ΘΕΛΩ ΠΛΟΥΣΙΟ ΓΑΜΠΡΟ...

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε σε ένα forum για ραντεβού, από μια νεαρή και όμορφη γυναίκα, η οποία έχει θέσει ως μοναδικό στόχο της ζωής της να παντρευτεί έναν πλούσιο άντρα.

Και είναι τόσο αποφασισμένη να πετύχει τον σκοπό της, που δεν διστάζει να ζητήσει συμβουλές για το πώς θα καταφέρει να τον «τυλίξει».

Ωστόσο, σίγουρα δεν περιμένει την απάντηση που λαμβάνει από έναν άνδρα που πληροί τα τυπικά προσόντα που ζητά, και που τυχαίνει να είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της JP Morgan.

Διαβάστε το ποστ της 25χρονης κοπέλας:

Θα είμαι ειλικρινής για το τι θέλω να σας πω. Είμαι 25 ετών. Είμαι πολύ όμορφη, έχω στυλ και καλό γούστο. Θα ήθελα να παντρευτώ έναν άντρα με ετήσιο μισθό 500.000 δολάρια και πάνω. Ίσως με χαρακτηρίσετε άπληστη, αλλά ένας ετήσιος μισθός 1 εκ δολαρίων, θεωρείται ως μεσαία τάξη στη Νέα Υόρκη.

Η απαίτησή μου δεν είναι υψηλή. Υπάρχει κάποιος σε αυτό το φόρουμ με ετήσιο εισόδημα 500.000 δολάρια; Και αν είστε όλοι παντρεμένοι, θέλω να σας ρωτήσω: Τι πρέπει να κάνω για να παντρευτώ έναν πλούσιο σαν εσάς;

Ανάμεσα στους άνδρες με τους οποίους έχω βγει ραντεβού στο παρελθόν, ο πιο πλούσιος έβγαζε 250.000 δολάρια το χρόνο και αυτό είναι το χαμηλότερο όριό μου. Αν κάποιος θέλει να ζήσει σε μια καλή περιοχή, το εισόδημα αυτό δεν είναι αρκετό.

Ετσι απευθύνω σε εσάς ορισμένες ταπεινές ερωτήσεις:

Πού συχνάζουν οι πλούσιοι εργένηδες; (Παρακαλείσθε να αναφέρετε τα ονόματα και τις διευθύνσεις των μπαρ, εστιατορίων, γυμναστηρίων).

Σε ποια ηλικιακή ομάδα θα πρέπει να στοχεύω;

Γιατί οι περισσότερες γυναίκες πλουσίων ανδρών είναι μέτριες εμφανισιακά; Γνώρισα μερικά κορίτσια που δεν έχουν την εμφάνιση και δεν έχουν ενδιαφέρον, ωστόσο παντρεύτηκαν πλούσιους άνδρες.

Πώς αποφασίζετε ποια μπορεί να γίνει γυναίκα σας, και ποια μπορεί να γίνει μόνο φίλη σας; (Ο στόχος μου τώρα είναι να παντρευτώ).

(υπογραφή) Όμορφη

Διαβάστε την απάντηση που της έστειλε ο Διευθύνων Σύμβουλος της JP Morgan:

Αγαπητή κυρία Ομορφη,

Διάβασα την επιστολή σας με μεγάλο ενδιαφέρον. Υποθέτω ότι υπάρχουν πολλά κορίτσια εκεί έξω που έχουν παρόμοιες απορίες με τη δική σας. Παρακαλώ επιτρέψτε μου να αναλύσω την κατάστασή σας ως επαγγελματίας επενδυτής.

Το ετήσιο εισόδημά μου είναι πάνω από 500.000 δολάρια και ικανοποιεί τις ανάγκες σας, έτσι πιστεύω ότι δεν χάνω τον χρόνο μου εδώ.

Ως άνθρωπος των επιχειρήσεων, θα ήταν κακή απόφαση να σας παντρευτώ. Η εξήγηση είναι πολύ απλή, οπότε επιτρέψτε μου να την αναλύσω.

Βάλτε στην άκρη τις λεπτομέρειες, αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε εδώ είναι μια ανταλλαγή «ομορφιάς» και «χρήματος»: Το πρόσωπο Α παρέχει την ομορφιά και το Β πληρώνει γι 'αυτήν, τόσο απλά.

