ΜΠΛΟΚΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ...

Συνεχίζονται οι έντονες αντιδράσεις για ασφαλιστικό-φορολογικό.

Ξεσηκωμός απ' όλες τις επαγγελματικές τάξεις, με απεργίες, καταλήψεις και πορείες.

Επί ποδός πολέμου εκτός από τους αγρότες, γιατροί - δικηγόροι-  έμποροι - αυτοαπασχολούμενοι και ελεύθεροι επαγγελματίες.

Ανάμεσα όμως στις τόσες κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών, από αυτές των αγροτών που κλείνουν τους δρόμους παντού, τη μοναδική ταλαιπωρία την υφίσταται ο λαός.

Που ταξιδεύει, που εμπορεύεται, που προσπαθεί ακόμη να εξάγει, που πάει στη δουλειά του, στη σχολή του ή στη μονάδα του. Ή απλά θέλει να γυρίσει σπίτι του...

Καμιά επίδραση δεν φαίνεται να έχει σε κυβερνητικά στελέχη, που δείχνουν να μην τους απασχολεί ότι δεν αφορά άμεσα την θέση και την καρέκλα τους...

Θέτε να πιέσετε το κράτος;

Κάντε μπλόκα μπροστά στις τράπεζες και τις εφορίες, να μην εισπράξει μία από κανένα, να δείτε πίεση ακριβώς εκεί που πονά το κρατικό κηφηνολόι...

Τις πιέσεις τις ασκεί κάποιος που ξέρει στα κέντρα αποφάσεων και όχι στον δρόμο. Είναι οι προσωπικές επαφές με ανθρώπους κλειδιά που φέρνουν τις αλλαγές  κι όχι με το να μπεκροπίνουν και να τρώνε κάποιοι καλοθρεμμένοι και να κλείνουν όποτε τους καπνίσει τους δρόμους επί ώρες, ιδίως όταν τους τραβούν οι κάμερες που ψοφούνε για τέτοια...

Αφήστε τους συνανθρώπους σας που θέλουν να μετακινηθούνε ελεύθερους, αρκετές σκοτούρες έχουν...

Ή αποκλείστε επ' αόριστο τη Βουλή να μην ψηφίζονται τέτοιοι νόμοι...

Ένας χρόνος στην εξουσία τώρα και είναι πενιχρό το κοινοβουλευτικό τους έργο.

Τίποτε ουσιαστικό, μόνο κάτι διατάξεις που δίνουν ψίχουλα σε ορισμένες κοινωνικές τάξεις, ορισμένα μέτρα που προβλέπονται στη συμφωνία του περυσινού καλοκαιριού...

Αλλά είναι αυτή κυβέρνηση όλων των Ελλήνων; Έχει φέρει ένα μέτρο που θα κάνει καλό στον τόπο συνολικά; Ή μήπως νομοθετεί με βάση τις ιδεοληψίες του καθενός;

Ούτε νέο φορολογικό έχουν φέρει, ούτε το ασφαλιστικό έτσι όπως έιναι θα περάσει, ούτε κάποιος νέος αναπτυξιακός νόμος έχει κατατεθεί, ούτε μια επένδυση έχει πάει για να κυρωθεί και να φέρει δουλειές, ανάπτυξη, χρήμα...

Γιατί μπορεί να υπερηφανεύονται και λένε ότι έχουν κάνει έργο στη Βουλή;

Το ένα είναι φυσικά το πρόσφατο Μνημόνιο, η "αριστερή" συμφωνία που υπέγραψαν στα τέσσερα.

Το δεύτερο είναι το νομοσχέδιο του Παρασκευόπουλου που αποφυλακίζει βαρυποινίτες, ενίοτε και τρομοκράτες.

Και το τρίτο είναι το σύμφωνο συμβίωσης, ένας νόμος από τον οποίον ευτυχώς αφαιρέθηκαν οι διατάξεις για την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια.

Αυτές είναι οι προτεραιότητες τους, για τέτοια νοιάζονται, κατά τα άλλα η χώρα στο ρελαντί...

Η ΛΟΞΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕΜΙΑΝΗΣ...

Πολύ λάσκα έχουμε αφήσει τα λουριά και έχουνε ξεσαλώσει μερικές που προσπαθούνε με κάθε τρόπο να γίνουνε μέρος της καθημερινότητας μας, με όποιο τρόπο σκαρφιστούνε.

Νομίζουν τάχα πως την προσωπική λόξα τους θα την κάνουμε εμείς οι υπόλοιποι ιδεολογία...

Σύμφωνα με τη λόξα της καθεμιάς και για να νοιώθουνε καλά αυτές και μόνο, θα πρέπει να αλλάξουμε τις συνήθειες μας.

Έτσι εμείς που διαβάζαμε ως παιδιά τον "Καπετάν Μιχάλη" του Καζαντζάκη και νοιώθαμε να ρέει μέσα μας η αντρίκια λεβεντιά κι αψάδα, θα πρέπει σήμερο να κλαψουρίζουμε για τα κουλούκια και τα κατσούλια που συναντούμε στους δρόμους, να συμμεριζόμαστε την άσχημη χοντροκώλα αγαμία που συζεί με λυκόσκυλο που κουβαλά μαζί της όπου πάει και του μιλά σαν παιδί της αδιαφορώντας αν ακούμε, να συγκινούμαστε όταν οι πούστηδες και οι λεσβίες θα ζευγαρώνουν επίτηδες δημοσίως εμπρός μας προκαλώντας μόνο γέλια και αηδία, να μην θίξουμε και στενοχωρούμε κανέναν από τους μεθύστακες, χασικλήδες ή παρακούζουλους που έχουνε κατακλύσει τις κεντρικές πλατείες, παντελώς ελεύθεροι να κάνουν ότι τους καπνίσει...

Και να κάνουμε τους αυτόκλητους ρουφιάνους σε όποιον δεν συμμορφώνεται με τη λόξα ορισμένων...

Έ, δεν σώζεται ο κόσμος έτσι, ούτε ρώτησαν κανένα όν δίποδο ή τετράποδο αν θέλει να σωθεί από δαύτες...

Που ήρθανε από το πουθενά τα τελευταία χρόνια (που ήταν πρωτύτερα;) και θένε να μας κάτσουνε κατακαύκαλα.

Βεβαίως, όλα τα παραπάνω διορθώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Όποτε επαναφέρουμε μια παλιά τοπική παράδοση με τις αυθόρμητες ζάρπες, σε όποια/ον προκαλεί, όπου τον απαντάμε, για όση ώρα τον βλέπουμε...

Και καμιά φάπα παρεπιπτόντως αν χρειαστεί...

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ...

Στην Εφορία επάντηξα όξω τον Αη Βασίλη με δάκρυα στα μάθια ντου και πικραμένα χείλη.

- Ίντα 'χεις Αη Βασίλη μου, ποιό 'ν' το παράπονό σου, που εσύ μας έφερνες χαρά, πάντα στον ερχομό σου;

- Στο έλκηθρο μού βάλανε φέτος διπλό το φόρο και πώς θα φέρω, αδέρφι, εδά των κοπελιών το δώρο!!!

Εμείς Αη Βασίλη μου, πάντα θα σ' αγαπούμε, όσο για τσ' αγιογδύτηδες μας, σύντομα θα τα πούμε...

Και μιας που δεν ξέρουμε τα μελλούμενα και στη χώρα μας ειδικά με τους φωστήρες που κυβερνούν ούτε να προβλέψουμε καν δεν μπορούμε τι θα φέρει το νέο (δίσεκτο) έτος, στα μάτια μας θα φαντάζει κάπως έτσι:

Στους καιρούς που ζούμε, το να ελπίζουμε για το καλύτερο μα να είμαστε και όσο μπορούμε προετοιμασμένοι για το χειρότερο, δεν δείχνει απαισιοξοξία, ούτε φόβο.

Αντίθετα δείχνει σοφία και προνοητκότητα...

Ας συναντήσουμε στη νέα χρονιά, ότι αναζητούμε στην ζωή μας. Χρόνια καλά!!!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΩΡΟ...

Οι 8 στους 10 Έλληνες γνωρίζουν και δηλώνουν πως η επόμενη χρονιά θα είναι το ίδιο ή περισσότερο δύσκολη από αυτή που φεύγει.

Κανένα περιθώριο αισιοδοξίας στο κοντινό μέλλον τουλάχιστον.

Έστω για απόψε όμως...

Άνοιξε την πόρτα της καρδιάς σου στο πνεύμα και θα δεις και θα καταλάβεις τη δύναμη της μαγείας των παραμυθιών να γίνεται για λίγο πραγματικότητα.

Δεν έχει σημασία αν πιστεύεις ή όχι. Εσύ σήμερα, απόψε το βράδι, δώσε χώρο στο μικρό Χριστό που κουβαλάς μέσα σου να σε ξυπνήσει αύριο το πρωί με μια χαμογελαστή, ελπιδοφόρα και παρηγορητική καλημέρα!

Κάνε αυτό το Χριστουγεννιάτικο δώρο στον εαυτό σου!!

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΥΣΤΗ...

Δέχθηκε μεγάλη επίθεση ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ένα πραγματικό παλικάρι της εποχής μας, απο δήθεν προοδευτικούς του πνεύματος, τηλεοπτικούς ομοφιλόφιλους μαιντανούς και λοιπούς του θεάτρου και της τέχνης, κανακεμένους από το lifestyle.

Ύβρεις, απειλές, τσαμπουκάδες και γενικώς ένα μένος από θολο- κουλτουριάρηδες που δεν ξέρουμε από που πηγάζει. Δείχνει σε κάθε περίπτωση ότι η Ελληνική κοινωνία πρέπει πάντα να είναι χωρισμένη.

Ζούμε σε μια φασιστική κοινωνία που βάλει την κανονικότητα, την παράδοση, την επικρατούσα θρησκεία, τα ήθη και έθιμα που μάθαμε.

Καταστρέφουμε μόνοι μας την ιστορία, την γλώσσα και την πατρίδα μας.

Αγωνιζόμαστε για τους λαθρομετανάστες και όχι για τους Έλληνες που δυστυχούνε στον τόπο τους,νοιαζόμαστε υποκριτικά για τα αδέσποτα κουλούκια και τα χαμένα γατάκια, κοπτόμαστε για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και όχι για την στήριξη του θεσμού της οικογένειας και της τεκνοποιοίησης.

Πού θα τα βρίσκουν τα παιδιά που θένε να υιοθετήσουν όταν και αν περάσει το "σύμφωνο συμβίωσης";

Μιας και αναφέρθηκα σε μετανάστες, ποιός Βαλκάνιος, Ασιάτης, ή Αφρικανός που βρέθηκε εδώ δείχνει να είναι gay (σήμερα για κάποιους, πούστης ανέκαθεν, ιδίως στις λαικές γειτονιές που οι άνθρωποι δεν μασάνε τα λόγια τους).
 
Μόνο πηδούνε και συχνά σκοτώνουνε "κουλτουριάρηδες" συγγραφείς, θεατρίνους, κλπ καλλιτέχνες του κώλου κυριολεκτικά που απελπισμένα αποζητουσαν την πληρωμένη συντροφιά τους στην περιθωριοποιημένη μοναξιά τους.

Ο πραγματικός φασισμός είναι αυτό που κάνουν οι δήθεν υπερασπιστές των πάσης φύσεως αυτόκλητων "δικαιωμάτων" κάποιων μειοψηφιών.

Αυτοί που κάθε είδους διαστροφή και απόκλιση ειναι ικανοί να την αποκαλούνε ως "δικαίωμα".
Οχυρωμένοι πίσω απο ταμπέλες για να στοχοποιούν και να τρομάζουν τους απλούς κοιμισμένους πολίτες ,όπως ο "ομοφοβικός", ο "κακός ρατσιστής" ο "φασίστας" και τις υπόλοιπες κλισέ ταμπελίτσες που αρέσκονται να χρησιμοποιούνε σε όσους αντιδρούνε.

Αυτό το "ομοφοβικός" που κολιέται σαν ρετσινιά ακόμη και στην υπόνοια διαφορετικής άποψης η θεώρησης των πραγμάτων...

Αν μιλήσει κανείς ενάντια σε σιχαμένα μορφώματα τύπου Κοντσίτα (ο γνωστος τραβεστι της Eurovision) ή εναντίον δυο νεαρών πουσταράδων ή λέσβων που προκλητικά γλείφονται δημόσια (να δείξουν στους άλλους τί;), τοτε αυτομάτως χαρακτηρίζεται ως "ομοφοβικός" (αυτή η λέξη είναι αμερικάνικο κατασκεύασμα και είναι αρκετά άστοχη, αλλά βλέπεις οποιαδήποτε αντίθετη αντίδραση με τα συμφέροντα των gay, τους συμφέρει να χαρακτηρίζεται ως δήθεν φόβος)...

Και οι απανταχού βλάκες να φοβούνται τις βλακώδεις ταμπελίτσες του καθε ανώμαλου και ελλείψει θάρρους να πηγαίνουνε πάσο...

Εχει πολλά προβλήματα να λύσει η Ελληνική κοινωνία και ειναι άκομψο να ακούμε και να βλέπουμε δυο μέρες στα ΜΜΕ ποσό ταλαιπωρήθηκε η αξύριστη χήρα με την γραφειοκρατία...

Όταν υπάρχουν σε πολλές γειτονιές άνθρωποι που πεινάνε, συνεχώς καταφτάνουν "πρόσφυγες" ανεπιθύμητοι με κάθε τρόπο σε κάθε άλλη χώρα, πλήθος αυξανόμενο οι άνεργοι, απανωτές φοροκαταιγίδες και ανάπτυξη μηδέν.

Δεν λέω οτι δεν έχουν και αυτοί δικαιώματα, δεν λέω ότι πρέπει να απομονωθούν κοινωνικά, αλλά δεν βλέπω τον λόγο να μας ζαλίζουν επιτακτικά με τα προβλήματα τους.

Ας κάνουν οτι θελουν μεταξύ τους χωρίς να προκαλούνε, δεν μπορούν όμως να επιβάλουν τον τροπο ζωής τους όλη την κοινωνία.

Ο κάθε άνθρωπος , είναι ελεύθερος να επιλέξει την συμπεριφορά του μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Το αν θα γίνει αποδεκτός από τους συνανθρώπους του δεν μπορεί να το επιβάλλει.

Ιδίως μέσα από τα ΜΜΕ, όπου είναι γνωστό πως οι παρέες των gay κυριαρχούνε...

ΜΠΑΝΙΟ ΣΤΗ ΣΚΑΦΗ...

Όταν κάπου είδα αυτή τη φωτογραφία...

...μου ξέθαψε παλιές μνήμες στο νου. Φυλαγμένες καλά στο νού, από τα πρώτα μου χρόνια...

Σάββατο, οπωσδήποτε Σάββατο μεσημέρι, λίγο πριν την ώρα που αναμενόταν να γυρίσει ο πατέρας από την τότε δουλειά του, εργάτης σε οικοδομή, ζέσταινε ή μάνα νερό στο πετρογκάζι, γεμάτο ένα μεγάλο μαυρισμένο μπουγαδοτσίκαλο.

Να γυρίζει ο πατέρας από τη οικοδομή Σάββατο μεσημέρι να γδύνεται και να μπαίνει όρθιος στην μεγάλη ξύλινη και τσίγκινη σκάφη καλυμένη μέσα με τον μουσαμά που την στεγανοποιούσε κάπως, θεσμένη στο πάτωμα στη μέση της κουζίνας.

Με τα ρούχα της δουλειάς του αφημένα σωρό στο πλάι, να βγάζει την βρώμα, τον ιδρώτα και τη σκόνη ολόκληρης της βδομάδας.

Με το ζεστό νερό που του έριχνε η μάνα τακτικά, με ένα μεταλλικό κύπελο  που είχαμε για κάθε δουλειά στο σπίτι.

