ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ, ΑΛΛΑ...

Γίνεται και θα γίνει ακόμη πολλή συζήτηση για το θέμα των κλειστών επαγγελμάτων. Όπως έχει γίνει και πολλή συζήτηση για το θέμα της απαγόρευσης ή μη του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, θέμα που επανέρχεται και διευθετείται τελικά ως χρηματική εξαγορά του ντουμανιού.

Συζητάμε το αυτονόητο με επιχειρηματολογίες ανθρώπων που έχουν τελείως διαφορετικά συμφέροντα από το "αυτονόητο", από ανθρώπους που θέλουν να αφήσουν το φαρμακείο στο γιό τους ή στην κόρη τους και δεν θέλουν άλλους πτυχιούχους φαρμακοποιούς παρείσακτους στα προνόμιά τους αυτά, για δικηγόρους που βολεύονται στις κατώτατες αμοιβές, που δεν δηλώνουν τις πραγματικές τιμές που εισπράτουν και μάλιστα έχουν βρεί τώρα και το επιχείρημα ότι αν δεν πληρώνουμε εμείς τα κορόιδα τις κατώτατες αμοιβές (και όχι εκείνοι τις ανώτερες αμοιβές που παίρνουν) κινδυνεύουν τα ασφαλιστικά τους ταμεία.

Η ίδια συζήτηση με τους εθισμένους με το κάπνισμα Ελληναράδες που θα υπερασπίζονται μέχρι τέλους το δικαίωμα τους να καπνίζουν στις καφετέριες και στα εστιατόρια που πηγαίνουν άλλοι με τα παιδιά τους και τις εγκύους γυναίκες τους και πρέπει τους ανέχονται γιατί αν ζητήσουνε το δίκιο τους σαν λιγότεροι ο καταστηματάρχης θα ταχτεί με τον τσαμπουκά καπνιστή που είναι καλύτερος πελάτης σαν πλειοψηφία και θα βρούνε οι μη καπνιστές το μπελά τους.
Τι τον κόφτει μετά αν πληρώσει ένα "τσιγαρόσημο" να καθαρίσει; Και η ευθύνη του κάθε Έλληνα που δεν μπορεί να πειθαρχήσει σε τίποτα που είναι;

Όταν αποφασίσαμε να ενταχθούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν φυσικό να έχουμε αποφασίσει να αναθεωρήσουμε τις αρχές του κοτσαμπασισμού, και των προνομίων ορισμένων ισχυρών που μεταβιβάζονταν από πατέρα σε παιδί, των προνομίων των τραπεζικών υπαλλήλων να διορίζουν τα παιδιά τους στις τράπεζες, των συμβολαιογράφων και των φαρμακοποιών που μεταβιβάζουν και αυτοί τα μαγαζιά στα δικά τους παιδιά ακόμη και χωρίς σπουδές φαρμακοποιού τη ίδια ώρα που άλλοι πτυχιούχοι δεν μπορούν ν' ανοίξουν φαρμακείο στον τόπο τους. Πράγματα που ισχύουν μόνο στην Ελλάδα...

Στην περίπτωση των φαρμακοποιών είναι ότι είχαν κάνει κατάχρηση των προνομίων, ακόμα και αντίθετα στον νόμο. Τα Σάββατα για παράδειγμα, ήταν ανεπίτρεπτο να μένουν τόσο λίγα φαρμακεία ανοιχτά. Τα ωράριά τους τις άλλες μέρες ήταν σαν δημοσίων υπαλλήλων, μα τα περιθώρια κέρδους τους τεράστια μια εποχή.
Πληρώναμε τα πιο ακριβά φάρμακα στην Ευρώπη ή από τα πλέον ακριβά.

Είχε αγανακτήσει κόσμος πάμπολλες φορές που βρέθηκε σε ανάγκη, έξω από κλειστά φαρμακεία κι έψαχνε τα "εφημερεύοντα" σε άγνωστους δρόμους. Για πορίστε έξω απόγευμα Τετάρτης, τι φτύσιμο πέφτει στις πόρτες των κλειστών φαρμακείων, πώς ο κόσμος ξεσκίζει αγανακτισμένος το χαρτί με την ανακοίνωσή τους, γραμμένο σε προκλητικό ύφος...

