ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗ ΟΠΑΔΩΝ...

Τραγικό τέλος βρήκε ένας 21χρονος στο Ηράκλειο της Κρήτης, έπειτα από άγριες συμπλοκές που έγιναν τα ξημερώματα της Δευτέρας μεταξύ οπαδών του ΟΦΗ και του Ηροδότου, που είχαν δώσει νυχτερινό ραντεβού για να λύσουν τις διαφορές τους, κατά το συχνά επαναλαμβανόμενο "πρότυπο" των αιωνίων ποδοσφαιρο-αντιπάλων της Αθήνας.

Είναι η πολλοστή φορά που συμβαίνει αυτό και απασχολεί την κοινή γνώμη μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν και νεκροί ενίοτε.

Η αποβλάκωση του λαού σε όλο της το μεγαλείο.

Τα παιδιά αυτά δεν έχουν σε τι να πιστέψουν αφού όλα γύρω τους είναι ψεύτικα και πίστεψαν σε μια ομάδα ή σύνδεσμο φιλάθλων της.

Ζούνε για την ομάδα τους και δίνουν ως και την ζωή τους για τους φίλους - συνοπαδούς αν χρειαστεί γιατί θέλουν να προστατεύσουν την θιγμένη αξιοπρέπεια της ομάδας τους, όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται.

Δεν είναι διατεθειμένοι να αφιερώσουν ούτε μισή ώρα να μάθουν κάτι, να πάνε κάπου σε μια εκδήλωση παραπέρα από το γήπεδο, να διαβάσουν κάτι εκτός από αθλητικές εφημερίδες, δεν κάνουν τον κόπο να γνωρίσουν τίποτε άλλο εκτός απο τα ποδοσφαιρικά και χαραμίζουν τη ζωή τους συμμετέχοντας σε "ραντεβού θανάτου".

Αυτού του είδους η βία δεν έχει καμία μα καμία απολύτως σχέση με τα στημένα παιχνίδια. Ανεγκέφαλοι υπάρχουν αρκετοί, ο αγωνιστικός χώρος είναι λεπτομέρεια.

Θανατηφόρες συμπλοκές νέων για 11 έγχρωμες σωβρακοφανέλες....Αξίζει ρέ;

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ. ΟΙ ΑΣΣΟΙ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Πρόκειται για την πρώτη ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη από το 1956.

Η μοναδική ίσως αθλητική ελληνική παραγωγή. Περιγράφονται μέσα από μια νεορεαλιστική αφήγηση οι προσπάθειες μερικών από τους σημαντικότερους έλληνες ποδοσφαιριστές της δεκαετίας του '50, όταν ακόμα το ποδόσφαιρο ήταν αποκλειστικά ερασιτεχνικό να συνδυάσουν την αγάπη τους για το άθλημα με την ανάγκη για βιοπορισμό...




Ο Βασίλης Γεωργιάδης δραματοποιεί ένα πραγματικό γεγονός, μία "ανταρσία" που συνέβη πριν από ένα αγώνα της εθνικής ομάδας, που είχε ως συνέπεια την τιμωρία των ποδοσφαιριστών που συμμετείχαν και το διχασμό των φιλάθλων.

Η ταινία όμως δε μένει μόνο στο γεγονός αυτό.Χρησιμοποιώντας το ως αφορμή, καταγράφει τις ζωές των πρωταγωνιστών, πριν και μετά το συμβάν, και μας προσφέρει μία εικόνα της καθημερινής ζωής εκείνη την εποχή, πριν από 40 χρόνια, μαζί με θαυμάσιες εικόνες της Αθήνας, όταν είχε ακόμη γειτονιές και αλάνες. Πολύ καλοί οι ποδοσφαιριστές που, υποδυόμενοι τους εαυτούς τους (έστω κι αν είναι ντουμπλαρισμένες οι φωνές τους), δείχνουν και υποκριτικό ταλέντο...

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Μια πρώην αεροσυνοδός και σύζυγος του ευκατάστατου προέδρου της μικρομεσαίας ποδοσφαιρικής ομάδας της μεγάλης κατηγορίας "Μαύροι Πάνθηρες", ζει μια ήσυχη ζωή μεγαλώνοντας τα δυο παιδιά της. Όλα κυλούν ομαλά μέχρι που μια εξωσυζυγική περιπέτεια του έχει μοιραία κατάληξη.

Η σύζυγος βρίσκεται ξαφνικά χωρίς σύζυγο και προστάτη κι όταν ανοίγει η διαθήκη του δέχεται ένα δεύτερο πλήγμα: Η ομάδα είναι δική της, μα για να κρατήσει την κληρονομιά πρέπει από τη θέση του Προέδρου να διατηρήσει τους Μαύρους Πάνθηρες στη μεγάλη κατηγορία. Αν η ομάδα υποβιβαστεί, η κληρονομιά θα καταλήξει σε κοινωφελές ίδρυμα...

Δείτε την ταινία σε πλήρη οθόνη.

Η ΦΑΝΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 9 (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Μια ιστορία για τον Βασίλη Σερέτη, ένα μεγάλο ποδοσφαιρικό ταλέντο που παίζει σε ομάδα της επαρχίας. Οταν τον ανακαλύπτουν οι μεγαλύτερες ομάδες της χώρας γίνεται ξαφνικά λαϊκό ίνδαλμα...

Η ταινία του Παντελή Βούλγαρη παρακολουθεί την άνοδο και την πτώση του, παράλληλα με τις ερωτικές του περιπέτειες και τα μαθήματα ζωής που παίρνει απο όλη αυτή την πορεία.

Δείτε τη καλύτερα σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=1096652953144269068&hl=el&fs=true

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΕΣ...

Ο Ιανουάριος, ο πρώτος μήνας της νέας ημερολογιακής χρονιάς, έχει τα τελευταία χρόνια, αποκτήσει μια ξεχωριστή σημασία για όσους ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, εντός και εκτός Ελλάδας. Είναι ο μήνας των χειμωνιάτικων μετεγγραφών.

Οι διοικούντες τις ποδοσφαιρικές ομάδες, όπως όλοι ξέρουμε, κατόπιν «υποδείξεων» των προπονητών ή κάποτε και αυτοβούλως, προχωρούν σε διορθωτικές κινήσεις. Έτσι, προβαίνουν σε αποδεσμεύσεις (έτσι έχει επικρατήσει να λέγεται το «ξεσκαρτάρισμα») όσων παιχτών δεν προσέφεραν τ' αναμενόμενα και «παρασιτούν» σε βάρος του ταμείου της ομάδας.

Ταυτόχρονα, όμως, και για να μη φωνάζουν οι φίλαθλοι και οι οπαδοί του σωματείου για «αποδυνάμωση», η διοίκηση βάζει το χέρι στην τσέπη, άλλοτε βαθύτερα κι άλλοτε στα «ρηχά», για να ενισχύσει την ομάδα με παίχτες, που νομίζει ότι θα δώσουν λύσεις σε θέσεις στις οποίες «πονούσε» μέχρι τώρα κατά τη διάρκεια των αγώνων του πρωταθλήματος ή του κυπέλλου.
Στην προσπάθειά τους, όμως, αυτή, οι διοικούντες συναντούν στο δρόμο τους κάποιους μάνατζερς, οι οποίοι, μπασμένοι για τα καλά και από χρόνια στα «κόλπα» της αγοράς, προσπαθούν να λανσάρουν, να προωθήσουν, να «μοσκοπουλήσουν» στους εύπορους συνήθως πελάτες τους, τον τάδε και τον δείνα ποδοσφαιριστή.

«Περάστε, κόσμε, και ψωνίστε από εμάς: Έχουμε ταλαντούχο 20χρονο γκολτζή από τη Βόρεια Ελλάδα και με την ευκαιρία, δείτε και έναν Λατινοαμερικάνο πιτσιρικά, που βγάζει μάτια με τον τρόπο που μοιράζει παιχνίδι και οργανώνει τη μεσαία γραμμή!» και άλλα τέτοια συναφή γράφονται στα φαξ, που στέλνουν οι μάνατζερς στα γραφεία των προέδρων, που ψάχνουν ένα μετεγγραφικό «λαβράκι», για να σώσουν, αφενός, την ομάδα και, αφετέρου, τη θέση τους.

Μπορεί ο 20χρονος γκολτζής να δώσει λύσεις στο επιθετικό πρόβλημα της ομάδας μας όπως άλλοτε ο Φαν Μπάστεν. Ίσως και ο Λατινοαμερικάνος χαφ ν' αποδειχτεί, για το χατίρι μας, νέος Μαραντόνα ή Ροναλντίνιο. Συνήθως, όμως, επειδή στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες πρόεδροι μοιάζουν μακρινοί «συγγενείς» του Σκρουτζ ή επειδή, αντί να τους ιδούν ιδίοις όμμασι, ψάχνουν παίχτες σε κασέτες και dvd, γίνονται ευάλωτα θύματα τυχάρπαστων μάνατζερς, που ετοιμάζονται να τους πουλήσουν «φύκια για μεταξωτές κορδέλες»!

Έτσι, παρατηρούνται δύο φαινόμενα, τα οποία, όμως, δεν έχουν συνετίσει κανέναν, μέχρι σήμερα τουλάχιστον!

Τις περισσότερες φορές, λοιπόν, έρχονται, στην Ελλάδα, από ασήμαντες ομάδες γνωστών χωρών του εξωτερικού και υπερτιμολογημένοι (με μεγάλη χρηματική αξία χωρίς αντίστοιχο αγωνιστικό αντίκρισμα) άγνωστοι παντελώς παίχτες, που αποδεικνύεται, δυστυχώς για τις ελληνικές ομάδες, σύντομα ότι το μόνο που τους έφερε στη χώρα μας ήταν η προσοδοφόρα για τον μάνατζερ «μεσιτεία» και ο θαλπερός ήλιος στη μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας ή τα «δέλεαρ» του μαγικού κόσμου της νύχτας, ενώ η ποδοσφαιρική τους αξία είναι μηδαμινή...

Κάποιες φορές, όμως, τις πιο λίγες, καταφτάνουν πάλι άσημοι ποδοσφαιριστές, αλλά με πολύ χαμηλό κόστος για τις ελληνικές ομάδες και στη συνέχεια αναφαίνονται «ασχημόπαπα, που έγιναν κύκνοι» και δίνουν, με τη σημαντική ποδοσφαιρική τους αξία, την ευκαιρία στην ομάδα, εάν τους αφήσουν τα αρπακτικά μάνατζερς, να τους μεταπουλήσει μελλοντικά και ν' αποκομίσει σημαντικά κέρδη!

Τα παραπάνω, λίγο έως πολύ, τα ξέρουμε όλοι. Ακόμη κι εγώ που δεν ενδιαφέρομαι περί τα της μπάλας. Τα διαβάζουμε ή τ' ακούμε καθημερινά σε αρκετές σελίδες σε όλες τις εφημερίδες.

Στο κείμενο μου αυτό θέλω να στηλιτεύσω το ρόλο των τυχάρπαστων μάνατζερς. Με τον τρόπο που, παγκοσμίως, «παζαρεύουν» τους εγνωσμένης ποδοσφαιρικής αξίας «πελάτες» τους στις διάφορες μικρομέγαλες ομάδες, βγάζοντάς τους, δηλαδή, σε «δημοπρασία», μπορεί να ανεβοκατεβάζουν την αξία τους σε χρήμα, αλλά έτσι συντελούν, εν γνώσει τους, ν' «απανθρωποιείται» ο άνθρωπος - παίχτης.

Μ' άλλα λόγια, ωθούν τον νεαρό ποδοσφαιριστή, από τα πρώτα βήματα της νιότης και της καριέρας του, να αποδίδει σημασία στην επαγγελματική του καριέρα και πώς να σωρεύει εφήμερα παινέματα και χρήμα μονάχα και ν' αδιαφορεί παντελώς για το «ευ αγωνίζεσθαι» και την ευγενή άμιλλα εντός αγωνιστικών χώρων και για την ψυχοπνευματική καλλιέργεια και τις ανθρώπινες σχέσεις του με τους άλλους γύρω του έξω από τα γήπεδα.

Κι όμως, ο κόσμος του ποδοσφαίρου (χωρίς φανατισμένους οπαδούς, παραδόπιστους διοικούντες, προκατειλημμένους διαιτητές και συμφεροντολόγους μάνατζερς, θα μπορούσε, έχοντας και ποδοσφαιριστές που θα αποφάσιζαν με αυτογνωσία και επίγνωση των πράξεών τους σε κάθε μετεγγραφική περίοδο) θα ήταν πολύ καλύτερος, θα 'χε μεγαλύτερη αξία απ' το σημερινό.

Εσείς, αλήθεια, ποδοσφαιρόφιλοι τι πιστεύετε;