Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λογαριασμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λογαριασμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

ΠΑΛΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ;

Το να κάνει "κοινωνική πολιτική" με extra λεφτά των υπερφορολογημένων Ελλήνων πολιτών, είναι το ευκολότερο πράγμα για μια μνημονιακή κυβέρνηση. Επιβάλλει άλλο ένα έκτακτο χαράτσι!

Αρκεί βέβαια, να είσαι ικανοί στην επικοινωνία, ώστε να παρουσιάζουν αυτή τη δραστηριότητα ως δράση υπέρ του λαού.

Αυτό βέβαια, είναι το αίσχιστο είδος λαϊκισμού και κυνισμού.

Στο φλέγον λοιπόν και επίμονο ερώτημα από τηλεοπτικούς δημοσιογράφους στον υπουργό Περιβάλλοντος Γ. Μανιάτη, "πού θα βρεθούν τα λεφτά", ή "ποιος θα πληρώσει την επανασύνδεση, αλλά και τη ΔΕΗ χιλιάδων νοικοκυριών των οποίων έχει κοπεί το ρεύμα", ο υπουργός ήταν αφοπλιστικός:

Θα τα πληρώσουν οι άλλοι καταναλωτές!

Και συγκεκριμενοποίησε την απάντησή του λέγοντας πως θα είναι 50 λεπτά η επιβάρυνση σε όλους τους λογαριασμούς της ΔΕΗ υπέρ των αδύναμων! Μάλιστα ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, βασιλικότερος του βασιλέως, πρόσθεσε: Πρέπει να καλυφθούν οι ανάγκες των φτωχών και το κόστος να το πληρώσουμε(sic) οι υπόλοιποι. Τζάμπα δεν υπάρχει!

Μόνο τζάμπα -πολιτικές- μαγκιές" υπάρχουν.

Καμιά αντίρρηση να βοηθηθούν όσοι πραγματικά αδυνατούν να πληρώσουν (μακροχρόνιοι άνεργοι, ανήμποροι για εργασία, χαμηλοσυνταξιούχοι κ.λπ.) Αλλά, ποιος θα είναι αυτός ή αυτοί που θα κρίνουν αυτή την αδυναμία; Η ΔΕΗ απέχει από την υπόθεση, όπως και η πολιτεία από την αξιολόγηση ...
Θα το αναλάβουν λέει ειδικές επιτροπές που θα συσταθούν στους Δήμους, το έργο. Είναι όμως γνωστό ότι όταν κάτι ανατίθεται σε επιτροπές, αυτό γίνεται συνήθως για να παραπεμφθεί το θέμα στις καλένδες, ή για να εξυπηρετηθούν (στην Ελλάδα βρισκόμαστε) και κάποιοι όχι λίγοι ημέτεροι.
Καλά - καλά δεν ξέρουν ούτε σε πόσους έχει κοπεί το ρεύμα, ούτε και ποιοι έχουν πραγματική ανάγκη και δεν είναι μπαταχτζήδες. Ο υπουργός ο Μανιάτης έριξε αρχικά το μπαλάκι στους δήμους, οι δήμοι δήλωσαν αδυναμία να πληρώσουν τους λογαριασμούς των φτωχών, ο υπουργός είπε ότι θα βρει λύση και θα πληρώσουν όλοι από 50 λεπτά αλλά και πάλι το αλαλούμ είναι αυτό που κυριαρχεί.

Όλες αυτές οι "αγαθοεργίες" με χρήμα άλλων, μην αμφιβάλλετε ότι θα γίνουν με επιβάρυνση των συνεπών και καλοπληρωτών καταναλωτών και το 0.5 ευρώ είναι μόνο η αρχή. Δηλαδή ο κάθε νοικοκύρης θα πληρώνει το ρεύμα στο μπαταχτσή, στον μαιμού ανάπηρο - τρελό, στον λαθρομετανάστη, στον έτσι θέλω άεργο, στον κομματικό πελάτη που θα ευνοηθεί εσκεμμένα και στους λοιπούς απροσάρμοστους που θεωρούν ότι το Ελληνικό κράτος είναι ένα απέραντο φιλανθρωπικό ίδρυμα.

