ΠΑΡΑΔΟΣΗ - ΠΑΡΑΛΑΒΗ...

Τελικά με τις εκλογές της Κυριακής, παράδοση - παραλαβή έγινε...

Και ήταν κραυγαλέα. Απλά φαίνεται ότι ο Καραμανλής ήταν αποφασισμένος να φύγει και ούτε καν να μειώσει τη διαφορά του με το ΠΑΣΟΚ.

Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, και θα απαντηθεί αργά ή γρήγορα, είναι γιατί αυτή η εσπευσμένη αποχώρηση.

Σίγουρα ήταν η τρομερή φθορά που είχε υποστεί η κυβέρνησή του και σε μεγάλο βαθμό και ο ίδιος.

Οποιοσδήποτε άνθρωπος, ή ομάδα ανθρώπων είχε ελπίσει το 2004 οτι κάτι θ' άλλαζε, διαψεύσθηκαν από τον Καραμανλή.
Τι να κάνουμε τώρα; Όταν εγκαταλείπεις αυτούς που σε ψήφισαν, γιατί να σε ξαναψηφίσουν και μάλιστα για τρίτη φορά;

Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών: προέκυψε από το βασικό άστοχο δίλημμα του Κ. Καραμανλή περί «υπευθυνότητας» (του ιδίου) ή «ανευθυνότητας» (του Γ. Παπανδρέου). Όμως, τέτοιου είδους διλήμματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, απαξιώνουν τον πολιτικό αντίπαλο, και δεν τρέφουν την ελπίδα για το μέλλον επιστρέφουν στους εμπνευστές τους ως μπούμερανγκ.

Γι' αυτό και οι ψηφοφόροι ερμήνευσαν διαφορετικά την «υπευθυνότητα» του κ. Καραμανλή, έχοντας πλήρη γνώση του παρελθόντος μιας παράταξής που, στα 6 χρόνια διακυβέρνησης, κάθε άλλο παρά υπευθυνότητα έδειξε.

Έτσι λίγο πολύ απέλπιδες, εναπόθεσαν την ελπίδα τους στον λιγότερο ανεύθυνο της κατάστασης που βιώνουν.


Δέκα τοις εκατό που βγήκε η διαφορά των πρώτων κομμάτων άλλωστε, δείχνει αφάνταστη φθορά που δύσκολα αναστρέφεται όσο σκληρή μάχη κι αν ήταν αποφασισμένος να δώσει ο Καραμανλής. Γιατί όμως, αφού η διαφορά ήταν ήδη αισθητή και υπήρχε κίνδυνος για παραπάνω, δεν καθόταν στην κυβέρνηση για έξι μήνες ακόμα, προσπαθώντας να κάνει πράξη όσα εξάγγειλε στην προεκλογική περίοδο κι όπου φτάσει;

Είναι φανερό ότι σήμερα, ο Καραμανλής διέσωσε την προσωπική του εικόνα. Φαίνεται ότι το κόμμα δεν τον ενδιέφερε άλλο. Κινήθηκε καθαρά προσωπικά, τόσο στην πενταετία που έμεινε στην κυβέρνηση, όσο και στην τελική ευθεία των τελευταίων μηνών. Απλά λειτούργησε ως γνήσιος Καραμανλής που ποτέ δεν μένει ν' αγωνιστεί στα δύσκολα...

Από την πλευρά των νικητών, το υψηλό ποσοστό του ΠΑΣΟΚ του δίνει αέρα κινήσεων και περίοδο χάριτος, αλλά δεν είναι λευκή επιταγή. Το αποτέλεσμα είναι συνάρτηση της εικόνας της ΝΔ που διαρκώς χειροτέρευε τους τελευταίους μήνες, αλλά παράλληλα δείχνει την αγωνία του πολίτη να επιλυθούν τα προβλήματά του.

Τον Παπανδρέου είχε ως εναλλακτική λύση, αυτόν ψήφισε. Το αποτέλεσμα είναι μήνυμα αγωνίας και απαίτηση για νέα πορεία και μεγάλες αλλαγές. Ο λαός ψηφίζει κι έχει τους πολιτικούς που του αξίζει. Από εκεί και πέρα δεν έχει σημασία αν έχει πέσει θύμα των κατευθυνόμενων Μ.Μ.Ε. και των διαφορών κονδυλοφόρων, ούτε αν μείνει πάλι με το όνειρο και της υποτιθέμενης αλλαγής.

Θα ήταν τεράστιο λάθος ωστόσο για το ΠΑΣΟΚ να μεταφράσει αυτό το μεγάλο ποσοστό ως εν λευκώ ψήφο και να το εκλάβει ως θετική διάθεση ανοχής. Δεν ξέρω αν ο Παπανδρέου, πρέπει νάναι υπόχρεος στον Καραμανλή για λάθη που έκανε, ώστε να τον φέρει στην πρωθυπουργία, ν' ασκήσει εξουσία υπό συνθήκες όχι τόσο ιδανικές και να υπηρετήσει σχεδόν υπό το κράτος εκτάκτου ανάγκης.

Τα προβλήματα που υπάρχουν σήμερα θα υπάρχουν και αύριο, ο δε νέος πρωθυπουργός καλείται να βγάλει από την κρίση τη χώρα χωρίς το άγχος του πολιτικού κόστους βέβαιος ότι θα κριθεί, όχι γι' αυτά που παρέλαβε αλλά γι' αυτά που θα παραδώσει.

Με τον ίδιο τρόπο που πέρασε ένα τεράστιο ποσοστό από τη ΝΔ στο ΠΑΣΟΚ, έτσι μπορεί να γίνει και ανάποδα και μάλιστα συντομότερα από όσο περιμένει.

Γιατί οι εξελίξεις ήδη τρέχουν...

ΚΑΤΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΑΣΘΕΝΗΣ...

Πάντα του λεπτεπίλεπτος κι ασθενικός ήταν ο Προκόπης, πράγμα που έκανε τους γύρω του να τον προσέχουν ιδιαίτερα, να μην τον κουράζουν και γενικά να του φέρονται με περίσσεια αβρότητα κι ευγένεια.

Φοβότανε για την φαινομενικά εύθραστη υγεία του οι άνθρωποι γύρω του, φοβότανε κι αυτός και φρόντιζε μ' επιμέλεια τον εαυτό του. Εμβόλια γρίπης πριν μπει ο χειμώνας, μην τρέξει και ιδρώσει, μην κάτσει σε ρεύμα και κρυώσει, μη σηκώνει φορτία και πάθει η μέση του, μην ανεβεί η πίεση του, μην νοιώσει ταχυπαλμία και δεν τρέξει αμέσως στον γιατρό, τέτοια προσήλωση...

Ωστόσω αποδείχτηκε άνθρωπος μεγάλης αντοχής, έφτασε σε προχωρημένη ηλικία, τέτοια που οι συνομήλικοι του άρχιζαν να εγκαταλείπουν τα εγκόσμια σιγά - σιγά είτε από γεράματα, είτε από ασθένειες. Εκείνος θαλλερός κι ευσταλής μέσα στο μαύρο κουστουμάκι του τους αποχαιρετούσε έναν - έναν στις κηδείες τους, μα ο χρόνος και οι ασθένειες φαινόταν να μην τον αγγίζουν αυτόν...

Τη συζήτηση του είχανε δυο γνωστοί του στο καφενείο εν απουσία του:

- Ρε τον Προκόπη που από παιδιά τον ξέρουμε και ήταν πάντα ασθενικός και μίζερος με την υγεία του, λέγαμε πως δεν θα προλάβει καν να φτάσει τα 20 και θα τον έπαιρνε καμμιά αρρώστια, τώρα κοντεύει να μας θάψει όλους κι αυτός δείχνει υγιέστατος και κοτσωνάτος, προχθές τον συνάντησα στο πάρκο να περπατά κι έμοιαζε κοπέλι μπροστά μας. Ενώ ο Στέλιος που ήταν θεριό πήγε ξαφνικά από συγκοπή καρδιάς πριν να φτάσει στη σύνταξη και την περασμένη Κυριακή ήταν τα 40 του!

Στο σχολείο τον πρόσεχε ο δάσκαλος να μην πάθει τίποτα, ούτε στην ώρα της γυμναστικής δεν τον έβγαζε έξω μην κρυώσει...

Στον στρατό αυτός στο αναρρωτήριο με ειδικό φαί για να νετσουλώσει κι εμείς στα φυλάκια και τις συνεχόμενες υπηρεσίες...

Αργότερα που παντρεύτηκε, η γυναίκα του τον είχε στα ώπα - ώπα, μαγείρευε τα φρεσκότερα και καλύτερα φαγητά για τον ασθενικό αντρούλη της, δεν του φώναζε ποτέ, ούτε τον πίεζε με δύσκολες αγγαρείες του σπιτιού...

Και στη δοιυλειά ήταν στο γραφείο συνέχεια, να σηκώνει το τηλέφωνο ενώ άλλοι έτρεχαν στην επαρχία να κάνουν πωλήσεις...

Όποτε τον βλέπουν να στέκει σε ουρά οπουδήποτε, πρόθυμα του παραχωρούνε τη θέση τους γιατί νομίζουνε πως θα σωριαστεί κάτω από στιγμή σε στιγμή...

Αν έμπλεκε ποτέ σε καυγά έβγαινε αλώβητος, κανείς δεν ήθελε να τον δούνε να τα βάζει μ' έναν "μισή μερίδα".

Έτσι λούφαρε όλη του τη ζωή, αφήνοντας σε μας να τα βγάλουμε πέρα στα δύσκολα...Τον Προκόπη κάθεσαι και κλαίς, που θα μας θάψει όλους και θαρθεί τελευταίος να κλαψουρίσει στον άγιο Πέτρο να τον βολέψει στο καλύτερο σημείο του παραδείσου;
Η συνήθεια ποτέ δεν κόβεται!

ΕΝΑΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΗΔΕΙΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ). DEATH AT A FUNERAL...

Ένας θάνατος ενώνει οικογένεια και φίλους για το τελευταίο αντίο...

Μια συμπαθητική μαύρη κωμωδία με γρήγορους ρυθμούς και διασκεδαστικούς διαλόγους.

Δείτε τη σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=1427971618247400809&hl=el&fs=true

MR BEAN: LIBRARY...

Mr Bean at the Library...

http://www.youtube.com/watch?v=RyDY0hiMZy8

ΩΡΑ ΕΚΛΟΓΩΝ...

Στα εκλογικά κέντρα και τα γραφεία των υποψηφίων, στις συγκεντρώσεις, στα πηγαδάκια στα καφενεία κυριαρχούσε την προεκλογική περίοδο μια φράση "στο τέλος - τέλος όλοι ίδιοι είναι". Καμιά προσμονή για την επόμενη Κυριακή, μέρα των εκλογών, όπου η κάλπη μοιάζει με αναγκαίο κακό. «Να πάμε για να τελειώνουμε, βαρεθήκαμε να τους ακούμε».

Κανείς δεν πιστεύει τίποτα και κανέναν, ειδικά τις κεφαλές που μονότονα φωνασκούν καθημερινά στις τηλεοράσεις.

Αυτή φαίνεται να είναι η αντιμετώπιση των πιο κρίσιμων εκλογών των τελευταίων ετών από τον κόσμο.

Το οποιοδήποτε αποτέλεσμα των οποίων ουδόλως θα τους αλλάξει τη ζωή και την καθημερινότητα

Έχω βαρεθεί να ακούω να τους βρίζουν όλοι και στο τέλος όμως να τους ψηφίζουν, όπως γίνεται πάντα.

Όλα τα χρόνια που παρακολουθώ τα πολιτικά πράγματα και ψηφίζω...

Ας διαλέξει επιτέλους ο καθένας μας τον πολιτικό αυτόν που τον αντιπροσωπεύει περισσότερο.

