Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

ΠΡΑΣΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ Ή ΑΡΠΑΧΤΗ...


Τις τελευταίες εβδομάδες η κοινή γνώμη βομβαρδίζεται από πληροφορίες για τα φωτοβολταϊκά πάνελ.

Πολλοί διαβάζοντας τις αισθάνονται ότι γύρω τους ξεκινά κάποιο κίνημα, από ανθρώπους όλων των κοινωνικών ομάδων και τάξεων, οι οποίοι ανακάλυψαν όπως λένε μια άκρως αποδοτική επένδυση.

Προτρέπονται να τρέξουν, γιατί η προθεσμία της επιδότησης (μέσω κοινοτικών προγραμμάτων) λήγει στις 31 Αυγούστου.

Με το πρόγραμμα που τρέχει, παίρνεις επιδότηση 60% και το πράγμα γίνεται πολύ εύκολο. Τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά, γιατί τα χρήματα που υπόσχεται να πληρώσει η ΔΕΗ στους ιδιώτες είναι τόσο πολλά, ώστε η "πράσινη ενέργεια" από τα φωτοβολταϊκά θα της κοστίζει πέντε φορές πάνω από το σημερινό κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Και από τους ανθρώπους που φαίνεται να αναπτύσσουν ισχυρή περιβαλλοντική συνείδηση, εκφράζονται τεράστιες επιφυλάξεις για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες του συγκεκριμένου προγράμματος στο περιβάλλον!

Παραθέτω τέσσερα ερωτήματα που μου έχουν γεννηθεί στο μυαλό, έπειτα από όλα όσα άκουσα:
  • Έχουν πιάσει το νόημα, όλοι όσοι σπεύδουν να επενδύσουν στα φωτοβολταϊκά, ή υπάρχουν ανάμεσά τους και αδαείς που κινδυνεύουν να πέσουν σε παγίδες; Exoυν δίκιο όσοι βιάζονται να προλάβουν την 31η Αυγούστου, ή πέφτουν θύματα φημολογίας από κάποιους που θα επωφεληθούν;

  • Eίναι ακριβές ότι εγκαθιστώντας πάνελ σε ένα χωράφι 4 στρεμμάτων, εξασφαλίζεις έσοδο της τάξης των 77.000 ευρώ (προ φόρων) ετησίως; Η προσδοκία του εύκολου και σίγουρου κέρδους έχει προκαλέσει παροξυσμό στις τάξεις του αγροτικού πληθυσμού. Κάποιοι βλέπουν την ευκαιρία να αναπληρώσουν τα ποσά που εισέπρατταν επί χρόνια από τις κοινοτικές επιδοτήσεις των αγροτικών προϊόντων. Δηλαδή, να συνεχίσουν να κάθονται στο καφενείο, εισπράττοντας ένα υψηλό εισόδημα. Πόσο ρεαλιστική είναι μία τέτοια προσδοκία και πόσο επικίνδυνη ταυτόχρονα για την ελληνική παραγωγή; Σημειώστε ότι ήδη οι τάσεις είναι αυξητικές στην εισαγωγή τροφίμων ακόμη και φρούτων ή οπωροκηπευτικών, που κάποτε μας περίσσευαν...


  • Εάν κάποιοι δανειστούν για να εγκαταστήσουν τα πάνελ - σε αγροτικές κυρίως εκτάσεις, διότι ο νόμος (με ορισμένες εξαιρέσεις) εκεί προβλέπει την τοποθέτησή τους, πόσο σίγουροι πρέπει να αισθάνονται για την απόσβεση της επένδυσής τους; Eάν η ΔΕΗ αποφασίσει να μειώσει το τιμολόγιο που υπόσχεται στους ιδιώτες - παραγωγούς «καθαρής» ενέργειας, τότε υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθούν οι ιδιώτες φορτωμένοι με δάνεια, ή είναι υπερβολική μία τέτοια σκέψη;

  • Όσοι έχουν σοβαρές οικολογικές ανησυχίες που προανέφερα, αναφέρουν το εξής: στην Γερμανία, που είναι η πρωτοπόρος στα φωτοβολταϊκά, διεξάγεται ήδη μία ευρεία συζήτηση για το τί θα απογίνουν όλα αυτά τα εκατομμύρια φωτοβολταϊκά πάνελ σε 20 - 30 χρόνια. Αυτός είναι μέσος όρος ζωής τους και δεν έχει βρεθεί ακόμη λύση για την ανακύκλωσή τους! Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο χρόνος είναι αρκετός για να τρέξει η σχετική τεχνολογία. Άλλοι διερωτώνται τι θα έχουμε πετύχει εάν παράγουμε μεν "πράσινη ενέργεια", φορτώνοντας όμως στο περιβάλλον όλα αυτά τα (μη ανακυκλώσιμα;) πάνελ;

Kαταλήγω στο ερώτημα, μήπως η "πράσινη ανάπτυξη" τίθεται κι αυτή στην υπηρεσία της αρπαχτής από τους ίδιους επιτήδειους που κονομούσαν με άλλα κόλπα μέχρι τώρα;

Προσωπικά, εκτιμώ και αναγνωρίζω την θέληση της αρμόδιας υπουργού Περιβάλλοντος να αλλάξει πράγματα. Θα περίμενα μεγαλύτερη εξωστρέφεια και περισσότερες έγκυρες πληροφορίες σε ένα θέμα που φαίνεται να απασχολεί όλο και περισσότερο την Ελληνική κοινωνία από τον απλό καταναλωτή ενέργειας μέχρι τον επιχειρηματικό κόσμο που θέλει να επενδύσει επικερδώς...

Δεν υπάρχουν σχόλια: