Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΥΣΤΗ...

Δέχθηκε μεγάλη επίθεση ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ένα πραγματικό παλικάρι της εποχής μας, απο δήθεν προοδευτικούς του πνεύματος, τηλεοπτικούς ομοφιλόφιλους μαιντανούς και λοιπούς του θεάτρου και της τέχνης, κανακεμένους από το lifestyle.

Ύβρεις, απειλές, τσαμπουκάδες και γενικώς ένα μένος από θολο- κουλτουριάρηδες που δεν ξέρουμε από που πηγάζει. Δείχνει σε κάθε περίπτωση ότι η Ελληνική κοινωνία πρέπει πάντα να είναι χωρισμένη.

Ζούμε σε μια φασιστική κοινωνία που βάλει την κανονικότητα, την παράδοση, την επικρατούσα θρησκεία, τα ήθη και έθιμα που μάθαμε.

Καταστρέφουμε μόνοι μας την ιστορία, την γλώσσα και την πατρίδα μας.

Αγωνιζόμαστε για τους λαθρομετανάστες και όχι για τους Έλληνες που δυστυχούνε στον τόπο τους,νοιαζόμαστε υποκριτικά για τα αδέσποτα κουλούκια και τα χαμένα γατάκια, κοπτόμαστε για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και όχι για την στήριξη του θεσμού της οικογένειας και της τεκνοποιοίησης.

Πού θα τα βρίσκουν τα παιδιά που θένε να υιοθετήσουν όταν και αν περάσει το "σύμφωνο συμβίωσης";

Μιας και αναφέρθηκα σε μετανάστες, ποιός Βαλκάνιος, Ασιάτης, ή Αφρικανός που βρέθηκε εδώ δείχνει να είναι gay (σήμερα για κάποιους, πούστης ανέκαθεν, ιδίως στις λαικές γειτονιές που οι άνθρωποι δεν μασάνε τα λόγια τους).
 
Μόνο πηδούνε και συχνά σκοτώνουνε "κουλτουριάρηδες" συγγραφείς, θεατρίνους, κλπ καλλιτέχνες του κώλου κυριολεκτικά που απελπισμένα αποζητουσαν την πληρωμένη συντροφιά τους στην περιθωριοποιημένη μοναξιά τους.

Ο πραγματικός φασισμός είναι αυτό που κάνουν οι δήθεν υπερασπιστές των πάσης φύσεως αυτόκλητων "δικαιωμάτων" κάποιων μειοψηφιών.

Αυτοί που κάθε είδους διαστροφή και απόκλιση ειναι ικανοί να την αποκαλούνε ως "δικαίωμα".
Οχυρωμένοι πίσω απο ταμπέλες για να στοχοποιούν και να τρομάζουν τους απλούς κοιμισμένους πολίτες ,όπως ο "ομοφοβικός", ο "κακός ρατσιστής" ο "φασίστας" και τις υπόλοιπες κλισέ ταμπελίτσες που αρέσκονται να χρησιμοποιούνε σε όσους αντιδρούνε.

Αυτό το "ομοφοβικός" που κολιέται σαν ρετσινιά ακόμη και στην υπόνοια διαφορετικής άποψης η θεώρησης των πραγμάτων...

Αν μιλήσει κανείς ενάντια σε σιχαμένα μορφώματα τύπου Κοντσίτα (ο γνωστος τραβεστι της Eurovision) ή εναντίον δυο νεαρών πουσταράδων ή λέσβων που προκλητικά γλείφονται δημόσια (να δείξουν στους άλλους τί;), τοτε αυτομάτως χαρακτηρίζεται ως "ομοφοβικός" (αυτή η λέξη είναι αμερικάνικο κατασκεύασμα και είναι αρκετά άστοχη, αλλά βλέπεις οποιαδήποτε αντίθετη αντίδραση με τα συμφέροντα των gay, τους συμφέρει να χαρακτηρίζεται ως δήθεν φόβος)...

