ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ: ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ...

Δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο της νέας ανακυττάρωσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο οποίο ο υπουργός Εσωτερικών έδωσε το όνομα του σπουδαίου αρχιτέκτονα της αρχαιότητας Καλλικράτη.

Σύμφωνα με το σχέδιο, οι 1034 δήμοι του περασμένου "Καποδίστρια" μειώνονται σε 370 το πολύ, ενώ καταργούνται οι Νομαρχίες και τον ρόλο της δευτεροβάθμιας αιρετής αυτοδιοίκησης θα παίζουν οι 13 -14 Περιφέρειες.

Με την λειτουργία της αυτοδιοίκησης σύμφωνα με τον νέο χάρτη η εξουσία των περιφερειαρχών και των δημάρχων ενισχύεται ενώ τι αντίθετο συμβαίνει με τους βουλευτές οι οποίοι σύμφωνα με τον νέο εκλογικό νόμο δεν θα εκλέγονται πλέον σε επίπεδο νομού, αλλά σε επίπεδο μονοεδρικής περιφέρειας με πληθυσμό 60-70.000 ψηφοφόρους.

Σήμερα ένας βουλευτής παρεμβαίνει σε θέματα ενός νομού ενώ με το νέο σύστημα η χωροταξική του παρέμβαση περιορίζεται σε στενότερα όρια. Βέβαια κύριο καθήκον και βασική ευθύνη των βουλευτών είναι να νομοθετούν, αλλά τους πιο πολλούς συναρπάζουν τα παιχνίδια εγκαθίδρυσης πολιτικής μονοκρατορίας στις εκλογικές τους περιφέρειες.

Οι περισσότεροι από αυτούς, αισθάνονται ύστερα από 2-3 εκλογές, ότι διαθέτουν εκείνο το "κατιτί" που τους ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους θνητούς ψηφοφόρους. Προκειμένου, μάλιστα, να μη στερήσουν την πατρίδα και τον λαό από την αναντικατάστατη ευφυΐα και ικανότητά τους, φροντίζουν να κατοχυρώνουν πελατειακά δίκτυα αέναης επανεκλογής - με ταυτόχρονη προληπτική "εξαφάνιση" οποιουδήποτε εσωκομματικού αντιπάλου.

Αυτή την αίσθηση διαλύει ο "Καλλικράτης" ορίζοντας δεκαπλάσιο εκλογικό σώμα από αυτό για τον βουλευτή για την ανάδειξη ενός περιφερειάρχη και σχεδόν ισοδύναμο με αυτό για τον δήμαρχο.

Η νέα αυτοδιοικητική οργάνωση όπως αυτή καθορίζεται με το σχέδιο Καλλικράτης οδηγεί σε αναδιανομή της πολιτικής εξουσίας, ενισχύοντας τoν ρόλο των δημάρχων και αναδεικνύοντας ισχυρούς πόλους εξουσίας τους 13 Περιφερειάρχες οι οποίοι, αρχικά τουλάχιστον φαντάζουν σαν μικροί πρωθυπουργοί...

Αυτό βέβαια με την βασική προϋπόθεση ότι οι δήμοι θα ενισχυθούν με τους αναγκαίους πόρους για να ασκήσουν τις αρμοδιότητες εξυπηρέτησης των πολιτών τους και να αναλάβουν τους αναπτυξιακούς ρόλους που όλες οι κυβερνήσεις τους χρεώνουν λεκτικά αλλά καμιά δεν τους εφοδιάζει με τα απαραίτητα εργαλεία για την άσκησή τους.

Από την άλλη, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι οι νέες αιρετές Περιφέρειες δεν θα αποδυναμωθούν από τις 7 Γενικές Διοικήσεις οι οποίες θα ασκούν τις κρατικές αρμοδιότητες για το περιβάλλον, την πρόνοια, την μετανάστευση κ.α. που δεν θα μεταβιβαστούν στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση. Εν προκειμένω πρέπει να απαντηθούν τα ερωτήματα, αν η σχέση των Γενικών Διοικήσεων με την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση θα είναι ιεραρχική, αν θα έχουν δικαίωμα ελέγχου και απόρριψης αποφάσεων της δεύτερης κ.ά. τα οποία μπορεί να ευνουχίσουν την αποκέντρωση και να καταστήσουν άνευρα και χειραγωγημένα όργανα τους νέους θεσμούς.

