ΤΟ ΦΤΗΝΟ ΠΑΓΩΤΟ...

Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που τα χρόνια ήταν δύσκολα και τα χρήματα λίγα ακόμη και στην Αμερική, κάπου σε μια πολιτεία ζούσε ένα αγοράκι που ήθελε να φάει παγωτό...

Πήγε σ' ένα ζαχαροπλαστείο και κάθισε σ΄ ένα τραπέζι. Μόλις ήρθε ο σερβιτόρος για να πάρει παραγγελία, το παιδάκι τον ρώτησε:

- Πόσο κάνει ένα σπέσιαλ παγωτό με μπισκότο και κομμάτια φρούτων;

- Πενήντα σεντς, απάντησε ο σερβιτόρος...

Το παιδάκι έβγαλε το χέρι απ' την τσέπη του και άρχισε να μετράει τα λιγοστά κέρματα που κρατούσε.

- Πόσο κάνει ένα απλό παγωτό; ρώτησε.

Υπήρχαν τώρα μερικοί πελάτες που περίμεναν για τραπέζι και ο σερβιτόρος ήταν λίγο ανυπόμονος.

- Τριάντα πέντε σεντς, του απάντησε βιαστικά.

Το αγόρι μέτρησε πάλι τα κέρματά του.

- Θα πάρω ένα απλό παγωτό, είπε τελικά.

Ο σερβιτόρος έφερε το φτηνό παγωτό που παράγγειλε το παιδί, άφησε το λογαριασμό στο τραπέζι και έφυγε για να εξυπηρετήσει τους υπόλοιπους πελάτες του.

Το αγόρι τέλειωσε το παγωτό του, πλήρωσε στο ταμείο και αναχώρησε. Όταν επέστρεψε ο σερβιτόρος, άρχισε να μαζεύει και να σκουπίζει το τραπέζι, αλλά αυτό που είδε τον έκανε να σαστίσει...

Εκεί στο τραπέζι τοποθετημένα με τάξη δίπλα από το άδειο μπολ του παγωτού, ήταν αφημένα δεκαπέντε σεντς, το φιλοδώρημά του....

ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ: ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ...

O άνδρας ανακάλυψε τα ΧΡΩΜΑΤΑ και δημιούργησε την ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ...

Η γυναίκα ανακάλυψε την ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ και δημιούργησε το ΜΑΚΙΓΙΑΖ...

O άνδρας ανακάλυψε τις ΛΕΞΕΙΣ και δημιούργησε την ΣΥΖΗΤΗΣΗ...

Η γυναίκα ανακάλυψε την ΣΥΖΗΤΗΣΗ και δημιούργησε το ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ...

O άνδρας ανακάλυψε το ΠΑΙΧΝΙΔΙ και δημιούργησε τα ΧΑΡΤΙΑ...

Η γυναίκα ανακάλυψε τα ΧΑΡΤΙΑ και δημιούργησε τα TAROT...

Ο άνδρας ανακάλυψε την ΓΗ και δημιούργησε την ΤΡΟΦΗ...

Η γυναίκα ανακάλυψε την ΤΡΟΦΗ και δημιούργησε την ΔΙΑΙΤΑ...

O άνδρας ανακάλυψε τα ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ και δημιούργησε την ΑΓΑΠΗ...

Η γυναίκα ανακάλυψε την ΑΓΑΠΗ και δημιούργησε τον ΓΑΜΟ...

O άνδρας ανακάλυψε την ΓΥΝΑΙΚΑ και δημιούργησε το ΣΕΞ...

Η γυναίκα ανακάλυψε το ΣΕΞ και δημιούργησε τον ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ...

O άνδρας ανακάλυψε το ΕΜΠΟΡΙΟ και δημιούργησε το ΧΡΗΜΑ...

Η γυναίκα ανακάλυψε το ΧΡΗΜΑ και τα ΓΑΜΗΣΕ ΟΛΑ!!!

ΓΝΩΘΙΣ ΕΑΥΤΟΝ...

Με τον Άκη Αγγελάκη LLM, SAC Dip. Authorized Trainer/Counselor (και καλό μου φίλο).

*********************************************************************

Ο Άκης Αγγελάκης είναι από τους πρωτοπόρους επιστήμονες δασκάλους προσωπικής και επαγγελματικής επιτυχίας στην Ελλάδα. Με περισσότερες από δύο δεκαετίες εμπειρίας στη διδασκαλία βιωματικών σεμιναρίων για την ανάπτυξη προσωπικών ικανοτήτων και την επίτευξη επαγγελματικής επιτυχίας κι ευημερίας.

Έχει συνεργαστεί ως εξειδικευμένος σύμβουλος με μεγάλες επιχειρήσεις και κρατικούς οργανισμούς σε θέματα Παρακίνησης Ανθρώπινου δυναμικού, Ανάπτυξης Πωλήσεων, Επικοινωνίας, Επίτευξης Στόχων, Ομαδικότητας, Διοικητικών Ικανοτήτων και Ψυχολογίας της Επίτευξης.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΞΕΧΑΡΒΑΛΩΜΑ...

Το βασικό χαρακτηριστικό της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας είναι η κατάρρευση της συνοχής της. Βρισκόμαστε ως λαός σε κατάσταση σύγχυσης. Στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών γκρεμίσαμε όλα όσα μας στήριζαν (αρχές κι αξίες) στο όνομα του χρήματος και τώρα που μείναμε από λεφτά, δεν έχει μείνει τίποτα για να στηριχτούμε.

Η μεγάλη αλλαγή που γίνεται από το 1981 έχει να κάνει κυρίως με αλλαγή αξιών. Αυτός που τα πιάνει καθιερώνεται ως "μάγκας". Τα "δωράκια", το "ζούμε με δανεικά" και "εις υγείαν των κορόιδων των Ευρωπαίων" καθιερώνονται περίπου ως κεκτημένο αυτονόητο και αναφαίρετο δικαίωμα.

Μεταβάλλοντας την μέχρι τότε υπάρχουσα κοινωνία και καθιερώνοντας το πρότυπο της "ήσσονος προσπάθειας" παντού, κάτι που έχει γίνει καθεστώς σήμερα σε όλα τα κοινωνικά στρώματα...

Τα πράγματα εδώ που φτάσαμε δεν είναι απλώς δύσκολα, είναι κρίσιμα. Και κρίμα που δεν το 'χουν πάρει χαμπάρι ορισμένοι μαζί με τους υποκινητές τους, που διεκδικούν μαχητικά τα πάντα από τα άδεια ταμεία.

Σήμερα αντιμετωπίζουμε μία σκληρή πραγματικότητα και θα πρέπει οι συνδικαλιστές να το συνειδητοποιήσουν, δεν είναι δυνατόν να διεκδικούν χωρίς να λαβαίνουν υπόψη τους τα οικονομικά του κράτους. Μπορεί να σηκώσει το δυναμικό της Ελληνικής κοινωνίας το βάρος της δημοσιονομικής εξυγίανσης, της διαχείρισης του τεράστιου δημόσιου χρέους και μιας νέας, πιο ποιοτικής, οικονομικής ανάπτυξης;

Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα της οικονομίας έχουμε τα "ρετιρέ" του Δημοσίου, τα οποία δεν θέλουν να βάλουν νερό στο κρασί των προνομίων τους και κανείς δεν διανοείται να θίξει, για προφανείς κομματικούς και συνδικαλιστικούς λόγους. Που όλο εξαγγέλλουν απεργιακές κινητοποιήσεις αντιδρώντας στα μέτρα που προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση για να αποφύγει τη χρεοκοπία...

Η μεγάλη μάζα των δημοσίων υπαλλήλων δεν έχει βέβαια τα προνόμια των εφοριακών, τελωνειακών και των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, είναι όμως σε πολύ καλύτερη θέση συγκρινόμενοι με το σύνολο των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Καλύτερες αποδοχές, μικρότερη επαγγελματική πίεση, εγγυημένη απασχόληση σε περίοδο μεγάλης ανεργίας και καλύτερο ασφαλιστικό, συνταξιοδοτικό καθεστώς.

Όλοι οι παραπάνω στο σύνολο των απασχολούμενων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στη δημόσια διοίκηση και στην τοπική αυτοδιοίκηση, παίρνουν πολύ περισσότερα από αυτά που προσφέρουν, όπως αποφαίνονται όσοι έχουν την ατυχία να συναλλάσσονται μαζί τους...

Αποτελώντας κοινωνικά βαρίδια που καταναλώνουν πόρους, στερώντας τους από την ανάπτυξη και εξαφανίζοντας την ανταγωνιστικότητα.

Σε αυτή την κατηγορία πρέπει να προσθέσουμε και τους κατά συνήθεια επιδοτούμενους αγρότες, οι οποίοι οδηγήθηκαν σε χρόνιο οικονομικό και διαχειριστικό αδιέξοδο εξαιτίας της κακής αξιοποίησης των αστρονομικών ευρωπαϊκών επιδοτήσεων. Αντί να τις χρησιμοποιήσουν για να γίνουν ανταγωνιστικοί και ποιοτικοί, προτίμησαν να στραφούν στον καταναλωτισμό και στις πρόχειρες λύσεις χωρίς προοπτική. Σε μια περίοδο κατά την οποία είναι φανερό ότι πρέπει να περιορίσουμε τις δημόσιες δαπάνες, το βασικό τους αίτημα είναι περισσότερες κρατικές επιδοτήσεις...