Και οι απανταχού βλάκες να φοβούνται τις βλακώδεις ταμπελίτσες του καθε ανώμαλου και ελλείψει θάρρους να πηγαίνουνε πάσο...

Εχει πολλά προβλήματα να λύσει η Ελληνική κοινωνία και ειναι άκομψο να ακούμε και να βλέπουμε δυο μέρες στα ΜΜΕ ποσό ταλαιπωρήθηκε η αξύριστη χήρα με την γραφειοκρατία...

Όταν υπάρχουν σε πολλές γειτονιές άνθρωποι που πεινάνε, συνεχώς καταφτάνουν "πρόσφυγες" ανεπιθύμητοι με κάθε τρόπο σε κάθε άλλη χώρα, πλήθος αυξανόμενο οι άνεργοι, απανωτές φοροκαταιγίδες και ανάπτυξη μηδέν.

Δεν λέω οτι δεν έχουν και αυτοί δικαιώματα, δεν λέω ότι πρέπει να απομονωθούν κοινωνικά, αλλά δεν βλέπω τον λόγο να μας ζαλίζουν επιτακτικά με τα προβλήματα τους.

Ας κάνουν οτι θελουν μεταξύ τους χωρίς να προκαλούνε, δεν μπορούν όμως να επιβάλουν τον τροπο ζωής τους όλη την κοινωνία.

Ο κάθε άνθρωπος , είναι ελεύθερος να επιλέξει την συμπεριφορά του μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Το αν θα γίνει αποδεκτός από τους συνανθρώπους του δεν μπορεί να το επιβάλλει.

Ιδίως μέσα από τα ΜΜΕ, όπου είναι γνωστό πως οι παρέες των gay κυριαρχούνε...

ΜΠΑΝΙΟ ΣΤΗ ΣΚΑΦΗ...

Όταν κάπου είδα αυτή τη φωτογραφία...

...μου ξέθαψε παλιές μνήμες στο νου. Φυλαγμένες καλά στο νού, από τα πρώτα μου χρόνια...

Σάββατο, οπωσδήποτε Σάββατο μεσημέρι, λίγο πριν την ώρα που αναμενόταν να γυρίσει ο πατέρας από την τότε δουλειά του, εργάτης σε οικοδομή, ζέσταινε ή μάνα νερό στο πετρογκάζι, γεμάτο ένα μεγάλο μαυρισμένο μπουγαδοτσίκαλο.

Να γυρίζει ο πατέρας από τη οικοδομή Σάββατο μεσημέρι να γδύνεται και να μπαίνει όρθιος στην μεγάλη ξύλινη και τσίγκινη σκάφη καλυμένη μέσα με τον μουσαμά που την στεγανοποιούσε κάπως, θεσμένη στο πάτωμα στη μέση της κουζίνας.

Με τα ρούχα της δουλειάς του αφημένα σωρό στο πλάι, να βγάζει την βρώμα, τον ιδρώτα και τη σκόνη ολόκληρης της βδομάδας.

Με το ζεστό νερό που του έριχνε η μάνα τακτικά, με ένα μεταλλικό κύπελο  που είχαμε για κάθε δουλειά στο σπίτι.

Πρώτα τα μαλλιά, μετά το σώμα όλο και τέλος τα ρούχα, πλύσιμο στο χέρι με κείνο το πράσινο σαπούνι της ΑΒΕΑ που τα έβγαζε όλα από παντού, σάρκα και ρούχα. Τα απομεινάρια του, μικρά κομματάκια τα χρησιμοποιούσε για να ξυρίζεται, κάνανε πλούσια σαπουνάδα σαν τα ανάδευε με το πινέλο και γλιστρούσε απαλά το ξυράφι Astor...

Ξέβγαλμα τα ρούχα κι άπλωμα στις απλώστρες από χοντρό σύρμα και πλαστικά σκοινιά στην αυλή από την ακούραστη μάνα, να είναι έτοιμα την Δευτέρα πρωί - πρωί, για άλλη μια ακόμη βδομάδα κάματο.