Υπάρχουν 10.000 επαγγέλματα καταγεγραμμένα διεθνώς, αλλά η "καθώς πρέπει" Ελληνική μικροαστική οικογένεια ξέρει μόνο τα εξής τρία: δικηγόρος, γιατρός, (πολιτικός) μηχανικός. Και τα τρία οδηγούν σε πλουτισμό, κοινωνική αποδοχή, έναν καλό - πλούσιο γάμο και κάποτε με μαθηματική ακρίβεια και στη Βουλή.

Για τους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς δεν χρειάζεται καν να συζητήσουμε τι είναι η πλειοψηφία τους...

Πολλά καλά πράγματα έγιναν από ανώμαλες καταστάσεις, όπως τώρα με τη πίεση της "τρόικας". Πχ η κατάργηση της βασιλείας στην Ελλάδα έγινε στη διάρκεια της χούντας (1973). Ποτέ μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας (1974) δεν ξανανοστάλγησαν οι Έλληνες την επαναφορά του θεσμού της βασιλείας.

Το ίδιο θα γίνει και με τα κλειστά επαγγέλματα και τις κατώτατες αμοιβές ορισμένων, όταν θα περάσει η ισχύς του Μνημονίου, θα αποτελούν μακρινή ανάμνηση του τωρινού βολέματος κάποιων ισχυρών συντεχνιών...

(S) 6 ΓΥΝΑΙΚΕΣ...

Σε κάθε άντρα αυτή την στιγμή στον πλανήτη αντιστοιχούν τέσσερις γυναίκες.

Αν υπολογίσουμε και τους gay, θα φτάσει ν' αντιστοιχούν γύρω στις έξι γυναίκες στον κάθε ετεροφυλόφιλο άντρα.

Αν αναρωτιέστε πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό αφού εσείς δυσκολεύεστε να βρείτε ερωμένη, σίγουρα αυτή τη στιγμή κάποιος καπάτσος κάνει σεξ και με τις έξι δικές σας...

Δε νομίζετε ότι ήρθε η ώρα να αναλάβετε δράση;

SEX- ΟΛΟΓΙΕΣ...

«Το καλό με τον αυνανισμό είναι ότι δεν είσαι υποχρεωμένος να ντυθείς κατάλληλα». Τρούμαν Καπότε.

«Το sex ανακουφίζει την ένταση - η αγάπη την προκαλεί». Γούντι Αλλεν.

«Γιατί να ακούω συμβουλές ως προς το σεξ από τον πάπα; Αν ξέρει για τι πράγμα μιλάει, κακώς ξέρει!» George Bernard Shaw

«Το sex χωρίς αγάπη είναι μια κενή εμπειρία, αλλά σε σχέση με άλλες κενές εμπειρίες δεν είναι κι άσχημη ... » Γούντι Αλλεν.

«Το sex ανάμεσα σ' έναν άντρα και μία γυναίκα μπορεί να είναι υπέροχο, αρκεί να μπεις ανάμεσα στον σωστό άντρα και στη σωστή γυναίκα.» Γούντι Αλλεν.

«Η λογοτεχνία ασχολείται κυρίως με ανθρώπους που κάνουν sex και όχι με ανθρώπους που μεγαλώνουν παιδιά. Η ζωή είναι το ακριβώς ανάποδο.» David Lodge

«Οι καπότες δεν σου σώζουν πάντα τη ζωή. Ένας φίλος μου φορούσε καπότα και τον χτύπησε λεωφορείο.» Rob Rubin

«Όποιος πιστεύει ότι ο δρόμος για την καρδιά ενός άντρα περνάει από το στομάχι του, έμεινε στάσιμος στη Γεωγραφία» Robert Byrne

«Το sex δεν είναι η απάντηση. Το sex είναι η ερώτηση. Η απάντηση είναι "Nαι"». Swami X.

