ΧΑΛΚΙΝΕΣ ΚΟΜΠΙΝΕΣ...

Χιλιόμετρα ολόκληρα χάλκινα καλώδια από αποθήκες της ΔΕΗ, μέχρι κι αυτά που αποτελούν μέρος του δικτύου της κι αποκόβονται αν και βρίσκονται υπό τάση, χάλκινα υδρόμετρα από δίκτυα άρδευσης, εξαρτήματα και σκεύη από χαλκό...

Το παρά-εμπόριο χαλκού φαίνεται πως ανθεί πάλι παράλληλα με κείνο των παλιοσίδερων, μα πέρα από παλιό κι ανακυκλώσιμο χαλκό οι επιτήδειοι τώρα βάζουν στο μάτι και άθικτο, αχρησιμοποίητο που κλέβουν εξ επί τούτου όπου τον εντοπίσουν...

Δράστες γνωστοί - άγνωστοι, οι ίδιοι γύφτοι που επιδίδονται στην συλλογή παλιών σιδέρων και χάλκινων ειδών, που δεν φτάνει το μεροκάματο - εμπόριο με τα πεταμένα και βρήκαν τρόπο να το πολλαπλασιάσουν κλέβοντας αποθήκες και πουλώντας σε γνωστούς πάλι μεσάζοντες τις έτοιμες στοίβες που αρπάζουν πανεύκολα όπως δείχνουν τα πράγματα...

Να σημειωθεί πως στις μάντρες του είδους οι δράστες μπορούν να πωλούν τον χαλκό προς 4 - 5 ευρώ το κιλό και η μπάζα μιας μόνο κλοπής είναι αρκετές εκατοντάδες κιλά.

Τώρα πως εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται "άγνωστοι" σε καθημερινές ανακοινώσεις του αστυνομικού δελτίου για τέτοιου είδους υποθέσεις, ενώ κυκλοφορούν στον δρόμο με ανοιχτά φορτηγά φορτωμένα τέτοια και οι συγκεκριμένες μάντρες που τα αγοράζουν - μεταπουλούν έχουν γνωστή έδρα και ιδιοκτήτες, άλλη υπόθεση...

ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ ΕΝ ΩΡΑ ΤΑΡΑΧΩΝ...

Την ώρα που το τσούρμο των κουκουλοφόρων κι εδώ, με την προστασία των "κοινωνικών φορέων" έσπαζε κι έκαιγε υπό τα βλέματα απαθών μπάτσων, ο πονηρός κωλόγερος παιδεραστής ξαναχτύπησε πάλι.

Το σιχαμένο νέπιασμα με το σκούρο πράσινο παλιό HYUNDAY με πινακίδα ΧΝΖ 3721, βρήκε ευκαιρία την ώρα των απογευματινών ταραχών και "διαμαρτυριών", να ικανοποιήσει το αρρωστημένο του πάθος άλλη μια φορά, βέβαιος πως ειδικά τότε κανείς δεν θ' ασχοληθεί μαζί του.

Αυτή τη φορά πλεύρισε τα μικρά γυφτάκια που τους χειμερινούς μήνες καθαρίζουν τζάμια στα φανάρια σε κεντρικό σταυροδρόμι. Τέτοια ώρα δεν υπήρχανε σχολεία ανοιχτά να στηθεί απέξω να την παίζει και να την δείχνει στα μικρά παιδιά, μα τα φτωχογυφτάκια ήταν στην συνηθισμένη τους θέση προσπαθώντας να κερδίσουν μερικά ψιλά.

Ένα ξανθό κοριτσάκι όμορφο και 2 - 3 μαυριδερά αγοράκια, όλα μικρότερα των 11 χρονών. Δεν τον ένοιαζε ποιό απ' όλα θα πάρει για λίγο στο αμάξι να πάνε παρακάτω στο δημοτικό parking, το ίδιο του έκανε του παιδεραστή (που μπορεί να έχει κι αντίστοιχης ηλικίας εγγόνια μιας και δεν είναι περιθωριακός μα κάνει τον σεβαστό παππού άλλες ώρες), μόνο κώλο νάχε το θύμα και του ήταν αρκετό.

Η μικρή όμορφη και ξεπονηρεμένη (με θεωρεί φίλο της από παλιά όταν μέναμε για μερικούς μήνες πλάι - πλάι και μου μιλά ελεύθερα όταν έχει ευκαιρία), δεν πήγε μαζί του μιας και δεν εγκαταλείπει εύκολα τη θέση της, ξέρει πως κερδίζει περισσότερα πλένοντας τζάμια και χαμογελώντας στους οδηγούς, μα τα κακομούτσουνα αγοράκια που σπάνια παίρνουν ισόποσα φιλοδωρήματα με αυτήν, δεν αρνούνται σε τέτοιες αρπαχτές.

Κάποιο από αυτά του στάθηκε πρόθυμα του γέρου, με αντάλλαγμα δεν ξέρω τί...

Γεγονός είναι πως ικανοποιήθηκε για λίγο ο σιχαμένος παιδεραστής και πήγε μετά στο κοντινό καφενείο να πιεί και ίσως να μιλήσει για την "ερωτική περιπέτεια" κατ' αυτόν, με άλλους θαμώνες της ηλικίας του, ίσως μετά σχολιάσουν και την ατολμία του πρωθυπουργού να καταστείλλει τις αδικαιολόγητες ταραχές αντί να κάνει εκκλήσεις και υποχωρήσεις, για να καταλήξουν πως "έχει αφήσει λάσκα τα λουριά" και πως χρειάζεται ένας επιλοχίας να βάλει τάξη...

Την γλίτωσε άλλη μια φορά, αφού κανείς δεν βρέθηκε να τον μισερώσει εκεί επιτόπου στο φανάρι, τι να τους νοιάζει τους υπόλοιπους νοικοκυραίους για τα γυφτάκια, εδώ δε νοιάζει τους γονείς τους που ζητιανεύουν αλλού, πάλι εκεί στο ίδιο σημείο θάναι όλο τον χειμώνα, ξέρει που θα τα βρεί όταν του σηκωθεί πάλι...

ΤΑ ΚΟΠΕΛΙΑ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ...

Περιπλανόμενος γύφτος τριγύριζε με το παλιό και ξεπερασμένο Ντάτσουν με τις 2 μόνο πόρτες και τη μια στενή καμπίνα, από χωριό σε χωριό πουλώντας πλαστικές καρέκλες το καλοκαίρι και κάποια ψευτοχαλιά το χειμώνα...

Όλη του η περιουσία, τα υπάρχοντα και η πολυμελής οικογένεια στοιβαγμένη όπως - όπως στο σαράβαλο φορτηγάκι. Μέσα αυτός στη θέση του οδηγού, η γυναίκα του με ένα μωρό στην αγκαλιά και ανάμεσα τους μια γριά, μπορεί η μάνα του.

Στην καρότσα βρίσκονταν τα "εμπορεύματα" του, τα λιγοστά είδη του νοικοκυριού του και στην κορυφή όλων κάθονταν τα υπόλοιπα 5 παιδιά του, βρίσκοντας θέση όπου μπορούσε το καθένα και στηριζόμενο όπου έβρισκε...

Ο δρόμος ανηφορικός, με στροφές απότομες και σε κάποια σημεία χαλασμένος από τον καιρό με λακούβες και φαγώματα. Το παλιό Ντάτσουν χοροπηδούσε σε κάθε ανωμαλία του οδοστρώματος. Σε μια από όλες, το μικρότερο κοπελάκι που βρίσκονταν στην καρότσα πέφτει από το φορτηγάκι και κυλά στο πλάι του δρόμου...

Τα υπόλοιπα κοπέλια μόλις είδαν τον μικρό αδερφό τους να μένει πίσω, άρχισαν να φωνάζουν. Ακούει η μάνα τους τις φωνές, γυρίζει να δει τι συμβαίνει και αντιλαμβάνεται τον μικρό στον δρόμο παράπίσω, να χάνεται στην στροφή η θέα του.

Γυρίζει στον άντρα της:

- Σταμάτα σου λέω, χάσαμε ένα από τα παιδιά μας στον δρόμο...

Και ο γύφτος μεταξύ σοβαρού και αστείου, λέει το αμίμητο:

- Πες μου τι θές να κάνω τώρα, να γυρίσω πίσω να το βρούμε, ή να κάνουμε ένα άλλο;