ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 20...

Με την πρώτη πιστωτική κάρτα που είχε στα χέρια του ο Κάκος, σε σύντομο χρονικό διάστημα είχε δημιουργήσει μια ροή χρηματικής ενέργειας...

Είτε για καταναλωτικούς άμεσους σκοπούς, είτε για κάποιες μικρές επενδύσεις σε επιχειρήσεις που του πρόσφεραν αυτή τη δυνατότητα μέσω του internet, αφού με χρήματα που διέθετε δεν μπορούσε να έχει μια άλλη "συμβατική" επιχείρηση...

Χρέωνε τον λογαριασμό του κατά καιρούς για να έχει αυτά που ήθελε επί πιστώσει, μα με κάποια κέρδη που είχε από τις δραστηριότητες του κατάφερνε τελικά να μειώνει το υπόλοιπο της κάρτας. Στην χειρότερη περίπτωση πλήρωνε την ελάχιστη καταβολή που όριζε η τράπεζα κάθε μήνα, κέρδιζε χρόνο και δεν τον ενοχλούσε κανείς...

Η τράπεζα εισέπραττε μικρά ή μεγάλα ποσά από τον Κάκο, δεν έβγαινε χαμένη από την κίνηση της εκείνη να του εκδώσει πιστωτική κάρτα όταν αγόρασε με δόσεις τον πρώτο του Η/Υ. Από ένα μηχάνημα ξεκίνησε και με τη πάροδο του χρόνου είδε πως χρειαζόταν κι εκτυπωτή και scanner και fax και σύνδεση στο internet, και αγορά κάποιου διαφημιστικού χρόνου για τη προβολή του...

Όλα χρεωμένα στην πρώτη του αυτή κάρτα και εξοφλούμενα με δόσεις, που τα ίδια τα μηχανήματα με την χρήση τους και την ευφυϊα του Κάκου παρήγαγαν, με υπέρτατο αρωγό το πείσμα του για επιτυχία και οικονομική ανεξαρτησία.

Μια τράπεζα επωφελούνταν, οι άλλες τι έκαναν;

Προσπάθησαν κι εκείνες να κάνουν τον Κάκο πελάτη!

Η αρχή έγινε με μια μικρή επιχείρηση που συνεργαζόμενη με γνωστή μεγάλη τράπεζα, προωθούσε τα προϊόντα της σε καταναλωτές με την υπόσχεση έκδοσης μιας καινούριας πιστωτικής κάρτας με κάμποσο υπόλοιπο, όπου θα χρεώνονταν και (αρκετές) μικρές δόσεις ως την αξία των προϊόντων που αγόραζε κάποιος.

Εδώ μιλάμε για πραγματική υπόσχεση που τηρούνταν, καμιά σχέση με τις πρακτικές επώνυμης Αθηναϊκής "επιχείρησης" του είδους που κάνει θραύση τα τελευταία χρόνια με χιλιάδες θύματα ανά τη χώρα, στα οποία χρεώνει τις κάρτες που ήδη έχουν με αγορές άθλιων προϊόντων, ακόμη κι ανύπαρκτες...

Ευτυχώς για τον Κάκο, αυτή η πρώτη επιχείρηση που επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά και του πρότεινε μια συναλλαγή όπως παραπάνω, ήταν τίμια κι έτσι αποκτώντας μερικά είδη σπιτιού (καλής ποιότητας πάντως), βρέθηκε σε λίγο καιρό με μια ακόμη πιστωτική κάρτα στα χέρια του, από μεγάλη τράπεζα - ανταγωνιστή της πρώτης που του είχε εκδώσει τη υπάρχουσα κάρτα του.

Που αν πήγαινε στα γκισέ της να σταθεί στην ουρά για να ζητήσει ο ίδιος την έκδοση της, θα τον ταλαιπωρούσε με αιτήσεις κάποιος υπαλληλάκος και πιθανότερα θα τον απόρριπτε στο τέλος, ενώ έτσι την κρατούσε κιόλας στα χέρια του και υπέγραφε ήδη στην πίσω πλευρά της όπως του υποδείκνυε το συνοδευτικό της σημείωμα, στον συστημένο φάκελο που την παρέλαβε...