«Όταν ένας άντρας πάει σε μια πουτάνα, δεν την πληρώνει για το sex μαζί της που δεν αξίζει τίποτα, την πληρώνει για να φύγει». Ανώνυμος.

«Ένα βρώμικο βιβλίο για το sex ποτέ δεν μαζεύει σκόνη». Ανώνυμος.

«Μεγαλώνοντας στο Lubbock του Τέξας, έμαθα δύο πράγματα: το ένα είναι ότι ο Θεός σε αγαπάει και θα καείς στην Κόλαση. Το άλλο είναι ότι το sex είναι το πιο βρώμικο, σιχαμένο πράγμα στον κόσμο, και γι αυτό πρέπει να το κάνεις μόνον με κάποιον που αγαπάς.» Buch Hancock

«Όταν ένας άντρας λέει βρομόλογα σε μια γυναίκα, είναι σεξουαλική παρενόχληση. Όταν μια γυναίκα λέει βρομόλογα σ΄ έναν άντρα, είναι 6 ευρώ το λεπτό περίπου.» Ανώνυμος (που πρέπει να ξέρει την πουτάνα την Βίκυ).

«Σύμφωνα με τους θρησκευόμενους, ο Θεός δημιούργησε το κεφάλι, σώμα, πόδια και χέρια του ανθρώπου αλλά ο Διάβολος του κόλλησε τα γεννητικά όργανα». Don Schrader

«Η αντίδρασή μου στις τσόντες είναι η εξής: μετά τα πρώτα δέκα λεπτά θέλω να πάω σπίτι μου να πηδηχτώ. Μετά τα πρώτα 20 λεπτά δεν θέλω να ξαναπηδηχτώ ποτέ στη ζωή μου.» Ερρικα Γιονγκ. «Αυνανισμός: η κυριότερη σεξουαλική δραστηριότητα της ανθρωπότητας. Στον 19ο αιώνα ήταν ασθένεια. Στον 20ο είναι θεραπεία.» Thomas Szasz

«Υπάρχουν βάσιμα στοιχεία που δείχνουν ότι ο άνθρωπος στάθηκε στα δύο του πόδια προκειμένου να έχει τα χέρια του ελεύθερα για να αυνανίζεται». Λίλυ Τόμλιν.

«Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο sex επι χρήμασι και στο τζάμπα σεξ είναι ότι συνήθως το τζάμπα σεξ κοστίζει πολύ ακριβότερα». Brendan Francis

«Δεν έχω ιδέα από sex επειδή ήμουν πάντα παντρεμένη» Ζα-ζα Γκαμπόρ

«Το sex μετά τα 80 είναι σαν να παίζεις μπιλιάρδο με σπάγκο αντί για στέκα». Καμίλ Πάγκλια

«Το sex μου δημιουργούσε προβλήματα από τα δεκαπέντε μου χρόνια. Ελπίζω να τα έχω λύσει μέχρι να φτάσω τα εβδομήντα.» Harold Robbins

«Νυμφομανής: μια γυναίκα που έχει μανία με το sex όσο και ο μέσος άντρας.» Mignon McLaughlin

ΔΑΝΕΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ...

Κάποτε οι πολιτικοί ήταν πολιτικοί. Δηλαδή ήταν άνθρωποι που εξέθεταν τον εαυτό τους στο δημόσιο χώρο, με τις πράξεις και με το λόγο τους.

Ήταν οι δικές τους πράξεις, έκαναν αυτό που οι ίδιοι πίστευαν. Και ήταν ο δικός τους λόγος, μιλούσαν με βάση τις πεποιθήσεις τους. Αυτοί οι πολιτικοί μπορεί να ήταν καλοί ή κακοί, αλλά πάντως ήταν αυθεντικοί. Ήξερες με ποιόν είχες να κάνεις. Αυτό που έβλεπες απ' έξω, αυτό ήταν και από μέσα.

