ΤΑ 3 ΜΙΚΡΑ ΔΕΝΤΡΑ (ΠΑΡΑΒΟΛΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)...

Υπάρχουν φορές που η ζωή τα φέρνει έτσι κι εμείς νομίζουμε ότι έχουν χαθεί όλες οι ελπίδες. Κι όμως ποτέ δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι εκπλήξεις επιφυλάσσει η ζωή για μας!

Κάποτε στην κορφή ενός λόφου στέκονταν τρία μικρά δέντρα και ονειρεύονταν τι ήθελαν να γίνουν όταν μεγαλώσουν.

Το πρώτο κοίταξε ψηλά τα αστέρια και είπε: «Θέλω να φυλάω ένα θησαυρό. Θέλω να είμαι καλυμμένο με χρυσάφι και γεμάτο πολύτιμους λίθους. Θα είμαι το πιο όμορφο θησαυροφυλάκιο στον κόσμο!»

Το δεύτερο κοίταξε μακριά ένα μικρό ποταμάκι που αργοκυλούσε στο δρόμο του για τη θάλασσα. «Εγώ θέλω να ταξιδεύω τις μεγάλες θάλασσες και να μεταφέρω δυνατούς βασιλιάδες. Θα είμαι το πιο δυνατό καράβι στον κόσμο!»

Το τρίτο δέντρο κοίταξε χαμηλά στη κοιλάδα από κάτω, όπου δραστήριοι άντρες και γυναίκες δούλευαν σε μια πόλη γεμάτη ζωντάνια. «Εγώ δε θέλω να αφήσω την κορφή του βουνού. Θέλω να γίνω τόσο ψηλό που, όταν σταματούν οι άνθρωποι για να με κοιτάξουν, θα σηκώνουν τα μάτια τους στον ουρανό και θα σκέφτονται το Θεό. Θα είμαι το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο.»

Τα χρόνια πέρασαν. Ήρθε η βροχή, βγήκε ο ήλιος και τα μικρά δέντρα ψήλωσαν.
Μια μέρα τρεις ξυλοκόποι ανέβηκαν στο βουνό. Ο πρώτος κοίταξε το πρώτο δέντρο και είπε: «Αυτό το δέντρο είναι όμορφο. Είναι ακριβώς αυτό που θέλω», είπε, και με μια κίνηση του αστραφτερού τσεκουριού του το δέντρο έπεσε.
«Τώρα θα με κάνουν ένα όμορφο μπαούλο και θα φυλάω θαυμάσιους θησαυρούς!», είπε το πρώτο δέντρο...

Ο δεύτερο ξυλοκόπος κοίταξε το δεύτερο δέντρο και είπε: «Αυτό το δέντρο είναι δυνατό. Είναι ακριβώς αυτό που θέλω», είπε, και με μια κίνηση του αστραφτερού του τσεκουριού έπεσε το δεύτερο δέντρο. «Τώρα θα ταξιδέψω τις μεγάλες θάλασσες!» σκέφτηκε εκείνο, «Θα γίνω δυνατό καράβι για δυνατούς βασιλιάδες!»...

Το τρίτο δέντρο απογοητεύτηκε, όταν ο τελευταίος ξυλοκόπος κοίταξε κατά το μέρος του. Στεκόταν ευθύ και ψηλό και σημάδευε γενναία τον ουρανό. Ο ξυλοκόπος κοίταξε ψηλά και μουρμούρισε «Οποιοδήποτε δέντρο μου κάνει». Με μια κίνηση του αστραφτερού του τσεκουριού έπεσε και το τρίτο δέντρο...

Το πρώτο δέντρο χάρηκε, όταν ο ξυλοκόπος το πήγε στον ξυλουργό. Αλλά εκείνος το έκανε παχνί για τα ζώα. Το άλλοτε όμορφο δέντρο δεν καλύφθηκε με χρυσό ούτε με θησαυρό. Το επένδυσαν με πριονίδια και το γέμισαν σανό για να τρώνε τα πεινασμένα ζώα μέσα σε ένα στάβλο.