Ας ελπίσουμε ότι εκτός από τους νεωτερισμούς που θα φέρει η νέα αρχιτεκτονική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα διακρίνεται και από ειλικρίνεια, την οποία μέχρι σήμερα η πρωτεύουσα διαφήμιζε για την πάντα ριγμένη επαρχία αλλά ουδέποτε επεδείκνυε...

ΡΟΜΠΟΤ ΤΟΥ SEX...

Το πρώτο ρομπότ του sex είναι πραγματικότητα.

Πρόκειται για μια πλαστική κούκλα σε ανθρώπινο μέγεθος, η οποία μπορεί να μιλά με τον μπάκουρα ιδιοκτήτη της, ακόμα και για ποδόσφαιρο, αν αυτός δεν έχει άλλες επιθυμίες!

Το όνομά της είναι Roxxxy.

Είναι μελαχρινή, φοράει νεγκλιζέ και το δέρμα της είναι εξαιρετικά απαλό.

Οι ενδιαφερόμενοι που θα την αποκτήσουν μπορούν να διαμορφώσουν τα χαρακτηριστικά της, όπως το χρώμα της, τα μαλλιά της και το μέγεθος του σουτιέν, ενώ διατίθεται σε πέντε θηλυκές "προσωπικότητες".

Παρά την ομοιότητά της με άνθρωπο όμως, η Roxxxy δεν μπορεί ακόμη να περπατήσει ή να κουνήσει τα άκρα της αυτοβούλως.

Η τιμή της κούκλας κυμαίνεται από $7.000 - $9.000. Έκανε το ντεμπούτο της στην αγορά στην έκθεση Ενήλικης Ψυχαγωγίας στο Λας Βέγκας το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Με τόσα λεφτά όμως μπορεί εύκολα να έχει κάποιος άντρας και μια ζωντανή κούκλα να εκπληρώνει τις επιθυμίες του.

Εκτός αν είναι στρίγγλα και γλωσσοκοπάνα, πράγμα που δεν μπορεί να φανεί σε μια φωτογραφία...

Αν είναι έτσι, για να έχει κανείς την ησυχία του ίσως είναι καλύτερη η Roxxxy!

ΔΕΝ ΕΦΑΓΕΣ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ...

Να σου βάλω λίγο από το τσικάλι ακόμη; Θα πεινάς...

Η θεία επέμενε να συνεχίσω το φαϊ και ο θείος έδωσε και τα ρέστα του σε μια τυχόν άρνηση μου:

- Τι τον ακούς, βάλε του μια κουταλιά ακόμη τώρα που είναι ζεστό, μα θα τη φάει...

Τι κι αν είχα ήδη φάει ένα μεγάλο πιάτο αχνιστό πιλάφι με στάκα και δυο διαλεγμένα κομμάτια ψαχνό από τον βραστό τράγο που στο ζουμί του έβρασε μετά το ρύζι, είχα πει δυο ποτήρια παλιό κόκκινο κρασί με το γεύμα και κατόπιν μερικά καλιτσούνια μυζήθρα με σπανάκι ανάμεικτα που μου αρέσουνε πολύ, συν ένα κομμάτι γλυκό που είχανε...

Ενώ είχα βοσκηθεί (χορτάσει) πλήρως με το λιπαρό φαγητό κι έψαχνα να βρω ήσυχο τόπο να θέσω λίγο όπως συνηθίζω κάθε μεσημέρι να καταλαγιάσω και να χωνέψω, οι συγγενείς επέμεναν πως θα έφευγα από το σπίτι τους το απόγευμα και θα ήμουν νηστικός...

Όπως γίνεται κάθε φορά που τους επισκέπτομαι, χρόνια τώρα από την εποχή που ήμουνα μικρό κοπέλι. Έπρεπε να φάω καλά κι αν υπήρχε περίσσευμα (πάντα υπήρχε και στο φαϊ και στην καρδιά τους) ήταν κάθε φορά φυλαγμένο για μένα...

Να φάω να νετσουλώσω μεγαλώνοντας, αφού τα πρώτα μου χρόνια ήμουν αδύνατος σε σχέση με τα 4 παιδιά τους, με λίγη διαφορά στην ηλικία μεταξύ μας, αφού όλοι/ες γεννηθήκαμε σε 5 χρόνια, όταν σαν νέοι κι αυτοί και οι δικοί μου γέροι, αυγάτιζαν το σόι...

Το ίδιο επιμένουν ακόμη και τώρα στα γεράματα τους, που έχω ξεπεράσει μερικά κιλά σε βάρος τους σχεδόν δίμετρους γιούς τους και είμαι υπερδιπλάσιος από τις κόρες τους, μα δείχνω αρκετά χρόνια νεώτερος από όλους και σε πολύ καλύτερη φυσική κατάσταση....

Επειδή αυτοί ασχολούνται με αγροτικές και οικιακές εργασίες κυρίως και μετά καφενείο και τσικουδιές οι αρσενικοί και τηλεόραση στο σπίτι οι θηλυκοί μετά των παιδιών τους, να περνάνε οι μέρες τους ήσυχα μεν, ανιαρά και προβλέψιμα δε...

Σε αντίθεση με μένα που φέτος συμπληρώνω 25 χρόνια βαριάς άσκησης τις καθημερινές, που τώρα αρχίζει στις 7.00 πμ περίπου και για μια εντατική ώρα με τα βάρη, τους ιμάντες και το αθάνατο bullworker μου, να έχω ελεύθερη την υπόλοιπη μέρα μου να δημιουργώ, να διαβάζω, να πηγαίνω σε εκδηλώσεις, να ταξιδεύω όταν μπορώ ή πρέπει...

Εκεί πηγαίνει ένα μέρος των σεβαστών θερμίδων που καταναλώνω καθημερινώς σε πολλά ισορροπημένα γεύματα...

Μικρό μέρος μόνο, το μεγαλύτερο καταναλώνεται ψάχνοντας θέματα σκεπτόμενος, ιδίως όταν κάποια στιγμή έρχεται η έμπνευση και δεν προλαβαίνω τις λέξεις...
Τότε είναι που τελειώνοντας ένα κείμενο ή βίντεο νοιώθω την υπερένταση και την αδρεναλίνη, συγκρινόμενη με ένα εξουθενωτικό workout μα κρατάει αυτή η αίσθηση υπεροχής περισσότερη ώρα μετά...

Η πνευματική εργασία καταναλώνει περισσότερη ενέργεια κι από σκάψιμο με την τσάπα στο αμπέλι, από όπου προερχόταν το κρασί του θείου κείνα τα χρόνια, που πρώτος το απολάμβανε άφθονο, το μεσημέρι στο χωράφι με την καραβάνα του και το βράδυ στο σπίτι με πλούσιο δείπνο μαζί με την αγαπημένη του παγωμένη γκαζόζα και πότε - πότε ρωτούσε και μένα:

- Να σου βάλω ένα ποτηράκι ακόμη;

ΨΙΛΟ-ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ Ή ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ...

Οι Δυτικοευρωπαίου πιέζουν σθεναρά τη χώρα να πάρει σκληρά μέτρα εκμεταλλευόμενοι φυσικά και την αδυναμία του ελληνικού κράτους και των πολιτικών να αντεπεξέλθουν στις επιταγές των καιρών. Όλα τα κρίσιμα στοιχήματα που έχει βάλει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια τα έχει χάσει, όχι εξαιτίας των πολιτών αλλά εξαιτίας των άθλιων ηγεσιών που έχει.

Ο Ιανουάριος θα είναι ίσως ο πιο κρίσιμος μήνας της χρονιάς καθώς η Ελλάδα θα καταθέσει το Πρόγραμμα Σταθερότητας που περιγράφει πώς και πότε θα γίνει η μείωση των ελλειμμάτων. Επίσης, αμέσως μετά τις γιορτές θα έλθουν απανωτά κλιμάκια της Κομισιόν και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για να μας περάσουν από κόσκινο. Πλέον η οικονομία βρίσκεται υπό διαρκή επιτήρηση αφού κανείς δεν μας εμπιστεύεται και κυρίως κανείς δεν πιστεύει ότι μπορούμε να αλλάξουμε. Όλοι πιστεύουν ότι θα βουλιάξουμε, έτσι για να θυμηθούμε και το σύνθημα του πρωθυπουργού. Και πάνω στις πλάτες των πολιτών παίζουν και τα κερδοσκοπικά τους παιχνίδια, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία μας.

Ο προϋπολογισμός ψηφίστηκε αλλά είναι σίγουρο ότι θα αλλάξει, προς το χειρότερο για τον κόσμο. Η λύση είναι μια:

Πρέπει να κάνουν την Ελλάδα χώρα ελκυστική για επενδύσεις ειδικά στην γραφειοκρατεία και στο ΦΠΑ, όπως και στις εκάστοτε δομές της Ελλάδας που διώχνουν αντί να φέρνουν επενδύσεις. Και για να γίνει αυτό πρέπει να κινητοποιήσουν όλη την μούχλα που έχει συσσωρευτεί στην επιφάνεια όλα αυτά τα χρόνια.