Σήμερα αυτό το είδος πολίτικου σπανίζει. Οι πράξεις των περισσότερων πολιτικών δυστυχώς ιδίως των νεώτερων υπαγορεύονται από ειδικούς, από συμβούλους, από "image makers". Ακόμη και βουλευτές τρίτης κατηγορίας που κατά τύχη εκλέχτηκαν, καταφεύγουν σε τέτοιου είδους "υποστήριξη". Οπότε οι πράξεις τους δεν τους ανήκουν, δεν είναι προϊόν δίκης τους επιλογής. Κατασκευάζονται με κριτήρια πολιτικού μάρκετινγκ. Όταν δεν υπαγορεύονται από τους χορηγούς τους.

Δημιουργείται πρωτίστως θέμα ηθικής τάξεως. Γιατί όταν κανείς διαθέτει επιτελείο, ώστε να παραπλανά τον κόσμο, δεν το κάνει για την ψυχή της μάνας του. Το δε κόστος της επιχειρήσεως συν το κέρδος του επιτηδευματία πολιτικού, μεταβιβάζεται φυσικά στον φορολογούμενο.

Ας μην μπερδεύουμε τον λαοπλάνο ρήτορα, με τον σωστό χειριστή του λόγου, ούτε τον μεθοδικό πολιτικό με τις σημειώσεις του που επικαλείσαι, με το δυσφασικό ηλίθιο που αδυνατεί να παράγει ιδέες και να τις εκφράσει. Τυπικό παράδειγμα της τελευταίας κατηγορίας αποτελούν πολλοί γόνοι και κλώνοι που μας κυβερνούν κληρονομικώ δικαιώματι και πάμε κατά διαόλου. Μην έχετε ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να συνυπάρχει καθαρή σκέψη, με αδυναμία διατύπωσης. Όταν κάτι είναι δικό σου, βγαλμένο από μέσα σου, το ξέρεις και το υποστηρίζεις καλύτερα από κάθε άλλον.

Το πιο θλιβερό είναι ο λόγος των περισσότερων σύγχρονων πολιτικών. Δεν υπάρχει στην ουσία. Διαβάζουν ένα χαρτί που κάποιοι άλλοι έγραψαν για αυτούς. Σε πολλές περιπτώσεις αν τους ρωτήσεις δυο μέρες αργότερα τι ακριβώς είπαν δεν ξέρουν.
Απαγγέλουν ομιλίες που γράφτηκαν επίσης με κριτήρια πολίτικου μάρκετινγκ. Κάθε λέξη και κάθε φράση είναι ζυγισμένη και υπολογισμένη με κριτήρια δημοσίων σχέσεων. Και πάντως δεν είναι δική τους. Οι ίδιοι δεν μπορούν να τα γράψουν, αλλά ούτε καν τα διαβάσουν μερικές φορές. Πάρε του το χειρόγραφο και θα δούμε τι θα λέει. Παρ' όλα αυτά σε μερικές περιπτώσεις τους εκδίδουν και σε βιβλία τρομάρα τους.

Στην περίπτωση των πολιτικών αρχηγών ο δάνειος λόγος είναι μόνιμο φαινόμενο. Οι άνθρωποι που κάνουν κουμάντο στη ζωή μας, δεν κάνουν κουμάντο στο λόγο τους. Προσλαμβάνουν λογογράφους, συνεργάζονται με επικοινωνιολόγους και αναγιγνώσκουν κείμενα με τα οποία δεν έχουν καμιά σχέση, αφού άλλοι τα έγραψαν. Πάντως έχει πλάκα στη συνέχεια όταν η τρέχουσα δημοσιογραφία αναλύει περισπούδαστα στα τηλεπαράθυρα ή σε κυριακάτικες φυλλάδες, τι ήθελε να πει ο ποιητής. Μακάρι να ήξερε και ο ίδιος τις ήθελε να πει...

