ΓΡΙΑΣ ΜΑΝΑΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΚΕΨΗ...

Ένας γιός της σημερινής εποχής, μετά το θάνατο του πατέρα του έβαλε τη γερόντισσα μάνα του σ ένα ίδρυμα.

Πολυάσχολος καθώς ήταν "ξεχνούσε" να την επισκεφτεί για μερικά χρόνια, ώσπου μια μέρα ειδοποιήθηκε πως πρέπει να την επισκεφτεί επειγόντως, γιατί τώρα πεθαίνει...

Όταν έφτασε και την είδε, τη ρώτησε αν ήθελε να κάνει κάτι τελευταίο γι αυτήν.

Κι αυτή του ζήτησε ν' αγοράσει στο ίδρυμα ένα air condition γιατί έκανε υπερβολική ζέστη και καινούργια ψυγεία, για να μην χαλάει το φαγητό που τους δίνουν...

- Καλά τώρα μου το λες μάνα, μετά από τόσο καιρό;

- Εγώ παιδί μου έχω συνηθίσει στις κακουχίες και στην πείνα. Δεν πειράζει! Εσένα σκέφτομαι, όταν γεράσεις, μήπως τα παιδιά σου σε βάλουν σ αυτό το ίδρυμα!!!

ΕΥΦΥΪΑ...ΜΥΑΛΟ...ΓΡΗΓΟΡΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ...

Ένας σκύλος περιφέρεται στη ζούγκλα και βλέπει μια λεοπάρδαλη να κατευθύνεται προς το μέρος του, φανερά πεινασμένη.

- Ωχ μπλέξαμε, σκέφτεται ο σκύλος...

Τότε βλέπει κάτι κόκαλα εκεί κοντά και αρχίζει να τα ροκανίζει με την πλάτη γυρισμένη στην λεοπάρδαλη. Ενώ εκείνη είναι έτοιμη να του χυμήξει, ο σκύλος λέει:

- Μμμμ...Πολύ νόστιμη αυτή η λεοπάρδαλη. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν άλλες εδώ τριγύρω...

Η λεοπάρδαλη παγώνει και εξαφανίζεται πίσω από κάτι δέντρα.

- Λίγο έλειψε να την πατήσω σκέφτεται, αυτός ο σκύλος θα με έτρωγε..

Ένας πίθηκος παρακολουθώντας όλο το σκηνικό από ένα δέντρο, σκέφτεται ότι μπορεί να εξασφαλίσει την εύνοια της λεοπάρδαλης και να γλιτώσει το τομάρι του, εξηγώντας της αυτό που είχε συμβεί. Πάει προς το μέρος της και εξηγεί τα πάντα. Η λεοπάρδαλη έξαλλη για την κοροϊδία, λέει στον πίθηκο:

- Ελα πίθηκε. Ανέβα στη ράχη μου να δεις από κοντά τι πρόκειται να πάθει ο σκύλος..

Ο σκύλος βλέπει τη λεοπάρδαλη να έρχεται προς το μέρος του με τον πίθηκο καβάλα.

- Τί θα κάνω τώρα; σκέφτεται...

Κάθεται λοιπόν με την πλάτη γυρισμένη στους δυο. Όταν η λεοπάρδαλη και ο πίθηκος έχουν πλησιάσει αρκετά, ο σκύλος μουρμουρίζει αρκετά δυνατά για ν΄ακουστεί:

- Πού είναι αυτός ο πίθηκος; Ποτέ δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ. Τον έστειλα πριν από μισή ώρα να μου φέρει άλλη μια λεοπάρδαλη κι ακόμα να φανεί...

Ευφυϊα, μυαλό. γρήγορη σκέψη κι αντίδραση...

Τα έχουμε κι εμείς...Ας τα χρησιμοποιήσουμε για τη δική μας επιβίωση...

ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΙΚΌΤΗΤΑ...

Η μοναχικότητα είναι η ικανότητα να επιλέγεις τη μοναξιά σου.

Τότε που ΕΣΥ επιλέγεις να κλείσεις το κινητό, να βάλεις τον αυτόματο τηλεφωνητή, να κλείσεις την τηλεόραση και να μείνεις μόνος/η. Να σκεφτείς, να διαλογιστείς, να κάνεις περισυλλογή, να προσευχηθείς, να χαλαρώσεις να μείνεις σιωπηλός.

Η μοναξιά είναι η μοναχικότητα που ΔΕΝ έχεις επιλέξει.

Είναι τότε που αναζητάς μια παρέα για να πεις δυο λόγια, να χτυπήσει το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη να είναι ένας φίλος για να κανονίσετε να πάτε μια βόλτα, να σε καλέσουν για ένα ποτό το βράδυ, αλλά κανείς δεν το κάνει. Αυτη είναι η μοναξιά.

Το δυστύχημα είναι ότι πολλοί μόνοι άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν στη μοναξιά και την μπερδεύουν με τη μοναχικότητα.