Ωστόσο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα εδώ. Η ομορφιά σας θα εξασθενίσει κάποτε, ενώ τα χρήματα μου δεν θα εξαφανιστούν (τουλάχιστον όχι χωρίς κάποιο σοβαρό λόγο). Λογικά το εισόδημά μου θα αυξάνεται από χρόνο σε χρόνο, αλλά εσείς δεν θα είστε πιο όμορφη καθώς τα χρόνια θα περνούν.

Ως εκ τούτου, από την άποψη των οικονομικών, εγώ είμαι ένα περιουσιακό στοιχείο που η αξία του θα αυξάνεται, ενώ η δική σας αξία θα φθίνει. Αν η ομορφιά είναι το μόνο περιουσιακό στοιχείο σας, η αξία σας θα είναι πολύ χειρότερη μετά από 10 χρόνια.

Με τους όρους που χρησιμοποιούμε στην Wall Street, σε κάθε διαπραγμάτευση υπάρχει και η εμπορική αξία. Αν η εμπορική αξία ενός περιουσιακού στοιχείου δεν είναι καλή ιδέα να το κρατήσει κάποιος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ίδιο ισχύει και με το γάμο που θέλετε να κάνετε.

Καθένας με εισόδημα πάνω από 500.000 δολάρια ετησίως δεν είναι ανόητος. Θα βγαίναμε μαζί σας αλλά δεν θα σας παντρευόμασταν. Θα σας συμβούλευα να εγκαταλείψετε την αναζήτηση στοιχείων και συμβουλών για να παντρευτείτε πλούσιο άνδρα.

Και στην τελική, θα μπορούσατε να γίνετε εσείς η ίδια το άτομο που κερδίζει τα 500.000 δολάρια το χρόνο. Είναι πιο πιθανό από το να βρείτε έναν ηλίθιο πλούσιο.

Εύχομαι αυτό να σας βοηθήσει

Δ/νων Σύμβουλος της J. Ρ. Morgan

ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΟΡΟΪΔΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία από το 1964.

Σε ένα μικρό χωριό, 7 ορφανές αδελφές είναι ερωτευμένες, όμως φοβούνται το θείο τους και την ανύπανδρη θεία τους και κρύβουν τους αγαπημένους τους...

ΓΑΜΠΡΟΥ ΑΠΑΞΙΩΣΗ...

Επιστήμονας άνθρωπος με 2 πτυχία ήταν ο Μιχάλης...

Μαθηματικός σπούδασε πρώτα και σαν πήρε το χαρτί συνέχισε σπουδές στο εξωτερικό, στην Γαλλία σε ονομαστό πανεπιστήμιο, σε άλλο τομέα αφού έχοντας σχετικές ανησυχίες διάλεξε αυτή τη φορά φιλοσοφικές σπουδές.

Τα πήγε πολύ καλύτερα εδώ κι έφτασε μέχρι το διδακτορικό, πριν τα μαζέψει κι επιστρέψει στον τόπο του.

Τελειώνοντας την στρατιωτική του θητεία κι αφού πρώτα πέρασε αρκετά χρόνια σαν φροντιστής σε φροντιστήρια άλλων ή σε δικά του ιδιαίτερα μαθήματα, κατάφερε εντέλει και τρύπωσε στην ΔΕ σαν ωρομίσθιος σε ένα επαρχιακό λύκειο σαν μαθηματικός και κάπου στάθηκε τυχερός και βρέθηκε επισκέπτης καθηγητής στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, όπου έκανε κάποιες διαλέξεις κι έπαιρνε κατιτίς να τσοντάρει τον κύριο μισθό του.

Για να φτάσει ως εδώ πέρασαν τα χρόνια του βέβαια, πάτησε τα 50 του και θέλοντας να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια, ζήτησε βοήθεια από ένα φίλο του, κολλημένο κι αυτόν στην εκπαίδευση...

Στην εκπαίδευση ενηλίκων όμως τούτος, που έχοντας πρόσβαση σε ενήλικα άτομα, του σύστησε μια μαθήτρια ανύπαντρη από το ΣΔΕ που δίδασκε. Μια νέα κι αρκετά εμφανίσιμη κοπέλα 22 χρονών (27 στην πραγματικότητα, μα δεν το έλεγε πουθενά κι ας το ξέρανε όλες οι κουτσομπόλες στο σχολείο, άγνωστο πως), από ένα χωριουδάκι απομακρυσμένο πολύ από τον δημόσιο δρόμο, στην πλαγιά ενός βουνού, με έξι σπίτια όλα κι όλα που οι κάτοικοι του αν και ελάχιστοι ήταν τσακωμένοι μεταξύ τους πεπλεγμένα, έτσι που ούτε ήξερε ένας συγκεκριμένος με ποιούς τάχει καλά και με ποιούς έχει έχθρητα, που έφτανε μέχρι την βεντέτα καμιά φορά...

Τι πιο φυσικό να θέλει να φύγει η κοπέλα από ένα τέτοιο μέρος, έστω και με ένα προξενιό με τον (διπλό) επιστήμονα που και ήρεμος άνθρωπος ήταν και θα την πρόσεχε αν την είχε κοντά του σαν ταίρι.

Αντιθέτως όμως από ότι περίμεναν οι συμβάλλοντες στο προξενιό, εκείνη έπιασε τον Θεό από τον πόδα που λένε στην περιοχή της, όταν τον φέρανε στο σπίτι με το χιλιάρι αμαξάκι του που με δυσκολία σκαρφάλωσε ως εκεί, της τον συστήσανε και τον είδε:

- Εγώ κ. Ευανθία να πάρω αυτόν εδώ; Εγώ είμαι 22 χρονών και αυτός 50, είναι και φαλακρός και ήρεμος σαν αρνάκι τρομάρα του. Κι αν είναι καθηγητής τι να τα κάνει τα πτυχία του αν τον διώξουνε αύριο από τα σχολειά που στην αγορά δεν πιάνουνε μια; Περιουσία άραγε έχει, όσους τόνους λάδι βγάνει τον χρόνο, πόσα κιλά κρασί και τσικουδιά, αμάξι με μεγάλες ρόδες να βγαίνει στους χωματόδρομους για τα πρόβατα δεν έχει...ξέρει να τα βόσκει τουλάχιστον; Και θα καταφέρει θέλει να μου κάνει κιανένα κοπέλι εδά στα γεράματα, να γίνω μάνα κι εγώ, αλλιώς τι να τον κάνω...

Έτσι απόμεινε ημιτελές το προξενιό που πήγανε να τους σκαρώσουνε κι απόμεινε κι αυτή μοναχή στο χωριουδάκι να προσμένει σε μελλοντικό αρραβώνα με νεαρό μαυροποκαμισά χωρικό από καλύτερο και πλουσιότερο χωριό διαθέτοντας όλα τα προσόντα που περιγράφηκαν παραπάνω, ελεύθερος ακόμη παρά την προσπάθεια κι ο (διπλός) επιστήμονας να την παίζει μοναχός του κάθε βράδυ και να κοιτά τα πτυχία, το ένα διδακτορικό που ούτε αρκετά λεφτά (πιο πολλά έδωσε συνολικά από όσα θα πάρει σε 20 χρόνια να πάει κάποια χρόνια στην Γαλλία να γίνει δόκτωρ), ούτε θηλυκά του βάνουν στο κρεββάτι, αφού εκτός του καρακατσουλιού, ούτε συναφή του επιστημόνισσα τον διευκολύνανε να γνωρίσει και να πορευτούν ομού, όπως φαίνεται εκ των πραγμάτων κι έμεινε μαγκούφης τόσα χρόνια.

Μια αληθινή πέρα για πέρα ιστορία που καταντά πικρή, μα έτσι τα φέρνει η ζωή κι αν δεν σας αρέσει άντε να τ' αλλάξετε...το κάνετε;

Ο ΤΖΟΥΓΚΡΟΣ...

Η ωραιότερη κοπελιά του χωριού της ήτανε. Ψηλή και κοκκινομάλλα με γαλάζια μάτια, σπάνια μορφή για τα δεδομένα της περιοχής, από τα 13 της άναβε τους άντρες και προκαλούσε φαντασιώσεις στο πέρασμα της...

