ΕΜΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΥΘΥΝΗ...

Ζητάτε ποτέ επιχειρηματικές συμβουλές πλουτισμού από ανθρώπους που είναι μπατίρηδες; Όχι βέβαια, κανείς δεν θέλει να ξέρει έναν ξοφλημένο μπατίρη, πόσο μάλλον να τον ακούει...

Όμως το ίδιο ακριβώς λάθος κάνουμε σαν λαός με τους πολιτικούς.

Εμπιστευόμαστε να μας διοικήσουν και ν' αποφασίζουν για μας άνθρωποι που στις μεταξύ μας συζητήσεις κατηγορούμε και σιχτιρίζουμε.

Εμπιστευόμαστε το εργασιακό μας μέλλον σε ανθρώπους που ποτέ στη ζωή τους δεν έχουν δουλέψει.

Εμπιστευόμαστε την ασφάλεια της χώρας μας σε ανθρώπους που δεν έχουν υπηρετήσει αλλά έχουν αποδεσμευτεί από τη στρατιωτική τους θητεία είτε λόγω τρέλλας ή λόγω ανικανότητας.

Επειδή μόνο και μόνο μπήκανε σε κάποιο κόμμα κι εφτασαν άγνωστο πως, να καταλάβουν θέσεις, τίτλους, αξιώματα με την κομματική ταυτότητα.

Τα κόμματα όμως είναι οι οπαδοί τους!

Κανείς δημοκρατικά εκλεγμένος δεν μπορεί να κυβερνήσει κόντρα στην θέληση των οπαδών του. Μην περιμένετε αλλαγή μοντέλου διακυβέρνησης αν δεν αλλάξουμε ως κοινωνία. Όταν εξακολουθούμε να "συχνάζουμε" σε υπουργικά, βουλευτικά και κομματικά γραφεία τίποτε δεν θα αλλάξει.

Παρακολουθώντας τους λόγους των πολιτικών μας ή διαβάζοντας τις συνεντεύξεις τους στον Τύπο, έχει κανείς την αίσθηση ότι όλοι τους βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου.

Αυτό που κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο τους, είναι μάλλον κάτι ουτοπίες, κόσμοι δηλαδή που τους φαντάζονται μόνον αυτοί.

Η σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο απλός πολίτης, δεν έχει θέση στους κόσμους τους...

Αν συμφωνούσαν σε δυο τρία πράγματα τουλάχιστον, για να βγούμε από την κρίση; Τίποτε!

Ας συνέλθουμε λοιπόν, γιατί όταν εξακολουθούμε να ανεχόμαστε τέτοιες καταστάσεις και να συμβιβαζόμαστε και λειτουργούμε με τους παραπάνω τρόπους τελικά, δεν είμαστε χωρίς ευθύνη!

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΟΠΑΔΟΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική κωμωδία από το 1985.
 
Ένας χήρος πατέρας με πολλά παιδιά, προσπαθεί να επιβιώσει μαζί με την νέα γυναίκα του κάνοντας οτι περνάει από το χέρι του για να τα βγάλει πέρα. Τα τρία από τα τέσσερα παιδιά του είναι φοιτητές σε τρείς διαφορετικές πόλεις και για να καταφέρει να τα επισκέπτεται το παίζει οπαδός σε ομάδες και πολιτικά κόμματα για να εξασφαλίσει τσάμπα την μεταφορά...

Ο Κώστας Τσάκωνας σε μια ακόμα ταινία του Τάκη Βουγιουκλάκη, θίγοντας καίρια θέματα λαμογιάς και ρουσφετιού στην Ελλάδα του '80.

Δίνοντας έμφαση στην πατρική αγάπη και στις θυσίες που μπορεί να κάνει κάποιος για το παιδί του και περνώντας προφητικά μηνύματα για την καταστροφή που θα φέρει η νοοτροπία του τότε νεοέλληνα της λαμογιάς, του ρουσφετιού και της καβατζας.

ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗ ΟΠΑΔΩΝ...

Τραγικό τέλος βρήκε ένας 21χρονος στο Ηράκλειο της Κρήτης, έπειτα από άγριες συμπλοκές που έγιναν τα ξημερώματα της Δευτέρας μεταξύ οπαδών του ΟΦΗ και του Ηροδότου, που είχαν δώσει νυχτερινό ραντεβού για να λύσουν τις διαφορές τους, κατά το συχνά επαναλαμβανόμενο "πρότυπο" των αιωνίων ποδοσφαιρο-αντιπάλων της Αθήνας.

Είναι η πολλοστή φορά που συμβαίνει αυτό και απασχολεί την κοινή γνώμη μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν και νεκροί ενίοτε.

Η αποβλάκωση του λαού σε όλο της το μεγαλείο.

Τα παιδιά αυτά δεν έχουν σε τι να πιστέψουν αφού όλα γύρω τους είναι ψεύτικα και πίστεψαν σε μια ομάδα ή σύνδεσμο φιλάθλων της.

Ζούνε για την ομάδα τους και δίνουν ως και την ζωή τους για τους φίλους - συνοπαδούς αν χρειαστεί γιατί θέλουν να προστατεύσουν την θιγμένη αξιοπρέπεια της ομάδας τους, όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται.

Δεν είναι διατεθειμένοι να αφιερώσουν ούτε μισή ώρα να μάθουν κάτι, να πάνε κάπου σε μια εκδήλωση παραπέρα από το γήπεδο, να διαβάσουν κάτι εκτός από αθλητικές εφημερίδες, δεν κάνουν τον κόπο να γνωρίσουν τίποτε άλλο εκτός απο τα ποδοσφαιρικά και χαραμίζουν τη ζωή τους συμμετέχοντας σε "ραντεβού θανάτου".

Αυτού του είδους η βία δεν έχει καμία μα καμία απολύτως σχέση με τα στημένα παιχνίδια. Ανεγκέφαλοι υπάρχουν αρκετοί, ο αγωνιστικός χώρος είναι λεπτομέρεια.

Θανατηφόρες συμπλοκές νέων για 11 έγχρωμες σωβρακοφανέλες....Αξίζει ρέ;