ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ...

Ώστε είχες μυστικά να κρύψεις, όντας παιδί ακόμη της ΣΤ' δημοτικού; Έτσι έχουνε και τα άλλα κοπέλια της ηλικίας σου, έ...

Αυτά που λέγε - λέγε σε βάλανε να πείσεις τον γέρο σου να σου πάρει Η/Υ ολοκαίνουριο πέρυσι το Πάσχα, τελευταίας τεχνολογίας μηχάνημα των 1500 ευρώ. Συν μια γρήγορη σύνδεση dsl που πάλι ο γέρος σου πλήρωνε 40 ευρώ/μήνα για να επικοινωνείς σε όλο τον κόσμο τα μυστικά σου.

Μυστικά που είχες κρυφά κι από τους δυο γονείς σου και κλείδωσες με κωδικό τον υπολογιστή, να μην μπορεί να τον ανοίξει κανείς άλλος, ούτε να μπει έτσι για μα περιήγηση στο internet που σου πληρώνουν κάθε μήνα.

Ούτε μπορούσαν να σ' εμποδίσουν να φτιάξεις σελίδα στο facebook, όπως σου δείξανε να κάνεις τα άλλα κωλόπαιδα - τζιμάνια από το σχολείο. Όπου έβγαλες σε κοινή θέα όσες φωτογραφίες είχες διαθέσιμες κι έγραφες τακτικά ότι είχες στο νου σου, να κάνεις γνωστά σε όλους τις σκέψεις σου, τις επιθυμίες και τα μυστικά σου.

Έτσι αρκετοί ξέρανε τα πάντα για σένα. Τις ώρες που δούλευε η μαμά πολύ μακριά, τον μαλακό αγαθιάρη μπαμπά που σας πρόσεχε στο σπίτι που δεν ήταν ούτε χερουκλάς να ρίχνει σβουριχτούς τους πάσπαλους, ούτε πιστολάς να το σέρνει το 16σφαιρο εργαλείο και να ρίχνει αδίστακτα όποτε χρειαστεί, να τον σέβονται λιγάκι οι άλλοι...

Έτσι δεν υπήρχε κανένας ιδιαίτερος φόβος για τους περίεργους "φίλους" σου που περνούσατε ώρες συζητώντας σε απόκρυφα sites και σου λέγανε να ζείς την ζωή σου χωρίς φραγμούς χωρίς να λογαριάζεις τη γνώμη των άλλων, που θέλουν μόνο να σ' εμποδίσουν να χαρείς ότι ποθείς, σαν ανεξάρτητη και αυτόνομη οντότητα που σου λέγανε πως είσαι, ας ήσουν ακόμη στην τελευταία τάξη του δημοτικού και ζούσες φυσικά με τη οικογένεια σου...

Έτσι τίποτα δεν εμπόδισε τον ντόπιο νεαρό να φτάσει μέχρι την πόρτα σου και να χτυπήσει το κουδούνι, αφού του είχες δώσει την διεύθυνση και το κινητό σου αβίαστα. Διάλεξε εσένα που ήσουν το εύκολο θύμα, τα άλλα παιδιά είχανε πατεράδες γιατρούς, δικηγόρους, επιστήμονες με θέση στην κοινωνία και γνωριμίες πολλές, ο δικός σου γέρος βολοσέρνονταν εποχιακά άνεργος χωρίς φίλους ή λεφτά και η μάνα έλλειπε στην δουλειά νυχτερινές ώρες, τις καλύτερες για πονηρή δράση...

Σαν κι αυτή που παρολίγο να ξετυλιχτεί στο δωμάτιο σου, πάνω στο παιδικό κρεβάτι, όπου ο έκφυλος νεαρός σου μάθαινε τι γεύση έχει η φτόνη του και τι θα βγάλει όταν θα του την έχεις τρίψει αρκετά. Μα ευτυχώς ξύπνησε ο μικρός σου αδελφός και είδε από την κλειδαρότρυπα τον άγνωστο στο δωμάτιο σου, φοβήθηκε και ξύπνησε τον μπαμπά...

