ΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ...

ΜΑΗΣ ο μήνας τσ' Ανοιξης, νάτος σήμερα φτάνει
λουσμένος χίλιες μυρωδιές, με λουλουδοστεφάνι

Η Πρωτομαγιά είναι η γιορτή της άνοιξης, αλλά και ολόκληρης της φύσης και το μαγιάτικο στεφάνι είναι το μοναδικό έθιμο αυτής της μέρας που έχει μείνει και τηρείται ακόμη και σήμερα, που μας συνδέει με την παραδοσιακή πρωτομαγιά, μια γιορτή της άνοιξης και της φύσης πλούσια σε εκδηλώσεις σε παλαιότερες εποχές.

Πρόκειται για ένα πανάρχαιο έθιμο που τηρείται πιστά σε κάθε μεριά της χώρας. Κάθε τέτοια μέρα ένα λουλουδένιο στεφάνι στολίζει τις πόρτες των περισσότερων τουλάχιστον σπιτιών. Παλιότερα η κατασκευή του αποτελούσε ολόκληρη ιεροτελεστία, αφού τίποτα δεν αφηνόταν στην τύχη και καθετί που είχε πάνω του είχε και το δικό του συμβολισμό...

Το μαγιάτικο κλαδί ή στεφάνι έχει κατά πάσα πιθανότητα τις ρίζες του στην αρχαιότητα.

Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Ελλάδα τέτοια κλαδιά ή στεφάνια χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά και δεν έλειπαν από καμία σημαντική εκδήλωση. Επιπλέον, είναι αξιοπρόσεκτο ότι μια σημαντική γιορτή ενός μήνα των αρχαίων, του Θαργηλιώνος, που αντιστοιχούσε περίπου χρονικά στο Μάιο, περιελάμβανε στα δρώμενά της την κατασκευή ενός κλαδιού ανάλογου με το μαγιάτικο. Το κλαδί αυτό δεν το έφτιαχναν με άνθη, αλλά με κλαδιά οπωροφόρων δέντρων, στα οποία τοποθετούσαν επίσης κρεμμύδι και σκόρδο.

Στις μέρες μας έχουμε καθιερώσει στεφάνια από λουλούδια του αγρού ή των κήπων, τα οποία τοποθετούμε για λίγο καιρό (κατά παράδοση μέχρι να καούν στις φωτιές του Αϊ - Γιάννη του Κλήδωνα, στις 23 Ιουνίου) στην κύρια είσοδο των σπιτιών μας.

Δύσκολα μπορεί πια να ανιχνευτεί συμβολισμός στο σύγχρονο μαγιάτικο στεφάνι. Για τους περισσότερους δεν αποτελεί ίσως τίποτα περισσότερο από μια όμορφη σύνθεση λουλουδιών, χωρίς να παραπέμπει σε συσχετισμούς σύμφωνα με τους οποίους χαρίζει στους ενοίκους ενός σπιτιού υγεία, καλή τύχη, ειρήνη, ευτυχία και ευφορία. Σίγουρα όμως η κατασκευή του προσφέρει χαρά σε μικρούς και μεγάλους.

Παλιότερα όμως το στεφάνι του Μάη έπρεπε να έχει ορισμένα λουλούδια για να πιάσουν οι ευχές που έκαναν οι νοικοκυρές, όπως:

Τριαντάφυλλα, γαρίφαλα, βιόλες, πασχαλιές (λιλά), γεράνια, για να είναι ανθισμένο το σπίτι.
Κλωνάρια ανθισμένα από αγιόκλημα ή ελιά, για την ευτυχία του σπιτιού.
Στάχυα και λουλούδια του κάμπου, όπως μαργαρίτες, παπαρούνες, για να είναι γεμάτο.
Μια κουκιά (φυτό) με τις ρίζες και τους καρπούς της, για τη γλωσσοφαγιά.
Ένα κλωνάρι λυγαριάς, για την αγάπη των κοριτσιών του σπιτιού.
Ένα κεφάλι σκόρδο, κρεμασμένο στη μέση του ώστε να φαίνεται, για το μάτι.

ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΡΑ...

Βγαίνουν κάτι πολιτικάντηδες στα κανάλια, που έφαγαν το μεδούλι από το κράτος αυτό όλη την μεταπολίτευση και μιλάνε για μεγάλο δημόσιο τομέα, για απολύσεις στον ΟΣΕ, για απολύσεις στις ΔΕΚΟ, για απολύσεις εκπαιδευτικών για απολύσεις γενικώς...

