ΑΥΞΗΣΗ ΟΠΛΟΚΑΤΟΧΗΣ ΚΙ ΟΠΛΟΦΟΡΙΑΣ...

Αύξηση μεγαλύτερη από 48% σημείωσαν τα αιτήματα ιδιωτών για άδεια οπλοφορίας και νόμιμη οπλοκατοχή για την ατομική τους ασφάλεια το 2012 σε σχέση με κείνα του 2008, σύμφωνα με στοιχεία από το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ.

Οι εν λόγω άδειες αφορούν οπλοφορία με πιστόλια ή περίστροφα, χώρια τα παράνομα και τα κυνηγετικά όπλα που υπάρχουνε εν αφθονία στη χώρα...

Γίναμε ξαφνικά όλοι πιστολάδες στην Ελλάδα;

Γιατί οι Έλληνες ζητούν όπλα;

Η δραματική αύξηση της εγκληματικότητας έχει προκαλέσει σοκ στην ελληνική κοινωνία η οποία δρα σπασμωδικά κι εδώ. Αν δεν έχει από κάπου να πιαστεί, αν κάποιος δεν της προσφέρει ασφάλεια, δεν καταπολεμά το έγκλημα, τότε θα στραφεί στην οπλοκατοχή.

Και τα αποτελέσματα τα έχουμε δει στην Αμερική. Δε λέμε ότι ξαφνικά θα αρχίσουν να σκοτώνονται παιδιά στα σχολεία. Όμως, η αύξηση της οπλοκατοχής σίγουρα θα έχει και τέτοια κάποτε...

Όταν ο κόσμος αισθάνεται ανασφαλής δυστυχώς θα πάρει τα όπλα κι όποιον πάρει ο χάρος.
Αν δε θέλει λοιπόν η πολιτεία να δει τη χώρα να μετατρέπεται σε παλαιό Σικάγο, τότε θα πρέπει να εντείνει την προσπάθεια της για μείωση της εγκληματικότητας. Για έλεγχο της λαθρο-μετανάστευσης, περιορισμό του χάους στο κέντρο της Αθήνας και των λοιπών πόλεων, αλλά και αυξημένη προστασία στα χωριά και την ύπαιθρο χώρα, εκεί που μετακομίζουν οι ληστές όταν δε μπορούν να κλέψουν αλλού...

Μέχρι τότε όμως που θα υπάρξει αυτή η αποτελεσματική αστυνόμευση και θα εξασφαλιστεί και η προστασία μου, εγώ οφείλω για να μη θεωρηθώ πιστολέρο αν τύχει και δεχτώ επίθεση,

α)Να προσευχηθώ απλά σε κάποιον Θεό για τη σωτηρία της ψυχής μου;

β)Να προσευχηθώ για τη συγχώρεση της ψυχής του εγκληματία που θα μου επιτεθεί;

γ) Να καθαρίσω όπως ξέρω από πολύ μικρό παιδί τον απρόσκλητο εγκληματία, αστραπιαία και αποτελεσματικά και μετά στο τσουβάλι και στους αρκάλους και δεν τρέχει τίποτα!

Γιατί σε αυτό το ερώτημα όσο κι αν ψάχνω, δεν έχω άλλη απάντηση από αυτήν που ήδη επέλεξα να κάνω αν μου συμβεί....

ΚΛΕΙΣΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ...

Μαζί γεννηθήκανε και μαζί παίζανε σαν παιδιά.

Ο πατέρας του ενός εργάτης, του αλλουνού ασκούσε κλειστό επάγγελμα μετά από εύνοια του ψηλού πολιτικού τον οποίο ακολουθούσε πιστά σε περιοδείες...

Μαζί μεγαλώσανε. Όταν χρειαζόταν κάποια λεφτά, ο ένας έκανε περιστασιακά κάποιες αγγαρείες, ο άλλος αντικαθιστούσε τον πατέρα του για λίγες ώρες με πολλαπλάσια κέρδη από τον αγγαρειομάχο.

Τελειώνοντας το σχολείο ο δεύτερος δεν νοιάστηκε για πανελλαδικές εξετάσεις και σπουδές, είχε εξασφαλισμένη και προστατευμένη δουλειά, όπως ο μπαμπάς που τότε έβγαινε στη σύνταξη.

Ο μη έχων στον ήλιο μοίρα πέρασε μερικά χρόνια σε σχολή κάνοντας έξοδα και κατόπιν έφτιαξε το βιογραφικό του που το έστελνε όπου εύρισκε, μπας και προσελκύσει το ενδιαφέρον κάποιου αφεντικού να τον προσλάβει. Μετά από δεκάδες βιογραφικά και συνεντεύξεις κατάφερε τελικά να φορτώσει τη ζωή του σε κάποιο αφεντικό έναντι ενός μέτριου μισθού.

Αυτό για λίγα χρόνια, μετά η δουλειά του μετατράπηκε σε εποχική, δούλευε μόνο τα καλοκαίρια και τον υπόλοιπο χρόνο σιτιζόταν από το ταμείο ανεργίας. Μέχρι που έφτασε 50 χρονών με άσπρα μαλλιά και το αφεντικό τον αντικατέστησε με δυό 20ρηδες αλλοδαπούς και βρέθηκε κυριολεκτικά στον δρόμο. Χωρίς δουλειά, λεφτά, ασφάλεια και περίθαλψη.

Όπου συνάντησε τον άλλο, τον παιδικό του φίλο που κονομούσε κάθε μέρα από το κλειστό επάγγελμα που κληρονόμησε από τον μπαμπά, δεν γνώρισε ούτε μια μέρα ανεργίας, δεν είχε ανταγωνισμό παρά από όμοιους του, ούτε είχε άλλο αφεντικό στον καφά του.