Στην οποία άρχισαν από τον επόμενο μήνα να χρεώνονται οι προσυμφωνημένες δόσεις για τη παραγγελία που παρέλαβε εγκαίρως, εντός λίγων ημερών ο Κάκος, συνοδευόμενη με πραγματικά παραστατικά κι αποδείξεις αγοράς.

Και είχε κι αρκετό υπόλοιπο η καινούρια άδεια του κάρτα, αν χρειαζόταν...



ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΕΛΛΑΔΑ: ΕΧΘΡΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ...

Η Ελλάδα γίνεται η αφορμή για να ξεκινήσουν κάποια μεγαλύτερα παιχνίδια και ανακατατάξεις στην Ευρώπη και όχι μόνο. Και στα παιχνίδια αυτά συμμετέχουν όλοι, ανατολή και δύση χωρίς να αφήνουν εκτός παιχνιδιού κανέναν. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται είναι πολιτικά και οικονομικά.

Σκάνδαλα, σπατάλες του δημοσίου πλούτου, κακοδιαχείριση, μας έφεραν στην τελευταία θέση της Ευρωζώνης. Έχουμε γίνει το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης. Έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη, την αξιοπρέπειά μας. Και όλα αυτά γιατί αντιμετωπίζονται σοβαρά και σημαντικά θέματα με μια μακάρια απάθεια...

Τα ψεύτικα δικαιολογητικά, οι επιορκίες, τα καταχρηστικά δάνεια κι ο χορός των εκατομμυρίων για παράνομες αναπηρικές συντάξεις πάσης φύσεως επιδοτήσεις και υπερτιμολογήσεις στα επιδοτούμενα έργα, οι εργαζόμενοι άνεργοι, τα αυτοκίνητα με τις κόκκινες πινακίδες, η δικαίωση των μη φερέγγυων κακοπληρωτών και τόσα άλλα που συμβαίνουν γύρω μας, είναι ο κανόνας στη κοινωνία μας.

Η ουσία του θέματος και της σημερινής κατάστασης της χώρας μας είναι ότι έχουμε ανάγκη εσόδων για να ξεπεράσουμε τα οικονομικά προβλήματα και για να αποκτήσουμε την δύναμη να λέμε όχι σε ασύμφορες προτάσεις μεγάλων. Ποιός όμως θα κάνει επενδύσεις στην Ελλάδα όταν τα εργατικά στην Κίνα είναι της τάξης των 100 ευρώ το μήνα, και σε γειτονικές χώρες είναι 200 - 300 ευρώ; Ποιος επιχειρηματίας σε ποιόν τομέα και γιατί θα επενδύσει στην Ελλάδα;

Φανερός λόγος δεν υπάρχει πέρα από το να αποκομίσει οφέλη από παραχώρηση εκμετάλλευσης του υπεδάφους μας ή παραχώρησης άλλων στρατιωτικής φύσεων παραχωρήσεων.

Οι Κινέζοι έχουν λόγους να μας βοηθήσουν, τη στιγμή μάλιστα που θέλουμε να τους διώξουμε και από τον Πειραιά;

Οι Ρώσοι έχουν λόγους να μας συμπαρασταθούν όταν αθετήσαμε τις υπογραφές μας για τις μεταξύ μας συμφωνίες;

Και ο νυν πρωθυπουργός θα αποδειχθεί αξιώτερος αυτού που δείχνει, για να διαχειριστεί σκληρά και προς το συμφέρον της χώρας αυτά τα σκληρά θέματα, αυτές τις δύσκολες στιγμές;

Ο νοήμων λαός κρατά στάση αναβράζουσας υπομονής. Θέλει όμως μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ενημέρωση στις εξελίξεις που τον αφορούν. Και ταυτόχρονα έχει υποχρέωση ο λαός πέρα πολιτικές πεποιθήσεις, να βοηθήσει την τωρινή κυβέρνηση με κάθε τρόπο στην προσπάθειά της.

Μας εκμεταλλεύονται και μας σαμποτάρουν με κάθε τρόπο κυρίως οι Βρετανοί και οι Γερμανοί. Και εμείς σαν λαός, που πρέπει να συμπαρασταθεί στα συμφέροντά του και στην προσπάθεια ανάκαμψης, έχουμε υποχρέωση να αντισταθούμε στις κακόβουλες κινήσεις Βρετανών και Γερμανών. Η αντίσταση μπορεί να γίνει με μποϋκοτάζ των προϊόντων των δύο αυτών χωρών.

Γιατί να τους δίνουμε δουλειά όταν αυτοί μας στερούν θέσεις εργασίας και αυξάνουν το χρέος μας; Μποϋκοτάζ λοιπόν των προϊόντων τους (αν αντέχουμε χωρίς αυτά, εμείς τα ζητάμε), στο οποίο θα πρέπει να κινητοποιηθεί το Ινστιτούτο Καταναλωτών και κάθε κοινωνικός φορέας.

Ταυτόχρονα πρέπει να ενισχύσουμε τα δικά μας τοπικά προϊόντα καθώς και όλα τα ελληνικά. Τα χρήματα που θα μένουν στην Ελλάδα είναι άκρως υπολογίσιμα και είναι τεράστια ανάσα στις δύσκολες αυτές στιγμές.

Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά να βοηθήσουμε, να ξεπεράσει η χώρα μας αυτή τη δύσκολη κατάσταση που βιώνει τελευταία.

Δεν είναι τιμητικό για μας τους Έλληνες, που δώσαμε τόσα πολλά στην ανθρωπότητα σ' όλους τους τομείς, να μας αντιμετωπίζουν τόσο απαξιωτικά οι δήθεν "εταίροι" μας. Ας αντισταθούμε για να βοηθήσουμε και την κυβέρνησή που χειρίζεται τώρα τα πράγματα πέρα και πάνω από πολιτικές ιδεολογίες. Χωρίς εθνικό ή κοινοβουλευτικό αλληλοσπαραγμό.

Το έχει ανάγκη ο τόπος, για να έχουμε αύριο.

ΧΡΟΝΟΥ ΑΞΙΑ...

Το ρολόι τρέχει. Κάνε σήμερα ότι καλύτερο και περισσότερο μπορείς.

• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΥ ρώτησε κάποιον σπουδαστή που έχασε μια χρονιά.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΜΗΝΑ ρώτησε μια μάνα που είχε πρόωρη γέννα.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΜΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ρώτησε τον εκδότη ενός εβδομαδιαίου περιοδικού.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΜΙΑΣ ΗΜEΡΑΣ ρώτησε τους ερωτευμένους που προσμένουν να συναντηθούν.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ρώτησε κάποιον που μόλις έχασε το τραίνο.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ρώτησε κάποιον που μόλις γλίτωσε από ένα ατύχημα.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΧΙΛΙΟΣΤΟΥ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ρώτησε κάποιον που κέρδισε αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς.

Να αποθησαυρίζεις την κάθε στιγμή που διαθέτεις!

Αυτό θα το κατορθώνεις στο έπακρο κάθε φορά που θα την μοιράζεσαι με κάποιον πολύ σημαντικό άνθρωπο. Εκείνος θα είναι οπωσδήποτε πολύ σημαντικός, γιατί εσύ τον διάλεξες να μοιραστείς μαζί του τη συγκεκριμένη στιγμή.

Και να θυμάσαι: Ο χρόνος δεν περιμένει κανένα!

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΧΡΟΝΟΥ...

Με τον Άκη Αγγελάκη LLM, SAC Dip. Authorized Trainer/Counselor (και καλό μου φίλο).