Που αν ήταν όπως παραπάνω θα τον είχε κάνει 800 οκάδες τον έκφυλο νεαρό με το ξεκούμπωτο πατελόνι που έπιασε στα πράσα και μετά θα τον είχε μπαλωτάρει και θάψει στο παρτέρι να γίνει λίπασμα, μα είπαμε ούτε χερουκλάς ούτε πιστολάς ήταν, παρά αγαθός...

Έτσι μόνο παρακάλεσε τον νεαρό να φύγει ήσυχα, όπως κι έκανε για να συνεχίσει αλλού τη δράση του, με μόνη την απειλή να ειδοποιήσει την αστυνομία άλλη φορά που θα τον έβλεπε στο σπίτι του...

Για αυτό δεν μάθανε άλλοι αυτή την αληθινή ιστορία, πέρα από μένα όταν μου ζήτησε να βγάλω τον κωδικό που πεισματικά αρνείσαι εσύ κωλόπαιδο να αποκαλύψεις. Κι αν δεν γίνει έτσι και μου τη σπάσεις παραπέρα, με ένα γερό γρόθο θα το κάνω το γαμημένο μηχάνημα και δεν θα ξανανοίξει ποτέ. Κι άλλο θα δεις αφού τελειώσεις κάποτε το πανεπιστήμιο και βγάλεις λεφτά δικά σου!

FACEBOOK ΑΠΟ ΤΑ 10...

Η/Υ μετά συνδέσεως ADSL αγόρασε γνωστός και μην έχοντας σχετικές γνώσεις με κάλεσε να δείξω στην οικογένεια σε τι μπορεί να χρησιμεύσει ένα τέτοιο (από τα ακριβότερα στην αγορά) μηχάνημα και πως να μπαίνουν και να περιηγούνται στο Internet.

Κυρίως υπεύθυνη για την αγορά του μηχανήματος ήταν η 12 κόρη τους, η οποία μετά από πολύμηνη γκρίνια και συνεχή υπενθύμιση, κατάφερε ν' αποκτήσει αυτό που ήθελε...

Με πρώτο της μέλημα κι ενδιαφέρον πως θα φτιάξει την δική της σελίδα στο facebook. Με καθυστέρηση κιόλας, αφού άλλα παιδιά από το ίδιο δημοτικό σχολείο μετρούν ήδη κι ένα και δυο χρόνια δικτυωμένα κοινωνικώς, μερικά δε και περισσότερο...

Αφού προηγουμένως ζήτησε να μάθει πως θ' αποκτήσει τον δικό της λογαριασμό χρήστη στον Η/Υ, κλειδωμένο και με κωδικό που μόνο η ίδια θα γνώριζε κι ούτε ο μπαμπάς, ούτε η μαμά να μπορούνε να δούνε τι κάνει τις (ατελείωτες) ώρες που είναι online, ή τι άλλο αποθηκεύει όπου αλλού.

Πράγμα εύκολο να κάνει με την ησυχία της, αφού το μηχάνημα εγκαταστάθηκε στο παιδικό δωμάτιο της, με πόρτα που επίσης κλειδώνει, ύστερα από δική της απαίτηση όπως περήφανη με κατατόπισε, αντί σε άλλο σημείο του σπιτιού προσιτό σε όλους.

Μου έδειξε κάποιες σελίδες που είχαν κάνει συμμαθητές/τριες της στο facebook. Όπου δεν είχαν αφήσει καμιά φωτογραφία τους ή στιγμή τους που να μην την είχαν "ανεβάσει" στα sites, ακόμη και βίντεο με πλάκες στους δασκάλους ή άλλα παιδιά, τραβηγμένα με τα υπερσύγχρονα κινητά τους που τα παίζουν στα δάκτυλα κι ας μην μπορούνε να γράψουν κείμενο με μολύβι χωρίς λάθη και σωστή σύνταξη (μην πούμε για πλήρη έκθεση ιδεών), όλα σε κοινή θέα κι ελεύθερη πρόσβαση στον καθένα. Και κάπου εκεί ανάμεσα ανακοινώσεις για το ποιος δάσκαλος είναι καλός, ποιος γυμναστής ωραίος, που θα πάνε το βράδυ, τι θα φάνε και πότε θα γίνει το επόμενο πάρτυ σε μέρος κοντά τους...

Μένει να ξυπνήσουνε σχετικώς και να δικτυωθούνε κάποιοι γέροι παιδεραστές και δεν θα χρειαστεί ξανά να παρκάρουν έξω από τα σχολεία και να την παίζουν την ώρα της γυμναστικής, μπορούνε να το κάνουν από την οικιακή τους ασφάλεια πια.

Κι από κοντά όποιοι άλλοι μπορούνε να φτάσουν τα παιδιά, με όποιο σκοπό...

Χωρίς σοβαρή επιτήρηση από γονείς, αφού η μάνα το μόνο που ξέρει από Η/Υ είναι πως ανοίγει από το μοναδικό μεγάλο κουμπί που υπάρχει στη πρόσοψη, όταν δε το μηχάνημα ανοίξει μπορεί μόνο να κοιτάζει την οθόνη χωρίς να αγγίζει πουθενά, ο πατέρας το πρώτο πράγμα που ζήτησε ήταν αν μπορώ να του βρω online εκείνο το βίντεο της ξανθιάς Ιουλίας, να το βλέπει χωρίς να χρειαστεί να το αγοράσει και πως ν' ανακαλύπτει παρόμοια sites.

Πριν προλάβω να του φτιάξω ένα λογαριασμό e-mail να επικοινωνούμε, ή να του βάλω το δικό μου blog στα "αγαπημένα" του, στον δικό του λογαριασμό χρήστη με δικό του κωδικό, μυστικό από την γυναίκα...

Όπου ΑΝ ΗΞΕΡΕ να το παρακολουθεί και να το διαβάζει τακτικά, θα εύρισκε την διεύθυνση του βίντεο, που δεν είναι δα και το τολμηρότερο ούτε το καλύτερο που έχω δει, ούτε αυτή η συγκεκριμένη είναι αυτή ακριβώς που θέλω για να περάσουμε οι δυο μας καλά...

Αν το ψάχνετε βρείτε το στα στα σχόλια αυτηνής εδώ της δημοσίευσης, σίγουρο είναι πως δεν είναι έτσι μόνο η παραπάνω οικογένεια!

ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ ΕΝ ΩΡΑ ΤΑΡΑΧΩΝ...

Την ώρα που το τσούρμο των κουκουλοφόρων κι εδώ, με την προστασία των "κοινωνικών φορέων" έσπαζε κι έκαιγε υπό τα βλέματα απαθών μπάτσων, ο πονηρός κωλόγερος παιδεραστής ξαναχτύπησε πάλι.

Το σιχαμένο νέπιασμα με το σκούρο πράσινο παλιό HYUNDAY με πινακίδα ΧΝΖ 3721, βρήκε ευκαιρία την ώρα των απογευματινών ταραχών και "διαμαρτυριών", να ικανοποιήσει το αρρωστημένο του πάθος άλλη μια φορά, βέβαιος πως ειδικά τότε κανείς δεν θ' ασχοληθεί μαζί του.

Αυτή τη φορά πλεύρισε τα μικρά γυφτάκια που τους χειμερινούς μήνες καθαρίζουν τζάμια στα φανάρια σε κεντρικό σταυροδρόμι. Τέτοια ώρα δεν υπήρχανε σχολεία ανοιχτά να στηθεί απέξω να την παίζει και να την δείχνει στα μικρά παιδιά, μα τα φτωχογυφτάκια ήταν στην συνηθισμένη τους θέση προσπαθώντας να κερδίσουν μερικά ψιλά.

Ένα ξανθό κοριτσάκι όμορφο και 2 - 3 μαυριδερά αγοράκια, όλα μικρότερα των 11 χρονών. Δεν τον ένοιαζε ποιό απ' όλα θα πάρει για λίγο στο αμάξι να πάνε παρακάτω στο δημοτικό parking, το ίδιο του έκανε του παιδεραστή (που μπορεί να έχει κι αντίστοιχης ηλικίας εγγόνια μιας και δεν είναι περιθωριακός μα κάνει τον σεβαστό παππού άλλες ώρες), μόνο κώλο νάχε το θύμα και του ήταν αρκετό.

Η μικρή όμορφη και ξεπονηρεμένη (με θεωρεί φίλο της από παλιά όταν μέναμε για μερικούς μήνες πλάι - πλάι και μου μιλά ελεύθερα όταν έχει ευκαιρία), δεν πήγε μαζί του μιας και δεν εγκαταλείπει εύκολα τη θέση της, ξέρει πως κερδίζει περισσότερα πλένοντας τζάμια και χαμογελώντας στους οδηγούς, μα τα κακομούτσουνα αγοράκια που σπάνια παίρνουν ισόποσα φιλοδωρήματα με αυτήν, δεν αρνούνται σε τέτοιες αρπαχτές.

Κάποιο από αυτά του στάθηκε πρόθυμα του γέρου, με αντάλλαγμα δεν ξέρω τί...

Γεγονός είναι πως ικανοποιήθηκε για λίγο ο σιχαμένος παιδεραστής και πήγε μετά στο κοντινό καφενείο να πιεί και ίσως να μιλήσει για την "ερωτική περιπέτεια" κατ' αυτόν, με άλλους θαμώνες της ηλικίας του, ίσως μετά σχολιάσουν και την ατολμία του πρωθυπουργού να καταστείλλει τις αδικαιολόγητες ταραχές αντί να κάνει εκκλήσεις και υποχωρήσεις, για να καταλήξουν πως "έχει αφήσει λάσκα τα λουριά" και πως χρειάζεται ένας επιλοχίας να βάλει τάξη...

Την γλίτωσε άλλη μια φορά, αφού κανείς δεν βρέθηκε να τον μισερώσει εκεί επιτόπου στο φανάρι, τι να τους νοιάζει τους υπόλοιπους νοικοκυραίους για τα γυφτάκια, εδώ δε νοιάζει τους γονείς τους που ζητιανεύουν αλλού, πάλι εκεί στο ίδιο σημείο θάναι όλο τον χειμώνα, ξέρει που θα τα βρεί όταν του σηκωθεί πάλι...

ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟΙ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ...

Είχα αναφερθεί παλιότερα σε μια ιστορία γελοίου ανώμαλου με τίτλο "Ε ΚΑΙ Ε: ΠΟΘΟΣ ΠΟΥ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΕΙ".

Αν σας ενδιαφέρει να θυμηθείτε τα καμώματα του, ανατρέξετε στο αρχείο να τη διαβάσετε.

Φαίνεται όμως πως το σιχαμένο υποκείμενο βρήκε τρόπο να εκδικηθεί το γυναικείο φύλο, που δεν του καθότανε και καθόλου. Αφού δεν μπορούσε να έχει τις εικοσάρες αδερφές που ποθούσε, το έριξε σε μικρότερες ηλικίες, μα πολύ μικρότερες από 20...

Θύματα του έχουν πέσει φτωχές παιδούλες, συνήθως τσιγγανάκια που με λίγα ευρώ που παίρνανε στο χέρι μετρητά χωρίς να χρειαστεί να ζητιανεύουν ώρες, καθότανε να τις χαϊδεύει και στη συνέχεια τον εκτονώνανε με κάποιον τρόπο...

Τρείς είναι οι τρόποι όλοι κι όλοι, ήθελε ποικιλία ο γελοίος και τους εφάρμοζε εναλλάξ...

Που το ξέρω εγώ; Ο ίδιος κοκορευόταν σε φίλους του υπό την επήρεια αρκετής ποσότητας τσικουδιάς στην "Ρέμβη" που είναι τακτικός θαμώνας, την μοναδική φορά την τελευταία δεκαετία που έτυχε να κάτσω κι εγώ, για ένα κέρασμα από τον ηλικιωμένο γνωστό μου που κάποτε βοήθησα να σηκωθεί από χάμω ύστερα από γλίστρημα και πέσιμο στο πεζοδρόμιο μια μέρα που ψιλόβρεχε...

Έτσι πίνοντας έναν μέτριο ελληνικό καφέ άκουγα για αρκετή ώρα μια σιχαμένη αφήγηση για τις λεπτομέρειες που ο κάθε τρόπος ερωτικής εκτόνωσης εφαρμόζεται σε 9χρονες μελαχροινές τσιγγανούλες, ή πιθανές παραλλαγές του σε λίγο μεγαλύτερες ή ευτραφέστερες...

Δεν είναι κι ότι καλύτερο ν' ακούω μια τέτοια ιστορία, μάλιστα για παιδιά που ήξερα κι έβλεπα καθημερινά, αφού κοιμότανε με τις οικογένειες τους στο μεγάλο πάρκινγκ ακριβώς από κάτω από το παραδοσιακό καφενείο της "Ρέμβης" όπου σε κάποιες γωνιές κρυμμένες από φυλλωσιές εκτελούσε το έργο του...

Δεν χρειαζότανε και πολύ ώρα στην ηλικία του, μερικά λεπτά που ήθελε να ολοκληρώσει τα ανεχότανε οι μικρές άπορες τσιγγάνες. Τα λίγα ευρώ που τους έδινε φτάνανε για ψωμί και μερικές κονσέρβες να βγει μια ακόμη μέρα.
Μαζί με κάποιες κόκα - κόλες για αυτές και μπύρες για τον μπαμπά...

Ποιός νοιάζεται για τ΄άλλα όταν δεν γνωρίζει αν μπορέσει να φάει αύριο;
Η ιστορία του όμως εύρισκε ευήκοους ακροατές άλλους ξοφλημένους της ζωής, αποκτηνωμένα πατσαούρια κι αυτοί της οικοδομής, κακοπαντρεμένοι με σαβουρογυναίκες γλωσσοκοπάνες, με ελάχιστη ή ανύπαρκτη ερωτική ικανοποίηση κι αυτοί.

Φαινεται πως αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό των καρπαζωμένων να αναζητούν επιβεβαίωση του θιγμένου αντρισμού τους με άβουλες μικρούλες, όπως και το να συχνάζουν στο εν λόγω καφενείο που σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται δημοτικό σχολείο, το συγκεκριμένο μάλιστα με τον μεγαλύτερο αριθμό αλλοδαπών παιδιών στην πόλη, που από τη μια η φτώχεια απο την άλλη οι γονείς που λείπουν δουλεύοντας πολλές ώρες κάθε μέρα, τα κάνει ιδανικό στόχο για ανώμαλες ορέξεις...

Τα γούστα διαφέρουν άλλοι προτιμούν τις ρωσοπόντιες, άλλοι αλβανίδες ή μολδαβές, κάποιοι αγοράκια σαν πιο πιστά κι εχέμυθα...

Γεγονός πάντως είναι πως μερικοί κάπου, κάποτε, τις είχαν τις εμπειρίες τους και με την ευκαιρία του αλλουνού τις έβγαζαν στην επιφάνεια και τις κοινοποιούσαν μεταξύ τους.

Ιδανικό στέκι τους το καφενείο μόνο ένα τετράγωνο από το πάντα θυμάμαι υποβαθμισμένο σχολείο.

Άσε από την μια πλευρά είναι σε κεντρικό δρόμο που έχουν την ευκαιρία να βλέπουν αρκετές "μεγάλες" να περνούν, που αποκαλούνται ψυθιριστά πουτάνες αφού δεν καταδέχονται να τους κοιτάξουνε...

Ενώ τα θύματα σας σας λατρεύουν, έ ρεμάλια;

Τα τσαλακωμένα χαρτονομίσματα που τους βάζετε στα χέρια αφού κουμπώσετε το φερμουάρ σας κάνουν εραστές, έτσι νομίζετε;

Μη ζητάτε να σας φέρω αποδείξεις για τις σιχαμένες συνουσίες τους, δεν με κάλεσαν να τις κινηματογραφήσω κιόλας...

Οι σεμνότυφοι υποκριθείτε πως δεν συμβαίνει τίποτα, οι αδιάφοροι καναπεδάτοι ασχοληθείτε με τον δολοφόνο του επώνυμου gay "καλλιτέχνη" που συνελήφθη τελικά (αναρωτηθείτε τουλάχιστον από που το πρωτογνώρισε κι αυτός το βίτσιο που τον σκότωσε τελικά), οι φτωχότεροι δουλέψτε υπερωρίες "για τα παιδιά" αφήνοντας τα συγχρόνως αμολητά στον δρόμο όλη μέρα που λείπετε...

Αυτοί που είναι να τα βλάψουν το ξέρουν και καραδοκούν. Αν τύχει και πιαστούν κάποτε θα παριστάνουν κι αυτοί τους εργατικούς νοικοκυραίους ή τους σεβαστούς παππούδες που θίχτηκαν... Α σιχτίρι..