Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κατάθλιψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κατάθλιψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 8 Μαΐου 2013

ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ...

Ερωτηματικά ενός σκεπτόμενου πολίτη για τον ρόλο και τους σκοπούς των διαμορφωτών της κοινής γνώμης.

Είναι αυτοί που καθημερινά μέσα από μία κατευθυνόμενη καταστροφολογία προκαλούν κατάθλιψη στον Ελληνικό λαό, περισσότερη και από τους όρους του μνημονίου.

Προβάλλονται κάποιες υπαρκτές μεν αλλά στην πραγματικότητα μειοψηφικές ή παραλλαγμένες συμπεριφορές.

Οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ κυρίως είναι αυτοί που χαράσσουν την πολιτική των ιδιοκτησιών τους και οι δημοσιογράφοι - υπάλληλοι τους είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν τις εντολές εάν δεν θέλουν να βρεθούν στο ταμείο ανεργίας...

Πιο λάβροι απ' όλους οι πουλημένοι - προβεβλημένοι υπάλληλοι των καναλιών των μπετατζήδων - εργολάβων - προμηθευτών. Όσο τα αφεντικά τους μασουλούσανε τους προϋπολογισμούς του κράτους, ουδέποτε τους τσίμπησε η μύγα της κατασστροφολογίας.

Τα ΜΜΕ πάντα θα προβάλλουν το κακό, θα δείξουν το σάπιο δέντρο κι όχι το δάσος. Θα κρεμάσουν στα μανταλάκια τον επίορκο αστυνομικό, τον «φακελάκια» γιατρό, τον παιδεραστή προπονητή. Κουβέντα για τις χιλιάδες αστυνομικούς που καθημερινά συμπλέκονται για να πιάσουν ληστές, κλεφτρόνια ή βαρεμένους τρομοκράτες. Κουβέντα για τις χιλιάδες γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς, στρατιωτικούς κλπ εργαζόμενους που καθημερινά, με κολοβούς μισθούς και πενιχρά μέσα υπερβάλλουν εαυτόν σε συνθήκες αντίξοες, για το κοινό καλό.

Δυστυχώς η δύναμη που ασκούν στο πολιτικό σύστημα είναι πολύ μεγάλη αναγκάζοντας το πολλές φορές να υποκύπτει στον επικίνδυνο λαϊκισμό τους, με τραγικές συνέπειες για την οικονομία μας.
 Πχ όπως παρουσίασαν τα γεγονότα στη Μανωλάδα, παρουσιάστηκε όλη η περιοχή από τα ΜΜΕ σαν άντρο τσιφλικάδων του μεσαίωνα και οι δακρύβρεχτοι τίτλοι όπως "Πυροβόλησαν μπράβοι για να σκοτώσουν 200 δυστυχισμένους λαθρομετανάστες που διεκδικούσαν τα χρήματα που επί έξι μήνες τους χρωστούσε ο τσιφλικάς" και να δείχνουν φωτογραφίες εξαθλιωμένων ανθρώπων που βρίσκονταν στο έδαφος αφήνοντας να εννοηθεί πως υπήρξαν δεκάδες νεκροί. Ο τρόπος παρουσίασης της είδησης αναμεταδόθηκε σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ με αποτέλεσμα πολλά κράτη να ακυρώνουν τις παραγγελίες τους, προτιμώντας την αγορά της Τουρκίας όπου δεν υπάρχουν τέτοιες καταστάσεις (ή δεν γίνονται γνωστές με τέτοιο τρόπο).

Ή τα σενάρια για κατάρρευση των τραπεζών και χάσιμο των καταθέσεων, η φημολογούμενη καθημερινώς "λαίλαπα" που θα σαρώσει το δημόσιο κι εντέλει θα αφορά λίγους επίορκους και μερικούς αχρείαστους υπαλλήλους, κ.ά.

Η ζημιά για το σύνολο της Ελληνικής οικονομίας τεράστια αλλά ποιος ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο εάν η είδηση παρουσιάζεται διαστρεβλωμένη;

Διακόσιοι άνθρωποι πήγαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους (που συμφωνούμε όλοι με ανήθικο τρόπο ο εργοδότης δεν τους τα έδινε), όμως πώς συμβαίνει τρεις οπλισμένοι με καραμπίνες υπάλληλοι του τσιφλικά να τους πυροβολούν με ανθρωποκτόνο πρόθεση και όλοι τους αφού τους δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο της περιοχής να πάρουν εξιτήριο; H πιο λογική εξήγηση είναι πως πυροβόλησαν στον αέρα για εκφοβισμό και από τα σκάγια που έπεσαν τραυματίστηκαν μερικοί και μόνο επιφανειακά όπως και αποδείχθηκε. Γιατί αυτή η εκδοχή ποτέ δεν παρουσιάστηκε;

Είναι η πολιτική που ακολουθούν οι ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης και εκεί εντάσσεται η καθημερινή κατευθυνόμενη καταστροφολογία και δεν υπάρχει σωτηρία για την Ελλάδα. Στο παιχνίδι αυτό συμμετέχουν πρόθυμα συγκεκριμένοι δημοσιαγράφοι, καθώς και συγκεκριμένα πρόσωπα με την κάλυψη πανεπιστημιακών - διδακτορικών τίτλων τάχα ειδικότητας και παντογνωσίας, με ροπή στην αρνητική καταστροφολογία και τα αμέτρητα δεινά που θα επέλθουν στην χώρα, αν...

Οι συκοφαντικές υπερβολές των ΜΜΕ των διαπλεκόμενων κρατικοδίαιτων "επιχειρηματιών" διαστρέφουν την αλήθεια και δεν βοηθούν την επίλυση των προβλημάτων.

Όλα αυτά τα θεωρείτε τυχαία;

Εγώ πάντως όχι και ας αναρωτηθούμε ποιους εξυπηρετεί ο τρόπος προβολής ειδήσεων και απόψεων των συγκεκριμένων πασίγνωστων ανθρώπων με συχνότατη τηλεοπτική παρουσία.

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ...

Χρονιάρες μέρες και πάλι!

Οι πρώτες, με το μνημόνιο στην πλάτη μας. Άχρωμες, άνευρες, σε πολύ χαμηλούς τόνους. Λίγα τα χρήματα, λίγα και τα ψώνια. Πολλή η μελαγχολία κι η αγωνία.

Όμως υπάρχουν μερικοί αυτορρυθμιστικοί κανόνες καταχωνιασμένοι στο υποσυνείδητό μας: κανόνες "μικροστιγμών ευτυχίας" που η σκληρότητα της καθημερινότητας και το κυνήγι του χρήματος αδρανοποίησαν. Ανέκαθεν πιστεύαμε πως όποιος τα έχει καλά με τον εαυτό του, μπορεί να τα έχει καλά και με τους άλλους. Κάτι τέτοιο πόσο εύκολο είναι, σ' ένα τόσο ταραγμένο κι επίφοβο κόσμο;

Κι όμως όλα είναι εφικτά, αρκεί να το θέλουμε. Να κατανοήσουμε, πρέπει πρώτα, ποιοι είμαστε ως άτομα και έθνος, τι δυνατότητες έχουμε, ποιες είναι οι επιδιώξεις μας, πόσο υπερτιμημένη και παγιδευμένη ήταν η ζωή που κάναμε μέχρι τώρα. Όταν αποποιηθούμε παλιές τακτικές συμπεριφορών απέναντι στους άλλους τότε θα έχουμε ήδη αποκτήσει τη δύναμη για το καλύτερο δυνατό. Διότι τότε, δεν θα έχουν πια κανένα νόημα οι υπερβολικές καταναλωτικές συνήθειές μας, οι εγωισμοί και η φιλαυτία, η ρουσφετοφιλία κι ο φθόνος, ο μιμητισμός κι η υπεροψία, η λατρεία αντικειμένων "ευτυχίας", η προσκόλλησή μας σε πλασματικές εικόνες ζωής που προσφέρουν τα ΜΜΕ.

Ένας ανθρώπινος Κώδικας Επαφών δεν απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις ή δεξιότητες. Ούτε καν πλούτη! Αρκούν τα έχειν της καρδιάς μας που όλοι έχουμε κι ο χρόνος που θα αφιερώσουμε στους άλλους. Έτσι:

- Το να λέμε πρώτοι καλημέρα (ή Χρόνια Πολλά αυτές τις μέρες), δεν στοιχίζει τίποτε. Όμως, μια τέτοια απλή κίνηση αλλάζει τη διάθεση του άλλου απέναντί μας.

- Ο χρόνος για να αποκτήσουμε καινούργιους φίλους δε λείπει. Δε λησμονούμε φυσικά τους παλιούς που μας έμειναν ή στους οποίους μείναμε πιστοί. Έχουν άραγε οι φιλίες ημερομηνία λήξης; Εξαρτάται απ' τη δική μας στάση. Η φιλία είναι σαν το λουλούδι: αν δεν ποτίζεται, αν δεν καλλιεργείται, πεθαίνει. Άλλοι διατείνονται πως καινούργιους "παλιούς" φίλους δεν ξαναποκτάμε. Επιζητούμε καινούργιους φίλους, επειδή η φιλία παραμένει ό,τι πολυτιμότερο έχουμε στην εποχή μας.

- Το ξόδεμα χρόνου για να μάθουμε τα κόλπα ενός νέου επαγγέλματος με δασκάλους, είναι μάταιο. Το καλύτερο είναι να μπούμε κατ' ευθείαν στο πνεύμα του ίδιου του επαγγέλματος από μόνοι μας. Εμείς από μόνοι μας, θα βρούμε τα μυστικά και θα τα εμπλουτίσουμε. Η ρήση του Αϊνστάιν που περίπου λέει πως το μυστικό της επιτυχίας είναι να μην αποκαλύπτεις τα μυστικά σου, θα γίνει κι ο δικός μας επαγγελματικός οδηγός.

- Μας λείπει το χιούμορ! Μας το έκλεψαν μνημόνιο και τρόικα. Όμως είναι απαραίτητο. Ακόμη και να το εφεύρουμε. Όχι μόνο ως χαλαρωτικό, αλλά κι απελευθερωτικό από τις κακές στιγμές μας. Να γελάμε ναι, διακωμωδώντας καταστάσεις και φαινόμενα, εκδικούμενοι με τον δικό μας τρόπο. Χιούμορ, όχι σε βάρος άλλων, παρά μόνο σε βάρος των πολιτικών μας!

- Ο εκνευρισμός από την κακή οικονομική κατάσταση γύρω, δεν πρέπει να έχει ως αποδέκτες τα μέλη της οικογένεια και μάλιστα τα παιδιά μας. Κι αν ακόμη μαλώνουμε, ας έχουμε τη δύναμη να συμφιλιωνόμαστε, να αγκαλιαζόμαστε τρυφερά. Έχουμε ανάγκη από συμμάχους, όχι από εχθρούς μέσα στο σπίτι μας.

- Ήδη με την υπερφόρτωση των πιστωτικών καρτών νιώσαμε στο πετσί μας τι σημαίνει υπέρβαση οικονομικών. Όταν τα έσοδά μας είναι λιγότερα από τα έξοδα, μπαίνουμε σ' έναν φαύλο κύκλο με το να δανειζόμαστε περισσότερα από όσα μπορούμε να επιστρέψουμε. Ο κοινός νους λέει: έχουμε λεφτά, αγοράζουμε. Δεν έχουμε, δεν αγοράζουμε.

- Το μεγαλύτερο λαχείο είναι ο σύντροφος θα διαλέξουμε στη ζωή μας. Μια επιλογή που απαιτεί σκέψη, περίσκεψη και ώριμη απόφαση. Τα διαζύγια περισσεύουν στην εποχή μας, γιατί τα νεαρά ζευγάρια είναι βιαστικά στις αποφάσεις και ανυπόμονα στα θέλω τους. Το 90% της χαράς και της λύπης που θα εισπράξουμε στη ζωή μας, εξαρτάται από την παραπάνω επιλογή συντρόφου.

- Το να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας έχει μεγαλύτερη αξία, όταν δεν διαφημίζουμε αυτή τη βοήθεια.

- Το να λέμε στα παιδιά μας ότι είναι καταπληκτικά σε ό,τι σωστό πράττουν και πως τα εμπιστευόμαστε απόλυτα στις επιλογές τους, είναι βασικό στοιχείο για την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησής τους. Και

- Επιτέλους, ας μάθουμε να ακούμε τους άλλους! Όχι να περιαυτολογούμε διαρκώς και μάλιστα θορυβωδώς! Οι άλλοι έχουν πάντα να μας πουν κάτι: καμιά φορά η τύχη περνάει δίπλα μας και αθόρυβα. Έτσι μας προσπερνάει χωρίς να την αντιληφθούμε: αν κάναμε λιγότερο θόρυβο περιαυτολογώντας, θα την ακούγαμε...

Η οικονομική κρίση φέρνει γκρίνιες. Φέρνει όμως τους ανθρώπους πιο κοντά. Λες και υπάρχει ένας άγραφος νόμος που, όταν κινδυνεύει μια ομάδα, ωθεί τα μέλη της σε συσπειρώσεις...

Ετσι και οι παλιές καλές αξίες ξαναζωντανεύουν: συντροφικότητα, αλληλοκατανόηση, συνεργασιμότητα, αλληλεγγύη, ολιγάρκεια, συμπόνια, ειλικρίνεια. Θα μου πείτε, είναι ανάγκη να στριμώχνεται άγρια ένας ολόκληρος λαός, για να επιστρέφει στις αξίες του; Ναι! Φαίνεται πως η Ανάγκη (θεά που οι αρχαίοι τοποθετούσαν πιο πάνω κι από τους Θεούς τους, είναι αυτή που ορίζει τις τύχες μας και μας συνεφέρνει.