*******************************************************************

Ο Άκης Αγγελάκης είναι από τους πρωτοπόρους επιστήμονες δασκάλους προσωπικής και επαγγελματικής επιτυχίας στην Ελλάδα. Με περισσότερες από δύο δεκαετίες εμπειρίας στη διδασκαλία βιωματικών σεμιναρίων για την ανάπτυξη προσωπικών ικανοτήτων και την επίτευξη επαγγελματικής επιτυχίας κι ευημερίας.

Έχει συνεργαστεί ως εξειδικευμένος σύμβουλος με μεγάλες επιχειρήσεις και κρατικούς οργανισμούς σε θέματα Παρακίνησης Ανθρώπινου δυναμικού, Ανάπτυξης Πωλήσεων, Επικοινωνίας, Επίτευξης Στόχων, Ομαδικότητας, Διοικητικών Ικανοτήτων και Ψυχολογίας της Επίτευξης.

"ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" ΡΙΖΙΚΗΣ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΤΩΝ ΟΤΑ...

Η κυβέρνηση ώς το Πάσχα αναμένετε να έχει δώσει στη δημοσιότητα το νέο χωροταξικό των δήμων του σχεδίου "Καλλικράτης", ενώ όπως διαρρέεται έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η επεξεργασία του νομοσχεδίου που αφορά τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων και τα οικονομικά.

Με βάση τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου όλες οι αρμοδιότητες των σημερινών περιφερειών και κυρίως ο αναπτυξιακός σχεδιασμός, η διαχείριση του ΕΣΠΑ, τα δημόσια έργα, οι συγκοινωνίες και το οδικό δίκτυο θα μεταφερθούν στις αιρετές περιφέρειες, στις οποίες θα μεταφερθούν και οι αρμοδιότητες των υφισταμένων νομαρχιών, με εξαίρεση ορισμένες αρμοδιότητες όπως ο ΟΣΚ, οι άδειες των μικρών επιχειρήσεων κ.α. τις οποίες θα αναλάβουν οι δήμοι.

Βέβαια η μεγάλη ένσταση όσων βρίσκουν δυσκολίες εφαρμογής της μεταρρύθμισης του "Καλλικράτη" είναι το οικονομικό στην δύσκολη συγκυρία που περνά η χώρα. Όμως όπως απαντούν από το Υπουργείο Εσωτερικών, σύμφωνα με σχετική μελέτη υπάρχουν 1.800 δημοτικές επιχειρήσεις με ετήσιο τζίρο 500 εκατ. ευρώ στις οποίες εργάζονται περίπου 35.000 άτομα, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και περισσότερα από 10.000 άτομα αιρετά ή μη, που συμμετέχουν στα διοικητικά τους συμβούλια.

Την τελευταία τριετία οι ζημιές των δημοτικών επιχειρήσεων που επιχορηγούνται κατά κύριο λόγο από το κράτος, αυξήθηκαν κατά 65%. Δηλαδή στην πλειονότητά τους οι δημοτικές επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν με εκρηκτικό ρυθμό τα προηγούμενα χρόνια και σήμερα δεν είναι ανενεργές, είναι ζημιογόνες για τον δήμο τους και το Ελληνικό κράτος.

Παράλληλα πολλές τέτοιες συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των ελεγκτικών μηχανισμών και της δικαιοσύνης, σ΄ αυτές όπου καταγράφονται τα περισσότερα κρούσματα διαφθοράς, κακοδιοίκησης και ρουσφετολογικών προσλήψεων κυρίως συμβασιούχων φίλων - ψηφοφόρων των δημάρχων, με την παράκαμψη του ΑΣΕΠ.
Οι δαπάνες που θα εξοικονομηθούν από το κλείσιμο των δημοτικών επιχειρήσεων και των περίπου 2.500 Νομικών Προσώπων που υπάρχουν στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, θα διατεθούν για την οικονομική στήριξη της διοικητικής μεταρρύθμισης.

Εκτός των άλλων λοιπόν, το σχέδιο "Καλικράτης" μπορεί να αποδειχτεί ως μεταρρύθμιση ριζικής εξυγίανσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ποιοι θα το εφαρμόσουν όμως το σχέδιο όταν περάσει στη πράξη;

Δεν είναι δυστυχώς τυχαίο ότι οι πάντες ασχολούνται με την γεωγραφική προσέγγιση του ζητήματος κι αφήνουν το παραπάνω.