Όχι πλήρως, γιατί δεν είναι δυνατό. Απλά περισσότερο.

Δεν γίνεται να μην υπάρχει κανένας σχετικά άξιος, που να είναι λιγότερο κακός, που ίσως να προσφέρει κάτι στη χώρα.

Και βέβαια είναι μια μεγάλη ευκαιρία για όλους μας, με την επιλογή και την ψήφο μας να στείλουμε στο διάολο όλους τους αλητήριους, καρεκλοκένταυρους, διεφθαρμένους, ρουσφετολάγνους, καλαμοκαβαλάρηδες, ελέω λαού και μπαμπά βουλευτές.

Να τους ανοίξουμε εδώ και τώρα με την ψήφο μας τον πολιτικό τάφο τους.

Για αυτό εκτός από την επιλογή σας σε κόμματα, προσέξτε τι θα επιλέξετε σε πρόσωπα. Πρόσωπα, νέα, με ήθος, άφθαρτα και επιτυχημένα στο στίβο της ζωής, της κοινωνίας, της εργασίας και της επιστήμης, και όχι στο γήπεδο της διαπλοκής και του ρουσφετιού.

Επιλέξτε πολίτες ενεργούς, με καθαρά χέρια, ανοικτά αυτιά, μάτια που σας κοιτούν ίσα...

Και τελευταίο μα σημαντικό:

Εξαντλείτε την δυνατότητα σταυροδοσίας στα ψηφοδέλτια. Δύο σταυρουδάκια μπορείτε να βάλετε, δύο βάλτε, τρία..τρία, τέσσερα..τέσσερα, κλπ ανάλογα με την εκλογική σας περιφέρεια...

Γιατί όπου υπάρχουν περιθώρια στα ψηφοδέλτια με λιγότερους σταυρούς, υπάρχουν και κάποιοι επιτήδειοι στις καταμετρήσεις, που πριμοδοτούν όσους πλειοδοτούν. Παλιό το κόλπο, αλλά πλέον γνωστό!

ΟΧΙ ΑΥΤΟ...ΤΣΟΥΖΕΙ!

Τελειώνει αύριο η προεκλογική εκστρατεία και οι υποψήφιοι βουλευτές ολοκληρώνουν τον κύκλο τους στην περιφέρεια τους...

Πολλές οι κομματικές συνάξεις όπου οι ομιλητές χωρίς να λένε τίποτα το ουσιαστικό, χρησιμοποιούν εύκολα συνθήματα που απευθύνονται όχι στην λογική των ακροατών μα στο κομματικό θυμικό τους, εκ των προτέρων γνωστό βέβαια...

Έτσι με αναφορές στην προϊστορία και τις όποιες "επιτυχίες" του κόμματος τους, σε αναφορές στο όνομα του τωρινού ή παλαιότερων αρχηγών, αρκετά συνθήματα και με γενικόλογες υποσχέσεις επί των πάντων, καταφέρνουν κι αποσπούν την αποδοχή του κοινού και κάποια χειροκροτήματα...

Έτσι εκλέγονταν οι παλαιοί για χρόνια, έτσι συνεχίζουν να πράττουν και τώρα λόγω συνήθειας κι (αμφισβητούμενης) πείρας, έτσι βλέπουν και κάνουν επίσης οι νεώτεροι για να εκλεγούν κι αυτοί...

Μάθανε από τις στατιστικές και τους εκλογικούς καταλόγους πως η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος είναι άνω των 70 ετών κι ανάλωσαν πολύ από τον χρόνο τους περιφερόμενοι στα καφενεία - στέκια τους από χωρίον εις χωρίον, χαϊδεύοντας αυτιά γερόντων...

Για τους υπόλοιπους και νεώτερους υπήρχαν στο πρόγραμμα άλλες ακριβές εκδηλώσεις, μέχρι συνάξεις σε ταβέρνες και μπαρ. Συν πληρωμένες εμφανίσεις σε κανάλια και καναλάκια, καταχωρήσεις ακόμη κι ολοσέλιδες στον τύπο κι αναρτήσεις στα social media...

Πάντα η προεκλογική περίοδος ήταν η χαρά του τυπογράφου και του πονηρού μικροκαναλάρχη.

Όσο για τους εθνικούς καναλάρχες....

Εκτός όμως από ελάχιστους υποψήφιους μα από ευρύ πολιτικό χώρο, οι υπόλοιποι απέφυγαν επιμελώς ν' απαντήσουν με ένα απλό e-mail και λίγο από τον χρόνο τους που θα έπιανε και τόπο εξάλλου, αφού τα γραπτά μένουν (και online), στις δικές μου κοινές για όλους τους ερωτήσεις με διάφορες προφάσεις, καθένας τις δικές του...

Η πιο εξοργιστική από δαύτες: "Ποιος είσαι εσύ που θα σου απαντήσω;" από θρασύ σχόλιο αγνώστου (όχι και τόσο, αφού ξέρω από ποιους/ες ζήτησα επωνύμως απαντήσεις)...

Απάντησε εσύ και οι υπόλοιποι σήμερα και στις επόμενες εκλογές θα με ξέρουν οι πάντες, αφού για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά και ο τολμών ποτέ δεν χάνει.

Αντιθέτως προτίμησες να τα χώσεις χοντρά για να φανείς σε έντυπα κι εκπομπές που βλέπει μόνο η μάνα και η θειά σου να καμαρώνουν το βλαστάρι... όπου αρκούσουν σε μια ανούσια πολύωρη κομματική αντιπαράθεση με άλλου χρώματος όμοιους σου...

Για να σας κόβουν συχνά και να πουλούν διαφημίσεις. Ήσουν πρόθυμος όμως να συμμετέχεις στο show τους.

Γιατί οι δικές μου ερωτήσεις "τσούνε". Και τις απόφευγες όλες αυτές τις μέρες.
Δεν τις είδες πουθενά αλλού και δεν ήσουν προετοιμασμένος. Οι "δικοί" σου δημοσιογράφοι δεν θα σου τις έκαναν ποτέ. Μη σε φέρουν σε δύσκολη θέση...

Βλέπεις, εγώ τολμώ γιατί ούτε δημοσιογράφος είμαι, ούτε με κόφτει να γίνω ποτέ και να καταγράφω απλώς ειδήσεις, προτιμώ να δημιουργώ δικές μου...

Δεν τα καταφέρνεις κιόλας στο λέγειν όπως φαίνεται από την απουσία σου, ώστε με έξυπνες διπλωματικές απαντήσεις να φανεί πως δέχτηκες την πρόκληση και να κερδίσεις έστω κάποιες εντυπώσεις, ανάμεσα στους πολλούς αναγνώστες μου...

Γιατί θα στενοχωρούσες είτε την ρουσφετο-μαθημένη εκλογική πελατεία σου, είτε τον κρατικοδίαιτο νταβατζή σου που θα σε μαλώσει από κοντά αν τολμήσεις να τον απαρνηθείς δημοσίως.

Κι έτσι όμως, εγώ κατάλαβα πολλά...

Και σύντομα θα ξέρω όσα κι εκείνος ο επιφανής επιχειρηματίας (και οικείος κατά κάποιο τρόπο, αφού παίρνει τις αναρτήσεις μου με rss feed), που την πρώτη μέρα που έφτιαξα και δημοσίευσα τα ερωτήματα, μου έστειλε το μήνυμα:

- "Αν απαντήσουν οι [βάλτε ότι θέλετε, λίγο κόσμιο όμως εσείς] που τους ξέρω καλά, έλα μετά τις εκλογές να με γαμήσεις..."

Ε, για τρείς μόνο απαντήσεις + μια ακόμη εμπιστευτική με επιθυμία μη δημοσιοποίησης, το γλίτωσα το ταξίδι!

...ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ!

Της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το

(αυθεντικό) σιδηρούν κιγκλίδωμα...