Και πότε στ' αλήθεια πεθαίνει ο άνθρωπος;

Μήπως τότε όταν δεν υπάρχει πια ούτε ένας άνθρωπος να επικοινωνεί; Και τι πραγματικά συμβαίνει στον άνθρωπό μας; Πώς συνεχίζει να ζει; Πώς η αφόρητη μοναξιά του αποκτά γλυκύτητα, μέσα από την αναπόληση και μόνον και πώς χάρη σ' αυτήν ο άνθρωπός μας ανακαλύπτει νόημα στη ζωή, μέσα από τα αμίλητα λόγια και τις ατέρμονες σιωπές;

Το βέβαιο είναι ότι απ' την πρώτη μοναξιά των "μη", των απαγορεύσεων και τη μοναξιά της απαγορευμένης επιθυμίας έφθασε πλέον στη μοναξιά της αγωνίας, στη μοναξιά της απούσας επιθυμίας και στη μοναξιά της έλλειψης επιθυμίας.

Όμως παρ' όλα αυτά δεν μένει αδρανής, ακίνητος στην φωνιά του. Πασχίζει να αποδείξει ότι υπάρχει, όπως μπορεί.

Το βλέμμα του, το σώμα του, ακολουθούν τους διαβάτες που τον προσπερνούνε, παρακολουθώντας τα λόγια τους, σαν μια ύστατη προσπάθεια απόδειξης ότι υπάρχει, παρά το ότι έχει αποδεχθεί τη μοναξιά του που απορρέει από την κατάντια του...

Παραδομένος στη μαγεία των ρεμβασμών του, εκεί όπου η επιθυμία καταφεύγει στη φαντασίωση για να αντέξει τη μοναξιά.

ΦΥΛΑΚΗΣ ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ...

Ποτέ μου δεν τ' ανήμενα
ναρθώ σε τέτοιο χάλι
στη φυλακή να βρίσκομαι
και να μ' ορίζουν άλλοι.

******************

Πουλί δεν βάνω στο κλουβί
γιατί κι εγώ πουλί είμαι
κι αν φυλακίζουν το κορμί
η σκέψη ελεύθερη είναι...

ΕΣΥ πόσο ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΟ ΠΡΟΒΑΤΑΚΙ πρέπει να είσαι, για να ελπίζεις πως δεν θα βρεθείς πίσω από τα σίδερα κάποια φάση της ζωής σου για οποιοδήποτε "παράπτωμα";

ΟΤΑΝ ΠΕΡΠΑΤΑΩ...

1.
Όταν περπατάω
μόνος μου στον δρόμο
όση θέλω έχω
ώρα να σκεφτώ.

2.
Φέρνω έναν άγραφο
στο μυαλό μου νόμο
να τον υπακούσω
ή να τον παραβώ;

3.
Όταν περπατάω
μόνος μες τη νύχτα
συντροφιά μου έχω
μόνο το μυαλό.

4.
Βλέπω ένα όραμα
να περνά μπροστά μου
να το αγνοήσω
ή να το ξαναδώ;

5.
Βλέπω τι έχω χάσει
κι όσα μου χρωστά
η ζωή η δόλια
η σκέψη μου ζητά.

Από την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"

ΝΑ ΛΥΠΟΜΑΣΤΕ ΔΕΝ ΛΕΕΙ...

1.
Ένα βράδυ με φεγγάρι
κάποιο νέο παλλικάρι
επειδή ήταν μόνο του

2.
Πήρε μιά παλιά κιθάρα
και στα άστρα με λαχτάρα
τραγουδά τον πόνο του.

*************************************
Μα το άκουσαν οι αγγέλοι
κι ο αρχάγγελος του λέει:
Μή σε πιάνει απελπισία,

Νάχεις λίγη φαντασία
όσο θα είμαστε νέοι
να λυπόμαστε δεν λέει!
**************************************

3.
Όλη νύχτα τραγουδούσε
και η πούλια που περνούσε
άκουσε τον πόνο του.

4.
Στέλνει κάτω ένα αστέρι
μήνυμα χαράς να φέρει
να μην είναι μόνο του.

Ξανά [ Μα το άκουσαν οι αγγέλοι
κι ο αρχάγγελος του λέει....]

Από την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΙΑ...

Ο κάθε άνθρωπος είναι αυτό που είναι, εξαιτίας των σκέψεων που τον κυριαρχούν, στις οποίες επιτρέπει να καταλαμβάνουν την διάνοια του.
Αυτές τις σκέψεις που ενθαρρύνει με την συμπάθεια και τις αναμειγνύει με μιά ή περισσότερες απο τις αισθήσεις του. Οι σκέψεις αυτές αποτελούν την κινητήρια δύναμη, η οποία κατευθύνει κι ελέγχει την κάθε του κίνηση, δράση, πράξη και φυσικά αποτέλεσμα.

Οι σκέψεις που κάνει, ενισχυμένες απο τα συναισθήματα που κυριαρχούν την στιγμή που αυτές γεννιούνται, δημιουργούν μιά "μαγνητική" δύναμη, που προκαλεί κι ελκύει άλλες όμοιες ή σχετικές σκέψεις.

Οποιαδήποτε σκέψη, ιδέα, σχέδιο, κυριαρχεί στο μυαλό του ατόμου, προσελκύει μεγάλο αριθμό παρόμοιων σκέψεων. Αυτές εγκαθίστανται στην διάνοια, μέσα απο την επανάληψη, και καθοδηγούν με τη σειρά τους τον νου απο το υποσυνείδητο σε δράση, για την υλοποίηση τους.

Ολοι μπορούν να "εξαπατήσουν" το υποσυνείδητο τους, δίνοντας του οδηγίες με τις κυρίαρχες σκέψεις τους (θετικές για όσους επιθυμούν επιτυχία, βέβαια), κι αυτό να εκτελεί τις εντολές τους, οδηγώντας τους στον στόχο που έχουν ορίσει, βρίσκοντας ανέλπιστα τρόπους να ξεπερνά τα εμπόδια που παρουσιάζονται στην πορεία, με μιά έμπνευση και δύναμη που το ανυποψίαστο άτομο ποτέ δεν φανταζόταν οτι διέθετε.

Και όμως ήταν εκεί, σε λανθάνουσα κατάσταση και περίμενε να ενεργοποιηθεί, με την δύναμη της αυθυποβολής και απο αρχική παρόρμηση και προσδοκία να μεταβληθεί σε πόθο, φλογερή επιθυμία και τελικά δράση για να πετύχει το υλικό ισοδύναμο της, τον στόχο του.

Ο φυσικός νόμος της αυθυποβολής, μέσα απο τον οποίο μπορεί οποιοδήποτε άτομο να φτάσει σε υψηλά επιτεύγματα, που ξεπερνούν κάθε του φαντασία, περιγράφεται με λίγες λέξεις με το ακόλουθο ποίημα:


Αν σκεφτείς πως σε νίκησαν, σε έχουν ήδη νικήσει.
Αν σκεφτείς πως δεν τολμάς, ποτέ δεν θα τολμήσεις.
Αν θέλεις να νικήσεις αλλά σκέφτεσαι πως δεν μπορείς,
σίγουρα δεν θα νικήσεις.

Αν σκεφτείς πως θα χάσεις, είσαι ήδη χαμένος
γιατί η φύση μας διδάσκει πως:
Η Επιτυχία ριζώνει με την Θέληση.
Το μυστικό βρίσκεται στην διανοητική κατάσταση
του κάθε ανθρώπου.

Αν σκέφτεσαι πως σ' έχουν ξεπεράσει σε ξεπερνούν.
Πρέπει να σκεφτείς ψηλά για να πετάξεις.
Πρέπει να 'σαι σίγουρος για τον Εαυτό σου
αν θες η προσπάθεια σου να επιβραβευτεί.

Τους αγώνες της ζωής, δεν κερδίζει πάντα
ο δυνατότερος, ή ο ταχύτερος.
Αυτός που αργά ή γρήγορα κερδίζει,
είναι ο άνθρωπος ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ.


Τόσο οι επιτυχίες, όσο και οι αποτυχίες, είναι αποκυήματα της κυρίαρχης σκέψης...

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ - ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΨΗΣ.

Στο παρόν blog που δημιούργησα, σκοπεύω να εκφράζω την γνώμη /άποψη μου για οποιοδήποτε θέμα ή ζήτημα μου τραβήξει το ενδιαφέρον.
Θα την εκφράζω με τον δικό μου τρόπο, που θα εξαρτάται απο την κατάσταση που θα μου έχει δημιουργήσει το θέμα εκείνη την στιγμή. Θα είναι καυστική, σατυρική, επιθετική, με μορφή συμβουλής ή παραίνεσης, ή έξω απο τα δόντια αν χρειαστεί.

Αρέσει δεν αρέσει, αυτή είναι η άποψη μου, και θα την λέω ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ.

Σε πολλούς "δηθεν" δεν θα αρέσει, ποιός όμως νοιάζεται αλήθεια τι θα πούν;

Δεν ξύπνησα το πρωί και την είχα έτσι για σήμερα.
Είναι όλη μου η ζωή συμπυκνωμένη, τα βιώματα μου, οι σκέψεις μου, οι επιρροές που είχα απο γεγονότα, ο τρόπος αντιμετώπισης τους..

Αν τώρα θέλετε να αλλάξω άποψη, φέρτε μου πίσω τα χρόνια μου να τα ζήσω αλλιώς, σε άλλες συνθήκες και περιβάλλοντα και αυτομάτως θα έχω διαφορετική άποψη.

Όμως προς το παρόν, αυτή είναι η ζωή μου, αυτή η γνώμη μου, έτσι τα βλέπω εγώ και αν ταιριάζουμε ας συντονιστούμε να επικοινωνούμε!