ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ ΕΝ ΩΡΑ ΤΑΡΑΧΩΝ...

Την ώρα που το τσούρμο των κουκουλοφόρων κι εδώ, με την προστασία των "κοινωνικών φορέων" έσπαζε κι έκαιγε υπό τα βλέματα απαθών μπάτσων, ο πονηρός κωλόγερος παιδεραστής ξαναχτύπησε πάλι.

Το σιχαμένο νέπιασμα με το σκούρο πράσινο παλιό HYUNDAY με πινακίδα ΧΝΖ 3721, βρήκε ευκαιρία την ώρα των απογευματινών ταραχών και "διαμαρτυριών", να ικανοποιήσει το αρρωστημένο του πάθος άλλη μια φορά, βέβαιος πως ειδικά τότε κανείς δεν θ' ασχοληθεί μαζί του.

Αυτή τη φορά πλεύρισε τα μικρά γυφτάκια που τους χειμερινούς μήνες καθαρίζουν τζάμια στα φανάρια σε κεντρικό σταυροδρόμι. Τέτοια ώρα δεν υπήρχανε σχολεία ανοιχτά να στηθεί απέξω να την παίζει και να την δείχνει στα μικρά παιδιά, μα τα φτωχογυφτάκια ήταν στην συνηθισμένη τους θέση προσπαθώντας να κερδίσουν μερικά ψιλά.

Ένα ξανθό κοριτσάκι όμορφο και 2 - 3 μαυριδερά αγοράκια, όλα μικρότερα των 11 χρονών. Δεν τον ένοιαζε ποιό απ' όλα θα πάρει για λίγο στο αμάξι να πάνε παρακάτω στο δημοτικό parking, το ίδιο του έκανε του παιδεραστή (που μπορεί να έχει κι αντίστοιχης ηλικίας εγγόνια μιας και δεν είναι περιθωριακός μα κάνει τον σεβαστό παππού άλλες ώρες), μόνο κώλο νάχε το θύμα και του ήταν αρκετό.

Η μικρή όμορφη και ξεπονηρεμένη (με θεωρεί φίλο της από παλιά όταν μέναμε για μερικούς μήνες πλάι - πλάι και μου μιλά ελεύθερα όταν έχει ευκαιρία), δεν πήγε μαζί του μιας και δεν εγκαταλείπει εύκολα τη θέση της, ξέρει πως κερδίζει περισσότερα πλένοντας τζάμια και χαμογελώντας στους οδηγούς, μα τα κακομούτσουνα αγοράκια που σπάνια παίρνουν ισόποσα φιλοδωρήματα με αυτήν, δεν αρνούνται σε τέτοιες αρπαχτές.

Κάποιο από αυτά του στάθηκε πρόθυμα του γέρου, με αντάλλαγμα δεν ξέρω τί...

Γεγονός είναι πως ικανοποιήθηκε για λίγο ο σιχαμένος παιδεραστής και πήγε μετά στο κοντινό καφενείο να πιεί και ίσως να μιλήσει για την "ερωτική περιπέτεια" κατ' αυτόν, με άλλους θαμώνες της ηλικίας του, ίσως μετά σχολιάσουν και την ατολμία του πρωθυπουργού να καταστείλλει τις αδικαιολόγητες ταραχές αντί να κάνει εκκλήσεις και υποχωρήσεις, για να καταλήξουν πως "έχει αφήσει λάσκα τα λουριά" και πως χρειάζεται ένας επιλοχίας να βάλει τάξη...

Την γλίτωσε άλλη μια φορά, αφού κανείς δεν βρέθηκε να τον μισερώσει εκεί επιτόπου στο φανάρι, τι να τους νοιάζει τους υπόλοιπους νοικοκυραίους για τα γυφτάκια, εδώ δε νοιάζει τους γονείς τους που ζητιανεύουν αλλού, πάλι εκεί στο ίδιο σημείο θάναι όλο τον χειμώνα, ξέρει που θα τα βρεί όταν του σηκωθεί πάλι...

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ...

Η δυσπραγία την οποία αντιμετωπίζουν όλο και περισσότεροι πολίτες διεθνώς στην καθημερινότητά τους το τελευταίο χρονικό διάστημα, φαίνεται ότι έχει αλλάξει ακόμη και τις τηλεοπτικές τους συνήθειες...

Πλέον οι τηλεθεατές, αρχίζουν να μισούν τους πρωταγωνιστές που διάγουν μια ζωή μέσα στη χλιδή και τα πλούτη. Τηλεοπτικούς ήρωες που κάποτε αγαπήθηκαν και ταυτίστηκαν με μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας...

Οι παραγωγοί και οι σεναριογράφοι των αμερικανικών τηλεοπτικών στούντιο προσανατολίζονται στο να αλλάξουν τη φιλοσοφία στα σενάρια των σίριαλ και να τα προσαρμόσουν στην ζοφερή πραγματικότητα, δηλαδή στην κρίση που έχει πλήξει τα νοικοκυριά όλου του κόσμου...

Έτσι, από την επόμενη σεζόν η εργατι­κή τάξη θα έχει την τιμητική της στην αμερικανική τηλεόραση "κλέβοντας" τη δό­ξα από την αστική. Εν μέσω δύσκολων και­ρών στόχος είναι οι τηλεθεατές να βρί­σκουν χαρακτήρες με τους οποίους να μπορούν να ταυτίζονται και όχι να παρα­κολουθούν στη μικρή οθόνη τις περιπέ­τειες πλουσίων, με τους οποίους ουδεμία σχέση είχαν ή θα έχουν ποτέ...

Σύμφωνα με δημοσίευμα Αθηναϊκής εφημερίδας, οι σειρές που απεικονί­ζουν ανθρώπους με μυθικά πλούτη είναι ένα βήμα πριν από την έξοδο. Οι σεναριογράφοι πι­στεύουν πως οι εποχές είναι κατάλληλες για να επανέλθουν ξανά στην τηλεόραση κωμικές σειρές με ήρωες άτομα της ερ­γατικής και μεσοαστικής τάξης, όπως το παλιό και καλό "Παντρεμένοι με παι­διά" και "Ροζάν".

Ο Πολ Κέιγκαν, στέλεχος της ΡΚ, εται­ρείας έρευνας των ΜΜΕ, υποστηρίζει ότι οι τηλεθεατές που συντονίζονται σε α­στυνομικά δράματα, όπως το "C.S.I.: Στον τόπο του εγκλήματος", θα αυξηθούν δραματικά γιατί σε περίοδο προβλημάτων ο κόσμος θέλει να βλέπει να λύνονται έστω και στη μικρή τους οθόνη, σαν ένεση ανακούφισης...

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο, είναι οι εξαιρετικά χαμηλές θεάσεις που πραγματοποιούν στους πίνακες τηλεθέασης τα διάφορα reality show. Ο ερευνητής των media Πολ Κέιγκαν αναφέρει ότι η τηλεθέαση αυτών των προγραμμάτων έχει πέσει κατακόρυ­φα και σύντομα θα είναι είδος προς εξα­φάνιση από την τηλεόραση.

Μία άλλη παράμετρος είναι ότι οι σει­ρές όπως το "Νοικοκυρές σε απόγνωση" στην οποία οι ηρωίδες ζουν σε ακριβές συνοικίες, οδηγούν ακριβά αμάξια και ντύνονται με επώνυμα ρούχα, κοστίζουν πολύ στα στούντιο και δεν φέρνουν την επιδιωκόμενη θέαση. Ενισχύεται η ά­ποψη που θέλει να αντικαθιστούνται με παραγωγές φθηνότερες και πιο αληθο­φανείς.

Η "Acanthus Productions" έχει κάτι να προτείνει σε κάθε ενδιαφερόμενο καναλάρχη ή παραγωγό, μιας και πάντα ήταν μέσα στα θέματα της αληθινής ζωής, με τις αυτοτελείς "ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΙΚΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ".

ΕΠΟΧΗΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ...

Προβληματισμός και ανησυχία επικρατούν καθώς ήδη έχουν αρχίσει να διαφαίνονται οι επιπτώσεις της παγκόσμιας κρίσης στην καθημερινότητα του πολίτη...

Η κυβέρνηση, χωρίς αντανακλαστικά για να διαχειριστεί τα σοβαρά και μεγάλα εξωτερικά θέματα που απασχολούν τη χώρα, μέχρι αυτά τα οποία απασχολούν τους πολίτες, από την οικονομική κρίση μέχρι την ακρίβεια, την ανεργία, τη διάλυση προνοιακών δομών και του ΕΣΥ, παραμένει αμήχανη, αδρανής, παγωμένη, ανίκανη.
Κάποιοι άλλοι όμως κινούνται δραστήρια...