Μετά στην ίδια σκάφη με άλλο βέβαια ζεστό νερό, είχαμε σειρά εμείς οι υπόλοιποι, να είμαστε καθαροί το απόγευμα για την καθιερωμένη Σαββατιάτικη βόλτα και τον Κυριακάτικο πρωινό εκκλησιασμό.

Τώρα αν τα χρόνια αυτά θεωρούνταν & ήταν ευτυχισμένα, άλλο θέμα για πολύ συζήτηση...

ΦΟΡΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΟΙ...

Μοσχαρίσιο κρέας, ιδιωτική εκπαίδευση, αυτοκίνητα, τυχερά παιχνίδια (μόνο του ΟΠΑΠ, ενώ tax free τα διαδικτυακά), οικιακή τσικουδιά, Ελληνική μπύρα, Ελληνικό κρασί...

Η ρουλέτα για το που θα πέσει ο περιφερόμενος φόρος καλά γυρνά εδώ και καιρό...

Για να σταματήσει εντέλει όπου φωνάζουν λιγότερο οι θιγόμενοι, ώστε η κυβέρνηση να μην αναγκαστεί να πάρει πίσω το φόρο.

Αν καταφέρει να βρεθούν άλλα ισοδύναμα. Που θα φέρουν νέες αλυσιδωτές αντιδράσεις...

Άλλη μια βεβιασμένη απόφαση στο γόνατο, κάποιου ανώνυμου φωστήρα κλεισμένου σε κάποιο γραφείο δίχως επαφή με την πραγματικότητα...

Είναι τυχαίο που επέλεξαν να βάλουν φόρο σε ένα Ελληικό συνεχώς ανερχόμενο κι εξαγώγιμο προιόν;

Γιατί δεν επέλεξαν έχτρα φόρο στα εισαγώμενα κρασιά ή τα σκληρά ποτά;

Ρίχνουν ρυθμίσεις και νομοσχέδια και στη συνέχεια τα παίρνουν πίσω.
 
Είτε είναι ανίκανοι, είτε έχουν σχέδιο να κοροϊδέψουν τους κουτόφραγκους, είτε ρίχνουν δόλωμα να δουν πώς θα αντιδράσει ο κόσμος και πράττουν αναλόγως.Πάντα όμως χωρίς καμιά προοπτική ανάπτυξης σε κάποιον τομέα.

Φόροι, φόροι και πάλι φόροι, σε λίγο θα ξεμείνουν από αυτά που (δεν) φορολογούνται.

Ίσως σαν εναπομείναντα λύση στο τέλος θα σκαρφιστούν την φορολόγηση του συνολικού όγκου του αέρα που χρειάζεται κάποιος να αναπνέει ετησίως για να ζήσει, με προκαταβολική πληρωμή!

Και όλα αυτά για να μην μειώσουν τις δαπάνες στον κρατικό μηχανισμό, τη στρατιά των πολύτιμων «τροφίμων» του πελατειακού κράτους και τις εκλεκτικές επιχορηγήσεις σε ασφαλιστικά ταμεία ΔΕΚΟ, πχ ΔΕΗ, με 600 εκατομμύρια πάνω κάτω κάθε χρόνο...

ΧΩΡΙΣ ΚΑΓΚΕΛΑ ΠΙΑ...

Έγιναν σε όλη τη χώρα οι καθιερωμένες παρελάσεις, χωρίς όμως τις επίσης "καθιερωμένες" ταραχές που σημάδευαν κι αμαύριζαν τέτοιες μέρες τα λίγα προηγούμενα χρόνια.

Τάξη και ησυχία σε κάθε πόλη επιτέλους. Επίσημοι και λαός πλάι - πλάι, απροστάτευτοι. Όπως τα παλιά καλά χρόνια...

