ΛΑΘΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ...

Η Εελληνική πολιτεία εγκληματεί κατά των πολιτών της όταν επιτρέπει λόγω πλημμελούς φύλαξης των συνόρων, την είσοδο τόσο πολλών παράνομων μεταναστών στην χώρα.

Κατόπιν το Ελληνικό κράτος διαπράττει ακόμη ένα εγκληματικό ατόπημα, επιτρέποντας σε όλους αυτούς τους παράνομους μετανάστες να ζουν και να κινούνται ανεξέλεγκτα στο εσωτερικό της χώρας, καθώς και να πηγαίνουν προς εργασία όπου θέλουν αυτοί, σάν η χώρα να είναι ξέφραγο αμπέλι.

Τρίτο έγκλημα που διαπράττει το κράτος αυτή την φορά δια ελλείψεων και παραλείψεων, αφορά την παντελή σχεδόν απουσία ελέγχων από τα αρμόδια όργανά του, όσον αφορά την νομιμότητα των εργαζομένων στις διάφορες επιχειρήσεις της χώρας, είτε αυτές είναι βιοτεχνικές είτε γεωργικές είτε τουριστικές, καθώς και όσον αφορά την απόδοση από μέρους των επιχειρηματιών που απασχολούν αλλοδαπούς εργάτες των νόμιμων ασφαλιστικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων τους.

Αυτές οι εγκληματικές ενέργειες της πολιτείας, επιβαρύνονται επιπλέον και λογίζονται κακουργηματικού χαρακτήρα, λόγω του γεγονότος πως διαπράττονται σε καιρό οικονομικής κρίσης, με την ανεργία στο αυτόχθον εργατικό δυναμικό να έχει ξεπεράσει το 27%.

 Βαρύνουν οι ευθύνες επίσης και την αριστερά και όλους όσους προσκαλούσαν τους ξένους και αποδέχονταν και αποδέχονται και υποστηρίζουν την άνευ μέτρου και ελέγχων είσοδο λαθρομεταναστών στην Ελλάδα.

Όλοι όσοι άνοιξαν τα σύνορα και άφησαν εκατοντάδες χιλιάδες ξένους να μπούν στην χώρα δεν γνώριζαν γιατί τους άφησαν;

Θέλει πολύ φαντασία να καταλάβει κάποιος ότι όλοι αυτοί είχαν ελάχιστες επιλογές;
Ή θα κατέληγαν σκλάβοι στις φυτείες της Μανωλάδας και άλλων τέτοιων παραγωγικών μονάδων, μεγαλοεργοδοτών, επιχειρηματιών, ξενοδόχων, κλπ...
Ή θα κατέληγαν στην πορνεία και στα κωλάδικα ως "χορεύτριες" οι πιο ωράιες θηλυκές.
Ή θα πούλαγαν ναρκωτικά που πάντα έχουν ζήτηση στους καλοπερασάκηδες...
ή μοιραία και αναπόφευκτα θα οδηγούταν σε κάθε είδους πράξη κι εγκληματικότητα για να επιβιώσουν...

Όλα τα παραπάνω τα έγραφαν αρκεροί Έλληνες πάνω από δέκα χρόνια τώρα και μετά τα ιδιοποιήθηκε η χρυσή αυγή μιάς και κανένας άλλος πολιτικός χώρος δεν συγκινήθηκε να πάρει στα σοβαρά όσους επεσήμαιναν σε πολλούς τόνους για το που πάει το πράγμα.

Επαναλαμβάνω πως το ζήτημα δεν είναι ούτε φασιστικό ούτε ρατσιστικό, είναι απλά ζήτημα σκλαβοπάζαρου, μεταχείριση ανθρώπων ως σκλάβων. Όποιος προσπαθεί να το βαφτίσει ρατσιστικό ή φασιστικό απλώς προσπαθεί να αποποιηθεί τις ευθύνες και να τις φορτώσει εκεί που στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν ανήκουν.

Ο μύθος ή έστω η μερική πραγματικότητα πως οι Έλληνες δεν καταδέχονται να εκτελέσουν αυτές τις ταπεινές χειρονακτικές εργασίες, αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει κάτω από το βάρος της επιτακτικής ανάγκης και τότε με τόσες εκατοντάδες χιλιάδες παράνομους μετανάστες εντός της χώρας, οι καταστάσεις μπορεί να γίνουν ανεξέλεγκτες.