Στο κάτω - κάτω, ένα πρόβλημα που δημιούργησε η ίδια η πολιτεία με την τρόικα και τα μνημόνια, γιατί να μετακυλίεται στις πλάτες των συνεπών πολιτών;

Οι οποίοι ήδη στενάζουν από την υπερφορολόγηση και αδυνατούν πια να πληρώνουν πρόσθετα βάρη. Δεν θα 'πρεπε αφού πληρώνουμε φόρους να έχουμε και τα αυτονόητα, δηλαδή μια κάποια στοιχειώδη κοινωνική πολιτική;

Αλλά εδώ που τα λέμε, δεν θα ήταν και πιο σωστό και κοινωνικά ορθό να αρθούν οι αιτίες αδυναμίας πληρωμής του ηλεκτρικού ρεύματος των ομάδων αυτών;

Δυστυχώς τα δείγματα του Ελληνικού κράτους είναι κάκιστα: ταμείο πυροπαθών με την Κυπριακή Δημοκρατία να ζητάει τα λεφτά της πίσω, τέλος 20 ευρώ σε κάθε μισθωτό για κατασκηνώσεις που θα φτιάξει το ΙΚΑ (τέλος που πληρώνουν και άτεκνοι), κτλ, κτλ, κτλ.

Το πρόβλημα δεν είναι η κοινωνική πολιτική, είναι το ότι τα λεφτά πάνε στη μεγάλη καταβόθρα και θα καταλήξουν να πληρώνουν μισθούς κάπου στο δημόσιο.

Υπάρχει ολάκερο υπουργείο Πρόνοιας, αλλά προφανώς κάνει κάτι άλλο, γι αυτό και χρειάζεται άλλος ένας φόρος.

Να μειωθεί η τιμή της κιλοβατώρας για όλους, υποθέτω δεν παίζει ως σενάριο...

Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2013

ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΘΕΣ;

Να έχεις περάσει πια τα 45, να έχεις φορτωθεί γνώσεις, πτυχία, τίτλους κι εμπειρίες...

Να θεωρείσαι φημισμένος στον τομέα σου, μα να μην έχεις καταφέρει ακόμη να πλουτίσεις όπως ήθελες, ή έστω να αποκατασταθείς κάπου σίγουρα κι όπως - όπως να τα βγάζεις πέρα, να μη σε απασχολεί το αύριο τόσο έντονα...

Να πηγαίνεις σε μια δημόσια επιχείρηση κοινής ωφέλειας για υπόθεση σου και να συναντάς ανθρώπους που ήταν συμμαθητές σου, ήταν τελευταίοι στα μαθήματα, δεν συνέχισαν σπουδές και τώρα παραδόξως κατέχουν σπουδαίες θέσεις έως και "διευθυντικές"...

Όπως την παλιά σου συμμαθήτρια...

Αυτή που δεν "έπαιρνε τα γράμματα" όπως συμφωνούσανε ματαξύ τους οι καθηγητές, τότε που εσύ ήσουν πρώτος στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου...

Αυτή που τη βοηθούσες αρκετές φορές στα μαθηματικά, της έλυνες ασκήσεις φυσικής και της ψυθίριζες μερικές ιδέες να γράψει μια υποτυπώδη έκθεση, ενώ έγραφες μερικές σελίδες ασταμάτητα, που θα διαβάζονταν μετά στην τάξη ως υπόδειγμα γραπτού...

Αυτή που χάρη σε σένα τελείωσε το σχολείο και πήρε απολυτήριο...

Τώρα αυτή έφτασε να είναι προϊστάμενη μιας ΔΕΚΟ αν και ΔΕ, δεν αναγνωρίζει τη συνεισφορά σου στη ζωή της, μα σε εγκαλεί κιόλας γιατί "δεν είσαι συνεπής στους λογαριασμούς σου"...

Λογαριασμοί υπέρογκοι, που δεν θα πάνε για το κοινό καλό, μάλλον για τον υπερβολικό μισθό και το προκλητικό εφάπαξ της κυράς και των όμοιων της θα πάνε..

Που απολάμβαναν για 3 δεκαετίες τώρα όσα δεν μπορούσες εσύ και σου έστελναν τον λογαριασμό, τότε τους προλάβαινες μα έγιανν όλο και πιο αχόρταγοι και θρασείς, βοηθούσαν και οι προστάτες τους αφειδώς σε κάθε "αίτημα" τους κι έφτασε στο τέρμα και την γνωστή σου κρίση του 2009, όταν δεν προλάβαινες πια τις ορέξεις τους...

Και είναι και πολλοί, τόσοι που αν γίνει μια καταγραφή σε όλες τις Υπηρεσίες, πόσοι διορίστηκαν με το ΑΣΕΠ ή άλλου είδους διαγωνισμό και πόσοι με ρουσφέτι θα γελάσει όλη η κοινωνία...

Με το διάβασμα, η επιτυχία στη ζωή δεν είναι βέβαιη...

Μπορείς από τώρα νωρίς να πεις στα παιδιά σου πάρτε τη μεγαλύτερη μπλε ή πράσινη σημαία να την κουνάτε, περνάτε τακτικά για να σας θυμάται από το γραφείο του Άη Μαλακογιάννη προστάτη του ρουσφετιού και σε λίγο θα έχετε βρει εργασία και ανοιχτό δρόμο σταδιοδρομίας...

Πάντα είχες την απορία τι θέλουν όλοι αυτοί που συνωστίζονται σε ουρές σε πολιτικά, βουλευτικά γραφεία ...

Εσύ δεν το έλεγες ποτέ δυνατά, αν και ήξερες, η πραγματικότητα όμως το βοά. Σήμερα 30 χρόνια μετά δεν σκεφτόμαστε: Να τι μας έφερε (μεταξύ άλλων) την καταστροφή;

Τρίτη 18 Ιουνίου 2013

ΑΝΑΒΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ...

Όλοι οι πολιτικοί από χθες το βράδυ δηλώνουν όπου δουν κάμερα πως δικαιώθηκαν από την απόφαση του ΣτΕ. Από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μέχρι τη ΔΗΜΑΡ το ΣΥΡΙΖΑ και όλους τους άλλους...

Πως γίνεται τώρα αυτό; Μπορεί να συμβαίνει πραγματικά; Σαφώς και όχι. Όμως αυτή είναι η απάτη, την οποία νομίζουν ότι θα καταπιούν για μία ακόμη φορά αμάσητη οι πολίτες.

Πολλοί βέβαια θα την καταπιούν, υπάρχουν όμως και αρκετοί που πλέον τους έχουν πάρει χαμπάρι.
Στην πραγματικότητα λοιπόν, σε κανέναν από αυτούς δεν καίγεται καρφάκι αν μπει ή δε μπει λουκέτο στην ΕΡΤ ή αν θα απολυθούν ή όχι 2500 εργαζόμενοι.

Το μόνο μα το μόνο που τους ενδιαφέρει πραγματικά είναι ποιος θα έχει τα περισσότερα πολιτικά οφέλη ή τις λιγότερες δυνατές απώλειες από αυτές τις εξελίξεις.

Το πρόβλημα είναι ότι σε ένα διάλογο υπάρχουν θέσεις & αντιθέσεις. Το ορθολογικό είναι να καταλήγουμε στις συνθέσεις. Αυτό χαρακτηρίζει και τη ποιότητα στη λειτουργία μιας δημοκρατικής διακυβέρνησης σε μια κοινωνίας. Αυτό σε τελευταία ανάλυση αποτελεί και το μεγάλο έλλειμμα στο τρόπο λειτουργίας της δημοκρατίας μας μετά την μεταπολίτευση.

Πολλοί βέβαια από εσάς (ανάλογα με το τι ψηφίζετε), θα ταυτιστείτε με τη μία ή την άλλη θέση.
Όλο αυτό με την ΕΡΤ (νάταν και το μοναδικό!) μας έφερε μπροστά στην αναβλητικότητα που έχουμε ως κοινωνία να πάρουμε σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον μας.

Η αξιολόγηση δεν έχει προχωρήσει σε κανένα τομέα του δημόσιου βίου και τώρα φτάσαμε στο σημείο να κόβουμε κεφάλια δικαίων και αδίκων. Την ευθύνη γι αυτήν την αναβλητικότητα όμως δεν την έχουν μόνο τα κόμματα που κυβερνούν αλλά κυρίως η αντιπολίτευση που λέει πάντα στην Ελλάδα "όχι σε όλα" και οι συνδικαλιστές του δημοσίου που ποτέ δεν άφησαν να προχωρήσει τίποτα στο δημόσιο.

