Τρίτη 17 Μαΐου 2011

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ...



Τι είπε ο Πρωθυπουργός της ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ KEVIN RUD προς τους μετανάστες:


«Οι μετανάστες, και όχι οι Αυστραλοί, είναι αυτοί που πρέπει να προσαρμοστούν. Έτσι είναι, και άμα τους αρέσει!


Βαρέθηκα να ανησυχούμε σε αυτή τη χώρα μήπως προσβάλλουμε ένα άτομο ή την κουλτούρα του. Από τότε που έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Bali, η πλειοψηφία των Αυστραλών ένιωσε ένα κύμα πατριωτισμού.


Η κουλτούρα μας εξελίχθηκε σε δύο αιώνες γεμάτους αγώνες, προσπάθειες και νίκες από εκατομμύρια άντρες και γυναίκες που επιζητούσαν την ελευθερία. Η κύρια γλώσσα που μιλάμε είναι τα Αγγλικά. Όχι τα Ισπανικά,τα Λιβανέζικα, τα Αραβικά, τα Κινέζικα, τα Γιαπωνέζικα, τα Ρώσικα ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα. Οπότε, αν θέλετε να γίνετε μέρος της κοινωνίας μας, μάθετε τη γλώσσα μας!


Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στο Θεό. Αυτό δεν είναι κάποιο Χριστιανικό, ακροδεξιό, πολιτικό κίνημα, αλλά γεγονός: Χριστιανοί, άντρες και γυναίκες, με Χριστιανικές αρχές, ίδρυσαν αυτή τη χώρα, και αυτό είναι καθαρά καταγεγραμμένο. Αρμόζει, λοιπόν, να το δείχνουμε πάνω στους τοίχους των σχολείων μας. Αν ο Θεός μας σας προσβάλλει, σας προτείνω να βρείτε άλλο μέρος του κόσμου για να ζήσετε, διότι εμάς ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας. Θα δεχτούμε αυτά που πιστεύετε, χωρίς ερωτήσεις. Αυτό που ζητάμε είναι να δεχτείτε κι εσείς αυτό που πιστεύουμε εμείς, και να ζήσετε μαζί μας με αρμονία, χαρά και ειρήνη.


Αυτή είναι η δική μας χώρα, η δική μας γη και ο δικός μας τρόπος ζωής, και θα σας προσφέρουμε μια ίση ευκαιρία να τα απολαύσετε κι εσείς.


Όμως μόλις χορτάσετε να παραπονιέστε, να γκρινιάζετε και να μουρμουρίζετε για τη σημαία μας, τον όρκο πίστης στη χώρα μας που δίνετε όταν παίρνετε την υπηκοότητα, τα χριστιανικά μας πιστεύω, τον καθιερωμένο τρόπο ζωής μας, τότε σας ενθαρρύνω να εκμεταλλευτείτε μια άλλη μεγάλη ελευθερία της Αυστραλίας:Το δικαίωμα να φύγετε! Αν δεν είσαστε ευχαριστημένοι, τότε φύγετε!


Δε σας φέραμε εδώ με το ζόρι. Εσείς διαλέξατε να έρθετε. Οπότε, δεχτείτε τη χώρα που εσείς διαλέξατε!»


Ντρέτα και ξηγημένα να ξέρει ο καθείς πως να λαλεί στα μέρη που βρέθηκε...Σε μέρη που υπάρχουνε κυβερνήσεις και ηγέτες!

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΜΑΧΩΝ...


Η άκρατη εισροή λαθρομεταναστών που δικαιολογήθηκε εκ των υστέρων ως πολυπολιτισμικότητα και σαχλαμάρες ήταν αναμενόμενο να δημιουργήσει προβλήματα.

Ακολούθησε η αυξημενη εγκληματικότητα, η υποβάθμιση περιοχών, ή επανεμφάνιση ασθενειών όπως η φυματίωση, ο εκτοπισμός του Έλληνα μεροκαματιάρη όχι οτι δεν υπάρχουν πιά τέτοιοι, μα γίνανε ακριβοί βλέπεις, ζητούν λίγα περισσότερα από τους εξαθλιωμένους Πακιστανούς, κτλ.

Όλα αυτά ήταν αναμενόμενα σε όλους, εκτός από τους επαγγελματίες πολιτικούς αυτής της χώρας και την "προοδευτική" αριστερή νεολαία της που συμπαρίσταται γενικώς όπου ταραχή κι ανωμαλία...