Για σταθείτε ρε κοθώνια. Μόνοι τους διορίστηκανε αυτοί υπάλληλοι; Εσείς δεν προκηρύξατε διαγωνισμούς; Εσείς δεν κάνατε τα ρουσφετάκια σας; Εσείς δεν βολέψατε τους κολλητούς σας με το αζημίωτο σε ψηφαλάκια;

Τι περίμενες εσύ από τον αμόρφωτο ή και τον μορφωμένο που διόριζες τότε να σου πει;

- Ξέρετε κύριε υπουργέ αρνούμαι τον διορισμό γιατί μελέτησα την προκύρηξη της θέσης που μου προσφέρετε και συμπέρανα ότι η εν λόγω θέση θα προκαλέσει ζημία στους μετέπειτα προυπολογισμούς του κράτους;

Έτσι κάνατε έναν δημόσιο τομέα, όχι μόνον ακριβοπληρωμένο, κομματοκρατούμενο, αναξιοκρατούμενο, άντρο διαφθοράς και διαπλοκής, αλλά και αντιπαραγωγικό σε όλη του την έκταση. Κυριαρχείται από μανδαρίνους, κομματικά στελέχη και πατέρες του συνδικαλιστικού κινήματος που κατευθύνουν και προσανατολίζουν τον δημοσιοϋπαλληλικό χώρο κατά πως συμφέρει στο κόμμα που εκπροσωπούν.

Γι' αυτό θα πρέπει να γίνουν βαθιές τομές: εξορθολογισμός του αριθμού των υπαλλήλων που πραγματικά έχει ανάγκη η χώρα, κατάληψη θέσεων αυστηρά μόνο μέσω ΑΣΕΠ, αξιολόγηση του δημοσιοϋπαλληλικού έργου κατά τακτά χρονικά διαστήματα, μισθοί ανάλογα προσόντων και επίδοσης κ.λπ.

Εαν απολυθούν (το γρηγορότερο) οι δεκάδες χιλιάδες ρουσφετοβολεμένοι υπάλληλοι, θα πρέπει να τους ακολουθήσετε κι εσείς.

Κάνοντας αρχή από όλους τους πολιτικαντο-"ειδικούς" που βγαίνουν σε τηλεόραση / ράδιο και μιλούν για διαρθρωτικές αλλαγές (για τους άλλους), ανάγκη για αλλαγή νοοτροπίας (για τους άλλους), κλπ κατηχητικά. Χωρίς ίχνος συμπόνοιας και λογικής σκέψης το ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα. Ζουν με την φαντασίωση ότι ΑΥΤΟΙ δεν χρειάζεται να αλλάξουν.

Νομίζουν ότι η κρίση θα είναι άλλη μια ευκαιρία να γεμίσουν περισσότερο τις τσέπες τους, όπως συνήθιζαν ως τώρα.

Ομοίως ξεκαθάρισμα επιβάλλεται να γίνει και στις επιχειρήσεις των χρεωκοπημένων πια "εθνικών νταβατζήδων" που γιγαντώθηκαν παρασιτικά με την δική σας υποστήριξη και με το αζημίωτο σε χρήμα ή σε κάθε είδους βοήθεια για σας.

Καθώς και στις φαινομενικά ιδιωτικές επιχειρήσεις που εξαρτώνται όμως από το κράτος άμεσα (πχ πάσης φύσης προμηθευτές, ιδίως στον χώρο της υγείας και του στρατού).

Γιατί ΕΣΕΙΣ είσασταν οι πολιτικοί υπεύθυνοι όλων αυτών των ενεργειών που φαλίρησαν το κράτος.

Και μάλιστα εδώ υπάρχει και δόλος γιατί ό,τι κάνατε δεν το κάνατε κατά λάθος, από άγνοια ή βλακεία. Το κάνατε με γνώμονα το προσωπικό σας όφελος μέσω της συλλογής ψήφων από αυτές τις "εξυπηρετήσεις".

Εαν δεν φύγουν από τη πολιτική σκηνή οι πολιτικοί υπεύθυνοι αυτής της σημερινής κατάντιας του έθνους προκοπή δεν πρόκειται ποτέ να δούμε, όποια ταμεία, τράπεζες, οργανισμούς και ειδικούς και να καλέσουμε για βοήθεια.

Τα πάντα θα τα καταπίνει και θα τα εξαφανίζει αυτό το βαρέλι δίχως πάτο.

