ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΘΕΣ;

Να έχεις περάσει πια τα 45, να έχεις φορτωθεί γνώσεις, πτυχία, τίτλους κι εμπειρίες...

Να θεωρείσαι φημισμένος στον τομέα σου, μα να μην έχεις καταφέρει ακόμη να πλουτίσεις όπως ήθελες, ή έστω να αποκατασταθείς κάπου σίγουρα κι όπως - όπως να τα βγάζεις πέρα, να μη σε απασχολεί το αύριο τόσο έντονα...

Να πηγαίνεις σε μια δημόσια επιχείρηση κοινής ωφέλειας για υπόθεση σου και να συναντάς ανθρώπους που ήταν συμμαθητές σου, ήταν τελευταίοι στα μαθήματα, δεν συνέχισαν σπουδές και τώρα παραδόξως κατέχουν σπουδαίες θέσεις έως και "διευθυντικές"...

Όπως την παλιά σου συμμαθήτρια...

Αυτή που δεν "έπαιρνε τα γράμματα" όπως συμφωνούσανε ματαξύ τους οι καθηγητές, τότε που εσύ ήσουν πρώτος στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου...

Αυτή που τη βοηθούσες αρκετές φορές στα μαθηματικά, της έλυνες ασκήσεις φυσικής και της ψυθίριζες μερικές ιδέες να γράψει μια υποτυπώδη έκθεση, ενώ έγραφες μερικές σελίδες ασταμάτητα, που θα διαβάζονταν μετά στην τάξη ως υπόδειγμα γραπτού...

Αυτή που χάρη σε σένα τελείωσε το σχολείο και πήρε απολυτήριο...

Τώρα αυτή έφτασε να είναι προϊστάμενη μιας ΔΕΚΟ αν και ΔΕ, δεν αναγνωρίζει τη συνεισφορά σου στη ζωή της, μα σε εγκαλεί κιόλας γιατί "δεν είσαι συνεπής στους λογαριασμούς σου"...

Λογαριασμοί υπέρογκοι, που δεν θα πάνε για το κοινό καλό, μάλλον για τον υπερβολικό μισθό και το προκλητικό εφάπαξ της κυράς και των όμοιων της θα πάνε..

Που απολάμβαναν για 3 δεκαετίες τώρα όσα δεν μπορούσες εσύ και σου έστελναν τον λογαριασμό, τότε τους προλάβαινες μα έγιανν όλο και πιο αχόρταγοι και θρασείς, βοηθούσαν και οι προστάτες τους αφειδώς σε κάθε "αίτημα" τους κι έφτασε στο τέρμα και την γνωστή σου κρίση του 2009, όταν δεν προλάβαινες πια τις ορέξεις τους...

Και είναι και πολλοί, τόσοι που αν γίνει μια καταγραφή σε όλες τις Υπηρεσίες, πόσοι διορίστηκαν με το ΑΣΕΠ ή άλλου είδους διαγωνισμό και πόσοι με ρουσφέτι θα γελάσει όλη η κοινωνία...

Με το διάβασμα, η επιτυχία στη ζωή δεν είναι βέβαιη...

Μπορείς από τώρα νωρίς να πεις στα παιδιά σου πάρτε τη μεγαλύτερη μπλε ή πράσινη σημαία να την κουνάτε, περνάτε τακτικά για να σας θυμάται από το γραφείο του Άη Μαλακογιάννη προστάτη του ρουσφετιού και σε λίγο θα έχετε βρει εργασία και ανοιχτό δρόμο σταδιοδρομίας...

Πάντα είχες την απορία τι θέλουν όλοι αυτοί που συνωστίζονται σε ουρές σε πολιτικά, βουλευτικά γραφεία ...

Εσύ δεν το έλεγες ποτέ δυνατά, αν και ήξερες, η πραγματικότητα όμως το βοά. Σήμερα 30 χρόνια μετά δεν σκεφτόμαστε: Να τι μας έφερε (μεταξύ άλλων) την καταστροφή;

ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ...

Γύρισε σελίδα η Ελλάδα στις 4 Οκτώβρη, μα όση κι αν είναι η επιτυχία της νέας κυβέρνησης, θα εξακολουθεί να "πληγώνει" και να ταλαιπωρεί τον λαό της, θα συνεχίσει να διατηρεί ένα κράτος με κατοχικής νοοτροπίας δημοσίους υπαλλήλους που το παίζουν εξουσία ως και οι κλητήρες, θα εξακολουθήσει να είναι υπερχρεωμένη, να ανισοκατανλεμει τον παραγόμενο πλούτο, να αντιμετωπίζει απειλές από αλλοίωση στον κοινωνικό ιστό της...

Επειδή η εξέλιξη και η πρόοδος έχουν τη δική τους λογική κι απαιτούν συγκεκριμένες θυσίες με μακρόχρονα χρονοδιαγράμματα και προγραμματισμό, όλες οι δυσπλασίες της σαν χώρα θα συνεχίζονται για πολύ ακόμη...

Γαι του λόγου το αληθές, έχουμε ακόμη φθινοπωρινές (πέρα από τις καλοκαιριάτικες) καταστροφικές πυρκαγιές, θανάτων νεογνών σε νοσοκομεία, απεργίες, επεισόδεια, ΜΑΤ, κουκουλοφόρους και χουλιγκάνους στους δρόμους, επιχειρήσεις - σκούπα, επαιτεία, πορνεία, ναρκωτικά, ανέργους, απολύσεις, ανασφάλιστη εργασία...

Ακόμη μόλις εισπράξαμε μια ακόμη Ευρωπαϊκή απαξίωση, η ακρίβεια καλά κρατεί όπως και τα καρτέλ, οι μεσάζοντες σε άνθηση παντού, οι αγρότες παραγκωνισμένοι και οργισμένοι, κ.α.

Υπάρχει μια ολιγάριθμη άρχουσα τάξη που που έχει διπλή πολιτική εκπροσώπηση επιβάλοντας τον δικομματισμό και κατοχυρώνει τα συμφέροντα της...

Υπάρχει η περιώνυμη "μεσαία τάξη" που συνεχώς συρρικνώνεται και τα προνόμια αλλά και οι δυνατότητες της μεταφέρονται στην ολιγαρχία...

Υπάρχει η λαική τάξη των μικροεπιχειρηματιών κι επαγγελματιών, των μισθοσυντήρητων υπαλλήλων, των συνταξιούχων, μα και των ανέργων, των υποαπασχολούμενων, των αγροτών - μικροιδιοκτητών περιουσίας...
Όπου η ολιγαρχία όχι μόνο δεν συναινεί να μειωθούν τα κέρδη της, αλλά αξιώνει και ρίχνει συνεχώς στους υπόλοιπους τα βάρη και τις συνέπειες της κρίσης που δημιούργησε η λαιμαργία της. Αυτή ουσιαστικά δημιουργεί τα ελλείματα και διογκώνει το δημόσιο χρέος μα δεν πληρώνει, μόνο εισπράττει και φοροδιαφεύγει...
Η μεσαία τάξη προλεταριοποιείται γοργά...

Η λαική τάξη οδηγείται στο περιθώριο...

Αν λοιπόν η κυβέρνηση δεν συμμαχήσει με τους δυο τελευταίες, ικανοποιήσει τις στοιχειώδεις ανάγκες τους και πιέσει αποτελεσματικά την ολιγαρχία, ώστε να ξαναστήσει στα πόδια της τη μεσαία τάξη, πως θα συντελεστεί αλλαγή και θα επέλθει η πρόοδος;

Πως θα γυρίσει την σελίδα η χώρα;

Οι χορτάτοι δεν αγωνίζονται, μετά το βαρύ φαγητό είναι σίγουρο πως ακολουθεί περίοδος νύστας για χώνεψη...