ΚΛΕΙΣΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΦΟΒΑ...

Μέσα στο νομοσχέδιο με τις ρυθμίσεις που περιμένει η ανάπτυξη για να έρθει, το υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε μία τροπολογία.

Αναπτυξιακή; Για τα μυαλά κάποιων ίσως...

Η τροπολογία προβλέπει ειδική παραγραφή των αξιόποινων πράξεων που τελέστηκαν από αγρότες, ιδιοκτήτες και οδηγούς φορτηγών και ταξί μέχρι και το τέλος του 2012, κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεών τους, με τη μορφή διακοπής συγκοινωνιών.

Κοινώς έκλεισες τον δρόμο με το τρακτέρ και τη νταλίκα; Δεν υπάρχει πρόβλημα. Τόλμησε να σε βουτήξει η αστυνομία και να σε στείλει στη Δικαιοσύνη; Το αδίκημα παραγράφεται. Ακόμα και αν κατά λάθος και αδίκως καταδικάστηκες, το ποινικό σου μητρώο παραδίδεται εκ νέου λευκό, μαζί με την τιμή και την υπόληψη σου.

Είναι γελοίο. Είναι εξοργιστικά γελοίο και κάποιος πρέπει να το θυμίσει στην κυβέρνηση την επόμενη φορά που θα δηλώσει ότι ο νόμος εφαρμόζεται για όλους. Και μετά να εξηγήσει για ποιον ακριβώς λόγο δεν διώκεται ο αγρότης ή ο φορτηγατζής που έκλεισε τον δρόμο.

Μόνο μην πει ότι η κυβέρνηση δείχνει κατανόηση για αδικήματα που τελέστηκαν κατά τη διάρκεια συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. Πρώτον επειδή η κυβέρνηση δεν είναι αρμόδια να κρίνει αδικήματα. Και δεύτερον επειδή οι συλληφθέντες για την εισβολή στο γραφείο του Βρούτση, θα ζητήσουν αντίστοιχες νομοθετικές πράξεις.

Εδώ στέκεται και το ακλόνητο επιχείρημα: «εδώ δεν τιμωρούνται αυτοί που λεηλάτησαν τη χώρα και θα τιμωρηθούν οι άνθρωποι που αγωνίστηκαν για τα δικαιώματα τους;»
Θα ήταν δεκτό αν κέρδιζαν την ατιμωρησία αλλιώς, όχι από το χέρι που έκανε λεηλασία.

Μέχρι στιγμής κανένα κόμμα δεν καταδίκασε το γεγονός. Και τι να καταδικάσει; Ποιος τολμά να επικρίνει μία απόφαση που στέκεται στο πλευρό του "αγωνιζόμενου" αγρότη και αυτοκινητιστή;

Ήταν άλλωστε ακόμα μία κατεπείγουσα ρύθμιση για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας...

Σε σκηνικό που πάλι θα επαναληφθεί, με τους ίδιους στους δρόμους για "διεκδικήσεις"...

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΑΠΕΙΘΕΙΑ...

Μετά την ψήφιση του νόμου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, οι Σύγκλητοι με ανακοινώσεις τους και οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι με δηλώσεις τους διαβεβαιώνουν ότι "θα υπερασπιστούν το Σύνταγμα και θα διαφυλάξουν τη συνταγματική λειτουργία των Ιδρυμάτων καταργώντας στην πράξη τις αντισυνταγματικές διατάξεις του νόμου"...

Οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι διαβεβαιώνουν ότι θα αγωνιστούν για να μην εφαρμοστεί ο νόμος Διαμαντοπούλου που ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή με εξαιρετική πλειοψηφία κομμάτων και βουλευτών;

Δηλαδή οι εκπαιδευτικοί της ανωτάτης βαθμίδας εκπαίδευσης, που όταν αναλαμβάνουν καθήκοντα ορκίζονται πίστη στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, ανακοινώνουν τώρα ότι θα παραβούν απροκάλυπτα τον όρκο τους και οι Εισαγγελείς της χώρας τους παρακολουθούν ασυγκίνητοι χωρίς να επεμβαίνουν;
Μέχρι πρότινος η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου καθόριζε πότε μια κατάληψη είναι ποινικό αδίκημα με τα γνωστά αποτελέσματα, αφού ποτέ δεν γινόταν τίποτε ακόμη κι αν εξωπανεπιστημιακοί τα έκαναν γυαλιά καρφιά.

Μέχρι πριν απο λίγες μέρες οι πρυτάνεις ήταν η αιτία όλου του κακου με τις καταλήψεις διότι δεν επέτρεπαν την αστυνομία να μπει στο πανεπιστήμιο. Φτάνει το διαχρονικό κρυφτούλι της αποφυγής της ευθύνης.

Και οι καθηγητές που διδάσκουν Συνταγματικό Δίκαιο, θα μάθουν στους νέους φοιτητές τους και στην κοινωνία ότι, αρμόδια για να νομοθετεί δεν είναι μόνο η Βουλή, αλλά και η μάζωξη της τάδε σχολής και η συνέλευση του δείνα τμήματος; Και οι δικαστές που θα έχουν διδαχτεί δίκαιο από αυτούς τους καθηγητές, με ποιο νόμο θα δικάζουν όσους θα παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους και αυτοδικούν κατά των αντιδίκων τους;

Λένε δηλαδή στους φοιτητές τους ότι αρμόδια να κρίνουν την αντισυνταγματικότητα ή μη των νόμων, δεν είναι τα δικαστήρια της χώρας αλλά οι καταλήψεις κάποιων σχολών; Ποιοι τους παρακινούν μετά να υπακούουν στους νόμους και το Σύνταγμα;
Kαι οι φοιτητές ή καλύτερα οι κομματικές παρατάξεις στα πανεπιστήμια βλέπουν τη δύναμή τους και τη διαπραγματευτική τους ισχύ να συρρικνώνεται με τον νέο νόμο και αντιδρούν. Οι νεολαίοι της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ μπορεί να νιώθουν προδομένοι από τα κόμματά τους.

Κι αυτό που δεν μπορεί να το κάνει η ιδεολογία μπορεί να το κάνει το κοινό συμφέρον, δηλαδή να ενώσει ετερόκλητες ομάδες. Από την άλλη οι νεολαίοι των αριστερών σχημάτων βρίσκουν πεδίο δόξης λαμπρό. Οι καταλήψεις ήταν πάντα για αυτούς η απάντηση σε οποιαδήποτε ενέργεια αλλαγής και εντατικοποίησης των σπουδών για να ξερκαρτάρει το πανεπιστήμιο από τους άχρηστους που μπήκαν τυχαία.

Δεν ενδιαφέρονται όμως όλοι οι φοιτητές γι αυτά τα προνόμια, δεν τα απολαμβάνουν άλλωστε όλοι αυτά. Οι φοιτητές που δεν ανήκουν πουθενά ή ενδιαφέρονται απλά να σπουδάσουν, παρακολουθούν προς το παρόν αμήχανα και αποστασιοποιημένα.

Είναι από όλους παραδεκτό ότι οι καταλήψεις δεν κάνουν κακό στην κακή κυβέρνηση και το νόμο της. Κάνουν κακό στους φοιτητές που θέλουν να δώσουν εξετάσεις και καίγονται και στους νέους φοιτητές που δεν μπορούν να εγγραφούν και κινδυνεύουν να χάσουν εξάμηνο πριν καν μπουν στη σχολή τους.

Θα αρχίσουν να νοιάζονται μόνο εάν και εφόσον το πράγμα φτάσει στο απροχώρητο κι αρχίσουν να χάνονται εξεταστικές περίοδοι και εξάμηνα...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ...

Καλοκαίρι, η εποχή που βγαίνει έξω ο πολύς κόσμος να χαρεί την φύση ή την πόλη, σε μια διαδρομή μετά πολλών εμποδίων.

Βλέπει όμως πως ο δημόσιος χώρος καταπατείται και απαξιώνεται από τον ιδιωτικό που καταβροχθίζει κάθε σπιθαμή του πρώτου με εμπορική αξία.

Αν ο δήμος κάθε περιοχής δεν υπερασπιστεί τους ελεύθερους χώρους του ώστε να υπάρχουνε προς όφελος των δημοτών, ποιός περιμένει να το κάνει;

Πρώτα να ελευθερώσουν τις παραλίες που έχουν καταληφθεί από "επιχειρηματίες" της ομπρέλας, της ξαπλώστρας, του φραπέ και της ηχορύπανσης (ρακέτες, τσιρίδες, beach bar, τζετ σκι, λαικός αμανές της ρουσφετο-παράγκας-καντίνας).

Μετά να εφαρμόσουν τον νόμο και να ελευθερώσουν τα πεζοδρόμια και τους πεζόδρομους των πόλεων από τα μηχανάκια, τα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, την τραπεζορύπανση σε κάθε εκμεταλλευσιμο εκατοστό, και την ηχορύπανση που την ακολουθεί, έπειτα να ξηλώσουν από τα νησιά και την ηπειρωτική χώρα, τα αυθαίρετα (όσα δεν "νομιμοποίησαν" ακόμη), και προπαντός να εφαρμόσουν τον αντικαπνιστικό νόμο που ψηφίστηκε από την βουλή μα οι "επιχειρηματίες" του φραπέ των 5 ευρώ τον γράφουν στα συνεχώς αυξανόμενα στο δρόμο τραπεζοκαθίσματα.

Εδώ και δεκαετίες εμφανίζονται διάφορα καραβάνια αθιγγάνων που κατασκηνώνουν στα πέριξ των πόλεων και τις κατακλύζουν ζητιανεύοντας και κλέβοντας ότι βρούνε από τα παραπάνω μέρη συγκέντρωσης πολύ κόσμου. Αυτοί μάλλον εξαιρούνται των νόμων λόγω "πολιτισμικών" ιδιαιτεροτήτων, όπως εξαιρούνται και οι εν λόγω καφετεριάδες που έκαναν τις πλατείες και τους πεζόδρομους τσαντιρομαχαλάδες με κιτς καναπέδες, πολυθρόνες, κουρελαρία και πλαστικά, σόμπες και φωτιστικά.

Επίσης να μαζέψουν αν μπορέσουν ( οι μπάτσοι δείχνουν πως δεν μπορούνε) τους χωριάτες οπλοφόρους των αγροτικών με τα μαύρα τζάμια που έφτασαν να χαλούν ακόμη και τα γλέντια που παραβρίσκονται με το να πυροβολούν ό,τι κινείται, ακόμη και σκυλιά, αλλά και τους ίδιους τους φίλους τους εν ώρα μέθης, μέχρι και ακίνητους στόχους όπως οι πινακίδες της περιοχής.

Μετά να συμμαζέψουν όσους αγρότες υπεραντλούν και φαρμακώνουν τα χωράφια με υπερδόσεις φυτοφαρμάκων και άλλων χημικών, κλπ, κλπ.

Και μετά ας ασχοληθούν και με το "ελεύθερο" κάμπινγκ, όπου ο κάθε εις κατασκηνώνει όπου τον βολεύει επικαλούμενος το δικαίωμα του σαν ανθρώπου να έρχεται σε επαφή με την φύση, αγνοώντας επειδεικτικά τους άλλους. Η ελεύθερη κατασκήνωση πάντα απαγορευόταν αλλά με ευθύνη πολλών πάντα καταστρατηγούταν, μα παρά τα προβλήματα που δημιουργεί στην περιοχή του, προκαλεί ασφαλώς λιγότερη καταστροφή, στην όση φύση έχει απομείνει, από τα παραπάνω.

ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ...

Κέντρο της πόλης ώρα 9.00πμ.

Μόλις έχει ξυπνήσει η γυφτο-οικογένεια που ανενόχλητα έστρωσε μια κουβέρτα και τρία μαξιλάρια στο πιο κεντρικό πέρασμα κι εγκατέστησε το θλιβερό νοικοκυριό της κάτω από το άγαλμα του Δασκαλογιάννη, υπό τα βλέμματα όλων όσων περνούν και είναι πολλοί.

Εκεί ζούνε, θέτουνε, τρώνε, πλένονται και χέζουν στα παρτέρια του δήμου, στο κέντρο της πόλης, χωρίς να νοιάζεται κανείς...

Λίγες δεκάδες μέτρα απέναντι στην κεντρική αγορά, άλλοι ξεπεσμένοι μαγαρίζουνε με τα τομάρια τους τα παγκάκια και ξερνούνε τις μπύρες εκεί που κάθονται, αηδιαστικό θέαμα για όσους τους βλέπουν, πολλοί περαστικοί κι εδώ...

Σε εκατό βήματα παραπέρα σε άλλη πλατεία που είναι και η κεντρικότερη πιάτσα ταξί της πόλης, χασικλήδες παραμιλούνε και δεκάδες αλλοδαποί την έχουν καταλάβει και μαγαρίσει χρόνια τώρα, παλεύοντας μεταξύ τους για ένα μεροκάματο ή μια μπύρα, αταίριαστοι μεταξύ τους από όλες τις τριτοκοσμικές φυλές του πλανήτη. Κι η μυρωδιά που είναι ποτισμένη και ποτέ δεν καθαρίζει, άλλο πράμα...

Να μην αναφέρω την επαιτεία και το παραεμπόριο κάθε αχρείαστου υλικού, αφού τουλάχιστον μερικές δεκάδες χέρια με κάθε τρόπο διεκδικούνε τον πενιχρό οβολό του κόσμου που θα σταθεί και θα τους δώσει σημασία...

Τα κύρια σημεία του κέντρου της πόλης είναι υπό κατάληψη καθημερινά από κάθε πατσαούρι, συν οι συγκεντρώσεις και πορείες για οποιοδήποτε θέμα με τους συνήθεις ρουφιανους ξαμολυμένους να καταγράφουν φάτσες και λεγόμενα, καθημερινό φαινόμενο αναταραχής πια κι αυτό.

Να μην μπορεί να πορίσει κανείς έξω ένα απόγευμα και να βρει ένα καθαρό κεντρικό παγκάκι να κάτσει, να δει κανένα κώλο τώρα το καλοκαίρι και να παρατηρήσει την κίνηση της πόλης και τις αντιδράσεις του πλήθους.

Χωρίς να σιχαθεί τη ζωή την ίδια...

Τα σκουπίδια ανόργανα ή οργανικά δεν τ' αφήνουνε στο κέντρο της πόλης να τα βλέπουνε όλοι, ντόπιοι και ξένοι τουρίστες.

Τα κρύβουνε κάτω από το χαλί, να μην φαίνονται τα χάλια τους, σε απόμερους τόπους να εκθέτουν αθέατα την κακομοιριά τους.

Ή τα πάνε για ανακύκλωση να ξεβρωμέσει ο τόπος μια και καλή, όπως κατά βάθος επιθυμούνε μα δεν το λένε όσοι τα τρώνε στη μάπα καθημερινά. Ιδίως οι "νοικοκυραίοι" με τα κεντρικά μαγαζιά που χάνουν κέρδη και το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι ν' ανεβάζουν τις τιμές όταν δουν πελάτη.

Και ο δήμος πέρα βρέχει, καθώς "συμπαραστέκεται" γενικώς με την απουσία του όπου ταραχή και ξεπεσμένος...

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΙ ΑΙΤΗΜΑΤΑ...

Έληξε η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Νέων χωρίς να γίνει είδηση.

Στόχος των εκδηλώσεων της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Νέων είναι οι νέοι μας να μαθαίνουν για το μέλλον τους, να καταθέτουν τις ιδέες τους, κι να αναπτύσσουν τον διαπολιτισμικό διάλογο.

Στο διαρκές γίγνεσθαι των ημερών, η γνώση απαξιώνεται την ίδια στιγμή που την αποκτούμε, εμείς αντιπαρατάσσουμε το Ελληνικό έθιμο των καταλήψεων.
Ένα "έθιμο" που ακυρώνει την πλέον αποδοτική περίοδο του σχολικού έτους.

Παρ' όλα αυτά, οι καταλήψεις θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες αν επαναπροσδιοριζόταν τα αιτήματα των καταληψιών, πέρα από τα καθιερωμένα πια κοπανατζήδικα ή βαλτά αιτήματα διδασκόντων που βρίσκουν μια πρώτης τάξης ευκαιρία να λουφάρουν επ' αμοιβή.

