ΑΠΛΩΣ ΚΟΡΟΪΔΕΟΥΝ...

Oι νυν αλλά και οι πρώην βουλευτές από το 2009 ψήφισαν 2 μνημόνια, ένα μεσοπρόσθεσμο και ετοιμάζονται να ψηφίσουν και τρίτο μνημόνιο..

Σε δηλώσεις τους μετά, υπερασπίζονται και υπερασπίζονταν τις επιλογές τους.

Ψηφίζουν λοιπόν το κλείσιμο υπηρεσιών του Δημοσίου σε διάφορα σημεία στο πλαίσιο του εξορθολογισμού των δαπανών, αποδέχονται το μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις, υπερθεματίζουν για  την πώληση αεροδρομίων, λιμανιών, δημόσιας περιουσίας κ.ά.

Την ίδια στιγμή που κάνουν όλα τα παραπάνω και ιδιαίτερα όταν οι περικοπές πιάνουν και τη δική τους εκλογική περιφέρεια (πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά;) διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους, κάνοντας επερωτήσεις στη Βουλή, κοινώς κοροϊδεύουν...

Η εξόφθαλμη κοροϊδία με τις επερωτήσεις και τον δήθεν αγώνα τους που συνήθως δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα, απευθύνεται όπως πάντα στους πολίτες - πελάτες - ψηφοφόρους τους, δείχνοντας το πραγματικό ήθος της πλειοψηφίας του πολιτικού δυναμικού της χώρας...

Θα περίμενε κανείς την τελευταία 3ετία με την κρίση που διέρχεται το πολιτικό σύστημα της χώρας και που απόδειξε και στον πιο δύσπιστο πόσο σαθρό είναι, πως για τουλάχιστον κάποια βασικά πολιτικά ζητήματα θα υπήρχε μια στοιχειώδης ειλικρίνεια, από κάποιους νέους τουλάχιστον...

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ...

Στο συνηθισμένο του παγκάκι καθόταν άπραγος όλο το πρωινό και ρωτούσε για δουλειά όποιον τύχαινε να κάτσει δίπλα του για λίγο.

Είχε 15 χρόνια στην Ελλάδα, δούλευε στις οικοδομές κυρίως και τελευταία στο μάζωμα των ελιών, μέχρι που το έχασε κι αυτό από τον ανταγωνισμό στην εύρεση δουλειάς...

Που κάθεται ελπίζοντας και περιμένει να βρεθεί κάτι άλλο...

Πάντα σαν απλός εργάτης, αφού δεν ξέρει να κάνει τίποτα άλλο εξειδικευμένο. Να βγαίνει ένα μεροκάματο, όπως λέει.

Εργατική δύναμη, το δίκιο του εργάτη, εργατική επανάσταση και λοιπές μπούρδες που χρόνια άκουγε κι ακόμη ακούει συχνά από τους ψευδο-επαναστάτες του ΠΑΜΕ με τους κομματικούς μισθούς για να κουνούνε κόκκινες σημαίες τακτικά στο κεντρικό σημείο που συχνάζει αναζητώντας το αφεντικό της ημέρας.

Που η μοναδική συνεισφορά τους στην κακομοιριά του και την αγωνία του είναι να τον κοροϊδεύουν με τέτοιες δήθεν "επαναστατικές" μαλακίες, που ο ίδιος δεν κατανοεί.

Γιατί χωρίς ένα εφήμερο έστω αφεντικό πάπαλα η δύναμη του εργάτη είτε Έλληνας είναι είτε ξένος. Και το καθημερινό φαί του επίσης. Και εντέλει και η ίδια του η επιβίωση.

Τι να κάνει ένας 50χρονος Αλβανός μπροστά σε 20χρονους Αλγερινούς και λοιπούς Αφρικανούς που σωρρηδόν κατέκλυσαν λάθρα τον τόπο και τις δουλειές, αφού οι ντόπιοι "αλληλέγγυοι" και τα στέκια τους μόνο αυτούς φροντίζουν προκλητικά κατ' αποκλειστικότητα.

Δεν αξίζουν τίποτα τα δυο του εργατικά χέρια στην πιάτσα, αν δεν υπάρχει κάποιος πρόθυμος να πληρώσει για ότι λίγο μπορούν να προσφέρουν, όχι βέβαια οι παραπάνω "αγωνιστές" που τον θέλουν μόνο να φωνάζει και ν΄ακολουθεί.

Δουλειά κι επιβίωση δεν μπορούνε να του προσφέρουν, αφού και οι ίδιοι παρασιτικά βιούν με άτοπα συνθήματα ονειρευόμενοι εξεγέρσεις του προλεταριάτου κι εαυτούς στην εξουσία.

Που δεν έχει να ελπίζει τίποτα από τέτοιους σωτήρες και το ξέρει (το έμαθε θέλοντας και μη, από τις καταστάσεις) ο άνεργος εργάτης, που τώρα δεν μπορεί τίποτα άλλο πέρα από το να τρίβει τα χέρια του να μετριάσει το κρύο και να επαναλαμβάνει τακτικά μονολογώντας:

- Δύσκολα τα πράματα...

ΑΚΟΡΕΣΤΟΙ...

Κάποιοι πλουτίσανε με τα Δομημένα ομόλογα...
Άλλοι βολεύτηκαν με τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων που έκαναν φτερά...
Κάποιοι άλλοι με την προ δεκαετίας φούσκα του Χρηματιστηρίου...
Κάποιοι με τα Spreads...
Κάποιοι άλλοι με τις Υποβαθμίσεις...
Κάποιοι άλλοι με τα αλήστου μνήμης Πακέτα Ντελόρ...
Κάποιοι άλλοι σήμερα με τα ΕΣΠΑ...
Κάποιοι άλλοι με τα Εξοπλιστικά προγράμματα....
Κάποιοι άλλοι πονηροί με τις ΜΚΟ...
Και πολλοί άλλοι στις πλάτες μας, με κάθε κόλπο που μπόρεσαν να σκεφτούν...
Τι διάολο, αυτοί οι "Άλλοι" δεν σταματούν να ξεφυτρώνουν και δεν χορταίνουν ποτέ;

ΠΡΟΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Επί σχεδόν 6 χρόνια η χώρα κυβερνάται με επικοινωνιακούς όρους. Όχι μόνο προβλήματα δεν λύθηκαν αλλά η επιδείνωση της κατάστασης της χώρας είναι εμφανής και σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο αξιών και αξιοκρατίας.

Αν ερωτηθεί καλόπιστα ακόμα και ένας φανατικός ΝΔκράτης ψηφοφόρος αν άλλαξε κάτι προς το καλύτερο ή να θυμηθεί κάτι θετικό από την πρωθυπουργία Καραμανλή θα δυσκολευτεί να απαντήσει.

Ξοδεύοντας χιλιάδες εργατοώρες στα τηλεπαράθυρα το πολιτικό προσωπικό της κυβέρνησης ασχολείτο με την επικοινωνία και με απίστευτες δικαιολογίες προκειμένου να δικαιολογήσει της παραβατική συμπεριφορά στελεχών της κυβέρνησης εισάγωντας νέους όρους όπως "και η μη θέση είναι θέση" ή "ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό".

Τα πραγματικά προβλήματα όμως της χώρας δεν αστειεύονται...

Δεν υπάρχει κανένας οικονομικός δείκτης που να έχει παρουσιάσει βελτίωση μετά από χρόνια "ήπιας προσαρμογής".

Δεν κατάφερε να εμπεδώσει τη σταθερότητα και να δώσει στους πολίτες και τις επιχειρήσεις αίσθημα σιγουριάς για το μέλλον.

Αντί να χαράξει και να εφαρμόσει αποτελεσματικές πολιτικές όπως αυτές στις οποίες εφάρμοσαν πριν αρκετούς μήνες άλλες ευρωπαϊκές χώρες ανακοινώνοντας και υλοποιώντας μέτρα στήριξης των οικονομιών τους,

Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι τέτοιο το μέγεθος της κοροιδίας όπου στελέχη του ιδίου κόμματος αλληλοκατηγορούνται για την οικονομική πολιτική που ακολουθήθηκε, έχοντας όμως όλοι την στήριξη του πρωθυπουργού!

Επί σειρά ετών ένας άβουλος και εν τέλει ανίκανος πρωθυπουργός χωρίς καμμιά προυπηρεσία πουθενά, εμφανιζόταν από τα παπαγαλάκια της Ρηγίλλης στα δελτία των καναλιών άλλοτε εκνευρισμένος , άλλοτε θυμωμένος, ενίοτε κουρασμένος και άλλοτε μπαρουτιασμένος...

Μία κυβέρνηση που έφτασε να στηρίζεται στις ψήφους των ανεκδιήγητων Παυλίδη και του Μανώλη.

Ο πρώτος λαμόγιο και ο δεύτερος πάντα γραφικός να καταγγέλει ετεροχρονισμένα ότι τους πίεσαν να τον αθωώσουν.

Τα χρόνια της πρωθυπουργίας Καραμανλή το κυρίαρχο ήταν η εικόνα η επικοινωνία η ανικανότητα και η τεμπελιά.

Καλοκαιριάτικα άνοιξαν τους κρουνούς του κράτους και μοιράζουν (προεκλογικά) πακέτα στήριξης της οικονομίας τα οποία χρηματοδοτούνται είτε από δανεικά είτε από τα κοινοτικά ταμεία, δημιουργώντας ατμόσφαιρα πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, κατηγορώντας όμως το αντίπαλο κόμμα για εκλογολογία.

Όλα αυτά καθιστούν την προσφυγή στις κάλπες άμεση αναγκαιότητα διότι όσο διαρκεί αυτή η ιδιότυπη προεκλογική περίοδος τα ελλείμματα και τα χρέη θα αυξάνονται διαρκώς αφού η κυβέρνηση για να μειώσει την οργή των ψηφοφόρων και να αποφύγει την πανωλεθρία θα προχωρεί σε εκμαυλιστικές παροχές και ρουσφέτια.

Η χώρα θέλει καινούργια αρχή, θέλει επανεκκίνηση.

Με εκλογές για μια νέα, δυναμική και ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. Οι ασαφείς οικουμενικές κυβερνήσεις είναι αυτές που προτιμούν από όλες οι διαπλεκόμενοι εκδότες και οι πέντε - έξι επιχειρηματικές οικογένειες που δήθεν "επιχειρούν" μεταπρατικά με το δημόσιο και σε βάρος μας όλα αυτά τα χρόνια.

Η υγεία, η παιδεία, η ασφάλιση, η απαλλαγή του κράτους από τον κομματισμό και η διαμόρφωση συνθηκών ισονομίας και αξιοκρατίας θα είναι το στοίχημα της επόμενης κυβέρνησης μετά τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, μα όσο συντομότερα τόσο καλύτερα.

Το τι θα γίνει τελικά θα φανεί στον επικείμενο ανασχηματισμό που λέει πως σύντομα θα κάνει ο πρωθυπουργός. Αν είναι "μικρός" θα πάμε σύντομα σε εκλογές. Αν είναι "μεγάλος" και δραστικός οι εκλογές αναβάλλονται για τον Μάρτιο...