TRUMP TRIUMPHS...

Όταν θέλει ο λαός να εκφραστεί, το γράφει κανονικά το πληρωμένο - πουλημένο σύστημα που προωθούσε τη σαβουρόγρια...

Οι πολίτες αποστρέφονται πλέον το σύστημα και αντιδρούν.

Δεν λογάριασε τον πολύ λαό που δεν φαίνεται στα media η οικογένεια Κλίντον που θεωρούσε ότι είχε το κληρονομικό χάρισμα και από πίσω της το βολεμένο καταστημένο κι όλα τα συστημικά ΜΜΕ και τα γνωστά καραγκιοζιλίκια των ανέμελων καλλιτεχνών.

Έτσι έχασε πανηγυρικά κατά τα κράτος αυτή και όλο το βαθύ κράτος που τους σιγοντάρει από έναν έξυπνο άνθρωπο πετυχημένο και δισεκατομμυριούχο που τα φερέφωνα τους τρελό τον ανέβαζαν γραφικό τον κατεβάζανε.

Είναι ο μεγάλος νικητής ανεξαρτήτως από το αν είναι τάχα ρατσιστής, βρόμικος, σεξιστής, οπαδός της Κου Κλουξ Κλαν, βίαιος ή ...βιαστής, επικίνδυνος για την παγκόσμια ειρήνη, σύμφωνα με τους αυτοανακηρυχθέντες πεφωτισμένους, δήθεν προοδευτικούς & δημοκρατικούς, αντιρατσιστές και αντιλαϊκιστές. Όποιος δεν είναι λαθραίος, αράπης, τρομοκράτης ισλαμιστής, πούστης κι ανώμαλος "διαφορετικός", απλά δεν νοιάζεται, δηλαδή η πλειοψηφία του αφανούς λαού...

Επιτέλουν οι λαοί δείχνουν έχουν σιχαθεί την "πολιτική ορθότητα" όπου απαγορεύεται πλέον να λες με λόγια αυτό που βλέπουν τα μάτια σου κι επιβάλλεται με νόμους (;) να κάνεις τον μαλάκα εθελουσίως.

Αυτή η καθεστωτική εμμονή περιθωριοποίησης και τεχνητής απαξίωσης της συνείδησης μιας κοινωνίας και της εθνικής ταυτότητας, οπωσδήποτε συντελεί στην πρόθεση οι κοινωνίες να υπερβούν τον καθεστωτικό τρόπο της κυρίαρχης κρατικοδίαιτης νομενκλατούρας.

Γροθιά στο στομάχι και στην μούρη της παγκοσμιοποίησης και της πολιτικής ορθότητας!
Έστω και μέσω κάποιου σαν τον Trump, αφού αυτός ήταν διαθέσιμος και τόλμησε να εκτεθεί...

ΑΝΟΥΣΙΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Στην Ελλάδα δεν προσπαθήσαμε καθόλου να λύσουμε το πρόβλημα μας.

Μόνο απανωτές εκλογές για την καριέρα και τις σκοπιμότητες κάποιων, μην μπορώντας να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, και ένας λαός που δεν λέει να αλλάξει και να προσπαθήσει.

Που λέει σε όλα όχι στην πλειονότητά του και μένει κλειστός στον δικό του ιδεατό κόσμο.

Αν και το έχει πληρώσει πολύ ακριβά τα τελευταία χρόνια. Προφανώς η ανευθυνότητα ή η απραξία, δε μπορεί να αλλάξει τίποτε προς το καλύτερο.Οι απανωτοί φόροι, τα μνημόνια και η αηδία υπερχειλίζουν. Απόλυτη ανοησία, φρενίτιδα και θλίψη.

Ξανά λοιπόν εκλογές. Τρίτη φορά στις κάλπες φέτος.Άλλη μια φορά εκλογές, άλλη μια φορά να δώσουμε "καθαρή εντολή" σε ένα και μόνο "σωτήρα" για να λύσει το εσωκομματικό του πρόβλημα, να εγκλωβίσει όσο μπορεί περισσότερους και από δεξιά και αριστερά με δύο πλέον μύθους: 'Ενα μνημονιακό και ένα αντιμνημονιακό. Διαλέξτε και πάρτε. Μετά τις εκλογές όλοι μαζί. Ωραίο και πονηρό σχέδιο. Όπως αυτό με το οποίο κέρδισε τις προηγούμενες εκλογές.

Να πάμε άλλη μια φορά ο τάχα κυρίαρχος αν και πολύ, μα πολύ κουρασμένος πλέον λαός να πάρουμε την κρίσιμη απόφαση για το μέλλον της χώρας.

Χωρίς καμιά ουσιαστική ενημέρωση.

Ξανά οι συνήθεις μπουρδολογίες και τα τηλεοπτικά σόου. Τα ίδια βαρετά κι αναξιόπιστα πρόσωπα, που 40 χρόνια τώρα βιάζουν συστηματικά την προσωπική και εθνική μας αξιοπρέπεια, τις τσέπες μας και το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Αυτοί που όλοι που όλοι γνωρίζουνε καλά, που όλοι σιχαίνονται και όμως σαν κακή μοίρα πολλοί (ή οι απόγονοι τους) θα συνεχίσουν να εκπροσωπούνε κάποιους ψηφοφόρους - ζωντόβολα.Πολλοί θα ξαναψηφίσουν ό,τι χειρότερο υπάρχει, παρόλο που έχουν την ελευθερία να μην το κάνουν. Αποτελούν μάλιστα τη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος.

Τα είπαμε όλα. Ειπώθηκαν όλα. Μόνο δουλειά δεν κάναμε.
 
Μια άλλη δουλειά. Παραγωγική.

Να προσπαθήσουμε ο καθένας στον τομέα του. Πιο οργανωμένα, πιο πολύ. Να μην φτάσουμε στο σημείο να πούμε πως δεν προσπαθήσαμε. Πως πέσαμε αμαχητί στο ριζικό μας, μπουρδολογώντας μακάριοι.

Αχρείαστες κι ανούσιες εκλογές λοιπόν προκύψανε και είναι κατακαλόκαιρο ακόμη.

Να ψηφίζαμε τουλάχιστον με περισσότερη σύνεση, ψυχραιμία ως πολίτες και λιγότερο ως - οπαδοί ψηφοφόροι, μπας και βρούμε την υγειά μας συνολικά...

Επίσης να ευχόμαστε μέχρι τις εκλογές (και για πόσο καιρό μετά;) που ουσιαστικά η χώρα δεν θα έχει κυβέρνηση, να μην συμβεί τίποτα χειρότερο και τρέχουμε όλοι και δεν φθάνουμε...

ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Μέσα στη σύγχυση, την οργή και τις αδιάκοπες αναλύσεις, θεωρώ πως κάπου χάνουμε την ουσία.

Ειδήμονες και μη, διατυπώνουν τις δικές τους θεωρίες για το τι πρέπει να γίνει για να ορθοποδήσει η οικονομία και κοινωνία μας.

Για όλα φταίει η «διεθνής συνωμοσία» και οι «προδότες πολιτικοί» της μεταπολίτευσης.

Δεν υπάρχει όμως κάποιος που να πει ότι οι «προδότες» δεν υφάρπαξαν την εξουσία, αλλά εκλέχθηκαν από τον λαό, τον ίδιο λαό που σήμερα αποποιείται των ευθυνών του, γιατί του έχει καλλιεργηθεί συστηματικά η αντίληψη ότι η ευθύνη του για τον πολιτικό βίο τερματίζεται με το που θα ρίξει το ψηφοδέλτιο στην κάλπη, ή με το που θα διορισθεί το παιδί του στο δημόσιο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτής της κοινωνίας, είναι η άνοδος και η επικράτηση της ασημαντότητας.Αρκεί να μς βολεύει κια να μας εξυπηρετεί...

Ο ενεργός πολίτης όμως, που με το ενδιαφέρον του για τα κοινά προάγει τις αξίες της δημοκρατίας και τη λειτουργία του πολιτεύματος, δεν είναι έτσι.

Και αν όλοι εμείς οι εξαπατηθέντες δεν ευθυνόμαστε για το περιεχόμενο της ψήφου μας «γιατί δεν ξέραμε», ευθυνόμαστε απεριόριστα για την παθητικότητα μας. Η κρίση είναι ξεκάθαρα μια ευκαιρία και πρόκληση ταυτόχρονα.

Μια βδομάδα πριν τις εκλογές για ανάδειξη μιας ακόμη κυβέρνησης, θα βρεθεί κάποιος να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα, που όμως δεν φαίνεται να απασχολούν κανέναν περισσότερο από τις κομματικές μεταγραφές και τα προεκλογικά σπότ:

Πως οδηγήθηκε η Ελλάδα στο μνημόνιο;

Γιατί κατασπαταλήθηκαν από τις κυβερνήσεις ατελείωτα δις ευρώ χωρίς να πιάσουν τόπο;

Γιατί συνέχισε να κυριαρχεί το πελατειακό κράτος και το ρουσφέτι μετά το 1974;

Γιατί η χώρα αφέθηκε από την Ελληνική πολιτική ελίτ να γίνει το κλωτσοσκούφι της Ευρώπης;

Γιατί η Ελλάδα είναι από τις πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου;

Γιατί δεν έχει οργανωθεί σύμφωνα με τα πρότυπα των ανεπτυγμένων Ευρωπαϊκών κρατών η δημόσια διοίκηση;

Γιατί διαιωνίζονται τα πολιτικά τζάκια στην πολιτική ζωή της χώρας;

Γιατί δεν πληρώνουν τα χρέη τους οι (ελάχιστοι & επιλεγμένοι) μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης;

Γιατί δεν υπάρχει μια στοιχειώδη κοινωνική δικαιοσύνη και πληρώνουν φόρους πάντα οι εργαζόμενοι οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι; 

Γιατί αλλάζουν συνεχώς τα φορολογικά νομοσχέδια;

Γιατί δεν στηρίζεται η παραγωγική βάση της χώρας η αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και κυριαρχούν τα Μονοπώλια;

Γιατί οι εκάστοτε κυβερνήσεις ασκούν το έργο τους οχι για το καλό της πατρίδας αλλά μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους; Αλόγιστη χορήγηση δανείων, ανάθεση έργων σε δικούς τους με τις ανάλογες μίζες φυσικά και άπειρες άλλες ενέργειες για το δικό τους καλό. Όλες οι επιχειρήσεις που ακολουθούν παρόμοια πολιτική στο τέλος πέφτουν έξω..

Πρέπει να προβούμε όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά σε μια διαδικασία αυτοκριτικής και να συλλογιστούμε με ωριμότητα ποια θέλουμε να είναι η θέση της χώρας στον διεθνή κόσμο, μέσα σε ένα πλαίσιο νέων συσχετισμών και δραστικών αλλαγών.

Θα είμαστε μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη, ή θα είμαστε η ηλιόλουστη χώρα στην άκρη της Ευρώπης που θα είναι απομονωμένη;

Όσο κι αν κάποιοι ευαγγελίζονται ότι θα διαπραγματευτούν τα πάντα και θα τα αλλάξουν προς το καλύτερο, υπάρχει ένας στενός πυρήνας αρχών που είναι αδιαπραγμάτευτος στη συλλογική συνείδηση. Η θέση της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη, που εξασφαλίζει την απρόσκοπτη πορεία της μέσα στον σύγχρονο κόσμο κι η διαφύλαξη των θυσιών του λαού είναι αδιαπραγμάτευτα δεδομένα για την επόμενη μέρα των εκλογών, και όποιος τολμήσει να τα διακινδυνεύσει έστω, θα περάσει στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας.

Στις επικείμενες εκλογές ερχόμαστε ενώπιον των ευθυνών μας και αποφασίζουμε για τις ζωές μας.
Σε αυτές τις εκλογές δεν συγκρούονται δυο κόμματα ή δυο ιδεολογίες, αλλά δυο πολιτικές κουλτούρες.

Οφείλουμε να πράξουμε το ορθό. Τώρα πλέον όλοι ξέρουμε καλά τι κρύβεται πίσω από τα δημαγωγικά πυροτεχνήματα των κομματικών επιτελείων.

Είναι όμορφα αλλά τελειώνουν γρήγορα.

Αμέσως μετά τις εκλογές, και από μηχανής θεός φιλικός προς την Ελλάδα, δεν υπάρχει...

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ...

Υπάρχει κόσμος που δεν ψηφίζει και περιμένει, φτάνει περίπου τον μισό πληθυσμό των ψηφοφόρων όπως δείχνει η αποχή..

Αν πειστεί όμως και πάει στις κάλπες, θα τρίβουμε τα μάτια μας.

Εκεί παίζετε το παιχνίδι. Η δεξαμενή των αναποφάσιστων και των απογοητευμένων είναι προνομιούχος χώρος για νέους σχηματισμούς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δίπλα του άλλους να απορροφήσει. Όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι βολεμένοι του βαθύ ΠΑΣΟΚ πήγαν ήδη.

Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να πάρει πίσω από την ΧΑ γιατί αν το επιχειρήσει θα αλωθεί από τον λαϊκισμό και την φανατίλα της.

Οι γνωστοί Έλληνες πολιτικοί, περισσότερο από υστεροβουλία και καιροσκοπισμό και λιγότερο από ιδεολογική αγκύλωση, τείνουν να κρύβονται πίσω από τα μεγάλα ιδεολογικά πέπλα του "πατριωτισμού" ή της "αριστεράς" , που στην ουσία είναι κενά γράμματα, εφόσον δε συνοδεύονται από την τεκμηρίωση των θέσεων με επιχειρήματα, ή ακόμα και με πράξεις. Αρκούνται απλώς στη στείρα αναπαραγωγή στερεότυπων τόσο φθαρμένων από τη χρήση. Η εύκολη αυτή λύση, έχει δημιουργήσει ένα πολιτικό κοινό με αγκυλώσεις, το οποίο αρέσκεται στην κολακεία και έχει αποκτήσει αυτοματοποιημένα ποιτισμικά και πολιτικά νατανακλαστικά. Τα συνθήματα είναι εύκολα, ειδικά όταν κανείς δεν απαιτεί να τα κάνεις πράξη.

Μα για πόσο ακόμη πια;

Ίσως "το ποτάμι" προς το παρόν μπορεί να κάνει άλματα. Μόνο να συνεχίσει την προσέγγιση στους έξυπνους της κοινωνίας με διακριτικό τρόπο και χωρίς το κόμπλεξ των γνωστών κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ,ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΔΗΜΑΡ,ΚΚΕ που δεν μπορούν να ανεχθούν προσωπικότητες και ανθρώπου πάνω από αυτούς.

Σαν να μην πήρε σε συνθήκες εντονότατης έως αηδιαστικής πόλωσης 6,6% με την πρώτη, όμως φαίνεται ότι έχουν αποφασίσει κάποιοι από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ να το αγνοήσουν, μπας και ατονήσει. Όπως τους βγήκε το αντίθετο με τις στνεχείς αναφορές για "εγκλήματα" και διώξεις της ΧΑ...

Η κοινή λογική η εποχή και το μομέντουμ είναι για αυτούς που θα προσφέρουν συναίνεση & συνεργασία.

Η ενδιάμεση παράταξη θα πρέπει να απαντήσει σε πολύ ξεκάθαρα ερωτήματα:

Με την Ευρώπη ή με την "ανατροπή" (ό,τι και αν αυτό σημαίνει);

Και βεβαίως τέτοια ερωτήματα δεν ξεπετιούνται με χαζοχαρουμενιές τύπου "Επισκέπτομαι όλες τις ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου και δεν σας λέω με ποια θα πάω πριν τις εκλογές", θέλουν ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις, όσο κι αν στενοχωρούν κάποιους...

ΟΧΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ...

Αν και στη κοινωνία τα προβλήματα όλο και αυξάνονται, ένας μεγάλος αριθμός ατόμων απλά αδιαφορούν.

Αδιαφορούν ή βαριούνται τόσο που δεν σηκώνονται από το κυριακάτικο κρεβάτι ή την τεμπελοκαφετέρια να πάνε να ψηφίσουν, τη μοναδική μέρα που έχουν την ευκαιρία να προσφέρουν κάτι στον τόπο τους.

Μοναδική του δίοδος είναι η ψήφος του, μέσω της οποίας μπορεί είτε να συνεχίσει να ζει στον εφησυχασμό του είτε να φέρει την ανατροπή όπως τη φαντάζεται. Ας θεωρήσουμε πως  ο νεοέλληνας διαλέγει τη δεύτερη λύση και επιλέγει να ξυπνήσει από το λήθαργο.

Στις 18 του Μάη αυτοί που κοιμούνται πρέπει να ξυπνήσουν και αυτοί που ονειρεύονται να οραματιστούν έναν καλύτερο κόσμο.

Τέρμα πια τα παράπονα και οι γκρίνιες. Καιρός είναι να παίρνουν θέση οι πράξεις!

Η αδιαφορία ας ξεπεραστεί και ας δείξουμε την πολιτική ενεργητικότητά μας. Πόσες φορές πόσα χρόνια ακούμε στους δρόμους και τα καφενείατα παράπονα ανθρώπων για τις κυβερνήσεις και τους πολιτικούς, τις παράνομες πράξεις τους, τις «λαμογιές» που όλοι πληρώνουμε ως θύματα.

Παρόλα αυτά αυτοί οι ίδιοι πολιτικοί εναλλάσσονται στο πολιτικό σκηνικό, τρέχουν την τελευταία προεκλογική στιγμή να μας βοηθήσουν με ψίχουλα για να μας έχουν σίγουρες ψήφους στην τσέπη τους. Και ο λαός όλο και παραβλέπει και συνεχίζει...

Υπαίτιοι όλοι της κατάστασης εμείς, όσοι δεν αντιδρούμε με τη ψήφο μας!

Πειθήνια όργανα του συστήματος, ευάλωτα και ευαίσθητα μέλη αυτής της κοινωνίας που αν και κατά τη διάρκεια της τετραετίας καταριόμαστε κάποιον, την ώρα της ψήφου τον υπερασπιζόμαστε. Οξύμωρο σχήμα; Διχασμένη προσωπικότητα; Μωρία; Όπως και να χαρακτηρίσω αυτή τη στάση το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Ας αλλάξει πια αυτή η συνήθεια.

Η ώρα της ψήφου είναι απαραβίαστη υποχρέωσή μας. Δεν πρέπει να μας θεωρούν δεδομένα πιόνια στη σκακιέρα τους, αλλά αντάξιους αντιπάλους τους, έτοιμους να κάνουμε την κίνηση που φοβούνται Οι νέοι πρέπει να αφήσουν τους καφέδες στην άκρη και να αναλάβουν τα ηνία της ετοιμόρροπης αυτής χώρας.

ΙΔΑΝΙΚΕΣ (ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ) ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ...

Αυτές τις (προεκλογικές) μέρες έχει κανείς την εντύπωση ότι ζει στην απέραντη «ιδανική πολιτεία», λες και κάποιο μαγικό ραβδάκι στροβιλίζεται πάνω από την κεφαλή μας και πραγματοποιεί τις επιθυμίες όλων των πολιτών!

Οι δήμαρχοί μας αφού επί 2 - 3 χρόνια ήταν άφαντοι και ανύπαρκτοι, έβαλαν στην άκρη όλες τις οικονομίες του Δήμου τους και τώρα τις ρίχνουν χύμα όλες στους δρόμους. Καταντά γραφικό να βλέπεις παντού συνεργεία να μπαλώνουν τις πλάκες στα πεζοδρόμια, να βάφουν διαγραμμίσεις και να βουλώνουν (κακότεχνα και βιαστικά) λακκούβες στους δρόμους, με γαρμπίλι και πίσσα...

Οι περιφερειάρχες μας που κανένας μέχρι σήμερα δεν τους είχε δει και ακούσει, ξαφνικά θυμήθηκαν τα «Προγράμματα Ε.Σ.Π.Α.» και τις λοιπές εν υπνώσει χρηματοδοτήσεις ανάπτυξης των περιφερειών τους. Τώρα έχουν για όλα και για όλους λύσεις, για κάθε ιδέα, για κάθε καημό και για κάθε συναπάντημα. Ξεσκονίζουν όλα αυτά τα προβλήματα που επί δεκαετίες γνώριζαν, εξαγγέλλοντας λύσεις, προγράμματα και «σίγουρες» χρηματοδότηση εφόσον εκλεγούν φυσικά!

Οι απρόσωποι ευρωβουλευτές μας, ξαφνικά θυμήθηκαν τη χώρα τους και επανακάμψαντες εξαγγέλλουν (με ελαφρώς ξενική προφορά οι βετεράνοι) τον νυν των υπέρ πάντων αγώνα στην Ευρωπαϊκή εστία, για αναθεώρηση στόχων, επαναπροσδιορισμό προτεραιοτήτων, για ανθρωποκεντρικές πολιτικές, για ανατροπές προγραμμάτων, για εθνική ανεξαρτησία και άλλα ανούσια και ανέξοδα για την τσέπη τους...

Η δε κυβέρνηση της «Εθνικής Αξιοπρέπειας» μας, αφού μας ξεζούμισε και ισοπέδωσε τα πάντα γύρω μας, τώρα μας υπόσχεται ξανά καλύτερες μέρες κι εποχές για να μπορέσουμε να ανακάμψουμε όπως λέει!

Την ίδια ώρα, παρέχει απλόχερα το δικό μας «λίπος» (που μας αφαίρεσε χειρουργικά), στους γνωστούς ειδήμονες - επενδυτές, για να λαδωθούν αποτελεσματικά στις εργασίες αναστήλωσής μας και βέβαια εξαγγέλλει έργα, πολλά έργα με άφθονη πίσσα, παντού σε ό,τι είναι ακίνητο εδώ και δεκαετίες...

Η δε αντιπολίτευσή μας παντού και πάντοτε, υπόσχεται με σθένος, πειθώ και αυτοπεποίθηση, «αυτά και άλλα τόσα»!!

Και αυτός ο λαός, ο υπερήφανος, ο υπέροχος και πανέξυπνος λαός μας, μαστουρωμένος πλέον από τη μεγάλη μπόχα της πίσσας, που παντού αναδύεται και τον περιβάλλει, πείθεται από όλους και δηλώνει ξανά έτοιμος, να πράξει με «υπευθυνότητα» για ακόμα μια φορά το καθήκον του...

Έτσι, φαντάζομαι ότι μετά τις εκλογές, θα βλέπουμε αυτόν τον πασαλειμμένος με «πίσσα και πούπουλα» και θα διερωτόμαστε:  είναι άραγε το λαμόγιο που βρήκε επιτέλους αυτό που τούπρεπε τόσο κιαρό, ή μήπως είναι και πάλι αυτός ο δυστυχής εύπιστος λαός που την (ξανα)πάτησε;

ΕΥΡΟΕΚΛΟΓΕΣ 2014...

Σαράντα έξι κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων, καθώς και ένας ανεξάρτητος - μεμονωμένος υποψήφιος κατέθεσαν στον Άρειο Πάγο αιτήσεις συμμετοχής στις επερχόμενες ευρωεκλογές της 25 Μαΐου 2014.

Τα 46 κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων που κατέθεσαν αιτήσεις είναι (σύμφωνα με τη σειρά κατάθεσης των αιτήσεων):

1. Ένωση Κεντρώων - Βασίλης Λεβέντης,
2. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. (Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή) με συντονιστική επιτροπή,
3. ΟΚΔΕ (Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας) με διοικούσα επιτροπή,
4. Α.Σ.Κ.Ε. - Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας) με εκτελεστική επιτροπή,
5. Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας - Χρίστος Χρηστίδης,
6. Κοινωνία - Μιχάλης Ηλιάδης,
7. ΚΕΑΝ (Κίνημα Εθνικής Αντίστασης) - Ιπποκράτης Σαββούρας,
8. Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας - Αλή Τσαούς Μουσταφά,
9. ΛΑΟΣ - Γιώργος Καρατζαφέρης,
10. Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών - Γιώργος Τσαγκανέλιας,
11. Εθνική Αυγή - Μιχάλης Γιαννόγκωνας,
12. ΚΚΕ - Δημήτρης Κουτσούμπας,
13. Το Ποτάμι - Σταύρος Θεοδωράκης,
14. Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, Όχι στον Πόλεμο, Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Σώζω τα Πλούτη των Ελλήνων, Πανεργατικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑ-Ε.Κ.Ε.) - Μιλτιάδης Τσαλαζίδης
15. Λαϊκός Σύνδεσμός -Χρυσή Αυγή - Νίκος Μιχαλολιάκος.
16. Γέφυρες Δημιουργία Ξανά - Θάνος Τζήμερος / Δράση - Θόδωρος Σκυλακάκης (συνασπισμός κομμάτων),
17. Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές), Σαμπετάι Μάτσας,
18. Λευκό, Κων. Ντάλιος,
19. Δημοσθένης Βεργής Έλληνες Οικολόγοι,
20. Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ), Δημήτρης Καζάκης,
21. ΟΑΚΚΕ (Οργανισμός για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ), 3μελής διοικούσα επιτροπή Η. Ζαφειρόπουλος, Δ. Γουρνάς και Ε. Κωνσταντοπούλου,
22. Ελευθερία, Μάριος Παπαιωάννου,
23. Δημοκρατική Αριστερά - Προοδευτική Συνεργασία, Φώτης Κουβέλης,
24. Εθνικό Μέτωπο, Εμμ. Κώνστας,
25. Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη: Ε. Βενιζέλος (ΠΑΣΟΚ), Ανδρ. Λοβέρδος (Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα), Εμμ. Επιτροπάκης (Δυναμική Ελλάδα), Ν. Μπίστης (Μεταρρυθμιστική Αριστερά), Ι. Ράπτης (Νέοι Μεταρρυθμιστές), Ι. Τούντας (Πολιτεία 2012) και Ν. Διακουλάκης (Πρωτοβουλία Β΄),
26. Πράσινοι- Αλληλεγγύη, Δημιουργία, Οικολογία, Ν. Χρυσόγελος, Μ. Πίνιου Καλλή,
27. ΜΛ ΚΚΕ (Μαρξιστικό - Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος), διοικούσε επιτροπή Αντ. Παπαδόπουλος και Π. Κουφοβασίλης,
28. Νέα Δημοκρατία, Αντ. Σαμαράς,
29. Κολλάτος - Ανεξάρτητο Πολιτικό Κίνημα - Οικολογικό Ελληνικό, Δ. Κολλάτος,
30. Ελπίδα Πολιτείας, Δημ. Αντωνίου,
31. Κόμμα Νέων, Κυρ. Τοψόγλου,
32. Παναθηναϊκό Κίνημα, Θ. Μαραγκουδάκης,
33. Δραχμή, Θ. Κατσανέβας (συνασπισμός των κομμάτων Ελληνικό Κοινωνικό Κίνημα και Πατριωτικό Κοινωνικό Κίνημα),
34. Οικολόγοι Πράσινοι και Κόμμα Πειρατών (6μελής εκτελεστική γραμματεία),
35. Εθνική Ελπίδα, Γ. Παπαδόπουλος,
36. Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία - Ουράνιο Τόξο, Σταύρος Αναστασιάδης,
37. Ένωση για την Πατρίδα και το Λαό, Β. Πολύδωρας και Χ. Ζώης (Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση), Ν. Νικολόπουλος (Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος), Π. Ψωμιάδης (Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνηση) - Συνασπισμός κομμάτων,
38. Σχέδιο Β΄ , Γραμματέας πολιτικής επιτροπής Αντ. Σταυρόπουλος,
39. Σοσιαλιστικό Κόμμα, Στ. Τζουμάκας,
40. Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες, Γ. Χατζημαρκάκης,
41. Νέα Ελλάδα, Ηλ. Μαρκόπουλος,
42. Συνασπισμός Ριζοσπαστική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ), Αλ. Τσίπρας,
43. Κοινωνία Αξιών, Δ. Μπουραντάς,
44. Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας (ΑΚΚΕΛ), Ε. Τσιομπανίδης,
45. Πατριωτική ΄Ενωση - Ελληνική Λαϊκή Συσπείρωση (ΕΛ.ΛΑΣ), συνασπισμών των κομμάτων: Αν. Κότσιαλος (Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας-ΚΕΣΩ), Οδ. Τηλιγάδας (Εθνικός Λαικός Σχηματισμός - ΕΛΑΣ), Κ. Γκέκας (Κίνημα Πολιτικής Αλήθειας - ΚΙΠΑΛ),
46. Ανεξάρτητοι Έλληνες, Ευρωπαικό Αντιμνημονιακό Μέτωπο, Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών, Πυρίκαυστος Ελλάδα, Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας, Ανεξάρτητοι Έλληνες, Πάνος Καμμένος, Ι. Δημαράς, Γ. Καλεάδης και Γ. Κόκκας.

Τώρα με τόσα κόμματα κι αποκόμματα που καλύπτουνε τα πάντα, δικαιολογείται αποχή;

ΚΑΘΕ ΕΚΛΟΓΗ ΤΩΝ ΩΡΑ ΤΗΣ...

Έχω βαρεθεί κάθε φορά να βλέπω κάθε φορά που γίνονται, να μετατρέπουμε μονίμως τις ευρωπαϊκές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε αυτή τη χώρα σε κάτι άλλο από αυτό που είναι.

Να τις προσαρμόζουμε στα μέτρα των σκοπιμοτήτων όπως βολεύει κάποιους των κομματικών ιερατείων.

Το 2010 κάναμε δημοτικές και περιφερειακές εκλογές με θέμα το μνημόνιο! Ήταν ακόμα η εποχή που ο Σαμαράς υποσχόταν το «άλλο μείγμα». Λες και ικανή και αναγκαία συνθήκη για να γίνει κάποιος καλός δήμαρχος ή περιφερειάρχης ήταν η αντίθεσή του στην τρόικα...

Το 2014 που το «άλλο μείγμα» το υπόσχεται ο Τσίπρας πάμε να κάνουμε ευρωεκλογές με αίτημα το «να πέσει η κυβέρνηση»! Ε, τότε γιατί να μην κάνουμε και βουλευτικές εκλογές την ίδια μέρα να τελειώνουμε;

Έτσι φτάσαμε στο σημείο να μη συζητάμε ούτε για την Ευρώπη, ούτε για τις τοπικές κοινωνίες.
Λες και είναι λίγες και ασήμαντες οι προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει η ευρωπαϊκή οικογένεια τα επόμενα χρόνια και δεν μας αφορούν εμάς εδώ στη βαλκανική επαρχία.

Λες και έχει λίγα προβλήματα η τοπική αυτοδιοίκηση να υπερβεί, τα οποία είναι έξω και πέρα από εμάς. Δεν επηρεάζουν άμεσα την καθημερινή μας ζωή.

ΤηΝ ευθύνη για όλα αυτά την έχει το πολιτικό σύστημα. Γιατί βρίσκει και κάνει.

Όσο η κοινωνία «τσιμπά» και αποδέχεται να γίνεται πιόνι στα γρανάζια της εκάστοτε κομματικής μηχανής τέτοια φαινόμενα θα έχουμε.

Σε αυτές τις ευρωεκλογές ας μιλήσουμε για την Ευρώπη...

Σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές ας μιλήσουμε για την αυτοδιοίκηση...

EΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΑΣΤΕΙΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία του Γ. Κωνσταντίνου, από το 1988.

Ένα λαϊκό κόμμα κατεβαίνει στις εκλογές μοιράζοντας υποσχέχεις στον κόσμο για αλήθεια και διαφάνεια, αλλά όταν ο λαός το ψηφίζει και παίρνει στα χέρια του την εξουσία, όλες οι υποσχέσεις πάνε στο βρόντο...

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ...

Οι γερμανικές εκλογές πέρασαν στην ιστορία και μένει να δούμε το συνασπισμό δυνάμεων που θα κυβερνήσει με το μεγάλο αφεντικό να είναι η Μέρκελ.

Εδώ κι ένα χρόνο στην Ελλάδα έβλεπαν με αγωνία το αποτέλεσμα των εκλογών.

Πολλοί πίστευαν ότι μια "ψαλιδισμέν"η Μέρκελ θα την οδηγούσε σε αλλαγή πολιτικής.
Θα την μαλάκωνε υπέθεταν απέναντι στους σπάταλους Νότιους της Ευρώπης που όλο δάνεια ζητάνε...

Τι ψήφισαν οι Γερμανοί; Μήπως ψήφισαν σταθερότητα στην Ελλάδα, συνέχιση των προσπαθειών για πραγματικές μεταρρυθμίσεις και έξοδο από την κρίση;

Μπορεί επίσης να ψήφισαν Τσίπρα και λοιπές δυνάμεις της αριστεράς. Διότι αν ζητήσουν νέα μέτρα που θα ρίξουν την κυβέρνηση, τότε καλύτερα εκεί στο Βερολίνο να μάθουν Ελληνικά για να συνεννοούνται απευθείας με τον μη γλωσσομαθή πρώην καταληψία πρόεδρο του Σύριζα.

Πολύ σύντομα, τους επόμενους 2-3 μήνες ή ακόμη και με τις πρώτες εντυπώσεις από την τρόικα θα μάθουμε τι τελικά ψήφισαν οι Γερμανοί. Οι Γερμανοί κατά βάθος πρέπει να είναι ευχαριστημένοι από την πολιτική της Μέρκελ που λεηλατεί όλο τον Ευρωπαϊκό Νότο για να περνάνε αυτοί καλύτερα κι έτσι το αναγνώρισαν και την υπερψήφισαν. Στο κάτω-κάτω, επιτυχημένη πολιτικός στη χώρα της είναι και εξελέγη για να προασπίσει τα δικαιώματα και την ευημερία των Γερμανών πολιτών.  Ο Γερμανός ψηφοφόρος γιατί να μην ψηφίσει Μέρκελ, όταν αποδεδειγμένα κράτησε τη Γερμανία νησίδα σταθερότητας μέσα σε μία τρικυμισμένη Ευρώπη;

Η Μέρκελ και οι Γερμανοί κοιτάζουν την πατρίδα τους, τα συμφέροντά τους και τη ζωή τους. Ψηφίζουν αυτόν που τα υπερασπίζεται (εις βάρος ολόκληρης της Ευρώπης) και δεν ενδιαφέρονται καθόλου να τους συμπαθήσουμε. Τους αρκούν τα 43 δις κέρδος που αποκόμισαν από τον τοκογλυφικό δανεισμό στα κορόϊδα-θύματα κράτη της Ν.Ευρώπη. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν τα φερέφωνα που έστησαν προχθές "έκτακτες εκπομπές" για να μπουρδολογήσουν.

Εμείς αλήθεια έχουμε κανένα λόγο να είμαστε ευχαριστημένοι από οποιονδήποτε;

Την ώρα που εμείς δεν αναζητούμε λύσεις στα προβλήματα μας, περιμένουμε από τις Γερμανικές κάλπες την ελπίδα.

Ας ανοίξουμε λοιπόν λίγο τα μάτια μας, ας μάθουμε τι ισχύει στα Ευρωπαϊκά κράτη, πως λειτουργούν οργανωμένα ως κράτος αλλά και ως κοινωνία, πως εφαρμόζονται οι νόμοι, και μετά να βγάλουμε τις παρωπίδες, να σταματήσουμε να νομίζουμε ότι η Ελλάδα είναι το κέντρο του κόσμου, να αλλάξουμε πρότυπα πολιτικών, να κάνουμε την αυτοκριτική μας και μετά να κατηγορήσουμε άλλους για τα λάθη και τις παραλείψεις μας...

ΦΟΒΟΣ ΕΚΛΟΓΩΝ...

Τον επόμενο χρόνο θα γίνουν οι Δημοτικές εκλογές και όπως δείχνουν τα προγνωστικά θα καταποντισθούν οι δυνάμεις που σήμερα όπως και χθές για πολλά χρόνια κυβερνούν.

Έτσι ώστε να τελειώνουμε επιτέλους με τούτο το κατεστημένο και την γενιά που βρέθηκε αγκαλιασμένη με την εξουσία και βαθιά διεφθαρμένη επιχειρηματική-πολιτική ελίτ που λυμαίνεται τα πλούτη του τόπου...

Με τα γνωστά επακόλουθα για τους υπόλοιπους, όπου ο πολύς κόσμος αδυνατεί να πληρώσει τους συσσωρευμένους φόρους τριών ετών και απειλείται από το ΣΔΟΕ πως αν δεν είναι συνεπής στις οφειλές του θα δημευθεί η ακίνητη περιουσία του αν έχει ακόμη, θα κατασχεθεί η σύνταξή του και ο μισθός του και αν αυτά δεν ικανοποιήσουν τον εκάστοτε έφορο θα μπει χέρι και στον τραπεζικό του λογαριασμό...

Οι πολιτικοί γνωρίζοντας αυτό το ενδεχόμενο προσπαθούν να βρουν πονηρές λύσεις-τεχνάσματα στα ψηφοδέλτια ώστε τα αποτελέσματα των Δημοτικών εκλογών να μην είναι τόσο μαύρα για τα κόμματα τους, όπως διαγράφονται.

Μαζί όμως με τις Δημοτικές εκλογές θα γίνουν και οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Εκεί κανείς δεν μπορεί να μπερδέψει το εκλογικό σώμα με πονηρά ψηφοδέλτια. Οι ψηφοφόροι θα κληθούν να ψηφίσουν το κόμμα της αρεσκείας τους. Σε αυτή τη διαδικασία θα βρει την ευκαιρία ο δυσαρεστημένος και θυμωμένος ψηφοφόρος να φανερώσει την έντονη αντιπάθεια και δυσαρέσκειά του απέναντι στην πολιτική ελίτ και τους δανειστές.

Το δραματικό της υπόθεσης είναι ακριβώς ότι από το σύνολο των κομματικών σχηματισμών της χώρας ακόμα δεν αρθρώνεται μια ολοκληρωμένη πρόταση αντιμετώπισης του αδιεξόδου που βρίσκεται η χώρα, αλλά συνεχίζουν όλοι στο ίδιο μοτίβο λαϊκισμού που μας οδήγησε εδώ που βρισκόμαστε.

Σε συνδυασμό μάλιστα με την παντελή ανικανότητα που δείχνουν οι υπάρχοντες πολιτικοί, που βέβαια οι ίδιοι έχουν καταστήσει το Σύνταγμα κουρελόχαρτο με τις παλινωδίες τους να διαχειριστούν τις προκλητικές συμπεριφορές της Χρυσής Αυγής και των ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, οδηγούν τους είτε απαίδευτους, είτε εξοργισμένους είτε απογοητευμένους πολίτες να στηρίξουν ακραίους
σχηματισμούς απλά και μόνο για λόγους αντίδρασης προς αυτούς που τους οδήγησαν σε απόγνωση. Ούτε είναι δεδομένο πως ο πεινασμένος κι αδικημένος ψηφίζει αριστερά, ούτε έχει την παραμικρή σκασίλα για τον κομμουνισμό και τα παραμύθια του...

Ο φόβος που καλλιεργείται για το τι μπορεί να προκύψει από μια πιθανή αλλαγή είναι μόνο εκ του πονηρού, για σώσουν αν γίνεται τα γουρουνίσια (κυριολεκτικά για έναν τους τουλάχιστον!) τομάρια τους.

Κανείς δεν πιστεύει πως όποιος κι αν τους διαδεχτεί θα μας κατσικωθεί στο σβέρκο για μια ζωή. Και στο κάτω - κάτω αν δεν αποδειχθεί εντάξει, τον μαυρίζουμε σε επόμενες εκλογές.

Ό,τι δηλαδή συμβαίνει εδώ και δεκαετίες παγκοσμίως σε κοινοβουλευτικά καθεστώτα..

ΕΛΛΑΔΑ - ΗΠΑ, ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ...

Ο Ρόμνει ο ηττηθείς αντίπαλος του Ομπάμα ευθύς αμέσως μετά το προφανές αποτέλεσμα των εκλογών, έστειλε στον Ομπάμα ένα απόλυτα πατριωτικό μήνυμα:

«Προσεύχομαι πως ο πρόεδρος θα πετύχει στην καθοδήγηση του έθνος μας».

Σκεφθείτε να έκαναν κι εδώ το ίδιο μετά τις εκλογές οι Τσίπρας, Παπαρήγα, Καμμένος και λοιποί της αντιπολίτευσης, που άρχισαν ήδη να ζητάνε νέες εκλογές "για να σωθεί ο λαός από τη νέα τυραννία", χωρίς να προτείνουν και τον άμεσα εφαρμόσιμο τρόπο σωτηρίας...

Προεκλογικές(;) μεγαλοστομίες με μοναδικό στόχο την ψηφοθηρία, τις εκλογές και τους θώκους. Ουσιαστικές προτάσεις εφικτές, για έξοδο από την κρίση, πότε θα ακούσουμε από αυτούς;
Αλλά στην Ελλάδα ζούμε, του "εγώ", όχι στο Αμέρικα του "εμείς"

Η επανεκλογή Ομπάμα είναι μια ανακουφιστική είδηση για την Ελλάδα και την Ευρώπη (εκτός της Γερμανίας), αφού ο Αμερικανός πρόεδρος έχει πολλές φορές έστω και τηλεφωνικά στηρίξει τη χώρα μας, σε κρίσιμες διαπραγματεύσεις μας σχετικά με την κρίση που βιώνουμε. Σε αντίθεση με τον αντίπαλo του Ρόμνεϊ, που όποτε έβρισκε ευκαιρία προεκλογικά πρόβαλε την Ελλάδα ως παράδειγμα προς αποφυγή.

Στην Αμερική λέγεται πως τα καλύτερα έρχονται μετά την επανεκλογή του Ομπάμα.

Ενώ στην Ελλάδα μάλλον μετά τα χειρότερα, έπονται τα χείριστα.

Άλλοι τόποι, άλλοι πολιτικοί, άλλες πολιτικές, άλλες προοπτικές...

ΘΡΙΛΕΡ ΜΕ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ...

Θρίλερ για γερά νεύρα εξελισσόταν από νωρίς το βράδυ αναφορικά με τα τερτίπια του εκλογικού νόμου και τις έδρες στα Χανιά.

Αρχικά η Νέα Δημοκρατία κέρδιζε 3 έδρες και ο ΣΥΡΙΖΑ 1.

Ωστόσο στις 21.50 τα δεδομένα άλλαξαν πλήρως καθώς τις 4 έδρες μοιράζονταν πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και η Δημοκρατική Αριστερά.

Η κατανομή των εδρών άλλαξε εκ νέου μία ώρα αργότερα στις 22.50, όταν την έδρα του ΠΑΣΟΚ πήρε η ΝΔ.

Η αλλαγή αυτή διήρκησε μόλις τέσσερα λεπτά, με το ΠΑΣΟΚ να κερδίζει εκ νέου την έδρα, την οποία έχασε η ΝΔ.

Νέα αλλαγή στις 23.08, όταν η Δημοκρατική Αριστερά έχασε την έδρα, την οποία κέρδισε η ΝΔ.
Αλλαγή και πάλι δέκα λεπτά αργότερα στις 23.18 με τη Δημοκρατική Αριστερά να παίρνει την έδρα της ΝΔ.

Το θρίλερ συνεχίστηκε καθώς στις 23.58 η ΝΔ πήρε την έδρα που μέχρι τότε κέρδιζε το ΠΑΣΟΚ.

Νέα αλλαγή υπήρξε στις 00.25 με τη ΝΔ να κερδίζει και δεύτερη έδρα, την οποία έχασε η Δημοκρατική Αριστερά.

Τελικά η οριστική κατανομή των εδρών έχει ως εξής: 3 ΝΔ, 1 ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι θα ησυχάσουν και οι υποψήφιοι που αναδείχτηκαν βουλευτές, που καθόλη την διάρκεια της νύχτας εμφανίζονταν ή χάνονταν από τις κάμερες, με τις ανάλογες δηλώσεις αν κέρδιζαν ή όχι βουλευτικό αυτοκίνητο, ασυλία, μισθό, κλπ προνόμια μαζί με τιμητική θέση μπροστά - μπροστά στα πανηγύρια.

Οι φάτσες έλεγαν πολλά και δεν κερδίσαμε και το κελεπίρι με τους εκλεγέντες (κι αυτούς που τελικά κατατάχτηκαν στους χαμένους από τύχη), εκτός κι αν κάνει την έκπληξη τουλάχιστον ο ένας τους!

Ουδέν σχόλιο δεκτό παραπέρα για αυτό το θέμα...

Η ΒΟΥΛΕΥΤΙΝΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία κωμωδία του Κώστα Καραγιάννη, από το 1966.

Παρ' όλο που η Ρένα βοηθάει όπως μπορεί τον αρραβωνιαστικό της να εκλεγεί βουλευτής, αυτός αποτυγχάνει και αποφασίζει να εγκαταλείψει την πολιτική.

Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν μετά από ένα απρόσμενο γεγονός, γίνεται αυτή βουλευτίνα...

ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ...

Δυο φορές βουλευτικές εκλογές σε δυο μήνες, εκατομμύρια ευρώ έξοδα, επιδοτήσεις για βλακώδεις διαφημίσεις, συγκεντρώσεις, φωνές, σλόγκαν, πλήθος "σοφοί" πρόθυμοι να μας σώσουν, αλλά επ' αυτού τίποτε και δεν τελειώσαμε ακόμη...

Φώτισε θεέ μου τσ' Έλληνες

τσι χιλιοπροδομένους

να στείλουν άξιους στη βουλή

κι όχι μαγαρισμένους!

Εικοσιδυό τα κόμματα

που θέλουν να μας "σώσουν"

και για τη σωτηρία μας

μάχη σκληρή θα δώσουν!

Δυι κόμματα ερίζουνε

για εξουσία τώρα

και το ένα στ' άλλο τ' άπλυτα

τα βγάνουνε στη φόρα!

Νάμουνα κάλπη στ' εκλογές

το κέφι μου να κάνω

και πάντα τον καλύτερο

                                                           πρώτο να τονε βγάνω!

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ...

Στα χρονικά των Ελληνικών εκλογών δεν υπήρξε ανάλογη πολυδιάσπαση του εκλογικού σώματος. Ούτε  παρόμοιος κατακερματισμός του πολιτικού κόσμου, με μια πόλωση ανάμεσα σε δυο ισχυρές αντίρροπες δυνάμεις.

Η οικονομική κρίση και το ατυχές Μνημόνιο μας οδήγησαν σε ριζικές μεταμορφώσεις. Έφεραν σε πλήρη αποσύνθεση τον κοινωνικό ιστό, παραμόρφωσαν το πολιτικό σύστημα και συρρίκνωσαν επικίνδυνα την δημοκρατία.

Κατακτήσεις αγώνων εξανεμίστηκαν, εξαιτίας της ανικανότητας των πολιτικών  να διαχειριστούν στοιχειωδώς την κατάσταση. Η ελληνική κοινωνία έχει φτάσει σε ακραίες καταστάσεις βίας και φτώχειας ξεπερνώντας κατά πολύ τις αντοχές της. Κυριαρχούσες λέξεις είναι "Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο", "Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ", "ευρώ ή δραχμή". Οι προεκλογικές πολιτικές θέσεις είναι απόλυτα διπρόσωπες. Κανείς δεν σκέφτεται ότι τα όνειρα των παιδιών για το σήμερα και το αύριο έγιναν καθημερινοί εφιάλτες μας.

Οι παλαιότερες "προδοσίες" (αποστασίες) βουλευτών, σήμερα μεταφράζονται σε σωτήριες για τον λαό συσπειρώσεις (για ποιούς άραγε;).

Η  αναδιάταξη ή μετάλλαξη του παλιού πολιτικού κόσμου, η άνοδος της Αριστεράς που έφτασε να διεκδικεί την εξουσία και η είσοδος της μέχρι πρότινος περιθωριακής Χρυσής Αυγής στη Βουλή και πολλά άλλα που συμβαίνουν απεικονίζουν τη σύγχυση και την απόγνωση μιας θνήσκουσας κοινωνίας. Κι όσο ο θυμός οπλίζει ακόμη το χέρι μας, μπροστά στην κάλπη οφείλουμε να δούμε με περισσότερη νηφαλιότητα και ψυχραιμία την τύχη του τόπου και της δημοκρατίας μας...

Στις εκλογές του περασμένου Μάη το εκλογικό σώμα ψήφισε πάνω - κάτω ως εξής:

- Οι άνω των 50 ετών επέλεξαν στην πλειοψηφία τους τα παραδοσιακά γερασμένα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΚΚΕ).

- Οι κάτω των 50  υποστήριξαν νέα κόμματα που μπήκαν ή δεν μπήκαν οριακά στη Βουλή.

Μερικά από τα γενικά χαρακτηριστικά των ψηφοφόρων, είναι:

- Ο ψηφοφόρος - δαγκωτό: Περιλαμβάνει συνήθως άτομα ηλικιωμένα. Είναι οι λεγόμενοι παραδοσιακοί ψηφοφόροι: φανατικοί, αμετακίνητοι, ιδεολόγοι. Αποτελούν τον σκληρό πυρήνα (5% -10%) των παλαιών κομμάτων, με τους οραματιστές και αγωνιστές μιας ιδεολογίας των νεανικών τους χρόνων. Το χειρότερο; Δεν μεταβάλλουν στάση, όσα σφάλματα κι αν έχει κάνει η παράταξή τους!

- Ο νέος στην ηλικία ψηφοφόρος: Είναι απαλλαγμένος από παραδοσιακές ιδεολογίες που τις θεωρεί αποτυχημένες. Η μόνη ιδεολογία που ισχύει σήμερα γι αυτόν είναι η βία που βιώνει καθημερινά. Είναι ο νέος που τα έχει χάσει όλα, και δεν έχει να χάσει τίποτε παραπάνω. Η πλειονότητα τους περιλαμβάνει ανέργους νέους που δεν βρίσκουν εργασία, ή άλλους που την έχασαν. Θα ξαναψηφίσει τιμωρητικά τα κόμματα που του έκλεψαν τα όνειρα και τη ζωή του.

