ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ ΒΗΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. ΟΤΙ ΜΕ ΑΦΟΡΑ / ΣΥΓΚΙΝΕΙ /ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ / ΑΡΕΣΕΙ / ΠΕΙΡΑΖΕΙ. ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ
Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009
Ο ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...
Η ταινία είναι πολιτικό-καλλιτεχνική σάτιρα με επιρροές από τις ταινίες τρόμου της δεκαετίας του 1960 -70.
Του Νίκου Ζερβού από το 1983.
Τρελός γιατρός για να κερδίσει χρήματα κλέβει μέλη από νεκρούς μουσικούς με σκοπό να τους ξαναφέρει στη ζωή και να δημιουργήσει το καλύτερο ροκ συγκρότημα, μα οι νεκροί επαναστατούν για τις επιδρομές του στα νεκροταφεία και επιτίθενται στο σπίτι του...
Δείτε τη σε πλήρη οθόνη:
Ο ΕΡΩΤΑΣ Τ' ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ...
Συναυλία της Μικτής Χορωδίας του Δήμου Αρχανών με τίτλο "Ο Έρωτας τ' Αρχιπέλαγος".
Αφιερωμένη στον Οδυσσέα Ελύτη, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την απονομή Νόμπελ Λογοτεχνίας (18 Οκτωβρίου 1979) και την επέτειο γέννησης του (2 Νοεμβρίου 1911).
Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009
ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 4...
Αυτό ήταν λοιπόν;
Για ένα μήνα εξειδικευμένης κι απαιτητικής δουλειάς με 24ωρη ετοιμότητα σε εναλλασσόμενες βάρδιες, θα έπαιρνε αμοιβή μόνο 5.000 χιλιάδες δραχμές, όταν ο ανειδίκευτος εργάτης έπαιρνε 150.000 δραχμές για χειρονακτική εργασία που δεν ξεπερνούσε το 8ωρο με διάλειμμα για καφέδες και πρόγευμα;
Και θα περίμενε στο μέλλον, άγνωστο πότε θα πάρει τα υπόλοιπα χρωστούμενα μέχρι τις 30.000 χιλιάδες, που πάλι δεν ήταν ούτε το 1/3 του μισθού του εργάτη...
Μα τι διάολο, σε τηλεοπτικό κανάλι που ήταν δυναμική δουλειά δούλευε ή σε περίπτερο σ' ερημική παραλία το χειμώνα;
- Έτσι πληρωνόμαστε εδώ..του είπε ο απόστρατος σκηνοθέτης - γενικός επιβλέπων του προγράμματος και των εκπομπών, εγώ παίρνω την σύνταξη μου από την Ε.Ρ.Τ κι έρχομαι εδώ να βοηθώ τον φίλο μου, να θυμάμαι τη δουλειά και να παίρνω και κάποια μικρή αμοιβή, ίσα να τσοντάρω στα στραβά μου έξοδα...
- Εμείς ερχόμαστε όποτε χρειάζεται μόνο, να συνδέουμε συσκευές και να διορθώνουμε βλάβες, η κύρια δουλειά μας είναι αλλού...είπαν οι τεχνικοί.
- Εγώ είμαι νοικοκυρά, το γυμνάσιο μόνο έβγαλα κάποτε και όταν τα παιδιά είναι στο σχολείο απασχολούμαι για λίγες ώρες κι έχω κάποια λεφτά για ψώνια και το κομμωτήριο...είπε η άλλη που συμπλήρωναν μαζί ώρες στο master control, μου δείξανε τι να κάνω και προσπαθώ όσο μπορώ καλύτερα, δεν έχω πολλές - πολλές απαιτήσεις από τον μισθό μου...
Νάτα μας! Έτσι κατάφερνε και λειτουργούσε το κανάλι με ελάχιστα έξοδα.
Μα ο Κάκος που δεν είχε άλλα εισοδήματα από πουθενά, ήταν νέος κι ήθελε καριέρα και λεφτά, ήθελε τόσα να κάνει, δεν του αρκούσε αυτή η "μικρή αμοιβή", τι θα απογινότανε εκεί;
Αν είναι θέμα εσόδων του καναλιού, μπορούμε να κάνουμε κάτι...σκέφτηκε. Είχε ιδέες να καλυτερέψει το πρόγραμμα, να προσθέσουν εκπομπές με καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα θέματα, τρόπους να προσελκύσει ποιοτική διαφήμιση από μεγάλους πελάτες, να βελτιωθεί η εικόνα, η θέαση και τα έσοδα του καναλιού, μπορούσε να φέρει σπουδαίους πελάτες να διαφημιστούν κι εδώ, μπορεί και να ξεπερνούσε τα δυο υπόλοιπα τοπικά κανάλια που αν και νεώτερα, τα πήγαιναν καλύτερα κι αναπτύσσονταν.
Αν του έδιναν την ευκαιρία που ήθελε...
Συνάντησε όμως την επίμονη κι ανεξήγητη άρνηση του ιδιοκτήτη για οποιεσδήποτε αλλαγές στο κανάλι "του".
- Ποιός είσαι εσύ που είσαι εδώ λίγες βδομάδες κι άρχισες κιόλας να επεμβαίνεις στην λειτουργία του καναλιού; Σου ζήτησα ν' αλλάξεις τίποτα; Δεν μ' ενδιαφέρει τι κάνουνε οι άλλοι, εγώ είμαι αγωνιστής και ιδεολόγος και προβάλλω τις ιδέες μου, δεν μ' ενδιαφέρει η εμπορικότητα και οι θεατές!
Μα δυστυχώς για αυτόν, ούτε οι θεατές ενδιαφέρονταν για τις γαμημένες ιδέες του που είχαν αποτύχει οικτρά στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού που μόλις πριν λίγα χρόνια είχαν καταρρεύσει και φάνηκε η γύμνια τους, έτσι τον παράτησαν μόνο να παραληρεί μερικές ώρες κάθε μεσημέρι και να βγάζει τα σοσιαλιστικά του απωθημένα μόνος του, βεβαίως με ελάχιστη θέαση...
Αφού είδε πως δεν γίνεται κουβέντα με τούτο το όρθιο κουτσούρι, πήρε το πεντοχίλιαρο που του έδιναν κι έφυγε από κει...
Τι να κάνει αυτός με την φόρα που είχε για διάκριση στην ελεύθερη αγορά και τις τόσες του ανάγκες να καλύψει, μ' έναν μαλάκα ιδεολόγο από πάνω του να τον παντά και να τον εμποδίζει;
[Ακόμη και σήμερα το καναλάκι της κακής ώρας υπάρχει στον αέρα στον ίδιο τόπο με το ίδιο πρόγραμμα, διανθισμένο τώρα με νέες εκπομπές του τύπου: πάρε με τηλέφωνο να αγοράσεις κρέμες και συσκευές αδυνατίσματος ή κοσμήματα και ρολόγια μαϊμού σε τιμή ευκαιρίας, να σου πω τη μοίρα σου, να σε βοηθήσω να την παίξεις καθώς μόνος στο σπίτι, να κερδίσεις 100 ευρώ σαν αφελές καρακατσουλιό που είσαι, κλπ... ΚΡΙΜΑ ΤΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ]
Δεν μετάνοιωσε ποτέ. Δεν έχασε δα και το κελεπίρι, αφού ούτε καριέρα θάκανε ούτε λεφτά θάβγανε, ούτε πρωτοβουλία θα τον άφηναν να πάρει για το καλό τους, δεν θα καθόταν να σκάσει ούτε να φυτοζωεί μαζί τους. Δεν θα άφηνε τα βαρίδια να τον κρατούν κάτω και να τον καθυστερούν στην εκπλήρωση των σχεδίων του.
Θα αναζητούσε αλλού δουλειά κι ευκαιρίες...
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009
ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ: ΝΟΗΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΠΑΛΙ ΤΟ SEX...
Ολλανδοί ψυχολόγοι του Πανεπιστημίου Ράντμπουντ ισχυρίζονται ότι μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Experimental and Social Psychology δείχνει πως η απόδοση των αρσενικών στην εργασία ή στο σχολείο μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά εξαιτίας του φλερτ με μια ωραία συνάδελφο ή συμμαθήτρια...
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι άνδρες που κάνουν παρέα έστω και λίγα λεπτά με μια πολύ ελκυστική γυναίκα, αποδίδουν στη συνέχεια λιγότερο καλά στα νοητικά τεστ, σε σχέση με όσους συνομίλησαν με μια γυναίκα που δεν θεωρούσαν ωραία.Εκτιμούν ότι αυτό πιθανώς συμβαίνει, επειδή από τα πανάρχαια χρόνια οι άνδρες χρησιμοποιούν ένα πολύ μεγάλο τμήμα των δυνατοτήτων του εγκεφάλου τους προκειμένου να εντυπωσιάσουν τις γυναίκες, με συνέπεια ειδικά στην περίπτωση μιας αληθινά ωραίας γυναίκας να μην τους απομένουν και πολλές νοητικές δυνατότητες για άλλες διαδικασίες και δραστηριότητες...
Από την άλλη η έρευνα διαπίστωσε ότι δεν ισχύει το αντίστροφο, δηλαδή οι γυναίκες δεν επηρεάζονται όσον αφορά τις νοητικές ικανότητές τους, από την στενή παρέα με έναν ωραίο άνδρα.