Έκανε λέει "απεργία" για να μην χάσει την κρατική προστασία και τα προνόμια από το κλειστό επάγγελμα που βρήκε έτοιμο, που είχε εκμεταλλευτεί ως τώρα για να δουλεύει απερίσπαστα με εγγυημένα κέρδη, έκανε προκλητικές δηλώσεις όπου έβλεπε κάμερα να τον σημαδεύει και καλούσε τον περιθωριοποιημένο άνεργο φίλο του να του συμπαρασταθεί, για να μην αλλάξει τίποτα στην δική του ζωή.

Πρέπει να τον στηρίξει τώρα ο άλλος;

ΑΣΥΛΑ...

Το άσυλο δεν είναι εφεύρεση της σύγχρονης εποχής, υπήρχε από τους αρχαίους χρόνους, φυσικά και στην αρχαία Ελλάδα.

Ελεύθεροι πολίτες μέτοικοι ή δούλοι, που είχαν κάνει κάποια αξιόποινη πράξη ή πολιτικά πρόσωπα των οποίων κινδύνευε η ζωή από τους «εν τη εξουσία ευρισκομένους» αντιπάλους τους, κατέφευγαν σε ναούς, σε βωμούς και γενικότερα σε ιερούς χώρους.

Οι ικέτες αυτοί έχοντας τις περισσότερες φορές παραβιάσει τους ισχύοντες ανθρώπινους νόμους, είχαν υποπέσει σε αδίκημα για το οποίο μόνον οι θεοί και μάλιστα ο Δίας «Ικέσιος» ήταν σε θέση να τους συγχωρήσουν, να παραγράψουν το αδίκημα τους, να τους εξαγνίσουν. Από τα ιερά μέρη στα οποία κατέφευγαν, κανένας δεν μπορούσε να τους συλλάβει ή να τους απομακρύνει βίαια. Ο επιχειρών κάτι τέτοιο κινδύνευε με βαρύτατη τιμωρία: θάνατο, εξορία, πέταγμα των οστών της οικογένειάς του έξω από τα όρια της επικράτειας, απόλυτη δήμευση της περιουσίας του.

Στην αρχαιότητα όμως, είχαμε περιπτώσεις παραβίασης του ασύλου.

Στην Αθήνα στα τέλη του 7ου αι. π.Χ., μετά την ανεπιτυχή προσπάθεια του Κύλωνα να γίνει τύραννος της Αθήνας οι οπαδοί του, για να σωθούν ζήτησαν άσυλο στον βωμό της Αθηνάς πάνω στην Ακρόπολη και στους βωμούς των Ευμενίδων στην πόλη. Ωστόσο οι αντίπαλοί τους με πρωταγωνιστές τα μέλη μιας μεγάλης αθηναϊκής οικογένειας των Αλκμαιωνιδών, σε μια κίνηση βαθύτατης απανθρωπιάς, τους κατέσφαξαν. Η πράξη αυτή στοίχισε στους Αλκμαιωνίδες εξορίες και κατασχέσεις των περιουσιών τους, αλλά και στην ίδια την Αθήνα δημιούργησε χρόνια προβλήματα. Για παράδειγμα στις παραμονές του Πελοποννησιακού Πολέμου, 2 αιώνες, περίπου, μετά τον αφανισμό των οπαδών του Κύλωνα, οι Σπαρτιάτες αξίωσαν από τους Αθηναίους, προκειμένου να μην τους κηρύξουν τον πόλεμο, ανάμεσα στα άλλα, και την εξορία των μιαρών Αλκμαιωνιδών! Ήθελαν, πολύ απλά, να στερήσουν από τους Αθηναίους τον ηγέτη τους, τον Περικλή, που ήταν Αλκμαιωνίδης. Επειδή όλα τελικά, έχουν πολιτικές προεκτάσεις ή έστω μια στοιχειώδη αντιπολίτευση.

Στην Αθήνα δεν είχε το δικαίωμα της ασυλίας αυτός που είχε χάσει τα πολιτικά του δικαιώματα, ενώ στα βυζαντινά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων συνέχισε να ισχύει το άσυλο των ναών, αυτό δεν κάλυπτε μοιχούς, βιαστές, φονιάδες και κάποτε και τους οφειλέτες του Δημοσίου!

Στην Αθήνα τα σημαντικότερα άσυλα ήταν το «Ηρώον του Θησέα» και ο «Βωμός των 12 θεών του ελέους» στην Αγορά. Στη Λακωνία το ιερό της Αθηνάς Χαλκιοίκου στη Σπάρτη και το ιερό του Ποσειδώνα στο Ταίναρο ήταν τα γνωστότερα. Στην Πελοπόννησο το ασφαλέστερο άσυλο το παρείχε ο ναός της Αθηνάς Αλέας στην Τεγέα. Περίφημο επίσης ήταν και το Ασκληπιείο της Κω.

Το πολιτικό άσυλο δεν πρέπει να συγχέεται με το σύγχρονο νόμο για τους πρόσφυγες, ο οποίος εξετάζει τη μαζική είσοδο του πληθυσμού, ενώ το δικαίωμα του ασύλου αφορά άτομα και παραδίδεται συνήθως σε μια συγκεκριμένη περίπτωση. Σε άλλες περιπτώσεις, από συγκεκριμένους χειρισμούς μιας κυβέρνησης, απλώς μπορεί να μην παραδοθεί το δικαίωμα του ασύλου, αλλά ο ίδιος ο ζητών άσυλο (όπως έγινε με τον Οτσαλάν όταν ζήτησε άσυλο στην Ελλάδα).

Το δικαίωμα του ασύλου είχε αναγνωριστεί από πολλές χώρες, προσφέροντας προστασία σε ξένα διωγμένα πρόσωπα. Ας θυμηθούμε τον Καρτέσιο - μετέβη στις Κάτω Χώρες - τον Βολτέρο που κατέφυγε στην Αγγλία και τον Τόμας Χομπς που τον δέχτηκαν στη Γαλλία.

