ΕΘΙΣΤΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ...

Πολλοί άνθρωποι φαίνεται να έχουν μία διαρκή επιθυμία να μεταβάλλουν την κατάσταση της συνειδήσής τους λαμβάνοντας διάφορα φάρμακα.

Κάποιοι χρησιμοποιούν διεγερτικά φάρμακα για να μη νυστάζουν και να χορεύουν όλο το βράδυ. Άλλοι χρησιμοποιούν κατασταλτικά για να ηρεμήσουν τα νεύρα τους. Άλλοι χρησιμοποιούν ουσίες που τους δίνουν τη δυνατότητα να βιώσουν νέες μορφές συνείδησης και να ξεχάσουν τα προβλήματα της καθημερινής ζωής.

Όλα αυτά τα φάρμακα αλληλεπιδρούν με διαφορετικούς τρόπους με νευροδιαβιβαστές και άλλες χημικές ουσίες στον εγκέφαλο.

Σε πολλές περιπτώσεις τα φάρμακα αυτά καταλαμβάνουν εκείνα τα εγκεφαλικά συστήματα που είναι υπεύθυνα για τις φυσιολογικές διεργασίες της ευχαρίστησης και της ανταμοιβής, ψυχολογικές διεργασίες σημαντικές και απαραίτητες για συμπεριφορές όπως αυτή της πρόσληψης τροφής, της πόσης, της γενετήσιας λειτουργίας ακόμη και αυτή της μάθησης και της μνήμης.

Ποιες είναι οι αιτίες που οδηγούν στη χρήση ναρκωτικών ουσιών.

1) Η μικρή ηλικία 14 έως 20 ετών όπου το άτομο μεγιστοποιεί τα προβλήματά του, είναι ευκολόπιστο και ψάχνει δυνατές συγκινήσεις.

2) Τα προβλήματα στη οικογένεια, που πολλές φορές είναι τέτοια που οδηγούν τα παιδιά σε αδιέξοδο, σε απόρριψη και σε φυγή από την καθημερινότητα.

3) Η ροπή των νέων για μιμητισμό, η ξενομανία και η αναζήτηση «δυνατών» συγκινήσεων μπορεί να οδηγήσουν στη χρήση ναρκωτικών.

4) Το φιλικό περιβάλλον, οι παρέες μπορούν να γίνουν αιτία για να δοκιμάσει ένα άτομο το ναρκωτικό, έτσι για «μαγκιά», χωρίς να σκεφτεί ότι εκείνη τη στιγμή αυτοκτονεί.

5) Οι δόλιοι τρόποι που οι έμποροι ναρκωτικών πλησιάζουν τα υποψήφια θύματά τους. Ένα χάπι στο ποτό ή ένα αυτοκόλλητο στο δέρμα για πιο έντονη διασκέδαση, μπορεί να οδηγήσουν τον ανύποπτο πελάτη σε οδυνηρούς δρόμους.

6) Οι τάσεις αυτοκαταστροφής πολλών ατόμων ή η θέληση, προκειμένου να πληγώσουν κάποιους άλλους (γονείς, αγαπημένα πρόσωπα), να κάνουν κακό στον εαυτό τους.

7) Η άγνοια γύρω από το θέμα των ναρκωτικών είναι μια από τις κυριότερες αιτίες της διάδοσής τους. Ο διαχωρισμός σκληρών και μαλακών ναρκωτικών, οι φράσεις κλισέ «κάνε ένα τσιγάρο» ή «αυτός είναι χρήστης χασίς χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα», είναι το λιγότερο ύποπτες, αφού πολύ καλά γνωρίζουμε από τους μηχανισμούς δράσης των ουσιών αυτών στη φυσιολογία και βιοχημεία του οργανισμού, ότι βλάβες προκαλούν όλες οι εξαρτησιογόνες ουσίες.

ΨΕΜΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ;

Κατά την 1η Απριλίου συνηθίζεται να λέγονται καλοπροαίρετα ψέματα λόγω εθίμου. Η Πρωταπριλιά συνήθως επενδύεται με εξωφρενικά ψέματα, με ξετσίπωτες φάρσες. Ομως η ιστορία μας διδάσκει ότι τα καλύτερα και τα μεγαλύτερα ψέματα είναι εκείνα που εκφέρονται με σοβαρότητα, κύρος και ένα βλέμμα που αποτυπώνει την κρισιμότητα των περιστάσεων. Κακά τα ψέματα, οπότε ας δούμε τι ξέρουμε γι' αυτά. Μέχρι το 1564 η Πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η 1η Απριλίου. Τη χρονιά αυτή όμως και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν την παλαιά πλέον πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν... Όμως οι ρίζες του εθίμου της Πρωταπριλιάς είναι ακόμα παλαιότερες και ανάγονται στους αρχαίους Κέλτες. Σύμφωνα με την παράδοση οι Κέλτες συνήθιζαν την Πρωταπριλιά να πηγαίνουν για ψάρεμα. Τις περισσότερες φορές γύριζαν με άδεια χέρια, αλλά οι ψεύτικες ιστορίες για μεγάλα ψάρια έδιναν και έπαιρναν. Γι' αυτό οι Γάλλοι ονομάζουν ακόμα και σήμερα το πρωταπριλιάτικο ψέμα, Poisson d' Avril, δηλαδή "Ψάρι του Απρίλη". Οι Άγγλοι την ονομάζουν «April fool's day». Σύμφωνα με άλλους μελετητές, οι πρωταπριλιάτικες φάρσες οφείλουν την ύπαρξή τους στη γιορτή της «Kοροϊδίας και του Ξεγελάσματος» της ρωμαϊκής Θεάς «Venus Aprilis», δηλαδή της Aπριλίου Aφροδίτης, που έδινε το έναυσμα για απελευθέρωση του πνεύματος ταυτόχρονα με την οργιώδη απελευθέρωση της φύσης. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι τα πρωταπριλιάτικα ψέματα έχουν σχέση με τη Μάγια, την Ινδή θεά του έρωτα. Το έθιμο της Πρωταπριλιάς πιθανώς, ήρθε στην Ελλάδα την εποχή των Σταυροφοριών. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά ή ότι θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειές του. Όσο για το θύμα του ψέμματος, πιστεύεται ότι θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο. Στην Θράκη το βρόχινο νερό της Πρωταπριλιάς θεωρείται θεραπευτικό και γι' αυτό το μαζεύουν σε μπουκάλι. Στην Κομοτηνή λέγανε πως την Πρωταπριλιά το είχαν σε καλό να γελούν, «για να γίνουν τα κουκούλια τους» όταν ανθούσε η σηροτροφία, η εκτροφή μεταξοσκωλήκων. Στην Τζαντώ της Ανατολικής Θράκης, είχανε σε καλό να γελάσουν τον άλλον, για να κάνουν τα δέντρα καρπό. Στην Άνδρο πάλι λένε ψέματα την 1η του Μάρτη κι όχι την Πρωταπριλιά. Το πρώτο πρωταπριλιάτικο ψέμα εφημερίδας δημοσιεύθηκε στην «Evening Star» στις 31 Μαρτίου 1846. Η εφημερίδα ανήγγειλε στους αναγνώστες της ότι την επόμενη θα γινόταν μεγάλη έκθεση γαϊδάρων στην αίθουσα του Γεωργικού Ινστιτούτου Ίσλιγκτον, στο Βόρειο Λονδίνο. Πολύ κόσμος, κτηνίατροι, φιλόζωοι και περίεργοι συγκεντρώθηκαν εκεί, όπου πολύ αργά κατάλαβαν ότι είχαν πέσει θέματα πρωταπριλιάτικης φάρσας... Μια αμερικάνικη εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο στις αρχές αρχές του 20ού αιώνα, στο οποίο αναφερόταν ότι ο Τόμας Έντισον είχε εφεύρει μια μηχανή, η οποία μετέτρεπε το νερό σε κρασί. Οι μετοχές των εταιρειών παρασκευής και διακίνησης οίνου σημείωσαν κατακόρυφη πτώση στο χρηματιστήριο. Ένα άλλο παράδειγμα μεγάλης πρωταπριλιάτικης φάρσας είναι αυτή του δικτύου BBC το 1957. Τότε προβλήθηκε από το δίκτυο αυτό