ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΛΟΧΟΥ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Eλληνική ταινία του Δ. Αθανασιάδη, από το 1962.

Μια όμορφη κοπέλα μοναχοκόρη ενός αυστηρού συνταγματάρχη και διοικητή της μονάδας ορεινών καταδρομών, στην προσπάθεια της να το σκάσει από το σπίτι της, και να πάει στην Αθήνα, συναντά καθ' οδόν ένα τσούρμο από φαντάρους που θα την βοηθήσουν τελικά να πραγματοποιήσει το δύσκολο ταξίδι της, χωρίς όμως να υποψιάζονται οι ίδιοι τι τους περιμένει...

ΕΜΕΙΣ ΔΙΑΦΕΡΟΥΜΕ;

Για να αποκτήσουμε εμείς οι Ελληνες το δικαίωμα να ελπίζουμε σε παραμονή στην ευρωζώνη, πρέπει επιτέλους να καταβάλουμε ως κράτος και ως κυβέρνηση μία προσπάθεια.

Όχι την προσπάθεια που και οι ξένοι αναγνωρίζουν ότι καταβάλουμε εμείς οι πολίτες που ως εύκολα θύματα πληρώνουμε φόρους μέχρι τρέλας και βλέπουμε το εισόδημά μας να πετσοκόβεται, ή τις δουλειές μας να χάνονται...

Αλλά την προσπάθεια που αναλογεί στην κυβέρνηση και στο κράτος: να γίνει έστω μία επιτυχημένη ιδιωτικοποίηση, να κλείσει έστω ένας άχρηστος δημόσιος οργανισμός, να απολυθεί έστω ένας δημόσιος υπάλληλος (εκτός εάν πιστεύουμε στα σοβαρά ότι δεν περισσεύει κανένας) να χτυπηθεί έστω μία από τις ομάδες που διατηρούν προνόμια εις βάρος μας.

Η διαφορά μας από όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ που φαντασιωνόμαστε ότι ανήκουμε μαζί τους, είναι ότι στην Ελλάδα δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα από τα παραπάνω. Φαντασιωνόμαστε, ότι τάχα θα παίξουμε κάποιο ρόλο στην κρισιμότερη μάχη, βαδίζοντας αμέριμνοι και παρακολουθώντας από μακριά τις εχθροπραξίες.

Πιστεύουμε στα σοβαρά ότι θα κάνει την παραμικρή διαφορά αν πάει στις Βρυξέλλες ο Σαμαράς αντί του Παπούλια, αν θα συνοδεύεται ή όχι από τους Βενιζέλο - Κουβέλη, ή αν θα πάει μεθαύριο ο Τσίπρας να το παίξει σκληρός διαπραγματευτής;

Γιατί δε ρωτάμε την Ισπανία, ή την Πορτογαλία, την Ιρλανδία ή και την Κύπρο ακόμη εάν θεωρούν ότι βρισκόμαστε μαζί τους, στην ίδια κατάσταση;

Δηλαδή τα δικά τους μνημόνια βγαίνουν και μόνο το δικό μας χρειάζεται εδώ και τώρα επαναδιαπραγμάτευση;

Και δεν είναι ολοφάνερο ότι η υλοποίηση τουλάχιστον ορισμένων βασικών από τις θετικές δεσμεύσεις που έχουμε σαν χώρα υπογράψει, αποτελεί προϋπόθεση και κομμάτι μίας πιθανής, μελλοντικής επαναδιαπραγμάτευσης;

ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΔΟΥΛΕΙΑ...

Δουλειά γύρευε ο μαύρος φτωχοδιάβολος, μα εκτός το τομάρι του και τα άδεια χέρια του δεν είχε τίποτα άλλο που να δικαιολογεί τι δουλειά θα μπορούσε να κάνει...

Εκτός από μια πρόχειρη αγγαρεία άρπα κόλα βέβαια, όπως η μεταφορά ελαφρών αντικειμένων ή σκουπιδιών, ή το ξεπάτωμα χόρτων με τα χέρια, αφού δεν διέθετε εργαλεία για οτιδήποτε άλλο...
Χωρίς το παραμικρό εφόδιο περίμενε ο μαύρος να βρει δουλειά λέει, να ξεπεινάσει κι αυτός εδώ στον τόπο μας, που κουβαλήθηκε ακάλεστος...

Αγνοώντας την χρήση και των πιο απλών εργαλείων ή περιμένοντας από κάποιο ευκαιριακό αφεντικό να του προμηθεύσει ότι χρειαζόταν και να μάθει τότε ότι προλάβαινε μέχρι να τον καταλάβει και να τον διώξει.

Αν τα είχε και κείνος βέβαια, που μπορεί να μην ήταν εργολάβος μα μια γυναίκα με μια αλτάνα με λίγες τριανταφυλλιές, ένας γέρος με δυο μικρά κτηματάκια που δεν μπορούσε να φροντίζει ο ίδιος, ένας άσχετος δάσκαλος που κληρονόμησε ένα μεγάλο χωράφι με ελιές στο χωριό του, ένας νοικοκύρης που ήθελε κάποια μερεμέτια στο σπίτι ή το μαγαζί του, ένας πλούσιος που έλειπε συνεχώς στην Αθήνα και ήθελε να καλλιεργεί κάποιος το κηπαλάκι στο πίσω μέρος του σπιτιού του μην ξεραθεί, ή ένας επιστήμονας δημόσιος υπάλληλος που είχε μια αυλή με κρεβατίνα για σκιά και δεν μπορούσε να την κλαδέψει και να τη περιποιηθεί αφού δεν έπιαναν τα χέρια του και δεν ήταν άξιος για το παραμικρό που θέλει μόχθο και κάποια ικανότητα.

'Οπως ο Ζαχάρης που για να τον πάρουν να κάνει ένα κοπιαστικό μεροκάματο έπρεπε να είχε όλα τα απαραίτητα εργαλεία και τα είχε παρμένα ένα ένα, για να μπορεί να χρησιμεύσει στο αφεντικό που θα τον ζητούσε...

Έτσι έβαζε την δική του τσάπα στο νερό 2 μέρες πριν τον πάρει ο κτηματίας στο αμπέλι ή το χωράφι του να το σκάψει ολημερίς, τον άφηνε το πρωί εκεί και πήγαινε αργά το βράδυ να τον πάρει, βέβαιος πως είχε τελειώσει τη δουλειά που του είχε αναθέσει. Όπως κι έκανε καλά, φροντίζοντας επίσης για το φαγητό του και το άφθονο νερό που χρειαζόταν με τα δικά του τάπερ και παγούρι που έφερνε μαζί του, τα τσιγάρα που θα κάπνιζε στα σύντομα διαλείμματα του και την απαραίτητη αλλαξιά ρούχα που θα έβαζε μετά όταν τα πρώτα θα είχαν μουσκέψει από τον υπερβολικό σε ποσότητα τίμιο ιδρώτα για το μεροκάματο.

Όταν τον καλούσαν στις ελιές είχε έτοιμο το δικό του ραβδί που τον βόλευε να δουλεύει πάνω στα δέντρα, είχε καλάθι και τσουβάλι προνοητικά για να ξεδιαλέξει μερικές για παστές ή του ξυδιού για το σπίτι, είχε κοφίνι έτοιμο στην αποθήκη και βάζα να τις βάλει να γίνουν...

Όταν έκανε κανένα μπασοδούλι (κι έκανε πολλά και διάφορα στην ζωή του), είχε το σκεπάρνι με τις μπρόκες και την τανάλια του, το σφυρί και τη σμίλη του, τον μαλά και τη σκάφη του, τσιμέντο, χαλίκια και και ασβέστη σε μικρές ποσότητες που μάζευε από οικοδομές κρυφά, τον κασμά και το φτυάρι του, σύρματα και σκοινιά πολλών ειδών, την πένσα και τον κόφτη του, τον κάβουρα μαζί με λαστιχάκια και λινάρι για τις βρύσες, τον σάρακα, το τσεκούρι του, το μέτρο, το αρίδι, το νήμα της στάθμης, τη σκαλίδα του, τα κλαδευτήρια του, τις λίμες του, τα  πινέλα για βάψιμο, έναν μαγνήτη όταν ξεδιάλεγε παλιοσίδερα από μπρούτζους που τα πουλούσε με το κιλό σε διαφορετικά μέρη, το χοντρό γυαλόχαρτο που έτριβε τοίχους ή το λεπτό που καθάριζε στελιάρια από παλιές σκούπες και τα πουλούσε ξανά...

Την ξύλινη σκάλα που μόνος έφτιαξε και που κουβαλούσε στον ώμο του αν χρειαζόταν σε ψηλά σημεία, τον γκαζοτενεκέ και τον μεταλλικό μαστραπά όταν άδειαζε οικιακούς βόθρους, οργιές και σουβλιά και το εικό σίδερο και σφυρί των τσαγκάρηδων όταν επιδιόρθωνε μόνος τα υποδήματα της οικογένειας, ως και ψαλίδι του κουρέα και τα απαραίτητα για κούρεμα - ξύρισμα δικό του και των παιδιών ή γνωστών που του εμπιστεύονταν το κεφάλι τους, σε εποχή που δεν είχανε κυκλοφορήσει τα bic.

Από ηλεκτρολογικά και μηχανές δεν σκάμπαζε, γιαυτό δεν διέθετε συλλογή από κατσαβίδια και κλειδιά. Ούτε ηλεκτρικά εργαλεία υπήρχανε τότε διαθέσιμα στους πολλούς εργάτες.

Και πάντα το κοφτερό μαχαίρι του στην τσέπη, έτοιμο να βοηθήσει σε πολλές περιστάσεις....

Έτσι δουλεύανε τότε και ήταν έτοιμοι κι εφοδιασμένοι όσοι έψαχναν μεροκάματο κάποτε, τα καλά χρόνια που δεν υπήρχε ανεργία...

ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία από το 1979 σε σενάριο και σκηνοθεσία Γ. Λαζαρίδη.

Σπονδυλωτή ταινία με βασικούς χαρακτήρες τον βαριεστημένο, τον αγχωμένο, τον καταπιεσμένο, τον φορτισμένο, τον "σφαγέα" και άλλους αντιπροσωπευτικούς τύπους της Ελληνικής καθημερινότητας, που προσπαθούν να ξεπεράσουν τα άγχη της εποχής τους: τη μόλυνση του περιβάλλοντος, την ανεπάρκεια των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, τις κοινωνικές ανακατατάξεις, το κυκλοφοριακό, την εφορία, τις ανθρώπινες σχέσεις, το σεξ, κ.ο.κ.

Όλοι αυτοί και τα προβλήματα τους, μέσα από δώδεκα σκετσάκια και ανεκδοτολογικές καταστάσεις, νούμερα και χορευτικά, συνθέτουν το μωσαϊκό της Ελλάδας της εποχής...

ΒΓΑΛΑΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ...

Εβγάλαμε Κυβέρνηση

και ο Θεός να δώσει

καλά να κάμει στο λαό

να μην τονε προδώσει...

21η ΙΟΥΝΙΟΥ: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...

Το καλοκαίρι ξεκινά επίσημα σήμερα 21η Ιουνίου με το θερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή την μεγαλύτερη σε διάρκεια μέρα στο βόρειο ημισφαίριο και την μικρότερη στο νότιο.

Ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής και αρχίζει να κατέρχεται και πάλι τρεπόμενος προς τον ουράνιο ισημερινό. Το σημείο αυτό ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι.

Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο ήλιος φαίνεται να αργοστέκει πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.

Κατά το θερινό ηλιοστάσιο σημειώνεται η μικρότερη σε διάρκεια νύχτα και η μεγαλύτερη σε διάρκεια ημέρα του έτους (στο βόρειο ημισφαίριο), ενώ εκείνη τη μέρα το βόρειο ημισφαίριο της Γης έχει τη μέγιστη δυνατή έκθεση προς τον Ήλιο.

Το θερινό ηλιοστάσιο, η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου στο βόρειο ημισφαίριο, αποτελούσε ανέκαθεν πολύ σημαντικό γεγονός για το ανθρώπινο γένος. Οι αρχαίοι πολιτισμοί διοργάνωναν πολυήμερες γιορτές για να το τιμήσουν.

Μετά τη θερινή τροπή ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο και στις 23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο οπότε όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε ίση μέρα και νύχτα:  ισημερία.
 
Αλλά η κάθοδος του Ήλιου συνεχίζεται μέχρις ότου στις 22 Δεκεμβρίου φτάνει στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο. Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι  έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά, μέχρι τις 21 Ιουνίου και ο κύκλος συνεχίζεται....

Ο Τροπικός του Καρκίνου (ή βόρειος τροπικός) είναι ένας από τους πέντε βασικούς νοητούς κύκλους γεωγραφικού πλάτους στη χαρτογράφηση της Γης.

Βρίσκεται παράλληλος με τον ισημερινό της Γης σε απόσταση 23° 262 223 βόρεια, ενώ ορίζεται ως ο κύκλος με το βοριότερο γεωγραφικό πλάτος στο οποίο μπορεί να βρεθεί ο Ήλιος στο ζενίθ το μεσημέρι κατά το θερινό ηλιοστάσιο του Ιουνίου.

Πριν από 2.000 χρόνια το σημείο του θερινού ηλιοστάσιου βρίσκονταν στον αστερισμό του Καρκίνου γι' αυτό και ο Βόρειος Τροπικός Κύκλος ο οποίος διέρχεται από το σημείο αυτό ονομάστηκε «Τροπικός του Καρκίνου». Μετά τη θερινή τροπή ο Ήλιος αρχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, άρα «καρκινοβατεί», κάνει δηλαδή μια οπισθοδρομική κίνηση σαν τον κάβουρα.

Φυσικά σήμερα λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών, το σημείο του θερινού ηλιοστάσιου βρίσκεται στον αστερισμό των Διδύμων, ενώ ο Ήλιος εισέρχεται στον αστερισμό του Καρκίνου στις 21 Ιουλίου και παραμένει εκεί επί 21 ημέρες μέχρι τις 11 Αυγούστου...

ΘΡΙΛΕΡ ΜΕ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ...

Θρίλερ για γερά νεύρα εξελισσόταν από νωρίς το βράδυ αναφορικά με τα τερτίπια του εκλογικού νόμου και τις έδρες στα Χανιά.

Αρχικά η Νέα Δημοκρατία κέρδιζε 3 έδρες και ο ΣΥΡΙΖΑ 1.

Ωστόσο στις 21.50 τα δεδομένα άλλαξαν πλήρως καθώς τις 4 έδρες μοιράζονταν πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και η Δημοκρατική Αριστερά.

Η κατανομή των εδρών άλλαξε εκ νέου μία ώρα αργότερα στις 22.50, όταν την έδρα του ΠΑΣΟΚ πήρε η ΝΔ.

Η αλλαγή αυτή διήρκησε μόλις τέσσερα λεπτά, με το ΠΑΣΟΚ να κερδίζει εκ νέου την έδρα, την οποία έχασε η ΝΔ.

Νέα αλλαγή στις 23.08, όταν η Δημοκρατική Αριστερά έχασε την έδρα, την οποία κέρδισε η ΝΔ.
Αλλαγή και πάλι δέκα λεπτά αργότερα στις 23.18 με τη Δημοκρατική Αριστερά να παίρνει την έδρα της ΝΔ.

Το θρίλερ συνεχίστηκε καθώς στις 23.58 η ΝΔ πήρε την έδρα που μέχρι τότε κέρδιζε το ΠΑΣΟΚ.

Νέα αλλαγή υπήρξε στις 00.25 με τη ΝΔ να κερδίζει και δεύτερη έδρα, την οποία έχασε η Δημοκρατική Αριστερά.

Τελικά η οριστική κατανομή των εδρών έχει ως εξής: 3 ΝΔ, 1 ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι θα ησυχάσουν και οι υποψήφιοι που αναδείχτηκαν βουλευτές, που καθόλη την διάρκεια της νύχτας εμφανίζονταν ή χάνονταν από τις κάμερες, με τις ανάλογες δηλώσεις αν κέρδιζαν ή όχι βουλευτικό αυτοκίνητο, ασυλία, μισθό, κλπ προνόμια μαζί με τιμητική θέση μπροστά - μπροστά στα πανηγύρια.

Οι φάτσες έλεγαν πολλά και δεν κερδίσαμε και το κελεπίρι με τους εκλεγέντες (κι αυτούς που τελικά κατατάχτηκαν στους χαμένους από τύχη), εκτός κι αν κάνει την έκπληξη τουλάχιστον ο ένας τους!

Ουδέν σχόλιο δεκτό παραπέρα για αυτό το θέμα...