ADESTE FIDELES...

Adeste fideles. Ο ύμνος των Χριστουγέννων του 13ου αιώνα είναι μία πρόσκληση που απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους της Γης, ανεξαρτητα απο το χρώμα και την εθνικότητά τους.

Να έρθουν στην Βηθλεέμ για να δουν το θαύμα, την  γέννηση του Θεανθρώπου.

Μερικοί δεν ξέρουν το ακριβές μήνυμα του, άλλοι αδιαφορούνε επειδή είναι μακριά από τα θεία.
Οι περισσότεροι το έχουνε εντάξει στην κατηγορία των τραγουδιών που ακούμε από παντού στους δρόμους της χώρας τα Χριστούγεννα. Αυτές τις ημέρες όμως το κάλεσμα είναι ουσιαστικό και τα λόγια έχουν νόημα.

Το πνεύμα των γιορτών πρέπει να μας αγγίξει και να ξεχάσουμε τις διαφορές, διατηρώντας μόνο την αγάπη προς τον συνάνθρωπο μας...

ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΙΑΤΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ...

Η Μεγάλη Εβδομάδα μέσα από τις Ακολουθίες και τους Ύμνους που ακούγονται στην εκκλησία, ανακεφαλαιώνει όλη την ανθρώπινη ιστορία από τη δημιουργία, την πτώση έως και την αναδημιουργία.

Αυτές οι ιερές Ακολουθίες προβάλλουν τον Χριστό ως τον αναστημένο Κύριο της εκκλησίας, ο οποίος δίνει νόημα στην ανθρώπινη Ιστορία.Για τους Πατέρες της εκκλησίας οι ύμνοι είναι το ποιμαντικό μέσο για την οικοδόμηση των πιστών, γι' αυτό και ο υμνογραφικός λόγος είναι η φωνή της εκκλησίας.

Μερικοί από τους γνωστότερους συγγραφείς και μελωδούς των Υμνων είναι οι Σωφρόνιος Ιεροσολύμων, Κοσμάς Μαϊουμά, Μάρκος Υδρούντος, Ανδρέας Κρήτης, Κασσιανή, οι οποίοι μετέτρεψαν τη Θεολογία σε τραγούδι. Αυτή η μουσική μετασκευή έχει ως στόχο τη συναισθηματική ευφορία και τέρψη των πιστών για να διεισδύσουν στα βάθη της ύπαρξης και της συνένωσης με τον Θεό. Είναι δηλαδή μια λειτουργική μουσική και όχι μουσική ακροάματος γι' αυτό άλλωστε τα μουσικά όργανα δεν βρήκαν ποτέ θέση στη λατρεία της εκκλησίας.

Όλη η Μεγάλη Εβδομάδα και κάθε ύμνος που ψάλλεται είναι αφιερωμένος και σε ένα επιμέρους περιστατικό της ζωής του Χριστού.

Ηδη από το απόγευμα προς βράδυ της Κυριακής των Βαΐων ψάλλεται η Ακολουθία του Νυμφίου, η οποία αναφέρεται στην είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα και ο Ορθρος της επόμενης μέρας, ενώ λίγο νωρίτερα τις πρώτες απογευματινές ώρες ψάλλεται το Μεγάλο Απόδειπνο.

Τη Μεγάλη Δευτέρα ψάλλεται πάλι η Ακολουθία του Νυμφίου και το "Τον Νυμφώνα σου βλέπω", ενώ το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης ψάλλεται το "τροπάριο της Κασσιανής" κατά τη διάρκεια του οποίου τελείται ανάμνηση της αλείψεως του Χριστού με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Επίσης φέρεται στη μνήμη μας η σύγκληση του Συνεδρίου των Ιουδαίων, του ανωτάτου δηλαδή Δικαστηρίου τους προς λήψη καταδικαστικής αποφάσεως του Χριστού καθώς και τα σχέδια του Ιούδα για προδοσία του Διδασκάλου του.

Τη Μεγάλη Τετάρτη ψάλλεται το Κοντάκιο "Ότε οι ένδοξοι μαθηταί", όπου αναφέρεται στον Μυστικό Δείπνο...

Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, αφού έχουν αναγνωσθεί στην εκκλησία 12 περικοπές από τα 4 Ευαγγέλια, του Ματθαίου, του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη, ψάλλεται το "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου", το οποίο αναφέρεται στη Σταύρωση του Χριστού.

Η Μεγάλη Παρασκευή αποτελεί την κορύφωση του Θείου Δράματος όπου ο ιερέας αφού κατεβάσει τον Εσταυρωμένο, τον τοποθετεί στον Επιτάφιο που έχει ετοιμαστεί από νωρίς και ψάλλονται τα Εγκώμια σε τρεις στάσεις: "Η Ζωή εν Τάφω" (α' στάση), "Άξιον Εστί" (β' στάση) και "Αι γενεαί πάσαι" (γ' στάση), μετά τα οποία πραγματοποιείται και η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους της πόλης ή του χωριού.

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου ψάλλεται ο Εσπερινός της Ανάστασης, λεγόμενος και Πρώτη Ανάσταση και το τροπάριο "Ανάστα ο Θεός". Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου και αφού έχει πραγματοποιηθεί η αφή του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο, πραγματοποιείται η τελετή την Ανάστασης ψάλλοντας τα τροπάρια "Δεύτε λάβετε φως" και "Χριστός Ανέστη"...

ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ. ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ...

Η Κρητική Πολιτεία (1896 - 1913) ήταν το αυτόνομο κράτος που δημιουργήθηκε στην Κρήτη μετά την Κρητική επανάσταση του 1896 και αποκόπηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων (Αγγλία, Αυστρουγγαρία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ρωσία).
Το 1913 ενώθηκε με την κυρίως Ελλάδα. Την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας υπήρχε ξεχωριστή σημαία:

καθώς και ύμνος:

Εδώ που στη φτέρη τ'αηδόνι πλανάται

Να στήσωμε ελάτε αδέρφια χορό

Και στου ήλιου τα πρώτα διαμάντια

Ριχνόμαστε αγνάντια σε Τούρκων σωρό...

Από Φλόγες η Κρήτη ζωσμένη,

τα βαριά της σίδερα σπά

και σαν πρώτα χτυπιέται χτυπά

και γοργή κατεβαίνει...

Με μεγάλο θεόρατο δόρυ

όλη νειάτα πετά και ζωή

και σε τόση φωτιά και βοή

τρέμουν δάση και όρη...

Όπου ρίξει θολή τη ματιά της

χίλια όπλα στις ράχες λαλούν

και χιλιάδες πετούν πυροβολούν

Τουρκομάχοι μπροστά της...

Τιμημένο σπαθί ξεγυμνώνει

μα ο Σουλτάνος σπαθί δεν γροικά

το βαρύ της το χέρι χτυπά

και η μαθιά της λαβώνει...

Χτύπα χτύπα της θάλασσας Σούλι

χτύπα κόρη γλυκειά του γιαλού

εδώ οι άντρες παλαίουν

αλλού ζούν ώς γυναίκες ή δούλοι.

Απο δώ Σελινιώτες, Λακκιώτες

Απο κεί στη φωθιά οι Σφακιανοί,

να βοϊζει παντού μια φωνή

στις σπαθιές μας τις πρώτες...

Ύμνος Της Κρήτης : Γ. ΠΑΡΑΣΧΟΣ

[Στοιχεία από το Xania.gr]

Ο ύμνος της Κρήτης τραγουδισμένος από τον Ψαραντώνη:
http://www.youtube.com/watch?v=lLNR-I5pGzg