Καλλιεργούσε κι αυτή τις φαντασιώσεις των νεαρών, ιδίως αυτουνού που δούλευε κάτω από το πατρικό της σπίτι, όταν ανεβαίνοντας την σκάλα του έδειχνε τι χρώμα βρακάκι φορούσε, κάθε φορά και διαφορετικό αφού άλλαζε 3 φορές τη μέρα, πότε άσπρο, πότε μαύρο, πότε κόκκινο...

Και πόσο μεγάλωσαν τα βυζιά της τελευταία του έδειχνε όποτε της ζητούσε, μα όταν ξεθαρρεμένος της ζήτησε να ενδώσει μαζί του ένα βράδυ για περισσότερα, του είπε ξεκάθαρα:

- Με σένα ρε θα πάω,που είσαι κοντός, χοντρός και βοηθός σε ξυλουργείο; βλέπε ότι σου δείχνω να χορταίνεις, μα δεν είμαι εγώ για σένα, εγώ είμαι ωραία...

Ωραία και ξεχώριζε στα πανηγύρια, ένας άλλος τολμηρότερος από ψηλότερο όμως κι ορεινό χωριό αυτός, ήθελε να την ζητήσει σε γάμο. Πλησίασε την μάνα της και της απαριθμούσε ότι μετρούσαν οι γύρω του χωριάτες ως παράγοντα επιτυχίας: Τόσα λιόδεντρα έχω φυτέψει, τόσους τόνους λάδι μου βγάζουν τον χρόνο, τόσα κιλά κρασί κάνει το αμπέλι μου, χώρια τα πρόβατα, τα κουνέλια, οι όρθες, ο κήπος με τα λαχανικά, πήρα κι αυτοκίνητο 4χ4, θα χτίσω και το σπίτι που μου άφησε κληρονομιά ο παππούς μου, θέλω την κόρη σου για γυναίκα μου, αρχόντισσα στο χωριό μου θάναι...

Πράγματα που συγκινούσαν την γριά, μα καθόλου τη νέα που απέρριψε ασυζητητί τον επίδοξο γαμπρό και νοικοκύρη άνθρωπο που καταγόταν από μικρό ορεινό χωριό όμως...

- Άσε με ρε μάνα να χαρείς...που θα πάρω τέτοιον τζούγκρο, να περάσω την ζωή μου στρώνοντας ανάπλες στα λιόδεντρα του, ή να του βοηθώ να σκάβει τα κρομμύδια...Να φύγω από το χωριό μας που είναι στον αφρό της θάλασσας για να πάω στο δικό του, να την βλέπω με τα κυάλια και να θέλω μιάμιση ώρα δρόμο για να πάω να ψωνίσω ότι θέλω από ένα μαγαζί...

Και του το ξέκοψε κατάμουτρα με τρόπο που δεν έκρυβε την απέχθεια της:

- Είσαι χωριάταρος ρέ, δεν είμαι για τα δόντια σου, εγώ είμαι ωραία και μπορώ να πάρω ακόμη και δημόσιο υπάλληλο!

Δεν θα την πάθαινε αυτή σαν την άλλη νεόνυμφη που γεννημένη και μεγαλωμένη σε χωριό ανάμεσα στα δυο προηγούμενα, χωρίς πολλές επιλογές στην ζωή της πέρα από ένα επιτυχημένο προξενιό, παντρεύτηκε ένα φιλότιμο μεν παιδί μα τζούγκρος κι αυτός σαν τον άλλο, πήγε νύφη στο ορεινό χωριό στο σπίτι που της έχτισε κι επίπλωσε, μα τώρα περνούσε τις μέρες της με τα 4 παιδιά που κάνανε, στην κουζίνα για το φαί και καθαρίζοντας ολημερίς ύστερα το σπίτι ή σκαλίζοντας για ώρες τον κήπο, μην έχοντας τι άλλο να κάνει...

Το να πάρει δημόσιο υπάλληλο με σίγουρο μισθό και κάποια μόρφωση, ήταν απωθημένο που είχανε πολλές, να ξεφύγουνε από τα χωράφια και την σκληρή χειρονακτική εργασία, χωρίς πολλά μηχανήματα τότε...

Στην περίπτωση της είχε μια ευκαιρία να γνωρίσει ένα τέτοιο και με στολή μάλιστα, που της προξένεψε μια άλλη φορά ένας θείος της, καραβανάς της αεροπορίας της είπε πως ήταν, αποσπασμένος σε μια βουνοκορφή να συντηρεί ένα radar, πολύ μακριά από την κύρια μονάδα του.

Σαν τον είδε τον αναμαζωξιάρη από την Στερεά Ελλάδα, κοντό, μαυριδερό κι άσχημο φτωχόπαιδο που βρήκε διέξοδο σαν μόνιμος καραβανάς κάποτε και κατέληξε εδώ πέρα και λογαριάζοντας σωστά πως ο δικός της ποτέ δεν θα γινόταν υψηλόβαθμος αξιωματικός ούτε διοικητής σε μονάδα σαν κατσαβιδάς που ήταν, τον έκανε πέρα κι αυτόν.

- Με τέτοιο σουλούπι γύφτισσα του πρέπει, εγώ μπορώ να χτυπήσω ως και γιατρό...
Αν ήταν σε πόλη ή στην Αθήνα βέβαια, δεν θα δυσκολευόταν να πλευρίσει κάποιο μαζεμένο γιατρουδάκι, να του δείξει ή να του προσφέρει ακόμη αυτό που έδειχνε και στους άλλους και να το έχει του χεριού της μετά, γινόμενη "σύζυγος ιατρού" και ξεχνώντας το όνομα του, καλή ώρα όπως το "ο γιατρός δεν δέχεται τώρα επισκέψεις" αντί γα το ορθότερο "ο άντρας μου κοιμάται το μεσημέρι" που άκουγαν οι κοινοί θνητοί όταν ενοχλούσαν τον επιστήμονα σε ακατάλληλες ώρες...

Γιατρό δεν μπόρεσε να πάρει αφού στο χωριό τον έβλεπε από κοντά μόνο σε ώρα ανάγκης και τύχαινε πάντα μεγάλος και παντρεμένος με καλή προίκα, μα βρέθηκε και ο άντρας που την συνάρπασε κι έγινε δική του...

Με κάποιους μικρούς συμβιβασμούς από την πλευρά της, αφού γιατρός δεν ήταν, πτυχιούχος της Ανωτάτης Εμπορικής όμως ήταν, χωράφια και περιουσία αρκετά είχε για να καλαρέσει και στην μάνα της, μα έβαζε άλλους να τα καλλιεργούνε σιμισιακά, από κοντινό χωριό καταγόταν για να έχουν κάτι κοινό μα δεν ήταν τελείως τζούγκρος σαν τους άλλους, καθότι αρκετά καλλιεργημένος κι έξυπνος να συζητήσει κάποιο θέμα όταν τους καλούσαν κάπου και με φινέτσα να διαλέξει ένα καθώς πρέπει κουστούμι για "καλό του" ώστε να μην πηγαίνει μαυροντυμένος και με τα ίδια άρβυλα που φορεί και στο χωράφι όπως ο πρώτος επίδοξος γαμπρός.

Ασχολούνταν δε και με τα κοινά, ως και δημοτικός σύμβουλος εκλεγόταν για δυο τετραετίες σε Καποδιστριακό δήμο, να καμαρώνει η ωραία του χωριού...

Που την αγαπούσε πραγματικά την γυναίκα του, ώστε να την συγχωρήσει και να την περιμένει υπομονετικά για μερικούς μήνες όταν τόσκασε με έναν καλοσκαρωμένο μπάτσο (άλλος μόνιμος δημόσιος υπάλληλος κι αυτός) που υπηρετούσε εκεί, μιας και "δεν έκανε καλά το νινί τζη" όπως απολογιόταν η μάνα της κατά την απουσία της...

Κι άλλες είχανε κι έχουνε περιπέτειες, που μείνανε αφανείς και μας ξενερώνουν τώρα τα media με το μπουκάλι της Τζούλιας!