Είναι φανερό πως οι επιχειρήσεις της αστυνομίας τύπου "ξένιος Ζεύς" δεν είναι αρκετές για να ελεγχθεί το πρόβλημα. Αντίθετα η αυστηροποίηση της φύλαξης των συνόρων στον Έβρο μοιάζει να αποδίδει. Δεν αρκούν όμως μόνο αυτά.

Χρειάζονται αυστηρά μέτρα με βαριές ποινές, κυρίως για τους ντόπιους που νοικιάζουν καταλύματα, κρύβουν ή απασχολούν στην δούλεψή τους παράνομους μετανάστες. Ακόμη και για τους πελάτες των παράνομων εμπόρων του δρόμου, των εμπόρων της σάρκας και επίσης για τους εμπόρους της παιδικής δυστυχίας στα φανάρια και τις διασταυρώσεις των μεγαλουπόλεων.

Εκεί βρίσκεται το κλειδί της αντιμετώπισης του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης, στην τιμωρία των ντόπιων και των δουλεμπόρων, οι οποίοι επωφελούνται με οποιονδήποτε τρόπο από την ύπαρξή τους.

Μόνο τότε θα αναγκαστούν οι ίδιοι οι μετανάστες που παραπλανημένοι για πλουτισμό βρέθηκαν στη χώρα μας από μόνοι τους να ζητήσουν την επαναπροώθησή τους στις χώρες τους, όταν αντιληφθούν πως ακόμη και η διαμονή τους, η μετακίνησή τους και κυρίως, η μαύρη εργασία τους στην χώρα μας  είναι πια σχεδόν αδύνατη...

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ...

Καταραμένε Παπαδόπουλε...(Η επιστολή ενός άγνωστου Δημοκράτη που βρήκα στο διαδίκτυο)... 

46 χρόνια μετά και ακόμα τυραννάς τα καημένα παιδιά της νέας τάξης. Γιατί βρε άθλιε;

Νομίζεις πώς δεν θυμάμαι ότι μου στέρησες στο χωριό μου την λάμπα πετρελαίου και τον χωματόδρομο που τόσο αγαπούσα και μου έφερες ηλεκτρικό, άσφαλτο και τηλέφωνο στην καλύβα μου και που έδωσες 20ετες άτοκο δάνειο για να κάνω σπίτι, με μόνο όρο μάλιστα να έχει την τουαλέτα μέσα; 

Και ειλικρινά τσατίζομαι γιατί ο άθλιος ο χουντικός κατάφερνε να φτιάχνει τόσα έργα σχεδόν δωρεάν, χρησιμοποιώντας την στρατιωτική ΜΟΜΑ! Γιατί ρε χάλασες την πιάτσα; Σε πείραζε να δώσεις την δουλειά σε κανένα εργολάβο; Πέθαναν της πείνας οι άνθρωποι και κοντά σ' αυτούς και τόσοι άλλοι μεσάζοντες και σύμβουλοι.

Ποιος σου είπε ρε παλιάνθρωπε ότι θέλαμε να γίνουμε βιομηχανική χώρα και ξεκίνησες να φτιάχνεις σε όλη την Ελλάδα Βιομηχανικές Περιοχές ξεκινώντας από τα Οινόφυτα;

Αλλά ξέρω γιατί τα έκανες. Για να βρίσκουν χιλιάδες Έλληνες δουλειά εκεί, τόσα χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα και να ταλαιπωρούνται λες και πείραζε να είχαμε λίγο νέφος περισσότερο;

Ποιος σου είπε ρε ότι θέλαμε να παράγουμε προϊόντα; Εμείς να καταναλώνουμε θέλαμε!

Δεν φτάνει αυτό παλιοδικτάτορα, αλλά διέγραψες τα αγροτικά χρέη του πατέρα μου και όλων των αγροτών; Τους καλόμαθες, τους έλυσες τα προβλήματά τους και τώρα κάθε τρεις και λίγο μπλόκα!

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά έστελνες και εκείνο τον Μακαρέζο και έκανε συμφωνίες ακόμη και με τους Κινέζους και τους πουλούσες τα αγαθά που έκανε εξαγωγή η χώρα και πέταξες στον δρόμο τόσους μεσάζοντες.

Άσε εκείνος ο Πατακός με το μυστρί του! Βρε μανία!

Κάθε μέρα εγκαίνια για σχολεία, νοσοκομεία, εργοστάσια, γέφυρες, δρόμους και εργατικές κατοικίες! Μας ζάλιζες στα επίκαιρα όποτε πηγαίναμε σινεμά!

Τι κατάφερες ρε; Τι μαγείρεψες και πήρες βραβείο οικονομικής ανάπτυξης το 1973 χωρίς να πάρεις δάνεια και να αφήσεις χρέη πίσω σου;

Δεν ντράπηκες να ταπεινώνεις το δολάριο επί τόσα χρόνια; Ακούς εκεί! Η δραχμή ισχυρότερη από το δολάριο!

Τι σου κάναμε και μας καταράστηκες για να φτάσουμε τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ χρέη;

Αχρείε Παπαδόπουλε αφού έτρωγες μόνο το φαγητό σου, στο τέλος δεν είχες τίποτα να αφήσεις. Το μόνο σου περιουσιακό στοιχείο να ήταν η στολή σου.
Και αντί να την δωρίσεις τρομάρα σου στο κράτος είχες ζητήσει να σε θάψουν με αυτήν!

Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι γιατί ξεκίνησες την ιστορία να βγάλεις τα πετρέλαια στον Πρίνο και ξεκίνησες να μας βάζεις σε περιπέτειες με τους καλούς μας γείτονες τους Τούρκους;

Μια χαρά δεν κοιμόμασταν ήσυχοι; Ήθελες να μας κάνεις παραγωγούς πετρελαίου σαν τους αραπάδες;

Τα εργοστάσια ενέργειας που κατασκεύασες π.χ. στην Πτολεμαΐδα ή στους Φιλίππους που τα έφτιαξες μάλιστα με τους Ρώσους κομουνιστές για ποιόν λόγο τα έκανες;
Σώνει και καλά να καταργήσεις όλες τις λάμπες πετρελαίου στα χωριά και γέμιζες στύλους και καλώδια όλη την ύπαιθρο! Βρε μανία.

Χώρια τα στάδια αθλητισμού σε όλη τη χώρα. Άκου λέει «κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο»! Άσχημα περνάει τώρα η νεολαία πίνοντας φραπέδες στις καφετέριες;

Βρε άχρηστε αναχρονιστικέ, αντιδημοκράτη ποιος σου είπε ότι ήθελα να μπορώ να κοιμάμαι με την πόρτα ανοιχτή και να μην φοβάμαι μην μπει κανένας μέσα το βράδυ για πλιάτσικο;

Ακούς εκεί να μου κάνει κουμάντο στον αν θα αμπαρώσω την πόρτα μου ή όχι ... Ποιος σου είπε ότι ήθελα να νιώθω ασφαλής ρε παλιοφασίστα;

Τέλος σιχαμερέ φασίστα αντί να κάνεις μνημεία για τον Ζαχαριάδη και όλα τα καλά παιδιά που πάλεψαν να μην υπάρχει Έλληνας πάνω από τον Όλυμπο, εσύ τους έστειλες εξορία και ακύρωσες όλα τα σχέδιά τους που θα μας έκαναν ένα όμορφο παράδεισο με κολεκτίβες και κολχόζ, όπως τα κατάφεραν οι ευτυχισμένοι γείτονες μας οι Βούλγαροι, οι Αλβανοί, οι Ρουμάνοι και λοιποί τυχεροί των Ανατολικών χωρών που εισπράττουν τώρα τόσο συνάλλαγμα από τα εργαζόμενα κορίτσια τους στο εξωτερικό, ενώ οι δικοί μας επιστρέφοντας πήραν συντάξεις και τους κοροϊδεύουν. Αλλά μετά την γκέλα του πολέμου του Γιομ Κιπουρ, πλήγωσες ανεπανόρθωτα τους φίλους μου τους Ισραηλίτες.

Ακούς εκεί να μην δώσεις διευκολύνσεις στους Αμερικάνους και τους Εβραίους για χάρη των Αράβων που μας παίρνανε όλο το ελληνικό τσιμέντο για τα έργα τους σε μια εποχή που όλοι οι πολίτες και το κράτος εδώ έκτιζαν και τα τσιμεντάδικά μας είχαν τρελαθεί στην δουλειά;

Ευτυχώς που μετά τα πούλησε η Νέα Δημοκρατία στους ξένους αφού το ΠΑΣΟΚ πρώτα τα κοινωνικοποίησε και τα έκανε ζημιογόνα και τώρα επιτέλους έτσι ησυχάσαμε!

Δεν ντρέπεσαι βρε άθλιε εχθρέ της Δημοκρατίας;

Μας στέρησες ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα να μην τραγουδάμε 14 τραγούδια του Θεοδωράκη; Ξέρεις τι ψυχολογικά τραύματα μας προκάλεσε εκείνη η απαγόρευση; Τραύματα βαθιά που δεν έχουν επουλωθεί ακόμη!

Όλα αυτά τα γράφω γιατί μετά από τόσα χρόνια εξακολουθώ να ακούω τον έξαλλο τον γείτονα μου, που μου τα πρήζει και να φωνάζει κάθε τέτοια μέρα "ζήτω 21η Απριλίου"!

Bαρέθηκα να ακούω συνέχεια «Πού είσαι Παπαδόπουλε ...» όταν πέφτω στα μπλόκα της Εθνικής οδού όπου διάφορες κοινωνικές ομάδες πότε αγροτών - πότε ποδοσφαιρόφιλων και άλλων διαμαρτυρομένων ανθρώπων ασκούν το δημοκρατικό τους δικαίωμα - πάντοτε υπό την προστασία της αστυνομίας - να σταματούν την κυκλοφορία, καθώς και κάθε φορά όταν βρίσκομαι στο κέντρο των Αθηνών όπου φιλήσυχοι πολίτες εκφράζουν πολιτισμένα και ειρηνικά την αγανάκτησή τους για τις αδικίες σε βάρος τους, έχοντας επιπλέον παράλληλα την ευθύνη να προστατεύσουν τα καταστήματα, τους εργαζομένους και τους περαστικούς από τους προβοκάτορες φασίστες που σπάνε, καίνε και καταστρέφουν τα πάντα.

Εγώ είμαι Δημοκράτης ρε και ας πεινάω, και ας μου έχει βγάλει στο σφυρί η τράπεζα το σπίτι, και ας είμαι άνεργος και εγώ και τα παιδιά μου και ας ταλαιπωρούμαι όποτε χρειαστεί να πάω στα νοσοκομεία και ας κοιμάμαι κλειδαμπαρωμένος το βράδυ μπας και κάνει ντου κανένας λυσσασμένος για χρήμα οικονομικός μετανάστης, αφού βέβαια ενημερωθώ πρώτα από την τηλεόραση για τις κλοπές, τις κομπίνες και τις μίζες τόσων και τόσων πρώην υπουργών πράσινων και γαλάζιων, που οι άνθρωποι τι έκαναν τελικά;

Εξαργύρωσαν τους κόπους και τους αγώνες τους από την Ιταλία την Γαλλία, την Γερμανία και την Σουηδία όπου "αυτοεξορίστηκαν", για την εδραίωση της Δημοκρατίας μετά την μεταπολίτευση!
Λίγο το έχεις αυτό;

ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΖΩΗ...

Το χρήμα ή παράς εδώ, είναι ουδέτερο. Ούτε καλό ούτε κακό. Δεν έχει πατρίδα ούτε ιδεολογία. Δεν έχει χρώμα, γλώσσα, θρησκεία, οσμή. Όμως οι λάτρεις του διψούνε να το αποκτήσουν. Το οσφραίνονται από χιλιόμετρα και εξαφανίζουν άτομα, λαούς και χώρες, για χάρη του.

Αυτός που πιστεύει ότι το χρήμα μπορεί να κάνει τα πάντα, μπορεί να κάνει τα πάντα για το χρήμα..(Βενιαμίν Φραγκλίνος)

Άλλοτε με δήθεν "επενδύσεις" κι άλλοτε με πόλεμο. Κλασικός, θρησκευτικός ή οικονομικός, δεν υπάρχει κανένας πόλεμος που να μην εστιάζεται στο χρήμα.

Αυτό παραμερίζει ηθικές, αναστολές, συναισθήματα, λογικές και δίκαια. Αυτό δημιουργεί μαφίες, πολυεθνικές, τραστ, συντεχνίες, συμμαχίες, καρτέλ

Δύσκολη παραμένει η έντιμη και με πολύ μόχθο απόκτηση του κι ακόμη δυσκολότερη  η σωστή χρήση του. Οποιος το αποκτά με αίμα και ιδρώτα, ξέρει την τιμή του. Όποιος το κληρονομεί ή το αποκτά παράνομα, το ξοδεύει και απερίσκεπτα. Αποτελεί δέλεαρ για ευκολότερη ζωή, γι' αυτό πολλές φορές είναι κίνητρο για εγκληματικές συμπεριφορές.

Ο πόθος για την απόκτησή του διαμορφώνει ανάλογα πρότυπα. Όπως του αδίστακτου "σπαγγοραμένου" εμπόρου Σάιλοκ κάποτε ή του σημερινού πλουτοκράτη - τραπεζίτη - μαφιόζου που ποδηγετεί κυβερνήσεις και χώρες.

Η ιεράρχηση του χρήματος στη ζωή κάθε ανθρώπου, του προσδίδει την ανάλογη αξία, ενασχόληση και αφοσίωση σκοπού. Το περίεργο όμως που συμβαίνει με το χρήμα είναι ότι όσο πιο μεγάλη σημασία δίνουν οι άνθρωποι στη σύγκριση των εισοδημάτων τους, τόσο χαμηλότερο βαθμό ικανοποίησης έχουν σε διάφορους δείκτες, όπως της ευτυχίας, ευεξίας κι απόλαυσης της ζωής. Κι αυτό επειδή το χρήμα, εκτός από τη φαινομενική άνεση, προσφέρει στον κάτοχό του την αγωνία και το άγχος της διατήρησης, της επαύξησής ή της απώλειάς του με συνέπεια την απομόνωση και τον εγκλωβισμό του κατόχου του στο κάστρο του φόβου. Θυσιάζονται γι' αυτό παλιές φιλίες ή αγαπημένα πρόσωπα για να αποκτηθούν νέα...

Το χρήμα μεταβάλλει τον ανθρώπινο χαρακτήρα. Κάνει τις ανθρώπινες συνειδήσεις εύκαμπτες. Κι αν μεν ο κάτοχός του είναι μια ολοκληρωμένη και ισχυρή προσωπικότητα, ίσως τον κάνει καλύτερο. Υπάρχουν πολλοί "μεγιστάνες του πλούτου" σήμερα που μέσω Ιδρυμάτων προσφέρουν στον κόσμο. Κατά τον μεγάλο Αμερικανό βιομήχανο αυτοκινήτων Henry Ford ο μεγαλύτερος στόχος του πλούτου δεν είναι η απόκτηση κι άλλου χρήματος, αλλά μέσω αυτού η βελτίωση της ζωής των ανθρώπων...
Όμως συχνότερο είναι το φαινόμενο ένας πλουτοκράτης να γίνεται χειρότερος, όταν στη ζωή του έχει ως πρώτο σύμβουλο την απληστία (την επ' άπειρο απόκτηση χρημάτων). Έτσι γίνεται αυτός υπηρέτης του χρήματος και αυτό δυνάστης του...

Μια από τις σύγχρονες παράνομες δραστηριότητες, αν και νομιμοφανής, είναι το ξέπλυμα μέσω διαδάλου τραπεζών ή εξωχώριων εταιριών, του λεγόμενου "μαύρου" χρήματος, του σκοτεινής δηλαδή προέλευσης. Υπάρχουν κρατίδια/πλυντήρια που αποτελούν και φορολογικούς "παραδείσους" για το διεθνές έγκλημα.

Μοναχός του ο οικονομικός πλούτος δεν είναι το κλειδί της ανθρώπινης ευτυχίας. Αυτή βρίσκεται μάλλον στο "κοινωνικό κεφάλαιο" που διαθέτει ο καθένας μας. Όχι στο "καταθετικό" των τραπεζών ή των οικονομικών δραστηριοτήτων του. Έτσι, η οικογένεια, η εργασία, τα παιδιά, η επικοινωνία, η υγεία, οι συγγενείς, οι κοινωνικές μας σχέσεις, η προσφορά στους άλλους, είναι μερικοί από τους καθοριστικούς παράγοντες της αληθινής ευτυχίας. Περισσότερα χρήματα δεν σημαίνουν κατ' ανάγκη περισσότερη ευτυχία.

Σίγουρα μας χρειάζεται ένα επίπεδο οικονομικής δύναμης για την εκπλήρωση των βασικών μας αναγκών. Όμως αυτό, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, δεν είναι υψηλό.

Στην ουσία, είμαστε πλούσιοι μέσα απ' αυτό που δίνουμε και φτωχοί μέσα απ' αυτό που αρνιόμαστε...

ΑΥΡΙΟ ΘΑΝΑΙ ΑΡΓΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική δραματική ταινία από το 2002.

Ο Αντώνης Μάινας είναι ένας νεαρός κατάδικος που βγαίνει από τη φυλακή με 48ωρη άδεια, για την κηδεία της γιαγιάς του.

Ο μικρότερος αδελφός του ο Σήφης τον θαυμάζει και προσπαθεί να του μοιάσει. O Σήφης θέλει να περάσουν μαζί τις λίγες ώρες της "ελευθερίας" του αδελφού του και να μοιραστούν το πένθος τους.

Όμως ο Αντώνης γνωρίζεται με την Όλια, μια κοπέλα που έχει εγκαταλείψει το σπίτι της κι ο φίλος της την σπρώχνει στην πορνεία. Ο Αντώνης και η Όλια ερωτεύονται και αστραπιαία αποφασίζουν να παντρευτούν.

Η επιστροφή στη φυλακή μπορεί να περιμένει...

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ...

Σχετικά με τα επαγγέλματα των παλαιών  "γυρολόγων" που χάθηκαν λόγω μεταβολής των συνθηκών ζωής, θα προστεθούν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, σύντομα και βίαια κι άλλα.

Που δεν είναι καθόλου γυρολογικά αλλά εξειδικευμένα με  σημαντικές μάλιστα σπουδές κι όλα τους ζωτικότατα όλο τον καιρό της δυτικής ευημερίας.

Σύμφωνα λοιπόν με Αμερικανικές στρατιωτικές υπηρεσίες/γραφεία επαγγελματικού προσανατολισμού προβλέπονται απώλειες θέσεων εργασίας, μετά το 2020, στους εξής τομείς:

- Υπάλληλοι Ταχυδρομείου. Τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία, οι εταιρίες κούριερ, το fax, οι διαδικτυακοί  τόποι επικοινωνίας και το Skype θα είναι η αιτία εξαφάνισής τους.

- Τηλεφωνητής/τηλεφωνήτρια σε κέντρα εξυπηρέτησης πελατών.  Τα κινητά κι οι αυτοματοποιημένες υπηρεσίες ήδη μπήκαν στη θέση τους.

- Εργάτες σε εργοστάσια κατασκευής επεξεργαστών υπολογιστών. Συνεχώς μπαίνουν στην αγορά εργασίας νέες μηχανές ρομπότ που αντικαθιστούν τον άνθρωπο! Η ρομποτική εποχή ήδη έχει ξεκινήσει σε πολλούς τομείς (κυρίως στην ιατρική).

- Χειριστής ραπτομηχανών. Οι  μεγάλες εταιρίες ένδυσης και υπόδησης λόγω κρίσης, μείωσης κόστους αλλά και μεγαλύτερου κέρδους, αναθέτουν το ράψιμο σε εργοστάσια του εξωτερικού.

- Τεχνικός εκτύπωσης. Γενικά τα επαγγέλματα που άλλοτε συσχετίζονταν με τον εκτυπωτικό κλάδο. 
Οι ηλεκτρονικές εκδόσεις εφημερίδων, περιοδικών, βιβλίων, που διαβάζονται μέσω μικρών φορητών συσκευών, αποτελούν τους φονιάδες αυτών των ειδικοτήτων.

- Πλασιέ. Το ηλεκτρονικό εμπόριο και οι ιστοσελίδες τους κατάργησαν ήδη.

- Δημοσιογράφος. Η κρίση, το διαδίκτυο, οι προσωπικές ιστοσελίδες, η κοινωνική δικτύωση κ.α., καθιστούν πολύ επισφαλές ένα άλλοτε λαμπρό και με κύρος επάγγελμα.

Άραγε η Ελληνική Πολιτεία, μέσω των ΚΕ.ΣΥ.Π. (Κέντρων Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού), εκπονεί έρευνα σχετικά με τα επαγγέλματα που σκότωσε ή θα σκοτώσει η κρίση εδώ; Μάλλον όχι!

ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ & ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΕΙΣ...

Ζούμε σε παραλογισμό  όπου τα "μυρμήγκια", όλοι αυτοί που δούλεψαν και δουλεύουν σκληρά για να ζήσουν την οικογένειά τους με αξιοπρέπεια, να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους και να χτίσουν από ένα σπιτάκι μέχρι ολόκληρη ακίνητη περιουσία, αυτοί οι θεωρούμενοι στυλοβάτες της κοινωνίας και του συστήματος, να βρίσκονται υπό συνεχή και ανηλεή διωγμό με σκοπό την εξόντωσή τους.

Αντίθετα τα "τζιτζίκια", όλοι οι αερητζήδες που κινούνταν και κινούνται με θαλασσοδάνεια, με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς Δημόσιο και ιδιώτες, όσοι με δανεικά έκαναν διακοπές σε Μύκονο, Μαλβίδες και Αράχωβα, τα περιμένουν ευνοϊκές ρυθμίσεις από Δημόσιο και τράπεζες...

Φτάνουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι όποιος έκανε κάποιας μορφής αποταμίευση είναι μεγάλο κορόιδο. Ενώ όποιος τα έφαγε στα μπουζούκια, όποιος έκανε ταξίδια και ακριβές αγορές, όποιος χρωστά τα μαλλιά της κεφαλής του σε δημόσιο και ταμεία είναι ευτυχισμένος...

Ποιοί είναι οι λόγοι που υποφέρει ο μύρμηγκας ο αποταμιευτής και την περνάει ζωή και κότα ο τζίτζικας και το λαμόγιο;

Για τη φοροδιαφυγή φταίει η Μέρκελ;

Για τη διαλυμένη κρατική μηχανή που ο καθένας κάνει ότι του καπνίσει φταίει ο Σόιμπλε;

Για τους χιλιάδες γλυψιματίες του δημοσίου και τους πενηντάρηδες συνταξιούχους στους οποίους πάνε τα έσοδα από τα χαράτσια φταίει η Μπούντεσμπανκ;

Για το ότι σε καιρό τεράστιας κρίσης, ούτε οι επίορκοι δε σταματούν να πληρώνονται, φταίνε οι Γερμανοί;

Για τα χλιδάτα εφάπαξ, για τα ταξίδια των συνδικαλιστών και τις βίλες των πολιτικών φταίει η Ντόιτσε Μπανκ;

Για τις μαϊμούδες συντάξεις και τα φαλιρισμένα ασφαλιστικά ταμεία πολύ πριν τα "κουρέματα" φταίει ο Ρέσλερ;

Όλοι αυτοί τι θάπρεπε να κάνουν; να πουν πάρτε άλλο 1 τρις χάρισμα και συνεχίστε όπως πάτε;

ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ...

Ο Φίλιππος αναγκάζεται να πάει σε ιδιωτική σχολή να γίνει μάγειρας και το σχολείο θα το τελειώσει σε νυχτερινό. Ο Κώστας περιμένει υπομονετικά να περάσουν τα τρία βαρετά χρόνια του Λυκείου να συνεχίσει στα χωράφια του πατέρα του και η Νεφέλη βοηθάει στο μικρό ξενοδοχείο της οικογένειας, διαβάζοντας περιστασιακά, ίσα-ίσα να μη μείνει στην ίδια τάξη..

Αυτές οι τρεις περιπτώσεις είναι και οι πιο αισιόδοξες γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των μέτριων μαθητών δεν έχει καν προοπτική μετά το σχολείο. Απλά σέρνονται πίσω από ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης στο Γενικό Λύκειο, για το οποίο αδιαφορούν εντελώς.

Στην πραγματικότητα δεν καταφέρνει να τους προσφέρει ούτε γενική μόρφωση, ούτε εξειδίκευση σε κάποια ειδικότητα που έχουν ταλέντο.

Στην Ελλάδα το ποσοστό των μαθητών που παρακολουθούν τα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ δεν ξεπερνά το 25%. Αντίθετα στη Γερμανία, Τσεχία, Αυστρία και Ελβετία, αγγίζει το 70%. Στην Ελλάδα η ανεργία καλπάζει, ενώ αυτές οι τέσσερις χώρες έχουν τα μικρότερα ποσοστά στην Ευρώπη.

Δυστυχώς η παραπάνω διαπίστωση είναι δραματική για το μέλλον μιας χώρας που ελπίζει στην αλλαγή του κλίματος στην οικονομία. Από ποιους περιμένουμε να δουλέψουν στην πρωτογενή οικονομία, σε ποιοτικές υπηρεσίες, σε νέες υποδομές;

To ζήτημα έπρεπε να ταρακουνήσει το υπουργείο. Χρόνια τώρα οι υπεύθυνοι αδιαφορούν υποκριτικά για την κατάσταση και στα δύο Λύκεια.

Στο Γενικό το 60% των μαθητών δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν.

Από την άλλη στα Τεχνικά, επικρατεί ένα ανοργάνωτο, παραβατικό περιβάλλον, που αποτρέπει τους γονείς να στείλουν τα παιδιά τους. Έτσι λοιπόν έχουμε τη σουρεαλιστική εικόνα, όπου οι μαθητές περνούν αδιάφοροι χιλιάδες ώρες της ζωής τους, για να επιλέξουν στο τέλος έναν δρόμο χωρίς ειδίκευση, χωρίς ενδιαφέρον και χωρίς σταθερή προοπτική...

Γέμισε η Ελλάδα από προδομένους ανθρώπους που έζησαν την εφηβεία τους μέσα στη βαρεμάρα και τις ψεύτικες υποσχέσεις, για μια θέση ανώτερου υπαλλήλου με γραφείο και χαρτοφύλακα.

Τσίμπησαν όλοι στο μότο των καθηγητών «είναι έξυπνος αλλά δεν διαβάζει ...»! Τι να διαβάσει; Δεν είναι φτιαγμένος γι' αυτά που του ζητάνε. Αλλού είναι ικανός και τον αναγκάζουμε να μάθει το «λύω» και τους «μιγαδικούς»! Κι όταν δεν μπορεί, τον απορρίπτουμε ως ανεπαρκή...

O υπουργός πρέπει να τρέξει την καινούρια πρόταση για το τεχνικό σχολείο, άμεσα. Είναι απαραίτητες οι εξετάσεις για το Γυμνάσιο αλλά και για το Λύκειο. Οι πρώτες ας είναι πολύ επιεικείς γιατί οι ηλικίες είναι μικρές αλλά για το Λύκειο πρέπει να είναι πολύ αυστηρές, ώστε να γίνεται  σωστά ο διαχωρισμός.

Παράλληλα είναι απαραίτητος ένας οργανωμένος επαγγελματικός προσανατολισμός. Το τεχνικό σχολείο πρέπει να εξελιχθεί σταδιακά στον σημαντικότερο εκπαιδευτικό θεσμό. Χρειάζονται εργαστήρια, εξειδικευμένοι καθηγητές που θα συντονίζουν τα προγράμματα και οπωσδήποτε πειθαρχία και στόχευση. Το σημαντικότερο όμως, είναι το άνοιγμα στην αγορά εργασίας και τα συνδεδεμένα πανεπιστήμια. Είναι πολύ χρήσιμο να συμμετέχουν στα εργαστήρια, επαγγελματίες της περιοχής που θα είναι ενταγμένοι στο project του διευθυντή. Καθόλου κακό δεν θα ήταν να βρεθούν και χορηγοί που θα ενισχύουν τη λειτουργία του σχολείου. Ακόμα η ίδρυση πρότυπων τεχνικών σχολείων θα έδινε τεράστια ώθηση στην παραγωγή ταλέντων σε ό,τι έχει σχέση με καινοτομίες και νέες τεχνολογίες...

Όσο για τις πραγματικά περιθωριακές περιπτώσεις ορισμένων μαθητών, είναι κοινωνική ανάγκη το ζήτημα να απασχολήσει ειδικούς, με σκοπό την ένταξή τους σε συλλογικό περιβάλλον.

Πρέπει να σπάσουμε τη φούσκα των ψευδαισθήσεων και να προσγειωθούμε. Δεν μπορούνε να κάνουνε όλοι δουλειές γραφείων, ούτε να διοικούνε τους άλλους. Κάποιοι, οι περισσότεροι μάλλον, πρέπει να γίνουνε τεχνικοί ή χειρόνακτες και να χτίσουνε πάνω σ΄αυτό, την οποιαδήποτε θεωρητική τους κατάρτιση.

Μέχρι τώρα η ανευθυνότητα του πολιτικού συστήματος έπαιξε θέατρο και μας κορόιδεψε.
Γι' αυτό χάσαμε την αίσθηση της πραγματικότητας και τον προσανατολισμό μας. Γι' αυτό ανοίγουμε μαγαζιά και τα κλείνουμε χρεωμένοι. Γι' αυτό δηλητηριάζουμε τη γη, πεθαίνοντας από καρκίνο και παρακαλώντας για επιδοτήσεις. Γι' αυτό βολοδέρνουμε σαν προλετάριοι πίσω από επίδοξους σωτήρες.

Είναι καιρός πια η πολιτική εξουσία να καταλάβει πως είναι καλύτερο να διοικεί συλλογικότητες που παράγουν, παρά φαντασμένους αρχοντοχωριάτες, που έχουν συνεχώς το χέρι απλωμένο, επειδή δεν έμαθαν να πιάνουν το σφυρί, τον τόρνο, το μέτρο, τον μαλά, το κατσαβίδι...