Το Άσυλο Ανιάτων είναι το μοναδικό στην Ελλάδα που περιθάλπει χρονίως πάσχοντες. Λειτουργεί στην Κυψέλη από το 1893. Το βασικό του κτίριο χτίστηκε το 1831-1832, βάσει σχεδίων των αρχιτεκτόνων Σταμάτιου Κλεάνθη και Εντουαρτ Σάουμπερτ, για λογαριασμό του βρετανού ναυάρχου Μάλκολμ, ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον Κόδρινγκτον στη διοίκηση της ναυτικής μοίρας Μεσογείου.
Το χαμηλότερο ποσοστό έγκρισης αιτήσεων ασύλου σε μετανάστες στην Ε.Ε. εμφανίζει η Ελλάδα - μόλις 1% - σύμφωνα με στοιχεία της κοινοτικής στατιστικής υπηρεσίας από τις Βρυξέλλες.

Στην Ελλάδα με βάση τα στοιχεία για το 2009, προκύπτει ότι από τις 16.460 αιτήσεις που υποβλήθηκαν στη χώρα μας, εγκρίθηκαν οι 210. Από αυτές τις 210 αιτήσεις χορηγήθηκε καθεστώς ασύλου σε 25 περιπτώσεις, καθεστώς επικουρικής προστασίας σε 115 και για ανθρωπιστικούς λόγους σε 25 περιπτώσεις. Οι μετανάστες που έλαβαν καθεστώς προστασίας ήταν κυρίως Ιρακινοί (21,6% του συνόλου), Αφγανοί (15,4%) και Ιρανοί (14,9%).

ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...

Λίγες ώρες μετά τον αφοπλισμό αστυνομικών νέο αιματηρό επεισόδιο στην Αθήνα με θύματα ένα νεκρό και δύο αστυνομικούς τραυματίες μετά από πυροβολισμούς και ρίψη χειροβομβίδων από ληστές.

Είναι ώρα η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να εγκαταλείψει την τακτική της καυχησιολογίας και να συνεννοηθεί με την αντιπολίτευση και την ελληνική κοινωνία, προκειμένου να αντιμετωπισθεί η ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας και να προστατευθεί το αγαθό της ζωής των πολιτών και της δημόσιας ασφάλειας.

Οπλοστάσιο ανακάλυψε η αστυνομία στο σπίτι των δύο Αλβανών κακοποιών, στη διάρκεια επιχείρισης χθες για τη σύλληψη των οποίων σκοτώθηκε ένας τυχαίος άνθρωπος, αλλοδαπός εργάτης αυτός.

Η εθνικότητα του θύματος και των δραστών δεν αναιρεί την οικτρή πραγματικότητα και την αλήθεια όσο και να το θέλουνε κάποιοι αυτό. Δεν οφείλεται στα γονίδια κάποιας ράτσας αλλά σε διάφορους "ξέμπαρκους" κακοποιούς που εκμεταλλεύονται τη διάχυτη ανομία που υπάρχει στην χώρα.

Θύμα θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε άτυχος άνθρωπος, αλλά η εγκληματικότητα είναι ως επι το πλείστον αλλοδαπής προέλευσης που να χτυπιούνται κάτω (ή να διαδηλώνουν κατά τις συνήθειες τους) κάποιοι αυτόκλητοι προστάτες "δικαιωμάτων" όσο θέλουν, και οι μούφα δημοσκοπήσεις και οι γενικότητες, δεν αλλάζουν αυτή την αλήθεια.

Μπερδεύουνε οι νεαροί περιθωριακοί ψευδο-ιδεολόγοι συχνά την καλή τους πρόθεση και τι θα θέλανε ως ουτοπική φαντασία, με την οικτρή πραγματικότητα και αυτό είναι λάθος.

Αν υπήρχε πολιτική βούληση τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αλλά το σχέδιο είναι πολύ οργανωμένο. Και ο νεοέλληνας είναι συνυπεύθυνος. Όλα έγιναν με την ανοχή, την ψήφο και την συγκατάθεση του.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ με την συνηγορία των υπόλοιπων κομμάτων, εγκαθίδρυσαν ανεξέλεγκτα στίφη αλλοδαπών με την ανοχή μας στο σβέρκο μας, φέρνοντας εδώ σχδόν όλα τα βαλκάνια, την Αφρική και την Ασία. Έπιασαν οι ξένοι θέσεις στην κοινωνία από δουλειές μέχρι συνδικάτα του εγκλήματος, επειδή δούλευαν, και έκαναν επαφές και πίεζαν, και δικτυώνονταν, όταν την ίδια ώρα ο βλάκας ο νεοέλληνας έπαιζε τα λεφτά του στα Σκοπιανά καζίνο, στο στοίχημα, στις Ουκρανές και τις Ρουμάνες λουλουδούδες.

Η αστυνομία παρά την όποια καλή της θέληση απονευρώθηκε και δεν έχει την απαραίτητη εκπαίδευση, παιδεία και υποδομή να διαχειριστεί την σοβαρότατη έκρηξη της εγκληματικότητας.Και όσο την κρατάνε σε αυτά τα οικτρά επίπεδα με εσμούς κομματικώς ρουσφετοβολεμένων θρασύδειλων, θα έχουμε νέα μακελειά...

Συν την υπογεννητικότητα, την σημερινή κρίση αξιών, τη μαζική εγκατάσταση μουσουλμανικών πληθυσμών χωρίς σχέση με τον τόπο, τη δικτατορία της πολιτικής ορθότητας εκ μέρους της φιλελεύθερης αριστεράς για να ελέγχεται η κοινή γνώμη των "ντόπιων", όλα αυτά μαζί και έχετε το τραγικό αποτέλεσμα.

Ας αναρωτηθούμε ποιοι επωφελούνται απο αυτή την κατάσταση και ποιοι την καλλιέργησαν τόσα χρόνια ωστε να φτάσει ως εδώ.

Μιλάμε μήπως για εσκεμμένη έξαρση που έχει ως σκοπό την αστική τρομοκρατία του φιλήσυχου κόσμου;

ΜΑΝΑΔΩΝ ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΣΙΑ...

Η υπερπροστασία που πολλές μανάδες δείχνουν στα παιδιά τους θεωρείται πράγματι μια στιγμιαία "ασπίδα". Μακροπρόθεσμα όμως, στερεί απ' αυτά την ευκαιρία να μάθουν να χειρίζονται (και να διαχειρίζονται) δύσκολες καταστάσεις της καθημερινότητας.
Αυτό καταλήγει σε μια "αναπηρία" που τα συνοδεύει στην κατοπινή ζωή τους...

Κάθε μαμά, απλή, αυταρχική ή υπερπροστατευτική, ό, τι κάνει το κάνει «για το καλό» του παιδιού της-όπως, φυσικά, αυτή το εννοεί. Λησμονούν όμως οι περισσότεροι πως ό,τι εμείς πιστεύουμε ως καλό για το παιδί, για το ίδιο μπορεί να είναι...μαρτύριο!

Τα παιδιά «μαθαίνουν» απ' τις αυστηρές μανάδες τους:
- να εκτιμούν μια... τέλεια εργασία:
«- Αν θέλετε να σκοτωθείτε οι δυο σας, πηγαίνετε έξω! Μόλις καθάρισα το σπίτι!»

- να θρησκεύονται:
«- Κάνε το σταυρό σου να βγουν οι λεκέδες απ΄το χαλί, γιατί αλίμονό σου!»

- να ταξιδεύουν στο χρόνο:
«- Για, να σου πω! Δεν θα περιμένω αιώνες για να συμπεριφερθείς όπως πρέπει...»

- να είναι λογικά: «- Είπα πως αυτό είναι, και τέρμα!»

- να είναι προνοητικά: «- Να φοράς καθαρά εσώρουχα! Τι θα πουν οι άνθρωποι στο νοσοκομείο, αν χρειαστεί να σε πάμε;»

- να αντιλαμβάνονται τις... αντιθέσεις:

«- Μη συνεχίζεις να κλαουρίζεις γιατί θα σου αστράψω μία που θα σε κάνει πραγματικά να κλαις!»

- να υποκρίνονται:

«- Σου το 'πα εκατό χιλιάδες φορές, να μην υπερβάλλεις στις κρίσεις σου!»

- να αναγνωρίζουν τον «κύκλο» της ζωής:

«- Μη ξεχνάς πως εγώ που σε γέννησα, εγώ θα σε σκοτώσω!»

- να εκτιμούν συμπεριφορές: «- Σταμάτα πια να συμπεριφέρεσαι, όπως ο πατέρας σου»!

- να αναλογίζονται την καλοτυχία τους:

«- Υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο που δεν έχουν τους γονείς που έχεις εσύ»!, κ.λπ.

Αργότερα, όταν τα παιδιά γίνουν κι αυτά γονείς, θυμούνται πολλά απ' όσα έζησαν. Πότε; Όταν συνειδητοποιήσουν πόσο άδολα και ειλικρινά τα νοιάστηκαν οι "αυστηρές" μανάδες τους. Κι ακόμα, όταν συγκρούονται με τις δικές τους συμπεριφορές προς τα παιδιά τους.
Κι όταν βυθίζονται στα δικά τους modus vivendi, ε, τότε κάνουν πολλές αναφορές στο παρελθόν...

ΑΦΟΠΛΙΣΤΕ ΤΗΝ!

Αφοπλίστε την...

Αν φοβάστε τα όπλα και τις μπαλωθιές, ή για να δείτε καλύτερα...

Πάντως εμένα δεν με πειράζει να διαθέτει και μέσα αυτοπροστασίας!

ΑΣΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ...

Ληστεία θωρακισμένου από "θρασείς" ληστές...

Επιθέσεις μεθυσμένων ναυτών σε ντόπιους και φεύγουν ανενόχλητοι γιατί λέει έχουν άλλη ψευτοδικαιοσύνη..

Αδέσποτα αλλοδαπά πατσαούρια ληστεύουν ανήμπορους, (εμ, ποιούς άλλους θα τολμούσαν)...

Ξενέρωτες "διαμαρτυρίες" και διαδηλώσεις κατόπιν εορτής ετοιμάζονται, έτσι για να γίνουν απλώς, από συνήθεια...

Και περιμένοντας τα επόμενα επεισόδια του σήριαλ της καθημερινής ανασφάλειας, άλλοι κυκλοφορούν με τα χέρια στην τσέπη κάνοντας τους φιλειρηνιστές κι ελπίζοντας απλώς να μην τους τύχει...

Εμείς που ξέρουμε και μπορούμε και δεν ανεχόμαστε, αποκτούμε ασπίδα προστασίας:

...όπως την θέλουμε, την απολαμβάνουμε πολλαπλώς και σαφώς δηλώνουμε πως αν βρεθείς προκλητικώς μπροστά μας ακάλεστε ταραξία, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται...

Μάτια είχες, ας έβλεπες κι ας πρόσεχες!

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΙ ΕΠΩΝΥΜΟΙ, ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΑ ΚΟΡΟΪΔΑ...

Καταγγέλλεται συχνά από πολίτες ακόμη και δημοτικούς άρχοντες, πως δεν υπάρχει αρκετή αστυνόμευση κι εδώ κι αλλού, τελικά σ' όλη την επικράτεια.

