ΠΡΩΤΑ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΑΓΑΠΩ...

Την Κυριακή 8 Μαίου οι μανάδες όλου του κόσμου έχουν την τιμητική τους.

Η Γιορτή της Μητέρας, παγκόσμια γιορτή, έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα. Στην αρχαιότητα ήταν γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα, σύζυγος του Κρόνου μητέρα του Δία και όλων των ολύμπιων θεών και που ήταν η θεά της γονιμότητας.

Η δεύτερη Κυριακή του Μάη που καθιερώθηκε σαν εθνική γιορτή της μητέρας στις ΗΠΑ οφείλεται στην έμπνευση μιας γυναίκας από την Φιλαδέλφεια της Ana Jarvis. Η Ana Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907-1908 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η γιορτή της μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με προεδρικό διάταγμα που όριζε την δεύτερη Κυριακή του Μάη σαν Ημέρα της Μητέρας.

Με το πέρασμα των χρόνων η Γιορτή της Μητέρας έχασε τον παραδοσιακό της χαρακτήρα και το νόημα με το οποίο ξεκίνησε. Και από μια γιορτή που καθιερώθηκε για να γιορτάζεται η έννοια της μητρότητας μετατράπηκε σε μια εμπορική και διαφημιστική γιορτή που απαιτεί ακόμη και δώρα αξίας, εξυπηρετώντας τα καταναλωτικά ένστικτα των ανθρώπων...
Πάντα όμως θα υπάρχει κάτι παό την καρδιά μας για τη μάνα, όπως ενδεικτικά αυτές οι λίγες μαντινάδες που δεν κοστίζουν, μόνο λίγη έμπνευση:

Πρώτα τη μάνα μου αγαπώ
κι ύστερα όλα τ' άλλα
γιατί ήπια από το στήθος της
το πρώτο μου το γάλα.

Σαν τη στοργή που έβρισκα
στης μάνας μου τα χέρια
δεν πρόκειται να βρω ποτέ
όσα κι αν κάνω ταίρια.

Χαρά στη μάνα που γεννά
και στα κρυφά δακρύζει
γιό που να βάζει την τιμή
θεμέλιο και να χτίζει.

Πάντα τη δύσκολη στιγμή
φωνάζεις βρε τη μάνα.
γιατί είναι η μόνη που αγαπά
χωρίς να θέλει πράμα.

Όταν πεθάνει ο δυστυχής
δεν παίζουνε καμπάνα
και μοιρολόγια δεν ακούς.
μόνο αν έχει μάνα.

Η ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΣΑΧΑΡΑΣ...

Κάποιες φορές, συνήθως άνοιξη ή φθινόπωρο, μας επισκέπτεται η σκόνη της Σαχάρας. Τότε έχουμε θολούρα στην ατμόσφαιρα και το χρώμα του ουρανού γίνεται κιτρινωπό ή καφετί. Μερικές φορές τα επεισόδια αυτά συνοδεύονται και από βροχή οπότε "βρέχει λάσπη" όπως συνηθίζουμε να λέμε.

Με ευκαιρία το επεισόδιο αυτών των ημερών ας δούμε λίγο περί τίνος πρόκειται. Η έρημος της Σαχάρας στη βόρεια Αφρική είναι μια τεράστια έκταση που εκτείνεται από την Αίγυπτο ανατολικά μέχρι το Μαρόκο δυτικά. Η άμμος της ερήμου απαρτίζεται από λεπτούς και λιγότερο λεπτούς κόκκους. Όταν επικρατούν κατάλληλες συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας στην περιοχή. τότε έχουμε τη δημιουργία αναβατικών ανέμων, που όπως το όνομά τους υποδηλώνει, ανεβάζουν τους λεπτούς κόκκους της ερήμου, που συνήθως ονομάζουμε, σκόνη της ερήμου, σε μεγάλα ύψη στην ατμόσφαιρα.

Η σκόνη αυτή αποτελείται από λεπτούς κόκκους με διάμετρο από 5 έως 100 το πολύ μικρόμετρα (εκατομμυριοστά του μέτρου). Οι κόκκοι μεγαλύτερων διαστάσεων, που ασφαλώς υπάρχουν στην έρημο, έχουν μεγαλύτερο βάρος και δεν παρασύρονται προς τα πάνω από τους αναβατικούς ανέμους. Οι κόκκοι αυτοί της ερήμου αφού βρεθούν στα υψηλά στρώματα της ατμόσφαιρας παρασύρονται από τους επικρατούντες ανέμους στα ύψη αυτά. Έτσι αν έχουμε χαμηλές πιέσεις στην νότια Ευρώπη ή σε τμήμα αυτής, τότε έχουμε νοτιάδες οι οποίοι μεταφέρουν τη σκόνη της ερήμου προς τη Βαλκανική ή τη δυτική Ευρώπη.
Επεισόδιο καταιγίδας σκόνης Σαχάρας πάνω από την ανατολική Μεσόγειο, 4 Απριλίου 2003
(SeaWiFS Project, NASA/Goddard Space Flight Center and ORBIMAGE).

Τέτοια επεισόδια έχουμε από κανένα μέχρι 3-4 το χρόνο στην Ελλάδα και συνήθως συμβαίνουν όπως ήδη είπαμε, την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Τις περισσότερες φορές τα επεισόδια είναι ήπια και περιορίζονται στη χαρακτηριστική θολούρα και κιτρινίλα της ατμόσφαιρας. Κάποιες φορές όμως, όπως στις 17 Απριλίου 2005, έχουμε ακραίες καταστάσεις όπου αυτή η θολούρα είναι πάρα πολύ έντονη και αισθητή μέχρι το έδαφος. Στο παραπάνω επεισόδιο η ορατότητα στο έδαφος της Αθήνας ήταν μόλις κάποιες δεκάδες μέτρα. Τα αυτοκίνητα κυκλοφορούσαν μέρα μεσημέρι με τα φώτα ανάμενα, και όλες οι πτήσεις από και προς το αεροδρόμιο Ε. Βενιζέλος είχαν ακυρωθεί. Ο κόσμος κυκλοφορούσε στους δρόμους με μαντήλια στη μύτη! Τέτοια ακραία επεισόδια είναι σπάνια και συμβαίνουν κατά μέσο όρο μια φορά στη δεκαετία.

Μια άλλη πιο θεαματική εκδοχή είναι όταν τα επεισόδια της σκόνης της ερήμου συνοδεύονται από βροχόπτωση οπότε βρέχει λάσπη όπως είπαμε. Η εναπόθεση της σκόνης της ερήμου στο έδαφος γίνεται κυρίως με τη βροχή (υγρή εναπόθεση, wet deposition) σε ποσοστό 75-80% , και μόνο κατά 20-25% με ξηρή εναπόθεση (dry deposition).

Τα επεισόδια της σκόνης της Σαχάρας όταν είναι συχνά, μπορούν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία ιδίως στα παιδιά. Έτσι στην Κρήτη που είναι κοντύτερα στην Αφρική και όπου το φαινόμενο είναι πολύ συχνότερο έχουμε αυξημένο αριθμό παιδιών που υποφέρουν από άσθμα αλλά και από αλλεργίες και ιώσεις σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα.

Τέλος η σκόνη της Σαχάρας έχει και ευεργετικές επιδράσεις. Πού; Στη θάλασσα!

Η άμμος της ερήμου είναι πλούσια σε ιόντα σιδήρου που δρουν ευεργετικά στη θαλάσσια βιολογία. Κάτι σαν βιταμίνες ας πούμε. Έτσι όταν έχουμε εναπόθεση σκόνης της ερήμου στη θάλασσα, έχουμε και ενεργοποίηση του βιολογικού κύκλου. Για περιοχές μικρής βιολογικής παραγωγικότητας όπως η Μεσόγειος και ειδικότερα η Ανατολική Μεσόγειος πρόκειται για μάνα εξ ουρανού, στην κυριολεξία...

ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ ΛΕΦΤΑ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ...

Σε εκκρεμότητα βρίσκεται η εκδίκαση της υπόθεσης των αναδρομικών που αφορούν 800 με 850 πρώην βουλευτές.

Η αρχή είχε γίνει με την προσφυγή ενός συνταξιούχου ο οποίος είχε δικαιωθεί κατόπιν προσφυγής του στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τώρα οι βουλευτές ζητούν τα αναδρομικά επικαλούμενοι τη ρύθμιση που ισχύει για τους δικαστές (2003-2007).

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες. Αυτοί που τα ζητούν με τη ρύθμιση των δικαστών, οι άλλοι που δεν μπήκαν στη ρύθμιση και τα ζητούν με όλες τις προσαυξήσεις και η τρίτη κατηγορία από το 2008 ως τώρα...