Ο νέος δήμαρχος πρέπει να έχει ένα ελάχιστο προσοντολόγιο.

Δεν θα είναι δήμαρχος των ασφαλτοστρώσεων και των στραλικιών θα είναι δήμαρχος συλλογής πόρων για τον δήμο του.

Δεν θα είναι δήμαρχος καφενείου ή φίλων κολλητών, αλλά θα προΐσταται υπηρεσιών σχεδιασμού και μελετών υπό σαφείς οδηγίες.

Δεν θα είναι δήμαρχος αφισοκολλητής αλλά δήμαρχος που θα συνδιαλέγεται με επιχειρηματίες, προφανώς πάνω από το τραπέζι.

Θα είναι δήμαρχος αυτόβουλος και όχι των συμβουλών των συμβούλων του.

Ο νέος περιφερειάρχης πρέπει να είναι αναγνωρίσιμος, όχι από τις ψήφους που καταφέρνει δημαγωγώντας να αθροίζει, αλλά από τα διεθνή βήματα στα οποία και θα πρέπει να σταθεί.

Δεν θα είναι ο τότε περιφερειάρχης ένας υπερνομάρχης που θα μοιράζει πιστώσεις για πανηγύρια ή επιχορηγήσεις κολλητών, αλλά ένας πολιτικός διαχειριστής διεθνών επενδυτών και συνομιλητής σε αλλεπάλληλες Interegion πολιτικές...

Πόσοι είναι τέτοιοι ικανοί πολιτικοί στον τόπο μας; Είναι όσοι μπορούν να αντικρύσουν στον καθρέπτη τον εαυτό τους και όχι το είδωλο που τους ετοιμάζουν οι άνθρωποί τους.

Και μπαίνει πράγματι ψηλά ο πήχης, διότι όπως διαπιστώνουμε μέχρι τώρα "υπηρέτες" της αυτοδιοίκησης με τις απαραίτητες εξαιρέσεις ήταν μάγοι στα της κατασπατάλησης πόρων και κυρίως χρόνου...

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΕΛΛΑΔΑ...

Ένα κείμενο πολιτικό, δυνατό, άκρως θυμωμένο για τη σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα, την ελληνοφρένεια που επικρατεί γύρω μας, έστειλε "ανώνυμος" φίλος. Αφιερώνεται στους εχέφρονες ακόμη Έλληνες. Σαν αντιπροσωπευτικό δείγμα του μέσου Έλληνα. Μερικά αποσπασματά του, έτσι για μια μικρή αυτογνωσία. Κάθε επιπλέον σχόλιο περιττεύει.

Γράφει λοιπόν:

- Για τη "νέα τάξη" των νεόπλουτων, που ξεπετάχτηκε από το πουθενά:

«... Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν. Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες - πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος».

- Για τη χώρα, θύμα ενός συνεχούς αλισβερισιού των επιτηδείων της:

«(Ζούμε σε) μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους. Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου. Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν. Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους. Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος. Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερς».

- Για την "ελληνική πρωτοτυπία" αδυναμίας πάταξης παραοικονομίας και διαφθοράς:

«...Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας. Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι. Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι.( ...;) Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν. Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο. Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις. Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες δίμετρες ξανθιές με μαύρη ρίζα».

- Για την ενθάρρυνση και προβολή του "χλιδάτου" τρόπου ζωής μέσω των (αδρά πληρωμένων) ΜΜΕ:

«Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της Αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητες της κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι. Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα. Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια. Ζηλεύεις; Δες το νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο;»

- Για το "παιχνίδι" αποχαύνωση των μαζών από τα ΜΜΕ, με γάμους, βαφτίσια, διαζύγια, διασυνδέσεις:

«Η ξανθιά χαζή "πρωϊνατζού" ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση. 5.000 άτομα στον γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί; Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας; Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν».