Χωρίς κάγκελα και ταραχές, αφού όσοι τις προκαλούσαν και πρωταγωνιστούσαν, τώρα έχουνε καταλάβει θέσεις εξουσίας και λουφάξανε παριστάνοντας τους "επίσημους".

Και οι υπόλοιποι που συμμετείχαν;

Που είναι φέτος οι δάσκαλοι & οι καθηγητές για τα "προβλήματα στην παιδεία" που χαλούσανε τις παρελάσεις;

Οι δήθεν οργισμένοι μαθητές με τις μούτζες; Οι φοιτητές; Οι αναρχικοί;

Ως δια μαγείας εξαφανίστηκαν όλοι μαζί...

Ενώ τα ίδια προβλήματα που τάχα τους ξεσήκωναν μέρχι πέρισυ παραμένουν πιο οξυμένα φέτος, ούτε άχνα διαμαρτυρίας κανείς...

ΑΤΙΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ...

Στην Ελλάδα του ρουσφετιού της αρπαχτής και του πελατειακού κράτους επιβιώνει καλύτερα όποιος έχει ή είχε "μπάρμπα στην κορώνη."

Όποιος διέθετε το ισχυρότερο μέσον διοριζόταν πάραυτα στην καλύτερη θέση στο δημόσιο. Και ζητούσε συνεχώς προνόμια εκβιάζοντας και πάντα φυσικά έπαιρνε. Είδαμε πως κατάντησαν το δημόσιο οι όχι και λίγες κραυγαλέες περιπτώσεις μαζικών διορισμών & σκανδαλοδών παροχών που κατά καιρούς αποκαλύπτονται. Για φτύσιμο.

Όποιος είχε άλλο κατάλληλο μέσον έπαιρνε άδεια ταξί ή φορτηγού  ή ή, ή,...εντελώς δωρεάν και μετά την μοσχοπουλούσε...

Ήταν τόσα πολλά τα ρουσφέτια και οι ομαδικές πελατειακές εξυπηρετήσεις που δεν βρίσκει κανείς γνωστικός άνθρωπος άκρη.

Στην Ελλάδα της αρπαχτής και του εύκολου κέρδους αν είσαι μάγκας και έχεις τον πολιτικό που ψηφίζεις κι εκλέγεις στο τσεπάκι σου, υπάρχουν τα προστατευμένα "κλειστά επαγγέλματα."

Αν είσαι απατεώνας εργολάβος δημοσίων έργων (που όλως τυχαίως δίνονται κατ' επανάληψη χαριστικά σε σένα), από τη μια τα εκτελείς τσάτρα - πάτρα απασχολώντας ανειδείκευτους ξένους εργάτες τους οποίους βρίσκεις σε αφθονία & τους αλλάζεις συνέχεια και από την άλλη χρησιμοποιείς ότι ποιότητας υλικά γουστάρεις, παρμένα από όπου σε συμφέρει, παραδίδοντας εντέλει μια υπερτιμημένη κακοτεχνία που κανείς φίλος - κολλητός - διαπλεκόμενος μαζί σου δεν θα την ελέγξει ή θα σου την καταλογίσει.

Αν είσαι μέλος μιας ισχυρής συντεχνίας ανοίγεις το μαγαζί σου, γραφείο, φαρμακείο κλπ όπου θέλεις και μετά μέσω του κράτους δεν αφήνεις άλλο να ανοίξει.

Ή εμποδίζεις με γελοίες δικαιολογίες οποιονδήποτε πραγματικά επιτυχημένο επιχειρηματία με προγραμματισμό και αναπτυξιακό πλάνο θελήσει να επενδύσει στη πόλη σου και σου χαλάσει την κερδοφόρα αποκλειστικότητα. 

Ή αν έχεις περίσιο θράσος, βάζεις τον δήμαρχο που βοήθησες να εκλεγεί να κάνει πεζόδρομο τον εμπορικό δρόμο που βρίσκεται το μαγαζί του πατέρα σου που παραπαίει λόγω παρατεταμένης κρίσης. Κι εσύ έτοιμος από πριν, το κλείνεις και το ξανανοίγεις αμέσως σαν μοδάτη καφετέρια που ως εκ θαύματος είναι πάντα γεμάτη κόσμο (από κείνους που δεν τους πιάνει καμιά κρίση) μέρα - νύχτα.

Γινεσαι και δακτυλοδεικτούμενο παράδειγμα για κάθε αρπακολατζή που σε μιμείται αμέσως καταλαμβάντας τα λοιπά άδεια μαγαζιά του πρώην εμπορικού δρόμου, που γίνεται πολύ γρήγορα ένα ιδιότυπο γκέτο διασκέδασης. Κάνοντας συνάμα τον βίο αβίωτο σε όσους είχαν την ατυχία να έχουν τα σπίτια τους από πάνω και τριγύρω πριν σου έρθει η προσοδοφόρα ιδέα. 

Αυτός λέγεται ελεύθερος ανταγωνισμός στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.

Κια των αλληλο-εξυπηρετούμενων κλειστών παρεακιών.

Στην Ελλάδα των πολλών ταχυτήτων αν είστε μέλος μιας ισχυρής συντεχνίας πετυχαίνετε να έχετε κλειστό επάγγελμα. 

Αν δεν είσαι εκλεκτό μέλος κλειστής συντεχνίας η εποφθαλμιούν γύρω σου ισχυρότερα συμφέροντα και δε νοιάζεται και κανείς για την προστασία σου κι έχεις σαν πληβείος επάγγελμα ανοιχτό προς πάσαν κατεύθυνση. 

Αυτή ήταν και παραμένει η Ελλάδα.

Πότε θα ξυπνήσει;

Ο ΛΑΟΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ...

Στην Ελβετία, το αντιμεταναστευτικό SVP κέρδισε τις σημερινές εκλογές με ένα ποσοστό-ρεκόρ κοντά στο 30%‡ σύνθημά του: όχι στο χάος που φέρνουν οι πρόσφυγες.

Στην Κολωνία ακροδεξιός μαχαίρωσε χθες την υποψήφια (και ήδη από απόψε εκλεγμένη) δήμαρχο της πόλης: κίνητρό του η προσφυγική κρίση.

Στη Γαλλία εδώ και ενάμιση χρόνο η Μαρίν Λε Πεν προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις‡ το μεγάλο ατού της: η ανησυχία των Γάλλων εμπρός στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Όπου και να στρέψει κανείς το βλέμμα του, Σκανδιναβία, Ολλανδία, Ανατολική Ευρώπη, Βρετανία, τα συμπτώματα είναι τα ίδια.

Παντού τα εθνικιστικά, υπερδεξιά, ευρωσκεπτικιστικά, ξενόφοβα κόμματα προελαύνουν. Σε Ελβετία, Εσθονία, Νορβηγία, Βέλγιο, Λετονία, Φινλανδία συγκυβερνούν. Σε Αυστρία, Ολλανδία, Δανία μετείχαν στο κυβερνητικό σχήμα ή το στήριζαν λίγο πιο παλιά.

Ο πολιτικός χάρτης της Ευρώπης αλλάζει γρήγορα...

Ο λαός ξέρει καλύτερα.

Οι "πρόσφυγες" βολεύουν μόνο τους διακινητές τους, τα μεγάλα αφεντικά που σχεδιάζουνε να δίνουνε φτηνά μεροκάματα & μισθούς ολοένα μειούμενους, κάποιους λαθρέμπορους επιπέδου λαικής αγοράς και κάποιους αργόσχολους πολυ-πολιτισμικούς δήθεν και υπέρμαχους της ουτοπικής "ανοιχτής κοινωνίας" που θα έχουν θέμα να φιλοσοφούνε αενάως χωρίς να βάζουν το χέρι στην τσέπη.Χωμένοι στον δικο τους κόσμο, χωρίς επαφή με την πραγματικότητα... 

