ΑΒΟΥΛΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΦΛΕΡΤΑΡΙΣΜΑ...

Ο περιφερειακός σύμβουλος έβγαλε πάλι την μεγάλη γυαλιστερή BMW Χ πάνω στο πεζοδρόμιο της πλατείας Δικαστηρίων για να μην κάνει τα 5 βήματα που τον χωρίζουν από την καρέκλα του καφέ-ζαχαροπλαστείου με τα πόδια.

Απόγευμα και ώρα να φλερτάρει πάλι την ξανθιά γκαρσόνα με τον άκομψο τρόπο που ξέρει:

- Είμαι ο πλούσιος γόνος της οικογένειας τάδε, περιφερειακός σύμβουλος και αυριανός βουλευτής της πλουτοκρατίας, ένεκα οικογένειας...

- Είμαι η Στέλλα με τον ωραίο κώλο, που βγάζει πάνω από 1000 ευρώ τη μέρα και τόσο θα σου κοστίσει αν θες να συνεχίσεις να σαλιαρίζεις μαζί μου...

Έτσι θα μπορούσε να του απαντήσει η ευνοημένη γκαρσόνα που μερικά χρόνια τώρα αποτελεί το fetix των πρώην νομαρχιακών και νυν περιφεριεακών συμβούλων, λόγω του τόπου που δουλεύει τα απογεύματα σαν δεύτερη δουλειά. Αρκετοί τέτοιοι άβουλα γονάτιζαν μπροστά της και της φιλούσαν το χέρι και προχωρούσαν και περαιτέρω με το αζημίωτο, τώρα που άλλαξαν με τον "Καλλικράτη" έφτασε και η σειρά πλούσιου γόνου του να δοκιμάσει...

Τον έβλεπα να της προσφέρει τα σάλια του και πραγματικά μετάνοιωνα για άλλη μια φορά ακόμη που δεν την γάμησα πολλά χρόνια πριν, πρώτος από όλους όταν ήταν 10 - 11 χρονών, ξεχώριζε αισθητά παό όλες τις άλλες στο σχολείο της και περνούσε κάτω από το σπίτι μου για να με φλερτάρει, καθότιν ο μόνος ενδιαφέρον γείτονας που είχε (και έχει).

Τότε στα χρόνια της αθωότητας της, μιας και μέχρι τα 14 ήταν ήδη ξετσανωμένη πουτάνα, στα 19 της είχε ένα ολόδικο της κουκλίστικο αμαξάκι αγορασμένο από δωρεές των παραπάνω και σήμερα πριν πιάσει τα 25 είναι ακόμη περιζήτητη, αφού όταν φαλήρισε το πρώτο μαγαζί βρήκε αμέσως δουλειά στο επόμενο που άνοιξε με τη ίδια εκλεκτή πελατεία, που την ακολούθησε ομοφώνως.

Έτσι έχει καθημερινά σχεδόν τον γελοίο περιφερειακό σύμβουλο της πλουτοκρατίας να δίνει το παρών γεμίζοντας το τραπέζι του φλυτζάνια, ποτήρια και πιατάκια, ικανά να βγάλουν στο τέλος ένα τριψήφιο λογαριασμό, να της δείξει το γεμάτο πορτοφόλι του.

Μετά θα μπει στην μαύρη ΒΜW Χ, θα τη πάρει επειδεικτικά από το πεζοδρόμιο να αδειάσει ο τόπος, θα κάνει αναστροφή και αν είναι Πέμπτη θα πάρει την ανηφόρα μετά την πλατεία, όπου στο τέρμα της θα υποβάλλει τα σέβη του στην τοπική μασονία άλλη μια φορά, να τους πείσει να τον προωθήσουν για βουλευτή στις επόμενες εκλογές κάποιοι 90ρηδες γέροι που κατά φαντασία αποτελούν την ελίτ του τόπου κι ελέγχουν τα πράγματα.

Πως αλλιώς θα βγει ο λεβέντης με την οικογενειακή περιουσία; μπορεί να στηρηχτεί στον λαό;

Για να το μάθει ας περάσει κάποιο βράδυ από την πλατεία της αγοράς όπου μαζεύονται και "συνεδριάζουν" οι άλλοι πολιτικοποιημένοι της πόλης, οι άπλυτοι κουρελήδες της φτώχειας και της αριστερήςς πλέμπας, όπου στην πρώτη επαφή μαζί τους ο εκλεκτός της πλουτοκρατίας θα βγει σίγουρα ασπροπρόσωπος...

Από το γιαούρτι όμως!!!

ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ....

Σε λίγες ώρες το Μεσοπρόθεσμο πιθανότατα θα έχει ψηφιστεί στη Βουλή.

Ακόμη και αν το ΠΑΣΟΚ έχει διαρροές, τελικά η κυβέρνηση θα βρει την πλειοψηφία που χρειάζεται. Αλλωστε υπάρχουν και στα έδρανα της αντιπολίτευσης ορισμένοι που φαίνονται διατεθειμένοι να δώσουν ψήφους, αν δουν ότι το πράγμα παίζεται...

Και τί θα σημαίνει αυτό το "ναι" στο Μεσοπρόθεσμο; Σχεδόν τίποτα.

Η κυβέρνηση λέει ότι δεν το πιστεύει αλλά θα το ψηφίσει για να μην πάμε σε στάση πληρωμών.

Οι βουλευτές θα το ψηφίσουν με λιγότερη κι από μισή καρδιά ενώ δηλώνουν δημοσίως ότι αυτό το πλάνο δε μας βγάζει από την κρίση.

Ο υπουργός Οικονομικών το υπερασπίζεται εδώ και 48 ώρες στη Βουλή, αλλά υπόσχεται να επιχειρήσει να το διορθώσει στο άμεσο μέλλον.

Και η κοινωνία παρακολουθεί αυτή την ψηφοφορία μοιρασμένη σε χίλια κομμάτια.

Άλλοι θέλουν να μπουκάρουν στη Βουλή, άλλοι αναρωτιούνται τί θα μας συμβεί αν δεν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο και όλοι μαζί προσπαθούμε να μαντέψουμε τί άλλο θα μας συμβεί αύριο.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Όποια πέτρα και να σηκώσεις θα βρεις λαμογιές, διαφθορά, συμφέροντα, κλέψιμο κτλ, έχει καταντήσει αηδία πια. Είμαστε στην πλειοψηφία μας οι Έλληνες ελεϊνοί, κουτοπόνηροι, βολεψάκηδες και κοιτάμε το προσωπικό μας συμφέρον μας πάνω απ' όλα.

Οι φωτογραφικοί διαγωνισμοί, τα φιλέτα του Δημοσίου, η επιστήμη των μεσαζόντων γαλούχησαν γενιές επί γενεών "αστών" κρατικοδίαιτους, εξαρτώμενους, αντιπαραγωγικούς.

Όπου πίσω από τις μεταξωτές γραβάτες και τα χρυσά μανικετόκουμπα, τους καλούς τρόπους και τις βίλες, τα εκκλησιάσματα και τις αγαθοεργίες, τα πούρα και τη προβολή στα ΜΜΕ με κάθε ευκαιρία, τις θέσεις και τις καρέκλες, κρύβεται ότι χειρότερο και απεχθέστερο υπάρχει σήμερα στην Ελληνική κοινωνία.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που για να πετύχουν τους στόχους τους, τάιζαν ολόκληρα παρασιτικά συστήματα. Στην πραγματικότητα υπερτιμολογούσαν έργα και υπηρεσίες προκειμένου να πάρουν όλοι το «μερτικό» τους, να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και να μην μιλήσει κανείς στα ΜΜΕ. Στην πράξη επιβάρυναν τον φορολογούμενο και το χρέος με δυσθεώρητα και αναίτια ποσά. Η δομή των κρατικών προμηθειών κάθε είδους, έκρυβε από πίσω της μια θλιβερή παθογένεια. Οι αρχές της ελεύθερης οικονομίας αλλά και της λογικής αντικαταστάθηκαν από τις απαιτήσεις των συμμετεχόντων στη μοιρασιά...

Επί της ουσίας η αστική τάξη αντικαταστάθηκε από μια μεσαία τάξη με μικρο-αστικά χαρακτηριστικά, ενώ η μεγαλο-αστική τάξη από τα "νέα τζάκια" των απολύτως κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών που ξέρουμε τα τελευταία 30 χρόνια...

Έτσι στο "DNA" του μέσου Ελληνα εισήχθη με τον τρόπο αυτόν η πεποίθηση ότι η "αρπαχτή" είναι λαϊκή κατάκτηση, η ήσσων προσπάθεια προτέρημα και φυσικά το "μέσον" εφόδιο κοινωνικής καταξίωσης.Φοβούμαι ότι η αρρωστημένη αυτή νοοτροπία δύσκολα εκριζώνεται.

Μα το μέλλον έρχεται κάλπάζοντας. Μπροστά σ αυτόν τον κοινωνικό εκφυλλισμό και την νεοταξική επέλαση κανείς δεν έλεγε τίποτα από την υποτίθεται διανόηση των σοφών και την ξεφτυλισμένη και πουλημένη πολιτική τάξη.

Οι κοινωνικές ανακατατάξεις θα είναι πλέον τσουναμικικής έντασης.

