ΑΝΟΥΣΙΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Στην Ελλάδα δεν προσπαθήσαμε καθόλου να λύσουμε το πρόβλημα μας.

Μόνο απανωτές εκλογές για την καριέρα και τις σκοπιμότητες κάποιων, μην μπορώντας να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, και ένας λαός που δεν λέει να αλλάξει και να προσπαθήσει.

Που λέει σε όλα όχι στην πλειονότητά του και μένει κλειστός στον δικό του ιδεατό κόσμο.

Αν και το έχει πληρώσει πολύ ακριβά τα τελευταία χρόνια. Προφανώς η ανευθυνότητα ή η απραξία, δε μπορεί να αλλάξει τίποτε προς το καλύτερο.Οι απανωτοί φόροι, τα μνημόνια και η αηδία υπερχειλίζουν. Απόλυτη ανοησία, φρενίτιδα και θλίψη.

Ξανά λοιπόν εκλογές. Τρίτη φορά στις κάλπες φέτος.Άλλη μια φορά εκλογές, άλλη μια φορά να δώσουμε "καθαρή εντολή" σε ένα και μόνο "σωτήρα" για να λύσει το εσωκομματικό του πρόβλημα, να εγκλωβίσει όσο μπορεί περισσότερους και από δεξιά και αριστερά με δύο πλέον μύθους: 'Ενα μνημονιακό και ένα αντιμνημονιακό. Διαλέξτε και πάρτε. Μετά τις εκλογές όλοι μαζί. Ωραίο και πονηρό σχέδιο. Όπως αυτό με το οποίο κέρδισε τις προηγούμενες εκλογές.

Να πάμε άλλη μια φορά ο τάχα κυρίαρχος αν και πολύ, μα πολύ κουρασμένος πλέον λαός να πάρουμε την κρίσιμη απόφαση για το μέλλον της χώρας.

Χωρίς καμιά ουσιαστική ενημέρωση.

Ξανά οι συνήθεις μπουρδολογίες και τα τηλεοπτικά σόου. Τα ίδια βαρετά κι αναξιόπιστα πρόσωπα, που 40 χρόνια τώρα βιάζουν συστηματικά την προσωπική και εθνική μας αξιοπρέπεια, τις τσέπες μας και το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Αυτοί που όλοι που όλοι γνωρίζουνε καλά, που όλοι σιχαίνονται και όμως σαν κακή μοίρα πολλοί (ή οι απόγονοι τους) θα συνεχίσουν να εκπροσωπούνε κάποιους ψηφοφόρους - ζωντόβολα.Πολλοί θα ξαναψηφίσουν ό,τι χειρότερο υπάρχει, παρόλο που έχουν την ελευθερία να μην το κάνουν. Αποτελούν μάλιστα τη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος.

Τα είπαμε όλα. Ειπώθηκαν όλα. Μόνο δουλειά δεν κάναμε.
 
Μια άλλη δουλειά. Παραγωγική.

Να προσπαθήσουμε ο καθένας στον τομέα του. Πιο οργανωμένα, πιο πολύ. Να μην φτάσουμε στο σημείο να πούμε πως δεν προσπαθήσαμε. Πως πέσαμε αμαχητί στο ριζικό μας, μπουρδολογώντας μακάριοι.

Αχρείαστες κι ανούσιες εκλογές λοιπόν προκύψανε και είναι κατακαλόκαιρο ακόμη.

Να ψηφίζαμε τουλάχιστον με περισσότερη σύνεση, ψυχραιμία ως πολίτες και λιγότερο ως - οπαδοί ψηφοφόροι, μπας και βρούμε την υγειά μας συνολικά...

Επίσης να ευχόμαστε μέχρι τις εκλογές (και για πόσο καιρό μετά;) που ουσιαστικά η χώρα δεν θα έχει κυβέρνηση, να μην συμβεί τίποτα χειρότερο και τρέχουμε όλοι και δεν φθάνουμε...

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΝΟ 3...