Πρόχειροι υπολογισμοί αφορούν τη διεκδίκηση δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ από πρώην εθνοπατέρες που πολλοί δεν σηκώθηκαν καν να μιλήσουν μια φορά όσο ήταν στην βουλή, ούτε πρόσφεραν τίποτα στον τόπο πέρα από μερικά ίσως ρουσφετάκια σε ψηφοφόρους τους, μα ζητούνε και τα ρέστα από ένα λαό που οδήγησαν στην χρεωκοπία...

Οι άνθρωποι που δεν παίρνουν μισθό αλλά αποζημίωση για (ευνοικούς) φορολογικούς λόγους, που εμείς πληρώνουμε:
- τα ταξίδια τους,
- τα τηλέφωνά τους,
- τις μετακινήσεις τους με όλα τα μέσα μεταφοράς (και μας αποκαλούν τζαμπατζήδες για το ευρώ του αστικού),
- τα ταχυδρομικά τέλη τους,
- τα πολυτελή ΙΧ τους,
-τα laptop και την δικτύωση τους,
- τα γραφεία τους και τους αποσπασμένους από αυτούς υπαλλήλους τους,
- τις επιτροπές και τις επερωτήσεις και
- λαμβάνουν ορισμένοι και 3 συντάξεις

Ε, δεν τους χρωστάμε και αναδρομικά για την αμφισβητούμενη προσφορά τους!

Εκτός αν κάποιοι θέλουν να τους πληρώνουν αδρά πρώην και νυν για να συνεχίζουν τον καβγά για το παρελθόν, μη έχοντας τίποτα να προτείνουν για το παρόν και το μέλλον...

ΕΝΑ ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ ΚΟΡΟΪΔΟ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία - κωμωδία από το 1969 με τον Θανάση Βέγγο, σε σκηνοθεσία του ίδιου.





Ένας καλόκαρδος κουρέας είναι ερωτευμένος με την κόρη του πλούσιου γείτονα του, αλλά αυτή δεν τον παίρνει στα σοβαρά και ο δοσίλογος πατέρας της προσπαθεί να τον ξεγελάσει, ώστε να του πάρει το οικόπεδο που έχει το σπίτι του. Συν τοις άλλοις, καταφτάνουν και 3 Γερμανοί που προσπαθούν να ξεθάψουν από την αυλή του το θησαυρό που έκρυψαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής, τους οποίους θ' αντιμετωπίσει εντέλει επιτυχώς ο Θανάσης Χατζηπαπαγεωργακοπουλοκωνσταντινογιαννόπουλος...

Αφιέρωμα στον μεγάλο και συμπαθή κωμικό ηθοποιό (το 1959 πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού όχι από σχολή αλλά ως εξαιρετικό ταλέντο με εξετάσεις σε ειδική επιτροπή), που έφυγε σήμερα από την ζωή στα 83 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του 126 ταινίες, πολλές απο αυτές δικής του παραγωγής. Θα βρείτε αρκετές αν ψάξετε το blog αυτό, καθότι ο αγαπημένος μου κωμικός.

Ταινίες στις οποίες διασκέδαζε τον κόσμο περνώντας παράλληλα κοινωνικά μηνύματα αλληλοβοήθειας και συμπαράστασης προς τον μη έχοντα, από το υστέρημα ενός καλόκαρδου φτωχού βιοπαλαιστή, όπως υπήρξε, έπαιξε κι έζησε ο Θανάσης Βέγγος...

ΣΤΡΑΤΟΙ ΟΜΑΔΩΝ...

Στην Ελλάδα τα σοβαρά επεισόδια που έγιναν πριν και μετά τον τελικό κυπέλλου, είναι απλά ένα συνηθισμένο φαινόμενο. Εδώ και πολλά χρόνια ο χουλιγκανισμός είναι μάστιγα για τον Ελληνικό αθλητισμό αλλά κανείς δεν έχει τολμήσει ή δεν είναι ικανός να το αντιμετωπίσει.

Οταν όλοι οι μεγαλοπαράγοντες των ομάδων, που συντηρούν τον στρατό από χαπακωμένα ανεγκέφαλα και τους δίνουν λεφτά για να έχουν τη δόση τους, είναι κολλητοί με πολιτικούς...