Λίγους μήνες έλλειψε από την μόνιμη από τότε και μετά συζυγική τους εστία που την αυγατίσανε με 2 παιδιά, όσο διάστημα δηλαδή χρειάστηκε για να φάνε σε γλέντια και ταξίδια με τον λεβέντη ερωτοχτυπημένο μπάτσο το κομπόδεμα που μάζευε κι αυτός για να χτίσει το σπίτι του, κάτι που άφησε στην άκρη για μελλοντικούς χρόνους κι έσοδα, όταν την άκουγε αυτούς τους μήνες να του λέει:

- Τώρα που έχεις εμένα δίπλα σου, τι τα θες τα ντουβάρια;

SUGARTOWN: BRIDEGROOMS. ΟΙ ΓΑΜΠΡΟΙ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ή αλλιώς: όταν οι γυναίκες σπανίζουν...

Και είναι απαραίτητες στη ζωή ένός γνήσιου άντρα, πανάθεμα τις!

Χωρίς την κατάλληλη νύφη, γάμος δεν γίνεται...

Τότε είναι που αρχίζει το ψάξιμο, με κάθε τρόπο!

Δείτε την σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=3800318726220173534&hl=el&fs=true

ΠΡΩΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΓΑΜΟΥ ΕΚΠΛΗΞΗ...

Να τι μπορεί να συμβεί όταν προχωρούν σε γάμο χωρίς να γνωρίσει το ένα έτερο ήμισυ καλά το άλλο.

Σχετικά light όμως σήμερα να βγει gay ο γαμπρός και να επλαγεί η νύφη...

Σε άλλη δημοσίευση άλλη φορά, περισσότερες εκπλήξεις.

ΠΕΘΕΡΟΚΑΜΕΝΩΝ ΚΑΗΜΟΙ...

Την πεθερά μου οψές αργά στον ύπνο μου την είδα

και θάρουνα πως πάλευα με τη Λερναία ύδρα
********************************************************
Όταν κοντά στο σπίτι μου η πεθερά ζυγώνει,

με πιάνει σοκ αλλεργικό και παίρνω κορτιζόνη
*********************************************************
Βλέμμα βοδιού, στόμα φιδιού και το μαλλί σαν πράσο

κι όταν την βλέπω φίλοι μου, μούρχεται να ξεράσω.
***********************************************************
Σ' ένα γκρεμό να τηνε δώ από ένα κλαδί πιασμένη

θα προσπεράσω και θα πω καλά 'ναι κρεμασμένη.
*************************************************************
Εγώ είδα και τον χάροντα μα εμένα δεν με νοιάζει

το μόνο που κατάλαβα, της πεθεράς μου μοιάζει.
*************************************************************
Η πεθερά με βλαστημά το γιο της να μην πάρω

για δε με θέλει νύφη στον κόσμο τον απάνω.
********************************************************
Στο κόσμο τρία πραγματα δε κάνουν σ'ένα σπιτι

δυό κούνελοι, δυό πετεινοί και πεθερά με νύφη.
*************************************************************
Την πεθερά μου να την δώ στα κασαπιά σφαγμένη

με το κιλό να την πουλούν, κανείς να μην την πέρνει.
*****************************************************************
Ούλοι οι διόλοι μέσα ντου απού χρωστεί να δώσει

και που 'χει πεθερά καλή και δεν τηνε γαστρώσει...

γιατί

Τέσσερα πόδια έχει ο λαγός τέσσερα και το ρίφι

πρώτα γαμούν την πεθερά και ύστερα τη νύφη!

ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΣΚΟΠΟ...

Μήπως νομίζετε πως οι παρθενόπες που συχνάζουν στα "πολιτιστικά κέντρα" των ενοριών και της μητρόπολης έχουν κι αντίστοιχες βιβλικές αρχές κι είναι πρόθυμες να δεχτούν τον άλλο όπως είναι σαν Θεού παιδί;

Μέγα λάθος όπως διαπίστωσε ο Γιώργης, που άρχισε να πηγαίνει στο πολιτιστικό κέντρο και να βοηθά στις εκδηλώσεις όταν είδε πως το ίδιο έκανε και μια τέτοια που του άρεσε. Εκεί συνάντησε κι αρκετές άλλες παρθενόπες που έχοντας συνηθίσει χρόνια το κατηχητικό και τις "ιερές συνάξεις", εξακολουθούσαν να συμμετέχουν και μετά που ενηλικιώθηκαν...

Δασκαλίτσες οι περισσότερες, που διορίστηκαν αμέσως μετά την αποφοίτηση τους σε καλά κεντρικά σχολεία μέσα στην πόλη, χωρίς να χρειαστεί να εξοριστούν για μερικά χρόνια σε απομονωμένα χωριά στα Σφακιά ή στο Σέλινο ή περισσότερο στο ορεινό Ρέθυμνο να τους βγάζουν πιστόλια στην τάξη για να περνούν τα μαθήματα οι κουμπούρες μαθητές.

Έχοντας γλιτώσει τα πάθη του νεοδιόριστου δασκάλου από θεία τύχη ή καλύτερα διαχρονική αρχιερατική εύνοια και ιερών ψήφων, οι νεαρές δασκαλίτσες επικεντρώνονται στον άλλο στόχο τους, που είναι ένας καλός γαμπρός, όπως τις δασκάλευαν χρόνια από το σπίτι οι μανάδες.

Επιστήμονας άνθρωπος βέβαια, γιατρός - δικηγόρος από τον αφρό της κοινωνίας, έστω πολιτικός μηχανικός απ' αυτούς που χτίζουν πολυκατοικίες όμως, όχι τους υπόλοιπους που αρκούνται να φτιάχνουν υπονόμους ή να στρώνουν με πλάκες τα πεζοδρόμια...

Επιστήμονας ήταν και ο Γιώργης κι ας μη θυμόταν καν πότε αποφοίτησε, από ποιά σχολή και που είχε καταχωνιάσει το πτυχίο του, αφού η ζωή του τάφερε ξανάκολα και δεν βολεύτηκε πουθενά όταν ήταν καιρός και είχε κι αυτός νιάτα...

Τώρα πια σε κρίσιμη ηλικία του έμεινε μόνο η έφεση για διάβασμα και για φιλοσοφική αναζήτηση, μα ήταν και στα όρια του περιθωρίου, ένεκα άφραγκος κι εντέλει ανεπρόκοπος όσα βιβλία κι αν συσσώρευε και διάβαζε με τις ώρες στο μικρό διαμέρισμα που ευτυχώς κληρονόμησε από τους δικούς του...

Ούτε λόγος να παντρευτεί, να βάλει ένα θηλυκό στο κρεββάτι του, να φάει ένα πιάτο φαί μαγειρεμένο και νάχει κι έναν άνθρωπο να μοιράζεται τις βόλτες, τις σκέψεις και τις θεωρίες για τη ζωή που ανέπτυσσε. Του αναπτέρωσε τις ελπίδες για σχέση με παρθρενόπη ένας γνωστός του μηχανικός που μετά από χρόνια θητεία στο πολιτιστικό, παντρεύτηκε την καλή του που μαζί περνούσαν τις ώρες τους εκεί, στο παραπέντε πριν τους βάλουν και τους 2 κάτω τα χρόνια.

Εκείνος στάθηκε τυχερός, μα δεν ήταν το ίδιο για τον Γιώργη. Στο πολιτιστικό τον έβλεπαν με οίκτο περισσότερο οι παρθενόπες για την απενταρία του, παρά να συγκινηθούν από την καλή φυσική του κατάσταση, τις ενδιαφέρουσες απόψεις του, τις οικολογικές του ευαισθησίες...

Για γαμπρός δεν τους έκανε, τους βόλευε όμως να τον χρησιμοποιούν στις αγγαρείες, που από την χορωδία βυζαντινής μουσικής, τον ραδιοσταθμό της εκκλησίας, την κουζίνα στο υπόγειο, την ιεραποστολική διακονία, τις επετειακές και λοιπές εκδηλώσεις, υπήρχαν πολλές...