Δεν έχουν τέλος οι κλοπές και οι διαρρήξεις στην πόλη και στην ύπαιθρο. αποτέλεσμα που έφερε η ανεξέλεγκτη εισροή από το Κινεζοαλβανοαφροασιατικό συνονθύλευμα (λαθρο)μεταναστών στη χώρα μας, ειδικά τώρα που η ανεργία αυξάνεται...

Τα κλεφτρόνια αλωνίζουν κυριολεκτικά. Χτυπούν σπίτια, μαγαζιά, ξενοδοχεία το καλοκαίρι. Έχουν πλέον αποθρασυνθεί, αφού σε πολλές περιπτώσεις μπαίνουν σε σπίτια την ώρα που οι ιδιοκτήτες τους είναι μέσα, ακόμη και την ημέρα!

Παράλληλα ορισμένες νεαρές τριτοκοσμικές κυρίες με μωρά συνήθως στην αγκαλιά, ζητιανεύουν στο κέντρο από γραφείο σε γραφείο και από κατάστημα σε κατάστημα. Στόχος: Ό,τι αρπάξουν...

Είτε λόγω ευαισθησίας, είτε λόγω αφέλειας. Ιδιαίτερη προτίμηση έχουν στα πορτοφόλια. Στο ρευστό δηλαδή. Και είναι απ' ό,τι φαίνεται εξαιρετικές στην δουλειά τους, αφού στις περισσότερες των περιπτώσεων οι παθόντες αντιλαμβάνονται ότι έχασαν το πορτοφόλι τους μόνο όταν το αναζητήσουν.

Ενόψει Χριστουγέννων αναμένεται να αυξηθεί η εισαγόμενη τέτοιες μέρες επαιτεία δήθεν αναξιοπαθούντων απόβλητων, για το μερίδιο τους στον παρά των πολιτών, που σε έρευνα που διεξήγαγε και φέτος όπως κάθε χρόνο το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕΠΚΑ), δήλωσαν ότι θα ξοδέψουν όλο τον 13ο μισθό (όσοι είναι τυχεροί μισθωτοί και τον παίρνουν), για να αποπληρώσουν παραπαιδεία, φάρμακα, λογαριασμούς ΔΕΗ, νερό, τηλέφωνο (ιδίως κινητό), τράπεζες.

Αμφίβολο όμως είναι αν και αυτός μπορέσει να καλύψει τελικά τις αυξημένες ανάγκες των νοικοκυριών, καθώς τα χρέη συνεχώς αυξάνουν προς τις τράπεζες, ενώ και η ακρίβεια δεν αφήνει σημαντικά περιθώρια για αγορές δώρων ή περιττών λούσων.
Υπήρξαν και αρκετοί ηλικιωμένοι κυρίως που δήλωσαν ότι θα δώσουν όλο το δώρο στις οικογένειες των παιδιών τους, που αντιμετωπίζουν αυξημένα οικονομικά προβλήματα.

Και η κατάσταση θα επιδεινώνεται με το πέρασμα του χρόνου, για πολύ καιρό ακόμη ενώ κάποιοι επιτήδειοι θα ρίχνουν λάδι στη φωτιά για να επωφεληθούν από την κρίση.

Οι οικονομικές συνθήκες διαβίωσης των εργαζομένων και των ανέργων έχουν επιδεινωθεί δραματικά και οι "παροχές" κοινωνικής ελεημοσύνης αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό των απαιτήσεων των αναγκών...

ΤΟΝ ΕΦΡΑΙΜ ΕΡΩΤΗΞΑ...

Τον Εφραίμ ερώτηξα
σε ίντα θεό πιστεύει
και μου 'πε πως κι ο διάολος
άμα τον δεί μισεύει...

Γιατί διαθέτει κάτι από το ελληνικό δαιμόνιο, αυτό το "καταφερτζίδικο", που όλοι θα θέλαμε ότι δουλειά κι αν κάνουμε...

Να πετυχαίνουμε τις επιδιώξεις μας...Διαχρονικά και διακομματικά...

ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ...