Τώρα θα κληθούμε άλλη μια φορά όλοι να πληρώσουμε τον λογαριασμό γιατί δεν φροντίσαμε να κάνουμε καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση πουθενά...

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ...

Σ' ένα εστιατόριο στην είσοδο, βάλανε μια ταμπέλα που έλεγε:

"Φάτε ότι θέλετε τώρα και τον λογαριασμό αφήστε τον, θα τον πληρώσουν τα εγγόνια σας"

Μια παρέα φίλων βλέπουν την ταμπέλα, μπαίνουν και τρώνε ότι μπορούνε μονοκοπανιά.

Αφού βοσκηθήκανε καλά, το γκαρσόνι έρχεται με ένα χαρτί που τους το δίνει.

- Τι είναι αυτό; ρωτά ο ένας, έξω λέει πως ο λογαριασμός θα πληρωθεί πολύ αργότερα, από τα εγγόνια μας...

- Το ξέρω κύριε, απαντά το γκαρσόνι, αυτός που σας έφερα τώρα είναι ο λογαριασμός του παππού σας!

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

ΓΕΝΙΚΗ ΠΕΡΑΙΩΣΗ...

Παράταση για την περαίωση έδωσε το υπουργείο Οικονομικών μέχρι το τέλος του χρόνου. Για να μπούν λεφτά στα ταμεία του κράτους, πρωταρχικό μέλημα της κυβέρνησης. Να δώσουν οι πολίτες λογαριασμό για τα λεφτά που κέρδισαν με τις προσπάθειες και τις δράσεις τους τα προηγούμενα χρόνια.

Μα πέρα από τα λεφτά, ένα σωρό άλλα πράγματα και καταστάσεις θέλουν και κείνα "περαίωση" και λύση.

Να ξεκινήσουν οι πολίτες να στέλνουν "σημειώματα" (mail κτλ) στον πρωθυπουργό ζητώντας "περαίωση" για ό,τι του κατέβει καθενός;

Θέματα να "περαιωθούν" θα βρεθούν, όπως:

Για την κατάσταση της οικονομίας, για τον ηθικό ξεπεσμό της κοινωνίας των media, για την εξαθλίωση των γηραιότερων, για τα άθλια νοσοκομεία και τα γελοία κομματικά πανεπιστήμια, για τις μίζες των υπουργών του, για την δωρεάν παιδεία που κοστίζει 10χιλ/κεφάλι/έτος, για τις αμυντικές δαπάνες που φέρνουν την Τουρκία να βολτάρει έξω από το Σούνιο, για τους Σκοπιανούς που άφησαν να παίζουν παιχνίδια στην πλάτη μας, για τους Μεμέτηδες που στήνουν μειονότητες στη Θράκη, για τους Πακιστανούς και λοιπούς τριτοκοσμικούς που απειλούν την Αθήνα...

Για τα νησιά και τις ακριτικές περιοχές που συμμετέχουν στον εθνικό λογαριασμό ενώ έχουν αφεθεί στις τύχες τους, για την παραποίηση της Ιστορίας μας και την εθνική ύπνωση των υπουργών Παιδείας, για τους "αναπτυξιακούς νόμους" που πάντα μένουν στα χαρτιά για την πλέμπα ενώ οι "ημέτεροι" τσιμπάνε τις χρηματοδοτήσεις, για τα διόδια στους δρόμους που φασιστικά επιβάλλονται και κατά παράβαση υπερασπίζονται από την αστυνομία εις βάρος του πολίτη, για την Ελληνική φέτα που στο σούπερ μάρκετ έρχεται μέσω Γαλλίας με τιμές Ελβετίας, για τα ξεπουλήματα εθνικής περιουσίας στους Γερμανούς τραπεζίτες, για τα άπειρα δάνεια που έχουν συναφθεί κρυφά και δεσμεύουν την χώρα για τις επόμενες γενιές...