Κανείς δεν έχει τολμήσει να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο. Ποιός τόλμησε να διακόψει επ' αορίστω το γελοίο "πρωτάθλημα" στο ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ στα οποία γίνονται και τα περισσότερα επεισόδια;

Ποιος τόλμησε να τιμωρήσει σκληρά ομάδα όπου φίλαθλοί της διέλυσαν τα πάντα; Ακόμη και να υποβιβάσει σε άλλη κατηγορία ομάδες όσο μεγάλες κι αν είναι;

Ποιος τόλμησε να βάλει για τα καλά στη φυλακή χούλιγκανς που συλλαμβάνονται να σπάνε τα γήπεδα, να καταστρέφουν ότι βρουν μπροστά τους απέξω, να απειλούν ανθρώπινες ζωές που θα βρεθούν στον δρόμο τους;

Οι στρατοί των ομάδων ταϊζονται με πρέζα και συντηρούνται οικονομικά από τους παράγοντες των ομάδων για να κάνουν τη δουλειά που κάνουν.

Οι μετακινούμενοι οπαδοί ακόμα και για παιχνίδια στο εξωτερικό μετακινούνται με αεροπλάνα που έχουν κλείσει παράγοντες των ομάδων και καταναλώνουν ελεύθερα ναρκωτικά, κάθε είδους, την ώρα της πτήσης, με μαρτυρίες παρόντων.

Αυτά είναι γνωστά πράγματα και φυσικά τα ξέρουν όλοι οι μεγαλοπαράγοντες. Ξέρουν ότι οι οπαδοί τους οι οργανωμένοι είναι πρεζόνια, ξέρουν ότι αυτοί οι άνθρωποι εξαρτώνται οικονομικά από αυτούς για να επιβιώνουν (γιατί τί δουλειά να κάνουν;) και για να έχουν τη δόση τους, αλλά τους χρησιμοποιούν.

Όλη η κάστα αποτελείται απο ανθρωπάκια ανήμπορα που κοιτούν μόνο το συμφέρον τους. Η έννοια του δημοσίου συμφέροντος είναι άγνωστη αλλά και αντικειται στα ατομικά συμφέροντα τους.

Γιατί στα ευρωπαϊκά παιχνίδια όλοι αυτοί οι "μάγκες" είναι "γατούληδες" Την απάντηση την ξέρουμε όλοι μας. Κάποιοι εκεί έξω έχουν το κουσούρι να εφαρμόζουν τους νόμους!

Mήπως κάποιοι βολεύονται με αυτή τη κατάσταση για να εκτονώνεται το πόπολο και να βγαίνουν μετά οι εκσυχρονιστάδες και να λένε αυτή είναι η Ελλάδα των διεφθαρμένων και των υποανάπτυκτων;

Πολλά χρόνια δεν κράτησε αυτή η ξεπεσμένη πια συνταγή του δώσε τσόντα στο λαό, μπάλα με ξύλο και χαζοχαρούμενη τηλεόραση;

Νόμοι υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται. Δικαστές υπάρχουν, όπως και θεσμοί αλλά δεν τολμούν. Το σύστημα είναι σαθρό και σ' αυτό συμβάλλουν και οι ίδιοι οι πολίτες, μέρος των οπόιων μετατρέπεται σε χούλιγκανς σε κάθε μάτς, ή όταν κινδυνεύουν τα συμφέροντα της ομάδας...

Αρκετούς τέτοιους ξεπεσμένους πολίτες χωρίς δική τους ζωή, μάλλον τους ενδιαφέρει περισσότερο η ομάδα τους, παρά ο εαυτός τους και η πατρίδα τους. Είναι πρόθυμοι να αιματοκυλιστούν και να αιματοκυλίσουν για ένα άχρηστο κύπελλο ή για ένα πρωτάθλημα που έξω σε άλλα μεγάλα γήπεδα εκμηδενίζεται, παρά για μια αξιοπρεπή ζωή και ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που θέλουμε, αυτή είναι η Ελλάδα που τη κατάντησαν έτσι τα παράσιτα της διαπλοκής και οι διάφορες παράγκες "παραγόντων" του τίποτα.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΚΡΙΣΗΣ...

Όταν μια χώρα και μια κοινωνία περνάει κρίση δύο πράγματα είναι σίγουρα:

Έχουν ξεχάσει από που έχουν έρθει και έχουν χάσει την ενότητα μεταξύ τους. Αν θέλουμε τα πράγματα να αλλάξουν πραγματικά πρέπει να ξαναδιαβάσουμε την ιστορία μας.

Όσο δε γνωρίζουμε την αλήθεια της ιστορίας μας από το βαθύ παρελθόν μέχρι το πρόσφατο χθες θα είμαστε αναγκασμένοι να την ξαναζήσουμε.

Για ότι μας έχει συμβεί και θα μας συμβεί στο μέλλον πρέπει να ξέρουμε ότι θα είμαστε υπεύθυνοι εμείς. Καμία Ε.Ε. κανένα Δ.Ν.Τ...
Εμείς ανοίγουμε τις κερκόπορτες, εμείς θρέφουμε εφιάλτες, εμείς δεχόμαστε δώρα και υποδουλωνόμαστε.

Οι κλασσικές συνταγές του ΔΝΤ για στύψιμο της οικονομίας και της κοινωνίας, δεν είναι ο δρόμος να βγούμε από την κρίση. Αντίθετα, οδηγεί σε έκρηξη της ανεργίας και σε οδυνηρές κοινωνικές και περιβαλλοντικές πληγές. Διέξοδο όμως δε δίνει ούτε και η νοσταλγία για την πριν το Μνημόνιο εποχή, που μας οδήγησε στη σημερινή κατάρρευση.

Είναι χρεοκοπία όλου του πολιτικού συστήματος, αλλά και των αξιών και αντιλήψεων που μας οδήγησαν εδώ. Να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη και να διαιωνίζουμε τους ίδιους "σωτήρες" που μας έφεραν ως εδώ.

Συνένοχοι για αυτήν την κατάσταση εξαθλίωσης στην οποία οδηγεί ακόμα και τους πιο ικανούς και παραγωγικούς εργαζομένους στην Ελλάδα το ελληνικό τύπου εργασιακό μοντέλο "ευέλικτης εκμετάλλευσής" τους, είναι φυσικά οι συνδικαλιστικοί φορείς.

Οι οποίοι σήμερα, ημέρα επετείου του εορτασμού της Πρωτομαγιάς, θα κάνουν για ακόμα μία φορά αυτό που ξέρουν πολύ καλά να κάνουν εδώ και χρόνια. Να συνεχίζουν τον ίδιο απροκάλυπτο εμπαιγμό των εργαζομένων με κενή συνθηματολογία.

Άλλωστε οι μόνες επιτυχίες που έχουν καταγράψει στο ενεργητικό τους είναι να αντιστέκονται σε κάθε μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία σε αυτή τη χώρα χωρίς να προτείνουν λύσεις στα προβλήματα αλλά ως φορείς άρνησης κάθε αλλαγής όλα τα προηγούμενα χρόνια να έχουν επιδεινώσει την κατάσταση την οποία καλούνται να πληρώσουν σήμερα οι νεότερες γενιές εργαζομένων.

Η κρίση άλλωστε απέδειξε ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη τέτοιου τύπου συνδικαλιστικές ηγεσίες που μέχρι χθες το μόνο που έκαναν ήταν να προστατεύουν εκτός από τους εαυτούς τους, τις μικρές συντεχνιακές ομαδούλες τους, οι οποίες απολάμβαναν προκλητικών προνόμιων που καλούνται να πληρώσουν σήμερα όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.

Πρέπει να μάθουμε ή να ξαναθυμηθούμε ποιοί είμαστε και να πορευτούμε ενωμένοι. Αυτό δεν αφορά κανένα κόμμα, αφορά εμένα και τον καθένα σαν άτομο ξεχωριστά...
Περιμένοντας κάποιον άλλο να μας σώσει από αυτή την κατάσταση, όχι εμείς...

Άλλος και ποιός ε, μπορεί να βάλει το χέρι και ο Θεός!

ΘΩΡΡΩ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝΤΡΑ...

Θωρρώ λουλούδια και δεντρά

πάλι να μπουμπουκιούνε...

Τον ερχομό τους στη ζωή

κι Άνοιξη διαλαλούνε!

Όσα λουλούδια ανθίζουνε
τον Μάη κάθε χρόνο,
τόσες χαρές σου εύχομαι
ποτέ μην νιώσεις πόνο!




Σήμερα την Πρωτομαγιά
που η φύση εορτάζει.
εύχομαι όλη η ζωή
με Άνοιξη να μοιάζει!