Το δεύτερο δέντρο χαμογέλασε, όταν ο ξυλοκόπος το πήγε στο ναυπηγείο, όμως κανένα δυνατό καράβι δε φτιάχτηκε εκείνη τη μέρα. Αντί γι' αυτό, το άλλο δυνατό δέντρο με το σφυρί και το πριόνι έγινε μια βάρκα για ψάρεμα. Παραήταν μικρή και αδύναμη για να περάσει τους ωκεανούς ή ακόμα και ένα ποτάμι. Παρά μονάχα το πήγαν σε μια μικρή λίμνη.

Το τρίτο δέντρο μπερδεύτηκε, όταν ο ξυλοκόπος το έκοψε σε δυνατά δοκάρια και το άφησε στο ξυλουργείο. «Τι έγινε;» αναρωτήθηκε το ψηλό αυτό δέντρο, «Αυτό που ήθελα πάντα ήταν να στέκομαι στην κορφή του βουνού και να δείχνω τον Θεό...».
Πολλές μέρες και νύχτες πέρασαν. Τα τρία δέντρα σχεδόν ξέχασαν τα όνειρά τους.
Αλλά μια νύχτα, χρυσό φεγγαρόφως ξεχύθηκε πάνω στο πρώτο δέντρο καθώς μια νεαρή γυναίκα απόθεσε το νεογέννητο μωρό της μέσα στη φάτνη. «Μακάρι να μπορούσα να του φτιάξω μια κούνια», ψιθύρισε ο άντρας της. Η μητέρα έσφιξε το χέρι του και χαμογέλασε καθώς το φεγγαρόφωτο έλαμψε πάνω στο λείο και στιβαρό ξύλο. «Αυτή η φάτνη είναι όμορφη», είπε. Και ξαφνικά το πρώτο δέντρο κατάλαβε ότι κρατούσε τον μεγαλύτερο θησαυρό του κόσμου...

Ένα βράδυ, ένας κουρασμένος ταξιδιώτης και οι φίλοι του μπήκαν σε μια παλιά ψαρόβαρκα. Ο ταξιδιώτης αποκοιμήθηκε, καθώς το δεύτερο δέντρο άνοιξε ήσυχα τα πανιά του μέσα στη λίμνη. Γρήγορα σηκώθηκε σφοδρή καταιγίδα γεμάτη κεραυνούς. Το μικρό δέντρο λύγισε απ' το φόβο. Ήξερε ότι δεν είχε τη δύναμη να μεταφέρει τόσους πολλούς επιβάτες με ασφάλεια μες στον αέρα και τη βροχή. Ο κουρασμένος άντρας ξύπνησε. Σηκώθηκε, άπλωσε το χέρι του και είπε: «Ησύχασε..!». Η καταιγίδα σταμάτησε τόσο γρήγορα όσο είχε ξεκινήσει. Και ξαφνικά το δεύτερο δέντρο κατάλαβε ότι μετέφερε το βασιλιά του ουρανού και της γης...

Μια Παρασκευή πρωί το τρίτο δέντρο ξαφνιάστηκε όταν τράβηξαν το δοκάρι του από τον ξεχασμένο σωρό με τα ξύλα. Δείλιασε καθώς το μετέφεραν μέσα από τους χλευασμούς του αγριεμένου πλήθους. Τρόμαξε, όταν οι στρατιώτες κάρφωσαν τα χέρια ενός άντρα πάνω του. Ένιωσε άσχημο, τραχύ και σκληρόκαρδο. Αλλά την Κυριακή το πρωί, όταν ανέτειλε ο ήλιος και η γη κάτω απ' το δέντρο άρχισε να τρέμει με χαρά, το τρίτο δέντρο ήξερε ότι η αγάπη του Θεού είχε αλλάξει τα πάντα. Είχε κάνει το τρίτο δέντρο δυνατό. Και κάθε φορά που οι άνθρωποι σκέφτονταν το τρίτο δέντρο, σκέφτονταν το Θεό. Αυτό ήταν καλύτερο από το να είναι το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο...

Γι' αυτό την επόμενη φορά που θα στεναχωρηθείτε, επειδή δεν γίνατε αυτό που θέλατε, απλά παραμείνετε στη θέση σας και νιώστε ευτυχισμένοι, γιατί κάποιος, κάπου αλλού ίσως σκέφτεται κάτι καλύτερο να σας δώσει...



Από το βιβλίο του φίλου μου Άκη Αγγελάκη, «Ιστορίες που δυναμώνουν την ψυχή», Εκδόσεις ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.
Μια συλλογή ιστοριών που αποτελεί φωτισμένη υπενθύμιση στον καθένα μας ότι κάθε φορά που δειλιάζουμε, κάθε φορά που διστάζουμε, κάθε φορά που δεν πιστεύουμε στον εαυτό και τις ικανότητές μας, προσβάλλουμε τον ίδιο τον Δημιουργό μας.

BLOGS - MME...

Μεγάλο λάθος να πιστεύουν κάποιοι ότι στην εποχή της ηλεκτρονικής πληροφόρησης και του διευρυμένοι Internet μπορούν οι κάτοχοι των ΜΜΕ ή έστω μερικοί προβεβλημένοι δημοσιογράφοι τους, να πάνε τον κόσμο όπου εκείνοι θέλουν. Νομίζουν ότι τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης, ανάγνωσης κ.ο.κ. σημαίνουν αυτόματα και υψηλή επιρροή - επίδραση επί των (άβουλων όπως εύχονται) θεατών και αναγνωστών.

Τα πράματα όμως δεν είναι έτσι απλά.

Μπορεί πράγματι κάποιο μέρος του κοινού να επηρεάζεται στην καθημερινότητα και στην εικόνα που έχει για ανθρώπους που δεν γνωρίζει καλά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά για τα θεμελιακά ζητήματα διαθέτει δικά του κριτήρια και επιδιώξεις.

Σε αυτό όποιος μπορεί βέβαια και θέλει να "δικτυωθεί" βοηθιέται όλο και περισσότερο από τα νέα μέσα πληροφόρησης που δεν είναι ελεγχόμενα και κύρια κινούνται στο Διαδίκτυο, όπως είναι τα blogs.

Το διαδίκτυο κι ιδιαίτερα τα blogs, αναβαθμίζουν τον ρόλο του πολίτη.

Από παθητικό αναγνώστη ή τηλεθεατή, όπως τον αντιμετωπίζουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ, τα blogs ενισχύουν την αμφίδρομη σχέση κι εξωθούν τον παθητικό αναγνώστη σε δράση, σε συμμετοχή, μέτοχος της μεγάλης μάχης που μαίνεται καιρό ανάμεσα στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και τα blogs για την πρωτοκαθεδρία στην ενημέρωση των πολιτών.

Αντίστοιχη δυνατότητα, παρείχε παλαιότερα μόνο το ραδιόφωνο. Το διαδίκτυο όμως και πάλι υπερέχει, λόγω των πολλών εναλλακτικών επιλογών που προσφέρει σε πολύ μικρότερο χρόνο. Οι πολίτες σήμερα μπορούν να εκφραστούν, τα νέα μέσα υποστηρίζουν και ενθαρρύνουν τη συμμετοχή τους...

Έτσι τα σοβαρά blogs αναγνωρίζονται ως καθοριστικός παράγοντας διαμόρφωσης της κοινής γνώμης του "ψαγμένου" και δυναμικότερου κομματικού της κοινωνίας και χρησιμοποιούνται ως μέρος και σε προεκλογικές εκστρατείες. Η χρήση των διαδικτυακών μέσων αλλά και η "χρησιμοποίηση" των blogs και λοιπών social sites αποτελεί σήμερα το καλύτερο χρηστικό εργαλείο σε μία καμπάνια..

Για την ενημέρωση του πιο ανήσυχου και πιο απαιτητικού κοινού.
Όπου εκτός από δίαυλος ενημέρωσης του κοινού, είναι και πολύτιμος όσο κι απαραίτητος πλέον κρίκος επαφής των πολιτικών με την κοινωνία.

Ενδεχομένως μέχρι τις επόμενες εκλογές η διείσδυση του διαδικτύου να φτάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό στους ψηφοφόρους, έτσι ώστε να επηρεάζει τις οποιαδήποτε έκβαση τους!

Το θέμα των blogs γενικά παρουσιάζει ένα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τις μελλοντικές εξελίξεις...

