστά κοιτά μην χάσει αυτά που ο ίδιος έχει, μην τον πάρει αυτόν και μόνο το κύμα της καταστροφής, όπως ακούει για άλλους γύρω του. Ο Έλληνας είναι δέσμιος της αγωνίας για το μισθό, έστω αυτόν τον κουτσουρεμένο, του άγχους για τη σύνταξη, έστω αυτή την πενιχρή κι αφήνει στους "άλλους" τα ηρωικά για επαναστάσεις, ξεσηκωμούς και ανατροπές...

Μεγάλο ρόλο παίζει ο τρόπος που παρουσιάζουν τα θέματα αυτά τα ΜΜΕ, όπου πρόθυμοι λακέδες δημοσιογράφοι προσπαθούν σε αυτή τη δυσκολότατη συγκυρία, να παραπληροφορούν το λαό και να προκαλούν σύγχυση...

Και ότι λένε και ο χρόνος που λέγεται είναι προιόν επιστημονικής μελέτης του τι τελικά έχει γίνει πιστευτό από την κοινή γνώμη μετά από την διετή συνεχή προπαγάνδα που συντονισμένα συμμετέχουν όλα τα μέσα ενημέρωσης.

Μιλάμε για την πιο επιστημονική προπαγάνδα και χειραγώγηση της κοινής γνώμης που έγινε ποτέ στην Ελλάδα.

Κάποια στιγμή κάποιος ειδικός επικοινωνιολόγος ή πολιτικός αναλυτής θα κάνει case study την προπαγάνδα που μας εφαρμόζεται και θα διδάσκεται στα πανεπιστήμια ως πρότυπο επιτυχίας πως πετσοκόβεις κάποιον χωρίς καμία αντίσταση και το ευχαριστιέται, πως με κατάλληλες δόσεις προπαγάνδας μεταλλάσεις όπως θέλεις έναν ολόκληρο λαό .

Βάζουν πρώτα τα ΜΜΕ με τον κατάλληλο τρόπο να πείθουν τον κόσμο για αυτά που πρέπει να γίνουν και όταν πλέον το δουν στις έρευνες που κάνουν βγαίνουν και το λένε ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Εθιζεται η κοινή γνώμη στον σταδιακό περιορισμό δικαιωμάτων, ελευθεριών, γνώμης, κλπ.

Ακόμα και όταν γίνεται κριτική στα μέτρα από την δημοσιογραφία αν προσέξουμε γίνεται με τέτοιο τρόπο όπου η κεντρική ιδέα είναι άδικα τα μέτρα αλλά αναγκαία. Θα πάμε μέχρι τέλος με αυτή την κυβέρνηση επειδή ελπίζουν ότι μετά την τελικά λύση που θα δοθεί στο Ελληνικό πρόβλημα και μετά την στοιχειώδη οικονομική ανάκαμψη που θα έχει επιτευχθεί θα παρουσιαστεί η σωτηρία και μόνο της χώρας ως επιτυχία.

Αυτό είναι που μένει στους πολίτες.

Με την βοήθεια των ΜΜΕ σε δύο χρόνια αυτό που θα μας παρουσιάζεται δεν θα είναι οι θυσίες που υπομένουμε, αλλά ότι τελικά σωθήκαμε.

Όσοι τουλάχιστον θάχουμε απομείνει...

THAT's GREECE...

That's Greece vs That's Not Greece είναι ο τίτλος του βίντεο που παρουσιάζει την πραγματική εικόνα της Ελλάδας σήμερα, σε σχέση με αυτήν που κάποιοι θέλουν σκόπιμα να παρουσιάζουν στα διεθνή ΜΜΕ.

Το βίντεο παρουσιάζει όλους τους "μύθους" που με έντεχνο τρόπο κάποιοι προσπαθούν να παρουσιάσουν για την Ελλάδα ως αληθινούς ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Με ευρηματικότητα και έξυπνη παράθεση γεγονότων που διαψεύδουν όλα τα κακώς κείμενα που κάποιοι μας προσάπτουν, δεν μένει τίποτα άλλο από το να απολαύσουμε επιτέλους την πραγματική Ελλάδα που αξίζει να γνωρίζει κάθε Ευρωπαίος και όχι μόνο πολίτης...

ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ...

