ΕΞΑΡΣΗ ΤΩΝ ΒΙΑΙΩΝ ΑΚΡΩΝ...

Δεκαετίες τώρα βλέπουμε τους πολιτικούς να συντηρούν την εκλογική τους πελατεία με σκανδαλώδη προνόμια, διορισμούς, επιδόματα, τερατώδη ανοχή στην φοροδιαφυγή, σε πολεοδομικές παραβάσεις, ατιμωρησία στους πάντες ακόμα και αν τους έπιαναν την ώρα που έκλεβαν...

Η ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος, η αδυναμία συγκρότησης ενός αποτελεσματικού κράτους που θα στηρίζει τους πολίτες και θα εφαρμόζει τους ψηφισμένους νόμους χωρίς εξαιρέσεις και παραθυράκια, η προβληματική απονομή της δικαιοσύνης και η αθρόα, ανεξέλεγκτη κι αχρείαστη  προσέλευση εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών στη χώρα εξαιτίας της παντελούς απουσίας μεταναστευτικής πολιτικής δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μίγμα, η ανάφλεξη του οποίου ήταν θέμα χρόνου αν κάποια στιγμή στράβωναν τα πράγματα.

Και η στιγμή αυτή ήρθε όταν η Ελληνική κοινωνία μπήκε στη δίνη της ύφεσης, της ανέχειας και της απελπισίας με εξαιρετικά βίαιο και απότομο τρόπο και ως κορυφαία ζητήματα αναδείχθηκαν η υψηλή ανεργία, η έντονη οικονομική δυσπραγία και η ραγδαία αύξηση της ξενόφερτης εγκληματικότητας.

Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα (κυρίως τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα εξουσίας, διότι η Αριστερά συνήθιζε να πετροβολά εκ του ασφαλούς αρνούμενη σχεδόν τα πάντα), στάθηκε αδύναμο και ανίκανο να αναγνώσει νωρίς τα μηνύματα, να κάνει την αυτοκριτική του και να επιχειρήσει να αλλάξει, αλλάζοντας και τη χώρα, με τη χάραξη και την αποτελεσματική υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών που θα έδιναν πειστικές λύσεις.

Ακόμη και να επιβάλλει την τάξη όταν οι στιγμές το απαιτούσαν. Πολλά τα παραδείγματα αυτής της πολιτικής ανεπάρκειας, που έφεραν την κατάσταση στα όρια και αποθράσυναν κάθε λογής ταραξίες κι "επαναστάτες", με την χρήση της βίας σε κάθε της μορφή (σωματική, ψυχολογική, λεκτική) να αποενοχοποιηθεί από ένα μεγάλο διαστρωματωμένο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας και να αποτελέσει στοιχείο της καθημερινότητάς της...

Σε παράθυρα τηλεοπτικών σταθμών. Σε γήπεδα. Σε πανεπιστήμια και σε σχολεία. Σε κεντρικούς δρόμους πόλεων, αεροδρόμια και λιμάνια με πρόσχημα θιγμένα συντεχνιακά συμφέροντα. Σε διαδηλώσεις. Σε σπίτια. Μέσα και έξω από τη Βουλή.

Όλα αυτά για να μην έχουν το περίφημο πολιτικό κόστος και να συνεχίσουν να βρίσκονται στην εξουσία, γιατί εκεί γίνεται το μεγάλο φαγοπότι...

Τώρα βλέπουμε όσους θέλουν να ρίξουν τα "διεφθαρμένα" καθεστώτα να προτείνουν τριτοκοσμικές λύσεις που αντέγραψαν από άλλες αποτυχημένες χώρες και να μιλάνε για διαγραφή του χρέους, κρατικοποιήσεις, κοινωνικοποιήσεις, ένταξη των μεταναστών (ανεξαιρέτως;) στην κοινωνία, ουσιαστικά έναν αυτόνομο δρόμο εκτός Ευρώπης και έναν ουτοπικό "αριστερό παράδεισο" που όλοι θα τον θέλαμε αν δεν γνωρίζαμε με μαθηματική ακρίβεια την κατάληξή του...

Όταν σε μια κοινωνία υπάρχουν δουλειές, ικανοποιητικές αμοιβές, ανάπτυξη, προοπτική και ελπίδα και όχι ανασφάλεια και φόβος και ταυτόχρονα, ένα αποτελεσματικό κράτος πρόνοιας τότε οι όποιες ακραίες φωνές μπαίνουν αναπόφευκτα στο περιθώριο.

Αν οι εκπρόσωποι των κομμάτων δεν ρίξουν τους τόνους και αν δεν επιχειρήσουν με ειλικρίνεια να βρουν κοινά σημεία συνεννόησης, προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον, που απαιτεί τη ριζική ανασυγκρότηση της χώρας και όχι τη μικροπολιτική τους κακομοιριά και επιβίωση, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η Eλληνική κοινωνία να στρέφεται ολοένα και περισσότερο σε πολιτικούς σχηματισμούς που αντιπροσωπεύουν ακραίες και "αντιδημοκρατικές" συμπεριφορές.

Αφού οι πολίτες - ψηφοφόροι μπούχτισαν λαπάδες. Σιχάθηκαν να ακούνε τα ίδια φθαρμένα ονόματα κι οικογενειοκρατίες στα τσιφλίκια τους δεκαετίες τώρα, όπως βαρεθήκανε, δεν θέλουε υποψήφιους βουλευτές πρώην αθλητές, τραγουδιστάδες, μανεκέν δημοσιογραφούντα τσιράκια διαπλεκόμενων αφεντικών, κλπ κενότητες επειδή απλά φέρνουν ψήφους από τους χαχόλους θαυμαστές τους.

Τι ξέρουν από αληθινή πολιτική αυτοί;

Τι μπορεί να ελπίζει ο καθείς πολίτης από δαύτους και τις ιδέες τους;

Μετά εκπλήσεστε για την βίαιη έξαρση των άκρων;

ΤΟ ΝΕΟ LOGO ΤΗΣ ΝΔ...

Το νέο λογότυπο είναι λιτό, αποτελείται από τον τίτλο «Νέα Δημοκρατία» με μπλε και γαλάζια γράμματα και δύο γραμμές σε πορτοκαλί και πράσινο χρώμα.

Κατά την ομιλία του χθές ο πρόεδρος της ΝΔ, τόνισε ότι το νέο έμβλημα είναι το νέο πρόσωπο, η νέα εικόνα του κόμματος στον 21ο αιώνα, αντικατοπτρίζει όλες τις αρχές που πρεσβεύει η ΝΔ: διαφάνεια, πρωτοπορία, σιγουριά, ήρεμη δύναμη.

«Αυτό είναι το σήμα της Νέας Δημοκρατίας της νέας γενιάς», κατέληξε ευχόμενος το νέο έμβλημα να συνοδεύσει και να επισφραγίσει πολλές επιτυχίες για την Ελλάδα.

Πράσινο, κίτρινο και μπλέ
λίγο ξεθωριασμένα,
κάτι από τόξο ουράνιο
θυμίζουν στον καθένα.

Είναι το σήμα της ΝΔ
με την καινούρια όψη
με αυτό θαρρεί ο Σαμαράς
το κόμμα θα προκόψει...

Αυτό θα το δείξει η πορεία του (παλαιού;) κόμματος και οι θέσεις του για ζητήματα πολιτικής και καθημερινότητας, που πρέπει να γίνονται ευρέως γνωστές με ξεκάθαρα λόγια...

Και μια μικρή απορία: πόσα πήρε ο καλλιτέχνης ο γραφίστας για να εμπνευστεί και να τραβήξει τις 2 γραμμές;

ΙΔΕΕΣ, ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΡΧΗΓΟΙ...

Όλα τα σύγχρονα κόμματα σε όλες τις χώρες διακηρύσσουν το ιδεολογικό τους στίγμα πριν απ' όλα και πάνω απ' όλα...

Επειδή χωρίς ιδεολογία, χάνουν την εμπιστοσύνη του κόσμου. Μόνο όταν η ιδεολογία είναι ξεκάθαρη έχεις αρκετά όπλα για να πολεμήσεις τον λαϊκισμό. Εάν δεν κερδίσεις πρώτα στην ιδεολογική μάχη δεν μπορείς να κερδίσεις στον πολιτικό πόλεμο.

Η ουσία όμως είναι ότι οι διεθνείς οικονομικές εξελίξεις οδηγούν νομοτελειακά την Ελλάδα να συγκλίνει με αυτά που συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο.

Δεν είναι δυνατό να ντρέπεται κάποιος για την ιδεολογία του, ειδικά όταν αυτή είναι το σχεδόν απόλυτο status quo στον πλανήτη.

Αν ναι, σημαίνει ότι το δεξιό κόμμα στην Ελλάδα δεν κάνει καλά τη δουλειά του.

Το κόμμα έχει χρόνια να συζητήσει συλλογικά και συντεταγμένα. Κι όταν ένα κόμμα δεν συζητά, χάνει την επαφή με την κοινωνία. Και τελικά χάνει την εμπιστοσύνη της. Κι όταν χρειάζεται την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, για να περάσει τα δύσκολα, η κοινωνία του γυρίζει την πλάτη...

Δεν μπορεί να "πουλήσει" την ιδεολογία του στους Έλληνες, τη στιγμή που όλα τα άλλα δεξιά κόμματα (ιδιαίτερα στην Ε.Ε.) το έχουν κάνει από πολύ καιρό.

Η ιδεολογία πρέπει να είναι ξεκάθαρη, σαφής και ν' απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό και μόνο. Η σχέση κόμματος - ψηφοφόρου δεν είναι η ίδια με αυτά του μαγαζιού με τον πελάτη του. Τα κόμματα δεν (πρέπει να) εμπορεύονται, ελπίδες, οράματα και πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να τους ζητήσουμε να το κάνουν.

Τα κόμματα (πρέπει να) δείχνουν δρόμους, προτείνουν πολιτικές και προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες να ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη πορεία. Δεν προσπαθούν με επικοινωνιακά ή άλλα τεχνάσματα να ξεγελάσουν τον πολίτη. Ούτε είναι υποχρεωτικό (κάθε άλλο μάλιστα) να ψάχνουν τι θέλει ο πολίτης για να το ακολουθήσουν δημαγωγικά.

Τα κόμματα έχουν κι ένα ρόλο κοινωνικό - παιδευτικό, είναι ρόλος παραγνωρισμένος, αλλά είτε το θέλουν είτε όχι τον έχουν.

Για τα κόμματα εξουσίας, η συμμετοχή πλατειών μαζών στην ψηφοφορία για τον αρχηγό, προοιωνίζει την ευρεία αποδοχή του αύριο ως μελλοντικού πρωθυπουργού.
Και δημιουργεί στον ψηφοφόρο ψυχολογικό δεσμό, ώστε αυτόν που ψήφισε για αρχηγό να τον επιλέξει αύριο για πρωθυπουργό.

Αρκεί πάντα να διασφαλίζεται το αδιάβλητο της διαδικασίας.

Καμιά σχέση δηλαδή με αυτό που διαδραματίζεται μεταξύ των 4 υποψηφίων για την προεδρία της Ν.Δ. Σε μαραθώνιες συνεδριάσεις της Ο.Ε. του κόμματος που πραγματοποιούνται αυτές τις μέρες για το «πώς» και το «γιατί» της εκλογής του νέου αρχηγού της Ν.Δ., οι υποψήφιοι εμμένουν στις απόψεις τους. Χωρίς να επιλύεται, μέχρι στιγμής, το θέμα εκλογής (υπό ποίους όρους θα διεξαχθεί το έκτακτο Συνέδριο. τρόπος εκλογής νέου προέδρου). Προωθήθηκαν μάλιστα το περασμένο Σαββατοκύριακο κάποιες δημοσκοπήσεις με τη διαβάθμιση σε ποσοστά των υποψηφίων, ώστε να υπάρχει και η "έξωθεν καλή μαρτυρία" για τις προτιμήσεις των οπαδών της Ν.Δ.

Ύστερα από βαριά εκλογική ήττα όπως στη περίπτωση της Ν.Δ. χρειάζεται δύο πράγματα: καθαρό μυαλό και ακμαίο ηθικό. Κι ένα τρίτο, που προϋποθέτει τα άλλα δύο: ελπίδα. Για την επιστροφή στην ιδεολογία του χώρου που εκφράζει και τη στροφή σ' ένα σύγχρονο μοντέλο λειτουργίας του κόμματος.

Ετσι όπως εξελίσσεται η εκλογή του νέου προέδρου της ΝΔ με τις ακρότητες κομματικών στελεχών αλλά και τις ιδιοτροπίες των ίδιων των υποψηφίων αρχηγών, ως προς τον τρόπο εκλογής, είναι προφανές ότι και αν ακόμη εκλεγεί μόνιμος, ή μεταβατικός πρόεδρος, η εσωστρέφεια θα διατηρηθεί για πολλούς μήνες.

Ο Καραμανλής βιάζεται να φύγει, όσο γίνεται γρηγορότερα και οι δελφίνοι είναι επί ποδός.

Η Μπακογιάννη ως συνήθως αινιγματική, έδωσε το στίγμα της λέγοντας ότι, "φοβάμαι γι' αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα" και ο νοών νοείτω... Είναι συνεχώς στο προσκήνιο και παρούσα στις εξελίξεις, εν αντιθέσει με τον Αβραμόπουλο και τον Σαμαρά.

Ο ένας ο δημιουργός του ΚΕΠ (Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών) ενός κόμματος φάρσα χωρίς στελέχη, που εξέπνευσε άμα τη προαναγγελία του, δεν ξεκαθάρισε ποτέ τι εννοούσε λέγοντας, ότι "εγώ δεν είμαι ούτε για στράτευση ούτε για συστράτευση" και γιατί είπε "όχι" στον κ. Καραμανλή, όταν του ζήτησε να βοηθήσει τη ΝΔ μετά τη συνάντησή τους στον "Διόνυσο" τον Φεβρουάριο του 2000.

Ο άλλος δεν μας εξήγησε γιατί έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη το '93 κι έφτιαξε την Πολιτική Ανοιξη (ΠΟΛΑΝ). Να δώσουν εξηγήσεις έστω και τώρα που ξαναγύρισαν και διεκδικούν την αρχηγία ενός κόμματος του οποίου παρακώλυσαν, ή επιβράδυναν την εξέλιξή του στην εξουσία. Όσο για τον γραφικό Ψωμιάδη της Θεσσαλονίκης, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί η υποψηφιότητα του...

Αυτονόητο είναι ότι η επανίδρυση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς την έκφραση του συνόλου των μελών του κόμματος μέσα από τις κάλπες. Να δείξουν εμπράκτως πως δεν είναι τόσο ανίκανοι που δεν μπορούν να οργανώσουν μια εκλογή με τον τρόπο που ζητά η πλειοψηφία του κόσμου τους...

Ίδωμεν, εμείς τα μη μέλη που δεν συμμετέχουμε σε όποια κομματική διαδικασία...

ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ...

Έχει την τύχη και την ατυχία να ζει στην επικράτεια της χώρας που λέγεται Ελλάδα.

Τύχη επειδή ζει σε ευλογημένο τόπο με άπλετο φως, ήλιο, απέραντη θάλασσα, εύκρατες κλιματικές συνθήκες, έδαφος που μπορεί να καλλιεργηθεί και να προσφέρει ότι του χρειάζεται να ζήσει αρμονικά με το περιβάλλον του, παράδοση, πολιτισμό κι ιστορία αιώνων, ανθρώπους που αν τους αφήσουν μπορούν και μεγαλουργούν...

Ατυχία επειδή άφησε αυτόν τον καταπληκτικό τόπο να τον κουμαντάρουν φελλοί και να κυριαρχήσουν προσωρινά έως και σήμερα, κατεδαφίζοντας, μπλοκάροντας και κρύβοντας τα παραπάνω πλεονεκτήματα του τόπου και των ανθρώπων...

Ο κάτοικος που ζει μεν στην ίδια επικράτεια, μα σε μια παράλληλη Ελλάδα. Αυτήν της δημιουργίας, της προόδου, της αισιοδοξίας, της επαγγελματικής και προσωπικής προσπάθειας κι επιτυχίας.
Που διψά για γνώση που κάνει την διαφορά και την αναζητά σε κάθε ευκαιρία...

Έχει όραμα και πλάνα που τολμά να τα πραγματοποιήσει και να τα ζήσει. Δεν τον αφορούν οι φελλοί, η ανεπάρκεια κι ελαφρότητα τους, η κακομοιριά και η μιζέρια που κουβαλούν και θέλουν να του τα μεταδώσουν, επιδιώκοντας να του γκρεμίσουν το όνειρο.

Αντιστέκεται κι αγωνίζεται. Όχι όπως εννοούν τον αγώνα για τα δικά τους συμφέροντα κάποιοι εγκάθετοι συνδικαλιστές, μα για τις δικές του προτεραιότητες, ανάγκες, επιδιώξεις, συμφέροντα.

Αυτή είναι η δική του ζωή, παίρνει την ευθύνη της, δεν τους τη χαρίζει...

Τώρα ο κάτοικος της παράλληλης Ελλάδας βρίσκει ότι τον αφορά στην ομώνυμη τακτική εκπομπή της "Acanthus Productions".

Προσεχώς...τηλεοπτικά...

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΤΗΣ ACANTHUS PRODUCTIONS...

Η "Acanthus Productions" σκοπεύει να γίνει μια ξεχωριστή παρουσία στα τηλεοπτικά πράγματα, με παραγωγές που ως τώρα δεν είχαν συνηθίσει οι τηλεθεατές.

Μέσω του blog ενημερώνει κάθε σοβαρά ενδιαφερόμενο για τις πρώτες δημιουργικές ιδέες που πρόκειται να υλοποιήσει το συντομότερο δυνατόν.

• 
  ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΙΚΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ: Αυτοτελείς ανθρώπινες ιστορίες παρμένες από την αληθινή ζωή και καταγραμμένες με μοναδικό τρόπο που δείχνει τα πράγματα ως έχουν, χωρίς τους περιττούς μελοδραματισμούς. Ιστορίες που έχουν πολλά να δείξουν, να θυμίσουν και να αφήσουν...

• 
  4χ4 (ΤΗΛΕΠΑΙΓΝΙΔΙ): Πρωτότυπο τηλεπαιγνίδι γνώσεων και ικανοτήτων, κατάλληλο για όλες τις ηλικίες με τροποποίηση των παραπάνω παραμέτρων, που μπορεί να παίζεται από μεμονωμένους παίκτες ή με μικρές ομάδες ατόμων με κοινό σκοπό (να κερδίσουν εμποδίζοντας τον αντίπαλο να πράξει το ίδιο με έξυπνο τρόπο). Μπορεί να οργανωθεί σε κανονικό πρωτάθλημα με μεγάλου ενδιαφέροντος τελικό...
  Τέρμα πια οι αντιγραφές ξένων παιχνιδιών με ανούσιο ποντάρισμα στην τύχη, χωρίς ιδιαίτερη συμμετοχή των παιχτών, να κερδίζουν με την γνώση τους και την σωστή πρόβλεψη των επόμενων κινήσεων τους...

• 
  ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΓΙΑ 3 (ΤΗΛΕΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ): Τι μπορεί να προκύψει όταν 3 διαφορετικοί δημιουργικοί άνθρωποι με κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ τους, συναντηθούν, γνωριστούν, μιλήσουν ελεύθερα και καταφέρουν να τα βρούν;

Αυτά είναι τα άμεσα σχέδια της "Acanthus Productions" που θα υλοποιηθούν είτε με δική της παραγωγή ή σε σύμπραξη με άλλους που θα θελήσουν όμως νωρίς να συνδράμουν την προσπάθεια της για διαφορετική, καλύτερη, ποιοτικότερη, πιο ενδιαφέρουσα τηλεόραση. Που συνεπάγεται και άλλου επιπέδου τηλεθέαση και κερδοφορία.