ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ...

Οι γερμανικές εκλογές πέρασαν στην ιστορία και μένει να δούμε το συνασπισμό δυνάμεων που θα κυβερνήσει με το μεγάλο αφεντικό να είναι η Μέρκελ.

Εδώ κι ένα χρόνο στην Ελλάδα έβλεπαν με αγωνία το αποτέλεσμα των εκλογών.

Πολλοί πίστευαν ότι μια "ψαλιδισμέν"η Μέρκελ θα την οδηγούσε σε αλλαγή πολιτικής.
Θα την μαλάκωνε υπέθεταν απέναντι στους σπάταλους Νότιους της Ευρώπης που όλο δάνεια ζητάνε...

Τι ψήφισαν οι Γερμανοί; Μήπως ψήφισαν σταθερότητα στην Ελλάδα, συνέχιση των προσπαθειών για πραγματικές μεταρρυθμίσεις και έξοδο από την κρίση;

Μπορεί επίσης να ψήφισαν Τσίπρα και λοιπές δυνάμεις της αριστεράς. Διότι αν ζητήσουν νέα μέτρα που θα ρίξουν την κυβέρνηση, τότε καλύτερα εκεί στο Βερολίνο να μάθουν Ελληνικά για να συνεννοούνται απευθείας με τον μη γλωσσομαθή πρώην καταληψία πρόεδρο του Σύριζα.

Πολύ σύντομα, τους επόμενους 2-3 μήνες ή ακόμη και με τις πρώτες εντυπώσεις από την τρόικα θα μάθουμε τι τελικά ψήφισαν οι Γερμανοί. Οι Γερμανοί κατά βάθος πρέπει να είναι ευχαριστημένοι από την πολιτική της Μέρκελ που λεηλατεί όλο τον Ευρωπαϊκό Νότο για να περνάνε αυτοί καλύτερα κι έτσι το αναγνώρισαν και την υπερψήφισαν. Στο κάτω-κάτω, επιτυχημένη πολιτικός στη χώρα της είναι και εξελέγη για να προασπίσει τα δικαιώματα και την ευημερία των Γερμανών πολιτών.  Ο Γερμανός ψηφοφόρος γιατί να μην ψηφίσει Μέρκελ, όταν αποδεδειγμένα κράτησε τη Γερμανία νησίδα σταθερότητας μέσα σε μία τρικυμισμένη Ευρώπη;

Η Μέρκελ και οι Γερμανοί κοιτάζουν την πατρίδα τους, τα συμφέροντά τους και τη ζωή τους. Ψηφίζουν αυτόν που τα υπερασπίζεται (εις βάρος ολόκληρης της Ευρώπης) και δεν ενδιαφέρονται καθόλου να τους συμπαθήσουμε. Τους αρκούν τα 43 δις κέρδος που αποκόμισαν από τον τοκογλυφικό δανεισμό στα κορόϊδα-θύματα κράτη της Ν.Ευρώπη. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν τα φερέφωνα που έστησαν προχθές "έκτακτες εκπομπές" για να μπουρδολογήσουν.

Εμείς αλήθεια έχουμε κανένα λόγο να είμαστε ευχαριστημένοι από οποιονδήποτε;

Την ώρα που εμείς δεν αναζητούμε λύσεις στα προβλήματα μας, περιμένουμε από τις Γερμανικές κάλπες την ελπίδα.

Ας ανοίξουμε λοιπόν λίγο τα μάτια μας, ας μάθουμε τι ισχύει στα Ευρωπαϊκά κράτη, πως λειτουργούν οργανωμένα ως κράτος αλλά και ως κοινωνία, πως εφαρμόζονται οι νόμοι, και μετά να βγάλουμε τις παρωπίδες, να σταματήσουμε να νομίζουμε ότι η Ελλάδα είναι το κέντρο του κόσμου, να αλλάξουμε πρότυπα πολιτικών, να κάνουμε την αυτοκριτική μας και μετά να κατηγορήσουμε άλλους για τα λάθη και τις παραλείψεις μας...

ΑΠΟΤΥΧΙΑ;

Το ότι απέτυχα δε σημαίνει ότι είμαι αποτυχία.
Απλώς σημαίνει ότι δεν πέτυχα ακόμη.

Αποτυχία δε σημαίνει ότι δεν ολοκλήρωσα κάτι.
Σημαίνει ότι έμαθα κάτι.

Αποτυχία δε σημαίνει ότι ντροπιάστηκα.
Σημαίνει ότι τόλμησα να δοκιμάσω.

Αποτυχία δε σημαίνει ότι σπατάλησα τη ζωή μου.
Σημαίνει όμως ότι έχω ένα καλό λόγο για να ξαναρχίσω.

Αποτυχία δε σημαίνει ότι θα πρέπει να τα παρατήσω.
Σημαίνει ότι πρέπει να κάνω ακόμα σκληρότερη προσπάθεια.

Αποτυχία δε σημαίνει ότι δε θα τα καταφέρω ποτέ μου.
Σημαίνει ότι χρειάζομαι περισσότερη υπομονή.

ΜΗ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΣΤΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ, ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΥ...

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ...

Βραδιά εκλογών και πανσέληνος, η συγκυρία το έφερε να είναι πιο μεγάλη και φωτεινή από άλλες φορές.

Σιγά ένα τέτοιο βράδυ που θα κάθομαι να παρακολουθώ αποτελέσματα από εκλογικά τμήματα και δηλώσεις κερδισμένων ή χαμένων...

Χαλάρωση σε τόπο ήσυχο κι έρημο, ανασυγκρότηση του νού μακριά από κανάλια με τους γνωστούς κι αναμενόμενους "καλεσμένους" με την συνήθη τους μπουρδολογία κι επιστροφή αργά, όταν πια τα πολιτικά πράγματα είχαν ξεκαθαρίσει...

Όλα πήγαν όπως τα περίμενα και τα φανταζόμουν καιρό τώρα, χωρίς exit poll και πολύπλοκες αναλύσεις. Έπεσα έξω μόνο στα πόσα κόμματα θα έμπαιναν στην βουλή, περίμενα ένα - δυο ακόμη οριακά.

Κατά τα άλλα ούτε αυτοδυναμία κανείς φαντασμένος, πολλοί μαλάκες δεν πήγαν να ψηφίσουν τη μόνη μέρα που μπορούσαν να εκφράσουν γνώμη με σημασία πέρα από συλλαλητήρια και διαμαρτυρίες, αφήνοντας σε άλλους το μέλλον τους, μα ο εκλεκτός μου βγήκε βουλευτής, οι ανεπιθύμητοι και προκλητικοί απομακρύνθηκαν επιτέλους, μια ακροδεξιά άνοδος ως χρήσιμο αντίβαρο στο αριστερό σκηνικό, όποιος με διάβαζε τις προηγούμενες μέρες δεν θα είχε καμιά έκπληξη.

Άντε τώρα, πάμε παρακάτω να δούμε τι θα ξετελέψει με το νέο πολιτικό τοπίο, ή θα επαναλαβω το ίδιο σε μερικές εβδομάδες, στις νέες εκλογές λόγω αδιεξόδου;

ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ...

Μετά τους 2 γύρους των εκλογών, το θέμα απασχολεί τον πολιτικό - δημοσιογραφικό κόσμο και μόνο, με καταιγισμό αναλύσεων και ερμηνειών, όπου διάφοροι τύποι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, προσπαθούν να αναλύσουν τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων και να μας τα πρήξουν με τις δικές τους διδαχές γύρω από το περιβόητο "μήνυμα" που έστειλαν οι πολίτες μέσω των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Για να μην ασχολούμαστε για πολύ, όσοι έχουμε ζωή να ζήσουμε και πράγματα να κάνουμε, να με λίγα λόγια τα συμπεράσματα των εκλογών, από κάποιον που ποτέ δεν ανακατεύτηκε με κόμματα:

