ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΣΤΕΓΟΥ...

Ένα λιβερό γεγονός είναι ο θάνατος άστεγου (ένας που ποτέ δεν ενοχλούσε κανένα ούτε ζητιάνευε, όπως τον έβλεπα συχνά) στο κέντρο της πόλης των Χανίων: σε παγκάκι της πλατείας Αγοράς που είχε μετατραπεί σε προσωρινό κρεβάτι για τον άτυχο αυτό άνθρωπο. Οπως τόσα άλλα κεντρικά παγκάκια που αποτελούν καταφύγιο ανθρώπων οι οποίοι βρέθηκαν στον δρόμο.

Κάποιοι δήθεν "ευαίσθητοι" διαδηλώνουν πάλι χωρίς νόημα και ζητούν να γίνει ξενώνας αστέγων στην πόλη, έτσι αόριστα.

Όποτε αναλάβουν το κόστος αυτοί που το προτείνουν, ας το κάνουν. Δεν μπορεί να ζητούν χωρίς να προσφέρουν τίποτα οι ίδιοι.

Τί είναι αυτοί οι ξεπεσμένοι που ξεβράστηκαν στα Χανιά; Πόσοι από αυτούς μεγάλωσαν κι έζησαν εδώ;

Ένας από τη Βέροια, άλλος απο τη Θεσσαλονίκη, ένας από το Βέλγιο, πολλοί άλλοι από διάφορες τριτοκοσμικές χώρες, τι δουλειά έχουνε όλοι οι ξεπεσμένοι να καταλήγουν να βιούν λαθρόβια στα Χανιά;

Ας γυρίσει ο καθένας στον τόπο του όπου θα έχει έναν γνωστό ή φίλο ή συγγενή να τον νετάξει, με ειδική αρωγή από τους ανησυχούντες για τα ναύλα τους, ιδίως οι αλλοδαποί νεαροί μουσουλμάνοι αδέσποτοι αληταράδες της Ασίας και της Αφρικής που κατάκλυσαν και μαγάρισαν τον τόπο επδιδόμενοι κατά κόρο σε κλοπές κινητών - laptop και διαρρήξεις αμαξιών, υποστηριζόμενοι μόνο αυτοί αποκλειστικά από το στέκι μεταναστών (που ποτέ δε νοιάστηκε για Αλβανούς ή "Ελληνοποιημένους" καυκάσιους τα προηγούμενα χρόνια που υπήρχανε άφθονοι) και μετά θα κάνουμε τον λογαριασμό πόσοι Χανιώτες είχαν την ατυχία (κι όχι τα χασίσια και τα οινοπνεύματα) να καταντήσουν έτσι, να δούμε που θα τους στεγάσουμε και να τους συντηρούμε ανθρώπινα ώσπου να έχουν μια ευκαιρία να ανανήψουν.

Το να ταίζεις και να στεγάζεις έτσι αόριστα αμέτρητους νεαρούς ξένους και δικούς μας 25άρηδες που καταναλώνουν ουσίες για τη καλοπέραση τους και μόνο, πεταμένα λεφτά και κόπος, οι δήθεν φιλανθρωπίες σε τέτοιες καταστάσεις είναι σκέτη μαλακία και γρήγορα θα εκλείψουν ελλείψει πόρων κι αντοχής, γιατί να νετάσω για 10ετίες έναν άχρηστο μεθύστακα ναρκωμανή νεαρό, μήπως θα ξαναγίνει ποτέ κανονικός άνθρωπος, εγώ που πορίζω έξω στον δρόμο από 10 χρονών το ξέρω καλά πως δεν γίνεται αφού ούτε προσωπικότητα ούτε θέληση διαθέτει πια ούτε είχε ποτέ, έτσι συνήθισε και μόνο απαιτεί να πληρώνουμε εμείς τα λάθη της ζωής του...

Ας πάει για ανακύκλωση, κανείς δεν θα στενοχωρηθεί, ούτε οι οικείοι του που τον έχουν ξεγραμμένο...

