GUILLIVER TRAVELS (ANIMATION MOVIE)...

Animated featured based on the novel by Jonathan Swift.

Gulliver arrives in a land of tiny people and encounters big problems...

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ - ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία κωμωδία του Ντίνου Δημόπουλου από το 1965.

Ένα νιόπαντρο ζευγάρι επιστρέφει από το εξωτερικό και επισκέπτονται τους γονείς της κοπέλας. Ο γαμπρός αποφασίζει να βοηθήσει την κατάσταση του σπιτιού και κυρίως τον πεθερό του αφού διαπιστώνει σύντομα ότι πρόκειται για μια πραγματικά τρελή οικογένεια...

Δείτε τη και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=6158364667189553295&hl=el&fs=true

The movie is available with English subtitles...

ΚΑΙ ΟΙ "ΑΛΛΟΙ" ΕΛΛΗΝΕΣ...

Έγραφε το «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ» (29-4-1941, δύο ημέρες μετά την κατάληψη της Αθήνας):

«Εντός εικοσιτετραώρων η κατάληψις της χώρας μας θα έχει συμπληρωθή. Έτσι η Ελλάς βγαίνει από τον πόλεμο- και βγαίνει οριστικώς από τον πόλεμον, καθ' ον τρόπον εβγήκαν όλαι σχεδόν αι χώραι της ηπειρωτικής Ευρώπης. Δεν είνε μόνη η Ελλάς που ευρίσκεται εις αυτήν τη θέσιν. (...) Αυτό δεν το λέγομεν προς παρηγορίαν μας. Τα λέγομεν διά να τονίσωμεν τη βασικήν κατά τη γνώμην μας αλήθειαν που δεν πρέπει ποτέ να φεύγη από τα μάτια μας, ότι δηλαδή τα ελληνικά προβλήματα που εδημιουργήθησαν από της 27ης Απριλίου δεν ημπορούν να αντιμετωπισθούν παρά εις το πλαίσιο της Νέας Ευρωπαϊκής πραγματικότητος. Πρέπει να καταλάβουμε ότι εφεξής αποτελούμεν μέρος ενός εκτεταμένου ηπειρωτικού συνόλου του οποίου όλα τα τμήματα θα έχουν αναποφεύκτως κοινότητα κατευθύνσεων και προπαντός κοινότητα συμφερόντων, οικονομικών και άλλων».

Την ίδια ημέρα, προπαγάνδιζε η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»:

«Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος». Άλλωστε, «Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν- περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία- εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».


Αυτά για λόγους ιστορικής μνήμης.

ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ...

Στην Ήπειρο οι χειμώνες έρχονται νωρίς, ανυπόμονοι. Είναι τραχειά η όψη τους, καθώς γύρω τα βουνά της γύρω περιοχής. Το απόγευμα της Κυριακής 27 Οκτωβρίου ο καιρός είχε βαρύνει πολύ, μύριζε ο τόπος γη νοτισμένη. Με το σούρουπο, ξέσπασε βροχή, βαρειά βροχή, και το γοργό σκοτάδι της νύχτας έφερε αστραπές, βροντές απανωτές, αστροπελέκια. Τα βουνά μούγκριζαν, τα ρουμάνια και οι λαγκαδιές αντιλαλούσαν. Αλάλαζε πέρα ως πέρα το κυματερό, φαρδύστερνο τοπίο της Ηπείρου.

Στα Γιάννινα, στη Μεραρχία, ο Διοικητής της υποστράτηγος Κατσιμήτρος συνεργαζόταν με τον Επιτελάρχη του αντισυνταγματάρχη Δρίβα και με το Διευθυντή του ΙΙΙ Γραφείου Πετρουτσόπουλο. Δύο μέρες πριν είχε έρθει μήνυμα από το συνταγματάρχη Δαβάκη ψηλά από την Πίνδο. Έλεγε πως εκεί, αντίκρυ στα φυλάκια, τα ιταλικά τμήματα έχουν πάρει κιόλας διάταξη επιθετική.