Οι συνθήκες είναι γρήγορα μεταβαλλόμενες και τα πάντα αλλάζουν με απρόβλεπτη ταχύτητα.Τα εγχώρια και ξένα συμφέροντα επιδιώκουν να δημιουργηθεί ένα καινούριο status quo το οποίο θα εξυπηρετεί τέλεια τα σχέδιά τους, να επιβάλλει τη δικής του πολιτική ατζέντα,παρουσιάζοντας ίσως και μια ολοκληρωμένη πολιτική διακήρυξη που να δίνει στη χώρα όραμα, ελπίδα και προοπτική.

Η Νέα Μεταπολίτευση δεν πρέπει να επιβληθεί από πρόσωπα που συντονισμένα, αφανίζουν τη χώρα, απέτυχαν οικτρά σε βάθος χρόνου και δεν μπορούν να εμπνεύσουν τους πολίτες, αλλά από πρόσωπα που έχουν γνήσιο, δημοκρατικό, πατριωτικό λόγο και να βαδίζουν τολμηρά με βασικούς πυλώνες την απονομή δικαιοσύνης, την αγάπη προς τη πατρίδα και τη στήριξη της κοινωνίας, που κακοποιείται βάναυσα σε κάθε επίπεδο.

Άμα υπήρχε μια πραγματική μεσαία τάξη στην Ελλάδα, που να έχει πραγματική ιδιωτική πρωτοβουλία και να κινεί τα νήματα της οικονομίας δεν θα φτάναμε ως εδώ.
Μόνο με άφθαρτα, νέα πρόσωπα, κοινωνικά και επαγγελματικά καταξιωμένα, αλλά κυρίως χωρίς την ρετσινιά του λαμόγιου και του λιγούρη, μπορεί να ατενήσει με αισιοδοξία το μέλλον της η λεηλατημένη χώρα.

ΜΑΥΡΟΙ ΣΑΤΑΝΑΔΕΣ...

Μαυριδεροί σατανάδες με απαίσια όψη βγήκανε από την κόλαση για να θέσουν σε πειρασμό τους Χριστιανούς...

Αυτό πραγματικά πιστεύει η φτωχή γυναίκα μεγάλης ηλικίας που έπεσε θύμα ενός από δαύτους ένα μεσημέρι σε σχετικά κεντρικό δρόμο της πόλης της.

Όταν της όρμησε ο ξενόφερτος αλήτης μπροστά σε κόσμο και την άρπαξε από τον λαιμό για να της πάρει το μόνο κόσμημα που είχε, έναν χρυσό σταυρό που προσπάθησε τραβώντας τον να τον βγάλει πάνω από το κεφάλι της. Να την εξευτελίσει και να ατιμάσει το σύμβολο της πίστης της, του χριστού της αγίας που ευαγγελίζεται την αγάπη...

Αφού δεν μπόρεσε να τον αρπάξει έτσι, τραβούσε την αλυσίδα με μανία να σπάσει, με αποτέλεσμα να τραυματίσει τη γριά στον λαιμό και τα γόνατα πριν εξαφανιστεί τρέχοντας σβέλτα στα στενά, να πάει να πουλήσει το απόκτημα του σε έναν από τους κλεπταποδόχους για 5 - 10 ευρώ...

Που γύρω από την πλατεία που μαγαρίζουν με την παρουσία τους οι μαύροι σατανάδες έχουν ανοίξει μαγαζιά διαλαλώντας "κλέβετε και φέρνετε" με πρόσχημα τη οικονομική κρίση και την τάχα βοήθεια που προσφέρουν αγοράζοντας τα (ποιά;) χρυσαφικά του κόσμου. Ένας ταλαίπωρος μιά φορά μόνο θα πάει να "σκοτώσει" το πράμα του αν έχει, όποιος μπαινοβγαίνει συχνά αλλού τα βρίσκει, ο παράδεισος των διαρρηκτών και κλεφτών...

Τι άλλο να ελπίζει η γριά; αφού ούτε οι μπάτσοι βρίσκονται ποτέ στο σωστό σημείο όταν χρειάζονται, ούτε ο θεός της επεμβαίνει ποτέ να βοηθήσει τους πιστούς του.

Ούτε κοπέλια αναντρανιστά έχει στο χωριό, να κατεβούνε να περιλάβουνε τον μαυριδερό να τον θάψουνε άκλαφτο...

Μόνη της ελπίδα να θελήσει η χρυσή αυγή να εκδικηθεί για πάρτη της και με στελιάρια και μολότωφ να καθαρίσει την γωνία όπου το ύποπτο τηλεφωνείο αποτελεί στέκι τέτοιων σατανάδων και καμιά αρχή δεν το ελέγχει.

Τι άλλο να ελπίζει η γριά; σε μια ανεκτική κοινωνία που αδιαφορεί για τη γριά και γενικώς "συμπαρίσταται" με εκδηλώσεις και "προσφορές" σε κάθε περιπλανόμενο αλήτη και δραπέτη των φυλακών του τόπου του που ήρθε ακάλεστος να λεηλατήσει τον δικό τους τόπο, ειδικά η απαθής νεολαία μέχρι νάρθει η σειρά και της δική τους μάνας, θείας, αδερφής, να τη σύρουν στο δρόμο για λίγα ευρώ.

Σημειοτέον η γριά έχει χρόνια νεαρή Φιλλιππινέζα καθολική στο σπίτι της και ποτέ δεν είχε πρόβλημα μαζί της, όπως με τους μαυριδερούς μουσουλμάνους που μπήκανε τα τελευταία χρόνια στη χώρα ανεξέλεγκτα...

TALL IN THE SADDLE (WESTERN MOVIE)...

When a stranger arrives in a western town he finds that the rancher who sent for him has been murdered. Further, most of the townsfolk seem to be at each others throats, and the newcomer has soon run contrariwise to most of them.

ΑΝΥΠΑΝΤΡΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ...

Ελληνική ταινία από το 1988. Ένας σύγχρονος διαφημιστής ζωηρούλης και χαριτωμένος, δηλώνει "ελεύθερος" και κάνει τις γυναίκες να τρέχουν ξοπίσω του.

Ώσπου μια μέρα ανοίγοντας την εξώπορτά του, βρίσκει μπροστά του ένα μωρό! Πανικοβάλλεται. Προσπαθεί μέσα από κωμικές καταστάσεις να το ξεφορτωθεί.

Όμως είναι της μοίρας του, να φορτωθεί για τα καλά το μωράκι με όλα τα προβλήματα ενός μωρού...

ΚΛΗΔΟΝΑΣ ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ...

Ο Κλήδονας (από την αρχαία λέξη «κλήδων» με ήτα που στον Όμηρο σημαίνει μαντικό σημάδι, προφητεία) είναι ένα Ελληνικό έθιμο που τελείται στις 24 Ιουνίου, την ημέρα του γενεθλίου του Αγίου Ιωάννου...

Είναι ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Στην εποχή του Ομήρου χρησιμοποιούσαν τη μαγεία του Κλήδωνα για να μαντέψουν τα μελλούμενα. Στους βυζαντινούς χρόνους την παραμονή του Αγίου Ιωάννη, οι άνθρωποι συναθροίζονταν σε κάποιο σπίτι ή στη γειτονιά, όπου γινόταν τραπέζι σαν να επρόκειτο για γαμήλιο δείπνο. Εκεί παρευρισκόταν κάποιο νεαρό κορίτσι ντυμένο νύφη. Στο τέλος της βραδιάς, ο κάθε παριστάμενος έριχνε ένα αντικείμενο σε ειδικό αγγείο με νερό, από όπου το ανέσυρε στη συνέχεια η "νύφη" υπό μορφήν κλήρου ως απάντηση στην ερώτηση του καθένα για το τι επιφύλασσε το μέλλον.

Ανήμερα του Αϊ-Γιαννού, αλλά πριν βγει ο ήλιος ώστε να μην εξουδετερωθεί η μαγική επιρροή των άστρων, η υδροφόρος νεαρή της προηγουμένης φέρνει μέσα στο σπίτι το αγγείο. Το μεσημέρι, ή το απόγευμα, συναθροίζονται πάλι οι ανύπανδρες κοπέλες. Αυτήν τη φορά όμως στην ομήγυρη μπορούν να συμμετέχουν και παντρεμένες γυναίκες, συγγενείς και γείτονες και των δύο φύλων, καλεσμένοι για να παίξουν το ρόλο μαρτύρων της μαντικής διαδικασίας.

Καθισμένη στο κέντρο της συντροφιάς, η υδροφόρος νεαρή ανασύρει ένα-ένα από το αγγείο τα αντικείμενα, που αντιστοιχούν στο "ριζικό" κάθε κοπέλας και μια άλλη, κάποια που έχει ποιητικό ή μαντικό ταλέντο απαγγέλει ταυτόχρονα τυχαίες μαντινάδες.

Μαντινάδες που είναι επηρεασμένες απλώς και μόνο από τη θέα του ριζικαριού, αφού η μαντιναδολόγος δεν ξέρει σε ποιον ανήκει το κάθε ριζικάρι.
(Μαντινάδες κανονικά λέγονται τα δίστιχα που περικλείουν κάποιο νόημα, κάποιο μαντάτο, άρα χρησμό).

Η μαντινάδα που αντιστοιχεί στο αντικείμενο (ριζικάρι) της κάθε κοπέλας θεωρείται ότι προμηνάει το μέλλον της και σχολιάζεται από τους υπόλοιπους, που προτείνουν τη δική τους ερμηνεία σε σχέση με την ενδιαφερόμενη με μια δική τους μαντινάδα, και η γιορτή συνεχίζεται...