Οι "συμπαραστάσεις" και τα λοιπά κούφια λόγια για τέτοια ρεμάλια είναι μπας και βρούνε δουλειά μερικοί άνεργοι παλαβογιατροί και κοινωνικοί λειτουργοί, καθόλου δεν με αφορά ούτε θα χαραμίσω τα χρήματα μου για τις ουσίες κανενός, έχω ήδη λίγους πράγματι φτωχούς άστεγους να φροντίζω όποτε έχω περίσσευμα, που δεν ζητιανεύουν ούτε απαιτούν, μα δέχονται ένα φαγητό ή μια κουβέντα πότε - πότε...

Χώρια την προσωπική μου τσιγγανούλα που την ξέρω από μωρό και όσο μεγαλώνει ομορφαίνει που θέλει κι αυτή το μερίδιο της, μα αυτό δεν σημαίνει πως θα φορτωθώ όλο το πολυάριθμο γυφταριό που κουβαλήθηκε στον τόπο μου, αν δεν πλουτίσω δεν θα χορτάσει κανείς τους, δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα για κανέναν αν δεν ξεφύγει πρώτα ο ίδιος από την μιζέρια και την φτώχεια που τείνει να γίνει ανίατη αρρώστια υπό τις συνθήκες που κατάφεραν και μας επέβαλαν οι κυβερνώντες επίλεκτοι των στοών...

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙΣ...

Απελευθερώνονται τα επαγγέλματα, για να δοκιμάσεις την επαγγελματική σου επάρκεια, την αναγνωρισιμότητα και την αξία σου στην κοινωνία που ζεις, την υπεροχή σου στον ανταγωνισμό και την επιβίωση σου μέσα στις συνεχείς εξελίξεις στον τομέα σου...

Απελευθερώνεται η χρήση ναρκωτικών για να δοκιμάσεις τη στάση ζωής σου, πεποιθήσεις σου, την αντοχή σου, την αισθητική σου και την ηθική σου σε μια κοινωνία όπου οι νέοι θα μαστουρώνουν από τα 12, δεν θα θέλουν ν' ακούσουν για δουλειά και προσπάθεια γενικώς κι ενώ δεν κάνουν τίποτα παραγωγικό πάντα τους περισσεύουν λεφτά για ναρκωτικά, αλκοόλ και ουσίες για να "ξεφύγουν".

Ήδη κάθε που δένει το καράβι της γραμμής στο λιμάνι συλλαμβάνονται μερικοί καλοπερασάκηδες/ μέρα που τα κουβαλούν ως απαραίτητα για τις διακοπές και την διασκέδαση τους, απελευθερωμένοι θα μπορούν να τ' απολαμβάνουν πιο άνετα κι οπουδήποτε τους βολεύει, χωρίς ντροπές και φόβους...

Και όταν φτάνουν στο αναπόφευκτο τέλος και τη παρακμή μετά χρόνια ασωτείας, να έχουν παροχές και προνόμια από το κράτος που εσύ ποτέ δεν θα αξιωθείς για χάρη σου.

Θα κληθείς όμως να πληρώσεις τα λάθη τους...

Από την άλλη με την ήδη πλήρη απελευθέρωση και άνοιγμα των συνόρων, δοκιμάζεται η ανοχή σου και η κοινωνική συνοχή του τόπου σου σε κάθε τριτοκοσμικό ρεμάλι που βλέπεις να μπαινοβγαίνει ελεύθερα χωρίς έλεγχο, για να πάρει τη δουλειά σου, να επαιτεί ή να παριστάνει τον έμπορο κάθε λογής υλικού όπου γουστάρει, να σκοτώσει αδίστακτα για λίγα ευρώ ή για έναν σταυρό τη μάνα σου, να επιβουλεύεται την πίστη σου, τον τροπο ζωής σου, ακόμη και την εθνική σου υπόσταση...

Σε μια χώρα που ο λαός της δεν θα δύναται ν' αντιδράσει σε τέτοιες προκλήσεις, λόγω της παραπάνω κατάστασης νιρβάνας κι αφασίας των νέων πολιτών της...

Δεν μπορείς να πεις, τέτοιες απελευθερώσεις έχουν απώτερο σκοπό να σε κάνουν όλο και καλύτερο άνθρωπο, να σε βοηθήσουν ν' ατσαλώσεις τις αξίες σου, να παίξεις με την υπομονή σου, να φτάσεις στα όρια σου, να δώσεις ότι καλύτερο έχεις για να μείνεις ορθός...

Είδες τι κάνουν οι κυβερνώντες για να σε εξυψώσουνε σαν ανεξάρτητη κι ελεύθερης βούλησης ύπαρξη;

Μέχρι να φτάσεις στο απαραίτητο ύψος και θάρρος να τους σιχτιρίσεις και να καλέσεις να επι-βάλει τάξη έναν καινούριο Μεταξά, μέρα που είναι!

ΑΝΤΡΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ...

Από την σειρά "Μικρές ιστορίες μικρών ανθρώπων":

Δυο πράγματα εξευτελίζουνε όσο τίποτα άλλο τον άντρα.

Να μην έχει δουλειά δική του και εισόδημα, παρά να ζητά από τους άλλους να του δώσουνε το πρώτο για να έχει το δεύτερο...

Και το χειρότερο να τον εξουσιάζει η γυναίκα στο σπίτι μιας κι εξαρτάται από αυτήν να του δίνει κάποια ψιλά για χαρτζηλίκι...

Και οι δυο ξεφτίλες τύχανε στην πλάτη ενός φουκαρά που ξέρω και του έχουνε κάνει την ζωή κόλαση πραγματική και με διάολο μέσα να τον τσιγγλά καθημερινά.
Αρχίζοντας από τα τετριμμένα ενός νοικοκυριού:

- Μας ήρθε η ΔΕΗ, το νερό, το τηλέφωνο + το internet (που δεν ξέρουνε να μπούνε και τι να κάνουνε!), τα κινητά, τα φροντιστήρια, γυμναστήρια, χοροδιδασκαλεία, καράτε, ιδιαίτερα των παιδιών, πως θα τα πληρώσουμε; Άντε χαμένε να βρεις καμιά δουλειά...

Και χαμένος και αργόστροφος με το πάσο του, πιάνει να διαβάζει τις μικρές αγγελίες που δημοσιεύονται στην εφημερίδα, μόνο που τέτοιες δουλειές δεν είναι για δαύτον. Κανείς δεν γουστάρει να πάρει για delivery πιτσαρίας έναν μεσήλικα αντί έναν 18άρη που είναι σβέλτος, ταχύς και κατουρεί ψηλά, σε αντίθεση με τον άλλο που τώρα πια κατουρεί πίσω το πατελόνι του.

Ούτε καθίζει σε καφετέρια που θα έχει αυτόν για γκαρσόνι αντί μια 20άρα τσούλα με τα μπούτια, τα βυζιά, την κοιλιά έξω και να χαριεντίζεται με τους πελάτες...

Πόσο μάλλον θ' αγοράσει οτιδήποτε με αυτόν πωλητή, αφού ούτε λέγειν έχει, ούτε ευέλικτος είναι μα στέκει εκεί μπροστά ψελλίζοντας με την φάτσα του μπούφου που κουβαλεί όπου πάει, να κοιτά αμήχανα τον υποψήφιο αγοραστή, ενώ άλλος που έχει το χάρισμα (και τις γνώσεις από το σεμινάριο) του μαγικού πωλητή κλείνει συμφωνίες και εισπράττει 100άδες ευρώ/μέρα στο πι και φι...

Γιατί οι αγγελίες που χάνει την ώρα του να διαβάζει σε τέτοιες δουλειές συνήθως αναφέρονται και τέτοιους ζητούν όσοι τις βάζουν, με αποτέλεσμα όπου απευθύνεται να απορρίπτεται.

Με συνέπεια να γυρνά στο σπίτι άπραγος, να εισπράττει γκρίνια, ατελείωτο γλωσσοκοπάνημα και κανένα χερουκλίδι ενίοτε.