- Για το "τρελοβάπορο" που το λένε Ελλάδα:

«Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ'΄το μπαλκόνι».

ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ, οι υπόλοιποι; Οι αμέτοχοι αυτής της θαυμάσιας "άλλης" χώρας την οποία δεν ζούμε, αλλά για της οποίας την ύπαρξη ακριβοπληρώνουμε; Πού είμαστε; Τι κάνουμε; Πώς αντιδρούμε στο φαινόμενο, αναρωτιέται ο φίλος, αλλά κι εμείς μαζί του:

«Πού είναι η άλλη Έλλάδα; Η Ελλάδα του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της επιστήμης και της έρευνας; Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του πνεύματος; Η Ελλάδα του αντοπάριστου (βλέπετε χρειαζόμαστε επεξηγήσεις γιατί κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε!) αθλητισμού, της ευγενούς αμίλλης και του θαυμασμού του καλού καγαθού; Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής και της εξέλιξης; Η Ελλάδα του μέτρου, της μετριοφροσύνης και της σύνεσης;» Κι όμως, υπάρχει αυτή η Ελλάδα.

Αναπνέει και λειτουργεί δίπλα μας. Είναι η αθόρυβη, η "παράλληλη Ελλάδα", όπως την ονομάζει ο κ. Γ. Γραμματικάκης, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης και μια από τις πιο υγιείς φωνές της εποχής μας. Μόνο που, αυτή η «άλλη Ελλάδα», είναι χαμένη στο υπόλοιπο 95%, όπως περιγράφεται στο παραπάνω κείμενο. Αυτό το 95% χρεοκόπησε τη χώρα. Ο σωσμός της είναι το υπόλοιπο 5% (η "μαγιά" που λέει ο Μακρυγιάννης). Ας το ανακαλύψουμε, ας το προωθήσουμε, ας το ενισχύσουμε, ας το μιμηθούμε. Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας.

Ξέρετε, η κάθε είδους ελευθερία που κατακτούμε στη ζωή μας, αποτελεί ταυτόχρονα και ευθύνη. Κι αυτήν την ευθύνη, απέναντι στους εαυτούς μας και τις επόμενες γενιές, οφείλουμε να αναδείξουμε αυτές τις ώρες.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΕΚ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ...

Ακούγεται παντού: "Που πάμε; Τι θα γίνει στη χώρα;". Η πρώτη απάντηση είναι "πάμε κατά διαόλου και θα γίνει κόλαση". Είναι η κυρίαρχη αίσθηση των ημερών. Μια φοβική αντίληψη των πραγμάτων, σαρώνει τα πάντα- επηρεάζει ως και ψυχολογικά τους ανθρώπους.

Η ντόπια Ελλαδική ελίτ, αδηφάγος όπως πάντα και θεωρώντας την πατρίδα μας, απλώς ως την ιδιόκτητη εδαφική της βάση, ιδιοποιήθηκε (κατάκλεψε κοινώς) όλα τα δάνεια και τα προγράμματα στήριξης της ΕΕ.
Δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου για την δημιουργία μιάς παραγωγικής βάσης, η οποία θα επέτρεπε την εξόφληση των δανεικών στο μέλλον.

Και γιατί να ενδιαφερθή άλλωστε; Οι άνθρωποι αυτού του τόπου ποσώς την ενδιαφέρουν, μόνο ως προς την ιδιότητα του σκλάβου και παραγωγού πλούτου, ο οποίος μέσω ενός πολυδαίδαλου συστήματος που ελέγχει πλήρως καταλήγη στις τσέπες της.

Εξάλλου οι πολιτικοί (τους) εισπράττουν κατά κύριο λόγο την οργή του απλού κόσμου, που θάπρεπε να στρέφεται κατά των ντόπιων λαμόγιων που έφεραν την χώρα μας σε αυτή τη θέση.