Από την οικονομική κρίση θα βγούμε μόνο με οικονομική ανάπτυξη.

Τίποτε μέχρι στιγμής, από όσα καλείται να υλοποιήσει η οποιαδήποτε Ελληνική κυβέρνηση δεν είναι αναπτυξιακό, αλλά βαθύτατα υφεσιακό.

Όλοι οι γνωστικοί καταλαβαίνουν από την πρώτη στιγμή πως και αυτό το μνημόνιο3 θα αποτύχει στους στόχους του, ακόμη κι αν υλοποιηθεί κατά γράμμα, και θα αποτελειώσει ό,τι απέμεινε από την Ελληνική οικονομία.

Δεν έχει κανένα νόημα να το συζητάμε.

Στη λήξη του θα αναζητούμε ξανά καινούργια δάνεια για να εξυπηρετήσουμε ένα μη βιώσιμο χρέος το οποίο μοιραία όπως όλα τα μη βιώσιμα χρέη δεν θα αποπληρωθεί.

Χωρίς να έχουν αλλάξει και πολλά και ουσιώδη πράγματα...

Επειδή αυτός ο λαός στην πλειοψηφία του είναι βαθιά ανώριμος κι αγράμματος-αστοιχείωτος (ακόμα κι αν έχει πτυχία πανεπιστημίου) κι αυτοκτονικά αντιδραστικός, και διακατέχεται από μίσος για τον διπλανό του.

Το δόγμα του: Θέλω να αλλάξουν τα πάντα γύρω μου αλλά όχι εγώ!», Θέλω η κοινωνία να υποστεί ολοκληρωτικό μετασχηματισμό αποκλειστικά και μόνο χωρίς να μεταβληθούν τα ατομικά μου συμφέροντα!

Κανείς σημερινός "προνομιούχος" δεν θέλει να χάσει τα προνόμια και το βόλεμα του και αντιστέκεται λυσσαλέα, θεωρώντας οτι δεν θα παθει τίποτα αυτός ενώ γκρεμίζεται όλος ο κόσμος γύρω του.

Ακόμη περισσότεροι μορφωμένοι, κι όχι αναγκαστικά πια μόνο νέοι, θα έχουν μεταναστεύσει προς τυχόν εύρεση κάποιας εργασίας στο εξωτερικό.

Ακόμη περισσότερες χιλιάδες θα έχουν οδηγηθεί σε ουσιαστική ανεργία (στις στατιστικές θα τους κρύβουν πίσω από δείκτες που θα προσμετρούν σαν εργαζόμενους κι όσους κάνουν ένα μεροκάματο ετησίως), μαύρη εργασία, δίχως καμιά ελπίδα σε σύνταξη, πρόσβαση σε ικανό κι αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος, αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο.

Η γεννητικότητα και το προσδόκιμο ζωής θα έχουν πέσει ακόμη περισσότερο, ενώ στις γειτονιές παίζουν μόνο αλβανάκια και τσετσενάκια. Και οι αραπάδες που δεν έχουν καμιά σχέση με την κουλτούρα της Ευρώπης ανεμπόδιστοι καταφθάνουν καθημερινά κατά χιλιάδες, με τις απαιτήσεις τους.

Κοντεύει το κρίσιμο όριο για την κοινωνική συνοχή.

Τότε δεν θα έχει κανένα απολύτως νόημα και η συζήτηση για €, $ ή δραχμή. Ούτε ποιοί καιροσκόποι δημαγωγοί εκπροσωπούνε τί...

Η πολιτική σκηνή θα είναι παρωδία της σημερινής γελοιότητας, μπροστά στο αυριανό αλαλούμ σε μια κοινωνία που θα αναγκαστεί να ζει εξολοκλήρου από την παραοικονομία.

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ...

Ζούμε σε μια χώρα που περνάει πλέον το 6o έτος βαθύτατης κρίσης, με μια παραγωγική οικονομία από την οποία εξαρτάται το μέλλον όλων σε ελεύθερη πτώση.

