Ο Αϊ Βασίλης ήρθε και φέτος όπως κάθε χρόνο απαρέγκλητα.
Το δισάκι του ήταν παρά την οικονομικοκοινωνική κρίση, πάλι γεμάτο δώρα. Τι θα θέλαμε όμως ολόψυχα να ρίξει στις καμινάδες μας για τον καινούργιο χρόνο;
Αγάπη, γιατί δίχως αυτή είμαστε όπως λένε οι Γραφές, κενοί σαν κύμβαλα αλαλάζοντα.
Ειρήνη, επειδή με τον πόλεμο οι γονείς χάνουν τα παιδιά τους και καταστρέφονται συθέμελα όλα τα δημιουργήματα του ανθρώπου, πνευματικά και υλικά.
Υγεία σωματική και ψυχική ισορροπία, γιατί χωρίς αυτές ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει, ούτε μόνος του ούτε ως μέλος μιας οργανωμένης κοινωνίας.
Αλήθεια, διότι είναι το ακλόνητο θεμέλιο όλων όσα ονειρευόμαστε να έχουμε στη δημόσια και στην προσωπική μας ζωή.
Ελπίδα, θάρρος και αισιοδοξία, επειδή οι καθημερινοί αγώνες μάς φέρνουν αντιμέτωπους με πολλά και δύσκολα, γεμάτα παγίδες και εμπόδια, που γεμίζουν τον άνθρωπο πίκρα και απογοήτευση και τον αποπροσανατολίζουν από τους στόχους του και τις πραγματικές του ανάγκες, σε μιαν εποχή που η φυγομαχία δε συγχωρείται.
Δικαιοσύνη, διότι όλοι οι άνθρωποι έχουν εκ γενετής ίσα δικαιώματα στη ζωή και έχουν ανάγκη κάποιον να τα προστατεύει.
Μετριοφροσύνη, γιατί «παν μέτρον άριστον», εφόσον ο υπερφίαλος και αλαζόνας άνθρωπος κάνει μακροπρόθεσμα στην ψυχή του κακό παραμένοντας φτωχός τη ψυχή και τω πνεύματι, απαίδευτος και άξεστος, παρά την έξωθεν εικόνα του μορφωμένου ή του εύπορου.
Σύνεση και αυτογνωσία, επειδή μονάχα χάρη σε αυτές οι άνθρωποι, αφού γνωρίσουν πραγματικά και να ελέγχουν τα εσώψυχά τους, μπορούν να λαβαίνουν τις σωστές αποφάσεις στη στιγμή που πρέπει ή να προβλέπουν και ν' αντιπαλέψουν τα μελλοντικά.
Δημοκρατία με βάσεις και ουσία στην καθημερινή μας ζωή ορατή και χειροπιαστή, να έχουν δηλαδή οι πολίτες στιβαρό λόγο και ενεργό απευθείας συμμετοχή στα κέντρα λήψεων αποφάσεων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο για όσα μέχρι σήμερα γίνονταν ερήμην τους για το καλό τους τάχα από τους κρατούντες.
Το δισάκι του ήταν παρά την οικονομικοκοινωνική κρίση, πάλι γεμάτο δώρα. Τι θα θέλαμε όμως ολόψυχα να ρίξει στις καμινάδες μας για τον καινούργιο χρόνο;
Αγάπη, γιατί δίχως αυτή είμαστε όπως λένε οι Γραφές, κενοί σαν κύμβαλα αλαλάζοντα.
Ειρήνη, επειδή με τον πόλεμο οι γονείς χάνουν τα παιδιά τους και καταστρέφονται συθέμελα όλα τα δημιουργήματα του ανθρώπου, πνευματικά και υλικά.
Υγεία σωματική και ψυχική ισορροπία, γιατί χωρίς αυτές ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει, ούτε μόνος του ούτε ως μέλος μιας οργανωμένης κοινωνίας.
Αλήθεια, διότι είναι το ακλόνητο θεμέλιο όλων όσα ονειρευόμαστε να έχουμε στη δημόσια και στην προσωπική μας ζωή.
Ελπίδα, θάρρος και αισιοδοξία, επειδή οι καθημερινοί αγώνες μάς φέρνουν αντιμέτωπους με πολλά και δύσκολα, γεμάτα παγίδες και εμπόδια, που γεμίζουν τον άνθρωπο πίκρα και απογοήτευση και τον αποπροσανατολίζουν από τους στόχους του και τις πραγματικές του ανάγκες, σε μιαν εποχή που η φυγομαχία δε συγχωρείται.
Δικαιοσύνη, διότι όλοι οι άνθρωποι έχουν εκ γενετής ίσα δικαιώματα στη ζωή και έχουν ανάγκη κάποιον να τα προστατεύει.
Μετριοφροσύνη, γιατί «παν μέτρον άριστον», εφόσον ο υπερφίαλος και αλαζόνας άνθρωπος κάνει μακροπρόθεσμα στην ψυχή του κακό παραμένοντας φτωχός τη ψυχή και τω πνεύματι, απαίδευτος και άξεστος, παρά την έξωθεν εικόνα του μορφωμένου ή του εύπορου.
Σύνεση και αυτογνωσία, επειδή μονάχα χάρη σε αυτές οι άνθρωποι, αφού γνωρίσουν πραγματικά και να ελέγχουν τα εσώψυχά τους, μπορούν να λαβαίνουν τις σωστές αποφάσεις στη στιγμή που πρέπει ή να προβλέπουν και ν' αντιπαλέψουν τα μελλοντικά.
Δημοκρατία με βάσεις και ουσία στην καθημερινή μας ζωή ορατή και χειροπιαστή, να έχουν δηλαδή οι πολίτες στιβαρό λόγο και ενεργό απευθείας συμμετοχή στα κέντρα λήψεων αποφάσεων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο για όσα μέχρι σήμερα γίνονταν ερήμην τους για το καλό τους τάχα από τους κρατούντες.