Οι υπόλοιποι πολίτες, η πλειοψηφία του εργατικού κόσμου που σίγουρα αργά ή γρήγορα θα χάσουν τις δουλειές τους και την ησυχία τους, θα κληθούν από τους παραπάνω "φιλάνθρωπους" και τις κυβερνήσεις τους να πληρώσουν αναγκαστικά τον λογαριασμό για την στέγαση, την σίτιση, την περίθαλψη, την παιδεία, κλπ μελλοντικές αξιώσεις των ασιατικών κι αφρικανικών στιφών που δεν πρόκειται να σταματήσουν να έρχονται.

Ενώ ταυτόχρονα θα βλέπουν τις γειτονιές τους να μαγαρίζονται από το κάθε νεαρό απροσάρμοστο κατακάθι, τι χειροπιαστό έχουνε να κερδίσουνε;

Δεν θα τους πει ποτέ κανείς... 

Οι γνωστικοί πολίτες που ζούν και κινούνται στο σήμερα, μα αντάμα και οι κακομοίρηδες και οι πεινασμένοι δεν δείχνουν πρόθυμοι, ούτε έχουν διάθεση και χρόνο να ασχοληθούν με τα προβλήματα και την σωτηρία των άλλων...

Προσπαθούν όπως μπορούν να σώσουν πρωτίστως τον εαυτό τους και τα παιδιά τους...

Και ίσως την πατρίδα και την ταυτότητα τους, ψιλά γράμματα για τους κενούς ιδεολόγους και τα οργανωμένα συμφέροντα που ανάφερα παραπάνω...

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...

Βρες λίγο χρόνο και πάρε χαρτί κι ένα στυλό.

Δώσε μερικά λεπτά σκέψης στον εαυτό σου και άρχισε να καταμετράς όλα εκείνα που έχεις στη ζωή σου και είναι "υπέρ" σου.

Άνθρωποι, πράγματα, καταστάσεις.

Προσωπικά:

Καλή υγεία από τη φύση μου. Δυνατές παιδικές αναμνήσεις από δράσεις που δεν κάνουν σήμερα τα παιδιά. Καλή φυσική κατάσταση & υπεραρκετή μυική μάζα με +30 χρόνια τακτικής βαριάς άσκησης. Δεν γέρασα ακόμη, μα δείχνω πολύ νεώτερος από ότι γράφει η ταυτότητα μου. Καλό φαγητό προσεγμένο πάντα. Έμπνευση. Ένα σωρό γνώσεις. Ισχυρό χαρακτήρα να μην μου επιβάλλονται πράγματα ή κατα στάσεις που δεν θέλω. Ησυχία χωρίς γκρίνια από κακό περιβάλλον. Δεν δίνω λόγο σε αφεντικά μα συνεργάζομαι με όσους ταιριάζουμε. Μακριά από κόμματα, συλλόγους και ομάδες. Ελάχιστοι φίλοι να τα λέμε κάπου - καπου...
ΛΕΦΤΑ ικανά πότε θα αποκτήσω; Για να διατηρήσω αυτά που έχω και να αγοράσω πολλά - πολλά ακόμη που δεν είχα ακόμη ως τώρα...

Κάθε άνθρωπος μπορεί να βρεί κάμποσα στην ζωή του, όσο ασήμαντα κι αν φαίνονται. Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος...

Όλα αυτά είναι τα δώρα της ζωής.

Φυσικά, πνευματικά, συναισθηματικά. Είναι τα όπλα αλλά και οι ευλογίες που έχεις στο ταξίδι αυτό. Μην τα απαξιώνεις, μην τα θεωρείς δεδομένα, μην τα εγκαταλείπεις χωρίς να τους προσφέρεις ευγνωμοσύνη, φροντίδα και αγάπη καθημερινά.

Αυτά έχεις.

Είναι τα "εργαλεία" σου για τις καθημερινές σου μάχες. Μέσα κι έξω από σένα!