Τα αιτήματά μου αν ήμουν ένας από τους "αρχηγούς" των καταληψιών:

Θα ζητούσα να μου μάθουν πώς να γίνω ενεργός πολίτης, πώς να προστατευτώ από την αλλοτρίωση και τους προστάτες, και πώς να γίνω οικολογικά συνειδητοποιημένος.

Θα ζητούσα να γίνονται περισσότερες επιμορφώσεις εκπαιδευτικών σε όλα τα σχολεία του Νομού. Και θα ήθελα να είναι αποτελεσματικές και τα αποτελέσματά τους μετρήσιμα.

Θα απαιτούσα να εφαρμοστεί η σύσταση της Ε.Ε. για τον εφοδιασμό των νέων με τις αυτονόητες δεξιότητες και γνώσεις ...

Επικοινωνία στη μητρική γλώσσα. Πρέπει να γίνεται σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο σε όλες τις διαστάσεις και τις μορφές της και σε όλα τα κοινωνικά και εργασιακά περιβάλλοντα.

Επικοινωνία στις ξένες γλώσσες. Η γνώση ξένων γλωσσών πρέπει να καλύπτει όχι μόνο τις βασικές ανάγκες επικοινωνίας αλλά κι αυτές που απαιτούνται για διαμεσολάβηση και διαπολιτισμική κατανόηση.

Μαθηματικές δεξιότητες και βασικές γνώσεις τεχνολογίας. Οι απόφοιτοί μας οφείλουν να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν προβλήματα της καθημερινότητας που για να λυθούν απαιτούν εφαρμογές, δραστηριότητες και διαδικασίες π.χ. απλές εμπορικές πράξεις, διαπραγματεύσεις.

Άνθρωπος και Φύση. Οι νέοι μας να είναι ενήμεροι για τις συνέπειες που έχουν στη Φύση οι ανθρώπινες δραστηριότητες και τις ευθύνες μας, για την Ενεργειακή Επανάσταση, για τις νέες τεχνολογίες και τις 5 θεμελιώδεις αρχές της:

1. Ισότητα και δικαιοσύνη
2. Σεβασμός στα φυσικά όρια του πλανήτη
3. Σταδιακή κατάργηση της ρυπογόνου ενέργειας
4. Αποκέντρωση των ενεργειακών συστημάτων
5. Αποσύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης από ορυκτά καύσιμα

Ψηφιακή δεξιότητα. Επάρκεια γνώσεων στην πληροφορική κι αξιοποίηση των εφαρμογών της.

Μαθαίνω πώς να μαθαίνω. Οι νέοι μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν κάθε αντικείμενο σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Επειδή αυτή είναι η πιο επίκαιρη δεξιότητα της εποχής μας, θα έπρεπε να είναι το κυρίαρχο αίτημα όλων. Η δημοκρατικότητά του δεν αμφισβητείται μιας κι η ιδιαιτερότητα κι οι ανάγκες του κάθε μαθησιακού τύπου δεν πρέπει να ισοπεδώνονται.

Κοινωνική και πολιτική δεξιότητα. Ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων και της διαπροσωπικής ευφυΐας, έτσι ώστε οι νέοι εργαζόμενοι να συμμετέχουν αποτελεσματικά και δημιουργικά σε ομάδες εργασίας.
Ενημέρωση για τους κώδικες επικοινωνίας, το εθιμικό δίκαιο, τους θεσμούς της κοινωνίας μας και προαγωγή του εθελοντισμού.

Πρωτοβουλία κι επιχειρηματικότητα. Ανάπτυξη της ικανότητας για υλοποίηση ιδεών, δημιουργικότητα, καινοτομία, ανάληψη πρωτοβουλιών και διαχείριση project. Ενημέρωση για το εργασιακό περιβάλλον, την ανάπτυξη επιχειρηματικότητας στις ειδικές συνθήκες της κάθε περιοχής, τις αξίες μας και τη χρηστή διοίκηση.
Κουλτούρα. Εκτίμηση της σπουδαιότητας της κουλτούρας, των δημιουργικών της εκφράσεων, και των εμπειριών σε όλα τα είδη της Τέχνης και του Πολιτισμού.

Είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος, γι' αυτό αρνούμαι να φανταστώ μια κοινωνία της οποίας τα μέλη στερούνται αυτές τις δεξιότητες.