Έτσι γίνεται η πολιτική σήμερα. Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι. Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ότι στη Βουλή δεν επιτρέπονταν να μιλήσει ο βουλευτής με χειρόγραφο. Όποιος κατάργησε αυτόν τον κανόνα, έπληξε τον κοινοβουλευτισμό ή τουλάχιστον μαχαίρωσε το είδος του πολίτικου που ανέβαινε στο βήμα και χαιρόσουν να τον ακούς, ή δεν ανέβαινε καθόλου. Στα πρακτικά της Βουλής υπάρχουν αριστουργήματα λόγου και ρητορικής τέχνης. Και από το βήμα της πέρασαν μεγάλες μορφές με ατομική καλλιέργεια και εξαιρετική πνευματική συγκρότηση. Τώρα εκεί που κρεμάγανε οι κλέφτες τα άρματα κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια.

Για να γίνεις κάποτε πολιτικός έπρεπε να έχεις και το χάρισμα του λόγου. Άρα έπρεπε να είσαι καταρτισμένος, εγγράμματος, μορφωμένος άνθρωπος. Σήμερα αρκεί να παπαγαλίζεις. Ο πολιτικός λόγος έγινε κονσέρβα. Αυτό στην πραγματικότητα είναι εξαπάτηση. Εμφανίζεται ο πολιτικός σαν κάτι που δεν είναι. Μοστράρει ιδέες και σκέψεις που δεν είναι δικές του. Η ρητορική του είναι "play back".

Αυτή η φτιασιδωμένη εικόνα τραβάει στη πολιτική όλο και χαμηλότερου επιπέδου πρόσωπα. Άνθρωποι που επειδή δεν είναι ικανοί να κάνουν κάτι άλλο γίνονται πολιτικοί. Κατ' απονομή , όχι κατ' αξίαν. Και με βάση ένα "project" που φυσικά κάποιος πληρώνει. Γιατί όλα αυτά κοστίζουν. Άρα υπάρχει και ένα ζήτημα ηθικής, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα πλέον.

Για να είμαστε δίκαιοι πάντως για να επιβιώσουν αυτοί οι πολιτικοί, βάζει το χέρι της και η κοινωνία, τουλάχιστον το πόπολο που στριμώχνεται στα πολιτικά τους γραφεία.
Γιατί εικόνα της είναι και της μοιάζουν, γιαυτό την εκπροσωπούν κιόλας...

ΗΓΕΤΗΣ...

Ξέρετε τί θέλουμε; Έναν ηγέτη που να έχει τα κότσια (για να μην πώ τίποτα άλλο) να υψώσει ανάστημα στους μεγαλοκαρχαρίες του πλάνητη και στα καταστροφικά - ανθελληνιστικά σχέδια που έχουν για την πατρίδα μας.

Που είναι αυτός ο ηγέτης; Που είναι αυτοί οι πολιτικοί που θα τον στηρίξουν;
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Θυμίζει γεμάτο λεωφορείο που ο εισπράκτορας φωνάζει να πάμε πιο μπροστά μα πάντα στον ίδιο περιορισμένο χώρο.

Που έχει καθορίσει το εγχώριο κατεστημένο των ημιαμορφώτων μεγαλοτραπεζιτών, μεγαλοεργολάβων και μικροπετρελαιάδων που κρατάνε τη χώρα στην θέση και την κατάσταση που τους βολεύει, επίτηδες για να μην χάσουν αυτοί το φαγοπότι. Αφήνοντας κάθε άλλο σοβαρό επενδυτή απέξω.

Εάν τα πράγματα ήταν αλλιώς και υπήρχε πρόοδος και πραγματική ανάπτυξη πως θα πουλάγαν όλοι οι παραπάνω με τους ελεγχόμενους πολιτικούς τους φύκια (θεσούλες στο δημόσιο και λοιπά συναφή) για μεταξωτές κορδέλες στους αυτόχθονες ιθαγενείς και πως θα κρατιόντουσαν τόσες δεκαετίες στην κορυφή της χώρας;

Εαν υπήρχε ποτέ πραγματική ανάπτυξη θα έφευγαν όλοι οι άξιοι Έλληνες στο εξωτερικό; Και όσοι θα'μεναν θα πήγαιναν να φιλάνε τις κατουρημένες ποδιές του κάθε εγκατεστημένου από τους νταβατζήδες άθλιου κομματάρχη;

Για να πάμε πραγματικά πιο μπροστά χρειάζονται άνθρωποι που "ξέρουν τι σημαίνει πάω μπροστά".