Οι Έλληνες νοιώθουν κι είναι πραγματικά απροστάτευτοι.
Κι αυτό γιατί χιλιάδες αστυνομικοί αντί να κάνουν τη δουλειά που τους προσέλαβε η πολιτεία να κάνουν για την ασφάλεια όλων, χρησιμοποιούνται για την προσωπική ασφάλεια πολιτικών, διπλωματών, δικαστικών, επιχειρηματιών, "μεγαλο"δημοσιογράφων ή ακόμη και "καλλιτεχνών" και λοιπών επώνυμων κόπρων που απασχολούν τη δημοσιότητα.

Υπάρχουν και στοιχεία που βρήκαν δημοσιογράφοι από το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα:
Για τον πρωθυπουργό διατίθενται 100 αστυνομικοί κι ανάλογα αυτοκίνητα κι ολόκληρο το ΑΤ Ραφήνας, για τον Παπανδρέου 50, για τους άλλους αρχηγούς 20 στον καθένα, σε κάθε υπουργό από 8, αναπληρωτή υπουργό από 6, υφυπουργό από 4. Για τους ευροβουλευτές και τους βουλευτές Αττικής από 1 στον καθένα, για βουλευτές της επαρχίας από 2, για τους πρώην πρωθυπουργούς από 8, πρώην υπουργούς από 2, άγνωστος ο αριθμός αυτών που διατίθενται συνολικά σε όλους τους αναφερόμενους παραπάνω, μα σίγουρα μεγάλος, χιλιάδες...

Πού να μείνει μετά μάχιμος αστυνομικός να βγεί στους δρόμους για υπηρεσία, αφού όσοι μπορούν να το κάνουν αναλαμβάνουν δουλειά γραφείου ή παριστάνουν τους συνδικαλιστές με συνεχείς αξιώσεις από την πολιτεία, μα χωρίς να δείχνουν έστω λίγο έργο, να ξέρει κι ο πολίτης που χρειάζονται, αφού δεν βλέπει αποτελέσματα μετρήσιμα...

Που συνεχίζει να πληρώνει ακριβά με την φορολογία του την δημόσια τάξη κι ανασφάλεια, ενώ η εγκληματικότητα συνεχώς αυξάνεται κι εκδηλώνεται με βαρύτερες μορφές όσο περνά ο καιρός...

Θα αφυπνιστούν άραγε αυτοί που είναι "αρμόδιοι" για την τάξη, αν αρχίσουμε να καταστέτουμε όσοι μπορούμε μόνοι μας κι αποτελεσματικά, μιά κι όξω, τους αλλοδαπούς αληταράδες και τους δικούς μας χασικλήδες που κακά τα ψέμματα, αυτοί ευθύνονται για μεγάλο μέρος της καθημερινής εγκληματικής δράσης, ή θα μας τα πρήξουν οι αυτόκλητοι περιθωριακοί προστάτες ανθρωπίνων δικαιωμάτων (πάντα των δραστών, ποτέ των θυμάτων);

Να ξέρουν πάντως πως όταν έρθει αυτή η ώρα, θα περιλάβουμε πρώτα αυτούς και μετά τους υπόλοιπους, μην ρωτούν μετά γιατί: όποιος είναι μπροστά την πληρώνει πρώτος...

ΜΗ ΤΟ ΠΑΙΔΙ...

Ο Ντορής πήγε στρατιώτης στα 20 του κι όπως ήταν φυσιολογικό, βρέθηκε για λίγο σε στρατόπεδο κοντά στα σύνορα, εκεί που είναι αυξημένες οι ανάγκες της πατρίδας για φύλαξη.
Αυτό δεν άρεσε καθόλου στη μαμά, που με συνεχή γκρίνια στον μπαμπά, τον έπεισε να φροντίσουν «να κατέβει το παιδί, κάπου κοντά» να το βλέπουν αν είναι δυνατό και καθημερινά.
Προς τούτου φορτώθηκαν και στον βουλευτή που ψήφισαν τις τελευταίες εκλογές, να κάνει κάτι, γιατί «το δικό μας παιδί δεν έφυγε ποτέ από το σπίτι για τόσο καιρό», επικαλούμενοι μάλιστα την πολυετή τους στήριξη του από το σόι τους.
Κι εκείνος για να τους ξεφορτωθεί προσωρινά, τους υποσχέθηκε να το φροντίσει διακριτικά, μην πάρουν χαμπάρι κι άλλοι με παιδιά στο χακί.

Να σώσει το παιδί που πήγε απροετοίμαστο (στα 20 χρόνια του) από κανένα Λιάκο από την Λακωνία, ή κανένα Μήτρο από τα Τρίκαλα που θα το φάνε ζωντανό.
Γιατί αυτοί δεν έτυχαν της φροντίδας υπερπροστατευτικής μαμάς κι έχουν μια μαγκιά να αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις.
Εύκολο θύμα ο άβγαλτος μαμάκιας για τα αλάνια.

Η αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα παιδιά δε μεγαλώνουν πια στο δρόμο.
Κλεισμένα στα διαμερίσματα και «προστατευμένα» από γονείς-κλώσες, δεν επιτρέπεται να κάνουν ούτε βήμα χωρίς την έγκριση της μητρικής ανώτατης αρχής.
Η παιδική ζωή τους ένα συνεχή «ΜΗ».

Μη σε δαγκάσει ο σκύλος, μην πλησιάζεις τη κατσίκα και σε κουτουλήσει, όχι το μηχανάκι γιατί θα πέσεις, μακριά απ' το βουνό που είναι ψηλό, όχι στις καταδύσεις γιατί είναι βαθιά, πιες το γαλατάκι σου να μεγαλώσεις γρήγορα, άστο αυτό βρωμάει και τα παιδιά (των «καλών» οικογενειών) μεγαλώνουν σε γυάλες.
Για να γίνουν αύριο καλά προβατάκια, με την δουλίτσα τους, («επιστήμονες» μετά από πληρωμένες σπουδές) τον πλούσιο γαμπρό, την νύφη από καλή οικογένεια με προξενιό, την «θέση στην κοινωνία», μερίμνης των γονιών νοικοκύρηδες.

Να πάρουν από κληρονομιά την περιουσία του μπαμπά, να συνεχίσουν να αναπαράγουν το ίδιο πρότυπο στα δικά τους παιδιά, να καμαρώνουν οι παππούδες, μικρομεσαίες φοβίες και μαλακίες.

Τα άλλα παιδιά, από γονείς μικρομικρούς βιοπαλαιστές μέχρι ξοφλημένους ανεπρόκοπους εργάτες, ακολουθούν δύο δρόμους.

Κάποια λίγα τα καταφέρνουν (ακριβώς επειδή μεγαλώνουν δύσκολα κι αυτοσχεδιάζουν) να κάνουν αυτό που επιθυμούν στην ζωή, τα άλλα αλητοχαμούρια του δρόμου καταστρέφονται (κλοπές, διαρρήξεις, χρήση κι εμπόριο ναρκωτικών, bar-men και bar women, face control και λοιπά «επαγγέλματα» στα νιάτα τους, κατόπιν περιθωριακοί στα γεράματα, μέχρι να τους πάρει ο διάολος να τους λυτρώσει, πριν γίνουν δείγματα «έτσι θα καταντήσεις» στα μάτια των καθώς πρέπει παιδιών, να συνεχίσουν να ανέχονται τα όλο και περισσότερα «ΜΗ».

Οι καλύτεροι θα ασκήσουν μια τεχνική ειδικότητα, να «βγάζουν το ψωμί τους» βοηθητικοί στις ανάγκες των άλλων, που ποτέ δεν θα τους καλέσουν στα party τους.
Με όνειρο τους και κατάρα να τους κυνηγά, και τα δικά τους παιδιά επίσης να μεγαλώσουν δήθεν ασφαλή μέσα από τα «ΜΗ» που ακούν τους άλλους να προτάσσουν σε κάθε φυσιολογική πρωτοβουλία του παιδιού να μάθει, όχι να του δείξουν έτοιμο.

Έτσι ανακαλύπτει και κατανοεί τον κόσμο που το έφεραν να ζήσει.
Να γνωρίσει, να κάνει, να λερωθεί, να πέσει, να σηκωθεί, να ξέρει αργότερα...

ΤΑ ΖΩΝΙΑΝΑ ΚΑΙ Η ΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ...

Πολύς λόγος αυτές τις ημέρες, και πολύ δουλειά και θεαματικότητα, κυρίως για τα τηλεοπτικά μέσα από την Κρήτη και τα ορεινά Ζωνιανά.

Μην έχοντας λοιπόν τη δυνατότητα να βγώ και εγώ στα παράθυρα των τηλεοράσεων, (σαν μην μέλος στα κυκλώματα των επώνυμων» σκατάδων), θα εκφράσω με αυτές τις γραμμές κάποιες απορίες, ερωτηματικά και απόψεις.

Γεγονός αναμφισβήτητο είναι πως χωρίς ανοχή, κάλυψη και μερικές φορές και συμμετοχή, πολλών παραγόντων, κυρίως πολιτικών, δεν θα υπήρχε σήμερα αυτή η ιδιότυπη κατάσταση.
Ο δημοσιογράφος της "Καθημερινής" Τάκης Καμπύλης, σε άρθρο του στην εφημερίδα αυτή αναφέρει πως το πρώτο κομμάτι του παγόβουνου είναι οι επιδοτήσεις σε λάδι, σουλτανίνα και κτηνοτροφικά που με πολιτικά μέσα κατάφεραν οι Ζωνιανοί να εισπράττουν για ανύπαρκτες ποσότητες, ενώ, όπως στοιχεία στη Δ/νση Γεωργίας Ρεθύμνου δείχνουν, αν μετρήσει κανείς τα δηλωθέντα ζώα θα φθάσει σε νούμερα που δεν χωράνε στην Κρήτη ολόκληρη χωρίς κατοίκους.
Η βοήθεια κάποιων πολιτικάντηδων, λοιπόν, για παράνομες επιδοτήσεις είναι η αρχή της διαπλοκής.

Με τις πλάτες αυτών οι Ζωνιανοί προχωρούν στην "απαγόρευση" από το 1991 σε γεωπόνους και κτηνιάτρους να διενεργήσουν ελέγχους στο χωριό των. Αναφέρει ο δημοσιογράφος ότι μόνο την περίοδο 1998-2002 δόθηκαν επιδοτήσεις 56 δισεκ. δραχμών στον ορεινό Μυλοπόταμο ενώ οι 600 νέοι γεωργοί την ίδια περίοδο εισπράττουν άλλα τρία δισεκατομμύρια.

Ο συμπαθητικός, λοιπόν, αλλά σε όλα τα παράθυρα οργισμένος, Ζωνιανός κάτοικος δεν μας τα είπε καλά, όπως και πολλοί δημοσιογράφοι που σιγόνταραν στο θέμα ως συνήθως για "εγκατάλειψη από την πολιτεία" κλπ.μαλακίες που ακούγονται σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Ανάφερε ο Ζωνιανός κάτοικος, πως τώρα και επτά χρόνια τους αγνοεί το κράτος και αφήνει να εννοηθεί πως γι' αυτό στράφηκαν στην παρανομία.

Άλλοι πάλι κονδυλοφόροι, κατά το δακρύβρεκτο πρότυπο παλαιών Ελληνικών ταινιών (αμάρτησα για το παιδί μου) δικαιολογούν την εγκληματική δράση λόγω φτώχειας! Έστω λοιπόν, κάθε φτωχός θα πάρει ένα καλάσνικωφ και θα βαράει στο ψαχνό, θα πλασάρει στους καλοπερασάκηδες / χαβαλέδες / αιώνιους φοιτητές τον λευκό θάνατο (χρόνια όμως αργότερα από την αρχική χρήση) και θα ληστεύει μαγαζιά και τράπεζες βουτώντας και κάνα όχημα (εντυπωσιακό 4Χ4 συνήθως) που θα το κάψει στο τέλος.

Με αυτή την ασυδοσία και εγκληματική ανοχή των πολιτικάντηδων αλα και μπάτσων της περιοχής στράφηκαν σε μεγαλύτερες πηγές πλούτου, το χασίς, όταν 1.000 δενδρύλια αποδίδουν 2,5 τόνους, μεταφράζονται σε 5.000.000 ευρώ!

Πριν λίγες ημέρες η Scotland Yard είχε καλέσει στο Λονδίνο για ανάκριση τον πρωτότοκο πρίγκιπα του βρετανικού θρόνου γιατί ακούστηκαν πυροβολισμοί μέσα στο βασιλικό κτήμα όπου υπάρχουν και προστατευόμενα είδη πουλιών.Και φυσικά πήγε ο κόπρος, δεν μπορούσε να το αγνοήσει.
Ακόμη και στο Ισραήλ ο πρωθυπουργός "κλήθηκε" και ανακρίνονταν επί επτά ώρες στην αστυνομία πέρυσι. Και στις ΗΠΑ θα πήγαινε ο Πρόεδρος. Έτσι γίνεται παντού όπου υπάρχει νόμος και κράτος να τον επιβάλλει.
Φαντασθείτε η ΕΛΑΣ να καλούσε όχι Έλληνα βουλευτή ή απλώς πολιτευτή, ή κάποιο συγγενή τους, που θα βρισκόταν την άλλη ημέρα ο υπεύθυνός της. Εδώ σε τέτοια περίπτωση δεν θα ήταν δυνατόν ούτε στο γραφείο βουλευτή, υπουργού, ή απλώς γνωστού των παραπάνω, να μεταβεί η αστυνομία γιατί "ποινικοποιείται η πολιτική ζωή". Έτσι συμφέρει να λένε...
Πώς λοιπόν να μην δημιουργούνται καταστάσεις όπως των Ζωνιανών;

Επίσης ατυχής από τα ΜΜΕ η σύγκριση Ζωνιανών - Σφακίων. Στα Σφακιά υπάρχουν ιδιαιτερότητες, υπάρχουν κατσικοκλέφτες και κουμπούρια, αλλά δεν υπάρχουν σε τέτοια έκταση κακοποιοί.
Από την άλλη πλευρά οι γελοίοι Αντώναρος, Ρουσόπουλος, Παυλόπουλος κλπ μας δουλεύουν ασφαλώς όταν ισχυρίζονται ότι δεν γνωρίζουν τίποτα για τα από χρόνια συμβαίνοντα και ότι κανείς πολιτικός δεν καλύπτει τέτοιες ενέργειες και προτρέπουν όποιος έχει στοιχεία να τα καταθέσει.
Μα και τα μικρά παιδιά εκεί, γνωρίζουν αυτό που υποτίθεται ότι αγνοούν οι παραπάνω.
Και ακόμη γνωρίζουν ότι στοιχεία ΔΕΝ είναι δυνατόν να κατατεθούν γιατί στην πορεία θα πέσουν κεφάλια όσων είπαν για πιέσεις και εκβιασμούς, γιατί κινδυνεύουν από πολλούς.
Δεν έφτασαν ποτέ στα Ζωνιανά για να διαβάσουν στους τοίχους του χωριού γραμμένο "Γαμώ τις γυναίκες των ρουφιάνων". Και φυσικά ρουφιάνοι και Γερμανογκεσταπίτες, κατά τον φίλο μας Ζωνιανό κάτοικο των τηλεπαραθύρων, είναι όσοι δεν επιθυμούν τα καλομαθημένα στην μαλθακότητα παιδιά τους να πέσουν θύματα του λευκού θανάτου.
Ακόμη και όσοι γνήσιοι άντρες δεν θέλουν απλά να γειτονεύουν με κακοποιούς που διαπράττουν ληστείες, κλοπές και κάθε λογής παρανομία.
Όσοι θέλουν μια ήσυχη ζωή χωρίς κουμπούρια και μίσος χωρίς σοβαρή αιτία, αλλά με αγάπη για όλους, ιδίως για τους γειτόνους του που μαζί περνούνε τη ζωή τους.

Φίλε ορεσίβιε βοσκέ, οι Γερμανογκεσταμπίτες κατέδιδαν πατριώτες σε ξένους κατακτητές και όχι κακοποιούς και δυνάστες των ανθρώπων αυτού του τόπου. Δικαίωμά σου λοιπόν η... αντρειοσύνη (δεν είναι η δική σου περισσότερη από την δική μου), αλλά οι άντρες ξέρεις τι λένε:
Ναι τους γνωρίζω αλλά δεν καταδίδω χωριανούς, έστω και κακοποιούς.

Και φυσικά δεν δεχόμαστε να μας δουλεύεις λέγοντας να πάρουμε την μετροταινία να μετρήσουμε σε πόσα μέτρα από το κέντρο του χωριού βρέθηκαν τα πειστήρια των ληστειών, κλοπών, του χασισεμπορίου κλπ. και αν είναι σε παραπάνω από... πέντε δέκα μέτρα δεν είναι Ζωνιανά.

Εξάλλου με τα κοντινά χωριά, μεταξύ σας, είστε από χρόνια στα μαχαίρια. Ποιός θα τολμούσε να σιμώσει για να φέρει στο χωριό σας τα δικά του εγκληματικά απορρίμματα; Άλλωστε από χρόνια έχετε αποκλείσει με μπάζια τους εσωτερικούς ορεινούς δρόμους προς τα διπλανά χωριά, δυσκολεύτηκα να βρώ τρόπο να περάσω απο κεί όταν ήρθα.
Και αν μπορείς απάντησέ μας πώς γίνεται όταν πηγαίναμε για Ψηλορείτη με ένα φίλο, να αφήνουμε άφοβα, ακόμη και ημέρες, οχήματα στους ορεινούς δρόμους από μεριά Αμαρίου και από δική σας μεριά να μην είναι δυνατόν να μείνει ούτε ώρα όχημα, από πολύ παλαιά, κατά σύσταση πάλι Ζωνιανών που γνωρίζουν τι θα βρίσκαμε όταν επιστρέφαμε από την κορφή.
Πριν λίγο καιρό, μη γνωρίζοντας κανένα Ζωνιανό, βρήκα από τον κατάλογο ΟΤΕ τηλέφωνο καφενείου στο χωριό αυτό και ερώτησα αν περνά ο ορεινός δρόμος προς κορφή Ψηλορείτη για μια περιήγηση. Ο άνθρωπος, χωρίς να με γνωρίζει, μου συνέστησε να μην πάω αν δεν γνωρίζω κάποιο κτηνοτρόφο της περιοχής.
Θα μεριμνήσω σύντομα, να εξασφαλίσω και εκλεκτό κρέας!

Και άλλοι Ζωνιανοί μίλησαν για τον πατριωτισμό και την ιστορία του χωριού, που κανείς δεν την αμφισβητεί. Η σημερινή όμως ιστορία του δυστυχώς γράφεται με μαύρα γράμματα αφού «πατριωτισμός» των σημερινών μαυροποκαμισάδων της περιοχής είναι η κονόμα σε βάρος άχρηστων νέων γκαγκάδων, και η τρομοκράτηση των «υπηρετών του νόμου» ρουσφετοβολεμένων θρασύδειλων μπάτσων με τα καλάσνικωφ, που τρομοκρατούν για εντυπωσιασμό με την σειρά τους αθώους κάτοικους της περιοχής ποτέ τους πραγματικούς ενόχους και φταίχτες.
Και από την πλευρά όμως της αστυνομίας φυσικά δεν θα έπρεπε να βγάλουν τα απωθημένα τους οι "ειδικές δυνάμεις" των Αθηνών , όσο και αν νοιώθουν αγανάκτηση για τα συμβάντα σε βάρος τοπικών συναδέλφων τους. Είναι απαράδεκτο να σύρονται άνθρωποι από ένα χωριό, όπου επικρατεί ο χωρίς αντίκρυσμα εγωϊσμός, γιατί βρέθηκαν στο σπίτι τους κάποια μαχαίρια ή πιστόλια.
Δεν νομίζω να υπάρχει σπίτι στην Κρήτη, και το δικό μου ακόμη, που να μην βρεθεί κάτι τέτοιο. Φυσικά, αφού βρέθηκαν αυτά ο νόμος τους επιτάσσει να έχουν τις ανάλογες ενέργειες αλλά με σύμφωνη γνώμη ανωτέρων και εισαγγελέα τέτοιες ενέργειες έπρεπε να αποφευχθούν.
Όπως και η βίαιη (για τις κάμερες) συμπεριφορά των μπάτσων, ακόμη και αν ήταν σίγουροι για το ποιούς έχουν απέναντί τους.
Ο παπάς του χωριού δεν απάντησε σε ερωτήσεις με τη δικαιολογία ότι για όλα φταίει το σκοπευτήριο που δεν έφτιαξε η πολιτεία και ο κοινοτάρχης ότι δεν γνώριζε τίποτα από όλα αυτά.
Εμείς αν είμαστε στη θέση τους, μέσα στη φωλιά του λύκου, τι θα λέγαμε;

Έχω την απορία αν οι πατεράδες και οι μανάδες αυτών των πολυάριθμων παιδιών των Ζωνιανών, που είναι πολύτεκνοι και συνεχώς αυξάνονται, δεν σκέφθηκαν ποτέ πώς θα αισθανόταν για τους ανθρώπους που θα τα είχαν βάλει στον κόσμο του λευκού θανάτου αν ήταν έρμαια στην καλοπέραση κι αυτά, όπως τα 'πρωτευουσιανάκια";
Δεν θα ξεσηκωνόταν να τους βρούνε να τους λυντσάρουν;
Γιατί λοιπόν μας βγαίνουν κι από πάνω. Επειδή οι άνθρωποι που έχασαν τζερεμέ τα παιδιά τους δεν ξεσηκώθηκαν μέχρι τώρα και είναι τόσοι πολλοί, και σε πολλούς τόπους, να κυνηγάνε τους συγχωριανούς τους χασισέμπορους οπότε δεν θα τους έσωζαν ούτε οι πλέον απόκρημνες σπηλιές του Ψηλορείτη;

Εξάλλου, όπως αναφέρει ο παραπάνω δημοσιογράφος, περίπου 2.500 Ζωνιανοί ζουν στην Αθήνα και περί τους 1.500 στο Ηράκλειο κι αλλού και όχι μόνο δεν ακολούθησαν την ιδιαίτερη εγκληματικότητα συγχωριανών τους αλλά πολλοί έχουν διαπρέψει σε διάφορους τομείς.

Ο πρωθυπουργός έχει εξαγγείλει την επανίδρυση του κράτους και δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς ότι κάτι τέτοιο χρειάζεται. Η επανίδρυση αλλά, και η τήρηση της νομιμότητας, δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν διαλύσει το παρακράτος της μαφίας των κάθε λογής προστατών.

Από χαμηλά, τους προστάτες των μπαρ και άλλων κωλομάγαζων του Ρεθύμνου και της γύρω περιοχής, μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια προστασίας με αντάλλαγμα μερικές ψήφους σε ισόβιους βουλευτές της περιοχής και τώρα των γόνων τους.