ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗ Ο ΛΟΓΟΣ...

Ζούμε πολύ καλύτερα από ότι πριν πενήντα τόσα χρόνια στη συντριπτική πλειοψηφία και σαν άτομα και σαν κοινωνία.

Ζούμε όμως χειρότερα από ότι ζούσαμε πριν από μόλις δέκα χρόνια!

Αυτό επιτεύχθηκε μέσα από μακρά σειρά γεγονότων, εισρόης κοινωτικών κονδυλίων και του ανεξέλεγκτου δανεισμού σε συνδιασμό με τη μείωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας αυτής της χώρας. Ζήσαμε έτσι πάνω από τις πραγματικές δυνάμεις μας με δανεικά, παράγoντας όλα και λιγότερα. Eπιπλέον κακοδιαχειριστήκαμε όσα βγάλαμε και όσα δανειστήκαμε σαν χώρα και σαν άτομα.

Έτσι φτάσαμε σε αυτό που όλοι ξέρουμε και υφιστάμεθα σήμερα, είτε φταίμε και λάβαμε ενεργά μέρος στο παραπάνω πανηγύρι, είτε όχι...

Οι γνωστοί συνδικαλιστές που θα πάρουν τον λόγο στις συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, δεν ενδιαφέρουν τον κάθε πολίτη, είτε εργάζεται ακόμη είτε όχι, τα όποια λόγια τους αντηχούν κενά και κούφια, καλύτερα μια εκδρομή στην ανθισμένη φύση τέτοιες μέρες Ίσως απαυθύνονται μόνο ένα συγκεκριμένο κλειστό κοινό, αυτό που στήνεται από νωρίς ανεμίζοντας τα κομματικά λάβαρα κι επιμένοντας σε ουτοπίες μιας περασμένης εποχής.

Αυτοί που ακόμη προσδοκούν διεκδικούν τα ανέφικτα ενός ονειρικού εργατικού σύμπαντος. Όντας βαθύτατα συντηρητικοί, αρνούνται πεισματικά κάθε συνεργασία με την πραγματικότητα. Ανενημέρωτοι επειδή δεν θέλουν να ξέρουν, σφηνωμένοι στο καβούκι τους επειδή φοβούνται μήπως μάθουν και μακριά νυχτωμένοι στον εικονικό κόσμο που υπάρχει μόνο στη φαντασία τους, οι κομματικοί συνδικαλισταράδες βιώνουν την Πρωτομαγιά σαν ένα ακόμη αδιέξοδο τελετουργικό.

Καταλήξαμε να έχουμε συνδικαλιστές μόνο εκεί που ήδη υπάρχουν πολύ περισσότερα δικαιώματα σε σχέση με τη παραγωγικότητά τους και μάλιστα εκ του ασφαλούς, δηλαδή στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ. Κάποιοι βολεμένοι εκεί ακόμη πιστεύουν ότι διεκδικούν εκ του ασφαλούς και μάλιστα εις βάρος των υπολοίπων παραγωγικών τάξεων και των ίδιων των κρατικών επιχειρήσεων που δουλεύουν και βυθίζονται σε δυσβάσταχτα πλέον χρέη...

Ομως κάτω από αυτές τις συνθήκες, όσοι ''αρχαιολόγοι'' και αν προασλαμβάνονται με τα τιμολόγια χρεωκοπημένων ΔΕΚΟ ή από λαμογιακές ΜΚΟ στο όνομα της προατασίας των "προσφύγων", πραγματικές και βιώσιμες και παραγωγικές λύσεις δε βρίσκονται...

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2012...

Γαι να μην επαναλαμβάνω τα ίδια κάθε πρωτομαγιά, ένα απάνθισμα από παλαιότερες δημοσιεύσεις μου, που πάντα θα είναι επίκαιρες τέτοια μέρα:

ΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ

ΤΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΤΟΥ ΜΑΓΙΟΥ

                                                       ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΚΡΙΣΗΣ...

Όταν μια χώρα και μια κοινωνία περνάει κρίση δύο πράγματα είναι σίγουρα:

Έχουν ξεχάσει από που έχουν έρθει και έχουν χάσει την ενότητα μεταξύ τους. Αν θέλουμε τα πράγματα να αλλάξουν πραγματικά πρέπει να ξαναδιαβάσουμε την ιστορία μας.

Όσο δε γνωρίζουμε την αλήθεια της ιστορίας μας από το βαθύ παρελθόν μέχρι το πρόσφατο χθες θα είμαστε αναγκασμένοι να την ξαναζήσουμε.

Για ότι μας έχει συμβεί και θα μας συμβεί στο μέλλον πρέπει να ξέρουμε ότι θα είμαστε υπεύθυνοι εμείς. Καμία Ε.Ε. κανένα Δ.Ν.Τ...
Εμείς ανοίγουμε τις κερκόπορτες, εμείς θρέφουμε εφιάλτες, εμείς δεχόμαστε δώρα και υποδουλωνόμαστε.

Οι κλασσικές συνταγές του ΔΝΤ για στύψιμο της οικονομίας και της κοινωνίας, δεν είναι ο δρόμος να βγούμε από την κρίση. Αντίθετα, οδηγεί σε έκρηξη της ανεργίας και σε οδυνηρές κοινωνικές και περιβαλλοντικές πληγές. Διέξοδο όμως δε δίνει ούτε και η νοσταλγία για την πριν το Μνημόνιο εποχή, που μας οδήγησε στη σημερινή κατάρρευση.

Είναι χρεοκοπία όλου του πολιτικού συστήματος, αλλά και των αξιών και αντιλήψεων που μας οδήγησαν εδώ. Να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη και να διαιωνίζουμε τους ίδιους "σωτήρες" που μας έφεραν ως εδώ.

Συνένοχοι για αυτήν την κατάσταση εξαθλίωσης στην οποία οδηγεί ακόμα και τους πιο ικανούς και παραγωγικούς εργαζομένους στην Ελλάδα το ελληνικό τύπου εργασιακό μοντέλο "ευέλικτης εκμετάλλευσής" τους, είναι φυσικά οι συνδικαλιστικοί φορείς.

Οι οποίοι σήμερα, ημέρα επετείου του εορτασμού της Πρωτομαγιάς, θα κάνουν για ακόμα μία φορά αυτό που ξέρουν πολύ καλά να κάνουν εδώ και χρόνια. Να συνεχίζουν τον ίδιο απροκάλυπτο εμπαιγμό των εργαζομένων με κενή συνθηματολογία.

Άλλωστε οι μόνες επιτυχίες που έχουν καταγράψει στο ενεργητικό τους είναι να αντιστέκονται σε κάθε μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία σε αυτή τη χώρα χωρίς να προτείνουν λύσεις στα προβλήματα αλλά ως φορείς άρνησης κάθε αλλαγής όλα τα προηγούμενα χρόνια να έχουν επιδεινώσει την κατάσταση την οποία καλούνται να πληρώσουν σήμερα οι νεότερες γενιές εργαζομένων.

Η κρίση άλλωστε απέδειξε ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη τέτοιου τύπου συνδικαλιστικές ηγεσίες που μέχρι χθες το μόνο που έκαναν ήταν να προστατεύουν εκτός από τους εαυτούς τους, τις μικρές συντεχνιακές ομαδούλες τους, οι οποίες απολάμβαναν προκλητικών προνόμιων που καλούνται να πληρώσουν σήμερα όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.

Πρέπει να μάθουμε ή να ξαναθυμηθούμε ποιοί είμαστε και να πορευτούμε ενωμένοι. Αυτό δεν αφορά κανένα κόμμα, αφορά εμένα και τον καθένα σαν άτομο ξεχωριστά...
Περιμένοντας κάποιον άλλο να μας σώσει από αυτή την κατάσταση, όχι εμείς...

Άλλος και ποιός ε, μπορεί να βάλει το χέρι και ο Θεός!

ΘΩΡΡΩ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝΤΡΑ...

Θωρρώ λουλούδια και δεντρά

πάλι να μπουμπουκιούνε...

Τον ερχομό τους στη ζωή

κι Άνοιξη διαλαλούνε!

Όσα λουλούδια ανθίζουνε
τον Μάη κάθε χρόνο,
τόσες χαρές σου εύχομαι
ποτέ μην νιώσεις πόνο!




Σήμερα την Πρωτομαγιά
που η φύση εορτάζει.
εύχομαι όλη η ζωή
με Άνοιξη να μοιάζει!

ΜΑΥ DAY (ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ)...

Πρωτομαγιά. Αποσπάσματα από εκείνη την παλιά καλή εκπομπή του Δ. Σαββόπουλου "ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ", Άνοιξη 1987.

ΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ...

ΜΑΗΣ ο μήνας τσ' Ανοιξης, νάτος σήμερα φτάνει
λουσμένος χίλιες μυρωδιές, με λουλουδοστεφάνι

Η Πρωτομαγιά είναι η γιορτή της άνοιξης, αλλά και ολόκληρης της φύσης και το μαγιάτικο στεφάνι είναι το μοναδικό έθιμο αυτής της μέρας που έχει μείνει και τηρείται ακόμη και σήμερα, που μας συνδέει με την παραδοσιακή πρωτομαγιά, μια γιορτή της άνοιξης και της φύσης πλούσια σε εκδηλώσεις σε παλαιότερες εποχές.

Πρόκειται για ένα πανάρχαιο έθιμο που τηρείται πιστά σε κάθε μεριά της χώρας. Κάθε τέτοια μέρα ένα λουλουδένιο στεφάνι στολίζει τις πόρτες των περισσότερων τουλάχιστον σπιτιών. Παλιότερα η κατασκευή του αποτελούσε ολόκληρη ιεροτελεστία, αφού τίποτα δεν αφηνόταν στην τύχη και καθετί που είχε πάνω του είχε και το δικό του συμβολισμό...

Το μαγιάτικο κλαδί ή στεφάνι έχει κατά πάσα πιθανότητα τις ρίζες του στην αρχαιότητα.

Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Ελλάδα τέτοια κλαδιά ή στεφάνια χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά και δεν έλειπαν από καμία σημαντική εκδήλωση. Επιπλέον, είναι αξιοπρόσεκτο ότι μια σημαντική γιορτή ενός μήνα των αρχαίων, του Θαργηλιώνος, που αντιστοιχούσε περίπου χρονικά στο Μάιο, περιελάμβανε στα δρώμενά της την κατασκευή ενός κλαδιού ανάλογου με το μαγιάτικο. Το κλαδί αυτό δεν το έφτιαχναν με άνθη, αλλά με κλαδιά οπωροφόρων δέντρων, στα οποία τοποθετούσαν επίσης κρεμμύδι και σκόρδο.

Στις μέρες μας έχουμε καθιερώσει στεφάνια από λουλούδια του αγρού ή των κήπων, τα οποία τοποθετούμε για λίγο καιρό (κατά παράδοση μέχρι να καούν στις φωτιές του Αϊ - Γιάννη του Κλήδωνα, στις 23 Ιουνίου) στην κύρια είσοδο των σπιτιών μας.

Δύσκολα μπορεί πια να ανιχνευτεί συμβολισμός στο σύγχρονο μαγιάτικο στεφάνι. Για τους περισσότερους δεν αποτελεί ίσως τίποτα περισσότερο από μια όμορφη σύνθεση λουλουδιών, χωρίς να παραπέμπει σε συσχετισμούς σύμφωνα με τους οποίους χαρίζει στους ενοίκους ενός σπιτιού υγεία, καλή τύχη, ειρήνη, ευτυχία και ευφορία. Σίγουρα όμως η κατασκευή του προσφέρει χαρά σε μικρούς και μεγάλους.

Παλιότερα όμως το στεφάνι του Μάη έπρεπε να έχει ορισμένα λουλούδια για να πιάσουν οι ευχές που έκαναν οι νοικοκυρές, όπως:

Τριαντάφυλλα, γαρίφαλα, βιόλες, πασχαλιές (λιλά), γεράνια, για να είναι ανθισμένο το σπίτι.
Κλωνάρια ανθισμένα από αγιόκλημα ή ελιά, για την ευτυχία του σπιτιού.
Στάχυα και λουλούδια του κάμπου, όπως μαργαρίτες, παπαρούνες, για να είναι γεμάτο.
Μια κουκιά (φυτό) με τις ρίζες και τους καρπούς της, για τη γλωσσοφαγιά.
Ένα κλωνάρι λυγαριάς, για την αγάπη των κοριτσιών του σπιτιού.
Ένα κεφάλι σκόρδο, κρεμασμένο στη μέση του ώστε να φαίνεται, για το μάτι.

ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ...

Αυτή κι αν είναι πραγματική εργατική Πρωτομαγιά!

Από τα χαράματα είχε σηκωθεί η μικρή Ρομίνα, να βρεί λουλούδια (ξέρει που να βρεί άφθονες μαργαρίτες έστω), να πλέξει μια δεκαριά μικρά πρωτομαγιάτικα στεφάνια και να δοκιμάσει να τα πουλήσει στα γνωστά της φανάρια σε διερχόμενους...

Την ίδια ώρα που τη συνάντησα, λίγες δεκάδες μέτρα παρακάτω στην κεντρική πλατεία έσκουζαν οι αυτόκλητοι "εργατοπατέρες" και λοιποί συνδικαλιστάδες - κομματόσκυλα, προαναγγέλοντας την εσσαεί έναρξη ατέρμονων "εργατικών αγώνων" και λαμπρές κατακτήσεις του εργατικού κινήματος που θα ηγούνταν, στο απώτερο μέλλον βέβαια, γιατί μέχρι τώρα δεν....

Ακροατές τους κάποιοι άπλυτοι κι ακούρευτοι φοιτητές που "υποστήριζαν την εργατιά" χωρίς να έχουν δουλέψει ποτέ μέχρι τώρα, κάποιοι γέροι που πάνε στα παγκάκια έτσι κι αλλιώς καθημερινά και κάμποσοι αλλοδαποί που δεν έχουν που αλλού να πάνε...

Οι υπόλοιποι "βολεμένοι" όπως νομίζουν αυτοί, έλλειπαν εκδρομή ως είθισται κάθε τέτοια μέρα, τιμώντας τις εξοχικές ταβέρνες που ξέροντας τις συνήθειες τους, τους περίμεναν ανοιχτές από νωρίς το μεσημέρι σήμερα...

Η μικρή Ρομίνα αδιάφορη για όλα αυτά, πάντα στα φανάρια της ως το μεσημέρι, μετρούσε τις πενιχρές μα αρκετές για σήμερα που είναι "αργία κι απεργία" εισπράξεις της...Δεν είχε συγκεκριμένη τιμή στα στεφάνια που έφτιαξε, έδινε ότι ήθελε όποιος ήθελε, αρκεί να ήταν πάνω από 1 ευρώ όπως πίεζε...

Και μένα ακόμη μου κοστολόγησε την ολιγόλεπτη παρέα της, αφού είναι προτιμότερη από όλους τους παραπάνω. Πλήρωσα 1.80 ευρώ το δικό μου και τελευταίο της, αυτό το διαλεχτό στεφάνι που φορούσε στο κεφάλι της η ίδια μέχρι τότε, ακριβώς όσο έκανε μια πορτοκαλάδα από το περίπτερο που αγόρασε αμέσως, αφού είχε διψάσει από το πρωί, όπως μου είπε...

Μα δεν κάθιζε η μικρή μου φίλη που με ξέρει από όταν ήταν μωρό, να την φωτογραφήσω όπως ήθελα, φοβάται την κάμερα μου και γλιστρούσε σαν αγριμάκι, ότι πρόλαβε να πιάσει αυτή του κινητού που δεν την έβλεπε ούτε ήξερε την ύπαρξη της.

Όταν πια περπατούσαμε μαζί για τα σπίτια μας...

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ...

Πρωτομαγιά μέρα γιορτής,
γιορτάζουν τα λουλούδια...
Πουλιά, καρδιές και γιασεμιά
λένε γλυκά τραγούδια!

########################

Να μην ξεχάσουμε όμως και οτι σήμερα δεν είναι αργία, είναι απεργία.
Εκτός από γιορτή των λουλουδιών είναι και γιορτή των εργαζομένων η Πρωτομαγιά.
ΟΛΩΝ των εργαζόμένων!
Ακόμη κι αυτών που δεν "εκπροσωπούνται" από κομματόσκυλα - συνδικαλιστές...

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ...

Η Φύση ακολουθώντας τον ετήσιο κύκλο της, ανθοφορεί κι αναγεννιέται...

..Σε πείσμα των καιρών, των διεθνών συνθηκών και πολλών ανθρώπων...

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ...

Ηλιόλουστο πρωινό σε μια πόλη που δεν έχει ξυπνήσει ακόμη από το χθεσινοβραδινό ξενύχτι και μεθύσι. Όπως κάθε βράδυ πριν από καθιερωμένη αργία...

Που προσπαθούν οι συνήθεις ύποπτοι για κάτι τέτοια, να μετατρέψουν σε καθολική απεργία...

Αγωνιστικό κάλεσμα προς "εργαζόμενους" από 30άρηδες αιώνιους φοιτητές που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στην ζωή τους, ούτε σκοπεύουν...

Κομμουνιστές επί πληρωμή αλλού, σημαίνουν προσκλητήριο για αέναο ξεκίνημα νέων αγώνων, που στην πορεία μένουν μετέωροι κι ανεκπλήρωτοι, αφού ποτέ και πουθενά κανείς δεν απόλαυσε κάποιο αποτέλεσμα νίκης.

Ενότητα και πάλη με χωριστές συγκεντρώσεις ομαδούλων, να μην εμποδίζουν αλλήλους...

Συνδικαλιστές θα απευθυνθούν σε απρόθυμο ακροατήριο με την άνοστη ξύλινη γλώσσα τους, απλώς να δικαιολογούν την παρουσία και αργομισθία τους, στο όνομα πάντα του "μισθωτού".

Του οποίου η μόνη θεραπεία στην στενότητα που βρίσκεται είναι να πάψει να είναι μισθωτός από αύριο κιόλας, αν τολμά βέβαια να πάρει πάνω του την ευθύνη.
Υψηλό το οικονομικό ρίσκο μα κι ανάλογα υψηλές οι ανταμοιβές των επιτυχημένων προσπαθειών.
Πέρα από τους περιορισμούς και την σιγουριά ενός μισθού - ενοίκιο της εργασίας για κάποιο αφεντικό. Που φορτώθηκε τον υπάλληλο...

Άλλοι κάπου αλλού στην λουλουδιασμένη φύση, πλέκουν μαγιάτικα στεφάνια πριν καταλήξουν στις εξοχικές ταβέρνες για μεσημεριάτικο βοσκητό χωρίς μέτρο, προσφιλή συνήθεια εκδρομέων.

Πρώτη του Μάη, σκίρτημα της άνοιξης, ετήσια προσωπική αναγέννηση, όπως το δει κανείς...