Αχρείοι τύποι που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα, και που σε άλλη περίπτωση δεν θα μπορούσαν να εργαστούν πουθενά πάνω από μια εβδομάδα λόγω ανικανότητας, έχουν προσληφθεί με μέσον στην ΕΛΑΣ έχοντας φιλήσει κατουρημένες ποδιές σε συγκεκριμένα πολιτικά γραφεία οι γέροι τους.

Στην διάθεση τους έχουν μια υποτιθέμενη εξουσία που απορρέει από την στολή που φορούν και από την ιδιότυπη ασυλία που απολαμβάνουν από την εκάστοτε πολιτική εξουσία. Εν ολίγοις, αυτοί είναι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν ορκιστεί να μας προστατεύουν, πέρα από κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, οι πλειοψηφία τους ανταποκρίνεται στα παραπάνω ότι κι αν λένε οι συνδικαλιστάδες τους που πλακώνονται στις μπουνιές μεταξύ τους με κάθε ευκαιρία ...

Η εδραιωμένη αντίληψη του πολύ κόσμου, δυστυχώς για άλλη μια φορά δικαιώνεται από τις δολοφονικές πράξεις των ίδιων των αστυνομικών, κι επιβεβαιώνει το γνωστότατο σύνθημα που ακούγεται στις πορείες και τις διαδηλώσεις...

Άνθρωποι οι περισσότεροι των οποίων δεν μπορούν να μοιράσουν σε δυο γαϊδάρους άχυρα κρατούν όπλο, και το χρησιμοποιούν σε πολίτες...

Πότε θα καταλάβουν ότι υπάρχει μια κοινωνία η οποία βοά για την αστυνομική βία, μια κοινωνία που αρνείται να αποδεχτεί τους στολισμένους "ρίγκο" που αδυνατούν να συλλάβουν έναν εμπρηστή το καλοκαίρι, που απαξιούν να σεβαστούν τον οποιοδήποτε πολίτη καθημερινά, που δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι η αστυνομία είναι για να εξυπηρετεί την ευνομούμενη πολιτεία και να προσέχει, να σέβεται και να βοηθά τους πολίτες...

Δεν είναι δυνατόν αυτοί που πρέπει να διαφυλάσσουν την τάξη να πυροβολούν ανεξέλεγκτα στο ψαχνό, και μετά ν' "αδυνατούν" να επιβάλλουν την τάξη στο μπουλούκι των γνωστών - αγνώστων που για άλλη μια φορά λεηλάτησαν άσχετα μέρη...
Θλίψη και οδύνη για αυτό το παλικαράκι που χάθηκε άδικα χθές, θυμός και οργή για τους εκπροσώπους της αστυνομικής μα και "αναρχικής" βίας...

8η ΔΕΚ. '66. ΝΑΥΑΓΙΟ ΠΛΟΙΟΥ "ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ"...

Μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες των μεταπολεμικών ετών που είδαν οι ελληνικές θάλασσες εκτυλίχτηκε στα ανοιχτά του Αιγαίου κοντά στη βραχονησίδα Φαλκονέρα, για να βυθίσει στην οδύνη τα Χανιά αλλά και όλη την Ελλάδα, που θρήνησαν το χαμό των εκατοντάδων ανθρώπων.

7 Δεκεμβρίου 1966, ώρα 7 μ.μ., λιμάνι Σούδας Χανίων.

[Το σκαρί που μετονομάστηκε σε ΗPAKΛEION γεννήθηκε Δεκέμβρη και πέθανε Δεκέμβρη. Μεταξύ του 1949 και του 1966 μεσολαβούν 17 χρόνια. Τόσα έζησε. Ναυπηγήθηκε στα σκωτικά ναυπηγεία Fairfield. Ονομάστηκε LEICESTERSHIRE. Ανήκε στην αγγλικών συμφερόντων Bibby Lines και αγοράστηκε από την Ατμοπλοΐα Αιγαίου Αδελφών Σ. Τυπάλδου το 1964, αρχές 1965.



Μέσα σε διάστημα ελάχιστων μηνών έγιναν οι απαραίτητες μετατροπές (γκαράζ, χώροι υποδοχής, πλαϊνές μπουκαπόρτες κ.ά.) και από φορτηγό/ποστάλι έγινε επιβατηγό/οχηματαγωγό.]

