ΦΤΑΙΧΤΕΣ ΚΙ ΕΜΠΑΙΧΤΕΣ...

Στην Ελλάδα από το 1981 και μετά έχουμε καθεστώς κρατισμού-σοσιαλισμού, ο οποίος (κρατισμός-σοσιαλισμός) γεννά τη διαφθορά.

Η διαφθορά είναι παιδί δικό του, όπως παιδί του είναι επίσης και η αναξιοκρατία.

Ο κρατισμός από μόνος του φτάνει για τη διαφθορά που χαρακτηρίζει την Ελλάδα, χωρίς να χρειάζεται να αναφέρουμε εδώ και την πελατοκρατία, που αυτά τα δύο, κρατισμός και πελατοκρατία, ευθύνονται για τη σημερινή μας κατάντια.

Άλλο θέμα είναι βέβαια ότι τα αγάπησε ο "σοφός" λαός και ψηφίζει τη συνέχισή τους βγάζοντας πρώτο κόμμα σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τον φλογερότερο υπερασπιστή - συνεχιστή του κρατισμού και της πελατοκρατίας...

Και είναι συνυπεύθυνος για ότι συμβαίνει στον τόπο.

Στα αλήθεια πιστεύετε ότι δεν αποφασίζουν για τίποτα οι δικοί μας εκλεγμένοι πολιτικοί αλλά οι δανειστές;

Αυτοί αποφάσισαν να μην πειραχθεί ο δημόσιος τομέας και να ματώσει ο ιδιωτικός;

Αυτοί αποφάσισαν να μην μειωθούν οι δαπάνες αλλά να μπουν φόροι;

Αυτοί αποφάσισαν να μην κλείσουν εκατοντάδες άχρηστοι οργανισμοί, με χιλιάδες αργόσχολους διορισμένους;

Αυτοί αποφάσισαν να μην αλλάξει το παραμικρό στην ταλαιπωρία του πολίτη στις συναλλαγές με το κράτος;

Αυτοί αποφάσισαν να μοιράζουμε το ΕΣΠΑ σε προσωρινές προσλήψεις δίμηνες και τρίμηνες και όχι σε έργα πραγματικής ανάπτυξης;

Οι δανειστές φταίνε για τα χάλια της παιδείας;

Οι δανειστές φταίνε για την πολύχρονη αθλιότητα των Ελληνικών πανεπιστημίων;

Οι δανειστές φταίνε για τα χάλια στην δημόσια υγεία; Για τα φακελάκια; Για τις υπερσυνταγογραφήσεις; Για τις υπερκοστολογήσεις των φαρμακοβιομηχανιών προς το δημόσιο;

Φταίνε οι δανειστές για τους διαφόρους δημάρχους που "ξέχασαν" να δηλώσουν εκατομμύρια ευρώ;
Φταίνε οι δανειστές για τους αγρότες που χρησιμοποίησαν τις επιδοτήσεις ως εισόδημα;

Φταίνε οι δανειστές για τους εφοριακούς και λοιπούς επίορκους που εκβίαζαν για φακελάκια;

Η μήπως πιστεύετε ότι αύριο, μεθαύριο που θα χρειαστεί να πιάσει την πατάτα κάποιο άλλο κόμμα, θα αποφασίσουν πάλι αυτοί να μην εκλογικευτεί το δημόσιο, να μην μάθουμε εκτός από το πόσους ΔΥ έχουμε και ποιους από αυτούς χρειαζόμαστε;

Οι δανειστές θα φταίνε που δεν θα κόψει ούτε ένα ευρώ παραπάνω από τις δαπάνες του δημοσίου;
Οι δανειστές θα φταίνε που θα γεμίσει μέχρι την στέγη άχρηστους στο δημόσιο;

Αν φταίνε οι δανειστές για την σημερινή κατάσταση, ας βγούνε οι πολιτικοί να τους πούνε ότι δεν θέλουμε τα λεφτά τους και να τα δώσουνε πίσω στο ακέραιο.

Φαντάζομαι οτι όλα τα δανεικά χρήματα τα έχουμε κάπου στοιβαγμένα, έτσι δεν είναι;

Ή μήπως κι αυτά οι δανειστές τα έφαγαν;

ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ...

Το μεγαλύτερο πρόβλημα από την αρχή της κρίσης είναι ότι ο καθένας σκέφτεται όπως ήταν μαθημένος τόσο χρόνια.