Απ την μια μεριά μαλθακοί ανεπαρκείς πολιτικοί, εξαγορασμένες συνειδήσεις και οικονομικά συμφέροντα μετατρέπουν την χώρα σε ξέφραγο αμπέλι και μαζεύουν εδώ όλη την σάρα και την μάρα της υφηλίου.

Απ την άλλη το κράτος σε πλήρη αποσύνθεση αδυνατεί να αντιμετωπίσει το έγκλημα και την διαφθορά που αυξάνει με ρυθμούς ταχύτατους και έφτασε να κοστίζει πολύ ανθρώπινο αίμα.

Οι πολίτες απόλυτα δικαιολογημένα και παρασυρμένοι από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που είναι το ισχυρότερο απ όλα τα ανθρώπινα ένστικτα, θα φτάσουν να παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους και να εκδικούνται αυτούς που τους στερούν τα πολύτιμα αγαθά της ησυχίας, της ασφάλειας, της περιουσίας, της εργασίας και στην χειρότερη περίπτωση τους αφαιρούν την ίδια τους την ζωή.

Και βέβαια μην περιμένει κανένας λογικές ενέργειες από ανθρώπους που κινδυνεύει ή οι ίδιοι θεωρούν ότι κινδυνεύει η οικογένεια και η ζωή τους.

Γενικεύουν στον μέγιστο βαθμό και εξισώνουν κάθε αλλοδαπό με τον εγκληματία που θα τους στερήσει την ζωή ενώ σίγουρα δεν είναι κάθε αλλοδαπός που περνά παό τον δρόμο εγκληματίας. Πως να ξεχωρίσουν τον εργάτη από τον εγκληματία όμως όταν ανήκουν και οι 2 στην ίδια ράτσα;

Και οι πολίτες αντιδρούν ανάλογα, δηλαδή όπως βλέπουμε σήμερα να αντιδρούν.
Ο υπεύθυνος για την κατάντια της χώρας; Οι κυβερνήσεις των τελευταίων 25 ετών.
Αυτοί φταίνε και πρέπει να λογοδοτήσουν! Αφού αντικατασταθούν από άλλους ικανότερους για να λειτουργεί η χώρα...

Όσα μας ενώνουν είναι γεγονός πως λιγοστεύουν μέρα με τη μέρα. Η συναίνεση, η ανεκτικότητα, η κοινωνική ειρήνη, ο κοινός τόπος και το κοινό έδαφος; Για τους περισσότερους, λόγια του αέρα.

Κάπως έτσι θα ξημέρωσει η μέρα, που πριν κατέβει κανείς στο κέντρο μια βόλτα, πρέπει αντί για δελτίο καιρού, να δει το σύντομα επερχόμενο δελτίο των μαχών της ημέρας.

Δευτέρα 16 Μαΐου 2011

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑΣ...


Ο Γενικός Διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν βρίσκεται υπό κράτηση και ανακρίνεται για περιστατικό σεξουαλικής επίθεσης σε καμαριέρα ξενοδοχείου.

Αναμένεται ότι πρόκειται να συλληφθεί επίσημα και να του απαγγελθούν κατηγορίες μέσα στην επόμενη ώρα για σεξουαλικό κακούργημα, απόπειρα βιασμού και ομηρία...

Ούτε αυτός την γλίτωσε τελικά.

Το κάθε πουτανάκι που βολευτεί σε μια οποιαδήποτε θεσούλα και πάρει ένα μισθό τάχα πως είναι εργαζόμενη, ανεβάζει αμέσως τουπέ και θεωρεί πως έχει τον κόσμο όλο ανάμεσα στα πόδια της.

Και ότι κάθε επαφή μαζί της πρέπει να χρεωθεί αναλόγως.

Πόσο αξίζει αλήθεια το νινί της καμαριέρας;

Που μια απλή πρόσκληση του τύπου "να γνωριστούμε καλύτερα" μεταφράζεται από μέρους της σε "βιασμό"...

Στο αφεντικό καθίζει πρόθυμα αρκεί να πέφτει ο μισθός κάθε μήνα για τα λούσα, τα βαψίματα, το καινούριο κουκλίστικο αμαξάκι και τον λογαριασμό από το μόνιμο κινητό στο αυτί ολημερίς για κους κους και κανόνισμα σαχλοπαρέας για το βράδυ...

Μήπως τη γαμά και την ικανοποιεί καλύτερα ο άνεργος αληταράς που της κάνει τον νταβατζή να της τρώει τον εύκολο μισθό για να της δίνει μια ψεύτικη αγάπη και τα σάλια του;

Όπως η πωλήτρια στο μαγαζί με τα ρούχα που δείχνει τον κώλο της από τη βιτρίνα και μετά παριστάνει τη παρθενόπη και καταγγέλει, η γκαρσόνα του σκυλάδικου που μπαίνει μόνο σε BMW, η πριγκίπισσα του fast food που χαριεντίζεται με 2000 άτομα τη μέρα, η χοντρή αλλοδαπή στο φτηνό μπορντελλοκαφενείο που τρώει τη σύνταξη του παππού, η άλλη στο μαγαζί με τα καλλυντικά του μουντράρη κωλόγερου, η γραμματέας του γιατρού ή του δικηγόρου που μετά την πρόσληψη της θέλει μόνο "επιστήμονες" ακόμη και η σαβούρα ξεπεσμένη αλήτισσα του δρόμου που θέλει γενναιόδωρους για το ψειριασμένο νινί της...

Πόσο κάνει αλήθεια το ρημάδι και γα ποιον το φυλάνε εντέλει;

Όποιος δεν είναι στο περιβάλλον τους και φαίνεται καλοβαλμένος στα μάτια τους, πρέπει να πληρώσει μονόπετρο δακτυλίδι για να χουφτώσει έναν κώλο που σε άλλους χαρίζουν τζάμπα;

Αν περιμένατε να χαρώ που βρέθηκε ο άνθρωπος στη φυλακή για μια δήθεν ανήθικη πρόταση, διαβάστε αλλού τα γλυκανάλατα κλαψουρητά για την θιγμένη τιμή της καμαριέρας.

Τέτοιο θύμα πουτάνας έχω πέσει κι εγώ. Και δεν έχω εκδικηθεί ακόμη την καρακατέ της κακής ώρας (σε 3 χρόνια εγώ είμαι ίδιος και καλύτερος, αυτή έχει σπάσει, παχύνει κι ασχημήνει τόσο που δεν θα την πρόσεχα καθόλου αν την έβλεπα πρώτη φορά τώρα) που μου την έφερε σε συνεργασία με τον ρουφιάνο κι απατεώνα αφεντικό της. Και θέλουνε και τα ρέστα...

Θέμα χρημάτων είναι, αρκεί να συμφωνήσουνε στην (λογική κι όχι υπερτιμημένη) τιμή εξαρχής κι ούτε κάτης ούτε ζημιά!

Σάββατο 14 Μαΐου 2011

ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑ ΓΙΑ 10 (Η ΤΑΙΝΙΑ)...


Ελληνική κωμική ταινία από το 1981.





Ένας ταλαίπωρος λογιστής βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική θέση επειδή ο γαμπρός του έκανε ένα μεγάλο οικονομικό άνοιγμα. Στην προσπάθειά του να τον βοηθήσει, ενοικιάζει το σπίτι του στους ερωτύλους αφεντικούς του ξεχωριστά στο καθένα, μα εκείνοι βρίσκονται εκεί ταυτόχρονα την ώρα που δεν πρέπει!

Ακολουθεί απερίγραπτο μπέρδεμα, δημιουργείται μεγάλη αναστάτωση και τώρα πρέπει να αποδείξει, ενώπιον της αστυνομίας ότι το σπίτι του δεν είναι άντρο ακολασίας...

DESERT COMMANDOS (MOVIE)...




When the Allies start winning World War II, the Nazis come up with a plan to kill all the Allied leaders with one single strike...

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ...

Στη Νέα Υόρκη άρχισε η υποβάθμιση ολόκληρων περιοχών με την μετακίνηση σε αυτές μαύρων, Ισπανόφωνων εμπόρων ναρκωτικών, συμμοριών κλπ.

Το αποτέλεσμα ήταν οι κάτοικοι να φύγουν άρον άρον πουλώντας τα σπίτια τους σε εξευτελιστικές τιμές. Όταν τα φιλέτα είχαν αλλάξει χέρια, ο δήμαρχος Τζουλιάνι καθάρισε γρήγορα την περιθωριακή σκατομάζα και όλα επέστρεψαν στο φυσιολογικό.

Κάποια χρόνια αργότερα ένα loft στη Ν.Υ πουλιόταν από 700.000 έως 1.200.000 δολλάρια.

Δεν ξέρω αν βλέπετε κάποια ομοιότητα με γνωστή μας χώρα...

Περπατούσα προ καιρού στο κέντρο της Αθήνας, εκεί κοντά στο παλιό χρηματιστήριο και τους γύρω δρόμους, σε μέρη που είχαν πριν λίγα χρόνια στις αρχές του 2000 τα γραφεία τους μερικοί γνωστοί και συνεργάτες μου τότε.

Παντού τώρα σιχαμένο πλήθος Ασιάτες και Αφρικάνοι ανακατεμένοι με Βαλκάνιους και άστεγους ντόπιους να μαγαρίζουν και να υποβαθμίζουν πλατείες και στενά με την αχρείαστη παρουσία τους, νέοι και δυνατοί που μένουν άπραγοι κι απλά προσπαθούν να βγούν από τα σκατά του τρίτου κόσμου και νομίζουν ότι εδώ θα βρούν τον παράδεισο που τους έταξαν.

Δεν καταλάβαινα τι αξία μπορούσαν να είχαν αυτά τα παλαιά πολυόρωφα κτίρια, με τα στενά δωμάτια με τους σοβάδες που έπεφταν σε κάθε ευκαιρία και τα φθαρμένα κουφώματα, χτισμένα σε στενά δρομάκια που ο ήλιος τα φώτιζε μόνο το καταμεσήμερο κι έψαχνα δικαιολογία να φύγω νωρίτερα και να βρεθώ στο Φάληρο, στην Γλυφάδα ή αλλού παραλιακά με ανοιχτό ορίζοντα...

Μέχρι που ένας απο αυτούς μ' έβγαλε κάποτε στην ταράτσα ενός 8όροφου τέτοιου κτιρίου να δω την παλιά Αθήνα από ψηλά.

Και την είδα, όπου έφτανε το μάτι γύρω - γύρω. Με κτίρια, στέγες, λόφους, εδώ η Ακρόπολη, το πεδίο του Άρεος, εκεί πέρα ο Λυκαβητός, ο Αρδητός, το Σύνταγμα, οι άλλες πλατείες, από κάτω στο βάθος οι αναδειγμένοι αρχαιολογικοί χώροι...

Που αν γινόταν το θαύμα να εξαφανιστεί η τριτοκοσμική σκατομάζα και οι κάτοικοι του κέντρου, πολλοί και ιδιοκτήτες των κτιρίων και μεγάλης ηλικίας, με λίγες καίριες πολεοδομικές παρεμβάσεις και μια καλή απολύμανση μπορεί να γίνει παράδεισος το ιστορικό κέντρο και οι πλατείες από την Βουλή μέχρι και κοντά στο τέρμα της Πατησίων και στα τετράγωνα τριγύρω από αυτόν τον άξονα.

Τουλάχιστον οι κεντρικότεροι δρόμοι αφού εξαφανιστούν αρκετά από τα πάμπολα σοκάκια να πάρει αέρα ο τόπος κι αξία οι ιδιοκτησίες, ιδίως οι ψηλοί όροφοι που ανακαινισμένοι θα γίνονταν ανάρπαστα οροφοδιαμερίσματα, μοντέρνα loft ή μικρά εκλεκτά ξενοδοχεία με θέα και χρέωση για λίγους. Με απεριόριστη θέα στα μνημεία του κέντρου και άφθονο οργανωμένο χώρο στάθμευσης όπου ήταν τα πρώην σοκάκια, με καινούριες ταβέρνες, μαγαζιά, κλπ ανάπτυξη.

Γειτονιές που αξίζει να μένει κανείς, με εικόνες και γεύση από τα παλιά, που η Εκάλη με μοναδική θέα το κομμένο βουνό ποτέ δεν θα δώσει..

Που κάποιοι θέλουν να πετύχουν αργότερα, αφού πρώτα φύγουν οι κάτοικοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και πουλήσουν φτηνά τις ιδιοκτησίες τους, όντως παλιές.
Συν την τριτοκοσμική κόλαση συνεχούς υποβάθμισης κι εγκληματικότητας, που σε συνεργασία με υψηλά ιστάμενου συνενόχους τους αναγκάζουν τώρα και καιρό να ζούν μέρα - νύχτα στις γειτονιές τους και στο όνομα μιας αχρείαστης δήθεν "πολυπολιτισμικότητας". Που την πληρώνουν και με τις ζωές τους ακόμη, πέρα από όσα θα χάσουν με την αρπαγή των περιουσιών τους από real estate συμφέροντα...

Άτιμο σχέδιο να καρπωθούν φτηνά κάποιοι λίγοι την αξία του ιστορικού κέντρου. Που προχωρεί απόδεκατίζοντας τους ανθρώπους που γεννήθηκαν ή έτυχε να νοικιάζουν στα μέρη που λιμπίζονται.

Και πριν ξεφορτωθούν οριστικά τη σκατομάζα σαν ανεπιθύμητη πια, θα χρησιμοποιήσουν τα εργατικά της χέρια για να χτίσουν φτηνά τον καινούριο κερδοσκοπικό τους παράδεισο...

ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ...


Η Αθήνα πρέπει να είναι η μοναδική δυτική πρωτεύουσα με κέντρο απροσπέλαστο από τους μόνιμους κατοίκους της. Είναι γεγονός ότι το κέντρο της Αθήνας αποτελεί πλέον γκέτο. Και ότι αν δεν ληφθούν μέτρα, σταδιακά θα δημιουργηθούν παρόμοια γκέτο σε διάφορες πόλεις και περιοχές της χώρας.


Μετά από 7 χρόνια από τους ήσυχους Ολυμπιακούς Αγώνες.


Ένας ακόμη Έλληνας πολίτης βρήκε τραγικό τέλος αφήνοντας πίσω του ορφανά τα παιδιά του γιατί η πολιτεία φρόντισε να του φέρει εκατομμύρια αδέσποτων λαθρομεταναστών να επιβάλλουν τον δικό τους πολιτισμό στους νόμιμους κατοίκους. Το πιθανότερο είναι πως οι τύποι που διέπραξαν το φονικό δεν έχουν ούτε όνομα, ούτε ταυτότητα. Ίσως να μην υπάρχουν καν για το ελληνικό κράτος και απλώς να περιφέρονται στο κέντρο της Αθήνας σαν άγνωστα υλικά στο καζάνι με τις ψυχές.


Ο οργανωμένος από ξένες δυνάμεις λαθροεποικισμός συνεχίζεται. Και να ήθελαν να δουλέψουν κάποιοι (οι νεαρότεροι κι αδέσποτοι δεν θέλουν δουλειά έτσι κι αλλιώς), δουλειές δεν υπάρχουν ούτε για ντόπιους. Η εγκληματικότητα σκοπίμως αφήνεται και τα θύματα φυσικά είναι οι ανοχύρωτοι Έλληνες. Στα αυτόφωρα οι δικαστές ασχολούνται ως επι το πλείστον με αλλοδαπούς και τα κρατητήρια στα τμήματα γεμάτα από αλλοδαπούς, που πεινασμένοι κι αχρείαστοι στην κοινωνία καταφεύγουν από την κλοπή, τη ληστεία μέχρι το βαρύ έγκλημα να βοσκηθούν να ξεπεινάσουν μια μέρα κι έπεται συνέχεια αύριο...


Αυτοί που ηγούνται της Πολιτείας κατάφεραν να επιβάλλουν το φόβο μέσω των μεταναστών για να μπορούν να κάνουν ανενόχλητοι το πλιάτσικο τους και δημιούργησαν έναν ακόμη εσωτερικό εχθρό, για να μην αντιδρά ο φοβισμένος λαός.


Η κυβέρνηση, αλλά και η ΝΔ οταν ήταν κυβέρνηση, έκαναν τα στραβά μάτια για την αθρόα λαθρομετανάστευση. Προφανώς πέρα από τους κραβγάζοντες υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (πάντα των ξένων εισβολέων), είναι κι άλλοι πολλοί υποστηρικτές των δυο μεγάλων κομμάτων και των εργολαβικών συμφερόντων τους, που βολεύονται με τα φτηνά εργατικά χέρια γιατί σε περιόδους ανεργίας και ο Ελληνας θα αναγκαστεί να δουλεύει με λιγότερα λεφτά, αφού υπάρχει προσφορά εργασίας από ξένους. Από εκεί και πέρα, είναι τεράστια ευθύνη όσων Ελλήνων απασχολούν αλλοδαπούς και δη μουσουλμάνους Ασιάτες σε θέσεις που μπορούσαν να εργάζονται Έλληνες, έστω με μεγαλύτερο (δηλαδή το νόμιμο) ημερομίσθιο...


