Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ομορφιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ομορφιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Μαΐου 2016

ΘΕΛΩ ΠΛΟΥΣΙΟ ΓΑΜΠΡΟ...

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε σε ένα forum για ραντεβού, από μια νεαρή και όμορφη γυναίκα, η οποία έχει θέσει ως μοναδικό στόχο της ζωής της να παντρευτεί έναν πλούσιο άντρα.
Και είναι τόσο αποφασισμένη να πετύχει τον σκοπό της, που δεν διστάζει να ζητήσει συμβουλές για το πώς θα καταφέρει να τον «τυλίξει».
Ωστόσο, σίγουρα δεν περιμένει την απάντηση που λαμβάνει από έναν άνδρα που πληροί τα τυπικά προσόντα που ζητά, και που τυχαίνει να είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της JP Morgan.
Διαβάστε το ποστ της 25χρονης κοπέλας:
Θα είμαι ειλικρινής για το τι θέλω να σας πω. Είμαι 25 ετών. Είμαι πολύ όμορφη, έχω στυλ και καλό γούστο. Θα ήθελα να παντρευτώ έναν άντρα με ετήσιο μισθό 500.000 δολάρια και πάνω. Ίσως με χαρακτηρίσετε άπληστη, αλλά ένας ετήσιος μισθός 1 εκ δολαρίων, θεωρείται ως μεσαία τάξη στη Νέα Υόρκη.
Η απαίτησή μου δεν είναι υψηλή. Υπάρχει κάποιος σε αυτό το φόρουμ με ετήσιο εισόδημα 500.000 δολάρια; Και αν είστε όλοι παντρεμένοι, θέλω να σας ρωτήσω: Τι πρέπει να κάνω για να παντρευτώ έναν πλούσιο σαν εσάς;
Ανάμεσα στους άνδρες με τους οποίους έχω βγει ραντεβού στο παρελθόν, ο πιο πλούσιος έβγαζε 250.000 δολάρια το χρόνο και αυτό είναι το χαμηλότερο όριό μου. Αν κάποιος θέλει να ζήσει σε μια καλή περιοχή, το εισόδημα αυτό δεν είναι αρκετό.
Ετσι απευθύνω σε εσάς ορισμένες ταπεινές ερωτήσεις:
Πού συχνάζουν οι πλούσιοι εργένηδες; (Παρακαλείσθε να αναφέρετε τα ονόματα και τις διευθύνσεις των μπαρ, εστιατορίων, γυμναστηρίων).
Σε ποια ηλικιακή ομάδα θα πρέπει να στοχεύω;
Γιατί οι περισσότερες γυναίκες πλουσίων ανδρών είναι μέτριες εμφανισιακά; Γνώρισα μερικά κορίτσια που δεν έχουν την εμφάνιση και δεν έχουν ενδιαφέρον, ωστόσο παντρεύτηκαν πλούσιους άνδρες.
Πώς αποφασίζετε ποια μπορεί να γίνει γυναίκα σας, και ποια μπορεί να γίνει μόνο φίλη σας; (Ο στόχος μου τώρα είναι να παντρευτώ).
(υπογραφή) Όμορφη
Διαβάστε την απάντηση που της έστειλε ο Διευθύνων Σύμβουλος της JP Morgan:
Αγαπητή κυρία Ομορφη,
Διάβασα την επιστολή σας με μεγάλο ενδιαφέρον. Υποθέτω ότι υπάρχουν πολλά κορίτσια εκεί έξω που έχουν παρόμοιες απορίες με τη δική σας. Παρακαλώ επιτρέψτε μου να αναλύσω την κατάστασή σας ως επαγγελματίας επενδυτής.
Το ετήσιο εισόδημά μου είναι πάνω από 500.000 δολάρια και ικανοποιεί τις ανάγκες σας, έτσι πιστεύω ότι δεν χάνω τον χρόνο μου εδώ.
Ως άνθρωπος των επιχειρήσεων, θα ήταν κακή απόφαση να σας παντρευτώ. Η εξήγηση είναι πολύ απλή, οπότε επιτρέψτε μου να την αναλύσω.
Βάλτε στην άκρη τις λεπτομέρειες, αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε εδώ είναι μια ανταλλαγή «ομορφιάς» και «χρήματος»: Το πρόσωπο Α παρέχει την ομορφιά και το Β πληρώνει γι 'αυτήν, τόσο απλά.
Ωστόσο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα εδώ. Η ομορφιά σας θα εξασθενίσει κάποτε, ενώ τα χρήματα μου δεν θα εξαφανιστούν (τουλάχιστον όχι χωρίς κάποιο σοβαρό λόγο). Λογικά το εισόδημά μου θα αυξάνεται από χρόνο σε χρόνο, αλλά εσείς δεν θα είστε πιο όμορφη καθώς τα χρόνια θα περνούν.
Ως εκ τούτου, από την άποψη των οικονομικών, εγώ είμαι ένα περιουσιακό στοιχείο που η αξία του θα αυξάνεται, ενώ η δική σας αξία θα φθίνει. Αν η ομορφιά είναι το μόνο περιουσιακό στοιχείο σας, η αξία σας θα είναι πολύ χειρότερη μετά από 10 χρόνια.
Με τους όρους που χρησιμοποιούμε στην Wall Street, σε κάθε διαπραγμάτευση υπάρχει και η εμπορική αξία. Αν η εμπορική αξία ενός περιουσιακού στοιχείου δεν είναι καλή ιδέα να το κρατήσει κάποιος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ίδιο ισχύει και με το γάμο που θέλετε να κάνετε.
Καθένας με εισόδημα πάνω από 500.000 δολάρια ετησίως δεν είναι ανόητος. Θα βγαίναμε μαζί σας αλλά δεν θα σας παντρευόμασταν. Θα σας συμβούλευα να εγκαταλείψετε την αναζήτηση στοιχείων και συμβουλών για να παντρευτείτε πλούσιο άνδρα.
Και στην τελική, θα μπορούσατε να γίνετε εσείς η ίδια το άτομο που κερδίζει τα 500.000 δολάρια το χρόνο. Είναι πιο πιθανό από το να βρείτε έναν ηλίθιο πλούσιο.
Εύχομαι αυτό να σας βοηθήσει
Δ/νων Σύμβουλος της J. Ρ. Morgan

Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010

Ο ΤΖΟΥΓΚΡΟΣ...


Η ωραιότερη κοπελιά του χωριού της ήτανε. Ψηλή και κοκκινομάλλα με γαλάζια μάτια, σπάνια μορφή για τα δεδομένα της περιοχής, από τα 13 της άναβε τους άντρες και προκαλούσε φαντασιώσεις στο πέρασμα της...

Καλλιεργούσε κι αυτή τις φαντασιώσεις των νεαρών, ιδίως αυτουνού που δούλευε κάτω από το πατρικό της σπίτι, όταν ανεβαίνοντας την σκάλα του έδειχνε τι χρώμα βρακάκι φορούσε, κάθε φορά και διαφορετικό αφού άλλαζε 3 φορές τη μέρα, πότε άσπρο, πότε μαύρο, πότε κόκκινο...

Και πόσο μεγάλωσαν τα βυζιά της τελευταία του έδειχνε όποτε της ζητούσε, μα όταν ξεθαρρεμένος της ζήτησε να ενδώσει μαζί του ένα βράδυ για περισσότερα, του είπε ξεκάθαρα:

- Με σένα ρε θα πάω,που είσαι κοντός, χοντρός και βοηθός σε ξυλουργείο; βλέπε ότι σου δείχνω να χορταίνεις, μα δεν είμαι εγώ για σένα, εγώ είμαι ωραία...

Ωραία και ξεχώριζε στα πανηγύρια, ένας άλλος τολμηρότερος από ψηλότερο όμως κι ορεινό χωριό αυτός, ήθελε να την ζητήσει σε γάμο. Πλησίασε την μάνα της και της απαριθμούσε ότι μετρούσαν οι γύρω του χωριάτες ως παράγοντα επιτυχίας: Τόσα λιόδεντρα έχω φυτέψει, τόσους τόνους λάδι μου βγάζουν τον χρόνο, τόσα κιλά κρασί κάνει το αμπέλι μου, χώρια τα πρόβατα, τα κουνέλια, οι όρθες, ο κήπος με τα λαχανικά, πήρα κι αυτοκίνητο 4χ4, θα χτίσω και το σπίτι που μου άφησε κληρονομιά ο παππούς μου, θέλω την κόρη σου για γυναίκα μου, αρχόντισσα στο χωριό μου θάναι...