Πρώτα τα μαλλιά, μετά το σώμα όλο και τέλος τα ρούχα, πλύσιμο στο χέρι με κείνο το πράσινο σαπούνι της ΑΒΕΑ που τα έβγαζε όλα από παντού, σάρκα και ρούχα. Τα απομεινάρια του, μικρά κομματάκια τα χρησιμοποιούσε για να ξυρίζεται, κάνανε πλούσια σαπουνάδα σαν τα ανάδευε με το πινέλο και γλιστρούσε απαλά το ξυράφι Astor...

Ξέβγαλμα τα ρούχα κι άπλωμα στις απλώστρες από χοντρό σύρμα και πλαστικά σκοινιά στην αυλή από την ακούραστη μάνα, να είναι έτοιμα την Δευτέρα πρωί - πρωί, για άλλη μια ακόμη βδομάδα κάματο.

Μετά στην ίδια σκάφη με άλλο βέβαια ζεστό νερό, είχαμε σειρά εμείς οι υπόλοιποι, να είμαστε καθαροί το απόγευμα για την καθιερωμένη Σαββατιάτικη βόλτα και τον Κυριακάτικο πρωινό εκκλησιασμό.

Τώρα αν τα χρόνια αυτά θεωρούνταν & ήταν ευτυχισμένα, άλλο θέμα για πολύ συζήτηση...

ΦΟΡΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΟΙ...

Μοσχαρίσιο κρέας, ιδιωτική εκπαίδευση, αυτοκίνητα, τυχερά παιχνίδια (μόνο του ΟΠΑΠ, ενώ tax free τα διαδικτυακά), οικιακή τσικουδιά, Ελληνική μπύρα, Ελληνικό κρασί...

Η ρουλέτα για το που θα πέσει ο περιφερόμενος φόρος καλά γυρνά εδώ και καιρό...

Για να σταματήσει εντέλει όπου φωνάζουν λιγότερο οι θιγόμενοι, ώστε η κυβέρνηση να μην αναγκαστεί να πάρει πίσω το φόρο.

Αν καταφέρει να βρεθούν άλλα ισοδύναμα. Που θα φέρουν νέες αλυσιδωτές αντιδράσεις...

Άλλη μια βεβιασμένη απόφαση στο γόνατο, κάποιου ανώνυμου φωστήρα κλεισμένου σε κάποιο γραφείο δίχως επαφή με την πραγματικότητα...

Είναι τυχαίο που επέλεξαν να βάλουν φόρο σε ένα Ελληικό συνεχώς ανερχόμενο κι εξαγώγιμο προιόν;

Γιατί δεν επέλεξαν έχτρα φόρο στα εισαγώμενα κρασιά ή τα σκληρά ποτά;

Ρίχνουν ρυθμίσεις και νομοσχέδια και στη συνέχεια τα παίρνουν πίσω.
 
Είτε είναι ανίκανοι, είτε έχουν σχέδιο να κοροϊδέψουν τους κουτόφραγκους, είτε ρίχνουν δόλωμα να δουν πώς θα αντιδράσει ο κόσμος και πράττουν αναλόγως.Πάντα όμως χωρίς καμιά προοπτική ανάπτυξης σε κάποιον τομέα.

Φόροι, φόροι και πάλι φόροι, σε λίγο θα ξεμείνουν από αυτά που (δεν) φορολογούνται.

Ίσως σαν εναπομείναντα λύση στο τέλος θα σκαρφιστούν την φορολόγηση του συνολικού όγκου του αέρα που χρειάζεται κάποιος να αναπνέει ετησίως για να ζήσει, με προκαταβολική πληρωμή!

Και όλα αυτά για να μην μειώσουν τις δαπάνες στον κρατικό μηχανισμό, τη στρατιά των πολύτιμων «τροφίμων» του πελατειακού κράτους και τις εκλεκτικές επιχορηγήσεις σε ασφαλιστικά ταμεία ΔΕΚΟ, πχ ΔΕΗ, με 600 εκατομμύρια πάνω κάτω κάθε χρόνο...