Ξάφνου ανοίγει η πόρτα του γραφείου και μπαίνει μέσα ένας άντρας ηλικιωμένος, μεγαλόσωμος, βαρύς κοκκινωπός. Έφερνε μαζί του μυρωδιά νύχτας, υπαίθρου, θύελλας. Στις επωμίδες του είχε τα διάσημα του συνταγματάρχη, τη φλογοφόρο ροιά και το χρώμα του όπλου του: Μαύρο - Πυροβολικό. Με το έμπα του, φάνηκε σάμπως ο πόλεμος να είχε ζυγώσει ένα ακόμα βήμα. Ήταν ο αρχηγός του Πυροβολικού της Μεραρχίας συνταγματάρχης Μαυρογιάννης. Ερχόταν από τα σύνορα απ' τα προχωρημένα φυλάκια. Απόψε, όσα είπε στο γραφείο του Μεράρχου έδειχναν πως η νύχτα τούτη πρέπει να είναι η οριστική.

Ο μέραρχος με τους επιτελείς του έβγαλε γρήγορα το συμπέρασμα. Το ανακοίνωσε ο ίδιος από το τηλέφωνο στο Γενικό Επιτελείο στον αντισυνταγματάρχη Κορόζη, το αυτί και το μάτι του Παπάγου.

Αναφέρατε παρακαλώ εις τον κ. Αρχηγόν του Γ.Ε.Σ. ότι η προσωπική μου γνώμη είναι ότι αύριον την πρωίαν, ίσως δε και κατά την διάρκειαν της νυκτός 27 με 28 Οκτωβρίου, θα έχωμεν ιταλικήν επίθεσιν. Η Μεραρχία θα ε­πιτελέση το καθήκον της προς την πατρίδα συμφώνως προς διαταγάς και οδηγίας του Γ.Ε.Σ. Δύνο­μαι να βεβαιώσω υπευθύνως τον κ. Αρχηγόν του Γ.Ε.Σ. και τονίζω τούτο ιδιαιτέρως ότι δεν θα περάσουν Ιταλοί από το Καλπάκι. Μπορεί να μην έχω το ανάστημα του στρατάρχου Πεταίν, όστις κατά το 1916 αμυνόμενος σθεναρώς του Βερντέν, είπε ότι δεν θα περάσουν οι Γερμανοί -όπως και δεν επέρασαν-, αλλά δύναμαι να βεβαιώσω εν πλήρει πεποιθήσει ότι δεν θα περάσουν οι Ιταλοί από το Καλπάκι...».

Και δεν πέρασαν...

Από το βιβλίου του Α. Τερζάκη "Ελληνική Εποποιία 1940-41"

ΟΧΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΗ ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ!

70 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την απροειδοποίητη επίθεση της Ιταλίας την 28η Οκτωβρίου 1940 σε βάρος της Ελλάδας, από τα σύνορα της Βόρειας Ηπείρου.

Η επέτειος του "ΟΧΙ" είναι όντως εθνικά σημαντική. Είναι η επέτειος μιας πραγματικής εποποιίας.

Και έρχεται να μας θυμίσει μια εποχή, που αν και σήμερα φαντάζει ξεπερασμένη σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα, εν τούτοις ήταν μια εποχή που γέννησε ήρωες.

Και τι είναι οι ήρωες, παρά απλοί καθημερινοί άνθρωποι που όμως σε κάποια κρίσιμη προσωπική ή δημόσια ιστορική καμπή, παίρνουν τη πρωτοβουλία και αναλαμβάνουν δράση, αψηφώντας την όποια απώλεια ή τον όποιο κίνδυνο...

Τι έγινε λοιπόν την 28η Οκτωβρίου του 1940 όταν η Ελλάδα είπε το μεγάλο "Όχι" στις σιδερόφρακτες στρατιές του άξονα; Όταν οι σειρήνες της αντιαεροπορικής άμυνας ξύπνησαν την Αθήνα, και τα ανακοινωθέντα έγραφαν: «Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5.30 σήμερον τα ημέτερα τμήματα...Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους...»

Ήταν η μέρα που είχε έρθει η ώρα της "Μάχης της Ελλάδας".

Και παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις του άξονα ήταν μέχρι τότε ανίκητες, παρά το φόβο που κυρίευσε πολλούς, οι Έλληνες πολέμησαν με τα πενιχρά μέσα που διέθεταν, παρατάσσοντας τη ψυχή απέναντι στο ατσάλι, και νίκησαν. Διότι πολέμησαν με φρόνημα και λεβεντιά, με ελληνική ψυχή.

Λες και όλες οι ξεχασμένες αρετές των Ελλήνων μπήκαν και κέρδισαν εκείνον τον πόλεμο.

«Στο εξής δεν θα λέγεται ότι οι Έλληνες πολεμούν ως ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν ως Έλληνες.» (We will not say thereafter that the Greeks fight like heroes, but heroes fight like the Greeks!) είπε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ στις 19 Απριλίου του 1941.

Όμως πριν φτάσουμε σε αυτό, προηγήθηκε η εισβολή της φασιστικής Ιταλίας. Πολλοί τρομάξανε, όμως αξίζει να παρατεθεί το κάλεσμα της εφημερίδας Καθημερινή, με τη πένα του ιδρυτή της Γιώργου Βλάχου να διώχνει κάθε σκιά φόβου ή τυχόν αμφιβολίας στη δυνατότητα της Ελλάδας να τα βάλει με τα θηρία.

«Λοιπόν;...Θα συνεχίσωμεν την συζήτησιν; Θα βάλωμεν κάτω έναν καφέν και θα σταθώμεν γύρω από το φλιτζάνι του οι απόλεμοι, οι άχρηστοι, οι καφενόβιοι, διά να πούμε, περί του ποιος θα νικήση και ποιος θα επικρατήσει;...Προς Θεού! θα νικήση η Ελλάς! Όλους; ΟΛΟΥΣ! ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ! Χωρίς συλλογισμούς, χωρίς συζητήσεις, χωρίς κεφάλια τα οποία αργοκινούνται και αμφιβάλλουν, χωρίς μυαλό. Μυαλό δεν χρειάζεται. Χρειάζεται ενθουσιασμός και παραφροσύνη. Χρειάζεται θάρρος αλόγιστον και καρδιά. Με αυτό το υλικόν έγινεν ο Αγών του Εικοσιένα. Με αυτά τα όπλα νικούν οι λαοί. Ήρθατε να πάρετε την Ήπειρον;...ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΗΝ ΔΙΝΟΜΕ. Έχετε Στρατούς, έχετε Στόλους, έχετε αεροπλάνα, είσθε σαράντα πέντε εκατομμύρια και είμαστε πέντε. ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΗΝ ΔΙΝΟΜΕ. Θα μας κάψετε. ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΗΝ ΔΙΝΟΜΕ. Και θα προχωρήσωμεν και θα νικήσωμεν και θα σας πετάξωμεν εις την θάλασσαν. Γίνεται; ...; Γίνεται, δεν γίνεται, αυτό πρέπει να αισθάνεται και να βροντοφωνή η καρδιά. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΗ. [...] Θάρρος λοιπόν! Ό,τι θέλομεν αληθινά, με όλην μας την δύναμιν, γίνεται. Ό,τι αποφασίσωμεν με την ψυχήν μας γίνεται. ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΗ. [...] Όλοι μαζί! Θα αγωνισθώμεν τώρα όλοι μαζί, θα ανθέξωμεν όλοι μαζί, θα προελάσωμεν όλοι μαζί, και μίαν ευλογημένην ημέραν, όταν θα διαλαλούν την ευτυχίαν μας οι κώδωνες των σημαιοστολίστων εκκλησιών μας, θα ψάλλωμεν όλοι μαζί ΤΗ ΥΠΕΡΜΑΧΩ ΣΤΡΑΤΗΓΩ ΤΑ ΝΙΚΗΤΗΡΙΑ...»