ένα ρεπορτάζ, στο οποίο Ιταλοί γεωργοί μάζευαν μακαρόνια από τα δέντρα που υποτίθεται ότι τα παράγουν! Στην Ελλάδα, το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80 η εφημερίδα «Αυριανή» έγραφε για τον αφορισμό του Αντώνη Τρίτση από την Ιερά Σύνοδο, η «Ελευθεροτυπία» βούλιαζε το «Σισμίκ» στην Τένεδο, η «Πρώτη» το φωτογράφιζε στο Τουρκολίμανο, ενώ η «Μεσημβρινή» έγραφε με πηχυαίο τίτλο ότι η κυβέρνηση έβγαζε τη χώρα μας από το ΝΑΤΟ! Ο βαρόνος Μινχάουζεν ήταν ο μεγαλύτερος ψεύτης όλων των εποχών. Με περιπετειώδη ζωή, συμμετείχε σχεδόν σε όλους τους πολέμους των Ρώσων εναντίον των Τούρκων κατά τον 18ο αιώνα, μετά την απόσυρσή του στα κτήματά του το 1760 έγινε διάσημος ως αφηγητής απίθανων ιστοριών για τη ζωή του ως στρατιώτη, κυνηγού και αθλητή. Ιστορίες που αποτέλεσαν το υλικό για το πρώτο βιβλίο με τις περιπέτειες του Ρούντολφ Έριχ Ράσπε το 1785. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να λένε ψέματα. «Όλοι λέμε ψέματα όλη την ώρα. Όταν θέλουμε να μάθουμε την αλήθεια για κάποιον, είναι πιθανώς το τελευταίο πρόσωπο που πρέπει να ρωτήσουμε», ισχυρίζεται ο ψυχολόγος Robert Feldman, από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Σύμφωνα με μια αμερικανική έρευνα, καθημερινά λέμε 25 ψέματα κατά μέσο όρο. Οι άνδρες λένε δύο με τρεις φορές περισσότερα ψέματα από ό,τι οι γυναίκες. Σύμφωνα με μια αγγλική έρευνα, οι επιστήμονες βρήκαν ότι ο μέσος Βρετανός λέει 22 ψέματα λιγότερα από έναν Αμερικανό, όπερ τρία ψέματα την ημέρα, δηλαδή 1.092 τον χρόνο. Αντιθέτως μία μέση γυναίκα φαίνεται ότι λέει σχεδόν δύο την ημέρα, περίπου 728 ετησίως Σύμφωνα με μια άλλη έρευνα, το πιο δημοφιλές ανδρικό ψέμα είναι το «Όχι, μωρό μου. Δεν φαίνεσαι χοντρή με αυτό το φόρεμα». Το πιο δημοφιλές γυναικείο, «Δεν έχω τίποτα σου είπα. Καλά είμαι». Δικά μας Ελληνικά ψέμματα, στη λογική του "μαζί τα φάγαμε": "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο" "Λεφτά υπάρχουν" "Οι Έλληνες πολικοί και πολίτες κοιμούνται και ξυπνούν με μια έννοια, για το πως θα κάνουν την Ελλάδα καλύττερη." "Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα'ναι." "Η παιδεία στην Ελλάδα είναι δωρεάν. Όλες οι δημοσιες υπηρεσίες δουλεύουν προς όφελός μας!" "Ο Έλληνας βάζει το κοινό καλό πάνω από το προσωπικό του συμφέρον." Άλλο προσφιλές ψέμμα σύνηθες στην πρωτεύουσα, όπου παίζεται καθημερινά σε μετρό και τραίνα: Άνεργος ζητιάνος με φαμίλια που φτάνει για ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου 5x5, αν ήταν όμως όλοι καλά στην υγεία τους. Γιατί βέβαιατο 1/3 της οικογένειάς του πάσχει από την πιο απίθανη ασθένεια. Σαφώς έχει όλα τα χαρτιά να το αποδείξει μέσα στο ντοσιέ που κουβαλάει. Περιφέρεται στο βαγόνι και στα κοτσάρει σε απόσταση αναπνοής υποχρεώνοντάς σε να αλληθωρίσεις. Η φωνή όπως είθισται άλλωστε, είναι ένα μείγμα αρχαίου δράματος και ελληνικής ταινίας με τη Βούρτση. Το να πετύχεις ζητιάνο, τα λεγόμενα του οποίου φλερτάρουν με την αλήθεια, αντιστοιχεί με το να παίζεις Τζόκερ για πρώτη φορά στη ζωή σου και να σου κάθεται το τζακ ποτ... Προσοχή λοιπόν ειδικά σήμερα, που κάποια χοντροκομμένα ψέματα θα φορέσουν την προβιά του αυθεντικού. Είδα ήδη τουλάχιστον 3 στην πρωινή ματιά στον τύπο!