Εκατομμύρια "γιατί εγώ", "εγώ τι φταίω", "ας το κάνει κάποιος άλλος", "δεν τα έφαγα εγώ".

Όλοι μαζί φταίμε που φτάσαμε εδώ από τον αγρότη με τις επιδοτήσεις που έγιναν εισαγώμενα 4χ4, τον βοσκό με τα 100 πρόβατα που δήλωνε 500 με τον ίδιο σκοπό, τον ψηφοφόρο που πούλησε την ψήφο για να βολέψει τον κόπρο του, αυτόν που έπαιρνε διακοποδάνειο χριστούγεννα - πάσχα, τον καραβανά που πετύχαινε πρόωρη σύνταξη στα 45, τον ψευδοανάπηρο που ταξίδευε τζάμπα κι έπαιρνε και σύνταξη και αφορολόγητο αμάξι, τον φοιτητή που τα θέλει επίσης όλα τζάμπα και στο τέλος διορισμό με χαρτί χωρίς αντίκρυσμα στην αγορά, τον ήδη διορισμένο υπάλληλο που κάθε 10 μέρες σήκωνε απεργία για περισσότερα, τον έμπορα που εισήγαγε φρούτα από το εξωτερικό στέλνοντας τα δικά μας στις χωματερές, την κάθε συντεχνία που ήθελε προνόμια, τους μαλάκες ιδεολόγους που αφανίσανε την Ελληνική βιομηχανία στα 80'ς, τον μιζαδόρο στην πολεοδομία, τα διπλώματα και την υγεία, το λαμόγιο του χρηματιστηρίου, μέχρι τον όποιο πολιτικό που δεν τόλμησε να εκμεταλλευτεί τον φυσικό πλούτο της χώρας τόσα χρόνια επειδή ξένα συμφέροντα του το επιβάλλανε,τον διαπλεκόμενο κρατικοδίαιτο "μεγαλο-επιχειρηματία" με τα κανάλια χωρίς άδεια, τα off shore ακίνητα, τα υπερτιμολογημένα δημόσια έργα και προμήθειες και τα δις χρέη στην εφορία...

Κι όποιος δεν έφαγε όταν μπορούσε ας το έκανε, δεν φταίει άλλος αν δεν τόλμησε αυτός ενώ έβλεπε τι πανηγύρι γινόταν.

Αντί να δούμε εδώ και 2 χρόνια ότι το πλοίο βουλιάζει, ασχολούμαστε όλοι με τα παλαιά προνόμια πάνω στο πλοίο, ποιος θα πάρει νέα και ποιός θα διατηρήσει τα παλιά.

Αντί να είμαστε ένας λαός συστρατευμένος, με εγωισμό και περηφάνια, αντί να δείξουμε τι εστί Έλληνας ανά τους αιώνες, παραμένουμε άπραγοι, αγανακτισμένοι κι άβουλα αντιστεκόμενοι σε πορείες χωρίς νόημα, περιμένοντας την καταστροφή.

Μπορεί να λείπει ο εμπνευσμένος ηγέτης και το όραμα από την εξουσία αλλά και σε όλους τους υπόλοιπους λείπει η απλή λογική.

Όποιος νοιώθει πατριώτης κι έχει τα μέσα, κάνει το καθήκον του τέτοιες στιγμές για να μην χρεοκοπήσει η πατρίδα.

Ο Γ. Αβέρωφ κάποτε έχτισε το πολυτεχνείο, αγόρασε θωρηκτό για την πατρίδα, έκανε κι άλλα έργα στο χωριό του και του έμειναν κι αρκετά, άλλοι πλούσιοι ευεργέτες πράξανε παρομοίως, οι σημερινοί τι κάνουνε πέρα από το να πληρώνουν για να κλωτσούν μια μπάλα, ή να κάνουν έναν τηλεοπτικό καρακατσουλογάμο;

To φιλότιμο ήταν όντως μια αρετή του λαού μας η οποία όμως δεν υπάρχει πια, ή μάλλον υπάρχει σε εξαιρέσεις για να επιβεβαιώνουν απλώς τον κανόνα.

Λίγοι έχουν πάνω από όλα την χώρα και δεν είναι διατεθειμένος κανείς να τους ακολουθήσει. Οι άλλοι πάνω από όλα τον εαυτό τους και το κέφι τους.

