ΧΩΡΙΣ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ...

Πώς γίνεται κανείς υπάκουο παιδί, χωρίς να σηκώνει κεφάλι;

Υπάρχει ένας σίγουρος τρόπος. Η μέθοδος της ανασφάλειας.

Τον αναγκάζεις να περιέλθει σε ανασφαλή ή ακόμη και σε φοβική θέση και τον λαλείς όπως θέλεις.
Πώς θα το πετύχεις; Ας δούμε την πορεία του Ελληνα τα τελευταία χρόνια για να το διαπιστώσουμε.
Ο Ελληνας είχε χρήματα στην άκρη για την κακή στιγμή. Του αφαιρέθηκαν όμως, με το τέχνασμα του Χρηματιστηρίου. Εξανεμίστηκε το κομπόδεμα της ώρας ανάγκης. Εχασε το ένα στήριγμα.

Ταυτόχρονα ήρθαν τα χαμηλά δάνεια και το πλαστικό χρήμα των καρτών και μπήκε ένα φέσι σε όλα τα νοικοκυριά σχεδόν. Ολα τα νοικοκυριά είναι υπερχρεωμένα. Δεν πρέπει φυσικά να ξεχνάμε την αγορά αυτοκινήτου με αιώνιες δόσεις, καθώς και την αγορά ηλεκτρικών και άλλων συσκευών που τα έπαιρνες σήμερα και τα πλήρωνες την άλλη δεκαετία...

Ηρθαν και τα μνημόνια, τα "κουρέματα", οι έξτρα φόροι, για να πάρουν ότι απόμεινε. Με μόνο ελάχιστα χρήματα για όπως - όπως επιβίωση, πώς να πληρώσει κανείς τα χρέη στις τράπεζες, πώς να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του έναντι του κράτους;

Ήρθε και το γερό χτύπημα στο τελευταίο θεμέλιο που είναι το σπίτι. Χωρίς δουλειά, με χρέη να σε κυνηγάνε σε τράπεζες και Εφορίες, και με τον κίνδυνο να χαθεί και η στέγη, φτάνεις στο στάδιο του πανικού, της απελπισίας.

Θα μας οδηγήσουν να εγκαταλείψουμε την ιδέα του "δικού μας σπιτιού". Ισως κάποιος απορεί για τους Γερμανούς παράδειγμα που οι 8 στους 10 δεν έχουν δικό τους σπίτι, αλλά νοικιάζουν. Ωραία, και ποιός κατέχει τα σπίτια; Ποιά εταιρεία είναι πίσω από αυτά; Και αυτή δεν έχει ιδιοκτήτες; Αυτούς γιατί τους συμφέρει να έχουν σπίτια προς ενοικίαση κι όχι τον Γερμανό πολίτη;

Αν χάσουμε και το τελευταίο προπύργιο της ασφάλειάς μας, τότε δεν θα έχουμε στον ήλιο μοίρα. Μπήκαμε σε μονόδρομο και εκεί μας ελέγχουν εύκολα.

Χάσαμε την δυνατότητα επιστροφής; Οδηγούμαστε στο τέρμα του δρόμου χωρίς την δυνατότητα αντίδρασης;

Η ανασφάλεια λοιπόν είναι ο καλύτερος τρόπος να ελέγξεις τον οποιονδήποτε. Ακόμη και οι ειδήσεις, συνειδητά ή ασυνείδητα παίζουν αυτό το παιχνίδι. Δημιουργούν ανασφάλειες. Καταπνίγουν και τις τελευταίες σκέψεις επιθυμίας και αντίδρασης δημιουργώντας μια και μόνη σκέψη: όλα είναι πια μονόδρομος που πρέπει να διαβούμε...

Ο μονόδρομος έγινε τούνελ και μέσα στο τούνελ πάψαμε να επιθυμούμε. Ελπίζουμε μόνο, που σημαίνει ότι περιμένουμε μόνον ένα θαύμα. Πάψαμε να πιστεύουμε στην δύναμή μας. Πάψαμε να πιστεύουμε στον εαυτό μας. Δεν πιστεύουμε πουθενά.

Ποιος ωφελείται από την ανασφάλεια μας;

ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΒΙΑΣ;

Επικίνδυνες διαστάσεις παίρνουν πλέον τα κρούσματα της βίας στη χώρα μας, μετά και το προχθεσινό  τρομοκρατικό χτύπημα στα γραφεία της Ν Δ στη Συγγρού.

Προηγήθηκαν λίγες μέρες νωρίτερα τα χτυπήματα σε σπίτια πέντε δημοσιογράφων και στο σπίτι του αδερφού του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Τα ερωτηματικά για το τι κρύβεται πίσω από αυτές τις επιθέσεις πολλά. Ο προβληματισμός για το πού βαδίζουμε μεγάλος. Όποιοι και να είναι οι δράστες, η ευκολία με την οποία πραγματοποιήθηκε το εξωφρενικό αυτό εγχείρημά τους αλλά και η απάθεια με την οποία το υποδέχθηκε η ίδια η κοινωνία ως συμβάν (ασχέτως από τις "καταδίκες" και τις "φιλοσοφικες" συζητήσεις περί της προέλευσης και των στόχων των αυτουργών του), θα έπρεπε να μας κάνει ιδιαίτερα σκεπτικούς και ανήσυχους ως πολίτες αυτής της χώρας.

Και η κόντρα μεταξύ κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ να δυναμιτίζεται όλο και περισσότερο, σε μία περίοδο κρίσιμη για την Ελλάδα..

Ετσι βρίσκουν 'τροφή' τα ξένα Μ.Μ.Ε. να κάνουν λόγο για ενίσχυση της πολιτικής αβεβαιότητας.
Για παράδειγμα υπάρχουν δημοσιεύματα για δυσαρέσκεια των Αμερικανών για την ενίσχυση της γερμανικής κυριαρχίας στην Ελλάδα. Όπως επίσης και για το ενδεχόμενο ανατροπής του ενεργειακού χάρτη στην περιοχή με ενίσχυση της Ρωσικής παρουσίας.

Ακόμη το δημοσίευμα της Νιου Γιορκ Τάιμς  στο οποίο σημειώνεται ότι «οι πυροβολισμοί στα γραφεία της ΝΔ δεν προκάλεσαν τραυματισμούς, αλλά εντείνουν την πολιτική αντιπαράθεση»...
Ο ένας (Γλέζος) λέει ότι είναι παρακρατικοί που είναι συγγενείς της Νέας Δημοκρατίας. Βολεύει άλλωστε η κακιά Δεξιά. Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε επίσης ότι δεν υπήρξε επίσημη τρομοκρατία και παρακράτος από την επίσημη Αριστερά. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε δηλαδή. H 17Ν και ο ΕΛΑ ήταν ακροδεξιές οργανώσεις; Η τρομοκρατια στην Ελλαδα ηταν και ειναι κομμουνιστικη...

Από την άλλη η Χρυσή Αυγή μιλά για αποπροσανατολισμό, η ΝΔ βάλλει κατά του ΣΥΡΙΖΑ και γενικά ένας αχταρμάς. Η ουσία της υπόθεσης όμως είναι ότι έχουμε ένα σοβαρό γεγονός που έχει πολλές ερμηνείες. Και πρέπει να αφήσουμε κατά μέρους τους πολιτικούς διαγκωνισμούς και να σκεφτούμε που πάει αυτή η χώρα.

Κάποιοι τη θέλουν αιχμάλωτη; Μήπως επιχειρούν να σταματήσουν την όποια προσπάθεια γίνεται για έξοδο της χώρας από την κρίση; Μήπως άραγε στήνεται ένα σκηνικό εκφοβισμού του πολιτικού προσωπικού για να επιτευχθεί αυτό που δεν έγινε; Δηλαδή η πολιτική και οικονομική χρεοκοπία που θα βολέψει όσους θέλουν να αγοράσουν την Ελλάδα κοψοχρονιά;

Μεσούσης μία περιόδου με μεγάλα εσωτερικά ζητήματα να παραμένουν ανοικτά, όπως π.χ. αυτό της λίστας Λαγκάρντ και την Ευρώπη να παρακολουθεί στενά τα τεκταινόμενα και συνεχώς να υπενθυμίζει ότι  πρέπει να εφαρμόζονται τα συμφωνηθέντα για τις εκταμιεύσεις των δόσεων, ζητώντας ή καλύτερα απαιτώντας εγγυήσεις για πολιτική σταθερότητα, οι τρομοκρατικές επιθέσεις των τελευταίων ημερών κάθε άλλο παρά τη σταθερότητα αυτή αποδεικνύουν.

Και πέρα από αυτά, αυξάνουν τους φόβους  και τις ανησυχίες του Ελληνικού λαού γύρω από θέματα που αφορούν την ασφάλεια του, αλλά και το ενδεχόμενο επαναφοράς της γνωστής  καραμέλας με μεγάλη πέραση στο εξωτερικό,  ότι «η Ελλάδα κάθε άλλο παρά ασφαλής χώρα είναι», ενόψιν της νέας τουριστικής περιόδου.

Οι απαράδεκτες συμπεριφορές των ηλιθίων και λαϊκιστών πολιτικών, επηρεάζουν και οπλίζουν τα βλήματα αυτά...

ΑΣΤΑΘΕΙΑ, ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΝΤΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ, ΣΑΦΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ...

Η αστάθεια με την έννοια της ανασφάλειας, αμφισβήτησης κι έλλειψη προβλεψιμότητας εμφανίζεται σε διάφορες παραμέτρους της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.

Αναφορικά με την πολιτική ζωή, αποτελεί σημαντική απόδειξη το γεγονός της μόνιμης κι έντονης εκλογολογίας. Το δυσάρεστο της ύπαρξης μίας μόνιμης απειλής εκλογών είναι το γεγονός ότι αυτές οι μόνιμες φήμες ξεκινούν από το Μέγαρο Μαξίμου. Ποιος θα ξεχάσει την απειλή εκλογών εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών; Ποιος μπορεί να παραμείνει βέβαιος ότι η κατά καιρούς εκπεφρασμένη επιθυμία της κυβέρνησης να εξαντλήσει την τετραετία, πράγματι θα μετουσιωθεί σε πράξη;

Η συζήτηση περί νωπής λαϊκής εντολής ίσως για μία φορά στη μεταπολιτευτική ζωή της χώρας θα μπορούσε να έχει τη μορφή δημοψηφίσματος κι όχι απαραίτητα τη μορφή εκλογών. Επιπλέον, μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι πολίτες έχουν σταματήσει να ελπίζουν σε λόγια από κόμματα και πολιτικούς, πολλές φορές όντως οι ίδιοι στην ανεργία κια την ανασφάλεια για το μέλλον τους...

Βλέπουν την εθνική μας κυριαρχία να έχει καταπατηθεί, μία κυβέρνηση να εκτελεί εντολές ξένων δανειστών, μια αξιωματική αντιπολίτευση να προσπαθεί να κρατήσει τα στελέχη της πριν διασπαστεί εντελώς, μια Αριστερά σπασμένη σε κομμάτια και διάφορα πρόσωπα και κόμματα, πολιτικούς και πολιτικάντηδες σε μία προσπάθεια να επωφεληθούν της ευκαιρίας εκλογών, ώστε να αναδείξουν τα προσωπικά τους μικροπολιτικά συμφέροντα.

Ακόμη το κλίμα αστάθειας στην οικονομική ζωή εκφράζεται έντονα με το πιο γλαφυρό τρόπο μέσα από τις μόνιμες ανατροπές της φορολογικής μας πολιτικής. Ενδεικτικά, μέσα στο έτος 2010 με τους νόμους 3842/2010 και 3888/2010 επήλθαν σημαντικότατες αλλαγές στο φορολογικό μας σύστημα. Γιατί συνεπώς οι αλλαγές αυτές δεν αρκούσαν, αλλά τίθεται η ανάγκη κατάθεσης ενός νέου φορολογικού νομοσχεδίου;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα έχει δύο σκέλη: πρώτον η κυβέρνηση όπως αποδεικνύεται δεν έκανε κι εδώ τους σωστούς υπολογισμούς, με αποτέλεσμα τα μέτρα τα οποία έλαβε αφενός δεν ήταν αρκετά ή ακόμη κι εφαρμόσιμα, ώστε να καλυφθούν οι πιστωτικές της ανάγκες, και αφετέρου έπληξαν έντονα κάποιες επιμέρους αγορές, σε σημείο να απειληθεί η ίδια τους η ύπαρξη.

Επίσης η κοινωνική ζωή της χώρας εμφανίζει έντονα στοιχεία αστάθειας. Αναφερόμενοι στην κρίση δεν κάνουμε λόγο μόνο για την οικονομική κρίση, αλλά και την κρίση της πολιτικής και των πολιτικών, των αξιών, της ηθικής και των αρχών.

Ειδικότερα την παρούσα περίοδο, οι πολίτες θέτουν υπό αμφισβήτηση όλες τις δομές του σύγχρονου κράτους. Δεν πιστεύουν ότι η οικονομία θα ανακάμψει, αδιαφορούν για τις υπάρχουσες πολιτικές, χλευάζουν τους πολιτικούς όταν συναντηθούν στον δρόμο, κάνουν εκπτώσεις στις αξίες τους, διαπραγματεύονται την ηθικής τους και επαναπροσδιορίζουν τις αρχές τους. Δυστυχώς όμως κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει. Οι σκέψεις αυτές σε συνδυασμό με το γενικότερο κλίμα ανασφάλειας που επικρατεί είναι αρκετές για να θεμελιώσουν το κλίμα αστάθειας στην Ελληνική κοινωνία.

Δυστυχώς στη χώρα μας οι αποφάσεις λαμβάνονται πολλές φορές με ευκολία, με στόχο τη δημιουργία περισσότερο εντυπώσεων, χωρίς αυτές οι αποφάσεις να εντάσσονται στο πλαίσιο δημιουργίας ενός μακροχρόνιου σταθερού και συγκεκριμένου επενδυτικού κλίματος, το οποίο προϋποθέτει τα μέτρα και οι αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης να εκφράζουν: σταθερότητα, σαφήνεια και συνέπεια τα τρία «Σ» και λίγη σοβαρότητα...

Το ζητούμενο παραμένει η Πολιτεία πρώτα και κύρια να δίνει τις σαφείς και μακροπρόθεσμες κατευθυντήριες, ώστε οι πολίτες της να μπορούν να αισθάνονται ασφάλεια.

Για να ανακάμψει η Ελλάδα μας, χρειάζεται σταθερότητα, προβλεψιμότητα και σοβαρότητα, που όμως αναζητούνται ακόμη. Χωρίς αυτά δεν θα υπάρξει ποτέ ανάπτυξη και διέξοδος μπροστά.

Άμα δεν υπάρξει εκ νέου ανάπτυξη (πραγματική, όχι αεριτζήδικη) δεν θα πέφτουν τα ποσοστά ανεργίας. Και η ανάπτυξη δεν έρχεται ούτε με φορομπηχτικές υπερβολές, ούτε με ξεπούλημα όσο - όσο της κρατικής περιουσίας για να ταΐσουμε το μνημόνιο ούτε φυσικά με αριστερούς στρουθοκαμηλισμούς.

ΒΙΑΣΜΟΙ ΛΟΓΩ ΚΡΙΣΗΣ...

Πληθαίνουν οι καταγγελίες για βιασμούς - "μαϊμού" σε τουριστικές περιοχές, που οργανώνουν επιτήδειες τουρίστριες, οι οποίες σκηνοθετούν τον "βιασμό" τους με θύματα ανυποψίαστους ντόπιους ή αλλοδαπούς, με σκοπό να εισπράξουν υψηλές χρηματικές αποζημιώσεις από τις ασφαλιστικές εταιρείες στις χώρες τους.

Στα Χανιά τις τελευταίες μέρες έχουν γίνει έξι καταγγελίες για βιασμούς τουριστριών, από τις οποίες ωστόσο, μετά τις ιατροδικαστικές εξετάσεις που ακολούθησαν, αποδείχτηκε ότι μόνο η μία ήταν αληθής και οι υπόλοιπες ψευδείς.

Σε κάποιες χώρες του βορρά υπάρχουν ασφαλιστικές εταιρείες με καλύψεις και αποζημιώσεις σε περιπτώσεις βιασμών.

Το ιστορικό είναι πάντα το ίδιο και το αυτό: Ορισμένες κοπέλες ασφαλίζονται πριν φύγουν από το κράτος τους σε περίπτωση βιασμού ή κάποιου άλλου ανάλογου γεγονότος και επιστρέφοντας πίσω εισπράττουν τις αποζημιώσεις.

Συνήθως έρχονται για τις διακοπές τους και μία ή δύο μέρες πριν φύγουν, αφού έρθουν σε σεξουαλική επαφή με κάποιον, προχωρούν σε καταγγελία και επιστρέφοντας πίσω στη χώρα τους, προσπαθούν να αποζημιωθούν...

Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή το 80% των καταγγελιών υποτιθέμενων "βιασμών" που λαμβάνουν χώρα στα Χανιά, προέρχονται από κοπέλες, υπηκόους Νορβηγίας, Δανίας και Σουηδίας.

Αυτό το φαινόμενο ίσχυε ανέκαθεν απλώς έχει ενταθεί περισσότερο και γίνεται πιο συχνό λόγω της οικονομικής κρίσης που πλήττει τα συγκεκριμένα κράτη της Βόρειας Ευρώπης.

Έπειτα από κάθε καταγγελία για βιασμό στην Ασφάλεια στο πλαίσιο της προανάκρισης πάντα, διενεργείται κατόπιν ιατροδικαστική εξέταση η οποία είναι καθοριστική για την προφυλάκιση, την καταδίκη ή όχι του δράστη. Κατόπιν των εξετάσεων οι περισσότερες ήταν αρνητικές, επεσήμανε ο ιατροδικαστής.

Για να πάρει κάποια αποζημιώσεις από βιασμό, σημαίνει σωματικές βλάβες ή τόσο μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα που ουσιαστικά δεν μπορεί εφ' όρου ζωής να ξαναδουλέψει...

Ωστόσο, δεν αμφισβητείται πως από τις τουρίστριες που έκαναν καταγγελία, οι πέντε τελικά δεν ήταν θύματα βιασμού και μόνο μια υπέστη αληθινό βιασμό.

Όλα για μια παχυλή αποζημίωση λοιπόν, απαραίτητη στην οικονομική κρίση που πλήττει πολλές χώρες, μεγάλη η ενέργεια και η χάρη του χρήματος, έτσι εξηγείται η πανύψηλη ξανθιά του βορρά παρέα με τον κακοσκαρωμένο μαυριδερό τριτοκοσμικό αλλοδαπό που νόμισε πως θα πηδήξει τσάμπα στις 4.00πμ την γυναίκα των ονείρων του και βρέθηκε ξαφνικά στο κελί να κοιμάται στο πάτωμα στριμωγμένος και να τον πηδούν οι κατσικοκλέφτες συγκρατούμενοι στα όρθια, νομίζοντας τον βιαστή...

ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ...

Ένα ακόμη τρομοκρατικό χτύπημα, αυτή τη φορά στον προθάλαμο του γραφείου του κυρίως αρμόδιου υπουργού, προκαλεί τον αποτροπιασμό όλων των σκεπτόμενων πολιτών. ΄Ένας άνθρωπος με οικογένεια είναι νεκρός.

Όταν καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός της έκρηξης και τα δελτία των καναλιών θα προχωρήσουν στην επόμενη είδηση της μέρας, θα μείνει στους απλούς πολίτες κάτι πολύ πιο τρομαχτικό.

Η ανασφάλεια. Το αίσθημα του φόβου.

Να περπατάς στον δρόμο και να φοβάσαι μην γίνεις χαλκομανία στον τοίχο από μια βόμβα, ή σε στείλει να συναντήσεις τους προγόνους σου κάποιος αλλοδαπός ή ημεδαπός κακοποιός, αν δεν προλάβεις να τον φας εγκαίρως εσύ.

Κανείς δε μπορεί να αισθάνεται πλέον ασφαλής όταν το καλύτερα φρουρούμενο κτίριο της Ελλάδας έχει τόσα κενά στην ασφάλειά του. Όταν ο "εξολοθρευτής της τρομοκρατίας" κτυπιέται μέσα στο γραφείο του.

Σε ποια ασφάλεια και δημόσια τάξη να ελπίζει πλέον ο κάθε οικογενειάρχης που φοβάται για τους ανθρώπους του και την περιουσία του;

Η Νέα Δημοκρατία είχε χάσει τη μάχη της καθημερινότητας και ήταν αυτός ένας λόγος που έχασε και την εξουσία. Τώρα έχασε και το ΠΑΣΟΚ τη μάχη. Είτε με τους τρομοκράτες, είτε με τις μυστικές υπηρεσίες, είτε με την εγκληματικότητα της γειτονιάς που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις.

Χωρίς λεφτά στην τσέπη μπορεί να ζήσουν οι άνθρωποι αν μάθουν και συνηθίσουν έτσι. Χωρίς την αίσθηση ότι είναι ασφαλείς στη χώρα τους δεν μπορούν ούτε να κουνήσουν...

Όσο για το άλλο κρίσιμο θέμα, αυτό του "timing" που επιλέγουν πάντα οι τρομοκράτες, ασφαλώς και έχει μεγάλη σημασία και προκαλεί πολλές απορίες. Είτε είναι προβοκάτορες με στόχο την επιτάχυνση της αποσταθεροποίησης, είτε αδίστακτοι ανόητοι που επιχειρούν ένα τέτοιο κτύπημα την ώρα που ο κόσμος συσπειρώνεται και εμφανίζεται πρόθυμος ν' αγωνιστεί για να ανατρέψει την πολιτική της κυβέρνησης και της Τρόικας...

Ας μην ξεχνά κανείς την συγκυρία, αλλά και την στιγμή που έγινε η επίθεση: ενώ η κυβέρνηση θέλει να περάσει το Εργασιακό και το Ασφαλιστικό. Και ενώ γύρω μας παίζονται μεγάλα γεωπολιτικά παιχνίδια, τα οποία η κυβέρνηση παρακολουθεί μονόπλευρα συνδεδεμένη στο άρμα της Ουάσιγκτον και χωρίς να ενημερώνει το λαό και την Βουλή για τις συμφωνίες που κλείνονται στα παρασκήνια...

Την ίδια ώρα η περιοχή γύρω μας βράζει, Τουρκικά πλοία πλέουν από το Αιγαίο μέχρι το Ιόνιο, φτάσανε μέχρι την Κρήτη οι φρεγάτες για άσκηση (αναβίωσης του πάλαι ποτέ σουλτανάτου;)

Έρχεται λοιπόν δήθεν απρόσμενα μια τρομοκρατική ενέργεια να κανει τι;

Μα να συσπειρώσει,να μαντρώσει, να φοβίσει τα πρόβατα. Συσπειρώνει τον κόσμο σε αυτόν που υπέστη το χτύπημα (υπουργός - κυβέρνηση), καθιστώντας τους πιο συμπαθείς και φοβίζει ακόμη περισσότερο τον λαό και τον σπρώχνει μακριά από διεκδικήσεις και διαμαρτυρίες.

TROXAIA ATYXHMATA ΚΙ ΕΞΟΔΟΣ: ΖΩΝΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ KI OXI MONO...

Μια ακόμη έξοδος από την Αθήνα κυρίως (οι άλλες πόλεις δεν μετράνε φαίνεται, αφού ποτέ δεν αναφέρονται από τα ΜΜΕ) που σίγουρα θα ακολουθηθεί από τις γνωστές επετειακές προσθαφαιρέσεις: Τόσοι φύγανε, τόσοι γυρίσανε σώοι, μείον τους φετινούς νεκρούς - τραυματίες - ανάπηρους, τόσο τοις εκατό σε σχέση με πέρισυ...

Πριν μου τα πρήξουν πάλι με τους υποκριτικά δακρύβρεχτους "μολώχ της ασφάλτου" και πριν φύγετε κι εσείς, καλό σας ταξίδι μετά επιστροφής, έχοντας υπόψιν τα παρακάτω βίντεο:

The most beautiful seatbelt advocacy commercial ever...

Το πιο όμορφο διαφημιστικό για την αναγκαιότητα της ζώνης ασφαλείας...

Κι αν χρειάζεστε ένα γερό σοκ με όσα μπορεί να συμβούν στον δρόμο και δεν οφείλονται σε καμιά "κακιά στιγμή" μα σε ανθρώπινη υπαιτιότητα και μόνο, δείτε ένα ρεαλιστικό δικό μου παλαιότερο βίντεο από την εβδομάδα πρόληψης τροχαίων ατυχημάτων στα Χανιά:

...Ελπίζοντας να σωθούν μερικές ζωές φέτος!

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: ΗΛΙΑΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΔΗΛΑΤΟ...

Επίδειξη του ποδηλάτου του Ήλιου και μαθήματα ασφαλούς κυκλοφορίας με ποδήλατο.

Από τους ενήλικες μαθητές του ΣΔΕ Κισσάμου προς μικρούς μαθητές Δημοτικών Σχολείων των Χανίων...

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος.

Μέρος 1ο

http://www.youtube.com/watch?v=QxexCPeh41A

Μέρος 2ο

http://www.youtube.com/watch?v=nZrFeLI7wco

ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΖΩΗΣ...

Ένας ηλικωμένος που έχει φτάσει αισίως 90 ετών πάει σε μια ασφαλιστική εταιρεία κι απυθύνεται σε έναν ασφαλιστικό σύμβουλο.

- Γεια σας, θέλω να κάνω μια ασφάλεια ζωής...

- Τι λες ρε παππού, ασφάλεια ζωής, τρελλάθηκες, πόσο είσαι;

- 90 ετών, λέει ο παππούς.

Τρελαίνεται ο ασφαλιστής. Είναι γνωστό πως οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν ασφαλίζουν εύκολα άτομα άνω των 60 ετών.

- Μιλάς σοβαρά τώρα; Τί να την κάνεις τώρα πια;

- Να, θέλω να πάω με τον πατέρα μου ένα ταξίδι στο εξωτερικό και τέτοιοι καιροί που είναι, καλό είναι να είμαστε ασφαλισμένοι.

Ο ασφαλιστής τώρα είναι που έχει τρελαθεί ολότελα...

- Με τον πατέρα σου θα ταξιδέψετε; Πόσο είναι εκείνος;

- Ε, θα μπεί στα 120 τον άλλο μήνα.

- Και τι θα κάνετε στο εξωτερικό οι δυο σας;

- Να μωρέ, πηγαίνουμε να επισκεφτούμε τον παππού μου.

Ο ασφαλιστής χτυπάει το κεφάλι του στο γραφείο.

- Τι λες ρε μπάρμπα, με κοροϊδεύεις; Πόσο είναι ο παππούς σου;

- Κλείνει τα 142 σε μια βδομάδα.

- Και τι θα κάνετε εκεί που θα πάτε;

- Παντρεύεται ο παππούς και πάμε στο γάμο!

Ο ασφαλιστής έχει σκαρφαλώσει στο πρεβάζι και είναι έτοιμος να φουντάρει. Πρώτη φορά του τυχαίνει τέτοια περίπτωση μακροζωϊας που έχει ακυρώσει όλες τις στατιστικές.

- Και καλά. ψελλίζει εντέλει...πως του ήρθε να παντρευτεί σε τέτοια ηλικία;

Κι απαντά ο 90ρης παππούς:

- Οικογενειακή υπόθεση μωρέ τώρα, τον πιέζουν να αποκατασταθεί πια οι γονείς του!!!

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ 2008...

Την συνδιοργάνωσαν το Τμήμα Τροχαίας Χανίων και το Γενικό Νοσοκομείο Χανίων.

Με σκοπό να ενημερώσει τους οδηγούς και ιδίως τους μαθητές του νομού, σε θέματα κυκλοφοριακής αγωγής κι οδικής ασφάλειας.

Στο video που ακολουθεί, καταγράφεται ρεαλιστικά μια πραγματικότητα, που σε κάποιες σκηνές ίσως σοκάρει...

Δεν το επιδίωξαν ούτε οι διοργανωτές, ούτε εγώ που το δημιούργησα.

http://www.youtube.com/watch?v=yvv76bx1pi8

Απλώς παράθεσαν μερικά ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ περιστατικά από την καθημερινότητα τους...

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ;

Οι Τράπεζες στην Ελλάδα δεν κινδυνεύουν, σύμφωνα με επίσημα χείλη.

Αλλά τι διαφορετικό υπάρχει στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, ώστε να επιδεικνύει μεγαλύτερη αντοχή από τα αντίστοιχα συστήματα χωρών με μεγαλύτερου μεγέθους οικονομίες και μακροβιότερη τραπεζική παράδοση;

Το βασικότερο είναι ότι εδώ δεν έχουμε επενδυτικές τράπεζες. Και αυτές κυρίως καταρρέουν στο εξωτερικό. Το δικό μας σύστημα λειτουργεί κυρίως με την νοοτροπία και τις πρακτικές των παλιών σαράφηδων και των τοκογλύφων...

Δεν αναλαμβάνει ρίσκα χρηματοδοτώντας επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.
Απλώς δανείζει στα σίγουρα. Με εμπράγματες ασφάλειες.

Ακόμη και αν πάτε σε μια ελληνική τράπεζα με το καταπληκτικότερο επιχειρηματικό σχέδιο, με μια πρωτότυπη ιδέα που μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα, εκείνο που θα βαρύνει δεν θα είναι το σχέδιο, αλλά το αν έχετε ακίνητη περιουσία, ή εγγυητές με ανάλογη οικονομική επιφάνεια.

Ακόμη τα Ελληνικά επιτόκια χορηγήσεων είναι τα ακριβότερα της Ε.Ε. όπως και η διαφορά μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων - χορηγήσεων.

Έχουμε η κοινή γνώμη διεθνώς έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στις τράπεζες, ενώ η κρίση που έχει ξεσπάσει διεθνώς δεν απειλεί μόνον αυτές. Στην πρώτη γραμμή κινδύνου είναι οι ασφαλιστικές εταιρίες που έχουν επενδύσεις με αμοιβαία κεφάλαια στα οποία περιλαμβάνονται και τα λεγόμενα «τοξικά προϊόντα» παραγωγής της Wall Street και του Λονδρέζικου City.

Είναι μια πλευρά της κρίσης που επιβάλει στην πολιτεία μια αμεσότατη έρευνα στα χαρτοφυλάκια όλων των ασφαλιστικών εταιριών για να μη βρεθούν οι πολίτες μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις. Αλλά και κάθε προνοητικός που πληρώνει χρόνια για να εξασφαλίσει τις σπουδές των παιδιών του, την περιουσία του, την υγεία του ή τα γεράματα του, πρέπει να αξιώσει να έχει μια άμεση και υπεύθυνη ενημέρωση.

Και να είμαστε όλοι ψυχικά προετοιμασμένοι ότι η κρίση αυτή δεν είναι "περαστική".
Οι συνέπειες της θα σφραγίσουν την καθημερινότητα μας για τουλάχιστον δύο χρόνια σύμφωνα με ειδικούς. Με επιχειρήσεις οι οποίες λόγω περιορισμού των χρηματοδοτήσεων δεν θα αντέξουν. Με περιορισμό της παραγωγής και κατανάλωσης. Και κατά συνέπεια με νέες στρατιές ανέργων...

Όποιος ισχυρίζεται ότι μπορεί να κάνει την Ελλάδα νησί ξεκομμένο από την διεθνή πραγματικότητα που τάχα δεν θα την αγγίξει, ή δεν ξέρει τι του γίνεται ή έχει μάθει να λέει φτηνά παραμύθια που όμως είναι πλέον αδιάφορα για τους σκεπτόμενους πολίτες.

Που βλέπουν με οργή τα κράτη να παρεμβαίνουν άμεσα υπέρ των δανειοδοτών, με χρήματα των φορολογούμενων, περιφρονώντας χαρακτηριστικά την κατάσταση των δανειοληπτών...

Που καλούνται υποχρεωτικά να πληρώσουν μετρητοίς τους απατεώνες τραπεζίτες, για να συνεχίσουν να ξεπληρώνουν με δόσεις τα δάνεια τους...

Από τα αρχαία κιόλας χρόνια, όταν τα δάνεια έπαυαν να εξυπηρετούνται, το κράτος παρέμβαινε υπερ των ωφειλετών, τώρα υπέρ των φταιχτών, ν'α αναθαρρέψουν και να δημιουργήσουν κι άλλες καιροσκοπικές καταστάσεις αργότερα, με μόνο σκεπτικό το προσωπικό κέρδος και bonus...

ΘΡΑΣΟΣ ΚΑΙ ΜΠΑΓΑΠΟΝΤΙΑ ΤΡΑΠΕΖΩΝ...

Το θράσος και η μπαγαποντιά δεν έχει όρια από μεριάς τραπεζών.

Ένα ακόμη δείγμα της:

Καταναλωτής φοβερά θυμωμένος κατήγγειλε, ότι για να πάρει ένα καταναλωτικό δάνειο 10.000 Ευρώ, η τράπεζα τον υποχρέωνε να συνάψει ασφάλεια ζωής 6 ετών, για την οποία θα πλήρωνε 400 ευρώ κάθε έτος, παρόλο που ο συγκεκριμένος είχε άλλη ασφάλεια ζωής. Η καταγγελία του στην Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Χανίων όμως τον απέτρεψε στην υπογραφή της σύμβασης.

Σημειωτέον ότι πουθενά στους συμβατικούς όρους, υπήρχε ο όρος ότι είναι υποχρεωτική η σύναψη ασφαλιστηρίου συμβολαίου ζωής...Ούτε για την σύναψη οποιουδήποτε δανείου, δεν είναι υποχρεωτικός όρος, ούτε απαραίτητη προϋπόθεση η ασφάλεια ζωής, ιδίως σε κάποια προτεινόμενη από την τράπεζα ασφαλιστική εταιρεία.

Οι τράπεζες - πιστωτικά ιδρύματα είναι και εμπορικές επιχειρήσεις, οι οποίες όπως φαίνεται, εκτός από το χρήμα που πουλάνε με σκοπό το κέρδος, μεσολαβούν και σαν υποκαταστήματα άλλων εμπορικών επιχειρήσεων "των δικών τους ασφαλιστικών εταιρειών", για να το αυξήσουν ακόμα περισσότερο, και να μας υπερχρεώσουν.

Δεν τους αρκούν τα άτιμα κόλπα με τις διάφορες "Καλλιγάδες";