ΠΑΓΙΔΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ...

Την Κυριακή ψηφίζουμε όλοι οι Έλληνες σε Δημοψήφισμα για το αν συμφωνούμε, ή όχι με τις "προτάσεις" των δανειστών, χωρίς να τις έχουμε δει.

Στο μεταξύ ακούγεται ότι οι δανειστές πιθανόν να αποσύρουν αυτή την πρόταση, άρα εμείς ψηφίζουμε για το θεαθήναι.

Ή καλύτερα, αφού σαφώς όλοι λέμε ένα βροντερό ΟΧΙ στις βάρβαρες αυτές προτάσεις, λέμε ΝΑΙ σε τι;

Το ερώτημα είναι καθαρά διχαστικό, αφού το μόνο κέρδος θα είναι ένα εξίσου βροντερό ΝΑΙ στην κυβερνητική πρόταση και πολιτική. Μετά θα λένε ότι "μη μιλάτε για τα σκληρά μέτρα, εσείς τα ψηφίσατε σε ποσοστό 70%".

Με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα πτωχεύει κανείς την χώρα, την εξαθλιώνει και μετά λέει οτι ήταν επιλογή του Ελληνικού λαού.

Με το ΝΑΙ επιβάλει τα μέτρα χωρίς να τον πάρουν με τις ντομάτες γιατί λέει ήταν επιλογή του Ελληνικού λαού.

Αν θυμάται κάποιος τι έλεγε ο Τσίπρας οταν ο ΓΑΠ μίλησε για δημοψήφισμα τότε θα καταλάβει την πολιτική απάτη και πόσο κορόιδα πιάστηκαν όσοι πίστεψαν στα λόγια τα μεγάλα.

Ψάχνω να βρω τι έργο έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα και τα μόνα που μπορώ να σκεφτώ είναι οτι διέλυσε οτι καλό είχε γίνει στην παιδεία, άνοιξε τα σύνορα σε όλους τους λαθραίους εισβολείς ακόμη και στους τζιχαντιστές αφού όλοι περνούνε ελεύθερα τα ανύπαρκτα πια Ελληνικά σύνορα, αποφυλάκισε τρομοκράτες, ενθαρρύνει κάθε λογής ερωτική ανωμαλία και απαξιώνει την οικογένεια και την τεκνοποίηση την ώρα που οι γειτονιές και οι παιδικές χαρές γεμίζουν με αλβανάκια, τσετσενάκια, αραπάκια και δεν ακούγεται Ελληνική παιδική φωνή...

Δεν ξέφυγε από τα συνηθισμένα κυβερνητικά όπως όλοι και διόρισε φίλους και συγγενείς, ακούει κάθε αίτημα κάθε βολεμένης συντεχνίας, άνοιξε την ΕΡΤ με όλο της το κηφηναριό, (ξανά) διόρισε τους πελάτες του Κατρούγκαλου, έχασε 5 μήνες σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις και κυρίως άφησε την Ελλάδα χωρίς συμμάχους.

Δέν είναι οι Γερμανοί απεναντί μας, είναι δυστυχώς όλη η Ευρώπη και οι άλλες μεγάλες χώρες, και αν οι ΗΠΑ λένε κάποιες καλές κουβέντες είναι γιατί φοβούνται οτι θα γίνουμε Λιβύη και θα αποσταθεροποιήσουμε την περιοχή. Και μην ξεχνάμε πόσοι γείτονες και όχι μόνο θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν τη δεινή θέση της Ελλάδας ( δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται).

Επειδή λοιπόν οι καιροί είναι πονηροί ας έχουμε το νου μας.

Να ψηφίσεις όχι αλλα να ξερεις τι προγραμμα θα εχει η κυβερνηση.Δυστυχως καί οι ιδιοι δεν ξέρουν τι θα κάνουν

Οι περισσότεροι σημερινοί Έλληνες γινήκανε ''επαναστάτες του καναπέ" και έτσι έμαθαν και τα παιδιά τους.Τα έκαναν επιστήμονες της μάσας , της ξάπλας και της φραπεδιάς.Η νεολαία νοσεί και δεν είναι σε θέση να παλέψει, να διεκδικήσει ένα ενδιαφέρον αύριο, να επαναστατήσει, να αλλάξει τον κόσμο. 

Προβλέπω και στο δημοψήφισμα πολύ μεγάλη αποχή όπως και στις εκλογές, στην πραγματικότητα θα πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους μόνο τα φανατισμένα κομματόσκυλα και οι λοιποί αδιάφοροι καλοπερασάκηδες θα είναι ξαπλωμένοι σε κάποια παραλία...

Είμαστε σε θέση να πάρουμε συλλογικά μια κρίσιμη απόφαση χωρίς να διαβούμε το κατώφλι του διχασμού;

Θα φανούμε μια φορά ικανοί να χαράξουμε μια εθνική γραμμή χωρίς να κλωσήσουμε το αυγό του εμφυλίου;

Θα φανούμε δυνατοί στις στερήσεις που θα απαιτηθούν; Θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας ή θα αναστήσουμε πάλι τους μαυραγορίτες, τους δοσίλογους και θα τρώμε τις σάρκες όποιος μπορεί του άλλου;

Αυτό πρέπει να είναι το μέγα θεμα μας, πριν γίνει ο εφιάλτης του κοντινού μέλλοντος μας...

ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ...

Η απόφαση του πρωθυπουργού να οδηγήσει τη χώρα σε δημοψήφισμα για την επικύρωση της συμφωνίας για τη μερική χρεωκοπία της χώρας, έφερε τα πολιτικά πράγματα τούμπα.

Ίσως είναι λυτρωτική, ίσως όμως αποδειχθεί και καταστροφική.