Όποιος μπορεί ας το δείξει τώρα που χρειάζεται, ως αρωγή στον λαό που ήδη πληρώνει αναγκαστικά. να πληρώσει και κανένας άλλος το μερίδιό του, όχι μόνο όσοι δεν έχουν τρόπο να ξεφύγουν.

Ενάντια στην άλλη λογική που δεν θέλει με τίποτα να αλλάξει, να πληρώσει, να επενδύσει στο μέλλον...

ΠΟΛΛΟΙ ΦΤΑΙΝΕ...

Σήμερα διαπιστώνουμε ότι τα τελευταία τριάντα χρόνια ζούσαμε σε έναν κόσμο πλασματικό, ονειρεμένο με αρκετή δόση χλιδής, τη στιγμή που οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες βάδιζαν σημειωτόν ή οπισθοχωρούσαν από πλευράς βιοτικού επιπέδου σε σχέση με τις δεκαετίες ανάπτυξης του '60 και '70.

Απεδείχθη περίτρανα ότι αυτό οφειλόταν στις γνωστές τακτικές των πολιτικών σκοπιμοτήτων των εκάστοτε κυβερνήσεων, χρησιμοποιώντας τον τεράστιο δανεισμό του κράτους σε συνδυασμό με την εισροή κεφαλαίων από την ΕΕ υπό τη μορφή των κονδυλίων στήριξης.

Ξεχνώντας έτσι τους βασικούς τομείς παραγωγής: αγροτικά προϊόντα (πολιτικοποίηση των γεωργικών ενώσεων), τουρισμός (υποδομές, χωροταξικό, μαρίνες), ναυτιλία και γιατί όχι, παροχές υγείας, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ορυκτός πλούτος και άλλα για τα οποία η Ελλάδα έχει δύναμη και δυνατότητα ανταγωνισμού στο διεθνές περιβάλλον.

Αλήθεια είναι πως ο Ελληνικός λαός στην πλειοψηφία του έχοντας νωπό πολιτικό παρελθόν τρικυμιώδες και στερημένος οικονομικά, σαφώς κατώτερου βιοτικού επιπέδου· έναντι των ευρωπαϊκών χωρών, συνηγόρησε, ρούφηξε, στην κυριολεξία, όλα τα αγαθά που του προσέφερε απλόχερα το νέο πολιτικό σκηνικό βοηθούμενο από την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Η διψασμένη και καταπιεσμένη τότε ελληνική κοινωνία μεταμορφώθηκε σιγά - σιγά σε απείθαρχη και απαιτητική συνταξιδεύοντας με την πολιτική των κυβερνήσεων. Αυτές έκαναν το παν για να είναι συνοδοιπόροι με τον λαό σε ένα ξέφρενο πανηγύρι σπατάλης, κακοδιαχείρισης και στρεβλής ανάπτυξης.

Σήμερα δυστυχώς τα ανωτέρω στραβά καλείται να τα πληρώσει ο Ελληνικός λαός και η νέα γενιά που δεν φταίει σε τίποτα τουλάχιστον για τα επόμενα 15 - 20 έτη. Βαρύ το τίμημα. Ομως μόνο για τον λαό.

Οι διαχειριστές της ευήμερης περιόδου, οι χθεσινοί και σημερινοί πολιτικοί, έχουν μεγάλη συνυπευθυνότητα και όμως σήμερα τριγυρνάνε ανάμεσά μας ως ευεργέτες του παρελθόντος και ως σωτήρες του αύριο!

Η Ιστορία ήδη ξεκίνησε να γράφει και το τίμημα της συνυπευθυνότητας θα είναι βαρύ γι' αυτούς, δυστυχώς, όχι υλικά αλλά ιστορικά ως αμαυρωμένη εικόνα του παρελθόντος.

ΦΤΑΙΧΤΕΣ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ...

Η οικονομική δραστηριότητα συρρικνώνεται μέρα με τη μέρα. Οι Έλληνες πολίτες βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται με ρυθμούς αδιανόητους για καιρό ειρήνης, τις επιχειρήσεις τους να κλείνουν, ενώ παρατηρείται υστέρηση εσόδων στα ταμεία του κράτους.

Με τα μικροποσά που προσπαθούν να μαζέψουν από μισθωτούς και συνταξιούχους εν μέσω ύφεσης δεν πρόκειται να μειωθεί το χρέος ούτε να δημιουργηθούν τα πλεονάσματα, που θα επέτρεπαν την αποπληρωμή του. Το λογαριασμό καλούνται να πληρώσουν αποκλειστικά τα μεσαία και ασθενέστερα στρώματα.

Το κράτος δρα σαν ένας απατεώνας που κλέβει, ψεύδεται, καταχράζεται για χρόνια τώρα την τσέπη και την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα.

Κάθε κυβέρνηση και κάθε κόμμα έχει έτοιμη την δικαιολογία: "ο λαός μας εξέλεξε για κυβερνήτες του", ακόμη και όταν η ίδια αυτή κυβέρνηση έχει παραβιάσει το σύνταγμα και τους νόμους και έχει δώσει ψευδείς υποσχέσεις προεκλογικά, που δεν τις τήρησε.
Και όποιος ή όποιοι προσπαθήσουν να κάνουν το αυτονόητο δηλαδή να αντιδράσουν δυναμικά, αντιμετωπίζονται ως ταραξίες από τις δυνάμεις καταστολής. Ο λαός που δεν έχει καμμιά ουσιαστική εξουσία, αντιμετωπίζεται ως εχθρός.

Δίπλα στο κράτος γιγαντώθηκαν κρατικοδίαιτοι διαπλεκόμενοι οι οποίοι με τη σειρά τους κλέβουν και ψεύδονται ασύστολα. Μια μετρημένη κάστα ευνοημένων που κατά κύριο λόγο ωφελήθηκε από το καθεστώς ασυδοσίας και ατιμωρησίας τα προηγούμενα χρόνια πλουτίζοντας εις βάρος του Ελληνικού δημοσίου.

Το χρέος δημιουργήθηκε με την σύμπραξη αυτών των δύο και τις ευλογίες των διεθνών τοκογλύφων, προμηθευτών και "προστατών".

Οι υπάλληλοι τους, η κατεστημένη κρατικοδίαιτη δημοσιογραφία προσπαθεί με κάθε τρόπο να μας πείσει ότι όλοι φταίμε το ίδιο (περίπου), ώστε να επιμεριστούν οι ευθύνες για την κατάσταση και ο λαός να νιώσει ένοχος, να πάψει να αντιδρά.

Σύμφωνα με τους όρους του εν λόγω Μνημόνιο Συνεργασίας, τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους οι επενδυτές μετατρέπονται σε πολύτιμα ενυπόθηκα δάνεια. Έστω και μία δόση να καθυστερήσει το Ελληνικό κράτος, οι πιστωτές μας έχουν δικαίωμα να προχωρήσουν σε πλειστηριασμούς γης και λοιπών περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, τα οποία σύμφωνα με το ίδιο Μνημόνιο παύουν να έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας.

Εμείς οι Έλληνες πολίτες επιμένουμε να μάθουμε γιατί οι κυβερνώντες επέλεξαν έναν δρόμο, ο οποίος οδηγεί την πατρίδα μας και τον ελληνικό λαό στον όλεθρο. Απορούμε πώς είναι δυνατόν να έχει υπογράψει μια τέτοια συμφωνία στο όνομα του ελληνικού λαού μια εκλεγμένη κυβέρνηση και διερωτώμαστε τίνων τα συμφέροντα εκπροσωπεί.

Εμείς οι Έλληνες όμως αρνούμαστε να αφανιστούμε, αγωνιζόμαστε με κάθε διαθέσιμο μέσο και για όσο χρειαστεί για την επιβίωση και την αξιοπρέπειά μας. Αναγνωρίζουμε ότι φτάσαμε ίσαμε εδώ γιατί ιδιωτεύαμε και επιτρέψαμε σε ανάξιους και υστερόβουλους να μας κυβερνήσουν.

Πρέπει να μπει ένα τέλος στην παράνοια και το περισπούδαστο ύφος των πολιτικών του απόλυτου τίποτα...

Πρέπει να αποσυρθούνε με την δική μας απαραίτητη συμβολή πολιτικοί και δημόσιοι "άρχοντες" που λειτούργησαν με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον προδοτικά απέναντι στην πατρίδα και τους πολίτες.

Νόμους περί βουλευτικής ασυλίας και περί ευθύνης υπουργών, που βγάζουν σε τέτοιο βαθμό λάδι τους ανέντιμους πολιτικούς, δε νομίζω να έχουν σε άλλες ευρωπαικές χώρες.

Άρα σε ένα βαθμό είναι και στο χερι μας. Παίζει ρόλο το τι ζητάμε εμείς οι πολίτες από τους ηγέτες μας. Και πως τους επιλέγουμε.

Αν κάνουμε εμείς ό,τι καλύτερο περνά από το χέρι μας...

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ...

Ακούγοντας τον πρωθυπουργό ότι για την προσφυγή στο ΔΝΤ, φταίει η κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος, οι ρουσφετολογικοί διορισμοί, τα χατίρια και οι προμήθειες σε επιχειρηματίες, η αναξιοκρατία, το κομματικό κράτος κ.τ.λ.

Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί που κυβέρνησαν από τη μεταπολίτευση και μετά αυτή τη χώρα;

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν είχε πάρει είδηση για αυτά που κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής έχοντας υπηρετήσει ως Υπουργός για τόσα χρονιά;

Δεν έχει αναρωτηθεί πώς άραγε δημιουργήθηκαν οι "κομματικοί στρατοί" που θα ψηφίζουν πάντα τους ίδιους και τους ίδιους, ό,τι μέτρα και να πάρουν;

Δεν χρειάζεται αναλυτική σκέψη και ειδικότερες γνώσεις για να καταλάβει κανείς ότι τα «δανεικά» πάνε απλώς για να πληρωθούν τα προηγούμενα "δανεικά". Για να συνεχιστεί ο φαύλος κύκλος της υπερχρέωσης. Ότι για να μη δανείζεσαι, πρέπει όχι μόνο να καταναλώνεις λιγότερα, αλλά -κυρίως- να παράγεις περισσότερα.

Όταν απολύεσαι ή πληρώνεσαι λιγότερο, τότε η οικονομία οδηγείται σε ύφεση. Η χώρα δεν παράγει, άρα δεν έχει για να πληρώσει τα χρέη της.

Επίσης θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ο κόσμος ότι όσα "ρουσφέτια" και αν κάνουν οι πολιτικοί, στην ουσία είναι αδύναμοι και ότι προσφέρουν με το ένα χέρι, το αφαιρούν με το άλλο εις διπλούν. Συνεπώς θα πρέπει ο κόσμος να κατανοήσει ότι τα πολιτικά δικαιώματα του τα ασκεί με γνώμονα το γενικό συμφέρον και όχι το στενό ατομικό, ελπίζω το τελευταίο πάθημα να έγινε μάθημα.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι σαφές ότι η γενιά του Πολυτεχνείου απέτυχε να διαχειριστεί τις τύχες της χώρας και ήρθε η ώρα να αποσυρθεί άμεσα τόσο σε επίπεδο πολιτικής όσο και επίπεδο δημόσιας διοίκησης. Ας γίνει λοιπόν η ρήξη με το παρελθόν τώρα, προκειμένου να προχωρήσουμε όλοι μαζί.

Ας προχωρήσει η κυβέρνηση στην άμεση αντικατάσταση των διευθυντικής ιεραρχίας του δημοσίου τομέα με νέους ανθρώπους. Η μηχανογράφηση του Δημοσίου και η ανάδειξη νέων ανθρώπων ηλικίας 40 - 45 ετών με φρέσκες διαφορετικές ιδέες και χωρίς παλαιοκομματικές ιδεολογικές αγκυλώσεις, ούτε διεφθαρμένους από κεκτημένη συνήθεια, μπορεί ν' αποτελεί μια καλή λύση για το πρόβλημα της Ελλάδος.

Η ανωτέρω ανάγκη είναι περισσότερη επιτακτική στον δημόσιο τομέα λόγω των ιδεολογικών αγκυλώσεων και της διαφθοράς που έχει επικρατήσει λόγω των καιρών τότε στην ανώτερη ιεραρχικά διοικητική βαθμίδα.

Στόχος η άμεση υλοποίηση των λύσεων που προτείνετε μέσα σε ορίζοντα διετίας, προκειμένου να ξεμπερδέψουμε άμεσα με το ΔΝΤ.

Θάρρος χρειάζεται προκειμένου η αδυσώπητη πραγματικότητα να μετατραπεί σε ελπίδα. Χρόνο πλέον δεν έχουμε, αφού είναι ήδη εδώ...

ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΚΑΙ ΦΤΑΙΧΤΕΣ...

Η κρίση που περνά ο τόπος μας ίσως είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία του Ελληνικού Kράτους.

Η χώρα μας δυστυχώς είχε πάντα χρέη και ελλείμματα. Ήταν αποτέλεσμα των εκάστοτε πολιτικών που μοναδικό τους στόχο απ' ό,τι φαίνεται είχαν το ίδιον όφελος.

Το χρέος της χώρας μας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι το ίδιο με το χρέος την περίοδο του 2000. Παρά τις ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν η χώρα μας δεν μπόρεσε να ανάκαμψη με αποτέλεσμα να βρίσκεται στη χειρότερη κατάσταση των τελευταίων δεκαετιών.

Η παραγωγικότητα, η εκβιομηχάνιση, η διαφάνεια με την πάροδο των ετών αντικαταστάθηκαν από την "εκδούλευση" την "αρπαχτή" την αδιαφάνεια και τη Δημιουργική Λογιστική προς τα έξω, στους εταίρους μας.

Όροι που μας επέτρεψαν να πρωτοτυπήσουμε παγκοσμίως οικοδομώντας στην αβεβαιότητα και στην αναξιοκρατία, κρύβοντας τα ουσιαστικά προβλήματα. Η Ελλάδα σαν μία χώρα με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και παράγοντας πλούτο, όπως εμφάνιζε η δημιουργική λογιστική, αποτελούσε τον πλέον σημαντικό προμηθευτή σε υπηρεσίες και προϊόντα.

Η αδρανοποίηση του παραγωγικού ιστού της χώρας και η αλόγιστη εκροή πόρων, όπως με την οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και την αγορά οπλικών συστημάτων, συνέβαλαν σημαντικά να βρεθούμε στη θέση που βρισκόμαστε τώρα.

Τα μεγάλα έργα υποδομής που πραγματοποιήθηκαν για την εξυπηρέτηση των αγώνων και την δήθεν "ασφάλεια τους" με τα συστήματα που μας προμήθευσαν δεν δούλεψαν και δεν δουλεύουν.κατασπαταλώντας ευρωπαϊκούς και εγχώριους πόρους, θα μπορούσαν να γίνουν με μικρότερο κόστος, αφού θα ήταν απαλλαγμένα από τις διάφορες μίζες...

Το σύνολο των δαπανών που έγιναν στο τόπο μας, όλα αυτά τα χρόνια, δεν συνέβαλαν να αλλάξει θέση η χώρα μας. Η χώρα σταμάτησε να παράγει. Το εύκολο χρήμα και ο γρήγορος πλουτισμός άνοιξαν τον δρόμο για δραστηριότητες, πολλές φορές μη σύννομες. Η κάλυψη των βασικών αναγκών γίνεται κατά το πλείστον από εισαγωγές.

Ήταν γνωστό το αναπόφευκτο, ότι κάποτε θα φτάναμε σε αδιέξοδο κι όμως πολλοί υπεύθυνοι σιωπούσαν.

Γιατί σιωπούσαν οι τραπεζικοί κύκλοι που είχαν σημαντικές προμήθειες για να αποκρύπτουν τα χρέη μας, βγάζοντας ψευδής εκθέσεις;

Γιατί σιωπούσαν τα κράτη των οποίων οι εταιρείες για την πώληση των προϊόντων και των υπηρεσιών τους στήριζαν και προωθούσαν τη μίζα και την αναξιοπρέπεια;
Γιατί σιωπούσαν όλοι αυτοί οι πολιτικοί που διαχειριζόντουσαν τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου;

Επομένως εύλογα δυσανασχετούν οι πολίτες που καλούνται πάλι να πληρώσουν το μάρμαρο. Να πληρώσουν για ακόμη μία φορά με τον πλέον επώδυνο τρόπο τις πολιτικές επιλογές των μέχρι σήμερα σωτήρων του έθνους.

Γνωρίζουμε ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι δύσκολα για όλους μας.

Πότε επιτέλους θα πληρώσουν αυτοί που ευθύνονται;