ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΘΕΣ;

Να έχεις περάσει πια τα 45, να έχεις φορτωθεί γνώσεις, πτυχία, τίτλους κι εμπειρίες...

Να θεωρείσαι φημισμένος στον τομέα σου, μα να μην έχεις καταφέρει ακόμη να πλουτίσεις όπως ήθελες, ή έστω να αποκατασταθείς κάπου σίγουρα κι όπως - όπως να τα βγάζεις πέρα, να μη σε απασχολεί το αύριο τόσο έντονα...

Να πηγαίνεις σε μια δημόσια επιχείρηση κοινής ωφέλειας για υπόθεση σου και να συναντάς ανθρώπους που ήταν συμμαθητές σου, ήταν τελευταίοι στα μαθήματα, δεν συνέχισαν σπουδές και τώρα παραδόξως κατέχουν σπουδαίες θέσεις έως και "διευθυντικές"...

Όπως την παλιά σου συμμαθήτρια...

Αυτή που δεν "έπαιρνε τα γράμματα" όπως συμφωνούσανε ματαξύ τους οι καθηγητές, τότε που εσύ ήσουν πρώτος στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου...

Αυτή που τη βοηθούσες αρκετές φορές στα μαθηματικά, της έλυνες ασκήσεις φυσικής και της ψυθίριζες μερικές ιδέες να γράψει μια υποτυπώδη έκθεση, ενώ έγραφες μερικές σελίδες ασταμάτητα, που θα διαβάζονταν μετά στην τάξη ως υπόδειγμα γραπτού...

Αυτή που χάρη σε σένα τελείωσε το σχολείο και πήρε απολυτήριο...

Τώρα αυτή έφτασε να είναι προϊστάμενη μιας ΔΕΚΟ αν και ΔΕ, δεν αναγνωρίζει τη συνεισφορά σου στη ζωή της, μα σε εγκαλεί κιόλας γιατί "δεν είσαι συνεπής στους λογαριασμούς σου"...

Λογαριασμοί υπέρογκοι, που δεν θα πάνε για το κοινό καλό, μάλλον για τον υπερβολικό μισθό και το προκλητικό εφάπαξ της κυράς και των όμοιων της θα πάνε..

Που απολάμβαναν για 3 δεκαετίες τώρα όσα δεν μπορούσες εσύ και σου έστελναν τον λογαριασμό, τότε τους προλάβαινες μα έγιανν όλο και πιο αχόρταγοι και θρασείς, βοηθούσαν και οι προστάτες τους αφειδώς σε κάθε "αίτημα" τους κι έφτασε στο τέρμα και την γνωστή σου κρίση του 2009, όταν δεν προλάβαινες πια τις ορέξεις τους...

Και είναι και πολλοί, τόσοι που αν γίνει μια καταγραφή σε όλες τις Υπηρεσίες, πόσοι διορίστηκαν με το ΑΣΕΠ ή άλλου είδους διαγωνισμό και πόσοι με ρουσφέτι θα γελάσει όλη η κοινωνία...

Με το διάβασμα, η επιτυχία στη ζωή δεν είναι βέβαιη...

Μπορείς από τώρα νωρίς να πεις στα παιδιά σου πάρτε τη μεγαλύτερη μπλε ή πράσινη σημαία να την κουνάτε, περνάτε τακτικά για να σας θυμάται από το γραφείο του Άη Μαλακογιάννη προστάτη του ρουσφετιού και σε λίγο θα έχετε βρει εργασία και ανοιχτό δρόμο σταδιοδρομίας...

Πάντα είχες την απορία τι θέλουν όλοι αυτοί που συνωστίζονται σε ουρές σε πολιτικά, βουλευτικά γραφεία ...

Εσύ δεν το έλεγες ποτέ δυνατά, αν και ήξερες, η πραγματικότητα όμως το βοά. Σήμερα 30 χρόνια μετά δεν σκεφτόμαστε: Να τι μας έφερε (μεταξύ άλλων) την καταστροφή;

ΝΕΑΝΙΚΑ ΠΟΝΗΡΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ...

Τηλεόραση μπήκε πρώτη φορά στο σπίτι όταν πια ήμουν 15 χρονών...

Έτσι τα πρώτα χρόνια της εφηβείας 12 - 15 τα πέρασα αναγκαστικά χωρίς τηλεοπτικό θέαμα, μα με πολλές βόλτες και διαβάσματα.

Τα πιο πολλά κλασσικά βιβλία θα τάχετε διαβάσει κι εσείς...Τα πονηρά μου όμως αναγνώσματα που δεν είναι καθόλου λίγα, δεν ξέρω αν είχατε τις δικές μου ευκαιρίες να τα ξεφυλλίσετε, εγώ το έκανα χωρίς να δώσω και δεκάρα να τ' αποκτήσω...

Πορίζοντας από νωρίς έξω από το σπίτι και ξέροντας καλά τους δρόμους και τα κατατόπια της περιοχής που έμενα μα κι άλλες παραπέρα σταδιακά, τα συναντούσα κυριολεκτικά στον δρόμο μου, ενώ περπατούσα κάνοντας τη βόλτα μου...

Δεν υπήρχε περίπτωση να περάσω Κυριακή απόγευμα λίγο πριν το σούρουπο από το στενάκι όπου βρίσκονταν τα 2 βαρέλια που τότε άδειαζαν τα σκουπίδια του ξενοδοχείου "Κρήτη" και να μην βρώ το "Τράστ" και τον "Καζανόβα", δημοφιλή περιοδικά τότε, όπως έδειχναν τα πράγματα. Είχα μαζέψει εκατοντάδες κι από τα δυο σε αυτό το σημείο κείνα τα χρόνια, που περνούσα την βδομάδα διαβάζοντας τα στον ελεύθερο χρόνο μου.

Από άλλο συγκεκριμένο σημείο, στον παλιό δρόμο των μπορντέλλων απέναντι από ένα άθλιο μεγάλο καφενείο που συγκέντρωνε τους ρέμπελους της εποχής, μάζευα συχνά το "Θαυμάσιο" το πιο πονηρό περιοδικό τότε. Απλά περνούσα και το έπαιρνα από το τραπεζάκι εκεί έξω που το έβλεπα αφημένο, ενώ οι θαμώνες μέσα έβλεπαν τηλεόραση ή έπαιζαν χαρτιά...

Αν δεν τόβρισκα φρέσκο εκεί, το εύρισκα αργότερα όταν πάλιωνε και το πετούσαν στον μεγάλο σωρό σκουπίδια που σπάνια μάζευε ο δήμος, στη γωνία κάτω από την μεγάλη συκιά στον τότε χωματόδρομο της παλιάς Σταφιδικής.

Και σήμερα οι κάτοικοι της περιοχής εκεί ρίχνουν σκουπίδια και ογκώδη άχρηστα αντικείμενα, ας έχει στο μεταξύ πλακοστρωθεί κι αναβαθμιστεί η περιοχή, οι άνθρωποι και οι συνήθειες δεν αλλάζουνε ποτέ.

Σε άλλα τυχαία σημεία μα πάντα στα πέριξ του λιμανιού και της διπλανής παραλίας που τότε ευτυχώς ήταν άφτιαχτη κι αναξιοποίητη χωρίς ανούσιες καφετέριες στη σειρά κι αποτελούσε τόπο συναντήσεων και ραντεβού, συναντούσα το "φίλησε με", "διάβασε με", κλπ περιοδικά που δημοσίευαν και τολμηρές αγγελίες γνωριμιών, με ταχυδρομική θυρίδα απαραιτήτως, δεν υπήρχαν ακόμη κινητά κι sms. Τέτοια βρήκα λίγα τεύχη, μετά εξαφανίστηκαν...

Στο σημείο που άφηναν τα σκουπίδια του λούνα - πάρκ που τότε το στήνανε στο ανοιχτό χωράφι στην Ρεγγίνα, οι αληταράδες που δούλευαν εκεί άφηναν πολλά μικρά εικονογραφημένα ερωτικού περιεχομένου, τα μάζευα σωρό ιδίως όταν ήταν ώρα ν' αναχωρήσουν για αλλού, δυο φορές τον χρόνο ερχόταν κι έφευγαν...

Το "Σκάνδαλο" το άρπαζα με θράσος από ένα περίπτερο, που ο περιπτεράς το κρεμούσε με μανταλάκια σε προσιτό σημείο που όμως δεν έβλεπε καθισμένος μέσα. Δε νομίζω να ζημιώθηκε πολύ ο ρουφιάνος από ένα τεύχος που έχανε κάθε Σάββατο απόγευμα που περνούσα από εκεί, πουλούσε τόσα άλλα σε άλλους που τ' αγόραζαν...

Πολύ καλύτερα όλων όμως ήταν τα Comics Erotika, με κλασσικές ερωτικές ιστορίες εικονογραφημένες από διάσημους σκιτσογράφους όπως ο Guido Creapax, ο Ward, κ.α.
Τα αντάλλασσα στο γυμνάσιο με συμμαθητές και τ' αποκτούσα, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι ηλίθιοι προτιμούσαν τα taratata, zakoula, mondatore, terror, κλπ ασήμαντα που εύρισκα στο δρόμο και τους έφερνα...

Ας είναι όμως, χάρη σ' αυτούς και τους υπόλοιπους που πετούσαν τακτικά τα περιοδικά τους και τα μάζευα, πέρασα τα πρώτα εφηβικά μου χρόνια με πλήθος υλικό για πονηρό διάβασμα, χωρίς να ξοδέψω δεκάρα...