Μερικοί πιστεύουν ενδόμυχα ότι κάτι θα γίνει στο τέλος και θα τη βγάλουμε καθαρή , χωρίς να αλλάξουμε τίποτε στον καθημερινό βίο μας. Κάποιος θα μας δανείσει, κάποιος θα σπεύσει να μας βοηθήσει, κάποιος από μηχανής Θεός θα επέμβει. Η εν πάση περιπτώσει ότι κακό είναι να γίνει, θα γίνει στον διπλανό.

Πολύ σύντομα θα διαψευσθούν. Η εποχή των θαυμάτων έκλεισε. Από εδώ και πέρα το καλύτερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να το καταλάβουμε.

Αν το καταλάβουμε όλοι κι αλλάξουμε, θα αρχίσουν και τα αληθινά θαύματα:

Οι αγρότες θα καλλιεργούν τη γη τους με πραγματική φροντίδα και θα αναθέτουν σε σωστούς συνεταιριστές ή ακόμη και ιδιώτες marketers να τους βρουν αγορές.

Οι επαγγελματίες δεν θα περιμένουν να κάνουν απόσβεση κλέβοντας τον πελάτη και την εφορία.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα τιμούν τη δουλειά τους και δεν θα την έχουν για να ξεκουράζονται πριν τις τριήμερες αποδράσεις τους με τις ευκαιρία της επόμενης αργίας (τους).

Οι φοιτητές και οι καθηγητές τους θα δημιουργήσουν πραγματικά πανεπιστήμια γνώσης κι όχι άσυλα παραβατών.

Οι δάσκαλοι θα διδάσκουν στις σχολικές αίθουσες με το μισθό τους και όχι στα παιδικά και εφηβικά δωμάτια με μαύρο "ιδιαίτερο" χρήμα.

Οι επιχειρηματίες θα καταλάβουν ότι οι αρπαχές τελείωσαν και τα κέρδη δεν βγαίνουν με κόλπα.

Οι δημοσιογράφοι θα κάνουν ενημέρωση και όχι δημόσιες σχέσεις.

Οι πολιτικοί θα εκλέγονται με την αξία τους, όχι με την προπαγάνδα και το χορηγό τους.

Οι οικογένειες θα ξαναγίνουν οικογένειες, θα τρέφονται στην κουζίνα του σπιτιού τους και όχι στα ακριβά εστιατόρια, τις χασαποταβέρνες, τις πιτσαρίες, ή από "ντελίβερι" και σουβλατζίδικα.

Οι γονείς δεν θα ξοδεύουν άσκοπα και επιζήμια για τα παιδιά τους τα λεφτά που δύσκολα λένε πως βγάζουν. Οι ατομικοί και οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί θα εξορθολογιστούν.

Οι καταναλωτές δεν θα αποκτούν αγαθά με λεφτά που δεν έχουν.

Η χωριάτικη πολυτέλεια, η μικροαστική ξιπασιά και η επιδειξιομανία των κατά λάθος εχόντων και των "δήθεν" θα περιοριστεί κατακόρυφα.

Όσο υπάρχουν πρόβατα που νομίζουν ότι με την ψήφο τους μπορούν να υποκαταστήσουν την αγωνιστική ανεπάρκειά τους στα σοβαρώς σημαίνοντα (δουλειά), σε συνδιασμό με συμμετοχή στις επαναστάσεις του καναπέ και της οκνηρίας (απεργία), θα έχουμε "ταξικούς" λύκους που θα λυμαίνονται την κληρονομική μας ιδιοκτησία, γιατί με τέτοια μυαλά προστιθέμενη αξία δεν μπορούμε να παράγουμε οι ίδιοι.

Ο καθένας θα υπάρχει με τα κυβικά του, με την αξία του, με τη δουλειά και όχι με τη μαγκιά, τα κόλπα και την μαϊμουδιά του...
Το θέμα είναι, αν εμείς, θα ξεσηκωθούμε να σαρώσουμε όλα τα λαμόγια που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση.

Μπορεί να είναι η ευκαιρία να ξαναγίνουμε κανονικοί άνθρωποι, συνειδητοί καταναλωτές, πραγματικοί εργαζόμενοι, αληθινοί πολίτες...