Ολοι οι πολιτικοί μελοντικά θα θέλουν τα blogs μαζί τους, διότι θ' αντικαταστήσουν τα κλασικά ΜΜΕ και περισσότερο τα τηλεοπτικά, όπου διαπλεκόμενα αφεντικά, γλείφτες δημοσιογράφοι ελεεινοί και τρισάθλιοι, είναι έτοιμοι να πουλήσουν και τη μάνα τους ακόμη, σ' όσους τους υποσχεθούν αυξημένα κέρδη ή παραμονή στις θέσεις τους αντίστοιχα.

Βέβαια η ανωνυμία των ελεγχόντων τα blogs (δεν αφορά αυτό εδώ, εγώ όταν το δημιούργησα πρώτα έγραψα το όνομα μου σωστά και μετά το πρώτο μου κείμενο), αλλά και των ηλεκτρονικών οδών προς αυτά παραμένει ένα ερωτηματικό, ως προς την διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων του εκάστοτε χρήστη. Ακόμη η ασφάλεια του πληκτρολογίου έχει οδηγήσει κάποιους έτσι κι αλλιώς κακόβουλους σε παρεκτροπές στο Διαδίκτυο.

Στα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης, μπορεί η ίδια η φύση του μέσου να ενθαρρύνει μεγαλύτερη ελευθερία, αλλά αυτή δεν είναι άλλη από την γενικά κατοχυρωμένη ελευθερία λόγου. Δεν μπορούμε να αξιώνουμε "ειδική μεταχείριση" μόνο και μόνο επειδή βρισκόμαστε στο Διαδίκτυο, με δική μας θέληση κι ευθύνη ωστόσο.

Όλο το στοίχημα για τα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης παίζεται στους Όρους Χρήσης: η κατοχύρωση συγκεκριμένων, διαφανών και αμερόληπτων διαδικασιών για την εποπτεία του υλικού που αναρτάται δημόσια και η εγρήγορση για την ορθή εφαρμογή των Όρων Χρήσης είναι το μυστικό για να περιοριστεί η ευθύνη του ίδιου του μέσου.

ΣΤΗΘΟΣ - ΑΓΚΩΝΑΣ...

Μία νέα κι εντυπωσιακή γυναίκα ήταν στη είσοδο ενός ακριβού ξενοδοχείου και περίμενε το ταξί που της είχαν καλέσει.

Το ταξί έρχεται, σταματά δίπλα της και ο θυρωρός του ξενοδοχείου προθυμοποιείται να της ανοίξει τη πόρτα, όταν κατά λάθος την χτυπά με τον αγκώνα του στο πληθωρικό της στήθος.

Μες την ντροπή του ο άντρας προσπάθησε να βρει μια καλή δικαιολογία. Της λέει λοιπόν:

- Αν η καρδιά σου είναι τόσο μαλακή όσο το στήθος σου ελπίζω να με συγχωρέσεις...

Και απαντάει αυτή:

- Αν και ο ανδρισμός σου είναι τόσο σκληρός όσο ο αγκώνας σου, έλα να με βρεις απόψε το βράδυ που θα γυρίσω, στο δωμάτιο 32!

ΠΡΟΤΥΠΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ...

Για όσους δεν το ξέρουν ή δεν το 'χουν πληροφορηθεί: Αύριο 9 του Δεκέμβρη είναι "η διεθνής ημέρα κατά της διαφθοράς".

Τουτέστιν, δε μας φτάνει που ζούμε μέσα στη διαφθορά, ο ξέρουμε, το παλεύουμε, και το "ανεχόμαστε", αλλά επιπλέον φτάσαμε και στον παραλογισμό να το... "γιορτάζουμε" κιόλας, όσοι το γιορτάζουν!

Και μετά τη διασκέδαση, το πρωί της 10ης Δεκεμβρίου θα ξαναγυρίσουν πίσω στις άλλες 364 ημέρες της διαφθοράς, περιμένοντας την επόμενη "Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς της 9ης Δεκεμβρίου του 2010 για να το ξαναγιορτάσουν...