Για τα ατελείωτα ψέμματα που έχουν αραδειάσει για να κλέψουν την εξουσία, για τις ατελείωτες απάτες του κράτους και των πολιτικών που έχουν γίνει παράσιτα στην πλάτη του πολίτη και της κοινωνίας, για την σημερινή ξεφτίλα και ντροπή ενός από τους αρχαιότερους λαούς του πλανήτη με χιλιάδες χρόνια ιστορίας πίσω, για την απέραντη εθελοδουλεία και γονυκλισία στους πάτρωνες γερμανούς-αμερικάνους-γάλλους-άγγλους, για τις εμμονές και ιδεοληψίες που με το ζόρι θέλουν να εφαρμόσουν σε ένα έθνος με εθνική συνείδηση και ιστορική καταγραφή.

Για όλα αυτά και άλλα τόσα ο Ελληνικός λαός δεν ωφείλει να ζητήσει άμεση "περαίωση" και ξεκαθάρισμα από την κυβέρνηση και το κράτος-απατεώνα που τα διαχειρίστηκε επί πολλές δεκαετίες χωρίς να δίνει λογαριασμό;

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009

12 ΕΝΤΟΣ ΜΙΣΑΩΡΟΥ...


Σε προχθεσινό ταξίδι μου - αστραπή στην πρωτεύουσα, είπα να καθίσω για μεσημεριανό φαγητό σε φημισμένο σουβλατζίδικο - εστιατόριο της πλατείας Μοναστηρακίου με μακρόχρονη παρουσία και ιστορία, όπου και πρωθυπουργοί τρώνε...

Κάθισα και δοκίμασα τις οβελιστηριακές σπεσιαλιτέ του, με πολύ συχνές όμως διακοπές από πολυάριθμους επαίτες και πλανόδιους πωλητές της κακής ώρας, όλων των τριτοκοσμικών φυλών κι αποχρώσεων που έχουν κουβαληθεί ακάλεστοι και με τα πάσης φύσεως εμπορεύματα ή ακόμη και θεάματα που σκαρφίζονται, προσπαθούν όπως μπορούν να βγάλουν καταρχήν το καθημερινό μεροκάματο κι αν τα καταφέρουν να πλουτίσουν μακρόχρονα...


12 τέτοιοι μ' ενόχλησαν το μισάωρο που χρειάστηκα να παραγγείλω και να φάω, αυτοί που τόλμησαν μόνο να με πλησιάσουν, εκτός από κείνους που με προσπέρασαν....ένας σε διάστημα λιγότερο των 3' στατιστικά...

Τέτοια εκτεταμένη επαιτεία πια στο κέντρο της πρωτεύουσας όπως διαπίστωσα αργότερα όταν περπατούσα στους γύρω δρόμους, σε ποιόν να πρωτοδώσω αν θέλω από τους κυριολεκτικά αρκετές δεκάδες που πάντηξα στην πορεία μου, ο ευκολότερος τρόπος που βρήκαν για λίγα ευρώ καθημερινά, αφού δουλειές δεν υπάρχουν για όλους και όλο και αυξάνονται οι πεινάλες...

Και ανάξια λόγου τα εμπορεύματα που τους έδωσαν να σπρώξουν οι νταβατζήδες τους, με τα κλειστά φορτηγάκια που τους ξεφορτώνουν το πρωί εκεί κοντά...

Η μόνη που κέρδισε την προσοχή μου ήταν μια 11,5 χρονη μελαχροινή τσιγγάνα, που τα έξυπνα επιχειρήματα της ήταν αντάξια σεμιναρίων πωλήσεων και το χαμόγελο της έσκιζε...Τελικά όμως προτίμησε να πάρει το ένα ευρώ που της έδωσα και να φύγει παρά να μου κάνει συντροφιά να φάμε μαζί, κάτι που θα μου κόστιζε πολύ περισσότερο μα χαλάλι της...

Τσιμπημένες οι τιμές στο φημισμένο σουβλατζίδικο, μα τουλάχιστον χορταστικές και καλοψημένες οι μερίδες του...

Με κάποιες σοβαρές ενστάσεις όμως προς τον ιδιοκτήτη και τη πρακτική των υπαλλήλων του:

- Δεν πιέζουν τους πελάτες να πάρουν εξτρά σαλάτες και ποτά με φτηνιάρικες δήθεν αυθόρμητες ατάκες, κάποιοι (όπως τώρα εδώ) ξέρουν πολύ περισσότερα για τις πωλήσεις και τις μεθόδους τους, από όσα τους είπαν αυτών οι πρόχειροι δάσκαλοι τους...