ΟΠΩΣ ΜΑΘΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ...

Γιατί κάνουμε κάτι έτσι κι όχι αλλιώς, χωρίς να ξέρουμε αληθινά γιατί...

ΝΕΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, ΝΕΑ ΗΘΗ...

Κάθε ανθρώπινη επινόηση έχει δυο όψεις: την χρηστική (ωφέλιμη) και την καταχρηστική (αρνητική). Το Facebook δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση του κανόνα.

Ο δημοφιλής αυτός ιστότοπος κοινωνικής δικτύωσης (όπως χαρακτηρίζεται) έχει ξεπεράσει ήδη τα όρια ανεκτικότητας, δημοκρατικότητας, αυτολογοκρισίας, σεβασμού της προσωπικότητας και των δικαιωμάτων των άλλων, αλλά και υπευθυνότητας των δημιουργών του.

Με συνέπεια ο κατασκευαστής του Facebook, ο νεαρός Μαρκ Ζούγκεμπεργκ να προβληματίζεται σοβαρά για το δημιούργημα του, πολύ δε περισσότερο τώρα που έχει πολλές ενοχλήσεις από κυβερνήσεις που δέχονται σωρεία παραπόνων σε βάρος του από χρήστες/πολίτες.

Η σύγχρονη καθημερινότητα των νέων και κυρίως η έλλειψη χρόνου αλλά και χώρων για την ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων, αναγκάζει όλο και περισσότερο τους εφήβους να προσπαθούν να καλύψουν το κενό της επικοινωνίας μέσα από το Διαδίκτυο.

Οι υπάρχοντες νόμοι που διέπουν το Facebook (θεσπίστηκαν το 1995) και αφορούν στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, θεωρούνται ξεπερασμένοι. Έτσι, η ασυδοσία στη χρήση του μέσου να προκαλεί προβληματισμό σε γονείς, εκπαιδευτικούς, συνδικαλιστές, δ/ντές εκπ/σης, υπουργεία κ.λπ.

Κατάχρηση γίνεται όταν η χρήση του υπολογιστή αρχίζει και αντικαθιστά κομμάτια της ζωής του εφήβου. Αν ο έφηβος δεν βγαίνει έξω να δει τους φίλους του, να παίξει μαζί τους, δεν βγαίνει να συναντήσει μια κοπέλα, αλλά προτιμάει να κάνει "chat" εκεί μπορεί να πει κανένας ότι αρχίζει η προβληματική χρήση. Οι γονείς έχουν λόγο να ανησυχήσουν όταν βλέπουν ότι η χρήση του Διαδικτύου επηρεάζει αρνητικά την καθημερινότητα του εφήβου είτε αυτό σημαίνει μείωση των σχολικών επιδόσεων, είτε αποστασιοποίηση από τους φίλους ή από άλλες καταστάσεις που είναι πολύ φυσιολογικές για τα παιδιά.

Είναι γεγονός ότι πολλοί έφηβοι περνούν ώρες μπροστά την οθόνη του υπολογιστή παίζοντας παιχνίδια ή συνομιλώντας σε εικονικά δωμάτια επικοινωνίας με αγνώστους (chatroom). Κάποιοι χάνονται με τις ώρες στον ψηφιακό κόσμο. Αναζητούν την ψυχαγωγία που δεν υπάρχει στις τσιμεντουπόλεις. Αναζητούν ακόμη την επικοινωνία που τους λείπει, που δεν έχουν μέσα στην καθημερινότητά τους.

Και κάποια παιδιά δυστυχώς κολλάνε στην οθόνη, το ποντίκι και το πληκτρολόγιο. Για αυτά τα παιδιά το Ιντερνετ είναι η δόση τους. Υπάρχει στην Αθήνα ειδική κλινική για τους εθισμένους χρήστες του Διαδικτύου και δεν δεν της λείπουν δυστυχώς οι νεαροί πελάτες...

Στον ψηφιακό κόσμο, τα πράγματα είναι χαοτικά. Στην εικονική πραγματικότητα αρκετοί απλά εκτονώνονται. Κάποιοι το παρακάνουν. Όπως όμως συμβαίνει με κάθε «εργαλείο», ο ηλεκτρονικός υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιείται θετικά και αρνητικά. Μα το ζήτημα δεν είναι η ίδια η τεχνολογία και οι χρήσιμες σε πολλούς εφαρμογές της, αλλά η χρήση της από κάποιους που είτε δεν την γνωρίζουν καλά είτε

Νέα Τεχνολογία και νέα Ήθη;

Προσβολές, υπερβολές και υβρεολόγια κατάντησαν να είναι μια από τις συνήθεις πρακτικές επικοινωνίας...Η δε συναισθηματική φόρτιση των χρηστών αυτού του ιστότοπου αποτελεί τον χειρότερο σύμβουλο, όταν ελευθερία λόγου και έκφρασης εξαντλούνται στον ευτελισμό της προσωπικότητας του οποιουδήποτε άλλου που είναι στο στόχαστρό τους.