Το πρόβλημα είναι το κράτος αυτό που ο μόνος ρόλος του είναι να εμποδίζει τις δυνάμεις αυτές για να επιβιώνουν και να πλουτίζουν ανίκανοι και φαύλοι. Έτσι έπιασε κορυφή και το χρέος και τα ελλείμματα και πάτο η δυνατότητά μας να παράγουμε πλούτο, με την υπερμεγένθυση του μηχανισμού αυτού φαυλότητας και προώθησης της ανικανότητας.

Πρέπει να κινηθεί η αγορά κατ' αρχήν. Πως θα γίνει αυτό με μια χώρα ουσιαστικά χρεοκοπημένη, με την αγορά και το ζεστό χρήμα να μην κινείται και όλοι να είναι κουμπωμένοι, με ακάλυπτες επιταγές παντού, και όλα αυτά που ξέρουμε...

Θα συνεχίσει η κυβέρνηση να κινείται χαλαρά, να βερμπαλίζει χωρίς νόημα και να σπαράσσεται από έριδες τρεις μήνες μόλις μετά τη μεγάλη της νίκη;

Ή θα αποφασίσει να πάρει μέτρα προς τη σωστή κατεύθυνση και η οποία είναι μία και μόνο:

Τα πράγματα είναι απλά. Να κοιτάξουμε ποιοι πλούτισαν τα τελευταία 15 χρόνια που υφαινόταν η σημερινή κρίση και αυτοί να πληρώσουν. Όλοι αυτοί που πήραν μίζες, που αναμίχθηκαν με τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Το να φορολογήσεις μεσαία εισοδήματα είναι μια τρύπα στο νερό και τα έσοδα περιορισμένα κι ανακυκλούμενα σε απαιτήσεις των ιδίων πάλι.

Περί τα 5 - 10 δις ευρώ καταθέσεις έφυγαν από την Ελλάδα από τότε που στον αέρα αφήνοντας να αιωρείται από την κυβέρνηση ότι τα χρήματα αυτά θα μπορούσε να είναι τεκμήριο. Άλλοι έχοντες πάλι, φοβούμενοι ότι θα πιαστούν στην τσιμπίδα της εφορίας αγόρασαν ακίνητα, οι περισσότεροι όμως πήραν τα λεφτουδάκια τους και τα κατέθεσαν σε HSBC, UBS και σε άλλες ξένες τράπεζες.

Τη γκάφα της αυτή η κυβέρνηση προσπαθεί να διασκεδάσει λέγοντας τώρα ότι οι καταθέσεις δεν θα περιληφθούν στο διευρυμένο πόθεν έσχες που σχεδιάζουν.

Μάλιστα αφήνουν να εννοηθεί ότι θα πάρουν αποφάσεις για φοροαπαλλαγές ώστε να έλθουν πίσω στην Ελλάδα τα κεφάλαια αυτά και ακόμη περισσότερα...

ΤΣΙΟΥ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Η ταινία (2006) του Μάκη Παπαδημητράτου αποτέλεσε την έκπληξη του 46ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Δεκαπενταύγουστος, διακοπές, μα όχι τελείως άδεια Αθήνα. Ο ναρκομανής "Τσίου" ψάχνει να βρει την δόση του...

Δείτε τη σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=7744649111661999647&hl=el&fs=true

MR BEAN: CHURCH BORE...

Mr Bean church bore...

http://www.youtube.com/watch?v=-bm9mhX1q4o

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 13...

Η επόμενη διεθνή επιχειρηματική ευκαιρία που αποφάσισε ο Κάκος ν' ασχοληθεί μέσω Internet ήταν η P.I.L.L. (Prosper International League Limited) με αντικείμενο την ίδρυση υπεράκτιων (off shore) εταιρειών στο Belize σε ενδιαφερόμενους.

Αν και η εταιρεία είχε έδρα το Μαϊάμι των ΗΠΑ και ο κύριος όγκος των πελατών της ήταν Αμερικάνοι, δεν υπήρχε εμπόδιο για τον Κάκο να συνδεθεί μαζί της και να συμμετέχει στο πλάνο της από το σπίτι του, μέσω Internet όπως έκαναν και πολλοί άλλοι πελάτες και συνεργάτες της P.I.L.L. από άλλα μέρη του κόσμου εκτός ΗΠΑ...

Η εταιρεία ξεκινούσε την εγκαθίδρυση του προσωπικού trust fund του κάθε ενδιαφερόμενου μόλις λάμβανε $200 αρχικά από τον καθένα, πράγμα που ο Κάκος έκανε κι εδώ εύκολα και γρήγορα με την πιστωτική κάρτα που είχε στην κατοχή του λίγο καιρό τώρα.

Έτσι ενεργοποίησε τον προσωπικό του κωδικό για να συνεχίσει με την ίδρυση off shore εταιρείας και τραπεζικού λογαριασμού για τις συναλλαγές του εκεί στο Belize. Αφού δεν διέθετε κεφάλαιο για αυτόν τον σκοπό ο Κάκος, η εταιρεία του έδινε την ευκαιρία να δημιουργήσει σταδιακά το δικό του...

Με τους 3 πρώτους πελάτες που θα τους σύστηνε, θα ενεργοποιούσαν το trust fund του και θα γινόταν ο γενικός διευθυντής και μοναδικός μέτοχος της εταιρείας του, θα του άνοιγαν τραπεζικό λογαριασμό σε τράπεζα του Belize ελεγχόμενη από αυτούς όπου θα κατέθεταν $200 για κάθε νεώτερο πελάτη που θα τους σύστηνε...Έτσι θα δημιουργούνταν ένα κεφάλαιο σιγά - σιγά, χωρίς να χρειαστεί να επενδύσει άλλα χρήματα...

Όταν συμπληρώνονταν τα πρώτα του $1.000 με τους επόμενους 5 πελάτες του, θ' αποκτούσε μια διεθνή χρεωστική κάρτα, με την οποία μπορούσε να εκταμιεύει χρήματα λίγα ή πολλά όποτε ήθελε από τον λογαριασμό του, από όποιο μέρος του κόσμου βρισκόταν.

Αν είχε χρήματα ο λογαριασμός του από συνεχείς συστάσεις πελατών, ή από τα όποια κέρδη της δικής του εταιρείας όταν την αξιοποιούσε παραγωγικά κάποτε.
Σαν bonus η εταιρεία του πρόσφερε ακόμη $40 στον λογαριασμό του για κάθε νέο πελάτη που θα σύστηναν οι αρχικοί του πελάτες αν ήθελαν να κάνουν το ίδιο με αυτόν για να σχηματίσουν κεφάλαιο, σε βάθος 4 επιπέδων του δικτύου του.

Καλές προοπτικές για το μέλλον του Κάκου, που είχε την ευκαιρία να γίνει ιδιοκτήτης την δικής του εταιρείας με προνομιακό φορολογικό καθεστώς στην χώρα της έδρας της και να την χρησιμοποιήσει αργότερα για ότι σκοπό ή επένδυση ήθελε (εκτός τραπεζικές ή ασφαλιστικές εργασίες που δεν επέτρεπε η εταιρεία, μα αυτός είχε άλλα σχέδια)...

Παράλληλα η P.I.L.L. είχε στην διάθεση των πελατών - συνεργατών της κι ένα εκπαιδευτικό υλικό (educational courses) πάνω σε διεθνή οικονομικά θέματα κι εμπορικές συναλλαγές, όπου μπορούσε ένας ανοιχτόμυαλος επιχειρηματίας να χρησιμοποιήσει αυτές τις γνώσεις για περαιτέρω οικονομικές δραστηριότητες.

Πραγματικά ανοιχτοί ορίζοντες με τις off shore εταιρείες με τον ένα και μοναδικό μέτοχο αν δεν υπάρχουν σώνει και καλά άλλοι συνεταίροι να συνεννοούνται, το ευρύ πεδίο δραστηριοτήτων και τον καλύτερο φορολογικό σχεδιασμό...

Εκείνη τη εποχή ιδρύονταν μερικές δεκάδες τέτοιες εταιρείες τη μέρα και στη χώρα μας. Όποιος διέθετε $1.000 προχωρούσε στην ίδρυση - εγκατάσταση της εντός λίγων ημερών χωρίς την παραπάνω διαδικασία συγκέντρωσης χρημάτων, κατέθετε την επόμενη μέρα όποιο ποσόν ήθελε στον λογαριασμό του κι άρχιζε συναλλαγές στον τομέα που επιθυμούσε (ιδίως ναυτιλιακά ή real estate εδώ) άμεσα, απολαμβάνοντας συνάμα όλα τα φορολογικά προνόμια που παρείχε η έδρα της εταιρείας του...

Ή πήγαινε σε ένα εξειδικευμένο δικηγορικό γραφείο και την ίδρυε κάπου αλλού, σε μια από τις πολλές χώρες που παρείχαν τέτοια δυνατότητα για να βοηθήσουν την οικονομία τους.

Έτσι απλά για όποιον διαθέτει λεφτά! Για όποιον δεν διαθέτει αρχικά λεφτά μα μόνο διάθεση για επιτυχία και πλουτισμό είναι το ζήτημα τι κάνει...

Το δούλεψε το πρόγραμμα μέσω Internet ο Κάκος. Με όσα είχε μάθει για την online διαφήμιση και προώθηση ως τώρα.

Δεν βρήκε πολύ ανταπόκριση. Δεν ήταν πολλοί οι άνθρωποι ανά τον κόσμο που διέθεταν ανοιχτό μυαλό και διάθεση για διεθνείς επιχειρήσεις, συνηθισμένοι στη μιζέρια των περιορισμένων εσόδων όπου τα $200 τους φαίνονταν μεγάλο ποσόν, δίσταζαν να τα διαθέσουν για ένα ξεκίνημα έστω...

Οι επιτυχημένοι της ζωής που μπορούσαν να αξιοποιήσουν το off shore πλάνο δεν τον είχαν ανάγκη αφού είτε το ήξεραν ήδη, είτε ίδρυαν ότι ώρα ήθελαν μια άλλη εταιρεία όπου τους βόλευε...

Δεν περιορίστηκε μόνο σε αγνώστους επίδοξους επιχειρηματίες στο διαδίκτυο ο Κάκος, το δούλεψε και δια ζώσης μιλώντας σε άτομα που ήξερε προσωπικά. Γρήγορα διαπίστωσε πως τζάμπα έχανε τον χρόνο του με κομμώτριες, ταξιτζήδες, εκπαιδευτικούς, μικρομαγαζάτορες, άνεργους, συνταξιούχους - μικροεπενδυτές, κλπ κακομοίρηδες του μεροκάματου ή του περιορισμένου μισθού.

Ούτε καταλάβαιναν πολλά - πολλά από τέτοια, ούτε ήταν πρόθυμοι να επενδύσουν το όχι και τόσο φοβερό ποσόν που απαιτούσε η εγγραφή τους στο πρόγραμμα, ούτε ήταν έτοιμοι να πάρουν το προσωπικό ρίσκο για ένα παράλληλο επαγγελματικό άνοιγμα σε άλλον τομέα, αρκούμενοι σε αυτά που είχαν καταφέρει ως τώρα, γατζωμένοι σε κάποιο αφεντικό ή άλλη μίζερη θεσούλα...

Ο Κάκος αισθανόταν και ήταν πραγματικά πολύ μόνος στην προσπάθεια του να πετύχει. Αν και είχε καταθέσει το αρχικό ποσόν δεν μπορούσε να συνεχίσει να κερδίσει τα δικαιώματα του με την ενεργοποίηση της εταιρείας και του λογαριασμού του, ούτε επρόκειτο έτσι να μπουν ποσά αξιόλογα να σχηματίσει κεφάλαιο ικανό για μελλοντικές επενδύσεις...

Έτσι το άφησε για αργότερα, ίσως τα πράγματα πήγαιναν καλύτερα τότε σε άλλες συνθήκες. Εξάλλου η P.I.L.L. δεν τον υποχρέωνε, δεν τον δέσμευε με χρονικά όρια, δεν απαιτούσε και δεν υπαγόρευε να κάνει ή να μην κάνει κάτι. Άφηνε στην απόλυτη δική του επιλογή τη συνέχιση ή διακοπή της συνεργασίας τους, ήταν στο δικό του χέρι να πετύχει αυτό που ήθελε ή να ξεχάσει εντελώς όσα έμαθε μαζί της και να καταντήσει σαν τους άλλους να αγωνίζεται μια ζωή για περιορισμένα "κεκτημένα" με την καθοδήγηση δημαγωγών επαγγελματιών άεργων κομματόσκυλων και να είναι κι ευχαριστημένος με τα ψίχουλα που θα του έριχνε τελικά ο εργοδότης του (ίσως κάτοχος παρόμοιας εταιρείας) και να δηλώνει κιόλας πάντα έτοιμος για νέους "αγώνες" χωρίς τέλος.

Λίγοι ικανοί αρχικοί συνεργάτες τον χώριζαν από την επιτυχία και δεν ήξερε που να τους συναντήσει να προχωρήσουν μαζί...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...