Ουρλιάζανε μέχρι χθές πολλοί ότι η κυβέρνηση πολιτεύεται κόντρα στο λαϊκό αίσθημα, αλλά ξαφνικά δεν θέλουνε να εκφραστεί αυτό με δημοψήφισμα.

Δημοσιογράφοι και αντιπολίτευση προσπαθούν να πείσουν τους κατ' αυτούς αδαείς ψηφοφόρους για το ότι ο "ανεύθυνος πρωθυπουργός" μας στέλνει στο γκρεμό, χρησιμοποιώντας σαν επιχειρήματα αυτά που λίγη ώρα πριν έλεγαν για να μας πείσουν για το αντίθετο. Φωνές στα όρια της υστερίας θ΄ακούμε όλο το διάστημα μέχρι να γίνει το πρώτο αυτό δημοψήφισμα.

Για χρόνια στα μεγάλα θέματα της χώρας κυριαρχούσε η απαίτηση για λαϊκή ετυμηγορία μέσω δημοψηφίσματος, κάτι που ποτέ δεν γινόταν από τις κυβερνήσεις για πολλούς δικούς τους λόγους.

Και τώρα που η "κοινή γνώμη" θα έχει την ευκαιρία να εκφράσει επιτέλους τη γνώμη της όποια κι αν είναι αυτή, όλοι εμφανίζονται να είναι αντίθετοι.

Στο κάτω κάτω ο λαός υποφέρει, αυτός θ' αποφασίσει για το μέλλον του, παίρνοντας ακέραια την ευθύνη της απόφασής του.

Η πράξη που θα πρέπει να κάνουν όλοι οι πολίτες είναι ένα απλό ΝΑΙ η ΌΧΙ για το οποίο θα πρέπει να είναι και υπεύθυνοι για το όποιο αποτέλεσμα θα ακολουθήσει...

Αντί για συνεχείς διαδηλώσεις, πορείες κι έκτροπα, χωρίς ουσιαστικό λόγο και ευθύνη.

Όσοι φοβούνται το δημοψήφισμα, στην ουσία φοβούνται την ανευθυνότητα της αντιπολίτευσης και των σημερινών αρχηγών. Όμως όσο και αν διαμαρτύρεται, στο τέλος πρέπει να δώσει μία άρνηση ή μια κατάφαση.

Ας μην "την λένε" λοιπόν στον πρωθυπουργό (γιατί αυτός για την υπερψήφιση θα πασχίσει) αλλά στους ανευθυνο-υπεύθυνους ιδίως της αριστερής αντιπολίτευσης. Γιατί τα λόγια μέχρι τώρα ήταν πολύ φθηνά...

Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι "ηγέτες" είναι δυσαρεστημένοι με την απόφαση του δημοψηφίσματος, δείχνει κάτι μάλλον καλό. Μέχρι τώρα έσπρωχναν το πρόβλημα σαν σκόνη κάτω από το χαλί αποφεύγοντας τελεσίδικες αποφάσεις και κάθε τρεις και λίγο και αφού ματώναμε με κάθε νέο μέτρο, έβγαιναν και έλεγαν ότι πρέπει να ληφθούν και νέα ακόμη πιο επώδυνα μέτρα.

Αφού ο Παπανδρέου πήρε αυτό που ήθελε από τη σύνοδο (καθυστερημένα λόγω κακών δικών του χειρισμών) πιέζει μέσα στη χώρα για ενότητα και έξω από αυτήν για σοβαρότητα και οριστική λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας, αλλιώς θα τους πάρουμε όλους στο λαιμό μας.

Ακόμη και αν υπάρχει απόλυτη αβεβαιότηταγια το αποτέλεσμα με δεδομένη την στραβοκέφαλη ανωριμότητα του λαού και των βολεμένων εργατοπατέρων που μιλούν διαρκώς και ακατάπαυστα εξ' ονόματος του, θα είναι ευκαιρία για ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα. Είτε έτσι είτε αλλιώς.

Κάποια στιγμή πρέπει οι λαοί να μάθουν να είναι υπεύθυνοι για τις επιλογές τους όπως και για την ψήφο τους. Αλλιώς δεν θα ωριμάσουν ποτέ. Για σημαντικές αποφάσεις θα πρέπει να γίνονται δημοψηφίσματα και αν οδηγήσουν σε καταστροφή, τότε θα ξέρει ο λαός ποιο στραβό κεφάλι έφταιγε και ας το κόψει. Η υπευθυνότητα με τα λάθη μαθαίνεται. Όμως για να κάνεις λάθη, πρέπει να μπορείς και να τολμάς να πάρεις αποφάσεις.

Όλοι οι Έλληνες θα πρέπει απλά και ξεκάθαρα να δηλώσουν αν υποστηρίζουν η όχι την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη (γιατί περί αυτού πρόκειται) αλλά επίσης και το πώς θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις την επομένη μέρα του πιθανού ΟΧΙ.

Και μια απορία. Γιατί για την πρόωρη προσφυγή σε εκλογές οι πολίτες είναι ώριμοι, ενώ για δημοψήφισμα είναι ανίκανοι να καταλάβουν τη σημασία της ψήφου;

Μήπως γιατί έτσι θα μπορούσαν κάποιοι να επωφεληθούν από τη γενικευμένη δυσαρέσκεια του κόσμου χωρίς να χρειάζεται να προτείνουν κάτι το συγκεκριμένο;

Οι εκλογές θα μας έδιναν την δυνατότητα να δούμε τα γνωστά "ματς μπουρδολογίας" του παρελθόντος από ανώριμους πολιτικάντηδες όλων των αποχρώσεων που σκέφτονται μόνο το εγώ τους.

Ας μιλήσει και μια φορά ο λαός χωρίς αυτούς...