Με νέες ιδέες σοβαρότητα και γνώση του τι γίνεται στον τόπο. Τούτος ο τόπος πλήρωσε και πληρώνει τους μαθητευόμενους μάγους. Άνθρωποι που μεγάλωσαν στα κομματικά γραφεία και ποτέ δεν έπιασαν ούτε ένα στυλό να γράψουν κάτι, πόσο μάλλον έναν κασμά να γκρεμίσουν και να ξαναφτιάξουν, δεν κάνουν για τέτοια.

Το θέμα είναι να πειστούν οι σωστοί πολιτικοί τωρινοί και μελλοντικοί να περπατήσουν δίπλα μας για να μας αντιμετωπίσουν ως ανθρώπους κι όχι ως υπηκόους και αυτό μόνο προεκλογικά.

Άνθρωποι της δουλειάς θα δώσουν λύσεις. Μπορεί να μην έχουν όλοι τα πτυχία επιστημοσύνης και να κρίθηκαν ανίκανοι κάποτε να μπορούν να ανέβουν στις κομματικές ιεραρχίες πιάνοντας μια θέση, αλλά υπάρχουν και ζουν την "αγορά" καθημερινά. Έχουν πλούτο ιδεών και προπαντός είναι τίμιοι. Αν πραγματικά ζητάμε κάτι νέο πρέπει να μαζέψουμε ανθρώπους και ιδέες, να ταιριάξουν, να αξιολογηθούν και να πάμε μπροστά υλοποιώντας τις...

Δε εννοώ κατ' επάγγελμα πολιτευτές. Θέλω επιτυχημένους χωρίς ρουσφέτια, έντιμους, με διάθεση να προσφέρουν έστω για μια θητεία, με όλα τα οικονομικά τους ανοιχτά στον κόσμο. Τα πριν και τα μετά.

Βλέπεται λοιπόν εσείς κανέναν από τους υπάρχοντες εντός κοινοβουλίου να έχει αυτά τα προσόντα για τέτοιες κόντρες;

Τότε θα πρέπει να τους ανακαλύψουμε και να τους προωθήσουμε εμείς...

Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε από ένα κράτος που είναι μαθημένο να αναπαράγει το θλιβερό μέτριο, αδιάφορα, αντιαισθητικό εαυτό του. Το απαιτούμενο άλμα ποιότητας θα γίνει μόνο σε προσωπικό επίπεδο από όσους θέλουν και μπορούν. Προσωπική ανάταση η οποία οδηγεί στη νόηση.

Και μόλις δημιουργηθεί η κρίσιμη μάζα τότε και μόνο τότε θα αλλάξουν τα πράγματα.
Για να τελειώσει αυτό το καθεστώς που μας επιβάλλουν οι κληρονόμοι βουλευτικών εδράνων και ολόκληρων κομμάτων οι πιο τυχεροί. Που εφαρμόζουν ότι τους πούνε προστάτες, σπόνσορες και νταβατζήδες και τον λαό που μόνο προεκλογικά επικαλούνται τον θέλουν απαθή στην συνέχεια.

Να μην μπορεί να αντιδράσει γιατι δεν θα έχει να φάει και πρέπει να φροντίσει πρώτα αυτό σαν θηρίο της ζούγκλας.

Πάει και τελείωσε, να μην τους αφήνουμε πλέον το παιχνίδι στα χέρια τους. Ας αρχίσει κάτι με άλλους ανθρώπους και πρακτικές, ώστε να υπάρξει λίγο φως.

Τέρμα στους άνευρους κομματάρχες και τις συμμορίες των προστατών τους, που λυμαίνονται τη χώρα μας...

ΣΧΕΔΙΟ ΦΥΓΗΣ...

