ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ...

Κάνε χώρο ...

Στην ντουλάπα του υπνοδωματίου σου κάνεις χώρο για να βάλεις τα καινούργια σου ρούχα.

Κάποια από τα παλιά σου ρούχα χαρίζεις, άλλα τα πετάς, άλλα τα χρησιμοποιείς κάπου αλλού.

Γιατί δεν κάνεις το ίδιο και με ορισμένες από τις παλιές και ξεπερασμένες σου συνήθειες;

Συνήθειες που πλέον δεν φέρνουν αποτελέσματα.

Συνήθειες που σε ζημιώνουν και σε πισωγυρίζουν.

Ποιες μπορεί να είναι αυτές;

Ποιες καινούργιες συνήθειες θέλεις να αποκτήσεις;

Άρχισε να ξεφορτώνεσαι οτιδήποτε μπαγιάτικο και μουχλιασμένο υπάρχει στη ζωή σου.

Γιατί αν δεν ξεφορτωθείς όλα όσα δεν σου φέρνουν τα αποτελέσματα που επιθυμείς, τότε που θα βρεθεί ο χώρος για νέες συνήθειες που θα σου φέρουν τα αποτελέσματα που επιδιώκεις και αναζητάς;

Πέταξε έξω από τη ζωή σου τις παλιές και επιζήμιες συνήθειες όπως πετάς τα κουρέλια από την ντουλάπα σου!

Από τη στιγμή που θα αποκτήσεις καλές συνήθειες, δύσκολα θα τις αλλάξεις, ακριβώς όπως με τις κακές συνήθειες...

Ανώνυμος.

ΕΥΡΩΠΗ, ΕΛΛΑΔΑ, ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ...

Ο δείκτη Καινοτομιών που εκδίδει η Κομισιόν (πρόσφατα έδωσε στην δημοσιότητα αυτόν του 2010), μετράει την θέση κάθε χώρας της ΕΕ-27 όσον αφορά τις καινοτομίες που έχει εφαρμόσει στα πλαίσια της Συμφωνίας της Λισσαβόνας για την δημιουργία μιας δυναμικής ανταγωνιστικής Ευρώπης, βασισμένης στην κοινωνία της γνώσης.

Περιλαμβάνει 25 παραμέτρους μεταξύ των οποίων είναι ο αριθμός αποφοίτων με διδακτορικό, διεθνείς επιστημονικές δημοσιεύσεις, δημόσιες και ιδιωτικές δαπάνες για έρευνα και τεχνολογία, διαθεσιμότητα venture capital, αριθμό μικρομεσαίων επιχειρήσεων που παράγουν καινοτομίες, αιτήσεις για διπλώματα ευρεσιτεχνίας, έσοδα από εκμετάλλευση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, ποσοστό των εξαγωγών που να βασίζεται σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, κλπ.

Η θέση της Ελλάδας στο Δείκτη Καινοτόμων για το 2010 είναι καθαρά απογοητευτική. Σύμφωνα με αυτόν μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ελλάδα βρίσκεται στην θέση 19. Η βαθμολογία της είναι πολύ χαμηλότερη από τον μέσο όρο. Στις πρώτες θέσεις και άνω φυσικά του μέσου όρου βρίσκονται η Δανία, η Φινλανδία, η Γερμανία, η Σουηδία. Γύρω στο μέσο όρο βρίσκονται η Αυστρία, το Βέλγιο, η Κύπρος, η Εσθονία η Γαλλία, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Σλοβενία και η Βρετανια. Κάτω από τον μέσο όρο αλλά σε καλύτερη θέση από την Ελλάδα έχουμε την Πορτογαλία, την Τσεχία, την Εσθονία, την Ιταλία και την Ισπανία.

Αν λοιπόν δεχθούμε ότι η δυνατότητα μιας χώρας να παράγει καινοτομίες τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα είναι καθοριστική για το μέλλον της τότε οι προοπτικές της χώρας δεν είναι πολύ ευνοϊκές.

Ακριβώς έτσι είναι η κατάσταση, κυρίως λόγω του ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε πανεπιστήμιο αλλά μηχανισμό παροχής πτυχίων, δεν έχουμε φοιτητές συνειδητοποιημένους ως προς τη γνώση, αλλά παιδιά τα οποία άθελα τους γιατί είναι εντελώς άπειρα όταν μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο, εθίζονται στην ανέξοδη διεκπεραίωση των στοιχειωδών ακαδημαϊκών υποχρεώσεων ώστε να πάρουν τα πτυχία τους (σε απροσδιόριστο χρόνο πέρα από τα έτη σπουδών, πράγμα που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία).

Δημιουργώντας έτσι μία κρίσιμη μάζα νέων 23-25 ετών, αποπροσανατολισμένων, σαστισμένων, οι οποίοι έχουν αποφιτήσει στερούμενοι βασικών γνώσεων γαι το πως σκέπτεσαι όχι για το τι κάνεις όταν είσαι γιατρός, μηχανικός κλπ.

Ακριβώς αυτή είναι και η διαφορά των αγγλοσαξονικών πανεπιστημίων, τα οποία στις θεωρητικές επιστήμες δε σου μαθαίνουν ένα επάγγελμα, αλλά έναν τρόπο να σκέπτεσαι και να αναλύεις, κι έτσι βλέπεις ανθρώπους που έχουν σπουδάσει Ιστορία να ασχολούνται με τα χρηματοοικονομικά ή τα διοικητικά κλπ. Αυτά είναι αδιανόητα εδώ, εξ ου και η έλλειψη καινοτομίας.

Έξάλλου έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης η οποία δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα και έδειξε πως το 65% των φοιτητών προτιμά σταθερή εργασία άρα Δημόσιο, από υψηλότερες αποδοχές με εργασιακή ανασφάλεια αν δοκιμάσει να συστήσει δική του εταιρεία ή επιχείρηση.

Σίγουρα βεβαίως υπάρχουν οι εξαιρέσεις στα παραπάνω, οι οποίες συνήθως χάνονται στο εξωτερικό πολύ γρήγορα, αφού εκεί υπάρχει η προοπτική εργασίας και καριέρας και εδώ μόνο το ΑΣΕΠ για να μην πω το ρουσφέτι. Έτσι με τα καλύτερα μυαλά έξω ή σε αχρηστία εδώ, η Ελλάδα δεν φαίνεται να μετράει καθόλου ως εταίρος στην κοινωνία της γνώσης που οικοδομείται σε παγκόσμια κλίμακα.

Ενώ εδώ αποτελούν είδηση και καλύπτονται από τα ΜΜΕ καθημερινά οι πλατείες και τα καμώματα "αγανακτισμένων" ή τα γιουχαίσματα υπουργών, δεν αναφέρθηκε πουθενά οτι ομάδα Δανών φοιτητών πληροφορικής από τα πανεπιστήμια της χώρας που οι ίδιοι είχαν συστήσει εταιρείες πληροφορικής και υψηλής τεχνολογίας, θα μετέβαιναν στη Sillicon Valley της Καλιφόρνιας, προκειμένου στους επιτυχημένους και κονομημένους του χώρου που εδρεύουν εκεί, να βρουν συνεργάτες και σπόνσορες που θα προωθούσαν και θα στήριζαν τις έρευνες και τα προϊόντα τους...

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ...

Πριν από τα μέσα της δεκαετίας του '90 ο δημιουργικός τομέας θεωρούταν μόνο ήσσονος σπουδαιότητας και δεν αντιμετωπιζόταν ως σημαντικός παράγοντας για τη δημιουργία θέσεων εργασίας ή την οικονομική ανάπτυξη.

Σήμερα πάνω από δέκα χρόνια αργότερα, όλο αυτό έχει αλλάξει. Τώρα ο αντίκτυπος της δημιουργικότητας στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ευημερία αναγνωρίζεται ευρέως.

Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία της δημιουργικότητας και της καινοτομίας στο πλαίσιο του παγκοσμιοποιημένου και ιδιαίτερα ανταγωνιστικού οικονομικού περιβάλλοντος του 21ο αιώνα.

Οι νέες συνθήκες απαιτούν την εύρεση νέων λύσεων και η δημιουργικότητα και η καινοτομία θα είναι έννοιες κλειδιά στο να βρεθεί η διέξοδος από τις οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες.

Οι δημιουργικές βιομηχανίες είναι εκείνες οι βιομηχανίες που είναι βασισμένες στη ατομική δημιουργικότητα, τη δεξιοτεχνία και το ταλέντο. Είναι επίσης εκείνες που έχουν την προοπτική να δημιουργήσουν πλούτο και θέσεις εργασίες μέσω της ανάπτυξης της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Οι δημιουργικές βιομηχανίες περιλαμβάνουν: τη διαφήμιση, την αρχιτεκτονική, τις τέχνες, το εμπόριο αντικών, τους υπολογιστές και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τις κατασκευές, το σχέδιο, τη μόδα, τον κινηματογράφο και λοιπές παραγωγές σε βίντεο, τη μουσική, τις παραστατικές τέχνες, τις εκδόσεις, το λογισμικό, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

Ένα μεγάλο μέρος της νέας οικονομίας θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο οι κυβερνήσεις (και οι νέες "Καλλικράτειες" τοπικές ηγεσίες που θα προκύψουν με τις δημοτικές εκλογές που έρχονται) θα μπορέσουν με επιτυχία να υποστηρίξουν και να ξεκλειδώσουν το δημιουργικό ταλέντο και τη δεξαμενή ιδεών των νεαρών κυρίως ατόμων που ζουν στην επικράτεια τους με στόχο την ανάπτυξη δυναμικών περιοχών, πόλεων, κοινωνιών, που διαχειρίζονται και αξιοποιούν δημιουργικές ιδέες και καινοτόμες λύσεις σε ολόκληρο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Με δημιουργία καινοτόμων επιχειρήσεων που θα κάνουν τη διαφορά που χρειάζεται, εκείνες οι επιχειρήσεις που έχουν την προέλευσή τους στη μεμονωμένη δημιουργικότητα, την ικανότητα και το ταλέντο και που έχουν μια δυνατότητα δημιουργίας πλούτου και τη δημιουργία θέσεων εργασίας μέσω της παραγωγής και της εκμετάλλευσης της πνευματικής ιδιοκτησίας...