Η απουσία ελέγχων στους χώρους εργασίας έχει κάνει τη λαθρομετανάστευση και λαθροεργασία να θεριέψει.


Το πρόβλημα των λαθρομεταναστών δεν είναι πρόβλημα αστυνόμευσης, είναι πρόβλημα παράνομης εισόδου στη χώρα. Στα σύνορα λύνεται αρχικά αυτό το πρόβλημα. Είναι εμφανής η απουσία μιας αντεγκληματικής πολιτικής με αποτέλεσμα να υπάρχει φόβος στην κοινωνία, στην οποία αναπτύσσεται πόλωση, ενώ η κοινωνική συνοχή χάνεται.


Δεν υπάρχει όμως ούτε μεταναστευτική πολιτική με ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που βολεύεται στην ιδέα ότι η ακριανή Ελλάδα θα είναι το χωνευτήρι των κολασμένων της γης.


Η απέλαση και αν απαγγελθεί δικαστικά ή διοικητικά (πρόβλημα πάντως υπάρχει με όσους έχουν κάνει έστω και προσχηματικά αίτημα πολιτικου ασύλου που αποφαίνονται τα σχετικά όργανα μετά από μερικά χρόνια, που δεν μπορούν να απελαθούν) οι πρεσβείες των υπό απέλαση ατόμων δεν τους αναγνωρίζουν ως υπηκόους τους, αφού κατά κανόνα δεν έχουν χαρτιά και δεν τους δέχονται πίσω.


Όταν αφήνεις ελεύθερη την λαθρομετανάστευση και ούτε καν αναφέρεις το όνομα του προβλήματος, σαν να πετάς τα σκουπίδια κάτω από το χαλί, κάποια στιγμή το πρόβλημα γιγαντώνεται και μετά τρέχεις χωρίς να φτάνεις πουθενά.


Ας ξυπνήσει το Ελληνικό κράτος και η Κυβέρνηση για να τελειώνει το θέμα.


Το γενικό πρόβλημα εφαρμογής των νόμων και της ανοργανωσιάς που χαρακτηρίζει την χώρα μας, είτε αφορά την αστυνόμευση, είτε τον έλεγχο των μεταναστών και την ασφάλεια των συνόρων δίνει την ευκαιρία στους εγκληματίες και τους παρανομούντες να αλωνίζουν ελεύθερα κι ανενόχλητα.


Η αδυναμία αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης να ρυθμίσει το πρόβλημα έχει καταστρεπτικές συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων αλλά και όλων των μεταναστών που δεν υιοθετούν παραβατικές συμπεριφορές και κάνει κάποιες υστερικές ρατσιστικές και φασιστικές κραυγές να ακούγονται εντονότερα...


Εδώ, όμως, υπάρχει και ευθύνη των κομμάτων της Αριστεράς, που στο πλαίσιο των ιδεών της αλληλεγγύης, δεν απαντούν στο ερώτημα πώς θα ζήσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι εδώ, όταν λεφτά δεν υπάρχουν για κανέναν πια. Και αυτοί οι λαϊκίζοντες υποστηρικτές του κάθε ξεπεσμένου τριτοκοσμικού Τσιπρο-Αλαβάνοι, οι αλληλέγυοι και οι χρηματοδοτούμενες ΜΚΟ των επαγγελματιών "αντιρατσιστών" είναι οι ηθικοί συναυτουργοί και θάπρεπε να απομονωθούν τουλάχιστον από τον λαό που τους υφίσταται.


Δεν υπάρχει άλλη λύση από το να αρχίσει ένα πρόγραμμα απελάσεων, μεθοδικά και συστηματικά σε βάθος χρόνου, αρχίζοντας από τους ξέμπαρκους, τους υποπέσαντες σε αδικήματα έγκλειστους, και κλιμακώνοντας σε όσους δεν έχουν θέση εδώ.


Με αντικίνητρα εργασίας και παραμονής σε κάθε αχρείαστο περιφερόμενο.


Άντε να λιγοστεύουνε!