Από την άλλη ίσως λανθασμένα να την αποκαλούν "γιορτή" αφού γιορτή δεν είναι αλλά και πώς αλλιώς; Να την πουν επέτειο; Ούτε επέτειος είναι!

Ίσως γι' αυτό εκείνοι που την εφηύρανε, να την τοποθέτησαν στη κατηγορία "Παγκόσμιες ημέρες"!

Στην Ελλάδα είμαστε οι πρώτοι σε διαφθορά σαν λαός, πολιτική και πνευματική ηγεσία...

Έτσι μας αποδίδουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και ο κόσμος όλος, είναι μια διαπίστωση που πρέπει σαν έθνος και σαν λαό να μας προβληματίσει. Ενα κράτος που ανθεί η πελατειακή συνάφεια εξουσιαστών και εξουσιαζομένων.

Μια νομεγκλατούρα με αμοραλιστικές καταβολές, με μια γραφειοκρατία όπου το γρηγορόσημο αποτελεί το σημείο κατατεθέν του δημοσίου βίου και η δωροδοκία θέμα ρουτίνας για όλες τις μεγάλες πόρτες...

Ο συνδικαλισμός χρησιμοποιείται ανέκαθεν από τους εργατοπατέρες του χώρου ως εφαλτήριο για την είσοδό τους στην κεντρική πολιτική σκηνή με τα περισσότερα προνόμια, εις βάρος των "εργαζόμενων" αγελών που τους ακολουθούν και τους στηρίζουν.

Οι Επιχειρηματίες δεν μπορούν να διαπλεχθούν μόνοι τους. Πάντα με κομματικά πρόσωπα διαπλέκονται...

Όπου εμείς από την πλευρά μας να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, για να δώσουμε στους κερδοσκόπους την ευκαιρία να ρουφήξουν το αίμα μας μέχρι την τελευταία σταγόνα

Μεγαλογιατροί αρνούνται σοβαρές ιατρικές πράξεις χωρίς το περίφημο φακελάκι. Η ελίτ του πλούτου ζει περισσότερο. Δεν την απασχολούν οι λίστες φαρμάκων ή οι λίστες αναμονής σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο. Μπορεί να δώσει παράταση στη ζωή της που κινδυνεύει από ανίατες ασθένειες, αφού έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει πρωτοποριακές πανάκριβες θεραπείες.

Δικαστές χρηματίζονται από μεγαλοδικηγόρους επιχειρηματιών ή εγκληματιών, κάποιοι από το σύνολο τους αλλά αρκετοί για να μειώσουν το μέγα αίσθημα του δικαίου στην ψυχή του απλού λαού.

Οι τράπεζες ασκούν ανεμπόδιστη νομική τοκογλυφία.

Ανθρωποκτονίες, ληστείες, ηθικοί εκτραχηλισμοί μυριάδων διοικητικών υπαλλήλων, αστυνομικοί που συναλλάσονται με τους νονούς της αμαρτωλής νύχτας σε ό,τι έχει σχέση με τον ποινικό κώδικα...

Δήμοι, πολεοδομίες, συντεχνίες πώλησης διπλωμάτων οδήγησης, συνεταιρισμοί συμφερόντων, πολιτικοί πατρόνες διεφθαρμένων κουμπάρων, κρατούν τα πρωτεία. Αυτό είναι και παραμένει το ηθικό τοπίο της χώρας που προσπαθεί να βγει από τα προβλήματα της...

Με πολλά εμπόδια και τρικλοποδιές από ένα σάπιο σύστημα που μόνο την ευτέλεια της ανθρώπινης υπόστασης απεργάζεται, και τον ανηθικισμό προάγει σε όλες τις μορφές του δημοσίου και κοινωνικού βίου των Ελλήνων...

Αυτά και μόνο αυτά είναι τα ηθικά διδάγματα που παίρνουν οι νέοι, από τα τηλεοπτικά παράθυρα της αγράμματης ασυναρτησίας και του εξειδικευμένου βερμπαλισμού.

Μαθαίνουν σε καθημερινή βάση ότι αυτό που αληθώς αξίζει στη ζωή είναι η φιλοσοφία του υπογαστρίου, ο εύκολος πλουτισμός, τα είδωλα του ποδοσφαίρου, η επιτυχημένη εξαπάτηση του συνανθρώπου, και προπάντων η ευτέλεια της προσωπικότητας σε ένα απαράδεκτο ζαμανφουτισμό.

Και από πού τάχα οι νέοι άνθρωποι να αντλήσουν διδάγματα και σοφία;

Από μια στρεβλή παιδεία ένα εκτροφείο νεαρών αμαθών παπαγάλων με βολεψάκηδες εκπαιδευτικούς ως επί τι πλείστον;

Ένα παπαδαριό φαρισαϊκής ηθικής πλην μετρημένων εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν απλώς το πρώτο, με κατοχυρωμένο ρόλο στα της πολιτείας που δεν τον αποχωρίζεται εύκολα, σε αγαστή συνεργασία με πολιτικά πνευματικά τους τέκνα;

Τι μπορούν καλόν και αγαθόν να δώσουν πια στον λαό οι εξουσιολάγνοι πολιτικοί, πέραν από τα στερεότυπα ενός αναξιόπιστου κοινοβουλευτικού βερμπαλισμού που μόνο αυτοί ξέρουν να αναπαράγουν με δεινή πράγματι μαεστρία;

Και ο αμοραλισμός και η αποσύνθεση της κοινωνικής διάταξης ευτελών πράξεων, δεν είναι φυσικά αποκλειστικό κουσούρι της μικρής Ελλάδας. Μα είναι παγκόσμιο φαινόμενο δραματικής διαπίστωσης.

Βεβαίως η πρωτιά της ντροπής και της καταισχύνης που μας αποδίδουν είναι υποκριτικά υπερβολική, χωρίς ενδελεχή τεκμηρίωση. Υπάρχουν μοραλιστές και έντιμοι άνθρωποι σε αυτόν τον τόπο του αφιλοσόφητου παραλογισμού, και είναι πολλοί και αφανείς στην ουμανιστική τους μετριοφροσύνη.

Μα εξακολουθούν να παραμένουν ΑΦΑΝΕΙΣ!

ΝΕΟΙ - ΜΕΓΑΛΟΙ: ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΕΝΕΩΝ Ή ΚΑΛΥΨΗ ΛΑΘΩΝ;

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία εκείνου του15χρονου από έναν μπάτσο που είχε εντελώς στρεβλή αντίληψη για τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του, οι μεγάλοι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της νεολαίας με λάθος τρόπο.

Για να μεταφέρουν το κόστος των λαθών και των παραλείψεών τους στη νεολαία έχουμε οργανώσει έναν ακήρυχτο πόλεμο γενεών. Λεηλατούν τα εκπαιδευτικά, εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των νέων για να μην πληρώσουν τον λογαριασμό της κρίσης που οι ίδιοι προκαλέσανε.

Επιχειρούν διαλόγους με τους νέους επικοινωνιακού χαρακτήρα και με έντονα στοιχεία λαϊκισμού και συνεχίζουν ν' αντιμετωπίζουν τις πραγματικές ανάγκες των νέων ανθρώπων με χαρακτηριστική περιφρόνηση...

Υπάρχει πρόβλημα στη δημοσιονομική διαχείριση επειδή το δημόσιο ταμείο λεηλατήθηκε για τετραετίες ολόκληρες, από κυβερνήσεις, κόμματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις; Μία από τις εύκολες λύσεις είναι ο περιορισμός των δαπανών για την παιδεία και η μετατροπή της εκπαίδευσης σε μια μορφή καταναγκασμού των νέων λόγω έλλειψης της αναγκαίας υποδομής και της κακής οργάνωσης και διάθεσης των εκπαιδευτικών.

Δεν βγαίνουν τα οικονομικά της κοινωνικής ασφάλισης επειδή για δεκαετίες ολόκληρες παίζανε κομματικά και συνδικαλιστικά παιχνίδια; Αναγνωρίζουν τα λεγόμενα ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα για να μην κινδυνέψει το βιοτικό επίπεδο των ήδη βολεμένων και στέλνουν όλο τον ασφαλιστικό λογαριασμό στους νέους, οι οποίοι θα πρέπει να πληρώνουν περισσότερα έχοντας λιγότερα ασφαλιστικά δικαιώματα και πολύ χειρότερη ασφαλιστική προοπτική από τους μεγαλύτερους...

Σημειώνεται αδιέξοδο στην αγορά εργασίας εξαιτίας δεκαετιών κακοδιαχείρισης του ευρύτερου δημόσιου τομέα της οικονομίας; Οργανώνουν προκλητικά πολυτελείς εθελούσιες εξόδους για τους πενηντάρηδες οι οποίοι πηγαίνουν σπίτι τους με υψηλότερες συντάξεις από το μισθό που είχαν και οργανώνουν ένα πραγματικό σκλαβοπάζαρο με stage για τη νέα γενιά, για να χρηματοδοτηθούν τα δικά τους δικαιώματα και προνόμια.

Συνδυάζουν το ρεκόρ ανεργίας των νέων με τη μετατροπή πολλών δημοσίων υπαλλήλων σε αργόμισθους, που υποβοηθούνται στο ανύπαρκτο έργο τους από κακοπληρωμένους νέους συμβασιούχους.

Πρόκειται για μία αδιέξοδη πολιτική, η οποία σε πρώτη φάση προκαλεί την αγανάκτηση ή και την εξέγερση της νεολαίας, που βλέπει κι αισθάνεται να οδηγείται σε πολλαπλά αδιέξοδα.

Σε 10 - 20 χρόνια όμως, όταν οι σημερινοί νέοι θα είναι σε ώριμη επαγγελματική ηλικία και θα παίρνουν σημαντικές αποφάσεις, θα προχωρήσουν στο εντυπωσιακό άδειασμα της τωρινής γενιάς που ελέγχει τα πράγματα, που σήμερα τους καταπιέζει. Θα αλλάξουν απλά, τους κανόνες του παιχνιδιού, για να λειτουργήσει καλύτερα η γενιά τους και να περιορίσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους άλλους.
Για να αντιμετωπιστούν τα αίτια της δυσαρέσκειας των νέων πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία και οι προτεραιότητες.

Οι διορθωτικές κινήσεις δεν αρκούν για να φέρουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Επιβάλλεται δραστική αλλαγή των σχέσεων μεταξύ των μεγαλύτερων και των νέων.

Εάν τους εξασφαλίσουν ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα, σταματήσουν να λεηλατούν τα ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα και σταθούν στο πλευρό τους ως μεγαλύτεροι και θεωρητικά ωριμότεροι, τότε μπορούν να ελπίζουνε ότι οι νέοι θα περάσουν από την απόρριψη και τη διαμαρτυρία στη δημιουργική αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο.

Εάν φανούν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους προς τη νέα γενιά, τότε το βάρος της ευθύνης για την ποιότητα της αναζήτησης και της διεκδίκησης θα περάσει στους νέους.

Προς το παρόν, είναι τόσο άθλια η συλλογική συμπεριφορά των μεγαλύτερων προς αυτούς, ώστε έχουνε χάσει το ηθικό και πολιτικό δικαίωμα να τους κάνουμε κριτική για τα πολλά λάθη και τις υπερβολές τους κι αυτών, που δεν δικαιολογούνται έτσι απλά όπως δημαγωγούν αριστεριστές πολιτικάντηδες, μόνο και μόνο επειδή είναι νέοι.

Κι αν οι πραγματικές αιτίες της "εξέγερσης" είναι ο αποκλεισμός και η ματαίωση των προσδοκιών μιας ολόκληρης γενιάς που βουλιαγμένη στην προοπτική της ανεργίας αισθάνεται ότι την κορόιδεψαν, ας ρωτήσουν τους πατρώνες τους αν διαθέτουν τη λύση πριν ανταποκριθούν στα κελεύσματα τους για "μπάχαλο"...

ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ ( Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Η γνωστή ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη από το 1963. Ταινία που καθρεφτίζει το πως ήταν τα "σπίτια" εκείνη την εποχή και πως έκλεισαν κάποια στιγμή...

Δείτε τη σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=3028081147434665287&hl=el&fs=true

MR BEAN: SHOPPING...

Mr. Bean shopping...

http://www.youtube.com/watch?v=AABvc7Y9hpE