Σήμερα η χώρα καταστρέφεται για να διατηρηθεί για λίγο ακόμα η ψευδαίσθηση ότι οι συντάξεις και οι μισθοί του δημοσίου θα συνεχίσουν να πληρώνονται.

Δυστυχώς όμως κανένα κόμμα της βουλής τολμάει να πει αυτή την αλήθεια στον Ελληνικό λαό.

Ούτε το κάνουν οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι πουνπροσπαθούν να δώσουν στον κόσμο την εντύπωση ότι υπάρχει τρόπος να διατηρηθούν οι παροχές του πελατειακού/διαπλεκόμενου κατεστημένου.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ξεστόμισε το απίστευτο επιχείρημα στον Γιούνκερ: «Απ' αυτές τις συντάξεις που θέλετε να κόψουμε ζουν οι Ελληνικές οικογένειες»!

Αντί να σκεφτεί τους νέους που θα παράγουν για να συντηρούν τους γέρους, αυτός προτιμά ένα καταχρεωμένο κράτος που συντηρεί τους γέρους, οδηγώντας στην καταδίκη τους νέους.
Χωρίς να φαίνεται τίποτα το αισιόδοξο στο κοντινό μέλλον...

Όσο οι Πελάτες θεωρούν πως τα ''κεκτημένα'' των συντάξεων, η ΕΡΤ, η ΓΕΝΟΠ και οι λοιπές φιλικές συντεχνίες της ''πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης'' και των υποστηρικτών τους έχουν προτεραιότητα, έναντι του μέλλοντος του τόπου...

Πόσο λογικό φαίνεται να παίρνεις συνεχώς δάνεια με εγγυητές τα παιδιά σου, για να μπορείς να δίνεις ένα βοήθημα μεγαλύτερο από τον μισθό σου (που συντηρεί ολόκληρη οικογένεια με παιδιά), στη γιαγιά σου που ζει μόνη της;

Εσείς θεωρείτε φυσιολογικό να είναι οι νέοι άνεργοι για να μην μειωθούν λίγο οι συντάξεις;
Το θέμα είναι κάποιος νέος απλά να επιβιώσει με το να φάει έστω λίγο από τη σύνταξη του μπαμπά ή του παππού;

Η δουλειά είναι μόνο κάποια χρήματα για επιβίωση;

Δεν είναι και δημιουργία;Δεν είναι υπερηφάνεια, αυτοπεποίθηση, εκπλήρωση σκοπού;

Δεν μπορείτε να αντιληφθείτε ότι ανενεργή νέα γενιά σημαίνει μαρασμός σε προσωπικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο;

ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ...

Όλοι μιλάμε για το πρόγραμμα το έτσι το αλλιώς και για τις εναλλακτικές που έχουμε, αλλά κανένας δεν απαντά σε δύο απλά ερωτήματα.

Εφαρμόσαμε ποτέ κανένα πρόγραμμα στο σύνολό του για να δούμε πως πάει ή μήπως πήραμε μόνο τμήματα;

Γιατί ένα πρόγραμμα για να κριθεί θα πρέπει να έχει εφαρμοστεί στο σύνολό του και όχι μόνο τα μέτρα εκείνα που δε θίγουν τις γνωστές ομάδες. Η πρώτη φορά αριστερά κυβέρνηση αφαίρεσε την φορολόγηση των αγροτών και τις συντάξεις των ευνοημένων 50άρηδων για να τη σκαπουλάρει στη Βουλή από τους δικούς της....

Στην Ελλάδα τα προγράμματα αποτυγχάνουν γιατί απλά δεν τα εφαρμόζουμε ή εφαρμόζουμε μόνο αυτά που θίγουν λιγότερο την πελατεία.Το ζητούμενο είναι πολύ πολύ απλά να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν την Ελλάδα μια Ευρωπαϊκή χώρα.

Είχαμε 2 μνημόνια ή 5 χρόνια για να το κάνουμε, δεν το κάναμε και η οικονομία πήγαινε προς το χειρότερο. Όταν η οικονομία πάει χάλια διότι ο λαός ψηφίζει όλο και χειρότερες κυβερνήσεις, τότε η φτώχια αυξάνεται. Δεν μάθαμε κάτι από τα προηγούμενα μνημόνια; Όχι δεν μάθαμε, διότι δεν θέλουμε να μάθουμε.

Φτάσαμε στον πάτο και τον ξεπεράσαμε για να έρθει το 3ο Μνημόνιο. Σήμερα δεν μπορούμε όμως να κάνουμε τις αλλαγές διότι η κοινωνία δεν έχει δυνάμεις. Φανταστείτε να υπήρχε μια κυβέρνηση τολμηρή που να έλεγε αντί να ξεκινήσω να νομοθετώ πρώτα την αύξηση ΦΠΑ, να ξεκινήσω με το άνοιγμα των επαγγελμάτων ή με την κατάργηση χρεώσεων στις υπηρεσίες, το συμμάζεμα του δημοσίου, κτλ.

Οι μισθοί και συντάξεις βουλιάζουν την παραγωγική οικονομία και άρα βουλιάζουν τον τόπο. Μα οι περικοπές στους υψηλούς μισθούς και συντάξεις έχουν το μεγαλύτερο πολιτικό κόστος απ' όλα, καθώς αφορούν οργανωμένες ομάδες που εμπορεύονται την ψήφο τους ομαδικά.

Ο ιδιωτικός τομέας έχει ματώσει, έχουν απομείνει μόνο συντρίμμια. Αρκετά όμως για να στοχοποιηθούν με τη νέα φορομπηχτική πολιτική.

Οι άνεργοι πλησιάζουν το 1,5 εκ. και όλες/οι προέρχονται από εκεί. Πάνω από το 90% αυτών των ανέργων δεν λαμβάνει κανένα βοήθημα ή επίδομα. Το μεγαλύτερο μέρος τους είναι νέες και νέοι.Τους έφαγαν οι ''βολεμένοι'' και το ''κατεστημένο'' των προηγούμενων γενιών. Που είναι η ψήφος τους και η δυσφορία τους για αυτό τον εμπαιγμό και τη κατάντια; Τι διάολο επιλέγουν με τη ψήφο τους; Δικό τους μεγάλο κόμμα για τα συμφέροντα τους θα είχαν. Γιατί αυτή η ανθρωποθυσία;

Μα για να παραμένει προστατευμένος ο ιερός δημόσιος τομέας. Για να μην απολυθεί κανείς, ή εάν απολύθηκε και συνέχισε να πληρώνεται όσο παρέμεινε «απολυμένος», να ξαναπροσληφθεί με δόξα και τιμή. Ήδη ξεκίνησαν οι απεργίες της ΑΔΕΔΥ, οι μόνοι που δεν έπρεπε να βγάνουν άχνα...

Και κάτι ακόμα, ακούω πολλούς να φωνάζουν για τις περικοπές στους μισθούς στο δημόσιο και για τις κινήσεις δικαστικά για να αρθούν αυτές. Μήπως θα έπρεπε να γκρινιάζουμε για την αργομισθία που εφαρμόζεται στο δημόσιο η οποία είναι χειρότερη για κάποιους και από τους χαμηλούς μισθούς;

ΠΑΓΙΔΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ...

Την Κυριακή ψηφίζουμε όλοι οι Έλληνες σε Δημοψήφισμα για το αν συμφωνούμε, ή όχι με τις "προτάσεις" των δανειστών, χωρίς να τις έχουμε δει.

Στο μεταξύ ακούγεται ότι οι δανειστές πιθανόν να αποσύρουν αυτή την πρόταση, άρα εμείς ψηφίζουμε για το θεαθήναι.

Ή καλύτερα, αφού σαφώς όλοι λέμε ένα βροντερό ΟΧΙ στις βάρβαρες αυτές προτάσεις, λέμε ΝΑΙ σε τι;

Το ερώτημα είναι καθαρά διχαστικό, αφού το μόνο κέρδος θα είναι ένα εξίσου βροντερό ΝΑΙ στην κυβερνητική πρόταση και πολιτική. Μετά θα λένε ότι "μη μιλάτε για τα σκληρά μέτρα, εσείς τα ψηφίσατε σε ποσοστό 70%".

Με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα πτωχεύει κανείς την χώρα, την εξαθλιώνει και μετά λέει οτι ήταν επιλογή του Ελληνικού λαού.

Με το ΝΑΙ επιβάλει τα μέτρα χωρίς να τον πάρουν με τις ντομάτες γιατί λέει ήταν επιλογή του Ελληνικού λαού.

Αν θυμάται κάποιος τι έλεγε ο Τσίπρας οταν ο ΓΑΠ μίλησε για δημοψήφισμα τότε θα καταλάβει την πολιτική απάτη και πόσο κορόιδα πιάστηκαν όσοι πίστεψαν στα λόγια τα μεγάλα.

Ψάχνω να βρω τι έργο έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα και τα μόνα που μπορώ να σκεφτώ είναι οτι διέλυσε οτι καλό είχε γίνει στην παιδεία, άνοιξε τα σύνορα σε όλους τους λαθραίους εισβολείς ακόμη και στους τζιχαντιστές αφού όλοι περνούνε ελεύθερα τα ανύπαρκτα πια Ελληνικά σύνορα, αποφυλάκισε τρομοκράτες, ενθαρρύνει κάθε λογής ερωτική ανωμαλία και απαξιώνει την οικογένεια και την τεκνοποίηση την ώρα που οι γειτονιές και οι παιδικές χαρές γεμίζουν με αλβανάκια, τσετσενάκια, αραπάκια και δεν ακούγεται Ελληνική παιδική φωνή...

Δεν ξέφυγε από τα συνηθισμένα κυβερνητικά όπως όλοι και διόρισε φίλους και συγγενείς, ακούει κάθε αίτημα κάθε βολεμένης συντεχνίας, άνοιξε την ΕΡΤ με όλο της το κηφηναριό, (ξανά) διόρισε τους πελάτες του Κατρούγκαλου, έχασε 5 μήνες σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις και κυρίως άφησε την Ελλάδα χωρίς συμμάχους.

Δέν είναι οι Γερμανοί απεναντί μας, είναι δυστυχώς όλη η Ευρώπη και οι άλλες μεγάλες χώρες, και αν οι ΗΠΑ λένε κάποιες καλές κουβέντες είναι γιατί φοβούνται οτι θα γίνουμε Λιβύη και θα αποσταθεροποιήσουμε την περιοχή. Και μην ξεχνάμε πόσοι γείτονες και όχι μόνο θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν τη δεινή θέση της Ελλάδας ( δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται).

Επειδή λοιπόν οι καιροί είναι πονηροί ας έχουμε το νου μας.

Να ψηφίσεις όχι αλλα να ξερεις τι προγραμμα θα εχει η κυβερνηση.Δυστυχως καί οι ιδιοι δεν ξέρουν τι θα κάνουν

Οι περισσότεροι σημερινοί Έλληνες γινήκανε ''επαναστάτες του καναπέ" και έτσι έμαθαν και τα παιδιά τους.Τα έκαναν επιστήμονες της μάσας , της ξάπλας και της φραπεδιάς.Η νεολαία νοσεί και δεν είναι σε θέση να παλέψει, να διεκδικήσει ένα ενδιαφέρον αύριο, να επαναστατήσει, να αλλάξει τον κόσμο. 

Προβλέπω και στο δημοψήφισμα πολύ μεγάλη αποχή όπως και στις εκλογές, στην πραγματικότητα θα πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους μόνο τα φανατισμένα κομματόσκυλα και οι λοιποί αδιάφοροι καλοπερασάκηδες θα είναι ξαπλωμένοι σε κάποια παραλία...

Είμαστε σε θέση να πάρουμε συλλογικά μια κρίσιμη απόφαση χωρίς να διαβούμε το κατώφλι του διχασμού;

Θα φανούμε μια φορά ικανοί να χαράξουμε μια εθνική γραμμή χωρίς να κλωσήσουμε το αυγό του εμφυλίου;

Θα φανούμε δυνατοί στις στερήσεις που θα απαιτηθούν; Θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας ή θα αναστήσουμε πάλι τους μαυραγορίτες, τους δοσίλογους και θα τρώμε τις σάρκες όποιος μπορεί του άλλου;

Αυτό πρέπει να είναι το μέγα θεμα μας, πριν γίνει ο εφιάλτης του κοντινού μέλλοντος μας...

ΙΔΙΟΝ ΑΔΙΕΞΟΔΟ...

Πραγματικά έχει δημιουργηθεί ένα ζοφερό τοπίο, ένα σκηνικό που δεν έχει προηγούμενο για την Ελλάδα.

Μόνος του φούσκωσε ο ΣΥΡΙΖΑ την απίστευτη βλακώδη αντιμνημονιακή απάτη τα τελευταία χρόνια, αλλά όλοι μαζί θα υποστούμε την πίεση του αδιεξόδου, στο οποίο τώρα έχει εμπλακεί.
Αφού οι κουτόφραγκοι βλέπουν ξεκάθαρα αυτό που δεν μπορεί να δει ο καθ' ημάς αποβλακωμένος αριστερίζων οχλο-πολτός.

Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει με ξοφλημένες σήμερα Σταλινικές ιδέες, οι άνθρωποι που έχουν καταστρέψει την παιδεία και την οικονομία, οι άνθρωποι που πουλάνε κομμουνισμό στους ηλιθιους αλλά οι ίδιοι έχουν τα (καθόλου λίγα) λεφτά τους έξω, οι υπερασπιστές κάθε ανώμαλου και παλαβού αιτήματος μειοψηφιών, οι συντεχνίες των τεμπέληδων, οι γραφικοί - επικίνδυνοι που έγιναν υπουργοί...

Το πρόβλημα δεν είναι το μνημόνιο, αλλά η μερική και κακή εκτέλεση του προκειμένου να μην θιγούν τα κεκτημένα των πελατειακών συντεχνιών τον κομμάτων. Στην ωμή πραγματικότητα ένα προνομιούχο ποσοστό του πληθυσμού ζει εις βάρος των υπολοίπων!

Ζουν και εξαρτώνται απο το κράτος, το θεωρούν ιδιοκτησία τους και αμύνονται για την σωτηρία των κεκτημένων τους, αδιαφορώντας για το κόστος και την καταστροφή που προκαλούν στον ιδιωτικό τομέα και το κοινωνικό σύνολο.

Ο ιδιωτικός τομέας της χώρας έχει καταστραφεί με 1.500.000 ανέργους μέχρι τώρα, την ίδια στιγμή που τα κόμματα εξουσίας κρατούν με νύχια και με δόντια αρκετές χιλιάδες άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων τους οποίους δεν έχει να τους πληρώσει το κράτος, παρόλα αυτά είναι εξασφαλισμένοι μέχρις άγαμης θυγατέρας. Ακόμα και τους απολυμένους του δημοσίου τους έχουν με πρόωρες συντάξεις επιτείνοντας το οικονομικό αδιέξοδο...

Tα απαραίτητα μέτρα που θα κάνουν ανταγωνιστική την αγορά (πχ στις μονοπωλιακές αγορές των αγαθών, κατάργηση κλειστών επαγγελμάτων) καθυστερούν ή δεν εφαρμόζονται καθόλου...

Τα περισσότερα μέτρα που επιβάλει το μνημόνιο να εφαρμοστούν είναι μονόδρομος για οποιαδήποτε σύγχρονη χώρα που θέλει να είναι ανταγωνιστική. Έπρεπε να τα είχαμε κάνει μόνοι μας εδώ και πολλά χρόνια...


************************************
Πού είδατε πως υποστηρίζω το μνημόνιο ή τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, τον Μητσοτάκη ή κάποιον από τους γνωστούς που κατάστρεψαν τη χώρα επειδή ακριβώς είχαν πάνω από όλα την κομματική τους πελατεία και αγνοούσαν όλους εμάς τους υπόλοιπους, με το να μην αλλάζουν τίποτα.

Αυτή η αντιπαραγωγική αδράνεια μας βούλιαξε και το ίδιο συνεχίζεται και τώρα με τη πελατεία του Κατρούγκαλου που "δικαιώνεται" και ξαναγυρίζει στις θέσεις που κατείχε, με στόχο προφανώς λίαν συντόμως μια πρόωρη συνταξιοδότηση κι ένα γερό εφάπαξ για να μας απαλλάξουνε από τα τομάρια τους.

Τα βλέπουνε οι Ευρωπαίοι,τα βλέπουμε κι εμείς, κάποιοι τα γράφουμε κιόλας κι εδώ σταματά κάθε άλλη αντίδραση...

ΕΙΔΕΣ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ;

Την περίοδο του Εθνικού διχασμού στην Κρήτη, ένας επιθεωρητής δημοτικής εκπαίδευσης ανέβαινε μ' ένα μουλάρι σ' ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο.
Στο δρόμο που επήγαινε συναντά έναν αγωγιάτη και τον ρωτά:
- Δε μου λες πατριώτη, ο δάσκαλος εδώ στο χωριό τι είναι; Βενιζελικός ή βασιλικός;

- Βενιζελικός, απαντά ο αγωγιάτης.
- Α, το γαϊδούρι...σχολίασε ο επιθεωρητής.
Ο αγωγιάτης όμως ήταν Βενιζελικός και φίλος του δασκάλου και έτρεξε να μεταφέρει στον δάσκαλο τη στιχομυθία.
- Το. και το...δάσκαλε. Σε είπε γαϊδούρι.
Την επομένη μπαίνει ο επιθεωρητής στην τάξη και ρωτά το δάσκαλο ποιο είναι το μάθημα της ημέρας.
- Τα σημεία της στίξεως, απαντά ο δάσκαλος.
- Ας δούμε, λοιπόν, τι ξέρουν τα παιδιά, λέει ο επιθεωρητής.
Ο δάσκαλος σήκωσε ένα μαθητή, τον Σήφη, στον πίνακα και του είπε να γράψει τη φράση:
- Ο επιθεωρητής είπε, (κόμμα), ο δάσκαλος είναι γαϊδούρι (τελεία).
Αφού έκπληκτος ο μαθητής, το έγραψε, τον ρωτά ο δάσκαλος:
- Ποιος είναι, παιδί μου, γαϊδούρι;
- Ο δάσκαλος, ψέλλισε ο μαθητής.
- Και ποιος το είπε;
- Ο επιθεωρητής, κύριε...
- Ωραία, είπε ο δάσκαλος. Σβήσε τώρα το κόμμα και βάλ' το αλλιώς: Ο επιθεωρητής, (κόμμα), είπε ο δάσκαλος, (κόμμα), είναι γαϊδούρι.
Μόλις τελείωσε ο μαθητής, τον ρωτά ο δάσκαλος:
- Ποιος είναι τώρα, παιδί μου, το γαϊδούρι;
- Ο επιθεωρητής, απαντά δειλά ο μαθητής.
- Και ποιος το είπε;
- Ο δάσκαλος, απαντά ο μαθητής...
Οπότε στρέφεται ο δάσκαλος στην τάξη και λέει:
- Είδατε παιδιά τι κάνουν τα κόμματα; Πότε βγάζουν γάιδαρο τον επιθεωρητή και πότε το δάσκαλο!