Πράγματα που συγκινούσαν την γριά, μα καθόλου τη νέα που απέρριψε ασυζητητί τον επίδοξο γαμπρό και νοικοκύρη άνθρωπο που καταγόταν από μικρό ορεινό χωριό όμως...

- Άσε με ρε μάνα να χαρείς...που θα πάρω τέτοιον τζούγκρο, να περάσω την ζωή μου στρώνοντας ανάπλες στα λιόδεντρα του, ή να του βοηθώ να σκάβει τα κρομμύδια...Να φύγω από το χωριό μας που είναι στον αφρό της θάλασσας για να πάω στο δικό του, να την βλέπω με τα κυάλια και να θέλω μιάμιση ώρα δρόμο για να πάω να ψωνίσω ότι θέλω από ένα μαγαζί...

Και του το ξέκοψε κατάμουτρα με τρόπο που δεν έκρυβε την απέχθεια της:

- Είσαι χωριάταρος ρέ, δεν είμαι για τα δόντια σου, εγώ είμαι ωραία και μπορώ να πάρω ακόμη και δημόσιο υπάλληλο!

Δεν θα την πάθαινε αυτή σαν την άλλη νεόνυμφη που γεννημένη και μεγαλωμένη σε χωριό ανάμεσα στα δυο προηγούμενα, χωρίς πολλές επιλογές στην ζωή της πέρα από ένα επιτυχημένο προξενιό, παντρεύτηκε ένα φιλότιμο μεν παιδί μα τζούγκρος κι αυτός σαν τον άλλο, πήγε νύφη στο ορεινό χωριό στο σπίτι που της έχτισε κι επίπλωσε, μα τώρα περνούσε τις μέρες της με τα 4 παιδιά που κάνανε, στην κουζίνα για το φαί και καθαρίζοντας ολημερίς ύστερα το σπίτι ή σκαλίζοντας για ώρες τον κήπο, μην έχοντας τι άλλο να κάνει...

Το να πάρει δημόσιο υπάλληλο με σίγουρο μισθό και κάποια μόρφωση, ήταν απωθημένο που είχανε πολλές, να ξεφύγουνε από τα χωράφια και την σκληρή χειρονακτική εργασία, χωρίς πολλά μηχανήματα τότε...

Στην περίπτωση της είχε μια ευκαιρία να γνωρίσει ένα τέτοιο και με στολή μάλιστα, που της προξένεψε μια άλλη φορά ένας θείος της, καραβανάς της αεροπορίας της είπε πως ήταν, αποσπασμένος σε μια βουνοκορφή να συντηρεί ένα radar, πολύ μακριά από την κύρια μονάδα του.

Σαν τον είδε τον αναμαζωξιάρη από την Στερεά Ελλάδα, κοντό, μαυριδερό κι άσχημο φτωχόπαιδο που βρήκε διέξοδο σαν μόνιμος καραβανάς κάποτε και κατέληξε εδώ πέρα και λογαριάζοντας σωστά πως ο δικός της ποτέ δεν θα γινόταν υψηλόβαθμος αξιωματικός ούτε διοικητής σε μονάδα σαν κατσαβιδάς που ήταν, τον έκανε πέρα κι αυτόν.

- Με τέτοιο σουλούπι γύφτισσα του πρέπει, εγώ μπορώ να χτυπήσω ως και γιατρό...
Αν ήταν σε πόλη ή στην Αθήνα βέβαια, δεν θα δυσκολευόταν να πλευρίσει κάποιο μαζεμένο γιατρουδάκι, να του δείξει ή να του προσφέρει ακόμη αυτό που έδειχνε και στους άλλους και να το έχει του χεριού της μετά, γινόμενη "σύζυγος ιατρού" και ξεχνώντας το όνομα του, καλή ώρα όπως το "ο γιατρός δεν δέχεται τώρα επισκέψεις" αντί γα το ορθότερο "ο άντρας μου κοιμάται το μεσημέρι" που άκουγαν οι κοινοί θνητοί όταν ενοχλούσαν τον επιστήμονα σε ακατάλληλες ώρες...