Κάθαρση λοιπόν τώρα παντού. Να μην πάνε στις ίδιες τσέπες τα λεφτά όπου πήγαν και τα προηγούμενα πακέτα κι επιδοτήσεις τόσα χρόνια, μα στην πραγματική ανάπτυξη και ανόρθωση του τόπου.

Η μόνη λύση για να μας πάρουν στα σοβαρά και οι παραπάνω, μαζί με τις αγορές του χρήματος, που εδώ που είμαστε τις χρειαζόμαστε για την εθνική αναστύλωση...

Θα γίνει το θαύμα; Από ποιον και πώς;

Μα από όλους εμάς, αν συστρατευθούμε σε ένα κοινό σκοπό. Οι ανατροπές που πρέπει να υιοθετήσουμε είναι πρωτίστως αξιών και νοοτροπιών, δευτερευόντως θεσμών.

ΠΡΩΤΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΤΟΥ "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ"...

Το σχέδιο "Καλλικράτης" με το πρώτο ανακοινωθέντα χωροταξικό των νέων Δήμων (αναμένονται οι συνήθεις αντιδράσεις από θιγόμενους, συμφέροντα, τοπικισμούς), έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να θεωρηθεί μεγάλη μεταρρύθμιση.

Η υπόθεση με την μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση, τον γνωστό σε όλους Καλλικράτη έχει πολλά πλεονεκτήματα και πολλά μειονεκτήματα. Το πιο βασικό πρόβλημά του είναι ότι το ΠΑΣΟΚ τον δημοσιοποιεί και επιχειρεί να τον εφαρμόσει έτσι στα πεταχτά, χωρίς μεγάλη επεξεργασία και το κυριότερο χωρίς να πει που θα βρεθούν τα χρήματα για να το κάνει.

Το μεγάλο αναμφισβήτητο πλεονέκτημά του είναι η συλλογιστική του. Λιγότερη δήμοι, λιγότερη γραφειοκρατία, λιγότεροι βολεμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, τοπικοί άρχοντες, κομματάρχες και λαμόγια στις τοπικές κοινωνίες.

Η οποία θα φέρει ακόμη πιο κοντά στον πολίτη βελτιωμένες τις βασικές εξυπηρετήσεις που εθιμικά αποτελούν το αντικείμενο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία στα πλαίσια του νέου νόμου αποκτά και αρμοδιότητες που απλουστεύουν, αν δεν καταργούν, την γραφειοκρατία που βασανίζει τους πολίτες και δίνουν παραπέρα νέες αναπτυξιακές δυνατότητες για την αξιοποίηση των τοπικών πόρων και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιοχής.

Για εκείνους τους πολίτες που εντυπωσιάζονται από τα ποσοτικά μεγέθη (εν προκειμένω από τον πληθυσμό κάθε Δήμου) το σχέδιο ευτυχώς αγνόησε τις αντιρρήσεις τους και συνένωσε Δήμους με παρόμοια κοινωνικά, ιστορικά και γεωμορφολογικά δεδομένα και κοντινές αναπτυξιακές δυνατότητες, χωρίς να βάζει σε πρώτη σειρά το πληθυσμιακό κριτήριο.

Το σπουδαιότερο για τους νέους δημοτικούς άρχοντες δεν είναι να ζητήσουν δύναμη από το μέγεθος του Δήμου τους αλλά να του δώσουν μέγεθος με τις ιδέες και τις πρακτικές δράσεις τους.

Να καταγράψουν τις δυνατότητες και τις αναγκαιότητες των περιοχών που εκλεγόμενοι θα εκπροσωπήσουν και στη συνέχεια να συνεργαστούν και με τους όμορους Δήμους για την ανάπτυξη υπηρεσιών και εκπόνηση μελετών και προγραμμάτων που θα δώσουν στα σύνορά τους, χαρακτήρα γραμμών που διευκολύνουν την προσέγγιση των κοινών στόχων και την εκτέλεση έργων, χωρίς να αποτελούν δεσμά απομόνωσης και αντιπαλότητας.

Η Δημόσια Διοίκηση αρκείται στα σαφή όρια που θέτει ο νόμος, η Αυτοδιοίκηση όμως προφανώς μέσα στα όρια των νόμων, πρέπει να στηρίζεται στην συνεννόηση, την συνεργασία και την Δημοκρατική συνύπαρξη για να εξυπηρετήσει όσο περισσότερο γίνεται το συμφέρον των δημοτών της.