- Σε όσες παραγγελίες περιλαμβάνονται στο σερβίρισμα πίτες, γιατί φέρνουν και ψωμί χρεώνοντας το, ας ρωτήσουν πρώτα αν το θέλουν οι πελάτες...

- Όταν κάποιοι ζητούν λίγο νερό, οι σωστοί επαγγελματίες φέρνουν μια κανάτα κρύο από τη βρύση που να χωρά μερικά ποτήρια, όχι μπουκάλι μ' εμφιαλωμένο 1,5 λίτρο που το χρεώνουν κι αυτό χωριστά...

- Όταν διαπιστώσουν πως τελείωσαν το φαγητό τους, δεν περνούν κάθε 2' επιδεικτικά από το τραπέζι τους κοιτώντας το χαρτί με τον λογαριασμό επιμόνως και με νόημα, μπορεί να χρειάζεται ο συγκεκριμένος πελάτης κάποιο χρόνο να χωνέψει λιγάκι πριν ανηφορίσει με τα πόδια προς το Κολωνάκι (ή την παραλιακή με το τράμ καλύτερα) για τον καφέ του, δεν θέλει σώνει και καλά να μολάρει μόλις καταπιεί την τελευταία μπουκιά και τον δείτε να σκουπίζει το μουστρί του.

- Γιατί σε διπλανό ηλικιωμένο ζευγάρι που ζήτησαν να φάνε 2 απλά σουβλάκια σε τραπέζι, τους είπαν επί λέξει: "αυτά στο χέρι και στο δρόμο, εδώ στο τραπέζι θα παραγγέλνετε μερίδες σε πιάτα μόνο";

Δεν φαινόταν να σας λείπει η πελατεία και τα κέρδη εξάλλου, προς τι όλα τα παραπάνω και επιπλέον δείχνετε να ζείτε μόνο για την ώρα της πληρωμής του λογαριασμού;

Τρίτη 23 Ιουνίου 2009

ΟΙ ΤΖΑΜΠΑΤΖΗΔΕΣ...


Στην καφετέρια καθότανε η παρέα των νεαρών Άγγλων τουριστών και πίνανε μπύρες βαρελίσιες. Με την συμπεριφορά τους έδειχναν πως κείνο το απόγευμα μοναδικός τους σκοπός ήταν το φτηνό ποτό, το μεθύσι και ο χαβαλές...

Οι μπύρες και το κέφι αυξάνονταν όσο περνούσε η ώρα, το ίδιο όμως και ο λογαριασμός που θα πλήρωναν...

Αφού μετά από πολύωρη παραμονή στην καφετέρια διαπίστωσαν πως ο μπάρμαν ήταν αγαθός και ο σερβιτόρος μπασμένος, σε μια στιγμή που ο πρώτος έσκυψε στο μπαρ να ετοιμάσει μια παραγγελία καιο δεύτερος κατέβηκε στο κελλάρι να πάρει ένα μπουκάλι κρασί, βρήκαν ευκαιρία και σηκώνονται και φεύγουν από το πρώτο ακρινό τραπέζι που επίτηδες είχανε πιάσει εξαρχής.

Χωρίς βέβαια να πληρώσουνε τον λογσριασμό τους που είχε φτάσει τα 37 ευρώ...
Γίνανε αντιληπτοί μετά από 2' λεπτά περίπου από τον σερβιτόρο που είχε καταλάβει τι είχε συμβεί όταν επέστρεψε. Χρόνος ικανός να εξαφανιστούν μέσα στο πλήθος που τέτοια εποχή κατακλύζει την τουριστική περιοχή...

Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ιδιοκτήτη που αγαπούσε παθολογικά τα φράγκα και θάκανε ότι μπορούσε να τα πάρει. Με τον παλιό τσιφτέ στο χέρι βγήκε στον δρόμο, ακολουθούμενος από ένα γνωστό του που έτυχε να πίνει τον καφέ του εκεί και σηκώθηκε να βοηθήσει αρπάζοντας ένα στελιάρι...

Οι νεαροί Άγγλοι χαβαλέδες δεν συνέχισαν στον κεντρικό δρόμο φυσικά, μπήκαν σ' έναν παράδρομο που πήγαινε προς τα σπίτια κι εντέλει προς τα χωράφια του πρώην χωριού κια νυν θερέτρου, μα έκαναν αισθητή την παρουσία τους πειράζοντας με κραυγές και χειρονομίες τους περαστικούς και τους κατοίκους που συναντούσαν...

Τους ακολούθησαν και τους πρόλαβαν όταν ήταν να πάνε προς τα χωράφια, μάλλον ψάχνοντας μέρος να ξαλαφρώσουνε από τις μπύρες, σε απομονωμένη τοποθεσία ιδανική για καυγά. Μαζί με τον ιδιοκτήτη της καφετέριας σίμωσαν και μερικοί κάτοικοι που τους είπε τι συμβαίνει. Οι νεαροί μεθύστακες πάντα προκλητικοί:

- We have not money, we don't pay, fuck you bastard....και γυρίζοντας τις πλάτες τους έσκυψαν κι ετοιμάστηκαν να κάνουν μια κίνηση συνηθισμένη πια σε άλλες τουριστικές περιοχές ανατολικότερα...

- Θα μας δείξετε τους κώλους σας ξανθούληδες, όπως κάνετε στα Μάλια; τους απάντησαν οι ντόπιοι....Αν είναι άτριχοι θα σας γαμήσουμε εδώ επιτόπου με τη σειρά και μετά θα πάμε στο μαγαζί, στο άδειο πίσω δωμάτιο θα κάνουμε ένα gay - bar όπου δουλεύοντας θα βγάλετε τα λεφτά να πληρώσετε τις μπύρες σας, κωλόπαιδα...

Κινήθηκαν προς το μέρος τους να τους κυκλώσουν. Οι ξένοι χαβαλέδες καταλαβαίνοντας πως δεν τους παίρνει, στριμώχνονται μεταξύ τους, βάζουν τα χέρια στις τσέπες και βγάζοντας κάτιτις ο καθένας, μάζεψαν τα 37 ευρώ του λογαριασμού και τα δώσανε στον ιδιοκτήτη...

Που γύρισε πίσω δικαιωμένος και πληρωμένος...

Λεφτά είχανε αρκετά, που τα προορίζανε για εβδομαδιαίο ξεσάλωμα κι ατελείωτο μεθύσι, όπως τους υποσχεθήκανε από το τουριστικό γραφείο που τους κουβαλήσανε εδώ μπουλούκια, μα θέλανε και την πλάκα τους, που παραλίγο εδώ να τους βγει ξινή...

Γιατί αυτό με το gay - bar που είπε ο καφετζής, δεν είναι δύσκολο να προκύψει.
Μόνο λίγο παραπάνω να δωροδοκήσει τον "αναπληρωτή υπουργό" που τώρα απλώς φροντίζει μόνο για την διακριτική παραγραφή φορολογικών προστίμων από το συγκεκριμένο μαγαζί κι έγινε!

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2007

ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ...

1.
Όσα στερήθηκα εγώ
τα βλέπω να υπάρχουν
σε αφθονία γύρω μου
και άσχετοι να τάχουν.

2.
Όσα επιθύμησα εγώ
και δεν είχα ποτέ μου
τα σκόρπαγαν οι άχρηστοι
στο φύσημα του ανέμου.

*******************************
Μα εγώ δεν ήμουνα ποτέ
αυτού του κόσμου θύμα
κι αν δεν τα πάρω όσο ζώ
θάναι μεγάλο κρίμα

Θα σου το πώ όταν σε δώ
κάποια στιγμή εμπρός μου
όσα μου στέρησες ΖΩΗ
τώρα με τόκο δός μου.
******************************

3.
Πάντα μου όφειλαν πολλά
η τύχη και η μοίρα
το μέρισμα που αναλογεί
σε μένα δεν το πήρα.

4.
Μα τώρα ήρθε ο καιρός
που τον λογαριασμό μου
άνοιξα και τακτοποιώ
τον ανατοκισμό μου.

[ξανά: Μα εγώ δεν ήμουνα ποτέ
αυτού του κόσμου θύμα...]


Από την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"