Όλοι αλληλοεξαρτόμαστε. Όχι μόνο για την προμήθεια των υλικών αγαθών για μια ικανοποιητική επιβίωση, αλλά κυρίως για την επικοινωνία, τη θαλπωρή και τη σωτηρία που προσφέρει πολλές φορές ένας σωστός λόγος στην ώρα του ή μια τρυφερή ενθαρρυντική κίνηση του άλλου.

Στις τόσο κρίσιμες, απέλπιδες και τραγικές καταστάσεις που βιώνουμε, έχουμε να επιλέξουμε ή την εξέγερση (με εχθρό τους εαυτούς μας και με ανυπολόγιστες συνέπειες) ή την υπομονή - ανοχή. Διαφορετικά, μας περιμένει η κατάθλιψη που παίρνοντας τη θέση της οργής μπορεί να μας οδηγήσει σε άδηλους δρόμους.

Η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με τη ζωντανή (όχι την ηλεκτρονική) επικοινωνία και την εξομολόγηση του πόνου μας στους άλλους. Η από κοινού δράση με τους άλλους για το κοινό καλό και το ξεπέρασμα της κρίσης είναι το καλύτερο φάρμακο...

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2008

ΦΑΡΜΑΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ...


Από κατάθλιψη έπασχε ο Βαγγέλης. Από τη μια η έλλειψη θηλυκής συντροφιάς τα βράδια που να ταιριάζει με τις επιθυμίες του, από την άλλη κακό και δύστροπο αφεντικό στη (δημόσια) δουλειά του, συνέβαλλαν στο να μην έχει νόημα η ζωή του και να κλειστεί στον εαυτό του.

Για την ακρίβεια κλεινόταν κι απομονωνόταν στο χωραφάκι που του είχε αφήσει ο γέρος του, έπαιζε με τους 2 σκύλους του που τους είχε δώσει ονόματα ανθρώπων και τους μιλούσε σαν όμοιους του, καλλιεργούσε τα φυτά που υπήρχαν και περνούσε την ώρα του πασχίζοντας να ηρεμήσει...

Παράλληλα τις ώρες της απομόνωσης ανάπτυσσε τις δικές του προσωπικές φιλοσοφίες για το ποιός ήταν, τι ζητούσε, που ήθελε να πάει και που πατούσε, που όταν όμως άρχισε να εμβαθύνει σ' αυτές τα βρήκε σκούρα κι ήταν πιο μπερδεμένος από πριν...

Με τις εμμονές του να του τριβελίζουν το ανίσχυρο μυαλό και με το ηθικό στο ναδίρ, αποφάσισε να ζητήσει εξειδικευμένη βοήθεια. Κατέφυγε σε μια παλαβογιατρίνα, νεαρή ψυχολόγο που δήλωνε "ειδική" στην υποστήριξη ενηλίκων με παρόμοια υπαρξιακές ανησυχίες και προσωπικά αδιέξοδα.

"Χάνω την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους" της εκμυστηρεύτηκε στην πρώτη του επίσκεψη, όπου κανόνισαν μια σειρά από συνεδρίες να αναλύουν τα προβλήματα και να ψάχνουν αν υπήρχε λύση. 50 ευρώ την ώρα πλήρωνε ο Βαγγέλης που καθόταν η "ειδική" και τον άκουγε, δίνοντας του πότε - πότε και κάποιες κοινότυπες συμβουλές που δεν είχαν καμιά αξία στην πράξη.

'Αλλο το κόστος για ένα σωρό κουτάκια με παλαβόχαπα που του έγραφε να παίρνει, να ξεγελά τον εαυτό του πως ακολουθούσε κάποιου είδους θεραπεία, που τα πλήρωνε εξτρά και πανάκριβα, αφού κανένα ταμείο δεν ασχολείται ούτε καλύπτει τις παλαβομάρες του καθεμιανού, όποιος τις αποκτήσει τις πολεμά μόνος όπως μπορεί και ξέρει.