Πίσω από ψευδώνυμα χρησιμοποιείται ένας καταγγελτικός λόγος, χωρίς σοβαρή επιχειρηματολογία. Στόχος ενός τέτοιου ελλειμματικού λόγου είναι η υβρεολογική εκτόνωση για τον άλφα ή βήτα προσωπικό λόγο, εναντίον ατόμων που λόγω θέσεως ή αξιοπρέπειας δεν υπερασπίζονται τον εαυτό τους, ή δεν μπορούν να το κάνουν όπως θα έπρεπε.

Το θέμα της χρήσης των Η/Υ και των ιστοσελίδων "κοινωνικής δικτύωσης κι επικοινωνίας" από άτομα μικρής ηλικίας πρέπει να αποτελέσει ειδικό μέλημα της κυβέρνησης μετά των αρμόδιων φορέων και των μαθητικών κοινοτήτων, ώστε να θεσπισθούν οι σωστοί κανόνες.

Να μην δαιμονοποιηθεί από τέτοια μικρά το διαδίκτυο, που είναι πια το πιο νευρικό σύστημα της κοινωνίας. Μέσα στο οποίο όλοι είναι ίσοι, όλοι έχουν φωνή, όλοι ακούν, όλοι κρίνουν κι όλοι κρίνονται...

ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ...

Όλα συνέβησαν σε μια βδομάδα:

Ηλικιωμένος γραφικός κυβερνητικός βουλευτής, κάνει ανταρσία - οπερέτα και βρίσκεται για λίγες μέρες εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας...

Ερωτώμενος δε "πως νοιώθει" κάνει τη δήλωση: "Είμαι αετός χωρίς φτερά...όπως η Ολυμπιακή!" ενδεικτική της ευφυϊας του...

Ο γέρος αυτός σχετίζεται μ' ένα νινί ξανθό και σιτεμένο...

Στην οποία δεν άρεσε η αποπομπή του.

Κάθεται λοιπόν και γράφει επιστολή με τίτλο και θέμα "Πάρτε τον πίσω" κι επιχειρήματα του τύπου...γιατί θα σας εκτιμά...θα σας στηρίζει....επειδή σας θεωρεί μεγάλο και σημαντικό ηγέτη της πατρίδας μας...

Την απευθύνει στον "καταλληλότερο" για ηγέτη τέτοιου λαού, μέσω ενός κουτσομπολίστικου εντύπου που όμως διαβάζεται καθημερινά από χιλιάδες υπηκόους (τους)...

Και γίνεται το αναμενόμενο θαύμα, ο γραφικός γέρος βουλευτής επιστρέφει στο μαντρί του, με επίσημες ανακοινώσεις.

Όλα καλά στο φινάλε για τον Δαϊλάκη που σε μια εβδομάδα ξαναπόκτησε τα ψαλιδισμένα φτερά του γενόμενος ταυτόχρονα πασίγνωστος στο πανελλήνιο...
Κέρδος για το κόμμα, κέρδος για τον ίδιο, και δυσαναπλήρωτη απώλεια της αξιοπιστίας του Κοινοβουλευτισμού...

Κυρίως κέρδος για την ξανθιά επιστολογράφο, αφού ο καλός της θα εξακολουθήσει να καταθέτει την βουλευτική του αποζημίωση εκεί ακριβώς, στο νινί της, ξενυχτώντας στα σκυλάδικα...

Το πόπολο θα επευφημεί σε κάθε τους κοινή παρουσία, γιατί εδώ είναι Ελλάδα, η γελοιότητα κυριαρχεί και τα γιαούρτια είναι ακριβά και δεν πρόκειται να πέσει κανένα...
Αυτή η κυριαρχία της γελοιότητας επιτρέπει στον ένα να παίζει τον ρόλο του Πρωθυπουργού και στον άλλον τον ρόλο του θεσμικά πιστού βουλευτή.

Δυο ρόλοι που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Δύσης τουλάχιστον, θ' απαιτούσαν όχι απλά συνέπεια λόγων κι έργων, αλλά πάνω απ' όλα σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς.