Ο ΜΑΓΚΟΥΦΗΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία του Τζανή Αλιφέρη από το 1959.

Ένας εκ πεποιθήσεως εργένης και γεροντοπαλίκαρο, τη νύχτα μιας παραμονής των Χριστουγέννων συνειδητοποιεί τη μοναξιά του και αποφασίζει να παντρευτεί...




Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=7665166835341075199&hl=el&fs=true

ΤΟΥ ΓΕΡΟΥ ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ...

Η Μαλβίνα η φτωχούλα,
εικοσάρα κι ομορφούλα
γελαστή και πεταχτούλα,
ήτανε και πονηρούλα.

Κι ήξερε ότι τα πλούτη
τη φτωχή ζωή μας τούτη,
τηνε κάνουνε μεγάλη
απ' τη μια στιγμή στην άλλη.

Για να βρει ζωή μεγάλη,
στο μυαλό της έχει βάλει
ότι θα την κατακτήσει,
γέρο πλούσιο αν κερδίσει.

Και χωρίς καιρό να χάσει
πέρασε σ' αυτή τη φάση...
Όπου εις το πρώτο βήμα,
το εντόπισε το θύμα...

Τα 'ριξε σε γεροντάκι
που 'τανε ογδονταράκι
κι είχε τόνους παραδάκι!
Κι ήταν και κοροϊδάκι...

Του 'πε πως φαντάζει νέος!
Του 'πε ότι είναι ωραίος!
Του 'πε πως τον αγαπάει!
Και κανένα δε ρωτάει...

Μέθυσε το γεροντάκι
απ' το ωραίο κοριτσάκι
και στο πι και φι της βάνει
εις την κεφαλή στεφάνι.

Από το Ληξιαρχείο,
πάνε Συμβολαιογραφείο
και της γράφει ό,τι έχει!
Που τι έχει δεν κατέχει!

Μόλις πέσαν στο κρεββάτι,
της χιλιμιντρά σαν άτι!
Και της λέει πως: Αγόρι
θα της σπείρει! Oχι κόρη.

Μα σαν μπήκαν στην ουσία...
Δηλαδή στη συνουσία,
η καρδιά του τον προδίδει
και ως και την ψυχή τής δίδει!

Κι έτσι τώρα η Μαλβίνα,
που λυσσούσε απ' την πείνα
είν' η πιο καλή η νύφη!
και τη γλείφουνε! Δεν γλείφει...

Κι όποια ώρα και αν γουστάρει,
"με του γέρου το τομάρι..."
που μπετάτα! το 'χει πάρει...
Παίρνει άντρα παλικάρι!

Το σατιρικό ποίημα της Στέλλας Κόνιαρη που πήρε την 5η θέση στον 1ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Έμμετρης Σάτιρας "Παύλος Πολυχρονάκης" που ξεκίνησε πέρσι στα Χανιά.

ΚΡΙΣΗ ΜΕΣΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ...

- Ήρθε ο Νίκος να σε βρει προχθές το βράδυ;

Ρώτησε η γυναίκα του όταν με πάντηξε το πρωί.

- Όχι, δεν ήρθε προχθές, μα έχω κιόλας να τον συναντήσω εδώ κι έξι μήνες, σούπε πως θα 'ρχόταν;

- Δεν είπε τίποτα, μα έκανε πως έγραφε στον υπολογιστή μέχρι που πήγα και κοιμήθηκα στις 11.00μμ και σε λιγάκι τον άκουσα να βγαίνει από το σπίτι και πρέπει να γύρισε αργά. Υπόθεσα πως θα 'ρχότανε σε σένα.

- Σε μένα έρχεται μόνο όταν θέλει βοήθεια για κάτι, με τους άλλους φίλους σας που βγαίνετε μαζί θάταν.

- Ούτε κει πήγε, τους ρώτησα, μα που να πάει νυχτιάτικα και φτιαγμένος αφού είχε ξυριστεί και λουστεί από νωρίς...

Και δεν είναι η πρώτη φορά που ξεπορτίζει αργά το βράδυ, όταν πέφτω να κοιμηθώ αφού όλο το απόγευμα γυρίζω το παιδί στα φροντιστήρια και κείνος είναι στο σχολείο ή τα χωράφια και υποτίθεται πως γυρίζει κουρασμένος.

- Έτσι που τον ξέρω, μάλλον θα πήγε στο μπαρ που είναι εκείνη η ξεπεσμένη Ρουμάνα που ζητά μόνο 40 ευρώ να κάτσει στον οποιοδήποτε. Σε τέτοιες βραδυνές εξόδους την είχε δει...

- Τι να πάει να κάνει;

- Να βρει ότι δεν του δίνεις εσύ και να επιβεβαιωθεί κιόλας σαν άντρας στο παραπέντε που βρίσκεται και τον πιάνει η κρίση της μέσης ηλικίας. Σου λέει για λίγα χρόνια ακόμη θα μου σηκώνεται ο αποστόλης και τη γυναίκα την βαρέθηκα πια, έχει πιάσει κει κείνη τα 40 πια, ζυγίζει και 200 οκάδες μόνο ο κώλος της...

Παντρευτήκατε στην εποχή σας έχοντας εκείνος στο νου του τα κτήματα και τα οικόπεδα - φιλέτα στον Πλατανιά κι εσύ τον επιστήμονα που άσπρισαν τα μαλλιά του στα θρανία, μα εδά τα άσπρα μαλλιά είναι μειονέκτημα όπως και η κοιλιά (γινομένη από τις ταβέρνες που βόσκετε) για αυτό έτρεχε πέρσι στο άλσος να την ρίξει και κοίταζε και όσες κολυμπούσαν τον χειμώνα, μα δεν έκατσε η καλή και κοιτά τώρα αλλού.

Αν δεν ήταν τσιφούτης θα πήγαινε ως το Ρέθυμνο που είναι οι δασκαλοσχολές και γίνεται κυριολεκτικά της πουτάνας η παρέλαση κάθε βράδυ μα αυτός τσιγκουνεύεται τα καύσιμα και δεν γουστάρει να κάνει νυχτερινούς δρόμους πήγαινε - έλα. Και από την άλλη πως να μοστράρει για νέος, ελεύθερος κι ωραίος με το σαράβαλο αγροτικό φορτωμένο κούρκουτα, άσε που οι νεαρές τσουλάρες μάθανε και απαιτούνε λεφτά για ποτά και λοιπά φοιτητικά έξοδα από τους κορτάκηδες [αύριο οι ίδιες με πτυχία θα κάνουνε τις δασκάλες στα παιδιά σας και θα τα κατεβάζουνε στους δρόμους για "αγώνες", τεμπονέρες και λεφτά για την παιδεία].

Άμα τον δεις να πουλά το αγροτικό και να παίρνει κάμπριο ν' ανησυχείς πραγματικά, καθώς κι άμα τον δεις να ενδιαφέρεται να βάψει τα άσπρα μαλλιά και δεν φορά πια περισκελίδες ως το γόνατο από την λαϊκή για σώβρακα, μα αγοράζει τα πούστικα του Κalvin Clain από το ΕROS. Και το μουστάκι του μπορεί να ξυρίσει που τό'χει για κειμήλιο, όπως είναι ίδιο με του πατέρα του.

'Ή άμα αφήσει τα χωράφια να ρημάξουνε όπου σου λέει τώρα πως πάει αξημέρωτα και την βγάζει στο εξοχικό του που ανακαίνισε πέρσι με την καθηγήτρια της ψυχολογίας, όπως υποψιάζονται οι μαθητές τους και γελούν πονηρά μεταξύ τους...

Και για το τέλος, αφού είστε μαζί μόνο όταν σας καλούν σε κάποια κοινωνική εκδήλωση για τα μάτια του κόσμου και την υπόλοιπη μέρα χώρια, τι άλλο περίμενες να συμβεί νομοτελειακά, όπως η ζωή δείχνει;

ΙΕΡΕΣ ΦΟΒΙΕΣ...

Εισαγωγική διάλεξη για τα οφέλη της μεθόδου Silva πρόκειται να γίνει το βράδυ σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης και με φοβική ανακοίνωση της η τοπική εκκλησία μας (από τις πολλές που συνηθίζει τα τελευταία χρόνια για οτιδήποτε πνευματικό πέρα από κεριά, ψαλμούς και λιβάνια στους χώρους της), εφιστά δήθεν την προσοχή μας.

Έτσι κατ' αυτούς:

"Η Ιερά Μητρόπολις Κυδωνίας και Αποκορώνου εφιστά την προσοχή, διότι τα σεμινάρια Σίλβα αλλοιώνουν επιστημονικές ορολογίες, προκειμένου να μυήσουν τον ασκούμενο στις ενεργειακές αντιλήψεις και πρακτικές της παραψυχολογίας και των ανατολικών θρησκειών, με τη συνδρομή των πονηρών πνευμάτων.

Βασικές ιδέες της οργάνωσης αφορούν τον διαλογισμό, το κάρμα, τη μετενσάρκωση, την αυτο - ύπνωση, τις αναδρομές στο παρελθόν, τον πνευματισμό, την αστρική προβολή, την αυτόματη γραφή, την κρυστάλλινη σφαίρα, τις κάρτες Ταρώ, την αύρα κ.ά. αποκρυφιστικές τεχνικές...

Στην Ελλάδα η οργάνωση Σίλβα ήρθε από τον Ελληνοαμερικανό Πωλ Γρίβας το 1977. Σήμερα τη διευθύνουν η Μαριάννα και ο Παναγής Μεταξάτος διοργανώνοντας σεμινάρια, όπως αυτό που προγραμματίζεται αυτές τις ημέρες στην πόλη μας. Προκειμένου να προσελκύσουν το ενδιαφέρον, υπόσχονται την αξιοποίηση του ανεκμετάλλευτου δυναμικού του εγκεφάλου, την ανάπτυξη των δημιουργικών δυνάμεων του νου μέσω του οραματισμού, της φαντασίας, της θετικής σκέψης και του προγραμματισμού..."

Έτσι λοιπόν ο από χρόνια γνωστός μου Παναγής είναι η τωρινή προσωποποίηση του Σατανά και εγώ σαν παλαιός απόφοιτος της μεθόδου Silva θα πάω στην κόλαση (τους) αν δεν πλυθώ με αγιασμό ή καλύτερα να μοναστηρέψω (μαζί με πολλά εκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο που την ξέρουν τα χρόνια που διδάσκεται και δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω πέρα από αυτά με τα έντονα γράμματα), δεξιότητες που κάθε άνθρωπος οφείλει να χρησιμοποιεί στην ζωή του για να πετύχει τους στόχους του, πέρα από τις άλλες γνώσεις που αποκτά και οι οποίες εξελίσσονται, μεταλλάσσονται, οι παλιές γίνονται άχρηστες και ξεπερασμένες και οι πολλές νεώτερες απαιτούν άλλη διαχείριση...

Να από τι φοβίες κατέχονται για όσους πιστούς ξεφεύγουν από τον δικό τους έλεγχο, που στο κάτω κάτω το ίδιο με τον Παναγή κάνουν κι αυτοί:

Μια καλοστημένη επιχείρηση, που εκμεταλλεύεται τις ανασφάλειες και το άγχος των ανθρώπων πουλώντας λύσεις οι οποίες κινούνται στον χώρο της φαντασίας και της αυθυποβολής...

Στις θρησκείες τι παραπάνω γίνεται με αυτόν τον αόρατο φίλο των ενηλίκων που λένε "Θεό" και τον πουλούν όπως μπορούν οι ρασοφόροι, μέχρι που βάζουν κόσμο να αποσύρεται από τα εγκόσμια ή να τρομοκρατεί & ν' αυτοκτονεί για χάρη του όπως οι ισλαμιστές...

Παλαιότερα (όταν παρακολούθησα κι εγώ για πρώτη φορά την διάλεξη και το σεμινάριο με πλήθος επώνυμου κόσμου των Χανίων) που ο πρώην επίσκοπος ήταν σοφότερος δεν είχαμε τέτοιου είδους ανακοινώσεις. Με το νυν που μεγάλωσε σε μοναστήρια τι να πεις...

Εγώ πάντως θα συνόδευα μια από τις χαριτωμένες παρθενόπες δασκαλίτσες (με τις εθνικιστικές εξάρσεις που βλέπω στις εθνικές επετείους σε εκδηλώσεις τους, μα και με "ιερά" προνόμια που δεν έχουν άλλες συναδέλφισσες τους) να παρακολουθήσουμε μαζί την σημερινή διάλεξη να διαλυθούν οι όποιες φοβίες τους...

ΔΥΣΕΥΡΕΤΕΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ...

Ειδικότητες της Ελληνικής οικονομίας που δεν θα αντιμετωπίσουν σύντομα ανεργία είναι δέκα όλες κι όλες, στα σημερινά προβλήματα που περνάμε.

Θέλετε να τις μάθετε; Δείτε τις:

Στελέχη πωλήσεων.

Τεχνικοί Η/Υ.

Γραμματείς όλων των βαθμίδων.

Λογιστές και χρηματοοικονομικοί υπάλληλοι.

Στελέχη διοίκησης (ανώτερο και ανώτατο επίπεδο).

Προσωπικό ΙΤ (κυρίως προγραμματιστές/developers).

Εργάτες - χειρονάκτες (εργασίες που τις έχουμε παραχωρήσει ολοσχερώς σε αλλοδαπούς).

Εξειδικευμένοι τεχνίτες.

Πτυχιούχοι μηχανικοί.

Στελέχη εξυπηρέτησης πελατών και προσωπικό υποστήριξης πελατών μετά την πώληση.

ΟΛΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ...

Το μυστικό σε όλες τις σχέσεις είναι να κάνεις την άλλη πλευρά συνένοχη.

Αυτό γίνεται σήμερα με το μνημόνιο και το "μαζί τα φάγαμε", αυτό γινόταν από το '81 με την εισαγωγή του κομματισμού στον κρατικό μηχανισμό. Είναι ο μόνος τρόπος για να γίνει το έγκλημα αποδεκτό από όλους και με τον καιρό να νομιμοποιηθεί.

Το ερώτημα όμως είναι ποιος είχε το μαχαίρι και ποιός το καρπούζι. Η εύλογη απάντηση είναι οι πολιτικοί το μαχαίρι (συμβάσεις έργων, ανεξέλεγκτες αγροτικές επιδοτήσεις, μια θέση στο δημόσιο) και οι πολίτες το καρπούζι (την ψήφο).

Η γενιά των πολιτικών που μας έφερε σε αυτήν την κατάσταση, δεν είδε την πολιτική ως μέσω προσφοράς στον τόπο. Ως μέσω καλυτέρευσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών. Ως μέσω ανάπτυξης αυτής της χώρας. Την είδε ως μέσω πλουτισμού. Άκρατου πλουτισμού και μάλιστα όσο το δυνατόν συντομότερα.

Και επειδή το κυνήγι για το χρήμα δεν έχει ηθικούς φραγμούς έτσι και οι πολιτικοί μας δεν είχαν κανέναν ηθικό φραγμό να εκμεταλλευτούν την δύναμη τους υποσχόμενοι θέσεις, προνόμια, μαύρα λεφτά, προκειμένου να εξασφαλίσουν το "καρπούζι" από μια ρηχή, με όλο και μειούμενη παιδεία, μικροαστική τάξη, που μέσω δανείων και κοινωνικών παροχών φόρεσε την μάσκα του μεσοαστού.

Ο κυνισμός των πολιτικών έφερε την νοσηρή νοοτροπία του "πελάτη ψηφοφόρου". Αυτοί την καλλιέργησαν πνίγοντας την οποιαδήποτε διέξοδο μέσω της ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα, διαλύοντας τα πανεπιστήμια, εκμεταλλευόμενοι τα χειρότερα χαρακτηριστικά του Έλληνα πολίτη. Δεν λέγονται τυχαία οι 300 "εθνοπατέρες". Ο ρόλος τους είναι να ηγούνται και όχι να εμπαίζουν.

Όλοι φταίμε τελικά το ίδιο.

Πρώτα φταίνε αυτοί που τα κάνανε (τα φάγανε) όλα αυτά. Μετά φταίμε εμείς που τα (τους) ανεχθήκαμε όλα αυτά.

Μπορεί οι πολιτικοί να φταίνε περισσότερο όσον αφορά στα λεφτά που έβαλαν στο χέρι αλλά εμείς οι πολίτες φταίμε περισσότερο από αυτούς όσον αφορά στη νοοτροπία που διαμορφώσαμε, στην κοινωνία που όλοι μαζί φτιάξαμε, στις αξίες που καταφέραμε να μην έχουμε και στις αξίες που τελικά έχουμε.

Είναι αλήθεια ότι όλοι μας, ακόμη και χωρίς να αποκομίσουμε κανένα ίδιον όφελος, ανεχτήκαμε στην καθημερινότητά μας μυριάδες παρατυπίες (για να μην πω παρανομίες) να συμβαίνουν γύρω μας. Μπορεί να μην τις κάναμε οι ίδιοι, δεν κάναμε όμως και τίποτα για να τις εμποδίσουμε ή να τις διορθώσουμε.

Η παθητικότητά μας αυτή είναι η ευθύνη μας. Ας το συνειδητοποιήσουμε και ας αλλάξουμε, ας γίνουμε περισσότερο ενεργοί πολίτες. Δεν μιλάω για μεγαλεπήβολους ηρωισμούς, μιλάω για μικρά, καθημερινά, ασήμαντα πράγματα, που μέχρι τώρα τα αντιμετωπίζαμε με ένα "δε βαριέσαι, έτσι είναι η κατάσταση".

Ε όχι, η κατάσταση δεν είναι πια έτσι, η κατάσταση θα αλλάξει εδώ και τώρα, γιατί εγώ, ως πολίτης, θα το απαιτήσω.

Όλοι εμείς που δεν έχουμε εξουσία αυτό μπορούμε να κάνουμε. Μπορεί να μην είναι τίποτα τρανταχτό αυτό, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι θαύματα δεν γίνονται και ότι οι μικρές αλλαγές φέρνουν τις μεγάλες...

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία - κωμωδία από το 1986.

Ο Κώστας Τσάκωνας αγαπημένος όσων μεγάλωσαν στα '80s με τις βιντεοταινίες, σε μια κωμική περιπέτεια για τον αντίκτυπο που είχε τότε το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ, με το γνωστό χιούμορ του...



Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=5606521606224076540&hl=el&fs=true