Πιθανώς αυτό οφείλεται στο ότι οι άνδρες πολύ περισσότερο από τις γυναίκες, μετά από εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης να νοιάζονται για την "κατάκτηση" μιας γυναίκας και όχι το αντίστροφο...Η προσπάθεια εντυπωσιασμού του άλλου φύλου απορροφά ένα μεγάλο μέρος των γνωσιακών - νοητικών δυνατοτήτων του άνδρα, σε σημείο μερικές φορές να παθαίνει αμνησία ή να γίνεται χαζός άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, πιο αργοί και λιγότερο ακριβείς...
Όσο περισσότερο ένας άνδρας σκεφτόταν τη συγκεκριμένη γυναίκα στη συνέχεια, τόσο χαμηλότερο ήταν το σκορ του στα τεστ. Αντίθετα οι επιδόσεις των γυναικών στα τεστ δεν χειροτέρευσαν, όσο ωραίος και αν ήταν ο άνδρας με τον οποίο είχαν συνομιλήσει προηγουμένως.
Οι άνδρες για εξελικτικούς λόγους έχουν προγραμματιστεί να σκέφτονται υποσυνείδητα τρόπους για να περάσουν τα γονίδια τους στις επόμενες γενιές, γι' αυτό το λόγο, όταν συναντούν μιαωραία γυναίκα, κατά βάθος την βλέπουν ως την ιδανική σύντροφο για την αναπαραγωγή των γονιδίων τους.
Όμως οι γυναίκες αναζητούν και άλλες ιδιότητες στον άνδρα, όπως ο πλούτος ή η ευγενική και πνευματώδης συμπεριφορά και δεν τρελαίνονται απλώς και μόνο από το ωραίο του πρόσωπο ή ακόμη κι από αυτόν τον "ανδρισμό" του ΜΟΝΟ.
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009
ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟ-ΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ...
Σατιρικές μαντινάδες για τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο.
Από το βιβλίο του Ερατοσθένη Καψωμένου "Το σύγχρονο Κρητικό ιστορικό τραγούδι"
Διάλε την κουκουνάρα σου,
Μπενίτο Μουσολίνι,
και δεν εσυλλογίστηκες
στο τέλος τι θα γίνει...
Μπέμπει τσι Φτερουγάτους του,
μπέμπει τσι Μπερσαλιέρους
να κατεβούν στον Καλαμά
μια Κυριακή ταϋτέρου.
Έμπεψε τσι Κενταύρους του
στην Πίνδο να ριχτούνε
και κείν' οι μαυροέρημοι
γλακούνε να χωστούνε.
Οταν των ορμήσανε
τσολιάδες και φαντάροι
σαν τσι λαγούς γλακούσανε
και τρέμαν σαν το ψάρι.
"Αέρα" οι φαντάροι μας,
"Απάνω του" οι τσολιάδες
επιάσανέ τσι σαν τ' αρνιά
αιχμάλωτους χιλιάδες...
Εφτάξανε κι οι Κρητικοί
οι καστροπολεμάρχοι,
στση Τρεμπεσίνας τα βουνά
δίδουν την πρώτη μάχη.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940...
Μια μικρή συνέντευξη (δεν έχει σημασία αν είναι πραγματική ή φανταστική) μιας μαθήτριας κι ενός μαθητή που πήραν από τον παππού και την γιαγιά τους, με θέμα το "Γιατί πολεμήσαμε την 28η Οκτωβρίου;"
Ενα αφιέρωμα μνήμης, σπουδή στο έπος του '40, που ετοίμασαν μαζί με τους δασκάλους τους τα παιδιά της Δ΄ τάξης του 10ου Δημ. Σχολείου Χανίων.Ευχαριστώ την Μαρία, τη μικρή μου φίλη που συμμετείχε και μου το πρόσφερε για δημοσίευση στο blog μου.
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Γιαγιά, σε λίγες μέρες θα παρελάσουμε για το "ΟΧΙ"!
ΓΙΑΓΙΑ: Μπράβο παιδί μου! Το ξέρεις ότι και ο παππούς σου πολέμησε σ' αυτόν τον πόλεμο;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Ναι, παιδιά μου, πολέμησα κι εγώ! Έχουν περάσει, όμως, χρόνια πολλά από τότε. Ο νους μου τρέχει πίσω 69 χρόνια, τότε που ήμουν νέος. Τότε που η Ελλάδα μας βρήκε τη δύναμη να πει "ΟΧΙ" σε έναν στρατό πολύ μεγαλύτερο από το δικό μας.
ΜΑΘΗΤΗΣ: Και γιατί είπαμε "ΟΧΙ" παππούλη μου;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Γιατί ήθελαν να πάρουν την πατρίδα μας!
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Ποιοι;
ΓΙΑΓΙΑ: Πρώτα οι Ιταλοί... Ο αρχηγός τους που ήταν δικτάτορας, ο Μουσολίνι, μάζεψε παιδί μου στα Ελληνοαλβανικά σύνορα πολλά στρατεύματα και πυρομαχικά.
ΜΑΘΗΤΗΣ: Και τι έγινε παππού;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Ο Μουσολίνι επιτίθεται στην Ελλάδα. Υπερηφανευόταν μάλιστα, ότι μέσα σε μια βδομάδα θα καταλάβει την πατρίδα μας!
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Κι εμείς τι κάναμε παππού;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Εμείς αποφασίσαμε να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας. Στις 5 Νοεμβρίου του 1940 άρχισε η Ελληνική αντεπίθεση με το σύνθημα "ΑΕΡΑ". Θυμάμαι που ανεβαίναμε μέσα στα άγρια βουνά της Πίνδου σε λασπωμένα μονοπάτια με βροχή και με χιόνι. Με κόπο ξεκολλούσαμε το πόδι μας από τη λάσπη, όπου πολλές φορές εβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Και τις λίγες φορές που κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, εμοιραζόμασταν λίγες σταφίδες και στραγάλια.ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Πολέμησες κι εσύ γιαγιά;
ΓΙΑΓΙΑ: Δεν πολέμησα με τουφέκια παιδί μου, αλλά κάναμε πολλά πράγματα κι εμείς οι γυναίκες εκείνης της εποχής! Πλέκαμε ασταμάτητα κάλτσες και φανέλες για τους στρατιώτες μας, ζυμώναμε τις νύχτες ψωμί, τρέχαμε ως εθελόντριες στον Ερυθρό Σταυρό για να φροντίζουμε τους τραυματίες. Πηγαίναμε ακόμα και λέγαμε τα Χριστούγεννα, τα κάλαντα για να μαζέψουμε λεφτά και τρόφιμα.
ΜΑΘΗΤΗΣ: Τους νικήσαμε όμως τους Ιταλούς...ΠΑΠΠΟΥΣ: Παιδί μου δεν ήταν τόσο εύκολα τα πράγματα! Της Ελλάδας τα βάσανα και οι καημοί δεν είχαν τελειωμό... Το 1941 ο φοβερός Γερμανικός στρατός επιτίθεται από τα βόρεια σύνορα της πατρίδας μας.
ΓΙΑΓΙΑ: Ο στρατός μας αποκαμωμένος από τον πόλεμο κατά των Ιταλών αναγκάζεται να υποχωρήσει. Τέσσερα χρόνια μαύρης σκλαβιάς και μαρτυρίου για το Λαό μας. Χιλιάδες Έλληνες παιδιά μου, πέθαναν από την πείνα και τη δυστυχία. Χιλιάδες νεκροί από τις εκτελέσεις των Γερμανών...
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Και εδώ στο νησί μας την Κρήτη, τι γίνεται παππού;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Εμείς οι Κρητικοί βρήκαμε τη δύναμη να αντισταθούμε! Το νησί της Κρήτης ήταν ακόμα ελεύθερο και δεν παραδιδόταν τόσο εύκολα... Στεκόμαστε όρθιοι, γενναίοι και υπερήφανοι.
ΜΑΘΗΤΗΣ: Και ποιος κέρδισε τελικά γιαγιά στον πόλεμο;
ΓΙΑΓΙΑ: Φυσικά εμείς! Στις 14 Οκτωβρίου του 1944 η Αθήνα ήταν και πάλι ελεύθερη...
ΠΑΠΠΟΥΣ: Θυμάμαι που οι έρημοι δρόμοι γέμισαν φωνές και σημαίες και ο κόσμος φώναζε "είμαστε ελεύθεροι" κι όλοι αγκαλιάζονταν...
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Απορώ πώς και τόσο λίγοι και νικήσαμε;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Γιατί παιδιά μου, τη νίκη την κέρδισαν απλοί άνθρωποι του χωριού, χτίστες και σιδεράδες. Τα γελαστά και χαρούμενα παιδιά, οι ηρωίδες μανάδες και οι στρατιώτες που όλοι τους ξέρανε καλά την Ιστορία της πατρίδας μας.
ΜΑΘΗΤΗΣ: Εμένα δε μου αρέσει ο πόλεμος! Οι άνθρωποι σκοτώνονται, γίνονται καταστροφές, τα παιδάκια πεινάνε, δεν έχουν παιχνίδια, χάνουν τους γονείς τους...
ΓΙΑΓΙΑ: Για αυτό παιδί μου:
Όλοι οι λαοί της γης πρέπει να συμφιλιωθούμε,
να πάψουνε οι πόλεμοι κι ειρηνικά να ζούμε!