Εμμένει "αντιμνημονιακά" επειδή πιστεύει ότι μόνον έτσι θα ξεφύγει από τα καυτά προβλήματα που του έφερε το Μνημόνιο. Πρόκειται για ψήφο καθαρά συναισθηματική - οργισμένη και κρίνει κατά πολύ την έκβαση του αποτελέσματος. Με αυτή την κατηγορία ταυτίζονται όσοι θα ψηφίσουν για πρώτη φορά. Σύμφωνα με τους δημοσκόπους, οι νέοι ψηφοφόροι μη διαθέτοντας προηγούμενη εκλογική συμπεριφορά αποτελούν απρόβλεπτο παράγοντα.

- Η νεαρή γυναίκα ψηφοφόρος: Το μεγαλύτερο ποσοστό του 35% των αναποφάσιστων της 6ης του Μάη ήταν γυναίκες! Το ασθενές φύλο δεν παθιάζεται όσο το ισχυρό με την πολιτική, αν και είναι το μεγαλύτερο θύμα της κρίσης. Υπάρχουν κι άλλες παράμετροι που επηρεάζουν τη γυναικεία ψήφο, τέτοιοι όπως το παράστημα, η ομορφιά ή το νεαρό της ηλικίας του υποψηφίου, πιθανόν το ντύσιμο ή η ευφράδεια.

- Ο μετακινούμενος συμφεροντολογικά ψηφοφόρος: Συνιστά βασικό συντελεστή της "μετακινούμενης δύναμης" του παλαιοκομματικού συστήματος. Θέτει πρώτα το προσωπικό του συμφέρον και γι αυτό ψηφίζει συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα: για να τον εξυπηρετήσουν. Προγράμματα και ιδεολογίες  κομμάτων έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Όσο για το κοινό συμφέρον, το πιστεύω του είναι: εγώ θα σώσω τον τόπο;

Δημιουργούν μια τραγελαφική κατάσταση καθόσον σε όποιο χώρο μετακινηθούν οι υποψήφιοι βουλευτές τους, εκεί μετακινούνται κι αυτοί. Είναι εμφανής και συνήθης αυτή η πολιτική πρακτική σε όλα τα κόμματα. Πρόκειται για μια επικίνδυνη ομάδα σε ό,τι αφορά τη σταθερότητα της δημοκρατίας, τη μη επιβολή της αξιοκρατίας, της ισονομίας και φυσικά του κράτους δικαίου.

- Ο αναποφάσιστος: Στις εκλογές του Ιούνη το ποσοστό του μάλλον θα κινηθεί χαμηλότερα από το Μάη εξαιτίας των ισχυρών διλημμάτων. Πρόκειται για εκείνα τα άτομα που τελικά ψηφίζοντας την τελευταία στιγμή, χαρίζουν τη νίκη (και τις 50 έδρες bonus) στο πλειοψηφούν κόμμα.
Όντας χαλαροί ιδεολογικά μπορεί να επηρεαστούν  ακόμη και την τελευταία στιγμή από τη φρασεολογία, τον φόβο ή τις λύσεις που προτείνουν τα κόμματα.

- Ο ψηφοφόρος της χρήσιμης ψήφου: Αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση και βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα κόμματα. Ψηφίζει με απέχθεια το κόμμα που μισεί, επειδή ακριβώς προτάσσει το (όπως αυτός το εννοεί) συμφέρον της χώρας. Είτε φοβούμενος την επομένη των εκλογών είτε επειδή αντιπαθεί κάθε τι το καινοφανές και μεταξύ δυο "κακών" επιλέγει το κατά τη γνώμη του λιγότερο.

- Μια τελευταία περίπτωση που θα επηρεάσει θετικά ή αρνητικά την ψήφο κάποιων είναι η Ευρωπαϊκή ή αντιευρωπαϊκή στάση τους. Έτσι η προδιαγραφόμενη αμφίρροπη έκβαση του εκλογικού αποτελέσματος ίσως αποτελέσει ένα στάδιο για τον αναγκαστικό εξευρωπαϊσμό μας με συνέχιση των διαρθρωτικών αλλαγών ή θα μας αφήσει πίσω πολλές δεκαετίες στην παρέα των ανατολικών διεφθαρμένων χωρών...

Θα περάσουν αρκετές δεκαετίες, μέχρι ο Ελληνας ψηφοφόρος να μεταμορφωθεί από πελάτη (client) σε πολίτη (citoyen). Ισως τότε έχοντας αλλάξει ο ίδιος, να μπορέσει να αλλάξει και το κράτος.

Από πελατειακό, δηλαδή να το κάνει κράτος δικαίου, αξιοκρατίας κι ευνομίας...

ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ...

Στην εκλογική στρατηγική υπάρχουν ορισμένοι απαράβατοι τεχνικοί κανόνες:

Όταν ένας σχηματισμός διαθέτει πολιτική ηγεμονία, υιοθετεί επιθετική ρητορική και επιχειρηματολογία.

Όταν βρίσκεται σε πολιτική υποχώρηση υιοθετεί αμυντική στρατηγική, κάνοντας πόλεμο χαρακωμάτων.

Όταν τα ποσοστά του είναι σε άνοδο, παίρνει πρωτοβουλίες που ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες του για να υποδεχτεί όσο γίνεται περισσότερους.

Όταν βλέπει ότι χάνει, σηκώνει χαρακώματα και βουλώνει τις τρύπες του για να κρατήσει μέσα τους δικούς του.

Όταν η κοινωνία τον ακούει, μιλά πολύ.

Όταν ο κόσμος δεν θέλει να τον ακούει, μιλά ελάχιστα.

Όταν είναι βασικός παίχτης επιβάλλει την ατζέντα του, όταν είναι αουτσάιντερ προσπαθεί να πλασαριστεί με επάρκεια στην κυρίαρχη ατζέντα, όχι να φτιάξει δική του διότι μοιάζει με τον τρελό του χωριού.

Όταν ο αντίπαλος του είναι ισχυρός στο όραμα, αυτός πουλά πραγματισμό.

Όταν έχει απέναντι του ένα καλό διαχειριστή,  απαξιώνει τη λογιστική και πουλά οραματισμό και μέλλον.

Όταν η οικονομία είναι το ισχυρό σημείο του άλλου, στρέφεται στα εθνικά θέματα, όταν ο αντίπαλος πάει καλά έξω, κατακεραυνώνει τις αδυναμίες του στα οικονομικά ή στα κοινωνικά.

Όταν μια παλιότερη επιλογή του είναι αμφισβητούμενη, επιλέγει είτε να την υπερασπιστεί μέχρις εσχάτων, είτε να την κατεδαφίσει, ποτέ όμως να μετατρέψει τα μισόλογα σε πολιτική.

Όταν ο ηγέτης του έχει υψηλή αποδοχή διαφημίζει τα αρχηγικά του προσόντα, όταν πάσχει στην κορυφή διαφημίζει τα πλεονεκτήματα της ομαδικής δουλειάς.

Το άλφα και το ωμέγα της επιτυχημένης εκλογικής στρατηγικής είναι η ύπαρξη ενός απλού και εύπεπτου κεντρικού επιχειρήματος, με το οποίο το κόμμα εξηγεί στον ψηφοφόρο γιατί πρέπει να ψηφίσει αυτό και όχι τους άλλους.

Χωρίς τέτοιο ισχυρό μήνυμα, τα υπόλοιπα πάνε στον βρόντο...

ΜΝΗΜΟΝΙΟ: ΚΑΛΟ ΠΡΙΝ, ΚΑΚΟ ΤΩΡΑ, ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ, ΚΛΠ...

Ολοι μιλούν τώρα εν όψι δεύτερων εκλογών για το πόσο καταστροφικό είναι το Μνημόνιο, σε αντίθεση με το πόσο απελευθερωτική θα είναι η ψήφος που θα τους δώσουμε. Ακόμη κι αυτοί που που το έφεραν και το επέβαλλαν ψηφίζοντας του.

Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο δίλημμα του κόμματος που μπορεί να αναγκαστεί να διαχειριστεί τα πράγματα την επόεμνη μέρα. Έτσι απλά και κοφτά. Είναι το λιγότερο προκλητική η απώλεια επαφής των νεοφανών κι ανέμελων επαναστατών - πολιτικών μας με τη σκληρή καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε.

Όλοι σκέφτονται την εύκολη λύση με εύκολες λέξεις: καταγγελία, ακύρωση ή επαναδιαπραγμάτευση κ.λπ. του μνημονίου. Χωρίς καν να υπάρχει ένας ουσιαστικός προβληματισμός μεταξύ των κομμάτων πάνω στο τι πρόκειται ται να ακολουθήσει αύριο.

Βλέπετε σε προεκλογικές περιόδους ενδιαφέρει η πάση θυσία υφαρπαγή της ψήφου των πολιτών, με στρογγυλοποιήσεις, αοριστολογίες, ευχολόγια και καυτά διλήμματα.

Ποιος όμως εκφοβίζει έτσι τον λαό, ή ποιος τον φοβάται;

Στη λύση του μνημονίου μάς οδήγησαν πρώτα η ανικανότητα και η αχρειότητα των πρώην κομμάτων εξουσίας Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ, με τον αλόγιστο δανεισμό τους για να  τρέφεται το πελατειακό κράτος που  κατασκεύασαν μεταπολιτευτικά.

Αλλά το Μνημόνιο ήλθε κι από τους επαγγελματίες συνδικαλιστές του ΠAME και του ΣYPIZA. Που με τις πάντα αντιπολιτευτικές πρακτικές που ακολουθούσαν για χρόνια και πριν το Μνημόνιο συνετέλεσαν στη διάλυση της οικονομίας.

Ποιοι ζητούσαν συνεχώς διορισμούς; Ποιοι ανάγκασαν σε φυγή στο εξωτερικό άπειρες βιομηχανίες; Ποιοι κατέστρεψαν μεθοδικά την μικρομεσαία οικονομία με τις συνεχείς  απεργίες, τις πορείες, καταλήψεις, κλεισίματα δρόμων και λιμανιών, καταστροφές και  βανδαλισμούς; Ποιοι νέκρωναν επί τούτου και μεθοδικά κάθε λίγο και λιγάκι το κέντρο;

Ας μας πουν τέλος πάντων, τα κόμματα που φιλοδοξούν να διαχειριστούν μετεκλογικά το Μνημόνιο, με ποιους σοφούς εγγυημένης επάρκειας, αμεροληψίας και εμπειρίας θα το πράξουν. Με ποιο άραγε αξιόπιστο επιτελικό όργανο θα αναδιατάξουν τις δομές του κράτους; Θέλουμε δράσεις με ονόματα και όχι "βλέπουμε και κάνουμε" στην πορεία. H αγωνία των πολιτών είναι πώς θα βγούμε, αν βγούμε ποτέ με τέτοιες αντιφατικές πολιτικές και με τους σημερινούς πολιτικούς από την κρίση.

Τα κόμματα δυστυχώς περί άλλα τυρβάζουν, όπως για τους όρους της τηλεμαχίας μόνο δυο από τους τόσους αρχηγούς. Δεν συμφωνούν λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ για το debate, για μερικές ασήμαντες λεπτομέρειες...Γιατί, πού, πότε και γιατί συμφώνησαν ποτέ; Εδώ ο κόσμος καίγεται, τα επιχειρήματά τους για το debate που δεν θα γίνει μας μάραναν...

Δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται ότι οι καιροί άλλαξαν. Ότι εφεξής οι αυτοδύναμες μονοκομματικές ή και  οι δικομματικές κυβερνήσεις ανήκουν στη σφαίρα του ονείρου. Ότι μια συνεργασία όλων με ένα ελάχιστο και άμεσα εφαρμόσιμο πρόγραμμα σύγκλισης είναι απαίτηση του λαού.

Πριν είναι αργά για όλους μας...

ΑΡΓΟΤΕΡΑ...

O κόσμος καίγεται κι εμείς...

Η ανεργία; Ποια ανεργία; Αργότερα...

Το κλείσιμο των επιχειρήσεων; Ποιο κλείσιμο των επιχειρήσεων; Αργότερα...

Η μείωση των δημοσίων εσόδων; Ποια μείωση των δημοσίων εσόδων; Αργότερα...

Η λαθρομετανάστευση; Ποια λαθρομετανάστευση; Αργότερα...

Η ξενόφερτη εγκληματικότητα; Ποιά εγκληματικότητα, σε γειτονιές πληβείων εκδηλώνεται, δεν αφορά όσους αποφασίζουν κι αυτή για αργότερα...

Θα μας βγάλουν απ' το ευρώ, δεν θα μας βγάλουν απ' το ευρώ; Και μετά τι; Αργότερα να το δούμε κι αυτό...

Ολα αργότερα...

Απ' τις 18 Ιουνίου κι ύστερα...

Τώρα προέχουν τα εκλογομαγειρέματα μέσα σε ένα ένα ορυμαγδό δηλώσεων, διαγγελμάτων, συζητήσεων, συσκέψεων κ.λπ. από τους διάφορους πολιτικούς, βουλευτές και αρχηγούς των κομμάτων, όλα για τα μικροκομματικά οφέλη και πιθανή αύξηση των εκλογικών ποσοστών, ενόψι των εκλογών στις 17...

Η πραγματικότητα που συνεχίζει να υφίσταται, να τρέχει και ν' απαιτεί; Αργότερα, όταν όλο και πιο δύσκολα θα μπορέσει ν' αντιμετωπιστεί...

Αν προκύψει κυβέρνηση και τούτη τη φορά...

ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ...

Από τα καλά της κρίσης και της απαξίωσης κομμάτων και πολιτικών, είναι ότι οι σύγχρονοι προεκλογικοί αγώνες διεξάγονται στα τηλεοπτικά κανάλια, αφήνοντας ελεύθερες τις πλατείες και τα μπαλκόνια από βαβούρα και σκουπίδια, αφού ούτε στα όνειρα τους δεν μαζεύουν αρκετό κόσμο να ακολουθεί τις "εκστρατείες" τους κουνώντας σημαιάκια...

Και πάλι βέβαια προεκλογικά δρώμενα σε όλο το Ελληνικό μεγαλείο τους: με τις ανούσιες δηλαδή, μνημονιολογικές ή αντιμνημονιολογικές φλυαρίες των εκπροσώπων των κομμάτων σε ατέρμονες συζητήσεις...

Χωρίς αυτοί να τολμούν να υπεισέλθουν στην πραγματική ουσία των προβλημάτων της κοινωνίας. Όπως, ας πούμε την τρομακτική αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που χάνουν τη δουλειά τους, για τους νέους που δεν πρόκειται να βρούν σύντομα ή ποτέ, αλλά κυρίως των άλλων που απελπισμένοι από ότι τους επιφυλλάσει το μέλλον οδηγούνται στην αυτοκτονία.

Από τα τηλεοπτικά κανάλια και τους "καλεσμένους" (οι ίδιοι γνωστοί και ανούσιοι ξανά και ξανά, ανα βδομάδα και κανάλι), ενώ από τη  άλλη απουσιάζει παντελώς ο λαός. Έστω κι αν υποστηρίζουν όλοι οι ομιλούντες ότι ομιλούν εν ονόματί του...

Θα δείτε να μονολογούν μεταξύ τους με έναν απόλυτο κομματικό αυτισμό και μια εσωστρέφεια που χαρακτηρίζει δεκαετίες το πολιτικό μας σύστημα. Τα δε ΜΜΕ αμιλλώνται στο να παρουσιάζουν τα ευνοούμενα από αυτά κόμματα, με τους ευνοούμενους συνομιλητές και ανώδυνα θέματα - ερωτήσεις, με το αζημλιωτο για δαύτα κάτω πάο το τραπέζι, όπως θα αποκαλυφτεί πάλι μετά...

Έχει κανείς την αίσθηση ότι οι εκλογές δεν γίνονται για τον τόπο, αλλά για τα ΜΜΕ, όπως παλαιότερα για ορισμένα τυπογραφεία αφισών και τους πρόθυμους αφισοκολλητάδες...

Από το πρωί μέχρι το βράδυ παρελαύνουν ποικίλα πρόσωπα και ακούγονται οι πιο ετερόκλητες απόψεις. Που συνήθως άλλη όψη έχουν με το φως του ήλιου κι άλλη με τη δύση του.

Από την πρώτη έως τη δεύτερη προεκλογική περίοδο κόμματα, πολιτικοί μας τα έχουν πρήξει με όσα λένε και σχεδιάζουν για μελλοντικές ουσιαστικές αλλαγές σε όλους τους τομείς. Αλήθεια, αυτοί πότε θα αλλάξουν, για να αλλάξουν και τα πράματα;

Και όμως οι συμμετέχοντες στους καθημερινούς ανούσιους μονολόγους δείχνουν να πιστεύουν πως υπάρχουν κάποιοι που ενδιαφέρονται για τα λεγόμενα τους. Ή πως βρίσκονται κάποιοι που σπαταλούν χρόνο ενώ έξω είναι καλοκαίρι, για να τους παρακολουθούν...

Αλλά η επικοινωνία, επικοινωνία...Όταν μάλιστα προέρχεται από το τετράγωνο κουτί του σαλονιού μας...