Γιατρό δεν μπόρεσε να πάρει αφού στο χωριό τον έβλεπε από κοντά μόνο σε ώρα ανάγκης και τύχαινε πάντα μεγάλος και παντρεμένος με καλή προίκα, μα βρέθηκε και ο άντρας που την συνάρπασε κι έγινε δική του...

Με κάποιους μικρούς συμβιβασμούς από την πλευρά της, αφού γιατρός δεν ήταν, πτυχιούχος της Ανωτάτης Εμπορικής όμως ήταν, χωράφια και περιουσία αρκετά είχε για να καλαρέσει και στην μάνα της, μα έβαζε άλλους να τα καλλιεργούνε σιμισιακά, από κοντινό χωριό καταγόταν για να έχουν κάτι κοινό μα δεν ήταν τελείως τζούγκρος σαν τους άλλους, καθότι αρκετά καλλιεργημένος κι έξυπνος να συζητήσει κάποιο θέμα όταν τους καλούσαν κάπου και με φινέτσα να διαλέξει ένα καθώς πρέπει κουστούμι για "καλό του" ώστε να μην πηγαίνει μαυροντυμένος και με τα ίδια άρβυλα που φορεί και στο χωράφι όπως ο πρώτος επίδοξος γαμπρός.

Ασχολούνταν δε και με τα κοινά, ως και δημοτικός σύμβουλος εκλεγόταν για δυο τετραετίες σε Καποδιστριακό δήμο, να καμαρώνει η ωραία του χωριού...

Που την αγαπούσε πραγματικά την γυναίκα του, ώστε να την συγχωρήσει και να την περιμένει υπομονετικά για μερικούς μήνες όταν τόσκασε με έναν καλοσκαρωμένο μπάτσο (άλλος μόνιμος δημόσιος υπάλληλος κι αυτός) που υπηρετούσε εκεί, μιας και "δεν έκανε καλά το νινί τζη" όπως απολογιόταν η μάνα της κατά την απουσία της...

Κι άλλες είχανε κι έχουνε περιπέτειες, που μείνανε αφανείς και μας ξενερώνουν τώρα τα media με το μπουκάλι της Τζούλιας!

Λίγους μήνες έλλειψε από την μόνιμη από τότε και μετά συζυγική τους εστία που την αυγατίσανε με 2 παιδιά, όσο διάστημα δηλαδή χρειάστηκε για να φάνε σε γλέντια και ταξίδια με τον λεβέντη ερωτοχτυπημένο μπάτσο το κομπόδεμα που μάζευε κι αυτός για να χτίσει το σπίτι του, κάτι που άφησε στην άκρη για μελλοντικούς χρόνους κι έσοδα, όταν την άκουγε αυτούς τους μήνες να του λέει:

- Τώρα που έχεις εμένα δίπλα σου, τι τα θες τα ντουβάρια;

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ...

Γυναίκα που ΄ναι όμορφη και το καταλαβαίνει
είναι μεγάλος πειρασμός, απ΄ τον Θεό φτιαγμένη!

Σάββατο 7 Μαρτίου 2009

ΑΨΟΓΗ...

Κοιτώ, κοιτώ ξανακοιτώ, θωρρώ ξαναθωρρώ σε,
μα είσαι αψεγάδιαστη να σε χαρώ, χαρώ σε!

Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008

ΠΛΗΘΩΡΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ...

Σαν σε κοιτώ κουκλίτσα μου φάλαινα μου θυμίζεις
Ας ήξερα τόσα κιλά πως τα στριφογυρίζεις...


Κι όμως τα καταφέρνει να τα κουνάει με τον τρόπο της κι αυτή...

Στην πραγματικότητα δεν έχει τόση σημασία να φέρει κάποια παραπανίσια κιλά τρυφερής σάρκας, όσο να είναι ευγενική, πρόθυμη και υπάκουη, με ερωτική επιθυμία που τώρα συχνά εκλείπει από πολλές...

Αν την περνούν για "φάλαινα" όποτε βγαίνουμε, δεν θα μας λείψουνε ούτε οι ταβέρνες ούτε τα μπάρ και οι καφετέριες, ξέρουμε να περνάμε καλά αλλιώς, στον δικό μας χώρο.

Αχτύπητο τρίο θα κάναμε εγώ, αυτή κι ένα Stockwhip...