Το επιβατηγό/οχηματαγωγό πλοίο "Ηράκλειον" με προορισμό τον Πειραιά, είναι έτοιμο να αναχωρήσει κι ενώ οι καιρικές συνθήκες είναι πολύ άσχημες.

Αφού απέπλευσε και ενώ αυτό έπλεε στην θαλάσσια περιοχή της Φαλκονέρας στο Μυρτώο Πέλαγος (κοντά στην Μήλο), μέσα σε υψηλό κυματισμό το "Ηράκλειον" αρχίζει και κλυδωνίζεται επικίνδυνα. Ένα φορτηγό ψυγείο προσκρούει με δύναμη στα πλαϊνά του πλοίου, καθώς έχει τοποθετηθεί εγκάρσια στο γκαράζ και χωρίς να έχουν ληφθεί όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα για την ασφαλή πρόσδεσή του.

Από τον πλευρικό καταπέλτη που υποχώρησε, το φορτηγό ψυγείο έπεσε στη θάλασσα η οποία και κατέκλυσε στη συνέχεια όλο τον χώρο των οχημάτων. Μετά την έξοδο του φορτηγού ψυγείου στην θαλασσα, το πλοίο ήλθε πάλι στην θέση του και αιωρείτο στην επιφάνεια της θάλασσας, χωρίς μηχανές, με μόνο τις ηλεκτρογεννήτριες ασφαλείας σε ενεργεία για περίπου 15-20 λεπτά και κατόπιν λόγω της μεγάλης πλέον ελεύθερης επιφάνειας υδάτων που είχαν κατακλίσει το γκαράζ, το πλοίο άρχισε να παίρνει πολύ μεγάλες κλίσεις.

Στις 02.06 το πρωί της 8ης Δεκεμβρίου 1966, ημέρα Πέμπτη, ένα τραγικό σήμα SOS λήφθηκε από τις ραδιοτηλεγραφικές συχνότητες της Μεσογείου:

"SOS, από Ηράκλειον, στίγμα μας 36° 522 B., 24° 08 A., Βυθιζόμεθα".



Το πλοίο βυθίστηκε πρώτα με την πλώρη (κατά μαρτυρία ναυαγού), σε βάθος το οποίο υπολογίζεται στα 585 με 800 μέτρα. Από τους 73 ναυτικούς πλήρωμα του πλοίου και τους 191 επιβάτες σώθηκαν μόνο 46, (16 από το πλήρωμα και 30 επιβάτες), εκείνη την νύχτα σε 10 μόλις λεπτά χάθηκαν 217 ψυχές.

Ανάμεσα σ' αυτούς που χάθηκαν και η φοιτήτρια Αλκηστις Αγοραστάκη, που έσωσε πολλούς ναυαγούς, αλλά η ίδια τελικά πνίγηκε.

Πλοίαρχος του μοιραίου πλοίου ήταν ο Εμμανουήλ Βερνίκος, ο οποίος αν και ήταν ο πρώτος που έπεσε στην θάλασσα φέροντας σωσίβιο, όπως είπαν οι διασωθέντες, ποτέ δεν βρέθηκε ο ίδιος ή το πτώμα του.

Από τα θύματα, μόλις 25 σωροί περισυλλέχτηκαν για να κηδευτούν. Οι 47 διασωθέντες μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία του Πειραιά και της Αθήνας. Οι άλλοι χάθηκαν για πάντα ...

Η είδηση του ναυαγίου αμέσως έγινε γνωστή στα Χανιά, όπου κηρύσσεται 8ήμερο πένθος. Τα καταστήματα μένουν κλειστά, ενώ οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες. Σε ολόκληρη την Κρήτη και την Ελλάδα η συμμετοχή στο πένθος είναι πάνδημη.

Η 8η Δεκεμβρίου από τότε είναι μέρα πένθους για τα Χανιά. Το 1969 τέτοια μέρα πάλι, μια πολύνεκρη πτώση αεροπλάνου στην Κερατέα της Αττικής μ' επιβάτες από τα Χανιά, ήρθε να προστεθεί σαν τραγική σύμπτωση.

Η ΒΙΛΑ ΤΩΝ ΟΡΓΙΩΝ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Τι κάνει ο άνθρωπος για μια συνουσία...

Δείτε τη σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/videoplay?docid=-4290474794774691440