Οι ίδιοι οι πολίτες πρέπει να εκπλήξουν με τις επιλογές τους και να ψηφίσουν στις ερχόμενες εκλογές όχι με βάση τις πολιτικές προτιμήσεις αλλά με βάση την αξιοσύνη των υποψηφίων και το όραμα που έχουν για τη νέα εποχή που έχει μπει η Ελλάδα.

Το βασικότερο όλων είναι, όμως, να απομονωθούν όλοι εκείνοι που θα αντιδράσουν φοβούμενοι ότι χάνουν τι βιλαέτι τους, την μικροεξουσία τους και ότι αυτό συνεπάγεται.

Το να υπάρχουν πικρίες ή και λάθη για τις συνενώσεις είναι σίγουρο όταν όλα γίνονται στο πόδι. Όπως, όμως, ο Καποδίστριας ήταν μια μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση έτσι και ο Καλλικράτης πρέπει να εφαρμοστεί.

Κι αν υποθέσουμε πως η τωρινή κυβέρνηση κατά βάθος έχει και άλλους στόχους, όπως να ελέγξει καλύτερα την περιφέρεια, να βγάλει για μια 5ετία τους δικούς ανθρώπους και να κυβερνά σε όλα τα επίπεδα...

Τα υπόλοιπα κόμματα κατά κύριο λόγο αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να σκεφτούν πως το μεγάλο στοίχημα είναι ο "Καλλικράτης" και πρέπει να πετύχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες διορθώσεις αλλά να στηρίξει έναν θεσμό που ίσως βοηθήσει στο μέλλον τη χώρα σε όλα τα επίπεδα, όχι με το αζημίωτο εντέλει και για αυτούς, που προσδοκούν μελλοντικά την εξουσία...

LIFE PARTY IS OVER 2...

Εδώ που φθάσαμε, είμαστε αναγκασμένοι ν' αποδεχθούμε μια βίαιη συνταγή που είναι ενδεχόμενο να μην έχει καθολική θετική ανταπόκριση.

Γκρίνιες και επικρίσεις θα υπάρξουν απ' αυτούς, που καταχράστηκαν τη σαθρότητα του συστήματος και διόγκωσαν το χρέος, αλλά και μέσα απ' το κυβερνών κόμμα, μετατοπίζοντας τις ευθύνες στην τραγική διαχείριση των προηγουμένων...

Χρωστάμε 300 δις που λήγουν σταδιακά. Τα λεφτά πρέπει να πληρωθούν. Τα επιτόκια ήταν χαμηλά.

Υπάρχει το ερώτημα που πήγαν τα λεφτά. Επενδύθηκαν; Αν ναι που και πόσο αποδίδουν; Φαγώθηκαν; Τι έγιναν επιτέλους;

Τουλάχιστον για την τελευταία δεκαετία, το μεγαλύτερο μέρος πήγε σε αναχρηματοδότηση των δανείων (ήδη είχαμε πιάσει κόκκινο από το 2000). Ενα μεγάλο μέρος (50 δις) τα έφαγαν οι μεγαλοεργολάβοι με τις υπερβάσεις των προϋπολογισμών των έργων. Ενα επίσης σημαντικό μέρος το έφαγε το νοσοκομειακό/φαρμακευτικό κύκλωμα και τα υπόλοιπα φαγώθηκαν στις μίζες από τους διαπλεκόμενους πολιτικούς.

Με ένα κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό, με την κάλυψη ελέω κρατικής διαφήμισης από τα χρεωκοπημένα νταβατζο-ΜΜΕ που έδειχναν τα χαζοχαρούμενα lifestyle του ευδαιμονισμού και της Μυκόνου των ολίγων, με μια επίπλαστη ευημερία το 2004 με Ολυμπιακούς Αγώνες, EURO 2004 και όργιο χρηματοδότησης καταναλωντικών δανείων από τις τράπεζες και με μια κοινωνία με βαθιά ριζωμένη τη νοοτροπία της αρπαχτής.Υπάρχει επίσης το ερώτημα αν έχουμε σχέδιο για την επιστροφή των δανεικών.

Οι αγορές λένε σωστά ότι κύριε πρέπει να αρχίσεις να επιστρέφεις. Δε μπορούμε να σε δανείζουμε διαρκώς χωρίς να επιστρέφεις.

Κι εμείς ξεχάσαμε:

Οτι το επίπεδο ζωής σε μια χώρα καθορίζεται από την παραγωγικότητά της.
Οτι δεν παράγεται ούτε πινέζα από την ανύπαρκτη βιομηχανία μας, που το μόνο της σημερινό επίτευγμα είναι να βάζει το γάλα σε κουτιά.