Πρόθυμος έτρεχε ο Γιώργης όπου του λέγανε να βοηθήσει, μόλις πριν 3 βδομάδες κουβάλησε και στοίχισε σε σειρά ίσαμε 500 καρέκλες για την "Παγκρήτια Σύναξη Ορθοδόξων Νέων" μα όταν ήρθε η ώρα που μαζευόταν ο καλός και πιστός κόσμος και χαριεντιζότανε με χαιρετούρες μεταξύ τους οι επώνυμοι και εύποροι θεούσοι πριν αρχίσει η εκδήλωση, τούπανε να πάει παραπέρα να μην φαίνεται, "να τον βλέπει ο κόσμος να παραστέκει" κι έτσι την δόξα και τα συγχαρητήρια για την άριστη οργάνωση από τους δεσποτάδες και τους 1- 2 παρευρισκόμενους βουλευτές τα πήραν οι πολλαπλώς ευνοημένες κόρες της αρχι-αρχιτεκτόνισσας και δυο - τρείς άλλες δήθεν θεούσες, όχι ο πραγματικώς καταβάλλλων τον κόπο και ιδρώσας για αυτό...

Ούτε που τον ένοιαζε και πολύ τον Γιώργη, αρκεί να του έριχναν ένα βλέμμα ερωτικό οι παρθενόπες, που δεν ήταν του γούστου τους και της κλάσης τους. Και καλά αυτές που είχανε πολλαπλά βύσματα να βολευτούνε, τον αποφεύγανε σε συννενόηση μαζί και οι δασκάλες από το κατηχητικό, οι εκφωνήτριες του ραδιοφώνου, ακόμη και οι παρασυρμένες για υποψήφιες καλόγριες και οι υπόλοιπες από τα ιδρύματα, αυτές που έχει ο δεσπότης για να παντρεύει τους νέους παπάδες υποχρεωτικά πριν τους χειροτονήσει, μόνο οι "ριρίκες" κα οι "ρηνούλες" από τα μοναστήρια τον θέλανε, μα δεν θα πήγαινε και με άντρα ο Γιώργης όσο πιστός κι αν ήτανε...

Μιας και δεν του βγήκε αυτό που ήθελε, να γνωρίσει γυναίκα με βιβλικές αρχές όσο καλό σκοπό κι αν είχε, το πήρε απόφαση κι άρχισε να ξεκόβει σταδιακά από τα πολιτιστικά και τις εκδηλώσεις τους, τελικά βρήκε σαν αφορμή μια διαφωνία του με τον οικείο δεσπότη σε ζωντανή ραδιοφωνική εκπομπή και δεν ξαναπάτησε στα μέρη τους.

Τώρα την έχει δει άθεος, έχει τις δικές του θεωρίες περί πίστης και θρησκείας, ξεπέρασε τον ανεκπλήρωτο έρωτα του και δοξάζει τον Δημιουργό του οπουδήποτε αλλού εκτός ναών και λοιπών ιερών ιδρυμάτων. Κι αυτός όμως φαίνεται να μην νοιάζεται και πολύ για τον Γιώργη.

ΓΑΜΠΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΕΙΝΑ...

Η κοπέλα της φωτογραφίας έχοντας εκπληρωμένες τις στρατιωτικές της υποχρεώσεις σε εμπόλεμη ζώνη κι όχι ως διοικητική, αναζητά γαμπρό ανάλογων προσόντων για να έρθουν εις γάμου κοινωνία.

Οι έχοντες πονηρό σκοπό ας μην ενοχλήσουν, για το δικό τους καλό. Οι υπόλοιποι υποψήφιοι φέρουν εξ ολοκλήρου την ευθύνη και το ρίσκο για ότι ήθελε προκύψει από μια τέτοια δυναμική σχέση.
Δεν την δυσαρεστεί η πολύωρη και συχνή ενασχόληση του άντρα της με το κυνήγι και τη σκοποβολή επί παντός στόχου, αντιθέτως τον συνοδεύει ευχαρίστως κι επιδεικνύει επίσης αξιόλογες επιδόσεις.

Εμπιστευτικά, θα συγκινηθεί αν της ψιθυρίσει γλυκά κάποιος στο αυτί:

Κατάγομαι από τα Ζωνιανά
και τα χωριά πιο πέρα
που δεν περνά ούτε λεπτό
να μην παιχτεί μια σφαίρα.

...Χωρίς να περιορίζεται βεβαίως μόνο στα στενά όρια της συγκεκριμένης περιοχής, γνωρίζει καλά πως υπάρχουν άντρες και σε πολλά ακόμη μέρη, κατάλληλοι και ικανοί για τις απαιτήσεις της...