Η παραπληροφόρηση, η διασπορά ψευδών ειδήσεων με στόχο τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, για να υπηρετηθούν τα συμφέροντα κάποιων, ναρκοθετεί αναμφισβήτητα τα θεμέλια της δημοκρατίας.

Η έννοια της διαπλοκής δεν αναφέρεται μόνον σε επιχειρηματίες αλλά και σε πολιτικούς. Ακριβέστερα στη σχέση πολιτικών κομμάτων με ΜΜΕ. Ακόμη περισσότερο, αναφέρεται σε επιχειρηματίες που έχουν σαν στόχο την επιρροή στην λήψη πολιτικών αποφάσεων και οι οποίοι με τη σειρά τους, είναι σε θέση να παίζουν βαρύνοντα ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

Η προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης δεν είναι, πάντοτε, φανερή, μήτε οφείλεται στους ίδιους πάντα λόγους. Συνήθως, σχετίζεται με την πρόθεση των "πλανευτών" να στρέψουν αλλού τα βλέμματα του κόσμου και να τον κάνουν να μην ασχολείται με ό,τι, πιθανόν, θα τους έφερνε σε δύσκολη θέση π.χ. οι πολιτικοί δεν θέλουνε ν’ ανακατεύεται στα πόδια τους, δηλαδή στα κέντρα λήψης των σημαντικών κοινωνικοπολιτικών αποφάσεων, τα ιερατεία δεν επιθυμούνε, μεταξύ άλλων, την ανάμειξη των πιστών στην ερμηνεία των θεολογικών δογμάτων, οι οικονομικά δυνατοί δεν επιδιώκουν τη συμμετοχή του λαού στη διανομή των ωφελημάτων μιας ορθολογικής οικονομικής διαχείρισης.

Προωθώντας ή θάβοντας τον ένα ή τον άλλο συγκεκριμένο πολιτικό, ή θέμα ή γεγονός, ή σε περίπτωση που δεν μπορούν να το κάνουν απόλυτα, δημιουργώντας εσκεμμένη σύγχυση σχετικά με δαύτο...

Δημιουργώντας αναστάτωση και ανασφάλεια στους πολίτες, εμποδίζοντας τη λήψη σωστών αποφάσεων απ' αυτούς, καθώς αδυνατούν να σκεφτούν νηφάλια, καλλιεργώντας τη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς και στα πρόσωπα από τα οποία αυτοί αντιπροσωπεύονται, δίνοντας έτσι σε κάποιους την ευκαιρία να επιτελούν ανενόχλητοι το έργο της υπονόμευσης της δημοκρατίας. Συχνά ξεπερνά τα όρια, συκοφαντεί και διασύρει υπολήψεις, γίνεται κινδυνολογία, καταστροφολογία.

Στον ιδιωτικό βίο δηλητηριάζει και εκφυλίζει τις διαπροσωπικές σχέσεις, σπέρνει την καχυποψία και τη διχόνοια μεταξύ των ανθρώπων, περιθωριοποιεί και οδηγεί σε κοινωνικό στιγματισμό άτομα, τα οποία δεν έχουν τις οικονομικές δυνατότητες να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, για να αποδείξουν το αναληθές των πληροφοριών που τους αφορούσαν. Είναι άλλωστε γνωστή η θυμόσοφη ρήση του λαού μας: "κάλλιο να σου βγει το μάτι παρά τ' όνομα".

Η παραπληροφόρηση είναι αναμβίβολα καταδικαστέα είτε προέρχεται από τους συμβατικούς είτε από τους διαδικτυακούς κρουνούς ενημέρωσης. Η ανώνυμη αρθρογραφία των blogs πολλές φορές χαρακτηρίζεται από την επώνυμη συμβατική δημοσιογραφία ως εκχυδαϊστική, ρυπαρή και τυχοδιωκτική, καθώς χρησιμοποιεί την ανωνυμία της για να πλήξει το ήθος και την υπόληψη ανθρώπων του πολιτικού χώρου. Κατευθείαν στο γήπεδο του μηδενισμού και της αποβλάκωσης.

Όσο επικίνδυνο όμως είναι για τη δημοκρατία το έργο που επιτελούν τα "παπαγαλάκια", τόσο επιζήμια είναι κι η δουλειά που κάνουν οι "ψόφιοι κοριοί", οι δήθεν αμερόληπτοι δηλαδή δημοσιογράφοι που περιβάλλουν με προστατευτικό μανδύα συγκεκριμένους πολιτικούς, εξαίροντας από τη μια κάποιες ενέργειές τους και υποβαθμίζοντας ή απαλείφοντας από την άλλη κάποιες άλλες, αξιολογώντας τες με κριτήρια κομματικού παρωπιδισμού και προστατευτισμού.

Γιατί άραγε πρέπει να θεωρείται θεμιτό και αυτονόητο ένα πολιτικό πρόσωπο να αποκτά με δημόσιο χρήμα τόσο ιδιωτικό πλούτο; Γιατί πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι οι χρηστοήθεις πολιτικές καταβολές ενός πολιτικού προσώπου το απαλλάσσουν από οποιαδήποτε ευθύνη ή υποψία;

Γιατί πρέπει να θεωρείται λογικό ότι η παρουσία αποκλειστικά και μόνο κάποιου συγγενικού προσώπου του οικογενειακού ή συγγενικού κύκλου των πολιτικών σε δημόσια θέση εξασφαλίζει και τη δημιουργική προσφορά; Με ποια κριτήρια προηγούνται και καταβάλλονται αποζημιώσεις υπερωριών συγκεκριμένου κλάδου δημοσίων υπαλλήλων, ενώ καθυστερούν μέχρι και ενάμιση χρόνο τα δεδουλευμένα άλλων; Γιατί να νομιμοποιούνται τα πολιτικά πρόσωπα να χρησιμοποιούν πάντοτε ως ανάχωμα το λαό, αφού στην πράξη, με τις επιλογές τους και τον τρόπο ζωής τους δε στηρίζουν το δημόσιο χαρακτήρα κοινωνικών αγαθών, όπως είναι η παιδεία και η υγεία;

Οι ανώνυμοι "κουκουλοφόροι" κάποιων επιδοτούμενων ιστολογίων μπορεί να έριξαν λάσπη, αλλά οι κοινωνικές ομάδες που συχνάκις διαμαρτύρονται είναι άνθρωποι με ακάλυπτο πρόσωπο και επώνυμο.

Και αναρωτιέται κανείς τι πλήττει περισσότερο τη δημοκρατία; Η επώνυμη αληθοφάνεια ή τα ανώνυμα ψεύδη; Η επώνυμη υποπληροφόρηση ή η ανώνυμη παραπληροφόρηση;

Έτσι χάνεται η αξιοπιστία και πέφτουν δραματικά οι θεάσεις και οι έντυπες κυκλοφορίες, αφού τα ΜΜΕ χάνουν το κοινό που τα στήριζε.

Έτσι και αλλιώς οι νοήμονες Έλληνες την έχουν κόψει την εφημερίδα εδώ και χρόνια, ενώ ειδήσεις στην τηλεόρσαη βλέπουν μόνο οι ανεγκέφαλοι φανατικοί των κομμάτων. Οι υπόλοιποι που είναι και οι πολλοί έχουν καταλάβει την πλύση εγκεφάλου που προσπαθούν να μας κάνουν οι μεγαλο-καναλάρχες και τους μουτζώνουν "άμα τη εμφανίσει"...

Με τη δραματική συρρίκνωση της κυκλοφορίας, τον περιορισμό της διαφημιστικής δαπάνης λόγω της οικονομικής κρίσης και την ευρεία διάδοση του διαδικτύου ως πρώτη πηγή ενημέρωσης, η κρίση στο έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο θα λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις και είναι άγνωστο ποιοί θα καταφέρουν να επιβιώσουν. Γιατί δεν θα επιβιώσουν όλοι. Αυτή η προοπτική καθιστά τα ΜΜΕ ευάλωτα, άρα και περισσότερο εξαρτημένα από την Κυβέρνηση, η οποία ελέγχοντας τη στρόφιγγα της κρατικής διαφήμισης μπορεί να υπαγορεύει τους όρους της. Χώρια που τα περισσότερα έχουν και άλλες εκκρεμότητες με το κράτος.

Από την άλλη μεριά, όλα δείχνουν ότι ένα νέο ρεύμα (όχι κατ' ανάγκη ικανό και καλό) έρχεται να σαρώσει τα παραδοσιακά ονόματα δημιουργώντας μια νέα τάξη πραγμάτων και ΜΜΕ.

BLOGS - MME...

Μεγάλο λάθος να πιστεύουν κάποιοι ότι στην εποχή της ηλεκτρονικής πληροφόρησης και του διευρυμένοι Internet μπορούν οι κάτοχοι των ΜΜΕ ή έστω μερικοί προβεβλημένοι δημοσιογράφοι τους, να πάνε τον κόσμο όπου εκείνοι θέλουν. Νομίζουν ότι τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης, ανάγνωσης κ.ο.κ. σημαίνουν αυτόματα και υψηλή επιρροή - επίδραση επί των (άβουλων όπως εύχονται) θεατών και αναγνωστών.

Τα πράματα όμως δεν είναι έτσι απλά.

Μπορεί πράγματι κάποιο μέρος του κοινού να επηρεάζεται στην καθημερινότητα και στην εικόνα που έχει για ανθρώπους που δεν γνωρίζει καλά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά για τα θεμελιακά ζητήματα διαθέτει δικά του κριτήρια και επιδιώξεις.

Σε αυτό όποιος μπορεί βέβαια και θέλει να "δικτυωθεί" βοηθιέται όλο και περισσότερο από τα νέα μέσα πληροφόρησης που δεν είναι ελεγχόμενα και κύρια κινούνται στο Διαδίκτυο, όπως είναι τα blogs.

Το διαδίκτυο κι ιδιαίτερα τα blogs, αναβαθμίζουν τον ρόλο του πολίτη.

Από παθητικό αναγνώστη ή τηλεθεατή, όπως τον αντιμετωπίζουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ, τα blogs ενισχύουν την αμφίδρομη σχέση κι εξωθούν τον παθητικό αναγνώστη σε δράση, σε συμμετοχή, μέτοχος της μεγάλης μάχης που μαίνεται καιρό ανάμεσα στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και τα blogs για την πρωτοκαθεδρία στην ενημέρωση των πολιτών.

Αντίστοιχη δυνατότητα, παρείχε παλαιότερα μόνο το ραδιόφωνο. Το διαδίκτυο όμως και πάλι υπερέχει, λόγω των πολλών εναλλακτικών επιλογών που προσφέρει σε πολύ μικρότερο χρόνο. Οι πολίτες σήμερα μπορούν να εκφραστούν, τα νέα μέσα υποστηρίζουν και ενθαρρύνουν τη συμμετοχή τους...

Έτσι τα σοβαρά blogs αναγνωρίζονται ως καθοριστικός παράγοντας διαμόρφωσης της κοινής γνώμης του "ψαγμένου" και δυναμικότερου κομματικού της κοινωνίας και χρησιμοποιούνται ως μέρος και σε προεκλογικές εκστρατείες. Η χρήση των διαδικτυακών μέσων αλλά και η "χρησιμοποίηση" των blogs και λοιπών social sites αποτελεί σήμερα το καλύτερο χρηστικό εργαλείο σε μία καμπάνια..

Για την ενημέρωση του πιο ανήσυχου και πιο απαιτητικού κοινού.
Όπου εκτός από δίαυλος ενημέρωσης του κοινού, είναι και πολύτιμος όσο κι απαραίτητος πλέον κρίκος επαφής των πολιτικών με την κοινωνία.

Ενδεχομένως μέχρι τις επόμενες εκλογές η διείσδυση του διαδικτύου να φτάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό στους ψηφοφόρους, έτσι ώστε να επηρεάζει τις οποιαδήποτε έκβαση τους!

Το θέμα των blogs γενικά παρουσιάζει ένα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τις μελλοντικές εξελίξεις...

Ολοι οι πολιτικοί μελοντικά θα θέλουν τα blogs μαζί τους, διότι θ' αντικαταστήσουν τα κλασικά ΜΜΕ και περισσότερο τα τηλεοπτικά, όπου διαπλεκόμενα αφεντικά, γλείφτες δημοσιογράφοι ελεεινοί και τρισάθλιοι, είναι έτοιμοι να πουλήσουν και τη μάνα τους ακόμη, σ' όσους τους υποσχεθούν αυξημένα κέρδη ή παραμονή στις θέσεις τους αντίστοιχα.

Βέβαια η ανωνυμία των ελεγχόντων τα blogs (δεν αφορά αυτό εδώ, εγώ όταν το δημιούργησα πρώτα έγραψα το όνομα μου σωστά και μετά το πρώτο μου κείμενο), αλλά και των ηλεκτρονικών οδών προς αυτά παραμένει ένα ερωτηματικό, ως προς την διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων του εκάστοτε χρήστη. Ακόμη η ασφάλεια του πληκτρολογίου έχει οδηγήσει κάποιους έτσι κι αλλιώς κακόβουλους σε παρεκτροπές στο Διαδίκτυο.

Στα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης, μπορεί η ίδια η φύση του μέσου να ενθαρρύνει μεγαλύτερη ελευθερία, αλλά αυτή δεν είναι άλλη από την γενικά κατοχυρωμένη ελευθερία λόγου. Δεν μπορούμε να αξιώνουμε "ειδική μεταχείριση" μόνο και μόνο επειδή βρισκόμαστε στο Διαδίκτυο, με δική μας θέληση κι ευθύνη ωστόσο.

Όλο το στοίχημα για τα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης παίζεται στους Όρους Χρήσης: η κατοχύρωση συγκεκριμένων, διαφανών και αμερόληπτων διαδικασιών για την εποπτεία του υλικού που αναρτάται δημόσια και η εγρήγορση για την ορθή εφαρμογή των Όρων Χρήσης είναι το μυστικό για να περιοριστεί η ευθύνη του ίδιου του μέσου.

ΜΜΕ ΚΑΙ ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ...

Πολλές φορές τα ΜΜΕ για όσα συμβαίνουν καθημερινά στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή ενός τόπου προβάλλουν διαστρεβλωμένες ή με αρνητική προκατάληψη τις απόψεις κάποιων και την ίδια στιγμή προωθούν τις ιδέες ορισμένων άλλων σε βάρος των προηγούμενων επειδή τους είναι φίλα προσκείμενος ο ιδιοκτήτης του εκάστοτε ΜΜΕ.

Σ'; αυτές τις περιπτώσεις δηλαδή, με την ανάμειξη των πολιτικών συμπαθειών και προσωπικών συμφερόντων στην ενημέρωση των πολιτών ή όταν τα οικονομικώς διαπλεκόμενα με την εξουσία αφεντικά του ΜΜΕ έχουν συγκεκριμένες πολιτικές προτιμήσεις, δεν έχουμε αντικειμενική πληροφόρηση...

Ο αναγνώστης, ο τηλεθεατής και ο ακροατής δυσκολεύονται μέσα από τον υποκειμενικό τρόπο προβολής των γεγονότων να ψάξουνε και να βρούνε την αλήθεια...

Τελικά αποπροσανατολισμένοι και απογοητευμένοι από την θορυβώδη πολυφωνία, αποσύρονται στην αδράνεια του καναπέ τους, χωρίς ενεργό εφεξής συμμετοχή στα "κοινά" και δίχως να τους νοιάζει και τόσο ποια είναι η πραγματική η αντικειμενική αλήθεια των αυτοπτών και αυτήκοων μαρτύρων που επίτηδες προβάλλεται η άποψη τους που δεν ενδιαφέρει και κανέναν στο κάτω κάτω...

Οι ασχολούμενοι με την ενημέρωση σήμερα, οφείλουν να συναισθανθούν ότι όσα θα προβάλλουν από τον τηλεοπτικό τους σταθμό ή θα γράφουν στην εφημερίδα τους πρέπει να προτάσσουν την αλήθεια και να έχουν σκοπό να βοηθήσουν τους πολίτες να κρίνουν ανεπηρέαστοι από ιδεολογικοπολιτικές σκοπιμότητες, αυτά που συμβαίνουν και αυτά που τους περιβάλλουν καθημερινά.

Μια πρόταση είναι να περιορίζονται στην είδηση αυτή - καθαυτή, αφήνοντας τα σχόλια και τις αναλύσεις κι επιτρέποντας στον πολίτη - θεατή - αναγνώστη να σχηματίσει αυτούσια αντικειμενική και προσωπική άποψη...

Τα ΜΜΕ ακόμη πρέπει ν'; αποκτήσουν την επίγνωση ότι διαδραματίζουν με όσα λένε ή γράφουν σημαντικό μερίδιο στη βελτίωση της κοινωνικής ζωής, στη σταθεροποίηση και στη διεύρυνση των θεσμών της δημοκρατίας.

Τότε το κυνήγι της ανταγωνιστικότητας και του "αποκλειστικού" δε θα μετατρέπει τις αντικειμενικές ειδήσεις σε παιχνίδι ικανοποίησης υποκειμενικών κενοδοξιών, καμιά φορά ύπουλων κι υστερόβουλων!

ΜΜΕ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ...

Tα ΜΜΕ στην Ελλάδα ακολουθούν μια περίεργη στρατηγική, μοναδική από όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Ενώ συνεχώς αμφισβητούν το πολιτικό κόμμα που βρίσκεται στην κυβέρνηση, από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες της εκλογής του κι αφού πρώτα το βοήθησαν σημαντικά να πάρει την εξουσία, δεν προτείνουν κάτι καινούργιο σαν λύση, όπως πχ είχε γίνει στην Ιταλία.

Κάθε σημαντικό πολιτικό ζήτημα που βγαίνει στο προσκήνιο καταλήγει να εξελίσσεται σε μια ακόμα σύγκρουση της διαπλοκής μεταξύ των 5 - 6 εμπλεκομένων - θιγμένων από τη μια και κυβέρνησης - διαπλεκομένων από την άλλη.

Ευκαιρία για ξεκαθάρισμα και κυριαρχία...

Φαίνεται ότι ο βασικός σκοπός είναι η δική τους μακροημέρευση μέσω των όποιων πολιτικών προσώπων που ελέγχουν αμέσως ή εμμέσως οι ιδιοκτήτες τους, στο πολιτικό σύστημα, πράγμα όμως που λειτουργεί εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.
Που δεν νοιάζεται κανείς τους για δαύτο, ούτε το περιλαμβάνει στους σχεδιασμούς του..

Όμως και να ήθελαν να προτείνουν κάτι άλλο, γνωρίζουν ότι δύσκολα θα γίνονταν αποδεκτό από την κοινωνία επειδή η κοινωνία μας έχει συνδέσει από πολύ καιρό τώρα τα ΜΜΕ με τη διαπλοκή.

Και αντιμετωπίζει με πλήρη απαξίωση εκείνους που διαγκωνίζονται στα τηλεοπαράθυρα για το ποιος προσκύνησε περισσότερο τον υψηλό προστάτη και καθοδηγητή του.

Αλλά μαζί με τους πολιτικούς θα επιφυλάσσει την ίδια απαξιωτική αντιμετώπιση και για όσους φορείς υποτίθεται της ενημέρωσης επιχειρούν, εκμεταλλευόμενοι την μεγάλη δύναμητης τηλεόρασης, να κρατήσουν την προσοχή της κοινής γνώμης μόνο σε αυτό το επίπεδο.

Όποιος πεινά δεν έχει την πολυτέλεια ν' ασχολείται με καμώματα αλλονών, κοιτάζει τη δική του επιβίωση.

Μέσω της συνεχούς φθοράς του συστήματος, επιχειρείται να ελεγχθεί και να "καθοδηγηθεί" ο πολιτικός κόσμος κατά τα συμφέροντα τους που δεν σταματούν στα media, έτσι καταλήγουμε σε ολιγοπώλια κι αθέμιτο πλουτισμό των 5 - 6 "εθνικών νταβατζήδων", που τους κάνει ολοένα ισχυρότερους...

Στήριγμα τους τα εκατομμύρια θεατές που καταναλώνουν άβουλα ότι δουν στις οθόνες...

Η δύναμη τους είναι μία: Η εκούσια καταβρόχθιση του θεάματος, συνήθως ευτελούς και άχρηστου, που προσφέρουν σε 24ωρη βάση. Κλείστε τους για να καταδικαστούν στην ανυπαρξία, πάραυτα...

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΜΕΣΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΚΥΡΙΩΣ, ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΘΕΑΣΗ ΚΙ ΕΣΟΔΑ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΝ...

Εάν όμως οι "νταβατζήδες" έγιναν έτσι επειδή σας ψυχαγωγούν, σας ενημερώνουν και σας διασκεδάζουν, έ κάπου φταίτε κι εσείς!!!