Η νέου τύπου ανάπτυξη που θα μας βγάλει από το οικονομικό και δημοσιονομικό αδιέξοδο πρέπει αναγκαστικά να στηριχτεί στους ελεύθερους επαγγελματίες, στον παραγωγικό ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, στους επιχειρηματίες.
Εκεί θα πρέπει να αναζητήσουμε τα πιο δυναμικά οικονομικά και κοινωνικά στρώματα, που θα μπορέσουν να ανοίξουν το δρόμο προς το μέλλον.

Μια προσεκτικότερη ανάλυση της κατάστασης όμως, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πάρα πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαίοι λειτουργούν στο πλαίσιο της παραοικονομίας και δεν έχουν καμία διάθεση να ενταχθούν στην επίσημη οικονομία ούτε είναι βέβαιο ότι μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά σε ένα Ευρωπαϊκό πλαίσιο...

Την κατάσταση περιπλέκουν η δημογραφική γήρανση της χώρας και η ανεξέλεγκτη νόμιμη και παράνομη μετανάστευση. Με τον αριθμό των συνταξιούχων να αυξάνεται θεαματικά σε σχέση με τον αριθμό των εργαζομένων, γίνεται ακόμη πιο δύσκολη η προσαρμογή μας στη σκληρή οικονομική πραγματικότητα.

Η ανεξέλεγκτη νόμιμη και παράνομη μετανάστευση ανειδίκευτων και αγράμματων κυρίως χωριατών από τριτοκοσμικές Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες, ασκεί τεράστια πίεση στα βασικά οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα των Ελλήνων μη προνομιούχων και εμποδίζει μια συνεννόηση μεταξύ των κοινωνικών τάξεων, όπου οι έχοντες βρίσκουν φτηνούς εργάτες και οι μη έχοντες χάνουν και τα στοιχειώδη που ως τώρα είχαν κι επιβίωναν, οδηγούμενοι στο κοινωνικό περιθώριο στον ίδιο τους τον τόπο.

Με χωρίς ελπίδα και προοπτική για το αύριο αυτών και των παιδιών τους...

Το κοινωνικό ξεχαρβάλωμα είναι ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο στην κοινή προσπάθεια για έξοδο από την κρίση με όσο το δυνατόν μικρότερο οικονομικό και κοινωνικό κόστος.

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ...

Με αφορμή τα 30 χρόνια από το θάνατο (8 Φεβρουαρίου του 1980) του μεγάλου Κρητικού καλλιτέχνη, είπαν για αυτόν κάποιοι που τον γνώρισαν:

Ο Νίκος Ξυλούρης είναι ο Κρητικός, λυράρης και τραγουδιστής. Είναι το σύμβολο της ομορφιάς, της αντρειάς, της ηρωικής έκφρασης. Είναι το όραμα της ελευθερίας στις δύσκολες ώρες της δικτατορίας. Είναι ο Έλληνας, ο Κρητικός με τη φωνή που διαμορφώθηκε στους χρόνους του Βυζαντίου, πορεύτηκε στις στράτες του Ερωτόκριτου και έφτασε ως τις μέρες μας για να θυμίζει τη συνέχει του γένους και τη δύναμη της φυλής.

Ωραίος με καθαρό βλέμμα και ψυχή σαν τον αέρα της Νίδας έφερε στην πολύβουη μεγαλούπολη την Αθήνα, μηνύματα θάρρους, σεμνότητας, ευγένειας και λεβεντιάς. Αγαπήθηκε από όλους τους Έλληνες και αφομοίωσε αυτήν την αγάπη για να την ανταποδώσει με τον τρόπο του, με τον ήχο της φωνής του.
Γ. Σγουράκης Πρόεδρος Ελλήνων Παραγωγών Κιν/φου-Τηλεόρασης, Πρόεδρος «Αρχείου Κρήτης».

Ο Νίκος έδινε εικόνα, ύφος και ήθος με τον τρόπο του καθώς τραγουδούσε. Το έκανε ωραίο. Έτσι πάει, όταν πεις κάτι να έχεις έκφραση, να δώνεις την εικόνα αυτού που λες. Αυτό είναι το ταλέντο που δεν το έχει ο καθένας. Έτσι γεννιέται ο άνθρωπος, δεν μαθαίνονται αυτά. Το συναίσθημα αυτό δεν γράφεται στο χαρτί να το διαβάσουμε να το μάθουμε. Εξέπεμπε μία ελπίδα, μία χαρά, μία ανθρωπιά, μία αλληλεγγύη, μία αδερφικότητα και συντροφικότητα. Όλα αυτά τα στοιχεία σε έναν άνθρωπο που απλά χαιρόσουν να κουβεντιάζεις, να συναναστρέφεσαι και να τον ακούς.
Χρήστος Λεοντής Μουσικοσυνθέτης.

Ο Νίκος ήταν μια ξεχωριστή περίπτωση της ελληνικής μουσικής. Ήταν λεβέντης, Κρητικός και εμπνεόμαστε απ' αυτόν. Είναι ένα σύμβολο αγώνα και εξακολουθεί, όπως το παλιό κρασί, να ανανεώνει την αξία του μέσα στην ψυχή και το μυαλό των Ελλήνων. Τον αγαπάμε και τον τιμούμε πάντα.
Μανώλης Ρασούλης Μουσικοσυνθέτης

ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ...

Η διαφθορά, η διαπλοκή, ο χρηματισμός, η χυδαιότητα και η απληστία, είναι κυρίαρχα σε κάθε τομέα αλλά οι άνθρωποι στην συντριπτική τους πλειονότητα δεν είναι σε θέση για διάφορους λόγους να αντιδράσουν, να διαμαρτυρηθούν, να αγαναχτήσουν και να στραφούν ενάντια όχι απλώς στους διαπλεκόμενους και τους διεφθαρμένους αλλά ενάντια στο ίδιο το σύστημα που γεννά τη διαπλοκή και τη διαφθορά.

Άλλωστε οι πολλοί απλώς υποψιάζονται και αγνοούν σε βάθος τα περισσότερα από τα κακώς έχοντα γύρω τους. Άγονται και φέρονται από τους λαοπλάνους, τους δημαγωγούς, τους υποκριτές πολιτικούς, την παντοδύναμη διαφήμιση και τα κυκλώματα.

Χρόνια παρακολουθούμε και ακούμε δημόσιους υπαλλήλους, πολιτικούς, να κάνουν "αρπαχτές" και μάλιστα χοντρές και μετά την Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), όλα και όλοι βγαίνουν καθαρά...

Ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε για οικονομική απάτη είτε προς όφελός του είτε προς όφελος άλλου. Η κομπίνα έγινε, αποδείχθηκε, αλλά κανείς δεν ευθύνεται και όλα μέλι γάλα...

Κι όμως το φακελάκι κυκλοφορεί, το λάδωμα είναι για να δουλέψει η μηχανή και ενώ όλοι ξέρουν για όλα, τη στιγμή που πρέπει γυρίζουν τάχα το κεφάλι προς την άλλη πλευρά και κάνουν τους ανήξερους.

Πώς λοιπόν μια οικογένεια, μια χώρα, μια ανθρωπότητα, μπορεί να κάνει βήματα προόδου όταν λειτουργεί με τρόπους εκβιαστικούς, αρπαχτής, μη νόμιμους;

Ποιος θα σηκώσει τη ράβδο της δικαιοσύνης και θα την κινήσει εναντίον κάθε ενός που λόγω θέσεως δημιουργεί συνήθως τεράστιο προσωπικό όφελος εις βάρος όλων μας.

Όποιος μπορεί κλέβει το κράτος, τον διπλανό του, τον οποιονδήποτε και... τιμωρούνται μόνο όσοι είναι εκτός "συστήματος".

Ποιος να πιστέψει ποιον, όταν δεν έχουμε εμπιστοσύνη ούτε στον εαυτό μας, διότι όσο είμαστε στην απέξω, πιστεύουμε στην δικαιοσύνη, στην τιμωρία. Αν όμως μας δινόταν η ευκαιρία να βρεθούμε σε θέση κλειδί και μπορούσαμε να κάνουμε χοντρή μπαζιά, κανείς δεν βάζει το χέρι στη φωτιά ότι δεν θα το έκανε.

Αφεθήκαμε και καταντήσαμε όλοι κομπιναδόροι, άνομοι, άδικοι, κλέφτες. Ποιος θα μας σώσει λοιπόν από τους κλέφτες; Πού θα βρεθεί ο μη κλέφτης για να επιβάλει δικαιοσύνη;

Και θα τολμήσει να το κάνει με τόσους αντιπάλους γύρω του, που θα είναι έτοιμοι να τον κατασπαράξουν;

ΑΠΟΝ ΑΚΟΥΕΙ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Κυπριακό σατιρικό θεατρικό έργο του Πέτρου Ηρακλέους.