Η χώρα μας, που είναι πλούσια χώρα, με δυνατό τουρισμό, ναυτιλία, φυσικούς πόρους, καλό κλίμα και χώμα για αγροτική παραγωγή, εργατικούς πολίτες, καλή γεωγραφική θέση θα μπορούσε να ειναι από τις πιο δυνατές χώρες παγκοσμίως.

Είχαμε διαμορφώσει μια νοοτροπία καταναλωτική, μια νοοτροπία καλοπέρασης σύμφωνα με την απλή λογική και τη δυνατότητα που μας έδινε η οικονομική κατάσταση που για αρκετά χρόνια φαινόταν να διαμορφωνόταν όλο και προς το καλύτερο.

Αλλά το στραβό μας το κεφάλι δεν μας το επέτρεψε και σήμερα είμαστε οι επαίτες της Ευρώπης.

Οι πειραματισμοί και ο λαϊκισμός κατέστρεψαν ένα ολόκληρο λαό. Ο πρωθυπουργός καλείται τώρα να πάρει πρωτοβουλίες άμεσα και να κόψει τον γόρδιο δεσμό. Τώρα και όχι αύριο, διότι αύριο θα είναι πλέον αργά για μια κοινωνία που φθίνει δραματικά όχι μόνον οικονομικά αλλά κυρίως ηθικά.

Το 2010 όμως το μνημόνιο άρχισε γενικά να μας μαζεύει όλους, τα πράγματα στριμώχτηκαν άγρια και συνεχώς αυξάνεται η πίεση στον δημόσιο τομέα και στον ιδιωτικό.

Αυτό που ακόμα δεν έχω δεί είναι ένα σχέδιο για το πού θέλει να πάει αυτή η χώρα. Να διαλέξουμε που θέλουμε να είμαστε άριστοι και να εξάγουμε και τι θέλουμε να εισάγουμε. Που θέλουμε να είναι η χώρα το 2020 και να δώ ένα σχέδιο για το πώς θα πάμε εκεί.

Η κρίση είναι μεν οικονομική - πολιτική αλλά και κοινωνική - πνευματική και ηθική. Πάνω στην αμεριμνησία των πολιτών και την αφροσύνη των πολιτικών, για να μην πούμε και στην υστεροβουλία, την ιδιοτέλεια και τη δολιότητά τους, χτίστηκε το κατάλληλο πειραματικό πεδίο για τις διεθνείς αγορές. Εδώ θα δοκιμαστούν οι στρατηγικές τους για την αφαίρεση των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων ολόκληρου του αιώνα, γιατί εδώ οι αντιρρήσεις θα είναι μικρές λόγω της υπερχρέωσης και της δεινής θέσης της χώρας. Εδώ είναι το πρόγραμμα - πιλότος, για όλη την Ευρώπη.

Επομένως είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι η κρίση είναι μόνο Ελληνική. Η Ελλάδα επιλέχτηκε κι έγινε πεδίο δοκιμών λόγω του εξαχρειωμένου και χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος, των πελατειακών σχέσεων, του ρουσφετιού, της αδιαφάνειας και της αδικίας.

Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο και μια δυνατή ομάδα να το εκτελέσει.

Αφενός να αλλάξουμε ως άνθρωποι σταματώντας να ψάχνουμε μαγικούς τρόπους συνέχισης του "κακού ευδαιμονισμού", αφετέρου να αναζητήσουμε λύση έξω από το υποθηκευμένο και ακινητικό πολιτικό σύστημα. Μόνον με όρους κινήματος μπορεί να έλθουν λύσεις έξω από την Ελληνική αφασική αριστερά ή τη διαχειριστική σοσιαλδημοκρατία.

Αν βρεθεί πολιτικός να το εμπνευστεί, να το τεκμηριώσει και να πείσει πως θα το υλοποιήσει. Αλλιώς...

JOURNEY TO THE CENTER OF THE EARTH (MOVIE)...

Based on the famous novel by Jules Verne.

Four persons try to get to the centre of the world by entering into a world of caves by a volcano.

On their way they discover among other things also prehistoric animals like some dinosaurs...