Εσένα το όρθιο βόδι θα παίρνανε; ακούει από πάνω αντί για συμπαράσταση, από την γυναίκα που ζευγάρωσαν και τεκνοποίησαν δις μαζί...

Γιατί άμα έχεις τέτοια ανύπαρκτα προσόντα δεν βγαίνεις στην αγορά και τον ανταγωνισμό να ψάχνεις μάταια αφού κανείς δεν σε θέλει. Η μόνη σου ελπίδα είναι να υπάρχει κάποιος από το περιβάλλον σου συγγενής, φίλος ή κουμπάρος που να έχει πετύχει λιγάκι στη ζωή και διαθέτει ένα μαγαζί που δουλεύει ικανοποιητικά και θυσιαστεί να σε πάρει ξέροντας πως είσαι, να σου δίνει χαριστικά μισό μεροκάματο πχ να του καθαρίζεις τα κρομμύδια, να του πλύνεις τα πιάτα ή να του κάνεις άλλες αγγαρείες χωρίς να έρχεσαι σε επαφή με κόσμο αφού δεν είσαι για τέτοια και να γλιτώνεις τουλάχιστον από τη γυναίκα μερικές ώρες την μέρα...

Τέτοια λύση όμως την απορρίπτει ο ίδιος, πιστεύοντας πως η αξία του είναι μεγάλη και ζητώντας επιτακτικά 50 ευρώ μεροκάματο και κάνοντας νούμερα στο αφεντικό όπως πέρυσι το καλοκαίρι που νεαροί σαν τον Άδωνη και τον Απόλλωνα στην εμφάνιση, με σβελτάδα, ευχέρεια λόγου και ξένες γλώσσες δουλεύανε όλη τη σαιζόν με 20 ευρώ μεροκάματο για να μην μείνουν απέξω από την αγορά εργασίας για μήνες και χάσουν κάθε κατοπινή ευκαιρία απασχόλησης και φυσικά τον έχεσε και ο άνθρωπος που του ζήτησε να πάει να δουλέψει...

Με τις δημοτικές εκλογές βρήκε την ευκαιρία να κλαψουρίσει σε υποψήφιους δημάρχους άκομψα του τύπου "δεν έχω δουλειά και με δέρνει η γυναίκα" κι ένας του υποσχέθηκε να τον βάλει υπάλληλο στο ΙΚΑ (χωρίς να ξέρει να γράφει καλά- καλά αφού ήταν και στα γράμματα κουμπούρας), μα ευτυχώς για τους δημότες και τους φτωχούς ασφαλισμένους του ταμείου, ούτε ο δήμαρχος εκλέχτηκε ούτε ο καθυστερημένος διορίστηκε, μα πήγε ωστόσο και ψήφισε τον δεξιό υπερόπτη χορτάτο υποψήφιο αν και ο ίδιος είδατε πως είναι και πως λαλεί στη ζωή του...

Ζωή που περιορίζεται εκ των πραγμάτων στους τοίχους του σπιτιού επιβλέποντας τα παιδιά, πηγαινο-φέρνοντας τα στα σχολεία κι αλλού, κάνοντας δουλειές του σπιτιού και θελήματα υπό την υψηλή εποπτεία της γυναίκας μην τα θαλασσώσει και για μοναδική ετήσια εναλλαγή να μαζέψει τις ελιές στο χωριό της τώρα που είναι η εποχή τους.

Κι αντίρρηση ουδεμιά στο πραγματικό αφεντικό, λόγω ρουσφετοβολέματος (είχαν να επιλέξουν κάποτε ποιον από τους 2 να διορίσουν υπάλληλο, προτίμησαν την γυναίκα σαν πιο κατάλληλη (ΔΕ αυτή, όχι του δημοτικού σαν αυτόν) κι έτσι ξεκίνησαν όλα κι έγινε εφιάλτης η ζωή του, αφού από τότε αυτή φέρνει και διαχειρίζεται τα λεφτά του νοικοκυριού τους.

Να είναι καλό παιδί, πρόθυμο και υπάκουο αγοράκι, μπας και του δώσει λίγο παραπάνω χαρτζιλίκι ή τον αφήσει να βγει έξω χωρίς γκρίνια για 2 - 3 συνεχόμενες ώρες...

ΞΕΠΕΣΜΕΝΟΥ ΘΕΣΙΜΟ...

Στην ίδια θέση ήταν από το πρωί, τότε που τον πρωτοείδα πάνω στο παγκάκι και το μεσημέρι που ξαναπέρασα από κει ήταν όπως φαίνεται, χωρίς η πτώση να διακόψει τον ύπνο ή τη νιρβάνα του...

Λόγω στάσεως παραμένει άγνωστη η ηλικία και η εθνικότητα του ξεπεσμένου, καθώς και ο λόγος που βρέθηκε για μισή μέρα εκεί.

Δεν παράμεινε για πολύ ακόμη, μόλις είχα τραβήξει την φωτογραφία και είχα φυλάξει την κάμερα μου όταν εμφανίστηκε μπάτσος εποχούμενος και τον μάζεψε, ειδοποιημένος προφανώς από κάποιον "φοβισμένο νοικοκύρη" αυτόκλητο ρουφιάνο που του χαλούσε την αισθητική ο ξεπεσμένος και τον έστειλε να συνεχίσει την ξάπλα στο πάτωμα του κρατητηρίου του αστυνομικού μεγάρου, σε χειρότερες συνθήκες στοιβάγματος μετά πολλών άλλων...

Προς τους δυο 18ρηδες ιδεαλιστές που με ρωτήσανε προς τι η φωτογραφία, επαναλαμβάνω την αντερώτηση που τους έκανα:

- Αν είναι πρόθυμα τα μειράκια να θυσιάσουν τον σημερινό fredo τους, (τρίωρης και βάλε διάρκειας μετά ταβλιού κι αράγματος σε γεμάτη ασφυκτικά καφετέρια από όμοιους τους) για να φάει αυτός ο ξεπεσμένος σήμερα;

- Θα πουλούσαν τα brand name γελοία (μα στα μάτια τους μοντέρνα) πατελόνια και μπλουζάκια τους να του πληρώσουν κατάλυμα για το βράδυ;

- Και αύριο τι θα του ξημερώσει; Μια μέρα παράταση του ξεπεσμού του;

*********************************************************

Όσο για μένα δεν φταίω για τα χάλια του ξεπεσμένου, ούτε οφείλω να νετάσω τον καθένα χωριστά από όσους μαζεύτηκαν μπας και ξεπεινάσουν εδώ, θ' αρπάζω την στιγμή για φωτογραφίες και σχολιασμό όπως έχω κάνει πολλές φορές και όχι, δεν έχω ευαισθησίες για τα προσωπικά του δεδομένα αφού ο ίδιος ξάπλωσε σε κεντρικό σημείο, θα την χρησιμοποιήσω για κάθε χρήση και θα την κρατήσω στο αρχείο μου.

Αν δεν πλουτίσω πρώτα ΕΓΩ δεν μπορώ να κάνω τίποτα για κανέναν άλλο όπως δεν μπορείτε κι εσείς μα δεν το ξέρετε ακόμη, δεν θα τον κάρφωνα σε καμιά περίπτωση να τον συλλάβουν όπως έγινε τελικά, μα αν μ' ενοχλούσε θα τον κατέστετα μόνος μου αθόρυβα κι αποτελεσματικά κι αν δεν σας αρέσω να μην κάνουμε παρέα, ψευδοευαίσθητοι μπουχέσες της μαμάς.

Το στοίχημα στη ζωή είναι να μην καταντήσουμε έτσι κι εγώ κι εσείς και όλοι οι υπόλοιποι, όπως έγινε με αυτόν, κάτι που μπορεί να ξεκίνησε από τη δήθεν καλοπέραση του μετά ξενόφερτης μουσικής, αλκοόλ και ουσιών πριν χρόνια για να φτάσει μετά πολλών περιπετειών εδώ στο περιθώριο της ζωής και στο συγκεκριμένο παγκάκι και αν του μοιάσετε τα ίδια θα συμβούν και σε σας!