Η "προσωπική του σύμβουλος" έκανε ότι μπορούσε να επιβεβαιώσει αυτό που της είπε στην πρώτη τους συνάντηση περί εμπιστοσύνης κι ανθρώπους, διαδίδοντας όσα συζητούσαν μεταξύ τους στην επιστημονική τάχα παρέα της, την ώρα που ξόδευε σε cafe και ταβέρνες τα πενηντάρικα που της άφηνε μετά από κάθε του επίσκεψη, έχοντας τον Βαγγέλη και τις υπερ-ευαισθησίες του σαν θέμα σε ανέκδοτα και κουίζ που κατέληγαν όλα στην παραπέρα γελοιοποίηση του. Τους τον έδειξε κιόλας μια φορά που έτυχε να περνά μοναχός του μπροστά από το μαγαζί που καθότανε, να ξέρουν τώρα όλοι με ποιόν γελούν...

Με πρόσχημα την ακρίβεια και τώρα τα τεκμήρια που επανέρχονται του είπε μια μέρα "αν θές να συνεχίσω να σε ακούω, θα σου κοστίζει από δω και πέρα 60 ευρώ" που συνέχιζε να δίνει ο Βαγγέλης με την πεποίθηση πως είχε σύντροφο να συζητά να τον ακούει και την ελπίδα να προκύψει κάτι περισσότερο μεταξύ τους, να καταλήξει και στο κρεββάτι με τη νεαρή επιστημόνισσα...

Ακόμη πάει κι ακόμη ελπίζει και ξοδεύει τον μισθό του και την ώρα του 2 φορές την βδομάδα για λίγη πληρωμένη συνροφιά...

Μα αν ήθελες ρε Βαγγέλη συντροφιά, να τι σου χρειάζεται:

Να σε περιμένει μια τέτοια όποτε γυρίζεις σπίτι μετά τη δουλειά, να σου βάζει ένα πιάτο φαί μαγειρεμένο στο τραπέζι και να κάθεται δίπλα σου ν' αποκτά αμέσως νόημα η ζωή σου...

Να σε συνοδεύει σε βόλτα στον δρόμο με τις καφετέριες που τώρα περνάς μοναχός και σκυφτός, να σε προσέχουν με ζήλια όλοι αυττοί που τώρα σε περιγελούν σαν μοναχικό και μπακούρη...

Να πηγαίνετε αργότερα στο χωράφι σου παρέα κι αφού δέσετε τους σκύλους στην είσοδο να μην αφήνουν κανένα να σας χαλάσει τη βραδιά, να ψήνετε παρέα τους μεζέδες στην ψησταριά που με μεράκι έφτιαξες κάποτε, να τους γεύεστε μαζί και αφού ρεμβάσετε την μοναδική θέα από το ύψωμα όταν το φωτίζει η σελήνη, θα καταλήξετε στο μικρό σπιτάκι με τα 2- 3 δωματιάκια που σχεδίαζες να χτίσεις στο ιδιόκτητο κτήμα σου...

Πριν αρχίσεις να ξοδεύεις τα λεφτά σου στην παλαβογιατρίνα που σε δουλεύει και σε αρμέγει κανονικά...

Να κάνετε με το ταίρι σου ότι φανταστείτε κι επιθυμείτε, εκεί απομονωμένοι χωρίς να νοιάζεστε αν σας βλέπουν άλλοι και τι λένε για σας...
Κι αν της αρέσει και λίγο spanking ν' ανάψει περισσότερο, θα δεις και θα νοιώσεις υπερεκκρίσεις τεστοστερόνης να σε πλημμυρίζουν και να σε μετατρέπουν σε "ταύρο"...

Ικανό να πηδήξει την επαύριο και το μίζερο δύστροπο ανθρωπάκι που σου κάνει κόλαση τη ζωή στην δουλειά, επειδή μόνο και μόνο διορίστηκε 5 χρόνια νωρίτερα από σένα κι έτυχε να γίνει προϊστάμενος σου...

Αν δεν είσαι τοσο τυχερός να την έχεις τσάμπα και τη νοικιάζεις, λιγότερα θα σου κοστίζει από τις τωρινές σου συνεδρίες χωρίς νόημα με την παλαβογιατρίνα και τα χάπια.

Να βρείς αυτό που σου λείπει και θα βρείς αμέσως απαντήσεις για τις μεταφυσικές σου ανησυχίες που βρίσκεσαι, που πατάς και τι θέλεις, που απασχολούσαν το μυαλό σου τις μοναχικές σου ώρες...

Κι άν είσαι ακόμη πιο τυχερός και μπορείτε να επικοινωνείτε και να συννενοείστε, βρήκες το ταίρι της ζωή σου, δεν θα μείνεις ποτέ πια μόνος με τη κατάθλιψη και τα ψευτοφάρμακα σου...

Θα τα ξεχάσεις όλα σα να μην υπήρξαν ποτέ Βαγγέλη...