Κύριο μήνυμα μετά και το τέλος του δεύτερου γύρου των εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένα: Η ταφόπλακα της Μεταπολίτευσης έπεσε οριστικά. Να χωνέψει ο πολιτικός κόσμος την παραδοχή ότι οι μισοί πολίτες της χώρας πολίτες αδιαφόρησαν παντελώς για τις εκλογές απογοητευμένοι από το πολιτικό σύστημα και προοδεμένοι από τις δυνάμεις που μονοπωλούν στο πολιτικό σκηνικό του τόπου. Η αποχή του 50% ένα πράγμα σημαίνει: Αποδοκιμασία και καταδίκη του πολιτικού συστήματος.

Αυτοί οι πολίτες πιστεύουν πως η συμμετοχή τους δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε τη φύση των πραγμάτων, ούτε τη συμπεριφορά των πρωταγωνιστών. Η θεσμική συμμετοχή στα κοινά θεωρείται πλέον χαμένη υπόθεση.

Ο κόσμος έχει αρχίσει πραγματικά να συνειδητοποιεί ότι οι πολιτικοί του και τα εργαλεία επικοινωνίας τους έχουν ξεπεραστεί.

Η ελπίδα νά ξαναμαντρωθούν οι πολίτες στά σημερινά σχήματα αρχίζει και ξεθωριάζει και είναι δύσκολο νά προβλεφθεί το μέλλον τού συστήματος.

Πάντως ολοι οι πολίτες δέν σκέφτονται μόνον σέ δικομματικό επίπεδο, όπως έδειξαν όσοι έκαναν τον κόπο να πάνε να ψηφίσουν. Τα πρόσωπα παίζουν πλέον σημαντικό ρόλο ο κόσμος σταμάτησε να ψηφίζει κομματικά κούτσουρα.

Πέρα από αυτά, το ΠΑΣΟΚ πέρασε τον εκλογικό κάβο χωρίς να βουλιάξει αλλά η παλινδρόμηση στις κρίσιμες αποφάσεις, η αλαζονεία και η έλλειψη μέτρου τιμωρούνται. Το ΠΑΣΟΚ πλέον έχει όλο το παιχνίδι μπροστά του. Σε αυτή τη τριετία αν στο τέλος πάει κάτι καλά...

Ο Σαμαράς ήταν πολύ νέος αρχηγός για να προχωρήσει σε τόσο βαθύ ξεσκαρτάρισμα. Οι πολιτικές ανανέωσης και διαγραφών έχουν και ρίσκα. Αυτό που λείπει από τη ΝΔ είναι η ιδεολογία. Αν σώνει και καλά είσαι δεξιός δεν μπορείς να συμφωνήσεις με την αριστερά. Μπορεί να έχεις κάποια κοινά αντιμνημονιακά σημεία αλλά ο εθνομηδενισμός της αριστεράς είναι δεδομένος και ξένος ιδεολογικά για σένα... Θέλει πολλή δουλειά ακόμη και σοβαρή. Για να μπορέσει να πείσει τους απέχοντες μα και τους δικούς του.

Τα αποτελέσματα δεν είναι καλά για τη ΝΔ και τον Σαμαρά, ότι κι αν λέει εκ των υστέρων, και γι' αυτό δεν φταίνε μόνο τα ΜΜΕ και η προπαγάνδα τους. Φταίνε και οι επιλογές προσώπων, και η επικοινωνιακή προσέγγιση, και η βασική πολιτική πλατφόρμα των υποψηφίων.

Το ΛΑΟΣ μεσοβέζικο κατασκεύασμα που πουλάει "πατριωτισμό" και αποτελεί δεκανίκι...

Η .Αριστερά θλιβερό απόκομμα και συστημικό άλλοθι...

Το μόνο κόμμα που είναι ξεκάθαρα κερδισμένο είναι το ΚΚΕ κι όσο ζοριζουν τα πράγματα το "αντιμνημονιακό" του μέτωπο θα κερδιζει και περισσότερο κόσμο από τα στρώματα των θυμάτων της κρίσης.

Ο πολιτικός μας κόσμος γενικά: Με τέτοιους πολιτικούς, με τέτοια πολιτική, με τέτοια αναλήθεια, με τέτοια ψηφοθηρική αντιπαλότητα ακόμη και σε κρίσιμες για όλους μας στιγμές, τι μικροκομματικές ερμηνείες των "μηνυμάτων", τι φλύαρη κενολογία, τι φθαρμένη ξύλινη γλώσσα, τι αναισθησία απέναντι στο ζοφερό παρόν, που εκείνος για δεκαετίες δημιούργησε κι έφτασε στο αμήν σήμερα.

Το κακό είναι το ότι μπορεί ο καθένας να είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του, αλλά εμείς που δεν είμαστε καθόλου υπέυθυνοι για τα χάλια που ζούμε, υφιστάμεθα τις συνέπειες. Η Ελλάδα παρακμάζει και για να βγει από την παρακμή της χρειάζονται φρέσκιες ιδέες και ικανότατα στελέχη και σε κεντρικό και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο κι ένα κομματικό-στελεχιακό δυναμικό που ακολουθεί με το ζόρι για να επιβιώσει και να μην χάσει παλαιότερα προνόμια δεν είναι ό,τι το καλύτερο για το αύριο του τόπου...

Το μυστικό της κυβερνητικής πλειοψηφίας του αύριο βρίσκεται στην σημερινή αποχή. Οποιος καταφέρει και σύρει στην κάλπη προτείνοντας εφικτό όραμα κι ελπίδα αυτό το δυναμικό που μετρά τον μισό σχεδόν πληθυσμό της χώρας, θα κερδίσει το πολιτικό παιγνίδι.

Ο κόσμος τώρα με τέτοιες συνθήκες ψήφισε απογοήτευση, απέχοντας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν υπήρξε κάτι που να τον κινητοποιήσει. Ψηφίσε "δε βαριέσαι".

Ο κόσμος αποδεικνύεται πολύ περισσότερο πρόβατα από όσο νομίζουμε. Τα ΜΜΕ τον έστρεψαν στην αποχή με τον τρόπο τους και η μάζα πάλι τσίμπησε κι αναλόγως έπραξε. Aπό χθες το πρωί κάθε ένας από αυτούς που δεν πήγε να ψηφίσει χθες δεν έχει κανένα δικαίωμα πλέον να διαμαρτύρεται γι' αυτά που θα παθαίνει. Ποτέ δεν ήταν "politically correct" να απεμπολείς στην κρισιμότερη στιγμή για την πορεία του έθνους, το ιερότερο δικαίωμά σου που είναι η ψήφος, για να αλλάξεις τη μοίρα σου. Η αποχή δεν αλλάζει τίποτε...

Ας σταματήσει με αυτά τα ουσιαστικά συμπεράσματα εδώ αυτή η καραμέλα για τους νικητές και τους ηττημένους στις περασμένες ήδη αυτοδιοικητικές εκλογές, πριν γίνει σήριαλ για εβδομάδες. Με 50% αποχή κάθε πρόβλεψη και ανάλυση ποσοστών είναι μάταιη και αυτό ισχύει για όλες τις πλευρές.

Ο μεγάλος χαμένος στο κάτω - κάτω είναι ο λαός που θα συνεχίσει να υφίσταται το μέγεθος της κρίσης και τις λάθος πολιτικές και κοινωνικές επιλογές...

ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ ΝΕΑ ΕΞΟΥΣΙΑ...

Τριάντα ημέρες εξουσίας δεν είναι πολλές για μια κυβέρνηση, ωστόσο τα πρώτα δείγματα γραφής έχουν δοθεί.

Μια κυβέρνηση κρίνεται από το όραμα και την υλοποίηση του.

Από τη μια βλέπουμε μια κυβέρνηση που δείχνει ότι θέλει να φέρει τα πάνω - κάτω στη διακυβέρνηση του τόπου.

Βασίζεται στην ορμή που της έδωσε η μεγάλη νίκη της 4ης Οκτωβρίου και προσπαθεί να φέρει μεγάλες ανατροπές. Άλλες φορές επιτυχημένα κι άλλες με εμφανή επικοινωνιακό χαρακτήρα, εγκλωβισμένη στο τι θα πει ο κόσμος και στο πως θα γίνουν πιο εύκολες οι αλλαγές.

Δυστυχώς σε πολλούς τομείς επικρατεί χάος με αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις ενώ σε άλλα υπουργεία το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ έχει ...; χαθεί στη μετάφραση. Κάποιοι υπουργοί δεν ξέρουν τι να κάνουν, δεν τολμούν να πάρουν αποφάσεις και αναβάλλουν για αργότερα τα μέτρα που έπρεπε να είχαν λάβει από χθες.

Η νέα κυβέρνηση στις εξαγγελίες και στις προγραμματικές δηλώσεις κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, την υλοποίηση των αυτονόητων που ισχύουν στον υπόλοιπο κόσμο και στην χώρα μας.

Το πρόβλημα είναι οι πράξεις, που ακόμα δεν έχουμε δει...

Το κράτος είναι σε χειμερία νάρκη και οι εξαγγελίες δεν αποτελούν κυβερνητικές πράξεις αλλά επιθυμητές πολιτικές. Tο επικοινωνιακό τρυκ της συνένωσης των Υπουργείων, το ΠΔ για τις αρμοδιότητες και τους Γ Γραμματείς που αναμένονται.

Η λειτουργική αξιοποίηση ένωσης οργανισμών Υπουργείων δεν μπορεί να γίνει σε μια χώρα σαν την Ελλάδα με εξαγγελίες.

Στη χώρα έχουν δημιουργηθεί μαγαζάκια συνδικαλιστών, συμφερόντων και στελεχών αυτά διοικούν και η εκάστοτε πολιτική ηγεσία κινείται στο πέπλο του λαβύρινθου της επιλεκτικής πληροφόρησης.

Δεν χρειάζεται έλεγχος των κρατικών αυτοκινήτων, περιορισμός χρειάζεται.

Δεν χρειάζεται νόμος για την πιστωτική πολιτική. Για την προστασία των δανειοληπτών ή την κατάργηση των καταχρηστικών χρεώσεων εφαρμογή νόμων και των δικαστικών αποφάσεων χρειάζεται.

Στην οικονομία αρκεί η τόνωση της κατανάλωσης, σε πρώτη φάση, να πέσει χρήμα στην αγορά.

Στο Υπόλοιπο Δημόσιο αρκεί να καταργηθεί η αυτοτελή φορολόγηση, να καταργηθούν οι οργανισμοί σφραγίδες και τα νομικά πρόσωπα των Προέδρων, ΔΣ και βολεμένων επιτροπών. Ας απολύσει έναν επίορκο υπάλληλο πιασμένο στα πράσα και μετά συζητάμε για διοικητική αναδιάρθρωση, αξιοκρατία, μισθολόγιο, προσλήψεις, συμβάσεις κλπ...

Στο ευαίσθητο ζήτημα της δημόσιας τάξης ξεκίνησαν με μεγαλόστομες διακηρύξεις για προστασία του πολίτη από αστυνομική αυθαιρεσία και πάταξη της τρομοκρατίας. Στην υπόθεση της τρομοκρατίας η κυβέρνηση περνά τώρα το πρώτο κρίσιμο τεστ έπειτα από την επίθεση στην Αγία Παρασκευή.

Στην Παιδεία ακόμη παπαγαλίζοντα κούτσουρα παράγουμε και δεν αλλάζει το σύστημα αν δεν αξιολογήσεις εκπαιδευτικούς, δεν βάλεις νέες τεχνολογίες δεν αλλάζεις το σύστημα. Τολμά να τα βάλει με εκπαιδευτικό σύστημα; (φροντιστήρια, ΑΕΙ, βιβλία, Εκκλησία κλπ).

Στην Υγεία τώρα ανακοινώσεις για ιατρεία σε όλους τους δήμους, οικογενειακό γιατρό, παιδίατρο, οδοντίατρο και αργότερα ακόμη και σεξολόγο όλο το 24ωρο μάλλον προκαλούν θυμηδία. Ας φτιάξει πρώτα το διαλυμένο ΕΣΥ και μετά βλέπουμε.

Στον Πολιτισμό επιχορηγούμενο πνεύμα και επιδοτούμενη δημοσιότητα έχουμε. Σε μια χώρα κλειστών Μουσείων, έρημων αρχαιολογικών χώρων, μηδενικής πολιτιστικής παραγωγής (εξαιρούνται οι επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις).

Ας αφήσουμε Δημόσια Έργα, ΜΜΕ, Δικαιοσύνη, Καποδίστρια 2 κλπ προς το παρόν...
Κοινή λογική είναι τα πάντα, σπάνιο μεν εφικτό δε, ποιός όμως θα το τολμήσει;

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΥΓΜΗ ΜΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ 6 ΧΡΟΝΙΑ...

Από όσα ακούστηκαν από το βήμα της ΔΕΘ:

Όταν ένας πρωθυπουργός ενώπιον μια κρισιμότατης εκλογικής μάχης και για την χώρα και για το κόμμα του αλλά και για τον ίδιο, αρχίζει την πρώτη ουσιαστικά προεκλογική ομιλία του ξεκαθαρίζοντας ότι αν ξαναεκλεγεί θα παγώσει μισθούς και συντάξεις, θα περικόψει επιδόματα και θα ψαλιδίσει προνόμια ένα πράγμα σημαίνει:

Ότι είναι αποφασισμένος ακόμα και να χάσει προκειμένου να διαφυλάξει την υστεροφημία του και να επανέλθει αν φυσικά το κατορθώσει, δικαιωμένος απέναντι σε εκείνους που θα προτιμήσουν τον καιροσκοπικά εύκολο λαικισμό.

Όταν επίσης ο ίδιος πρωθυπουργός δηλώνει για πρώτη φορά ξεκάθαρα ότι αν εκλεγεί ξανά θα παρέμβει στο θέμα του ασύλου και των διαδηλώσεων που πλήττουν την οικονομική ζωή...

Επιτέλους θα πεί κάποιος, να ένας πολιτικός με πυγμή!

Έίπε όμως τι θα κάνει αν γίνει Κυβέρνηση ΞΑΝΑ, ενώ είναι ήδη ο πρωθυπουργός από το 2004, συνεχόμενα 6 χρόνια τώρα...

Την είχε την ευκαιρία, μπορούσε να το τολμήσει, τότε που ο κόσμος (κι όχι μόνο ο δικός του) διψούσε για έναν αποφασιστικό ηγέτη. Αφορμές υπήρχαν και μπόλικες.

Αντίθετα, ακολούθησε το γνωστό χιλιοβαδισμένο δρόμο των συμβιβασμών, των διστακτικών βημάτων, της παλινωδίας, της έλλειψης πυγμής σε αποφασιστικά θέματα που δέν έχουν κόστος πολιτικό ή οικονομικό αλλά αντίθετα κέρδος.

Ποιοί ή τι τον εμπόδιζαν να εφαρμόσει όλα αυ΄τα και έχει τώρα να επιδεικνύει το αποτελέσματα,που θα ήταν θετικά τότε που ήταν φρέσκος και με ορμή;

Γιατί καθ' όλη την διάρκεια της διακυβέρνησής του δεν ήρθε σε πραγματική ρήξη με τα όποια κατεστημένα, με αρωγό του την αμέριστη στήριξη της κοινωνίας των ορθώς σκεπτόμενων πολιτών;

Όμως, ό,τι μπορούσε να γίνει το 2004 και το 2007 πολύ δύσκολα θα μπορέσει να το κάνει αυτή την φορά.

Όχι επειδή δεν το θέλει. Αλλά επειδή οι παράγοντες που τον εμπόδισαν να προχωρήσει σε πραγματικές τομές, αλλαγές και μεταρρυθμίσεις θα τον εμποδίσουν και τώρα, αν δεν προχωρήσει σε ρήξεις πρώτα απ΄ όλα μέσα στο κόμμα που ηγείται.

Η παράταξη του Πρωθυπουργού, αυτοί που καλεί να επανα-συσπειρωθούν για να του δώσουν ξανά τη νίκη, είναι χολωμένη μαζί του όχι γι' αυτά που έκανε, αλλά κυρίως γι' αυτά που ΔΕΝ έκανε ως τώρα. Για τις συγκρούσεις που δεν τόλμησε...

Γιατί:

Ο ευφυής κάνει στην αρχή αυτό που ο ανόητος κάνει στο τέλος...

ΠΕΖΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ...

Η Πρωτοβουλία για τους Πεζούς διοργανώνει αύριο εκδήλωση διαμαρτυρίας για τις κυκλοφοριακές συνθήκες και καλεί όλους όσοι ταλαιπωρούνται στις καθημερινές πεζές διαδρομές τους να συμμετέχουν σε αυτήν.

Μας αφορά όλους, γιατί τα παρακάτω ισχύουν σε οποιαδήποτε Ελληνική πόλη:

Καθημερινά κινούμαστε στους δρόμους της πόλης. Καθημερινά αντιμετωπίζουμε τον παραλογισμό στην προσπάθειά μας να κινηθούμε με ασφάλεια για τη δουλειά, τα ψώνια ή τη βόλτα μας.

Και αναρωτιόμαστε:

Πώς γίνεται να κινούμαστε πεζοί και μηχανάκια ανενόχλητα πάνω στα πεζοδρόμια;
Και πώς είναι δυνατόν όταν ως πεζοί τολμήσουμε να διαμαρτυρηθούμε στους οδηγούς δικύκλων που παράνομα οδηγούν στο πεζοδρόμιο να δεχόμαστε ύβρεις και απαξίωση καί ν' ανταποδίδουμε τα ίσα;

Πώς γίνεται να μην υπάρχουν παρά ελάχιστες διαβάσεις πεζών και να θεωρούμε όλοι ότι είμαστε υποχρεωμένοι να τρέχουμε να περάσουμε από όπου μπορούμε έχοντας τα μάτια μας κυριολεκτικά δεκατέσσερα;

Πώς γίνεται να θεωρούμε φυσιολογικό το γεγονός ότι δεν υπάρχει επαρκής και ασφαλής πρόσβαση για τους πεζούς σε πολλά πεζοδρόμια;

Πώς γίνεται να αγνοούν οι οδηγοί ότι όταν έχουν πορτοκαλί που αναβοσβήνει πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στους πεζούς και πάντα με τη δύναμη της λαμαρίνας που τους περικλείει να προσπαθούν να υπερισχύσουν;

Πώς γίνεται να προσπαθούν οι πεζοί να διασχίσουν διάβαση με πράσινο και να πρέπει πρώτα να κάνουν νόημα στα διερχόμενα αυτοκίνητα να σταματήσουν; Συμβαίνει στις πολλές διαβάσεις όπου οι πεζοί έχουν πράσινο και οι οδηγοί που στρίβουν πορτοκαλί που αναβοσβήνει...

Πώς γίνεται πεζοί να τραυματίζονται πέφτοντας σε τρύπες παγίδες που είτε κάποιοι ξέχασαν να τους φυτέψουν δέντρα ή να τις κλείσουν και κανείς αρμόδιος να μη νοιάζεται;

Πώς γίνεται ως πεζοί γονείς να δεχόμαστε την ύβρη και τον χλευασμό των εποχούμενων του τύπου: πού πας να κυκλοφορήσεις με παιδιά;

Πώς γίνεται να μην μπορούμε να μπούμε σε δημόσια κτήρια γιατί η είσοδος κλείνεται από δικά τους παρκαρισμένα οχήματα;

Πώς γίνεται όταν ζητάμε από δημοτικούς αστυνόμους να βεβαιώσουν παραβάσεις οχημάτων που παρκάρουν σε πεζοδρόμια να μας απαντούν ότι δεν έχουν τέτοιες οδηγίες;

Απλώς δε γίνεται!

Αγανακτούμε καθημερινά και προσπαθούμε να δώσουμε τις μικρές μας μάχες για να πείσουμε συμπολίτες μας να μην κλείνουν τη διέλευση των πεζών.

Τρομοκρατούμαστε από τις συνθήκες καθημερινής τρέλας που αντιμετωπίζουμε όταν κυκλοφορούμε στον δρόμο.

Τρομοκρατούμαστε όταν πρέπει να περπατήσουμε στην πόλη μαζί με μικρά παιδιά.
Καρδιοχτυπάμε μέχρι να σιγουρευτούμε ότι οι ηλικιωμένοι γονείς μας έχουν γυρίσει σώοι από τον περίπατό τους.

Στεναχωριόμαστε γιατί ζούμε σε μια τόσο όμορφη πόλη και δεν μπορούμε να απολαύσουμε το περπάτημα στους δρόμους της.

Και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;

Γιατί καμιά αρμόδια Αρχή δεν ενδιαφέρεται για την τήρηση των νόμων!

Η Δημοτική Αρχή θέλει να εισπράττει πρόστιμα από εκείνους που δεν πλήρωσαν τον απαιτούμενο χρόνο στα παρκόμετρα αλλά δε μπορεί να βεβαιώσει παραβάσεις για τα κατειλημμένα πεζοδρόμια, τους πεζοδρόμους κ.λπ., ούτε να συντηρήσει τη διαγράμμιση στις διαβάσεις και πολύ περισσότερο να κατασκευάσει διαβάσεις σε όλο τον αστικό ιστό.

Η Δημοτική Αρχή μπορεί και αξιοποιεί τα κοινοτικά κονδύλια για την ανάπλαση πεζοδρομίων αλλά καθόλου δεν ενδιαφέρεται να προστατεύσει τα «αναπλασμένα» πεζοδρόμια από τα παρκαρισμένα πάνω τους αυτοκίνητα που έχουν ως αποτέλεσμα την καταστροφή τους σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Όλοι οι αρμόδιοι πιστεύουν ότι οι υποσχέσεις που ανασύρουν από τα συρτάρια τους μόνο κάθε προεκλογική περίοδο τούς κάνουν να φαίνονται αποτελεσματικοί και ικανοποιούν τους ψηφοφόρους τους...

Οι ομάδες πολιτών μπορούν μόνο να αναδεικνύουν τα προβλήματα. Οι αρμόδιοι φορείς διαθέτουν τα κονδύλια για να φτιάξουν υποδομές καθώς και τους μηχανισμούς για την αστυνόμευση τους αλλά και για την ενημέρωση του κοινού.

Οι πεζοί δεν είναι ευχαριστημένοι. Απλά γιατί αναγκάζονται να είναι ακροβάτες χωρίς δίχτυ στο καθημερινό κυκλοφοριακό τσίρκο..

Αποτελεσματικοί θα είναι όμως οι άρχοντες και οι υπο αυτούς αρμόδιοι, όταν λειτουργήσουν με όραμα και προσπαθήσουν για μια άλλη νοοτροπία και πολιτισμό στην κίνηση όλων μας στην πόλη.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ.

Με λίγες διαφορετικές λέξεις, αλλάζει το συναίσθημα και δίνει ένα τελείως αλλιώτικο αποτέλεσμα...
Για να καταλάβετε, δείτε το μικρό συγκινητικό video του Alonso Alvarez.

http://www.youtube.com/watch?v=0ux90HFe7Ds