Οτι τρεφόμαστε με δανεικά και πως μια μέρα θα πληρώσουμε το λογαριασμό.

Αν το καλοσκεφθούμε, οι περισσότεροι παραμένουμε φτηνοί καιροσκόποι, εγωπαθείς και εαυτούληδες, καλοπερασάκηδες, συμφεροντολόγοι, λάτρεις του ρουσφετιού, απείθαρχοι στους νόμους, καχύποπτοι με το κράτος, ανοργάνωτοι, ανυπάκουοι στους νόμους (καλά να 'ναι ο βουλευτής μας), κουτοπόνηροι, αυθόρμητοι, συναισθηματικοί κ.α.

Αν θέλουμε ν' αλλάξουμε αυτό που είμαστε, πρέπει ν' αρχίσουμε ν' αλλάζουμε αυτό που κάνουμε...

Αυτά λέγονταν και τα προηγούμενα χρόνια μεταξύ πολιτών σε διάφορες ανεπίσημες κοινωνικές συναντήσεις, όπου πάντα υπήρχαν και οι από σπόντα "πετυχημένοι" κρατικοδίαιτοι αεριτζήδες,που κέρδιζαν το ακροατήριο με το μέρος τους και όσοι τα επισήμαιναν περνούσαν πάραυτα στην πλευρά του γραφικού.

Η πανελλήνια καμπάνια αποβλάκωσης έφταιξε που μας υπεβαλε το σημερινό εξουσιαστικό σύστημα, πολιτικών, διαπλεκόμενων επιχειρηματιών - προμηθευτών - εκδοτών, συνδικαλιστών, προκειμένου να ζούμε εμείς καλά δανειζόμενοι και να τους αφήνουμε να ζούνε ακόμη καλύτερα με τον δημόσιο κορβανά δικό τους.

Τα άλλα όλα είναι φιλοσοφίες. Πρακτικά πράγματα χρειαζόμαστε.

Καλούμαστε εμείς οι Έλληνες, οι "αιώνιοι τεμπέληδες" της Ε.Ε. να αποδείξουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και μόνοι μας..

Αλλά μπορούμε; Η ιστορία λέει ότι στα ζόρια τα καταφέρναμε ενωμένοι έχοντας και τη συνδρομή των ξένων...

Αυτή είναι η τιμωρία μας που τόσα χρόνια, αντί να σιχτιρίζουμε όποιον άχρηστο πολιτικό περνούσε τυχαία από μπροστά μας, κουνάγαμε τις σημαίες στις προεκλογικές συγκεντρώσεις μπας και μας δει ο κομματάρχης και βολέψουμε τα παιδιά μας στο δημόσιο...

Οφείλει όμως η κυβέρνηση να βρει τρόπους να σταθεί αταλάντευτη ενώπιον του λαού και να του πει από τώρα μερικά πράγματα, να τον προϊδεάσει για το τι πρόκειται να συμβεί τα επόμενα χρόνια.

Και όχι μόνον αυτή, αλλά και όλος ο πολιτικός κόσμος να του μιλήσει χωρίς παραπλανητικές δολιχοδρομίες χωρίς ψέματα και μισές αλήθειες, αλλά με ειλικρίνεια, ότι η χώρα πλέον μακροπρόθεσμα θα βγει από την κρίση και πρέπει να ξέρει κάθε πτυχή του προβλήματος...

Την οποία οφείλει να πληροφορείται απ' τους κοινοβουλευτικούς και όχι απ' τους απ' έξω, εχθρούς και "φίλους"...

LIFE PARTY IS OVER 1...

Ένα βασικό επικοινωνιακό πιασάρικο επιχείρημα για την προσφυγή στο ΔΝΤ το οποίο ακούγεται όλο και συχνότερα, είναι ότι στο πάρτυ συμμετείχαμε όλοι και άρα όλοι πρέπει να πληρώσουμε.

Ας πούμε λοιπόν ότι δυνητικά καλεσμένοι στο πάρτυ ήταν 1000.

Οι 100 πήραν λεφτά από τους 900 για να μπουν μέσα και να φωνάξουν σε λίγο και τους υπόλοιπους. Οι 30 έκατσαν πρώτο τραπέζι πίστα. Οι υπόλοιποι 70 στριμώχτηκαν στο μπαρ. Κάθε λίγο κάποιος από τους 70 έβγαινε έξω και έλεγε στους 900:

- Παιδιά σε λίγο θα μπείτε, δώστε κανά φράγκο και θα τα κανονίσουμε όλα...
Με διάφορα τεχνάσματα, υποσχέσεις και απειλές οι 100 είχαν σε διαρκή αφαίμαξη τους 900.

Όταν οι 900 αγρίευαν έβαζαν έναν μέσα για ένα ποτάκι στο όρθιο, να δει τι ωραία που είναι, να το μεταφέρει στους υπόλοιπους να κάνουν λίγη υπομονή ακόμα.

Τα χρόνια πέρασαν, οι 100 πέρασαν υπέροχα, οι 900 ζούσαν με την προσμονή. Οι 30 αγχώθηκαν. Ο λογαριασμός ήταν πολύ μεγάλος. Μπουκάλια, σφηνάκια, λουλούδια, παρελκόμενα.

Είπαν στους 70 να βγουν για μια ακόμη φορά έξω, να μαζέψουν λεφτά. Δεν θα μας δώσουν πάλι, άσε που μπορεί και να μας πλακώσουν, αντέτειναν.

Και τότε οι 30 μεγάλοι συνεννοήθηκαν με το μαγαζί και αποφάσισαν να στείλουν τους μπράβους, να πάρουν από τους πολλούς ότι έχουν και δεν έχουν....

Aυτό έχει ήδη γίνει με την σημερινή κατάσταση, χωρίς να ερωτηθούνε κιόλας αν συμμετέχανε όλοι στο πάρτυ τους...

Γιατί κάποιος που:

1. Δεν ζήτησε και δεν έλαβε διορισμό στο δημόσιο (ο ίδιος ή μέλος της οικογένειάς του) και γενικώς δεν έγινε οικειοθελώς μέρος του αισχρού πελατειακού μας συστήματος.
2. Δήλωνε κάθε χρόνο τα πραγματικά εισοδήματά του και πλήρωνε κανονικά τους φόρους του.
3. Δεν πήρε ποτέ μισθούς ή επιδόματα δυσανάλογα με το έργο που παρήγαγε.
4. Δεν βγήκε στην σύνταξη στα 45 ή στα 50 ή στα 55.
5. Έδινε ή έπαιρνε (ανάλογα με την περίπτωση) κανονικά απόδειξη σε κάθε του συναλλαγή.
6. Δεν πήρε επιδοτήσεις (αγρότες), επιχορηγήσεις (επιχειρηματίες) κλπ με ψευδή ή υπερτιμολογημένα στοιχεία.
7. Δεν έκανε δεύτερη και τρίτη αδήλωτη δουλειά.
8. Δεν απασχόλησε έστω προσωρινά προσωπικό χωρίς ένσημα (πχ. οικιακές βοηθούς κλπ).
9. Δεν μπλόκαρε με απεργίες, διαμαρτυρίες ή έστω μαύρισμα στην κάλπη οποιαδήποτε αλλαγή πήγε να γίνει ή οποιονδήποτε επιχείρησε να ψελλίσει (μέρος) της αλήθειας.

Πράγματι δεν συμμετείχε στο πάρτι. Και δεν πρέπει να πληρώσει μία.

Σίγουρα θα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι. Άμα τους βρείτε πείτε τους πως κερδίζουν t-shirt ή πανό που να γράφει:

ΔΕΝ ΥΠΟΘΗΚΕΥΩ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ!

Για παρηγοριά και μόνο, όταν θα κατεβαίνουν σε ανέλπιδες διαδηλώσεις και λοιπούς "αγώνες" σπρωγμένοι από συνδικαλιστές της πλάκας και οιωνεί καλεσμένους στο πάρτυ, αφού από πάνω θ' ακούγεται το:

- Σκάσε και πλήρωνε...

Θα τραβήξουν το πολύ πολύ μια μούντζα στην κοινωνία όπως την κάνανε οι καλεσμένοι του πάρτυ και θα ξαναγυρίσουν στις δουλειές τους για να μαζέψουν ρευστό, να ξαναπληρώσουν τον λογαριασμό ολωνών...

Σίγουρο είναι και πάλι οι αδύναμοι θα πρέπει να θυσιαστούν, διότι τους δυνατούς δεν μπορεί κανείς να τους αγγίξει! Και δεν μπορεί να τους αγγίξει γιατί είναι εκείνοι που ορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού, όπως γίνεται πάντα!

FACEBOOK ΑΠΟ ΤΑ 10...

Η/Υ μετά συνδέσεως ADSL αγόρασε γνωστός και μην έχοντας σχετικές γνώσεις με κάλεσε να δείξω στην οικογένεια σε τι μπορεί να χρησιμεύσει ένα τέτοιο (από τα ακριβότερα στην αγορά) μηχάνημα και πως να μπαίνουν και να περιηγούνται στο Internet.

Κυρίως υπεύθυνη για την αγορά του μηχανήματος ήταν η 12 κόρη τους, η οποία μετά από πολύμηνη γκρίνια και συνεχή υπενθύμιση, κατάφερε ν' αποκτήσει αυτό που ήθελε...

Με πρώτο της μέλημα κι ενδιαφέρον πως θα φτιάξει την δική της σελίδα στο facebook. Με καθυστέρηση κιόλας, αφού άλλα παιδιά από το ίδιο δημοτικό σχολείο μετρούν ήδη κι ένα και δυο χρόνια δικτυωμένα κοινωνικώς, μερικά δε και περισσότερο...

Αφού προηγουμένως ζήτησε να μάθει πως θ' αποκτήσει τον δικό της λογαριασμό χρήστη στον Η/Υ, κλειδωμένο και με κωδικό που μόνο η ίδια θα γνώριζε κι ούτε ο μπαμπάς, ούτε η μαμά να μπορούνε να δούνε τι κάνει τις (ατελείωτες) ώρες που είναι online, ή τι άλλο αποθηκεύει όπου αλλού.

Πράγμα εύκολο να κάνει με την ησυχία της, αφού το μηχάνημα εγκαταστάθηκε στο παιδικό δωμάτιο της, με πόρτα που επίσης κλειδώνει, ύστερα από δική της απαίτηση όπως περήφανη με κατατόπισε, αντί σε άλλο σημείο του σπιτιού προσιτό σε όλους.

Μου έδειξε κάποιες σελίδες που είχαν κάνει συμμαθητές/τριες της στο facebook. Όπου δεν είχαν αφήσει καμιά φωτογραφία τους ή στιγμή τους που να μην την είχαν "ανεβάσει" στα sites, ακόμη και βίντεο με πλάκες στους δασκάλους ή άλλα παιδιά, τραβηγμένα με τα υπερσύγχρονα κινητά τους που τα παίζουν στα δάκτυλα κι ας μην μπορούνε να γράψουν κείμενο με μολύβι χωρίς λάθη και σωστή σύνταξη (μην πούμε για πλήρη έκθεση ιδεών), όλα σε κοινή θέα κι ελεύθερη πρόσβαση στον καθένα. Και κάπου εκεί ανάμεσα ανακοινώσεις για το ποιος δάσκαλος είναι καλός, ποιος γυμναστής ωραίος, που θα πάνε το βράδυ, τι θα φάνε και πότε θα γίνει το επόμενο πάρτυ σε μέρος κοντά τους...

Μένει να ξυπνήσουνε σχετικώς και να δικτυωθούνε κάποιοι γέροι παιδεραστές και δεν θα χρειαστεί ξανά να παρκάρουν έξω από τα σχολεία και να την παίζουν την ώρα της γυμναστικής, μπορούνε να το κάνουν από την οικιακή τους ασφάλεια πια.

Κι από κοντά όποιοι άλλοι μπορούνε να φτάσουν τα παιδιά, με όποιο σκοπό...

Χωρίς σοβαρή επιτήρηση από γονείς, αφού η μάνα το μόνο που ξέρει από Η/Υ είναι πως ανοίγει από το μοναδικό μεγάλο κουμπί που υπάρχει στη πρόσοψη, όταν δε το μηχάνημα ανοίξει μπορεί μόνο να κοιτάζει την οθόνη χωρίς να αγγίζει πουθενά, ο πατέρας το πρώτο πράγμα που ζήτησε ήταν αν μπορώ να του βρω online εκείνο το βίντεο της ξανθιάς Ιουλίας, να το βλέπει χωρίς να χρειαστεί να το αγοράσει και πως ν' ανακαλύπτει παρόμοια sites.

Πριν προλάβω να του φτιάξω ένα λογαριασμό e-mail να επικοινωνούμε, ή να του βάλω το δικό μου blog στα "αγαπημένα" του, στον δικό του λογαριασμό χρήστη με δικό του κωδικό, μυστικό από την γυναίκα...

Όπου ΑΝ ΗΞΕΡΕ να το παρακολουθεί και να το διαβάζει τακτικά, θα εύρισκε την διεύθυνση του βίντεο, που δεν είναι δα και το τολμηρότερο ούτε το καλύτερο που έχω δει, ούτε αυτή η συγκεκριμένη είναι αυτή ακριβώς που θέλω για να περάσουμε οι δυο μας καλά...

Αν το ψάχνετε βρείτε το στα στα σχόλια αυτηνής εδώ της δημοσίευσης, σίγουρο είναι πως δεν είναι έτσι μόνο η παραπάνω οικογένεια!

ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΚΑΙ ΦΤΑΙΧΤΕΣ...

Η κρίση που περνά ο τόπος μας ίσως είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία του Ελληνικού Kράτους.

Η χώρα μας δυστυχώς είχε πάντα χρέη και ελλείμματα. Ήταν αποτέλεσμα των εκάστοτε πολιτικών που μοναδικό τους στόχο απ' ό,τι φαίνεται είχαν το ίδιον όφελος.

Το χρέος της χώρας μας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι το ίδιο με το χρέος την περίοδο του 2000. Παρά τις ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν η χώρα μας δεν μπόρεσε να ανάκαμψη με αποτέλεσμα να βρίσκεται στη χειρότερη κατάσταση των τελευταίων δεκαετιών.

Η παραγωγικότητα, η εκβιομηχάνιση, η διαφάνεια με την πάροδο των ετών αντικαταστάθηκαν από την "εκδούλευση" την "αρπαχτή" την αδιαφάνεια και τη Δημιουργική Λογιστική προς τα έξω, στους εταίρους μας.

Όροι που μας επέτρεψαν να πρωτοτυπήσουμε παγκοσμίως οικοδομώντας στην αβεβαιότητα και στην αναξιοκρατία, κρύβοντας τα ουσιαστικά προβλήματα. Η Ελλάδα σαν μία χώρα με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και παράγοντας πλούτο, όπως εμφάνιζε η δημιουργική λογιστική, αποτελούσε τον πλέον σημαντικό προμηθευτή σε υπηρεσίες και προϊόντα.

Η αδρανοποίηση του παραγωγικού ιστού της χώρας και η αλόγιστη εκροή πόρων, όπως με την οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και την αγορά οπλικών συστημάτων, συνέβαλαν σημαντικά να βρεθούμε στη θέση που βρισκόμαστε τώρα.

Τα μεγάλα έργα υποδομής που πραγματοποιήθηκαν για την εξυπηρέτηση των αγώνων και την δήθεν "ασφάλεια τους" με τα συστήματα που μας προμήθευσαν δεν δούλεψαν και δεν δουλεύουν.κατασπαταλώντας ευρωπαϊκούς και εγχώριους πόρους, θα μπορούσαν να γίνουν με μικρότερο κόστος, αφού θα ήταν απαλλαγμένα από τις διάφορες μίζες...

Το σύνολο των δαπανών που έγιναν στο τόπο μας, όλα αυτά τα χρόνια, δεν συνέβαλαν να αλλάξει θέση η χώρα μας. Η χώρα σταμάτησε να παράγει. Το εύκολο χρήμα και ο γρήγορος πλουτισμός άνοιξαν τον δρόμο για δραστηριότητες, πολλές φορές μη σύννομες. Η κάλυψη των βασικών αναγκών γίνεται κατά το πλείστον από εισαγωγές.

Ήταν γνωστό το αναπόφευκτο, ότι κάποτε θα φτάναμε σε αδιέξοδο κι όμως πολλοί υπεύθυνοι σιωπούσαν.

Γιατί σιωπούσαν οι τραπεζικοί κύκλοι που είχαν σημαντικές προμήθειες για να αποκρύπτουν τα χρέη μας, βγάζοντας ψευδής εκθέσεις;

Γιατί σιωπούσαν τα κράτη των οποίων οι εταιρείες για την πώληση των προϊόντων και των υπηρεσιών τους στήριζαν και προωθούσαν τη μίζα και την αναξιοπρέπεια;
Γιατί σιωπούσαν όλοι αυτοί οι πολιτικοί που διαχειριζόντουσαν τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου;

Επομένως εύλογα δυσανασχετούν οι πολίτες που καλούνται πάλι να πληρώσουν το μάρμαρο. Να πληρώσουν για ακόμη μία φορά με τον πλέον επώδυνο τρόπο τις πολιτικές επιλογές των μέχρι σήμερα σωτήρων του έθνους.

Γνωρίζουμε ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι δύσκολα για όλους μας.

Πότε επιτέλους θα πληρώσουν αυτοί που ευθύνονται;