Και πράγματι οι Έλληνες όχι μόνο πολέμησαν, αλλά κατατρόπωσαν τον εχθρό, αναγκάζοντας ακόμη και τον ίδιο τον Χίτλερ να αποδώσει τιμές στο ελληνικό φρόνημα. Η σθεναρή στάση της Ελλάδας έπαιξε σημαντικό ρόλο και στη γενικότερη έκβαση του πολέμου, βοηθώντας την ΕΣΣΔ να αποκρούσει τη χιτλερική επίθεση η οποία καθυστέρησε εξαιτίας της ελληνικής αντίστασης στην επιχείρηση Marita, φέρνοντας τον χειμώνα πιο κοντά και άρα δυσκολεύοντας τη γερμανική επιχείρηση Barbarossa εναντίον της Ρωσίας.

Ανώτεροι Γερμανοί αξιωματούχοι που κατέθεσαν στη δίκη της Νυρεμβέργης, είτε ως κατηγορούμενοι, είτε ως μάρτυρες (Keitel, Jodl, von Rundstedt, von List κ.ά.), ομολόγησαν ως βασική αιτία της αποτυχίας της επιχείρησης Barbarossa τη Βαλκανική εκστρατεία. Ο στρατάρχης Keitel συγκεκριμένα κατέθεσε:

«Η απροσδόκητη και ισχυρή αντίσταση των Ελλήνων εβράδυνε την επίθεση κατά της Ρωσίας για περισσότερο από δύο μήνες. Αν δεν υπήρχε η καθυστέρηση αυτή, η εξέλιξη του πολέμου θα ήτο διαφορετική, τόσο εις το Ανατολικό μέτωπο όσο και εις τον πόλεμο γενικά, και άλλοι σήμερα θα ήσαν εις την θέσιν του κατηγορουμένου.»

Όπως δήλωσε ο Βρετανός υπουργός F. Noel Baker τον Οκτώβριο του 1942: «Αν η Ελλάς ενέδιδε εις το τελεσίγραφο του Mussolini, ουδείς θα εδικαιούτο να την μεμφθεί ... Ο Άξων θα εκυριάρχει στην Μεσόγειο ...Η Συρία, το Ιράκ, η Περσία, η Κύπρος, θα κατελαμβάνοντο από τον Άξονα. Η Τουρκία θα εκυκλώνετο. Οι πετρελαιοπηγές της Εγγύς Ανατολής θα ήσαν στη διάθεσή του. Η οπίσθια θύρα του Καυκάσου θα ανοιγόταν δι' αυτόν...Χάρις εις την ελληνικήν αντίστασιν, μας εδόθη ο καιρός να αποκρούσωμε και να συντρίψωμε την ιταλικήν στρατιά, η οποία εκινήθη από τη Λιβύη κατά της Αιγύπτου, να εκκαθαρίσωμε την Ερυθράν Θάλασσα από τα εχθρικά πλοία, να μεταφέρωμε την αμερικανική βοήθεια προς την Εγγύς Ανατολή και να εξουδετερώσουμε έτσι την εχθρική απειλή εναντίον της...Αν το Στάλιγκραντ και ο Καύκασος κρατούν σήμερα, τούτο δεν είναι άσχετον προς την ελληνικήν αντίσταση, της οποίας επωφελούμεθα, μετά την πάροδον δύο ολόκληρων ετών. Ο κόσμος πραγματικά δεν δικαιούται να λησμονήσει τα ελληνικά κατορθώματα κατά την ιστορική εκείνη στιγμή.»

Οι Ρώσοι από τη πλευρά τους, μέσω του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Μόσχας, αναγνώρισαν την καθοριστική συμβολή της Ελλάδος στην καθυστέρηση και τελική αποτυχία της Γερμανικής επιθέσεως εναντίον της χώρας τους λέγοντας: «Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε».

Ομως, η καλύτερη Ελλάδα έγινε χειρότερη, ώσπου τώρα φθάσαμε στη μέγιστη κατάσταση της οικονομικής μας κρίσης.

Κι εμείς τώρα, αλυσοδεμένοι, αιχμάλωτοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των ευρωπαϊκών ελεγκτικών μηχανισμών πνιγόμαστε μέσα στις φουρτουνιασμένες θάλασσες του ΝΑΙ που είπαμε στην Τρόικα χωρίς να λειτουργήσουν τα βαθιά ελληνικά αντανακλαστικά, παρά μόνο οι επιφανειακές δικαιολογήσεις για την κάλυψη των άμεσων αναγκών, που μοιάζουν πως θα γίνουν πιο εφιαλτικές στο μέλλον...

Πολίτες και πολιτικοί, διανοούμενοι, επιστήμονες, συγγραφείς, καλλιτέχνες και οικονομολόγοι λένε εδώ και 70 χρόνια μόνο κρίσιμα ΝΑΙ στην ελληνική άλωση και παράναλωση.

Ας γίνουν λοιπόν οι αγώνες όλων όσων θυσιάστηκαν για την Ελλάδα μας πριν 70 χρόνια, το δικό μας παράδειγμα αδούλωτης ελληνικής ψυχής, διότι ΑΚΟΜΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ!

"ΝΗΣΙ" ΚΑΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ...

Αφού για μια ολόκληρη εικοσαετία μας φλόμωσαν ανηλεώς στα κάθε λογής τηλεοπτικά σκουπίδια, μας ρίχνουν τώρα μια αξιοπρεπώς γυρισμένη ποιοτική σειρά.

Έξυπνη εμπορική κίνηση θα έλεγα, αν και δεν περίμεναν ούτε οι ίδιοι τέτοια επιτυχία από το πρώτο κιόλας επεισόδιο, νομίζω.

Μπουχτισμένος ο κόσμος από το πολύ σκουπίδι και τα βαρετά reality των κόπρων του big brother και των άνοστων μαγείρων που πολλαπαλσιαστήκαν φέτος, αναμενόμενο ήταν πως θα πέσει με τα μούτρα να την καταναλώσει, είναι πραγματική όαση για τον Έλληνα τηλεθεατή αυτή η σοβαρή και προσεγμένη δουλειά που αποτυπώνει πιστά το πνεύμα ενός λογοτεχνικού βιβλίου ο κόσμος δε της τηλεοπτικής και όχι μόνο κριτικής, της καλωσόρισε με τιμές λες και είναι ξεχωριστό φαινόμενο...

Ο νεοέλληνας είναι υστερική προσωπικότητα. Και το δείχνει για άλλη μια φορά με μια ακόμη υστερία που έχει να κάνει με τον τόπο γυρισμάτων της σειράς, στο χρόνια καταφρονεμένο νησάκι της Σπιναλόγκας, άγνωστο όνομα ως τώρα εκτός των Λασιθιωτών.

Η μαρτυρική ζωή ανθρώπων αποδιοπομπαίων σε άλλες εποχές που βίωσαν τον κοινωνικό στιγματισμό έβαλε στον χάρτη μια ολόκληρη γεωγραφική περιοχή, την έκανε τουριστικό προορισμό, ανέδειξε ένα άσημο ψαροχώρι στην σκιά της κοσμοπολίτικης Ελούντας, προκάλεσε εκδοτική έκρηξη και πυροδότησε σχετικές συζητήσεις σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Ήδη τα περισσότερα ξενοδοχεία της περιοχής στον κόλπο Μιραμπέλλου έχουν κλείσει, όμως στην Πλάκα αλλά και την ευρύτερη περιοχή η κίνηση είναι απρόσμενα αυξημένη. "Δεν υπάρχει προηγούμενο σε αυτό που ζούμε, λένε κάτοικοι και τουριστικοί επιχειρηματίες που βλέπουν απρόσμενη άνθηση στις δουλειές τους τις τελευταίες μέρες της σηνήθους τουριστικής περιόδου. Κάθε Σαββατοκύριακο έχουμε τουλάχιστον τρία γκρουπ από ΚΑΠΗ, από σχολεία ή συλλόγους που έρχονται με πούλμαν για να δουν το μέρος, να επισκεφθούν το νησί"...

Όλες οι ταβέρνες της Πλάκας αλλά και των γειτονικών χωριών εξακολουθούν να λειτουργούν. Την περασμένη Κυριακή δεν προλαβαίνανε να εξυπηρετούνε τον κόσμο που συνέρρεε. Κάθε βδομάδα καταφθάνουν δύο με τρία πούλμαν με επισκέπτες από τη Θεσσαλονίκη, λένε οι ευτυχείς ιδιοκτήτες που μετράνε έκτακτα κέρδη...

Οργανώνονται εκδρομές για να δει κόσμος τα γυρίσματα και να μιλήσει με τους ηθοποιούς. Σε μια περίοδο κρίσης η Ελούντα πήρε τα πάνω της. Στο ξενοδοχειακό συγκρότημα «Πόρτο Ελούντα», το μόνο στην περιοχή που μένει ανοιχτό όλο τον χρόνο, η ζήτηση δωματίων είναι αυξημένη. "Ειδικά το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου έχουμε πολλές κρατήσεις και οι πελάτες τονίζουν πως θέλουν να επισκεφθούν τη Σπιναλόγκα", λέει ο υπεύθυνος...

Η σειρά ακόμη εκτίναξε τις πωλήσεις όχι μόνον του βιβλίου της Βικτόριας Χίσλοπ, αλλά και αρκετών άλλων βιβλίων σχετικών με τη Σπιναλόγκα και τη ζωή των χανσενικών που είχαν από χρόνια εκδοθεί ή κυκλοφόρησαν μέσα στο 2010. Ακόμα και τουριστικοί οδηγοί για το μέρος έχουν αυξημένη ζήτηση.

Κατά την χειμερινή περίοδο όλες οι εκπομπές λόγου μόλις πέφτει η θέαση τους, θα καταφεύγουν σε "αποκαλύψεις" πραγματικές ή φανταστικές από τα χρόνια λειτουργίας του νησιού, να πάρουν μερίδιο από την καλλιεργημένη φετινή φήμη του.

Γερός ο αντίκτυπος της απόρριψης, της διαφορετικότητας, της μοναξιάς, της εγκατάλειψης, του αποκλεισμού, κλπ αρνητικών συναισθημάτων που ήταν συνδεδεμένα για δεκαετίες με το συγκεκριμένο νησί...

Και πολλοί συγκινούνται και χύνουν μαύρο δάκρυ, που εξαργυρώνεται με το αζημίωτο από άλλους νεοέλληνες, που άρπαξαν πάλι την ευκαιρία για κονόμα από μια νέα ανεξήγητη μαζική υστερία του πόπολου.

Μα βλέπετε η δύναμη της τηλεόρασης...

Να προβλέψω πως του χρόνου θα πάρουν σειρά το Ιτζεδίν, το Μπούρτζι, το Γεντί Κουλέ, η Λέρος, κλπ από μιμητές;

ΜΝΗΜΟΝΙΟ Ή ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ;

Αν και αυτοδιοικητικές, οι ερχόμενες εκλογές τείνουν να γίνουν δημοψήφισμα υπέρ ή κατά του "μνημονίου" και του ποιο κόμμα ευθύνεται περισσότερο για την κρίση...

Τα λεγόμενα "μεγάλα" - εθνικής εμβέλειας ΜΜΕ συντηρούν την τάση αυτή αν όχι την υποθάλπτουν, με ενημερωτικές εκπομπές που δεν έχουν σχέση με τις επερχόμενες εκλογές παρά μόνο με το μνημόνιο, τα σκάνδαλα και τα πολιτικά μηνύματα που θα εξαχθούν από αυτές.

Οι σημαντικές αλλαγές που επιφέρει ο "Καλλικράτης" για την αποδοτικότερη λειτουργία και πρόοδο των τοπικών κοινωνιών περνάνε σε δεύτερη μοίρα ενώ είναι μια τόσο βαθιά τομή που αφορά όλους μας από την επόμενη ημέρα των εκλογών.

Πάντα, σε τέτοιου μεγέθους ριζικές αλλαγές, ανακύπτουν προβλήματα, μεταφέρονται νέες αρμοδιότητες στους Δήμους από τις πρώην Νομαρχίες, μεταφέρονται αυξημένες αρμοδιότητες από την κεντρική Διοίκηση στην Περιφέρεια (με κίνδυνο αντί για αποκέντρωση να έχουμε ξανά συγκέντρωση στην έδρα των Περιφερειών), νέα οργανογράμματα διοίκησης, τρόπου λειτουργίας και λήψης αποφάσεων, που πρέπει έγκαιρα να συζητηθούν και να επισημανθούν τρωτά σημεία και τρόποι έγκαιρης διόρθωσης βελτίωσης όπου χρειασθεί για να μην χαθεί και άλλος πολύτιμος χρόνος.

Καμία συζήτηση για την ουσία των εκλογών από τα κόμματα πέρα από την προσπάθεια δημιουργίας πρόσκαιρων εντυπώσεων προς όφελός τους. Βλέπουμε το νέο αυτοδιοικητικό όραμα να συνθλίβεται στην συνηθισμένη ξερή παλαιοκομματική αντιπαράθεση...

Ο βαθμός ενδιαφέροντος για τις εκλογές, το κριτήριο πρόσωπο ή κόμμα, το κριτήριο αυτοδιοικητική επιλογή ή πολιτική επιλογή ή και τα δύο, ο βαθμός αναγνωρισιμότητας των υποψηφίων, η συσπείρωση των υποψηφίων στα κόμματα υποστήριξης και τελευταίο αλλά ίσως το πιο σημαντικό, η υπόθεση του μνημονίου και της κρίσης αποτελούν τα κεντρικά διλήμματα.

Το ζητούμενο στις 7 Νοεμβρίου είναι η ψήφος με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον της πόλης που ζούμε με κύριο στόχο την ανάπτυξη και πρόοδό της. Ειδικότερα από τους νέους ανθρώπους, που βιώνουν την αβεβαιότητα και το άγχος για το μέλλον τους, η αδιαφορία συνοδεύεται και από την απόλυτη απαξία και την αποστροφή για την πολιτική σήμερα.

Το πώς φθάσαμε στο μνημόνιο, στις επιπτώσεις του και στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης είναι θέμα του καθενός μας να το αξιολογήσει και να ψηφίσει ανάλογα στις εθνικές κοινοβουλευτικές εκλογές.

Ως άτομα οι υποψήφιοι της κάθε περιοχής ακόμη και οι δηλωμένα ανεξάρτητοι, από κάποιον κομματικό-ιδεολογικό χώρο προέρχονται. Το θέμα είναι το όραμα και οι τοποθετήσεις τους για τον τόπο που ζούνε κι εκτίθενται υποψήφιοι κι όχι τι προστάζει η γραμμή του κόμματος υπέρ ή όχι του "μνημονίου" για μικρο-κομματικά οφέλη.
Θα πάμε στις κάλπες που κρίνουν το μέλλον των τοπικών κοινωνιών διπλά (σε επίπεδο πόλης αλλά και Περιφέρειας όπου ανήκει η πόλη) με κυρίαρχο θέμα το μνημόνιο που είναι απόρροια μεταξύ άλλων και των παραπάνω;

Κόμματα και ηγεσίες εννοούν ως τοποθέτηση μόνο το να πάρεις είτε το δικό τους μέρος είτε του αντιπάλου κόμματος.

Είναι άδικο για τους ίδιους τους υποψήφιους το γεγονός ότι η διάθεσή τους να προσφέρουν ο καθένας ανάλογα με τις ικανότητες και την αποδοχή του από την τοπική κοινωνία, να επισκιάζεται από την πόλωση της κεντρικής πολιτικής σκηνής με θέματα άσχετα ως προς τον λόγο που γίνονται οι παρούσες εκλογές.